‪(ตอนที่ 8 ‪การตัดสินใจ)
‪ลิซ่า นี่หมอแลงเกอร์นะครับ
‪ลิซ่า ลืมตาสิ
‪ลิซ่าคะ
‪พาไปเข้าเครื่องสแกนดูดีกว่า
‪ผมไม่อยากมายืนจ้องหน้าเธอแบบนี้ โอเคนะ
‪พาไปสแกน
‪ทันทีที่คนไข้ชัก มันก็...
‪โชคร้ายจริงๆ
‪มันจะบดบังหมดทุกอย่างเลย
‪ถ้ามีการชักเกร็งแบบลมบ้าหมู ‪มันจะมีอาการที่ตามมาหลังการชัก
‪คือเหนื่อยล้าสัก 12 ถึง 24 ชั่วโมง
‪เหนื่อยแบบสลบเหมือด
‪- เนื้องอกเคยอยู่ตรงนี้ ‪- ใช่
‪ไม่ ไม่มีร่องรอยเส้นเลือดอุดตัน ‪ไม่มีร่องรอยของ...
‪คงเป็นเพราะเข้าผ่าตัดนาน และมีลมเข้าหัว
‪นั่นน่าจะเป็นสาเหตุ
‪พอเจอลมก็เลยชัก
‪- ไม่น่าแปลกใจ ไม่น่าช็อก ‪- ไม่ช็อกเลย
‪โอเค รอดูอาการพรุ่งนี้กันดีกว่า
‪- ดีใจที่ได้กลับมาร่วมงานกัน ‪- ดีใจมาก
‪ผมกลับไปนั่งเก้าอี้รองประธานนะ
‪วงการนี้ยาก
‪(โรงพยาบาลเลนน็อกซ์ฮิลล์)
‪(ศูนย์การแพทย์เด็กโคเฮน)
‪อีกนานไหมกว่าไทเลอร์จะออกมา
‪- ใครนะครับ ‪- ไทเลอร์
‪สําหรับไทเลอร์ ยังฟันธงไม่ได้ครับ
‪เห็นไหม เห็นไหมว่ามันเละแค่ไหน
‪ดูผนังด้านหลังสิ
‪หลอดเลือดแดงเล็กเกินไปสําหรับอันนี้
‪เพราะงั้นคําถามคือ...
‪- ทําใหม่จากช่องนี้ได้ไหมน่ะเหรอ ‪- ใช่ หรือว่าควรจะปะเอา
‪สําหรับไทเลอร์ ผมต้องต่อไตเข้ากับสี่จุด
‪หลอดเลือดแดงสอง ‪หลอดเลือดดําหนึ่ง แล้วก็ท่อไต
‪ผมกังวลว่าจะมีการรั่วไหล
‪ถ้ามีรอยรั่วอยู่ในหลอดเลือดก็จะทําให้ตกเลือด
‪ขอที่หนีบอีกอันได้ไหม
‪หรืออาจมีลิ่มเลือดอุดตัน
‪ซึ่งผมต้องไม่ให้เอ็กซ์โพเชอร์มากหรือน้อยไป
‪และในทางเทคนิค ‪การผ่าตัดครั้งนี้ต้องสมบูรณ์แบบ
‪เพราะสุดท้ายแล้วนี่คือพ่อที่บริจาคไตให้ลูกวัยรุ่น
‪จะมีเรื่องผิดพลาดไม่ได้
‪เราต้องปิดตรงนี้แล้วเย็บติดเข้าไป
‪เพราะผมว่าตรงนั้นคือปัญหา ‪หลอดเลือดแดงถูกผ่าเปิดออกมา
‪ขอดูอีกที ล้างน้ําเกลือหน่อย
‪ผมไม่อยากให้หลอดเลือดแดงด้านหน้านี้แข็งตัว ‪เพราะมันไม่มีเลือดไหลเวียน
‪ไตนี้มีหลอดเลือดแดงสองเส้น ‪และเส้นเลือดของเขาตรงนี้เล็กมาก
‪หลอดเลือดแดงหลักเลยอุดตัน
‪สิ่งสําคัญคือเราต้องมองให้เห็นปัญหาเสมอ
‪และถ้ามีอะไรทําให้ไม่สบายใจ ‪เราก็ต้องทําการแก้ไข
‪เพราะจะเดินออกจากห้องผ่าตัด ‪แล้วหวังให้ผลลัพธ์ออกมาดีเองไม่ได้
‪เราต้องออกจากห้องผ่าตัด ‪ด้วยความมั่นใจว่าทุกอย่างไปได้สวย
‪และการไหลเวียนของเลือดที่ไตจะต้องดี
‪สวัสดีค่ะ ฉันแม็คเคนซี ‪เป็นพยาบาลที่จะนั่งหลังฮอด้วยกันนะคะ
‪ล้มหน้าคะมําเลยเหรอคะ
‪จู่ๆ ก็ล้มลงไปเลย
‪ฉันเดินตัดสนามหญ้าไป ‪แล้วจู่ๆ ก็ล้มหน้าทิ่มตรงลานจอดรถ
‪ค่ะ โอเค อาจสะดุดอะไรใช่ไหมคะ
‪- ก็เป็นได้ ‪- โอเค
‪รู้สึกคลื่นไส้หรือเปล่าคะ
‪- ไม่ ‪- ค่ะ
‪ถ้าเกิดมีอาการใหม่ขึ้นมาก็แจ้งได้นะคะ
‪- คนนี้สุดที่รักใช่ไหมคะ ‪- ใช่ เป็นสุดที่รักฉันมา 55 ปีแล้ว
‪คุณพระคุณเจ้า ดีจังเลย
‪หนึ่ง สอง สาม
‪โอเค ดีเยี่ยม
‪ล้มลงไปเลยเหรอครับ ไม่ได้...
‪ได้เอามือไปป้องข้างหน้าหรือเปล่า
‪- ไม่ ‪- ไม่ พูดได้เต็มปากเลยว่าไม่
‪ฉันแค่เดินไปหยิบจดหมาย
‪พอไปถึงทางเข้าบ้านก็ร่วงลงไปเลย
‪- บินให้สนุกนะ แล้วเจอกันครับ ‪- ค่ะ หวังว่าจะได้เจอกัน
‪ห้าสิบห้าปี
‪- เชื่อไหมล่ะ สุดยอดเลยเนอะ ‪- ใช่ น่ารักกันจังเลย
‪- นี่แหละเป้าหมายฉันเลย ‪- เหมือนกัน
‪สัญญาว่าจะดูแลเธอให้เป็นอย่างดีค่ะ
‪ทันทีที่ลงจอดจะโทรหานะคะ
‪ขอบคุณมากครับ
‪- ไม่มีปัญหา ‪- บินดีๆ นะ
‪ถ้าเริ่มจะคลื่นไส้หรืออยากได้ยาแก้ปวด
‪- แจ้งได้เลยนะคะ ‪- ค่ะ
‪ไทเลอร์
‪ได้ยินไหมไทเลอร์ ลืมตาสิไทเลอร์
‪ได้ยินหรือเปล่า หายใจลึกๆ นะ
‪เราจะไปหาพ่อกับแม่ ดีไหมจ๊ะ
‪ได้ยินหรือเปล่า ลืมตาซิ โอเค
‪เห็นไหมว่าปัสสาวะมีสีใสขึ้น
‪ดีแล้ว นั่นละของดี
‪เหมือนปัสสาวะที่บ่มมานานได้ที่
‪- ไวน์บอร์โดซ์เหรอ ‪- มีสารแทนนินเยอะ
‪โอเค ขึ้นไปข้างบน
‪ไปก่อนนะทุกคน ขอบคุณ
‪คุณแม่ครับ เชิญเข้ามาเลย
‪- ลูกชายคุณกําลังฟื้น ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ไงลูก
‪ไงจ๊ะลูกรัก
‪ได้ยินแม่ไหมลูก แม่อยู่นี่แล้วนะ
‪ไงจ๊ะ
‪อ้าว อยู่นี่เอง ‪เป็นไงบ้างไทเลอร์
‪ดูครับ แผลผ่าตัดอยู่ตรงนี้
‪ว้าว
‪เราจะพาไปสักลายสวยๆ ทับนะ ดีไหมลูก
‪เหยียบคันเร่งแรงๆ เหยียบคันเร่ง
‪อ๋อ ยังไม่มีใบขับขี่เหรอ
‪นี่คือช่วงเวลาสําคัญที่สุดในชีวิตพวกเขา
‪ไทเลอร์จะได้มีงานวันเกิด ‪และหวังว่าไทเลอร์จะได้มีวันแต่งงาน
‪ไทเลอร์จะได้สร้างครอบครัว ‪และทุกช่วงเวลาเหล่านั้น
‪จะดีพอๆ กับวันนี้
‪ที่ไทเลอร์ได้รับการปลูกถ่ายไตจากพ่อ
‪ห่มผ้าไว้ซะมิดชิดเลย
‪นี่ลูก ตั้งชื่อให้ไตหรือยัง
‪ลองคิดชื่อดูนะ
‪- ฉันว่าลูกตอบ "โอเค"
‪- โอเค ‪- รักนะลูก
‪ลูกบอกว่ารักเหมือนกัน
‪ทีมกู้ภัย 66 ไปรับเด็กชายวัยหกขวบที่ควีนส์
‪คนไข้ถูกรถเอสยูวีชนหน้าบ้าน
‪บาดเจ็บที่ศีรษะและอาจบาดเจ็บที่คอ ‪คนไข้เจ็บปวดมาก
‪มีผู้ป่วยอุบัติเหตุเข้ามาอีกราย ‪เขาจะอยู่ห้องข้างๆ เข้ามาในนี้
‪เจ็บหู!
‪สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือ ‪ถ้าเดินเข้าห้องผู้ป่วยอุบัติเหตุแล้วเจอลูกตัวเอง
‪เราอาจได้รับสายจากพื้นที่ ‪ที่เรารู้ว่าลูกๆ เราชอบไปเล่นกัน
‪หรือเป็นที่อยู่พวกเขา
‪ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมได้พัฒนา ‪กลไกการทํางานในสถานการณ์เครียดสูง
‪ผมอยากพัก
‪- ก็พักแล้วนี่ไง เธอนอนอยู่ ‪- ไบรอัน เรียกใครมาจับขาที
‪ง่วงเหรอ
‪ผมว่าไม่มีอะไรแย่ไปกว่า ‪การที่ลูกผมต้องการอะไร
‪แต่ไม่มีใครสามารถช่วยลูกได้
‪คุณแม่ เราจะพาไปทําซีทีสแกนห้องข้างๆ นะครับ
‪แม่ไปด้วยได้ไหม
‪- แม่จะไปด้วย ‪- ให้แม่ตามไปด้วย
‪เราจะไปถ่ายรูปในหัวเธอกันหน่อยนะ
‪ผมเป็นพยาบาลมา 19 ปีแล้ว ‪และสิ่งที่ผมเห็นเป็นประจําทุกวัน
‪มันทําให้ผมรู้ซึ้งว่าอะไรจริงแท้และอะไรสําคัญ
‪นี่คือสิ่งที่ผมรู้ชัด
‪ผมจึงไม่สงสัยในสิ่งที่ผมทํา
‪ว่ามันคุ้มค่าไหม ผมควรทํามันต่อไปหรือเปล่า
‪ผมไม่เคยสงสัยเรื่องนั้นเลย
‪- แม่อยู่นี่นะ ‪- แม่อยู่นี่จ้ะคริสเตียน แม่อยู่ตรงนี้
‪หนึ่ง สอง สาม
‪กําลังลงไป ทางฝั่งตะวันตก
‪โอเค มาถึงแล้วค่ะคุณมาร์กาเร็ต
‪บอกไว้ให้เตรียมใจก่อนนะคะ ‪บางครั้งเวลาเราเข้าไปในห้องนี้
‪จะมีคนแห่มายิงคําถามใส่
‪และจะมีทีมอุบัติเหตุที่มาประเมินคุณ
‪เพื่อให้แน่ใจว่าคุณได้รับการดูแลอย่างดี
‪เอาละ ไปที่แผนกอุบัติเหตุกันนะครับ
‪นี่คือคุณมาร์กาเร็ต สตรีวัย 78 ปี
‪คนไข้ล้มตรงทางเข้าบ้าน ซึ่งเป็นพื้นคอนกรีต
‪เธอไม่ได้ใช้มือรับตอนล้ม
‪ดังนั้นก็เลยไม่มีอะไรบาดเจ็บตรงนี้ ‪แต่ว่าหน้าทิ่มลงไปที่พื้นจังๆ
‪เธอมีภาวะเลือดคั่งในผนังกั้นโพรงจมูก ‪และมีเลือดคั่งใต้เยื่อหุ้มสมอง
‪แต่ตอนประเมินขั้นรองไม่เจออะไร
‪ไม่มีกระดูกเคลื่อน ไม่มีอะไรเสียรูป
‪คุณมาร์กาเร็ตคะ ฉันจะคุยกับสามีคุณนะคะ
‪- จะแจ้งเขาว่าคุณมาถึงอย่างปลอดภัย ‪- ค่ะ ขอบคุณ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ขอให้หายดีขึ้นนะคะ
‪คุณ...
‪ใช่ ฉันจะโทรหาคุณเบอร์นาร์ดตอนนี้เลย
‪- ใครเหรอ ‪- สามีคนไข้
‪แค่อยากแจ้งให้เขารู้ว่าเธอมาถึงอย่างปลอดภัย
‪สวัสดีค่ะคุณเบอร์นาร์ด ‪นี่แม็คเคนซีจากสกายเฮลธ์ค่ะ
‪แค่อยากโทรมาแจ้งว่า ‪เราพาภรรยาคุณมาถึงที่อย่างปลอดภัยแล้ว
‪ทางแผนกฉุกเฉินกําลังดูแลเธอ
‪ตอนนี้ทีมรักษาผู้ป่วยอุบัติเหตุกําลังประเมิน
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪น่ารักจังเลย ขอบคุณค่ะ
‪งั้นแค่นี้นะคะ
‪เมื่อปี 2015 แม่ฉันได้รับวินิจฉัย ‪ว่าเป็นมะเร็งปอดชนิดต่อม
‪ในตอนแรกแม่ไม่มีอาการอะไรเลย
‪เลยดูไม่ออกว่าแม่เป็นโรคอะไร
‪หมอสั่งสแกนและวินิจฉัย ‪ในห้องฉุกเฉินว่าแม่เป็นมะเร็งระยะที่สี่
‪ซึ่งหาได้ยาก
‪ปกติมันจะไม่ชัดเจนขนาดนั้น
‪เป็นวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตฉันเลย
‪แม่เป็นทั้งดวงจิตและดวงใจฉัน
‪ฉันต้องทนดูเนื้อคู่ของแม่ทรมาน ‪ขณะที่แม่ก็ทรมาน
‪มันเป็นภาพที่เจ็บปวดมาก ‪แต่ก็งดงามในเวลาเดียวกัน
‪เพราะพวกเขาผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกัน ‪และมีความรักให้กันล้นเอ่อ
‪- เข้ามาเลย ‪- ไงคะ
‪นี่หมอมาครีค่ะ เป็นไงบ้างคะ
‪ขอโทษครับ ผมมาอยู่เป็นเพื่อนลูก
‪ไม่เห็นต้องขอโทษเลยค่ะ
‪ก็เป็นพ่อนี่นา ‪แล้วมาที่โรงพยาบาลทางไหน เกิดอะไรขึ้น
‪เป็นลมค่ะ เพิ่งเคยเป็นลมแบบนี้ครั้งแรก
‪แล้วก็คิดว่าน่าจะเป็นเพราะยาที่กินอยู่
‪- ลอราซีแพม ‪- ใช่
‪โอเค แล้วกินทําไม
‪แก้อาการวิตกกังวล
‪ลูกนอนไม่หลับ เพลียอยู่ตลอด
‪แล้วก็วิตกกังวลบ่อยมาก
‪โอเค ขอตรวจร่างกายหน่อยนะ ‪อยากฟังเสียงหัวใจคนไข้
‪ตอนนี้ผ่อนคลายกว่าเดิมมาก
‪หมอปิดจอไปแล้ว ‪เพราะไม่อยากทําให้วิตกกังวลมากกว่าเดิม
‪โอเค หัวใจฟังดูดีมาก
‪ช่วงนี้เวลามาเข้ากะฉันมักจะได้เจอคนไข้
‪ที่เป็นโรควิตกกังวล ‪ซึมเศร้า หรือแพนิคมากขึ้น
‪ฉันคิดจริงๆ ว่ามันกําลังทับถมขึ้นในหลายๆ คน
‪อยากให้หมอติดต่อจิตแพทย์ให้ไหม
‪อยากจะคุยกับจิตแพทย์หรือเปล่า
‪อยากเจอแบบตัวต่อตัวมากกว่าไหม
‪อาจจะ
‪หมอว่าบางครั้งเมื่อพบกับจิตแพทย์ ‪หมอว่าเจอกันจริงๆ ดีกว่าออนไลน์
‪หมอรู้ว่าตั้งแต่โควิดระบาด ‪หลายๆ คนเปลี่ยนไปรักษาทางไกล
‪แต่การได้นั่งคุยกันจริงๆ มันดีกว่าเสมอ
‪เวลาฉันเจอคนไข้แบบนี้
‪ฉันอยากช่วยบรรเทาความสิ้นหวัง ‪และให้คุยกับจิตแพทย์
‪ทรัพยากรนั้นทุกคนเข้าถึงได้
‪ฉันคิดว่าโควิดระบาด ‪มันส่งผลกระทบกับเรา เราล้าแล้ว
‪โอเค ดีมาก
‪- ขอบคุณครับหมอ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪โอเค น่าสงสารจัง
‪เด็กพวกนี้
‪(เลนน็อกซ์ฮิลล์ ‪กรีนนิชวิลเลจ)
‪(ศูนย์การแพทย์เด็กโคเฮน)
‪ตรวจโควิดเหรอ
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪ไม่เอาสิ ผมไม่อยากตรวจ ‪ผมไม่ได้เป็นนะ
‪น่าเอ็นดู
‪คริสเตียน ตอนนี้เจ็บตรงไหนอยู่ไหม
‪หน้า
‪- หน้าเหรอ ‪- หน้ากับขา
‪โอเค เจ็บมากหรือเจ็บน้อย
‪เต็มสิบคือเจ็บที่สุดในโลก ‪ส่วนหนึ่งคะแนนเท่ากับแทบไม่เจ็บ
‪แปดเหรอ
‪ชิลขนาดนี้จะเจ็บแปดคะแนนได้ไง ‪คงต้องอึดมากแน่ๆ
‪ผมอยากให้แม่รู้ไว้นะว่าผมรักแม่
‪แม่ก็รักลูกจ้ะ ตัวเล็ก
‪ถ้าผมเกิดเป็นอะไรขึ้นมา รู้ไว้นะว่าผมรักแม่
‪ผมรักแม่นะ
‪- แม่ก็รักจ้ะ ตัวเล็ก ‪- รักมากเลย
‪เดี๋ยวจะหยอดน้ําใส่หน้านะ ‪มันมีผมติดอยู่สองสามเส้น ต้องดึงออก
‪แค่น้ําเย็น ก็แค่น้ําเย็นๆ
‪- น้ําเปล่าเหรอครับ ‪- แค่น้ําเปล่า
‪วันนี้เธอเป็นเด็กที่กล้าหาญที่สุดแล้ว
‪เรียบร้อย ออกหมดแล้ว
‪- รู้สึกดีขึ้นไหม ‪- ครับ
‪ดี โอเค
‪ผมรู้ว่าเขาบอกว่าเจ็บแปดหรือสิบแต้ม ‪แต่เรายืนดูเด็กคนเดียวกันอยู่
‪และเขาดูสบายขึ้นกว่าตอนเพิ่งเข้ามาเยอะ
‪- แม่ ‪- จ๊ะ
‪แม่อย่าร้องไห้สิ เดี๋ยวผมก็ร้องตามหรอก
‪- แม่ร้องไห้ที่ไหน ‪- แม่อย่าร้อง
‪ผมรู้ว่าแม่ร้องไห้ แต่ไม่เป็นไรนะครับ
‪ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวผมก็หายดีแล้ว
‪- รักนะ ‪- รักเหมือนกัน
‪ฉันจะผลักดันและบอกเขาเสมอ ‪ว่าเขาต้องทํางานนี้ต่อไป
‪เขามีพรสวรรค์จริงๆ
‪เขาช่วยเหลือเด็กๆ ‪และครอบครัวเหล่านี้ได้เยอะ
‪ฉันรักเขามากก็เพราะอย่างนี้ละ
‪กระบวนการหย่าของผมมันกระทบลูกนะ
‪ตอนโควิดระบาด ‪มันมาดึงเอาความสนใจผมไปจากครอบครัว
‪และมันทําให้ผมคิดว่าต้องทํายังไง ‪ถึงจะใช้เวลากับพวกเขาได้มากขึ้น
‪และได้ดูพวกเขาเติบใหญ่ขึ้นด้วย
‪พยาบาลต้องมีความละเอียดรอบคอบ
‪ซึ่งคุณสมบัติละเอียดรอบคอบ ‪สามารถนําไปใช้กับธุรกิจใดก็ได้
‪ผมเลยเปิดกิจการ บริษัทรถบรรทุก
‪มันจะมอบอนาคตให้ลูกๆ ของผม ลูกๆ ของเรา
‪สิ่งสําคัญคือการใช้เวลาร่วมกันอย่างมีคุณภาพ
‪เราต้องเอาเวลาของเราคืนมา ‪เพื่อจะได้ใช้เวลาร่วมกับครอบครัว
‪หน้าที่สําคัญที่สุดของผมคือหน้าที่พ่อ
‪มันจะเศร้ามากครับ ‪เพราะผมทํางานนี้มานานมาก
‪- วันนี้จะทําอะไร คืนนี้ ‪- การบ้าน
‪การบ้านเหรอ
‪ตอนนี้เรากําลังเรียนจิตวิทยา
‪ฉันได้รับหัวข้อโรคสะเทือนใจ ‪เลยจะทํารายงานเรื่องวิธีการรักษาที่เปลี่ยนไป
‪เพราะว่าเมื่อก่อน
‪ส่วนใหญ่จะมีแต่ทหาร ‪ที่เพิ่งกลับมาจากสงครามที่เป็นโรคนี้
‪สมัยนั้นไม่เรียกโรคสะเทือนใจด้วยซ้ํา ‪แต่เรียกว่า "ช็อกกระสุน" อะไรแบบนั้น
‪กลับมาถึงบ้านแล้วก็ยังหลอน ‪ได้ยินเสียงปืนเสียงระเบิด
‪แล้วก็เคยคิดว่ามีแต่ทหารผู้ชายที่เป็น ‪แต่ตอนนี้เด็กก็เป็นได้แล้วเหมือนกัน
‪และใครก็ตามที่เจอเหตุการณ์เครียดจัด
‪โดยเฉพาะตอนนี้เพราะมีไวรัสระบาด
‪ใช่ จริง ซึ่งเราทํางานมาตลอด
‪แล้วมันไม่ปกติที่คนนึงต้องเห็นคนตายเยอะแบบนั้น
‪พวกเราเป็นโรคสะเทือนใจกันหมดแน่
‪เรื่องที่ไม่มีใครพูดถึงคือ
‪สายเรียกพวกนี้ส่งผลยังไงต่อสุขภาพจิตเรา
‪สังคมต้องยอมให้คนอ่อนแอได้โดยไม่ต้องฝืนยิ้ม
‪ฉันมีคนไข้ในเวสต์วิลเลจ ‪ที่ตายเพราะเสพยาเกินขนาด
‪มีอีกคนเป็นโควิด เสียชีวิตทั้งสามีและภรรยา
‪เราไปเจอพวกเขาพร้อมกัน
‪แล้วก็มีเด็กหนุ่มที่ถูกยิงเสียชีวิต อายุน้อยมาก
‪ก็นะ ฉันเห็นแต่เรื่องแย่ๆ อยู่ทุกวี่ทุกวัน
‪แต่ตอนนี้ครอบครัวฉันมีเจ้าตัวเล็กแล้ว
‪ฉันเลยรู้สึกว่า ‪ความหมายของการทํางานเปลี่ยนไป
‪ฉันแค่ดีใจที่ได้กลับบ้านไปหาครอบครัว
‪เพราะมันมีโอกาสอยู่เสมอ ‪ที่ฉันอาจไม่ได้กลับถึงบ้าน
‪เมื่อก่อนฉันเคยคิดแต่เรื่องอาชีพการงานเท่านั้น
‪ฉันเคยคิดว่างานคือทุกสิ่งทุกอย่าง
‪เคยรู้สึกว่านั่นคือตัวตนของฉัน
‪ตอนนี้ฉันไม่ค่อยจะคิดแบบนั้นแล้ว
‪แค่รู้สึกว่านี่เป็นส่วนนึงของชีวิต ‪แต่มันไม่นิยามตัวตนฉัน
‪ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีหลายด้านที่แตกต่างกันไป
‪- ไงที่รัก ลูกเป็นไงบ้าง ‪- ผมเพิ่งให้นม
‪ต้องดูดอีกรอบหรือเปล่า ก่อนลูกนอน
‪ผมอยากให้ลูกหลับยาวที่สุด เพราะงั้น...
‪โอเค แค่อยากโทรไปบอกว่ารักนะ
‪- ผมก็รักคุณ ‪- แค่นี้
‪ไม่ชอบเลยที่ลูกไม่สบาย
‪มันทําให้ท้องไส้ฉันปั่นป่วนไปหมดเลย
‪แต่ลูกกําลังเสริมสร้างภูมิคุ้มกันตัวเอง
‪ฉันรู้ว่าลูกโอเค แต่แค่...
‪ห่วยแตกมากที่อยู่กับลูกไม่ได้
‪ฉันอยากเป็นคู่สมรสที่ดีขึ้นหรือคุณแม่ที่ดีขึ้นเสมอ
‪อยากหาเวลาให้มากขึ้นแม้ไม่รู้จะหามาจากไหนดี
‪เพราะนั่นคือความรับผิดชอบ
‪ฉันซาบซึ้งมาก ‪ที่สุขภาพร่างกายและจิตใจของฉันดีขึ้น
‪ทั้งสามีกับลูกมีส่วนช่วยมากในเรื่องนั้น
‪ฉันว่าฉันอัศจรรย์ใจกับสิ่งลูกทําให้ฉันรู้สึก
‪ในแง่ของความผูกพันกับคุณแม่ฉัน
‪ตอนนี้แม่ฉันอยู่ด้วยมากที่สุดเท่าที่จะทําได้แล้ว
‪ให้ตายสิ
‪ไงจ๊ะพ่อลูกสุดที่รัก
‪จุ๊บพ่อหน่อยซิ
‪เมาริซิโอ้อยู่ไหนเอ่ย
‪จ๊ะเอ๋ อยู่นี่เอง
‪ฉันอดหลับอดนอนสุดๆ
‪หลังมีลูกคนที่สองร่างกายก็ยิ่งไม่ไหว
‪แล้วนี่ก็ 40 กว่าแล้ว
‪ฉันทํางานกะกลางคืนมากว่าสิบปีได้
‪ซึ่งมันก็เริ่มจะกระทบกับสุขภาพ ‪และสภาพร่างกายโดยรวมแล้ว
‪ไม่รู้ว่าจะทํางานนี้ได้อีกนานแค่ไหน
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ สเตซี่ ‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฉันเอง
‪- ไง ‪- ไง
‪แล้วคุณเป็นใครคะ
‪- ซาอีย์ น้องชายฉัน ‪- สวัสดีค่ะ
‪ใบคัดกรองผู้ป่วยเขียนไว้สั้นมาก
‪- คุณถือศีลอดรอมฎอนอยู่ใช่ไหมคะ ‪- ค่ะ
‪ยังอดอาหารอยู่ไหม
‪- เหลืออีกแปดวัน ‪- อีกแปดวัน
‪- แต่ไม่มีใครนับแล้ว ‪- คุณพระ
‪ในหัวฉัน...
‪ฉันรู้สึกหนักๆ ที่หลังหัว ‪แล้วก็ในตาเหมือนโดนบีบ
‪ฉันเลยส่องกระจก ‪บอกตัวเองว่า "เธอโอเค ใจเย็นๆ"
‪แต่ใจเริ่มเต้นแรง
‪เราเลยโทรเรียกรถพยาบาล ‪เพราะฉันไม่รู้สึกดีขึ้น ฉันอ่อนแอลง
‪เราจะตรวจหัวใจ ‪ตรวจเกลือแร่ในเลือด แม็กนีเซียม
‪ดูว่ามีอะไรไม่สมดุลหรือเปล่า ‪อาจทําให้เกิดอาการนี้ได้ไหม
‪- สูบบุหรี่ไหมคะ ‪- ไม่
‪และไม่ดื่มใช่ไหมคะ
‪- ไม่ ‪- โอเค
‪ฉันเคยเสพติดมาก่อน มีผลไหม
‪อ๋อค่ะ แล้วถ้าไม่ถือสา ‪ถามหน่อยได้ไหมคะว่าเคยเสพติดอะไร
‪โคเคนแบบผลึก
‪ค่ะ เลิกมากี่ปีแล้ว
‪- สี่เดือน สี่เดือนแบบไม่พลาด ‪- สี่เดือน เก่งมากเลยค่ะ
‪ฉันว่ามันยอดเยี่ยมมาก เพราะฉันพอแล้ว
‪ดีมากค่ะ
‪เดี๋ยวจะต่อมน้ําตาแตกนะ ยิ่งเช็ดมันยิ่งไหล
‪เราจะตรวจสอบเอนไซม์หัวใจ ‪ตรวจคลื่นหัวใจ ทุกอย่างเลย
‪เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีโรคอื่นแอบแฝงอยู่
‪ถ้าผลตรวจออกมาดูปกติดี
‪งั้นก็น่าจะแค่ต้องดูดน้ําแข็ง ‪แล้วกลับไปรักษาตัวที่บ้านต่อ
‪- ค่ะ ‪- โอเค เดี๋ยวกลับมาหานะคะ
‪- โอเค ‪- โอเค
‪ถ้าไม่บอกคงไม่รู้เลยว่าเคยติดยามาก่อน
‪เธอเป็นคนน่ารักมาก
‪มีคนทําให้ฉันประหลาดใจเสมอเลย
‪ฉันไม่ใช่คนที่จ้องแต่จะไม่ไว้ใจใคร
‪ฉันพยายามมองโลกในแง่ดี
‪และคิดบวกในที่ทํางานเสมอ
‪แต่พักหลังมานี้ก็ใช่ว่าจะทําได้ทุกครั้ง ‪เรากําลังถึงจุดที่เหนื่อยล้ากันแล้ว
‪ทุกคนทํางานหนัก ต่างเสียสละกันตั้งมาก
‪เราไม่อยากถึงจุดเบิร์นเอาท์
‪ที่ทุ่มเทให้ทั้งกายและใจไม่ไหวแล้ว
‪มันทดสอบความแกร่งของเราจริงๆ ค่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪คนไข้ชื่อโจชัว ชายอายุ 17 ปี ‪มีแผลกระสุนหลายนัด...
‪- เขาต้องรอด ‪- เขาเป็นนักสู้
‪ใช่ครับ
‪ใช่
‪จอชได้เดินกลับออกจากโรงพยาบาล
‪ตอนนี้ครอบครัวเขาจะย้ายออกจากเมือง
‪ผมเห็นใจเด็กๆ ทุกคนที่ออกไปเผชิญโลก
‪การจับตาดูทุกคนมันยากมาก
‪เราได้ผ่านช่วงพลิกผันชีวิต ‪ครั้งสําคัญพร้อมกับพวกเขา
‪มันทําให้สงสัยว่าพวกเขาเป็นยังไงต่อไป
‪เมื่อเกิดเหตุการณ์รุนแรงสะเทือนขวัญ
‪เคมีในสมองที่ควบคุมการคัดกรองข้อมูลของเรา
‪จะเปลี่ยนไปมาก
‪เพราะผมรู้สึกไม่เหมือนเดิม
‪หายใจเข้าลึกๆ
‪ผมไม่วิตกกังวล
‪ผมได้พบปรัชญาที่อธิบาย
‪เหตุผลที่ผมเกิดมาบนโลกใบนี้
‪ผมเกิดมาเพื่อเป็นคนดี
‪มีเมตตา อ่อนน้อม
‪และบางครั้งผมก็ล้มเหลวอยู่บ้าง
‪หายแล้ว พ้นแล้วทุกคน ขอบคุณ
‪เพราะพูดตรงๆ นะ ในฐานะผู้นํา
‪เมื่อเรากล้าเผยความอ่อนแอ ‪เราจะทําหน้าที่ได้ดีขึ้น
‪ฉันว่ามีความเป็นไปได้สูง ‪ที่เธอจะมีภาวะลองโควิด
‪และมีอาการที่ตามมาหลังจากติดเชื้อโควิด
‪ฉันค่อนข้างเลี่ยงการออกไปนอกบ้าน
‪นี่ไม่ได้ออกไปกินมื้อค่ํานอกบ้านปีกว่าแล้ว
‪โอเค เดี๋ยวมานะ
‪- สเตซี่ ไงคะ ‪- ไงคะ
‪ผลตรวจดูดี
‪แม็กนีเซียมปกติ ผลตรวจหัวใจปกติ
‪แต่แนะนําให้รอน้ําเกลือหมดลิตรนี้ก่อน
‪เพราะมันจะช่วยได้ถ้าวันนี้คิดจะอดอาหารต่อ
‪แต่ถ้ารู้สึกดีขึ้นแล้วก็ไปได้ค่ะ
‪ฉันรู้สึกดีขึ้นค่ะ แต่อยากรับน้ําเกลือก่อน ‪เพราะฉันคิดว่า...
‪ดีเลยค่ะ ฉันก็ว่าควรรอให้น้ําเกลือหมดลิตรนี้ก่อน
‪งั้นก็ตามนั้นนะคะ ฉันกําลังจะกลับบ้าน
‪- กล้าดียังไง ‪- เนอะ
‪อีกสิบนาทีจะหัวถึงหมอนแล้ว แต่คงไม่หลับทันที
‪แล้วทําไมหมอต้องนอนด้วยล่ะ
‪เพราะคืนนี้ต้องกลับมาใหม่
‪ทําได้ไงไม่รู้ ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‪ฉันแค่อยากพูดว่าฉันเห็นคุณค่าอาชีพหมอมาก
‪ทั้งหมอทั้งพยาบาล ‪ที่ต้องเจอกับสถานการณ์ที่ผ่านมา
‪ไม่ได้แค่ทําเพราะมันเป็นหน้าที่ ‪แต่ทําเพราะจิตใจดี
‪เวลาคนเราใส่ใจคนที่กําลังทุกข์ทรมาน ‪มันมีความหมายมาก
‪ขอบคุณค่ะ ส่งกลับประทับใจจังเลย ‪ยินดีที่ได้รู้จักทั้งคู่นะคะ
‪- เช่นกัน ไปพักผ่อนเถอะค่ะ ‪- คุณก็ด้วย
‪พักแน่นอน
‪คนที่ทํางานประเภทนี้
‪เราเห็นคุณค่าของชีวิตและทุกอย่างที่เรามี ‪อย่างน้อยฉันก็รู้สึกแบบนั้น
‪ฉันซาบซึ้งในสิ่งที่ฉันมี ‪และทุกครั้งที่ได้มาเจอผู้คนที่นี่
‪แต่ตอนนี้ฉันซาบซึ้งยิ่งกว่าเดิม
‪เราเพิ่งได้รับข่าว
‪เธอฟื้นแล้ว
‪- ก่อนหน้านี้เธอตาบอดไปแล้ว ‪- ใช่
‪- วันนี้จะส่งไปทํากายภาพ ‪- วิเศษสุด
‪- เท่าไรคะ ‪- สอง
‪- ว้าว ก่อนหน้านี้มองนิ้วไม่เห็นเลย ‪- ดูนี่
‪ไม่ใช่ อันนี้เป็นสีเหลือง
‪- โห เห็นสีด้วย ‪- มองเห็นสีแล้ว
‪- พระเจ้า ‪- แต่ดูนี่นะ เธอเห็นถุงมือคุณ
‪- ค่ะ เห็นแล้ว ‪- แล้วเธอก็ม้วนแขนเสื้อ
‪- ฉันจะจับไว้นะ ‪- คุณทําได้ดีมาก
‪สุดยอด เอื้อมจับได้ด้วย
‪ข้อมือขวาคุณสวมนาฬิกา
‪บอกแล้วไง บอกแล้วว่ามันกลับมาแน่
‪กลับมาอะไร ดีกว่าเก่าอีก
‪สุดยอดมาก
‪- หมอมาแล้วเหรอ
‪- ไงครับ ‪- ได้ข่าวดีนี่
‪- พระเจ้าช่วย ‪- จริงหรือเปล่า
‪- ไง สบายดีไหมคะ ‪- จริงหรือเปล่า
‪ฉันเห็น...
‪- ฉันเห็นว่าวันนี้คุณใส่สีน้ําเงิน ‪- ใช่
‪มองเห็นหน้าผมเป็นครั้งแรกได้แล้วไหม
‪คุณใส่แว่น
‪- ใช่ ‪- พระเจ้า
‪นี่ไม่ใช่... ฉันเห็นริมฝีปากคุณ
‪ครับ
‪- กี่นิ้ว ‪- สอง
‪กี่นิ้ว
‪- หนึ่ง ‪- ใช้ได้
‪เห็นแสงเมื่อไรบอกครับ
‪- เห็น ‪- เดี๋ยวตาขวาก็เห็นได้
‪ใช่ แน่นอน
‪ถือเป็นข่าวดีมากครับที่ตาซ้ายเริ่มจะเห็นสีสัน
‪และโฟกัสภาพได้เร็วขนาดนี้
‪เดี๋ยวตาขวาก็จะค่อยๆ ดีขึ้น
‪เส้นประสาทตาขวา ‪มันถูกเนื้องอกบี้แรงกว่าข้างซ้าย
‪ผมคาดว่ามันจะดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ‪แต่ต้องรอสักพักนึง
‪- เส้นประสาทฟื้นฟูตัวเองได้วันละมิลลิเมตร ‪- ค่ะ
‪ซึ่งรวมแล้วหลายวัน
‪- ค่ะ เขาทําได้ดีมากนะรู้ไหม ‪- เขาเป็นคนดี เป็นหมอฝีมือดีด้วย
‪เส้นประสาทตาของคุณกําลังเริ่มทํางานใหม่
‪มันยังไม่เต็มร้อย แต่ก็น่าจะดีขึ้นอย่างรวดเร็ว
‪ผมหงอยมากตอนเห็นคุณฟื้นใหม่ๆ
‪และผมรู้ว่าต้องรอ แต่คนเรามักจะใจร้อนอยู่แล้ว
‪จอห์นบอกผมอยู่เรื่อยๆ ‪ว่าให้ใจเย็นๆ ว่าเดี๋ยวก็จะดีขึ้น
‪แล้วก็พูดถูก
‪ผมคิดว่าสายตาคุณคงไม่หายดีเป็นปลิดทิ้ง
‪แต่ก็อาจมองเห็นได้มากพอ...
‪ขอแค่มองเห็นหน้าจิ้มลิ้มของหมอได้ก็ดีใจแล้วค่ะ
‪ปากหวานจัง มองเห็นผมชัดเลย
‪- ใช่ ‪- น่าจะชัดกว่าภรรยาผมด้วยมั้ง
‪ฝากบอกเธอด้วยว่าพลาดแล้ว
‪ภรรยาคุณไม่รู้เลยว่าสามีหล่อแค่ไหน
‪- มันดีมาก ‪- น่ารักจังเลย
‪ก่อนหน้านี้ฉันหมดหวังไปแล้วนะ ‪นึกว่าคงตาบอดตลอดชีวิตแล้ว
‪แต่เมื่อวาน... เราต้องมองโลกในแง่ดีไว้
‪และต้องเชื่อมั่นในคนอื่น ‪ในยามที่ไม่สามารถเชื่อมั่นในตัวเอง
‪พระเจ้าอวยพรให้คุณช่วยชีวิตคน
‪และทุกวันที่คุณตื่นขึ้นมา
‪คุณควรรับรู้ไว้ว่า ‪คุณได้ทําหน้าที่ช่วยเหลือสังคมนี้แล้ว
‪เราพยายามกันเต็มที่ครับ
‪ใช่ค่ะ
‪เราจะหมดหวังไม่ได้ โลกนี้ยังมีความดีอยู่
‪คุณจะได้ไปกายภาพสามสัปดาห์
‪เสร็จแล้วกลับมาติดตามอาการนะ ‪ตอนนั้นจะเห็นชัดกว่านี้อีก
‪คุณทําได้ดีมาก เราดีใจจริงๆ
‪รักนะคะ
‪เราก็รักคุณ สู้ต่อไปนะครับ
‪ฉันเห็นคุณ
‪ผมก็เห็นคุณ ขอบคุณสําหรับคําชมชื่นใจ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪ไม่เคยเจอคนไข้พูดจาน่ารักแบบนั้นมาก่อนเลย
‪คนอะไรน่ารักจัง
‪ปืนกําลังเข้ามาในชุมชนของเรา ‪และพรากชีวิตเหล่าเยาวชนของเราไป
‪ฉันขอบอกทุกท่านตอนนี้เลย ‪ว่าฉันไม่อยากฝังศพเด็กอีกคนแล้ว
‪เมื่อชุมชนแล้วชุมชนเล่าต้องสูญเสียความหวังไป
‪มันมักจะนําไปสู่การใช้ความรุนแรง
‪เพราะฉะนั้นเราจึงต้องขจัดปัญหาปืน
‪และฟื้นฟูความหวัง
‪ความมุ่งมั่นของผมกับเช
‪ในการจัดการกับปัญหาความรุนแรงจากปืน
‪มันได้ทําให้ผมเข้าไปในวงการ ‪ที่ผมไม่เคยนึกฝันในฐานะนักเรียนแพทย์
‪ไม่เคยนึกว่าชีวิตศัลยแพทย์จะเป็นแบบนี้
‪มันเป็นบทสนทนาที่มีได้ยากจริงๆ ครับ
‪ตอนนี้ผมได้ไปที่ทําเนียบขาว
‪และสภาคองเกรสเพื่อเรียกร้องผลักดัน ‪ให้มีการออกกฎหมายเสียที
‪- มีคนบอกว่าพรุ่งนี้เราจะกินมื้อเที่ยงด้วยกัน ‪- ค่ะ
‪ฉันไม่ควรจะต้องมาเห็น ‪ลูกชายตายไปต่อหน้าต่อตาเลย
‪- ฉันกลัวว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นซ้ํารอย ‪- ครับ
‪ผมมีลูกสามคน วัยรุ่นสองคน ‪ทุกครั้งที่แกไปไหนผมจะเป็นห่วงเรื่องนี้
‪ฉันกลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีก
‪ผมจะให้เบอร์ติดต่อผมนะครับ ‪เราจะได้คุยกันเรื่องงานที่ทําอยู่
‪มันทําให้ผมรู้สึกคุมชีวิตตัวเองได้ ‪รู้สึกมีพลังและมีความหวัง
‪ส่วนนึงที่เราพยายาม ‪ทํามันไม่ใช่แค่การเป็นหมอผ่าตัด
‪ที่ผ่าเอากระสุนออกมา ‪แล้วส่งคนไข้กลับออกไปบนท้องถนน
‪แต่เราอยากค้นคว้า อยากทําความเข้าใจ
‪วิธีการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงโลก
‪ดอกไม้บางดอก ผมรู้ใบหน้าของเจ้าของ
‪และเมื่อคิดดูว่าผมเป็นศัลยแพทย์เด็กแล้ว
‪มันแปลว่ามีเด็กที่ไม่รอด
‪และความจริงก็คือมันทําร้ายทุกคน
‪ผมเริ่มจะเข้าใจแล้วว่ามันทําร้ายผมด้วย
‪ว่ามันเปลี่ยนมุมมองที่ผมมีต่อชีวิต
‪ผมรู้สึกถึงความเร่งด่วน ‪และภาระหน้าที่ของยุคนี้ในประวัติศาสตร์
‪ที่ลูกหลานของเราถูกฆ่าตาย
‪นี่เป็นครั้งแรก ‪ที่สาเหตุการเสียชีวิตอันดับหนึ่งสําหรับเด็ก
‪ในสหรัฐอเมริกาคือความรุนแรงจากปืน
‪และถึงผมจะรักประเทศชาตินี้มาก
‪และผมซาบซึ้งในทุกสิ่งที่ประเทศนี้ ‪มอบให้ผมและครอบครัวผม
‪แต่นี่ไม่ใช่ประเทศที่ผมอยากส่งต่อให้ลูก
‪มีวัยรุ่นคนนึงโดนยิง ‪แต่หลังจากพ่อกลับบ้านมาเมื่อคืน
‪ก็มีสายเข้ามาแทบทุกชั่วโมงเลย
‪- พ่อไม่ต้องเข้าไปเหรอ ‪- ถ้ามีเรื่องใหญ่เท่านั้น
‪ลูกแม่
‪ดีใจจังเลยที่ได้เจอลูก
‪แม่รักลูกมากนะ
‪เขามาแล้ว
‪ว่าไงลูก เป็นไงบ้าง
‪- รู้สึกยังไงบ้าง ‪- ดีครับ
‪ดีขึ้นนะ
‪- ผมขยับไม่ได้ ‪- ไม่เป็นไร พ่อเข้าไปเอง
‪พ่อก็ยังระบมอยู่เหมือนกัน
‪คิดว่าไง กร็อดดีไหม
‪เราตั้งชื่อไตว่ากร็อด
‪ชื่อเหมาะมาก
‪คุณหมอกร็อดสตีน
‪พ่อรักลูกนะ
‪ผมก็รักพ่อ
‪ทุกวันที่ผมตื่นขึ้นมา
‪ระหว่างเตรียมตัวมาทํางาน ผมฟังข่าว
‪แล้วได้ยินแต่เรื่องน่าหดหู่ ‪เกี่ยวกับเหตุอาชญากรรม เกี่ยวกับสงคราม
‪แต่จากนั้นผมได้มาทํางาน ได้มาเจอผู้คนมากมาย
‪ที่ยอมเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง ‪เพื่อช่วยเหลือคนที่กําลังลําบาก
‪ไม่ต้องห่วงนะ เราดูแลคุณเอง
‪และมันทําให้ผมเชื่อมั่นศรัทธาในมนุษยชาติต่อไป
‪- คุณดูขาดน้ํานิดนึงด้วย ‪- ใช่
‪ฉันยังแอดมิทตอนนี้ไม่ได้ ยังไงก็เถอะ...
‪- แต่อย่าใช้เป็นข้ออ้างสิ ‪- รู้แล้วน่ะ
‪หนึ่ง สอง สาม
‪เกือบเสร็จแล้ว
‪มันเป็นของขวัญวันศุกร์
‪มาร์กาเร็ต มีดผู้เป็นนักมานุษยวิทยาเคยกล่าวว่า
‪สัญญาณแรกของการบังเกิดขึ้นของอารยธรรม ‪คือการได้เห็นขาหักที่หายดีได้
‪ขาหักที่หายดีได้ ‪สื่อให้เห็นว่ามีใครบางคนดามขาให้
‪แบกไปนู่นมานี่ หาอาหารมาให้ และคอยปกป้อง
‪ช่วยให้คนเจ็บรักษาตัวเองได้
‪และในโลกที่เจริญแล้ว ‪เราปกป้องคนเจ็บและดูแลเขา
‪เราเกิดมาเพื่อการนี้
‪เพื่อดูแลกัน
‪หน่วย 99 มีเหตุยิงกันใกล้วิเนการ์ฮิลล์ บรุกลิน
‪มีผู้บาดเจ็บสองคน ย้ํา บาดเจ็บสองคน
‪โห อีกแล้วเหรอ
‪(หัวใจ ‪อวัยวะหรือเนื้อเยื่อมนุษย์ บริจาคเพื่อปลูกถ่าย)
‪(สตาร์ทีม)
‪(ปลูกถ่ายหัวใจ) ‪(ระวัง - กรุณาห้ามเข้า)
‪(เราขออุทิศซีรีส์นี้ให้กับ ‪ผู้ป่วยทุกคน ครอบครัวของพวกเขา)
‪(และผู้ดูแลที่แบ่งปัน ‪เรื่องราวความกล้าหาญกับเรา)
‪คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล