Śmieci burżujów rządzą.
Patrz, dla ciebie!
Świnia!
Beż to twój kolor! Podkreśla szare tony karnacji.
Zdurniałaś?
Kłóćcie się do mikrofonu, bo ostatnio wieje nudą.
Tak, bo Joanne ma chłopaka i straciła jaja.
Po prostu zdradzam trochę mniej. To zdrowe.
Jeśli uprawiasz z rabinem dziki seks przez dziurę w prześcieradle,
świat musi o tym wiedzieć!
Nie o wszystkim. Ale znów będzie ciekawie.
Czytałaś komentarze?
Już ich nie czytam, bo ludzie czepiają się bzdur. Na przykład,
że za często chodzimy siusiu. Czyli co, mam się odwodnić i umrzeć?
Czekaj, ten jest niezły. „Ostatnio Morgan jest zabawniejsza niż Joanne”.
-Sama to napisałaś. -Słuchaj dalej: „Byłam
fanką, ale Joanne przynudza”.
I gif z herbatką nasenną.
Co?
O, ten jest pozytywny! „Cieszę się, że Joanne mówi mniej. Ma irytujący głos”.
No dobra, może nie.
To wina Noah. Nienawidzę go!
Dlaczego?
-Nie lubię się dzielić. -Mną? Naprawdę?
Kochana jesteś!
Tatuaże, karczycho, przeszłość kryminalna. To jest twój typ!
-Wcale nie! -Nagrywajcie to!
Nie mów, że go nienawidzisz! Nie znasz go!
Anne Hathaway też nie znam.
Mam to samo!
Może zaproszę Noah na wieczór z Vanderpump?
Nie! To nasz czas!
A on mnie nie zrozumie.
-Nie jesteś aż tak skomplikowana. -Jestem pełna sprzeczności! No co?
Na przykład: nie chcę iść do łóżka z tym gościem, ale pójdę.
Pa!
W czepku pionierki? Szacun. To się nadaje na pogrzeb?
Jestem! Bogiem seksu.
Jak się nazywa twoje stanowisko?
Najlepszy kochanek świata.
Żeby to! Ale serio.
Wypełniam ogłoszenie o Bat Micwie Miriam i chcą tu mieć stanowiska pracy.
Tak szczerze, to nie wiem. Może wspólnik.
Wspólnik? Firma nazywa się Roklov i Synowie, a twój brat tam nie pracuje!
I fajnie, bo chodzi tylko o mnie.
Wpiszę „wiceprezes”.
Nie! Ojciec zobaczy, a dopiero zaczął mnie lubić!
Nie zaczął. I kiedyś musisz z nim pogadać.
Zaczekam, aż sam poruszy temat.
Siedź w kącie, nie znajdą cię!
Dobrze. Pogadam.
Kiedy?
Pod koniec roku?
Masz czas do osiemnastej.
Nie dzisiaj! Jest niedziela, siedzi w saunie.
Czyli idziesz do mykwy.
Wiesz, że tego nienawidzę.
Przy Vanderpump trzeba zwracać uwagę na niuanse. My to oglądamy w niedziele.
-To nasz futbol. -Albo kościół.
To nasze wyznanie.
Od teraz i moje.
Trudno się wkręcić tak z marszu, więc gdybyś chciał wyjść, to spoko.
Mówi tak, bo jest zaborcza.
I skrupulatna. Ale w związku z tym mam coś dla ciebie,
-Nie podlizuj się. -Ale ja chcę!
Dobra. Dawaj.
-Widziałaś ten wór? -Jesteś łatwa.
Zmywalne tatuaże na moje nędzne karczycho.
Super!
Poza tym: prześcieradło, żebyśmy mogli się potem bzyknąć.
Powiedziałaś mu?
-Wszystko mu mówię! -Co za wstyd!
-Mam też chrupki, ale to dla siebie. -Możesz jeść takie rzeczy?
Myślałam, że ma być koszernie.
Na szczęście jest tu rabin, więc to załatwi.
Hava Nagila i już. A poza tym, są koszerne.
Jest śmieszny! Serio!
-Mama dzwoni. -Cześć, mamo!
Jedziemy z tatą na Vanderpump.
Tak…?
Pat też będzie!
Kto to jest Pat?
Nowy chłopak ojca!
Cześć!
Słodki, prawda? To terapeuta. Leczył kuzyna Henry'ego Winklera z „Happy Days”.
-Co wam się stało? -Rozmawiałam z Isis.
-Z terrorystami? -Z moją duchową przewodniczką. I
wyprowadzaczką kotów. Potrzebujecie dwojga współpracujących rodziców.
-Skąd! Jesteśmy dorosłe! -Zaraz będziemy!
Czekajcie! Niech Pat…
Dołączą?
Z jakimś Patem.
-Muszę się przebrać, bo jestem w dresie. -To tylko nasi rodzice!
Rodzice są najważniejsi!
-Nie moi. Wyglądasz dobrze! -Tak mnie wychowano i muszę się
przebrać. A poza tym, mamy za mało przekąsek. Wychodzę, wszystko załatwię i
zaraz wracam. Dzięki, przepraszam, pa!
I ty się z nim pieprzysz przez pościel?
Przestań.
Jest mój synek!
Cześć, tatku.
Tato.
Przyszedłem, bo…
-Przyszedłem, żeby zapytać… -Trzepnij mnie. z łaski swojej, witkami.
Co? Czym?
Chodźże.
Dawaj!
Czy moje stanowisko w firmie nie mogłoby być wyższe?
Chcesz mnie wygryźć? Jeszcze nie umarłem, chłopcze. Nie gadaj, tylko trzep.
Zaczyna się…
Rodzinka! I Pat…
Dziękuję za zaproszenie!
Rodzinka przyszłości! Fajnie, co?
Taa…
Już zaczęłyście! Co straciliśmy?
Wiem, że do zmian czasem trudno się dostosować, ale wy, chicas, robicie to z
-wielką godnością. -Protekcjonalny tekst.
-Racja. Przepraszam. -Jak dobrze, że przyszedłeś.
Byle z tobą!
Zakochani są wśród nas!
Co robisz?
Jesteśmy czułą rodzinką!
-Nie jesteśmy. -Byłyście w mojej macicy!
Ja też w tobie byłem! Jak widać.
To nie było niepokalane poczęcie!
-Jestem. -Góra od garnituru na dresie?
To marynarka sportowa. Miałem w aucie.
Przedstawiam wam Noah. Noah, to jest moja mama, a to tata.
I Pat!
Bardzo mi miło.
Rabin! Aj waj! Wiesz, że Lynn to hebrajskie imię?
Na pewno?
-Henry, ojciec Joanne. -Miło mi, proszę pana.
-Dżentelmen! Też chcę tak do ciebie mówić! -Nie waż się!
Dobrze, proszę pana!
Pat, łobuzie! Nie wiedziałam, że jesteś aż taki przystojny, Noah! Kropka w kropkę
-Billy Joel. -Wcale nie.
Trochę tak.
-Ma urodziny trzy dni po mnie! -Nikogo to nie obchodzi.
-Skąd wiesz? -A Joanne ma urodziny z Unabomberem.
Bardzo lubię Billy'ego Joela. Pani pozwoli.
Mów do mnie Lynn!
A dla kogo to?
-Dla ciebie! -Dla mnie?
Dlaczego?
Na znak szacunku.
Nie mamy wazonu.
Będę je trzymać!
Poszukam czegoś.
Trochę ważą.
-Wezmę je. -A więc, Noah.
Jakie masz zamiary wobec mojej córki?
Bawisz się w zaangażowanego ojca?
Jestem zaangażowany!
-Pozwól jej na uczucia, Henry! -Dzięki, Pat.
Słoik po sosie Prego.
To marynarka sportowa. Lubię Billy'ego Joela. Wyraz szacunku.
-Powiedziałeś to głośno. -Tak?
Dosyć.
Wezmę kwiaty. A ty chodź ze mną
Duży bukiet.
Myślałem, że idziesz na pogrzeb.
Dzień jeszcze młody!
Widziałam twoją minę.
Miałaś wzdryga.
Nie! Trochę się zdziwiłam, że ubrał się jak hipsterski pastor,
ale nadal mi się podoba. Nie miałam wzdryga!
Ze wzrdygiem nie wygrasz. To jak chińska pułapka,
im bardziej szarpiesz, tym mocniej trzyma.
-Ale ja tego nie mam. -Jasne. Weź te kwiatki. Od których masz
wzdryga. Przecież ci się podobają! Śliczne!
Przestań!
Też ich nie chcę.
Uroczo!
-Chodź pomorsować. -Nie chcę! Palce mi cierpną.
Beksa. Właź, miękki siurku!
Żebyś wiedział!
Wiesz co, tatku? Firma działa dzięki mnie. Działka przy Figueroa? Ja ją załatwiłem.
Pozwolenia dla Boulder Avenue? Też ja. A kto ci co rano obiera pistacje?
Twój synek!
Chcę być wiceprezesem. Zasłużyłem!
Wreszcie!
Czekałem, aż poprosisz!
Naprawdę?!
Odkryłeś w sobie chucpę! No dobrze, panie wiceprezesie.
Zaczynasz jutro o piątej przy Golder Avenue,
a potem spotkania w biurze. Docenisz, co robię!
Mój szajgec! Uprzedź Esther, że wrócisz późno.
Pierdolę, jak tu zimno! Jak wy to robicie?!
Podiatria to pewna dziedzina, bo prawie każdy ma stopy.
Jak się poznaliście?
Wątroba.
Co?
Wzdychasz. Sygnał, że wątroba niedomaga.
To by się zgadzało
Tak?
-Ja opowiem, jak się poznaliśmy! Mogę? -Nie umiem ci odmówić, słodziaku! Gotowy?
No więc… Poznaliśmy się na Grindrze.
I koniec? Wspaniale! Spodziewałem się dłuższej historii, ale ta jest świetna!
Trudno tam znaleźć kogoś na stałe. Mieliśmy szczęście!
Absolutnie!
Piękna opowieść! Skąd wziąć taką miłość?
Z Grindra.
Domyślam się.
Wydajesz się postępowy, Noah. Udzieliłbyś w synagodze
ślubu parze gejowskiej?
Dobre pytanie. Jak najbardziej! Zresztą, już to robiłem!
Byle obie strony były Żydami. Orientacja nie ma znaczenia,
raczej wyznanie.
Wreszcie naruszyliśmy tabu.
-To nie jest tabu! -Mógłby też być Żyd i
neofita. Neofici są najbliżej Boga.
-Może bym się przechrzcił? -Ja jestem katolikiem, ale nie polecam.
Nie?
Ta religia uczy… nienawiści do siebie.
-Skarbie! -Przepraszam…
Posłuchaj, Pat: kocham cię.
A ja ciebie.
To urocze! Widać tę miłość.
Tu jesteś bezpieczny.
-Gorąco tu. Idę się przewietrzyć. -Mnie też się przyda.
Podasz butelkę?
Jasne!
Ty serio oddychasz! Myślałam, że uciekniemy.
Muszę pobyć sama.
Jasne.
Usiądźmy.
Jak dobrze.
Przestań, błagam cię! Dobrze, mam wzdryga, zadowolona? Pozwoliłam mu się
-dotykać tymi wielkimi łapami z bukietem! -Wzdryg zawsze znajdzie sposób.
Pamiętasz, jak zobaczyłam Wyatta biegnącego z
plecakiem? Odbijał mu się od pleców.
-Niedobrze mi od tego! -Wiem!
Masakra.
Miałam zamieszkać z Anthonym, ale zobaczyłam,
jak goni po pokoju piłeczkę do ping ponga. Mógł być miłością mojego życia,
ale nie żałuję. Tego się nie da od-zobaczyć.
Ale wiesz, co jest najbardziej fuj? Tata mówiący „kocham cię”.
Fuj wyjebane w kosmos! Co to było?
Nie wiem!
Kiedy ostatnio powiedział to którejś z nas?
Nigdy?
Naprawdę zerwę z Noah? To smutne!
Zdarza się!
Jak to załatwisz?
Nie wiem.
Podobało mi się, jak zerwałam z Marco.
Czyli?
-Przestałam odpisywać. -Dobre, fakt.
-Zajrzymy do barku? -Proszę pana!
Widzisz, co narobiłeś, Noah!
W porządku?
Powinnam to już przeboleć.
Robię, co mogę.
Wierzę.
To niełatwe.
Tylko nie mów Joanne. Już i tak im ciężko na niego patrzeć.
Z kimś nowym?
Nie! Tak czułego i pełnego emocji! Sama go nie poznaję. „Kocham cię” z jego ust?
-Kto go podmienił? -Nie wiedziałem!
One zawsze chciały więcej ojca, a mniej matki.
Córki i tatusiowie. Skomplikowana relacja.
Staram się trzymać.
Świetnie sobie radzisz.
Kłamstwo, rabinie. Ale miłe.
Mogę pogadać z Joanne?
Jasne.
Dzięki.
Miło było cię poznać.
Mazel tov.
Zrobiłem coś, co cię odrzuciło. Obstawiam kwiaty. Bukiet był za duży, zgadzam się.
-To nie była jedna rzecz. -Chciałem, żeby twoja rodzina mnie
polubiła. I nie było to aż tak żałosne, żeby przepraszać. Zresztą,
pewnie to niejedyny powód.
Twoja rodzina się zmienia, a ty się dystansujesz.
I możesz się dalej zadręczać, ale myślę, że sobie poradzisz.
Bo, Joanne… Jestem po twojej stronie.
Będę przy tobie.
To przez marynarkę sportową?
-I przez to, że ją tak nazywasz. -Bo nią jest!
Sprawdzę.
Wiesz, co się liczy?
Że cię lubię.
Bardzo. I ty mnie też. Więc nie udawaj, że tak nie jest.
Dobra. Ja też.
Ty też co?
Lubię cię.
Czekaj.
Musisz to powiedzieć w obecności marynarki.
Nie wiem, czy dam radę.
Sprawdźmy.
Mów do niej.
Drugie podejście?
Dobrze, lubię cię. Bardzo, bardzo!
-I powiedziałeś prego z akcentem! -Italiano nie było delizioso!
Będę to słyszała w głowie w czasie seksu!
Może pójdziemy do apartamento i sprawdzimy?
Wątroba.
Pytanie za sto punktów: czy jeśli ktoś źle się do ciebie nastawił, można to
zmienić? Kiedyś z miejsca bym zaprzeczyła. Ale teraz wiem, że absolutnie
-tak! -Nie powiedziałaś
najważniejszego: Joanne ma nowego faceta.
Tylko bez imion. Nazwijmy go… Prorokiem.
-Mogłyśmy to ustalić. -Prorok dokonał niemożliwego! Zwalczył
wzdryg, jako pierwszy w dziejach! Bo wzdrygu nie można wymazać, ale już wiemy,
że trzeba go pokonać. Podbić i zostawić za sobą
Wreszcie Prorok dał nam ciekawy temat, bo ostatnie odcinki zmasakrował. Podziękuj,
że oddał mi siostrę. Bałam się, że będę sama prowadzić podcast.
Beze mnie nie ma podcastu, skarbie. Ale przekażę podziękowania.
Muszę dodać, że jest uroczy! W poprzednim wcieleniu mogliśmy być parą.
-Mamo! -Co cię napadło na mojego chłopaka?
Matki i córki mają ten sam gust!
I tym optymistycznym akcentem kończymy, bo muszę siusiu.
Z cyklu: z życia żałosnego rodzeństwa.
Nie ja tu jestem żałosna!
Ja też nie. Dostałem awans!