DOBRA ZŁA MATKA
Weź się w garść.
Musisz być silna.
Wstawaj.
Jesteś matką.
Twoje świnki cię szukają.
Musisz wstać, nakarmić je i o nie zadbać.
Young-soon czuje się lepiej?
Nie musiałaś…
wchodzić mi w drogę.
Przeklęte muchy.
Całą noc spędziła przy rodzącej świni.
Dobrze, że ktoś jej pomógł.
Inaczej byłoby ciężko.
Kim oni właściwie byli i co robili na jej farmie?
Przyszli kupić twoje pole.
Co?
Kupili nasze pole kukurydzy?
PODPIS: PARK SUNG-AE
Boże.
Płacicie gotówką?
O rety.
Boże!
Coś ładnie pachnie.
Cześć, Sam-sik.
- Dzień dobry. - Hej.
Kto to?
Ci panowie?
To…
Przyszli do nas,
bo przeprowadzają się
do naszej wioski.
Przyszli zamówić ciastka ryżowe dla sąsiadów.
Rozumiem.
Ile mali sobie życzycie?
Nie jestem pewien.
Trzy mari powinny wystarczyć.
Trzy „mari”?
No tak.
- Za dużo tu ludzi. - Prawda?
- Właśnie. - W takim razie się szarpnę.
Trzydzieści mari.
- Boże. - Trzydzieści…
- To dużo. - Co to jest?
Coś tu nie gra.
Na pewno przyszliście po ciastka?
Oczywiście.
- Niech będą trzy. - Dobrze.
A tak w ogóle
to wydajesz się dziś jakaś wyższa.
- Co? - Jak to?
Słyszałem, że sprzedaliśmy pole kukurydzy!
Co?
Cholera, ty…
MŁYN SAM-SIKA
Masz taką ładną buzię
Niczym dojrzałe jabłko
Twoje oczy błyszczą
Twój nos błyszczy
I ten nóż też błyszczy
Brać go.
Chodź tu.
Jak ładnie jesz.
- Może pani poddać się operacji. - Łapa.
- Ale przy agresywnych przerzutach… - Łapa. Dobrze.
- …może okazać się nieskuteczna. - Tak.
Świetna robota.
Proszę uporządkować swoje sprawy.
Gorące!
Wszystko w porządku?
Tak.
Nic mi nie jest.
Wszystko dobrze.
Pewnie jesteś głodny.
Już prawie gotowe. Chwileczkę.
Prąd…
DOWÓD REJESTRACYJNY
POLISA UBEZPIECZENIOWA
Elektryka Jou.
HYDRAULIKA: BANDO ELEKTRYKA: JOU
KANALIZACJA: JOIL PROBLEMY ZDROWOTNE: CENTRUM U-RI
Gdy będziesz głodny…
Nie.
Nie mogę umrzeć.
Chce pani zostawić farmę synowi?
Jeśli coś mi się stanie,
będzie musiał zarabiać na życie sam.
Nie musi się pani jeszcze tym martwić.
Nigdy nie wiadomo, co się w życiu wydarzy.
Ale jak pan wie,
mój syn jest niepełnosprawny, więc chcę mieć pewność.
W takim wypadku
powinna pani zatrudnić godnego zaufania zarządcę farmy.
Będę pomagał z lekami i szczepieniami,
więc o to proszę się nie martwić.
Bardzo dziękuję.
- Dziękuję. - Ojej.
Liczę na pana.
Proszę nie przesadzać.
Przecież to moja praca.
Mama dziwnie się zachowuje.
Wszystkie mamy są dziwne.
Ciągle się wściekają.
Bo wydałaś 200 000 wonów
na dodatki do gry na telefon.
Dzieci popełniają błędy.
A pani Jin?
Czemu jest dziwna?
Hej! Czemu jest dziwna?
Słyszysz?
Zaraz nie wytrzymam.
Boże.
Idźcie.
Mi-joo nie lubi, jak się spotykamy.
Co to za spotkanie?
Wpadliśmy na siebie przypadkiem.
Prawda?
W takich małych wioskach jak ta zdarza się to dość często.
Ale…
Nie martw się.
Mama pojechała do miasta.
Do miasta?
Kiedy? Zabrała portfel?
Nie to jest ważne.
Czemu pani Jin jest dziwna?
Bo mniej mówi.
Mniej mówi?
Nie powinieneś się cieszyć? Nie będzie tak zrzędzić.
Nie ma energii, nie uśmiecha się.
Kang-ho!
Kang-ho, tu jesteś. Wszędzie cię szukałam.
Cześć, Ye-jin i Seo-jin. Co za niespodzianka.
Co to?
Nowa zabawka?
Fajna. Pewnie od mamy.
Babcia też czuje się dobrze? Pozdrówcie ją ode mnie.
Wujek Kang-ho ma coś do załatwienia. Pójdziemy już.
Dobrze, chodźmy!
Nie mówił, że mniej mówi?
Wróciła pani.
Tak jak pani zapowiedziała.
Na wszelki wypadek ich nie sprzedałem.
Właściwie to szukam kaloszy.
Czyli nie tamtych?
Te są za krótkie.
Ma pan wyższe?
Mam takie do pasa. Chwila.
Nie muszą być aż tak wysokie.
BUTY DAMSKIE 15 000 WONÓW WIECZOROWE 15 000 WONÓW
To Tygrys.
Tygrys.
Tygrys!
Tygrys.
Uri!
Przepraszam.
To nie jest Tygrys?
Co?
Tygrys?
Wygląda jak Tygrys, więc myślałem, że to on.
- Cześć. - Co z nim?
W porządku.
Gdzie on się podział?
Kang-ho.
Kang-ho!
- Nieźle, co? - Jest na sprzedaż?
Ledwo mi się udało je zdobyć.
Ostatnia paczka.
Jest tutaj.
Nie, tu ją włożyłem.
Tu jest.
Smarkacze.
Co jest?
Jesteście za młodzi, żeby palić.
Proszę.
Tylko nie palcie, dobra?
Czekaj.
Dałem ci 50 000 wonów.
Dałeś mi 5000 wonów.
Gówno prawda. Na pewno dałem ci 50 000.
To gówno prawda.
Oddawaj mu kasę, idioto.
- Serio. - Cholera.
Nie jestem idiotą.
Tylko wróciłem do dzieciństwa.
To błogosławieństwo z nieba.
To cholernie głupie błogosławieństwo.
Nie oddasz mi pieniędzy?
Nie zostawiasz nam wyboru.
- Przeszukać go. - Przestańcie.
- Ściągaj gacie. - Dajcie spokój.
Już nie żyjecie.
Powiem mamie.
Czy to prezent?
Daj mi go.
To nie prezent, a telefon, idioto.
Wiem, idioto.
- Sam jesteś idiotą, idioto. - Daj mi to…
Cholerne gnojki!
- Co do… - Cholera.
Wiejcie!
Wy…
- Wiejcie! - Zatrzymajcie się!
Ty sukinsynu!
Powtarzaj za mną!
Ty sukinsynu.
Głośniej!
Ty sukinsynu!
Tak.
Dobrze.
Jeśli ktoś nazwie cię idiotą albo kaleką,
powiedz: „Ty sukinsynu”. Jasne?
- Nie wolno mi… - Wolno!
Proszę.
Od teraz to wszystko jest twoje.
Moje?
To bardzo ważne,
więc nie pokazuj tego nikomu, dobrze?
„Kang-ho, wymieńmy to na tamto”.
„Kang-ho, przybij pieczątkę”.
„Kang-ho, możesz za mnie poręczyć?”
„Kang-ho, pożycz mi akt własności domu”.
Co wtedy mówisz?
- Co masz powiedzieć? - Ty sukinsynu!
Dobrze.
Bardzo dobrze.
A to
konto bankowe, które założył ci tata.
Oszczędzałam, by dać ci to, gdy się ożenisz.
To bardzo ważne,
więc schowam to tutaj.
Nikomu o tym nie mów ani tego nie pokazuj, dobrze?
Dobrze.
Jak pieniędzy na lunch.
Co?
Chowałaś je w mojej torbie.
„Nie zgub pieniędzy na lunch”.
To pieniądze na lunch.
Mógłbyś je zgubić lub ktoś mógłby je ukraść,
więc pilnuj ich, póki nie dasz ich nauczycielowi.
Dobrze.
Tak, masz rację.
Chowałam je na dnie twojej torby, prawda?
Tak.
Bystry chłopak.
Tak.
Świetnie sobie radzisz.
Powoli będziesz odzyskiwał pamięć i uczył się jednej rzeczy za drugą.
- Tak? - Tak.
Musisz być głodny.
Chodźmy coś zjeść.
Dobrze.
Nie idziemy jeść?
Idziemy.
Ale żeby jeść, potrzebujemy ryżu.
Żeby kupić ryż, potrzebujemy pieniędzy. A żeby je mieć, hodujemy świnie.
A teraz nauczę cię, jak to robić.
Dwa razy dziennie, rano i wieczorem.
Gdy zgłodniejesz,
zanim zjesz, przyjdź na farmę i sprawdź,
czy świnie jedzą.
Jeśli karma zmoknie
lub zamarznie na mrozie,
zapycha rurę automatu.
Gdy tak się stanie,
stuknij kilka razy tutaj.
Bam, bam, bam.
Automat musi być czysty i zdezynfekowany,
żeby świnie nie chorowały.
Dbaj o to,
by były szczęśliwe na farmie.
Tak, Szczęśliwa Farma.
Możesz użyć świńskiego obornika
jako nawozu na polu ziemniaków.
Dobrze.
Najpierw rozprowadź nawóz po polu,
a potem przykryj go folią, by nie rosły chwasty.
Następnie
zrób w niej dziury na ziemniaki.
O tak.
Niezły strzał.
Choi Kang-ho. Skup się.
Kiedy wilgotność sięga powyżej 60%, to znaczy, że jest zbyt wilgotno.
Użyj tej aplikacji,
żeby włączyć wiatraki.
Jeśli świnie
dostaną biegunki, zaczną kaszleć
albo mdleć bez powodu…
„Dzwonię ze Szczęśliwej Farmy w Jou-ri”.
„Moje świnie kaszlą i mają biegunkę.
Proszę się pospieszyć”.
A jeśli weterynarz nie może przyjść z powodu epidemii choroby zakaźnej?
Wtedy musisz sam kupić lekarstwo i je im podać.
Inaczej zaraza się rozprzestrzeni.
Nie chcę. Zastrzyki mnie przerażają.
- Nie dam rady. - Nie.
To proste.
Po prostu to wbijasz.
Mamo, jesteś najlepsza. Ale super.
Jak świni urodzą się prosięta,
karmi je i liże.
Uczy je wszystkiego: jeść, załatwiać się,
drapać się, gdy swędzi,
i chrząkać, gdy są złe.
A po 25 nocach odstawiasz je od piersi.
Chcę zamówić te nowe lakiery żelowe,
zestaw perełek w różnych rozmiarach
i preparaty przeciwgrzybicze.
I dziesięć butelek kremu nawilżającego.
Tak.
Jutro wielkie otwarcie, więc potrzebuję ich przed dziewiątą.
Dobrze. Byłoby świetnie.
Dziękuję. Do widzenia.
Ozdoby mi poodpadały.
Otwierasz salon manicure w sklepie z chemikaliami rolniczymi?
Tak.
Czynsz jest niski
i przychodzi tam sporo ludzi, więc myślę, że się sprawdzi.
Niezły pomysł.
Ludzie przyjdą po pestycydy, by odebrać sobie życie,
a zamiast tego zrobią sobie paznokcie i od razu poczują się lepiej.
A co, jeśli przyjdą na manicure,
zobaczą pestycydy i zechcą się zabić?
Tylko żartowałam. Nie zwracajcie na mnie uwagi.
Salon manicure w sklepie z pestycydami.
To coś nowego.
Od tej pory
koniec z darmowym manicure.
Macie chodzić do jej salonu.
Gdzie Sung-ae?
W pośpiechu wyszła do banku.
Do banku?
Zaraz.
Znowu się zapożycza, by wyratować Sam-sika z kłopotów?
Czas się pożegnać
Do następnego spotkania
Przygotuj 100 milionów.
Jeśli nie,
skończysz…
jako dawca organów…
ZRZECZENIE SIĘ PRAW FIZYCZNYCH
…dla innych czekających na śmierć.
Jasne?
MI-JOO
Halo…
kochanie?
Gdzie jesteś?
Jak to gdzie?
Na Pacyfiku.
Naprawdę?
Czyli nie wróciłeś i nie wpakowałeś się w kłopoty?
Nie mówi się tak do kogoś, kto zaczyna wszystko od nowa
i ciężko pracuje na kutrze.
Panie Kim!
Pociągnie pan sieci?
Jestem stworzony do tej pracy.
Złapałem wczoraj syrenę.
Gdzie jesteś?
Chyba nie upijasz się sama po kolejnym zwolnieniu?
Zwolnieniu?
Otwieram własny salon manicure.
Właśnie skończyłam go urządzać.
Naprawdę?
Wiedziałem, Mi-joo.
Po tych wszystkich trudach wreszcie stanęłaś na nogi.
Było mi przykro, gdy powiedziałaś, że chcesz się poddać
i wrócić do naszego miasta.
Jesteś zbyt utalentowana, by tkwić na tej wsi.
Powinnaś robić paznokcie bogaczkom…
Halo?
Oddzwonię do ciebie.
Dobrze.
Co to było?
Lee Mi-joo?
Czekaj.
Sam-sik!
Bang Sam-sik!
To ty?
Kiedy wróciłeś?
Mówiłeś, że mnie zaskoczysz, gdy znów się spotkamy,
i miałeś rację.
Pobiła cię syrena, którą złapałeś?
Widzisz, na Pacyfiku
istnieje świat mężczyzn, o którym nie masz pojęcia.
- Jezu. - Co ty wiesz…
O męskim sercu?
- Co z tobą? - Przepraszam.
Chyba oszalałeś.
A ty? Robisz paznokcie wieśniaczkom, a nie bogaczkom?
Co ty wiesz…
O kobiecym sercu?
Co robisz?
No tak.
Skoro oboje tu skończyliśmy,
spróbujmy się wzajemnie nie oceniać.
Kim jesteśmy, by wzajemnie się krytykować?
Oboje nabroiliśmy.
Ale i tak mamy lepiej niż Kang-ho.
Kiedyś był wyniosły, jakby świat należał do niego.
Widziałaś? Teraz jest głupkiem.
- Hej! - Boże, przestraszyłaś mnie.
Jak możesz tak mówić o niepełnosprawnym człowieku?
Jak się złościsz, mówisz dialektem.
Moja Mi-joo. Śliczna jak zawsze.
Idiota.
No dobrze.
Przepraszam.
Po co się tak denerwujesz?
Chwila.
Nadal lubisz Kang-ho?
- Jesteś nienormalny. - Co?
Odsuń się!
Unikasz odpowiedzi.
Czyli tak jest.
Lubisz go.
Ludzie unikają kupy
nie dlatego, że jest brudna,
a dlatego, że jest straszna.
Boisz się kupy?
Mi-joo, dlaczego?
Czemu się jej boisz?
Seo-jin, co się stało?
Co jest? Czemu płaczesz?
Znowu go uderzyłaś?
- Chodź tu. - Nie uderzyłam go.
Płacze, bo nie chce iść do łaźni.
- Co? - Mamo.
Muszę iść do łaźni?
Nie znoszę chodzić do damskiej łaźni
z babcią i Ye-jin.
W zeszłym tygodniu spotkał Yun-ji i Da-hyeon z przedszkola.
Nie płacz! To nie twoja wina.
Do czwartego roku życia masz wstęp do damskiej łaźni.
Mamo.
- Tak? - Chcę chodzić do męskiej łaźni
z tatą jak inni chłopcy.
Możesz mu powiedzieć, żeby wrócił?
Możesz?
Proszę.
Seo-jin, chodź tu. Nie płacz.
No już. Dlatego jesteś smutny?
Mamo.
Mamo, chodźmy.
Co?
- Dokąd? - Jestem głodny.
Gdy jestem głodny,
najpierw powinienem nakarmić świnie, prawda?
Tak.
- Będę na zewnątrz. - Dobrze.
Tak będzie dla nas lepiej.
Skoro pole jest nasze, nasza obecność nie będzie podejrzana.
Problemem jest nasz dom.
Naprawdę myślisz,
że naszym problemem jest kupno domu?
Racja.
Ogarnij się!
Jeśli nic nie znajdziemy do wyborów,
obaj będziemy zgubieni.
Tak jest.
Na farmie tego nie ma.
Musi być gdzieś w domu.
Najpierw dowiedzmy się, czy ktoś jest w środku.
Dobrze.
Hej.
Para facetów, którzy nie znają jednostki miary dla ryżu,
przyjeżdża do małej wioski
i płaci gotówką za ziemię dwa razy więcej, niż jest warta.
Mogą być tylko dwa powody.
Albo jesteście poważnie chorzy.
Albo jesteście psychicznie chorzy.
Albo uciekacie od kłopotów. Albo planujecie je komuś sprawić.
Przepraszam.
Wspomniał pan o dwóch powodach, a wymienił pan cztery.
A, no tak.
To jakieś nieporozumienie.
Chcemy tylko uprawiać ziemię.
W porządku. Zróbmy tak.
Pomogę wam znaleźć dom
i udzielę konsultacji.
Od wyboru upraw po naukę rolnictwa.
- Nie musi pan… - Dobrze.
W takim razie może omówimy to
przy kieliszku makgeolli?
W pobliżu jest warzelnia, która działa od 35 lat.
Jest niesamowita.
Naprawdę?
Na pewno lubicie makgeolli.
- Tak. - Chodźmy.
- Chwileczkę. Hej! - Jest naprawdę dobre.
Hej.
Powiedzmy, że jedna świnia kosztuje 300 000 wonów.
Dobra.
Ale kupiec przychodzi i mówi:
„Boże, proszę pana.
Tylko letnie świnie tyle kosztują.
Podaż wzrosła, więc ceny poszły w dół.
Dam panu 250 000 wonów”.
Co zrobisz?
Ty złodzieju! Nie sprzedam ci jej!
Dobra robota.
- Teraz sprzedawca trocin. - Dobrze.
Sprzedawca trocin
chce 220 wonów za kilogram, a wcześniej brał 190 za kilogram.
Mówi: „Te pochodzą z rosyjskiej sosny czerwonej,
więc są lepszej jakości.
Jeśli zrobi pan z nich kompost i użyje do uprawy ziemniaków,
urosną jak arbuzy”.
Co powinieneś zrobić?
Taka bezwstydna bestia jak ty musi odejść!
Boże.
Gdzie się nauczyłeś takich słów?
Tam.
ZBURZYĆ SZCZĘŚLIWĄ FARMĘ! NIE MOGĘ ZNIEŚĆ TEGO SMRODU
NIE CHCEMY ŚWIŃSKIEGO ŁAJNA W NASZYM JOU-RI!
- Andrea. - Tak?
Przygotuj Kang-ho do pracy.
Jasne.
Będę poruszał twoim ciałem.
Musisz znieść te niedogodności.
Co się dzieje?
Czemu tak szczekasz?
Zobaczyłeś szczura?
Czemu się pan tak skrada?
Jak szczur?
Ludzie w tej wiosce mi nie uwierzą.
Nagrałem ścieki wyciekające
z tyłu pani farmy.
To nie ścieki.
Woda kapie ze zbiornika.
Akurat.
To też pana sprawka?
Tak, moja. I co z tego?
To ja podsunąłem mieszkańcom pomysł zamknięcia tego miejsca.
Wszyscy się ze mną zgadzali, ale nikt nie przyszedł.
Dranie!
Cholera.
Chcesz umrzeć?
Czy chcę umrzeć?
Nikt na tym świecie nie chce umrzeć, łajdaku!
Czemu mam umrzeć?
Czemu?
- Czemu mam umrzeć? - Mamo!
- Puszczaj! - Nie, pani Jin!
- Pani Jin! - Hej!
- To niestosowne! - Mamo.
- Nie zbliżaj się! - Ty.
Posłuchaj uważnie.
Mój mąż
zapłacił za tę farmę życiem.
Możesz próbować ją zamknąć,
ale ja nigdy się nie poddam.
Jeśli umrę, przejmie ją mój syn.
A potem jego syn i wnuk!
Będzie przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Jeszcze raz zrobi pan coś takiego,
a zabiję pana bez względu na konsekwencje. Jasne?
Cholera!
Pani Jin!
Niedobrze.
Mamy kłopoty!
KWARANTANNA
NIE WCHODZIĆ
- Boże. - Boże!
- O rety. - Boże.
- Ojej. - Jak to się mogło stać?
Co to jest?
PREWENCYJNY UBÓJ ZWIERZĄT ZAGROŻONYCH PRYSZCZYCĄ
Co się dzieje?
Pryszczyca?
Podobno zachorowały kozy pana Kima.
Dlaczego funkcjonariusze jadą na fermę świni?
Jeśli wybuchła epidemia, krowy i świnie w promieniu trzech kilometrów
muszą zostać ubite.
Co?
Świnie Young-soon zostaną ubite, mimo że nie są chore?
Takie jest prawo.
Na szczęście Tygrys jest zdrowy.
Cholera!
Kogo teraz obchodzi ten cholerny pies?
To…
co się stanie z tą rodziną?
Na razie
muszą zamknąć farmę.
Te cholerne kozy biegały po całej wiosce,
aż w końcu
narobiły kłopotów.
Boże.
Tak mi szkoda Young-soon.
Proszę, nie. Nie zabijajcie naszych świń!
Mamo, zrób coś.
Powstrzymaj ich!
Andrea, proszę.
Andrea, zrób coś.
Zostaw ją!
Karmi prosiaczki!
Zostawcie ją.
- Rozdzielmy się. - Tędy.
Ostrożnie.
Tędy.
Dlaczego?
Dlaczego?!
Nie.
Nie!
- Mamo. - Pani Jin.
- Nie, przestań, mamo. - Pani Jin.
Nie, mamo.
Nie.
- Nie możecie im tego zrobić. - Pani Jin.
Nie zasługują na taką śmierć!
Nie możecie im tego zrobić!
Nie możecie!
Nie.
Biedactwa.
Biedactwa!
Nie!
Biedactwa!
- Nie! - Nie róbcie tego!
- Te świnie nie są chore! - Boże.
- Nie mogę na to patrzeć. - Przepraszam!
Czy to nie zbyt brutalne?
Obyście w następnym życiu
odrodziły się jako ludzie.
- Boże. - Ludzie? Będzie im ciężej.
- Boże! - Panie Choi.
Dobrze, że pan dzwoni.
Dzień dobry. To ja, Sam-sik.
Nie.
Nie mam jeszcze pieniędzy.
WARZELNIA
Ale jeśli da mi pan więcej czasu,
oddam panu 200 milionów wonów z odsetkami.
Miesiąc. Obiecuję.
Obiecuję
NIERUCHOMOŚCI, WRÓŻBIARSTWO
Cholera.
Kto, do cholery, wypił mój alkohol?
Mam cię, gnojku.
Co? To ty, Sam-sik.
Boże, panie Yang.
Ma pan najnowocześniejszy system ochrony.
Nie byłbym w stanie pana okraść.
Boże.
Wziąłem tylko kilka butelek makgeolli.
Może pan dopisać to do rachunku mojego taty.
To każ mu go zapłacić!
- Dobrze. - Hej.
Odłożyłem te butelki na jutrzejszy rytuał.
Jak mogłeś je wziąć?
- Dobrze. Na czym skończyliśmy? - Boże, co za smarkacz.
Tak, fundusze rolnicze.
Wniosek złożycie w centrum technologii rolniczej.
- Jak zadzwonicie… - Posłuchaj.
Wiesz, że rodzina Kang-ho ma duże kłopoty?
Mało powiedziane.
Geniusz w jedną noc zmienił się w przygłupa.
Ty gnojku.
Nie Kang-ho. Mówię o farmie.
Ubili im wszystkie świnie
z powodu epidemii pryszczycy.
- Co? - Pryszczycy?
Zabili wszystkie te biedne świnie.
A one piszczały i walczyły o życie.
Ciężko było na to patrzeć.
Wyobraź sobie, co czuła.
Karmiła je i wychowywała jak własne dzieci.
Pewnie jest zrozpaczona.
A Lew?
On też nie żyje?
Dom Kang-ho
jest ponad trzy kilometry od farmy,
więc Lew wciąż żyje.
- Co za ulga. - Co za ulga.
Jaka ulga?
To absurd.
Jedni musieli umrzeć,
a inni przeżyli,
bo byli kilka metrów dalej.
Boże.
Na szczęście ta przeżyła.
Tylko co z tego? Straciła pozostałe świnie.
Musi być w szoku.
Nie wróciła z farmy.
Zamknij się.
I zacznij szukać.
Tak jest.
Tu chyba tego nie ma.
Nie widzę żadnych akt. Tylko ubrania i buty.
Więcej ubrań i butów.
Panie So.
Dziękuję, że pomimo napiętego grafiku
przyszedł pan na spotkanie w sprawie ślubu naszych dzieci.
Muszę przygotować mą najdroższą córkę i tego oto wspaniałego człowieka
do wspólnej podróży.
Wolę odpuścić kampanię.
Dziękuję, że postrzega pan mego syna jako wspaniałego człowieka.
Jestem bardzo wdzięczny.
Rodzice wiele mówią o człowieku.
Niech pan pomyśli, kim pan jest.
Urodził się pan w biedzie, a potem założył Grupę Dosang,
wielką korporację, fundament gospodarki naszego kraju.
Ludzie się ze mnie śmieją. Mówią: „od pucybuta do milionera”.
Proszę pana.
Dlatego chcę zostać prezydentem.
Stworzyć świat, w którym można zacząć od zera.
Dziś nierówności społeczne wydają się stałą,
a bieda jest dziedziczona.
Ludzie z nizin nie mogą niczego osiągnąć.
Dlatego ubodzy nie starają się rozwijać
i dalej żyją bez nadziei.
Zrobię
z Korei miejsce, w którym można się wybić.
A
przyszłością mojej polityki
jest pan.
Mamo.
Powinniśmy już iść.
Tak.
Chodźmy.
CHEMIKALIA ROLNICZE UNGRYEOL
SALON MANICURE
Słyszałeś wieści?
O Jou-ri.
Po wybuchu epidemii zrobił się straszny bałagan.
Boże, słyszałem.
To musi być straszne.
Nie mówimy o jednej czy dwóch świniach.
Gdzie zakopali te wszystkie świnie?
Kozy zakopano na podwórzu z tyłu farmy,
a świnie na polu ziemniaków.
Na polu ziemniaków?
Czyli ziemniaków też nie może hodować.
Boże.
Ziemniaków?
Chwila.
To po co kupiła te środki na chwasty?
Co?
Środki na chwasty?
Tak.
Kiedy je kupiła?
Dziś z samego rana.
Nie skończyła pani!
Co…
CHEMIKALIA ROLNICZE UNGRYEOL
Kang-ho.
Przywitaj się z tatą.
Tato…
Dzień dobry.
Kochanie.
Przyprowadziłam Kang-ho.
Chciałam to zrobić,
dopiero gdy znów zacznie chodzić, ale…
Przepraszam.
TU SPOCZYWA CHOI HAE-SIK
Mamo.
Byliśmy tu kiedyś na pikniku?
Nie pamiętam.
To piknik, prawda?
Nie. Na pikniku potrzebny jest kimbap.
Synu, twoja zła matka
nigdy nie pozwoliła ci iść na piknik z innymi dziećmi.
Dawno temu
moi rodzice…
To znaczy
twoja babcia, dziadek
i wujek…
pojechali na piknik z kimbapem, który dla nich przygotowałam,
i zginęli.
Twój tata
też wyszedł z kimbapem, który dla niego zrobiłam,
i już nie wrócił.
Tego się bałam.
Dlatego cię nie puszczałam.
Bałam się…
że znów będę sama.
Mamo.
Ja otworzę.
Ale po wypiciu tego pójdziemy coś zjeść.
Jestem głodny.
A co robimy przed jedzeniem?
Karmimy świnie.
Musimy nakarmić Lwa.
Lew urośnie,
będzie miał prosiaczki, potem kolejne
i jeszcze kolejne.
Będziemy mogli znów prowadzić hodowlę świń, prawda?
Pomogę ci, mamo.
Pani Jin!
Kang-ho!
Jesteście w domu?
Pani Jin!
No proszę. Wiedziałem.
Przyszłaś do Kang-ho, bo słyszałaś o epidemii?
Widziałeś panią Jin i Kang-ho?
Nie ma ich w domu?
Farma jest zamknięta. Gdzie mogą być?
Pani Jin!
- Kang-ho! - Hej.
- Tam są. - Co?
Dzień dobry, pani Jin.
Zmartwiłem się, gdy się dowiedziałem.
Musi być pani załamana.
CHEMIKALIA ROLNICZE UNGRYEOL
To…
To dla mamy na pole czosnku, tak?
Prawda?
Tak.
Do widzenia.
Kang-ho?
Tak?
Możesz iść jutro z Seo-jinem do łaźni publicznej?
Sam-sik też pójdzie.
Ja?
Czemu miałbym…
Pójdę. Oczywiście.
Brzmi świetnie. Z chęcią.
Dobrze. Do jutra.
Do widzenia.
Też już pójdę.
Co się dzieje?
Powiedz. O co chodzi? Dlaczego mam iść do łaźni z Seo-jinem?
Chwila. Płaczesz?
Dzieje się coś poważnego?
Co takiego?
Mów!
Nic się nie dzieje.
To tylko wyjście do łaźni.
Każdy powinien to robić!
Ty się nie myjesz?
Umyję się!
Umyję.
Młody
pewnie powiedział jej, że chce iść do łaźni z tatą,
i to złamało jej serce.
Boże.
Krępowała się mnie poprosić,
więc wciągnęła w to tego głupka, żeby mnie przekonać.
W każdym razie
wyglądałaś dziś pięknie jak zawsze, Mi-joo!
Young-soon.
Young-soon, jesteś w domu?
Aż serce pęka.
Co to?
Proszę, weźcie to.
Co to?
Zaraz, to z tamtego dnia.
- Tak. - Dlaczego nam to dajesz?
Dzięki wam
przetrwałam trudne chwile.
Wiem, że to nie zdoła wyrazić mojej wdzięczności,
ale proszę, weźcie to.
Co robisz?
- Oszalałaś? - Najwyraźniej.
Tak nie można. Nie rób tego.
Narzeczona Kang-ho przywiozła…
Hej.
O nie. Nieważne.
Macie rację.
Dlatego tak mi źle,
gdy to widzę.
Ale
jeśli ich nie chcecie, wyrzucę je…
Szkoda, żeby się zmarnowały.
Seo-jin! Ye-jin!
- Kang-ho! - Kang-ho!
Chodźmy do łaźni.
Tutaj!
Nie wziąłeś żadnych przyborów toaletowych?
Wszystko tam mają.
Co ty wiesz…
O męskich łaźniach?
Boże.
Słynne bliźniaki, tak?
Miło mi.
Będę waszym ojcem…
To boli!
To boli.
Naprawdę go boli.
Tak.
Nie wiem, kto to, ale niezły jest.
To mój przyjaciel, Sam-sik.
Sam-sik?
Ten słynny złodziej?
Nie, chodźmy.
Bezpiecznie wrócimy.
Dobrze.
Umyj się i baw się dobrze.
Dobrze.
Czas iść!
- Żebyś nie skończyła jak on. - Chodźmy.
- Chodźmy.
- Mała smarkula. - Przepraszam, Sam-sik!
Pamięć mu wróciła.
Do widzenia.
Czekajcie!
POTWIERDZONA KOPIA REJESTRACJI
Mój stan będzie się tylko pogarszał.
Mogę umrzeć lada dzień.
Będę tylko ciężarem dla mojego niepełnosprawnego syna.
Czy znalazła pani centrum rehabilitacji dla syna?
Tak.
Co miesiąc opłaty będą odprowadzane z tego konta.
Jeśli mój syn wyzdrowieje,
proszę oddać mu resztę.
Jeśli do tego nie dojdzie,
proszę zająć się wszystkim według mojej woli.
Czyli mówicie, że to Choi Kang-ho
zdemaskował Woobyeok?
Jaka ładna peruka.
A te buty są urocze.
Pasują na niego?
Może pozbądźmy się Choi Kang-ho?
Co masz na myśli?
Jeśli odzyska pamięć, może stanowić zagrożenie.
Zagrożenie?
Posłuchaj.
Kang-ho sam wszystko ujawnił,
a potem próbował to naprawić.
Jak myślicie, dlaczego?
Ten biedny dzieciak bez żadnych znajomości
desperacko starał się jakoś to nadrobić.
I to w takiej peruce.
Tak powinien zachowywać się mężczyzna z ambicją w sercu.
Panie So, rzucił pan
szybką piłkę.
Ale coś jest nie tak.
Nie sądzi pan?
Nie przynoście mi haków na mnie,
tylko na niego.
Jasne?
Raport Kim Ju-hui.
Kandydat Oh wygłosił swoje pierwsze przemówienie wyborcze.
Twierdzi, że jest najlepszym kandydatem, który może coś zmienić.
Z drogi. Jak śmiesz?
Chodź tu.
To moje zadanie.
Ja to zrobię.
Tak, powiem krótko.
Świat, w którym z samego dna
można dotrzeć na sam szczyt!
Ja, Oh Tae-soo…
- „Coś mi w tobie śmierdzi”. - …stworzę ten świat!
- Co? - Ja, Oh Tae-soo…
- Tak? Co? - …doprowadzę do tego!
Ale masz czyściutkie włosy.
- Zmienię Koreę w miejsce… - Nie?
…w którym każdy może marzyć!
Zrobię to!
- „Czy to zapach brudu… - Dziękuję!
…twojego pochodzenia?”
Dziękuję wszystkim!
„ŚWIAT, W KTÓRYM MOŻNA ZACZĄĆ OD ZERA”
Proszę mi zaufać!
Zaufajcie mi!
Ye-jin, wykąpałaś się? Seo-jin, a ty?
Mama!
- Dzień dobry. - Seo-jin, chodź.
- Mamo. - Daj mi rękę.
Musiało być ciężko pomagać Seo-jinowi i Kang-ho w kąpieli.
To żaden kłopot.
Co ty wiesz? To ja im pomagałem.
Masz rację. Dziękuję, Sam-sik.
Kang-ho i ja musimy coś załatwić. Pójdziemy już.
Pożegnaj się.
Dziękuję.
Pa, Ye-jin i Seo-jin.
Chodźmy też za tydzień!
Dobrze, zróbmy tak.
Pa.
- Do widzenia. - Pa!
ŁAŹNIA PUBLICZNA GEUMJA
Pożegnajcie się.
- Pa! - Pa!
Chodźmy jeszcze raz!
Dobrze!
- Pa! - Pa!
Papiery są gotowe.
Zajmiemy się pani synem.
Proszę się nie martwić.
Mieszka pani niedaleko, prawda?
Proszę go odwiedzać.
Dobrze.
Kang-ho?
Tak?
Od teraz
będziesz mieszkał i leczył się tutaj.
Mają tu świetnych lekarzy
i wspaniały sprzęt do rehabilitacji.
Niedługo pomogą ci znów
stanąć na nogi.
Mam tu mieszkać?
Tak.
Z tobą?
Nie.
Nie mogę z tobą mieszkać.
Nie możesz?
Dlaczego?
Bo…
Wiesz co?
Jak będziesz słuchał lekarzy
i zaczniesz znów chodzić,
wrócę po…
Wrócę…
Mamo.
Tak?
Jedziesz w jakieś fajne miejsce?
Co?
Tak?
Jedziesz sama w jakieś fajne miejsce?
Mamo…
Mamo.
Przepraszam.
Już nigdy nie zrobię nic złego.
Mamo.
Będę cię słuchał
i…
nie będę wychodził, będę dużo ćwiczył
i już nigdy nie poproszę o psa.
Mamo, nie jedź sama, proszę.
Weź mnie ze sobą.
Mamo, weź mnie ze sobą.
Weź mnie ze sobą.
Mamo!
Mamo.
CENTRUM REHABILITACJI ONSOMANG
Abonent niedostępny. Zostaniesz przekierowany…
Musiała wyłączyć telefon. Co robimy?
Nie pilnowałaś go?
To jego pierwszy dzień!
- Dzwoń na policję. - Dobrze.
Cześć, Juni. Jak dojechać do domu?
Nawigacja włączona.
MÓJ DROGI KANG-HO
MIESZKAŃCY WIOSKI JOU-RI
HYOEUM-RO 573
Niełatwo wykąpać dziecko.
Sam-sikowi musiało być ciężko.
Kang-ho to zrobił.
Co? Kang-ho?
Tak, wyszorował mnie i umył mi włosy.
Jest naprawdę dobry.
Jak tata.
Hej! Odwołaj to natychmiast!
To boli! Puść mnie!
Jak śmiesz porównywać Kang-ho z tatą?
Jak ten głupek może być naszym tatą?
Lee Ye-jin!
Chodź tu.
Ty smarkulo.
Jak śmiesz ciągnąć brata za włosy?
Dość tego!
Nasz tata jest bardzo fajny,
bogaty i mądry.
Musi być!
Nic nie wiesz.
Nienawidzę cię, mamo!
MÓJ DROGI KANG-HO MIESZKAŃCY WIOSKI JOU-RI
Mamo!
Mamo.
Mamo, nie.
Mamo.
Mamo, nie.
Mamo.
DOBRA ZŁA MATKA
Mama mnie porzuciła.
Nie mogę mieszkać z tobą?
Ja byłem dla ciebie ciężarem…
z powodu mojej niepełnosprawności?
Wstawaj.
Wstawaj i idź!
Też chciałabym wiedzieć,
dlaczego zostałam porzucona.
Mamo, tata tu jest.
Mi-joo, pobierzmy się.
Wyjdę za oppę Kang-ho.
- Dobrze? - Jesteś w domu?
Proszę nie mówić sąsiadom o mojej chorobie.
Mam. Dowody.
Do mamy, za którą tak tęsknię.
Jesteś zdrowa?
Napisy: Agnieszka Żurek