TO BYŁ CUDOWNY POCAŁUNEK
CHYBA JESTEM W CIĄŻY
Spóźniłaś się!
-Wiem. -Musimy grać!
Powiedziałabym, że mi przykro, ale nie żałuję.
Czego?
Zaliczyłam najwspanialszy pocałunek w życiu.
To o tym opowiesz, bo ja od trzech dni mam zapalenie układu moczowego. I żeby
-chociaż złapane przy zabawie, ale nie. -Sok żurawinowy, skarbie.
-Ciągle to łapałam z ojcem. -Mamo…
-Słuchaj, nie uwierzysz. -No?
Bawiliśmy się z Noah w kotka i myszkę, że tylko się przyjaźnimy,
w co nikt nie wierzył.
No i?
W restauracji odegrałam scenkę, że niby nie wiem, czy zostanę.
Niech zgadnę, zostałaś?
Oczywiście!
Potem szliśmy ulicą, jedliśmy lody…
Kojarzysz te wkurzające pary z wafelkami? Masz ochotę ich zabić? Byliśmy nimi!
No, dalej, dalej!
Powiedział: „Odłóż lody”.
Dobre!
Prawda? Przejął inicjatywę!
-Zrobiłaś, co ci kazał? -No chyba!
-Rozkaz! -A potem… wiesz, co się stało.
Zerżnęłaś go w toalecie?
To był tylko pocałunek!
-Może dlatego ciągle masz chory pęcherz? -Możliwe.
Kto jest dzisiaj gościem?
Doktor Jay Shah.
Mój pomysł!
Niedobrze.
Pisze, jak aura wpływa na osobowość.
O! Brzmi… Idiotycznie.
Skończył Uniwersytet Wysp Turks i Caicos.
Musisz wszystko zweryfikować.
Coś tam sprawdzałam… Gdzie jego notka biograficzna?
Tu nic nie ma!
Tylko cytaty. I ptaki.
-Gdzie byłeś?! -Co się stało? Mama Rebeki
mówiła, że Bec jest prawie w śpiączce.
Jak można być „prawie w śpiączce”? Ale nic jej nie jest.
Nie?
Wjechała w zaparkowany autobus i złamała nadgarstek. Włożą jej tam jakąś śrubę.
Nadgarstek?
I już?
No tak.
Czyli jest cała.
-Dzięki Bogu! -Do tego dostanie leki przeciwbólowe i
zwolnienie z pracy. Może też bym wjechał w autobus?
-Śmiało. -Jeszcze coś. Są tam nasi rodzice i
rodzice Rebeki. Z sobą się kłócą, ale na ciebie wściekli są wszyscy.
Za co?
-Bo spowodowałeś wypadek! -Co?
Ma złamane serce, heloł!
Oni myślą, że ona… Próbowała…
Zabić się? Nie no, jesteś śliczny, ale nie aż tak,
żeby się zaraz targać na życie, bo ją rzuciłeś!
Nie rzuciłem! Ludzie się rozstają, to normalne!
Dobra, stary, wszystko mi jedno. Ostrzegam cię tylko. Gram na dwa fronty:
bronię ciebie, a jednocześnie się osłaniam.
Super, dzięki.
A gdzie ty w ogóle byłeś? Z tą blondyneczką?
Następne pytanie.
Czyli tak.
Było bardzo miło.
Twoje opowieści są żałosne.
Masz zieloną aurę, w odcieniu szmaragdu. To oznacza wielką hojność.
O mój Boże, słuchajcie, to działa! Mówi, jakby mnie znał!
Rano chciałaś się ze mną zrzucać na smoothisa!
To teraz Joanne!
Oczywiście!
Nie trzeba, dziękuję.
To tak, jakbyś nie poprosiła Jasona Mraza o „I'm Yours”.
On jest już niemodny!
Przekonałaś mnie. Zróbmy to!
Doktor przesuwa dłońmi wokół głowy mojej siostry.
-Dlaczego mnie jedynej pan dotyka? -Mam problem z namierzeniem pani aury.
Nie czuję jej. To rzadkie, ale bywa.
Słabo.
A może jej pan nie znalazł, bo to wszystko lipa?
Cyniczka! To sporo wyjaśnia.
Dlatego nie wyszła za mąż.
-I nie rozwiodłam się. -To nic nie zmieni.
-Przecież nic nie mówię! -Podnosisz głos.
-Nie podnoszę! -Tak z nią bywa. I wie pan,
co jeszcze? Kręci z rabinem.
Naprawdę?
Co to znaczy?
Ludzie pozostający w bliskości z Bogiem mają bardzo potężne aury, a ta pani…
Nie wiem, czy w ogóle wolno panu nosić to kimono.
Moja partnerka jest Japonką, więc… Arigato.
Dobry wieczór.
Trzeba było wypadku, żebyś sobie przypomniał!
Ale jestem tu.
A gdzie byłeś?
Co z nią?
-Wszystko w rękach Boga. -A co z jej nadgarstkiem?
Nikt nic nie wie.
Mogę do niej zajrzeć?
Żeby złamać jej też serce?
Chcę się upewnić, że jest cała.
-Niepotrzebnie. Już dość przeszła. -Rozmawiałem z
pielęgniarkami. Będzie dobrze.
Patrzcie go, jaki lekarz!
Gdyby mój brat nie umarł na dur brzuszny, poszedłbym na medycynę!
Już wypełniłem papiery!
-Słyszałaś? Papiery wypełnił! -Żebyś wiedział! Były
bardzo skomplikowane!
Dziękuję.
Pominę te oszczerstwa milczeniem z racji starej przyjaźni i stresu.
Stołówka jest zamknięta, ale znalazłam automat. Noah! Jak miło!
Dzięki za miłe przyjęcie.
-A komórka to ci się zepsuła? -Wyłączyłem, żeby się skupić.
Mam nadzieję, że cokolwiek robiłeś, skończyłeś.
Między oczy!
Powiedz, że się opamiętałeś.
Oczywiście, że się opamiętał! To był wypadek przy pracy. Powiedz,
że za nią tęsknisz!
Dziś myślmy o Rebece i dziękujmy za łaskę.
Amen.
Pieprzona bzdura! Powinniście być dziadkami! Na co tu czekać?!
On nie czeka. Skołował sobie szyksę.
Esther!
-Zdradzasz moją córkę?! -Nie!
-Wiedziałaś o tym? -Skąd! Jestem równie zszokowana,
-jak ty! Ale to nie może być prawda… -Skarbie? Skarbie!
Też mógłbym być lekarzem.
Co?
Nie złożyłem papierów, ale…
Nie wiem, jak można kogoś tak namiętnie całować,
a potem przez trzy godziny nie odpisywać.
Może dla niego ten pocałunek nie był aż tak przyjemny, jak dla ciebie?
Na pewno był.
Ale to jednak dziwne… Czekajcie!
To on?
Apteka. Mogę odebrać Xanax.
-To lepiej idź. -Myślisz, że zwariowałam?
-Nie, skarbie! -Żartowałam. Same wariatki!
Aniołku.
Jak fajnie.
A co mu napisałaś ostatnio?
Przeczytaj sobie.
-To był dobry tekst. -Na pewno…
Co? „Chyba jestem w ciąży”?
-Przeczytaj całość! -„To był wspaniały pocałunek”.
Taki żart! Że on o pocałunku, a ja o ciąży. To śmieszne!
-Nie rozumiem. -Kolesie nie lubią żartów o ciążach.
Skołowałaś go. To rabin! Myśli inaczej niż ty! Będziecie dziwną parą.
Dlaczego?
Co dlaczego?
-Dlaczego dziwną? Bo on jest rabinem? -Nie, ale wydawał mi się… Bardzo
odpowiedzialny. I uprzejmy. A ty…
Miewasz humorki, skarbie.
-Nie jestem zła! -W porównaniu ze sługą
bożym trochę jednak tak.
Widziałabym cię z przywódcą sekty.
Noah?
-Noah! -O co ci chodzi? Co chcesz powiedzieć?
Dużo rzeczy! Kobieta,
która zawsze ci przychylała nieba,
walczy o życie!
Mój tata mów, że nic jej nie jest.
Twój tata gówno wie!
Przepraszam, ale jest prawie lekarzem.
A ja prawie zerżnęłam Adama Levine'a, ale jakoś nie śpiewam w chórkach Maroon 5!
Warto było?
Co?
Ta twoja blondyneczka z podcastu o pieprzeniu.
Ty mówisz o pieprzeniu Adama Levin'a!
-Pieprzyłaś się z nim? -Prawie! A poza tym, on jest Żydem!
-Wiadomo! Kiedy to było? -W Cabo, mówiłam ci.
To nie koniec, Noah!
Co my robimy?
-Ja też nie wiem. -On wyrzuca do kosza
związek z kobietą idealną!
Posłuchaj.
Ona nie umiera. I możecie się przyjaźnić.
Właśnie!
Ale zrywasz nie tylko z nią. Niszczysz całą rodzinę.
Porcja żydowskiego poczucia winy!
Przyda ci się trochę.
Ona cię kocha.
„Niszczysz rodzinę”? Kurwa, chłopie, wybacz!
Ale Adam Levine…?
A co, nie mogłabym?
Z tą agresją? On ma wrażliwą duszę.
Jest późno, może nie widział.
Napisałam to piętnaście minut po spotkaniu!
Myślisz, że wróciłby do domu, umył zęby, położył się,
nastawił budzik i nie sprawdził SMS-ów?
Masz rację.
Boże, czy ja zawsze muszę żartować? Normalna laska napisałaby: „To był cudowny
-wieczór!”. -Normalne są nudne.
Chociaż, faceci takie lubią. Ale kogo obchodzi ich zdanie?
Właśnie! Na pewno nie mnie! I wcale mi nie odbija!
Nadal uważam, że to był żart! Bo był! Był zabawny, a ja się umiem całować.
Nie wątpię.
O to się nie martwię, bo wiem, na co mnie stać. Jestem w tym dobra.
A wręcz zajebista.
Totalnie jej odbiło.
„Zadzwonię”.
Są seksowni, co się dziwić…
Wiedziałam!
Pieprzony Kyle. Nie, dziękuję!
Albo nie!
-Szybko! -Hej, mam pytanie.
Tak, możesz wpaść.
Mam dość ruchanek na telefon. Ważna sprawa: myślisz, że jestem dobrym
-człowiekiem? Bez namysłu. -Nie.
Zastanów się jednak. Przemyśl to. „Kiedy myślę o Joanne, widzę osobę…”…
Dooob…?
Już czaję. Myślisz, że tylko ktoś tak podły, jak ja, mógłby docenić kogoś tak
-podłego, jak ty? -Nie jestem… Kurwa!
Właśnie!
Taka szczerość jest zajebista.
Co? Nie, czekaj chwilę.
Mogę ci powiedzieć coś osobistego? Stanął mi tak, że aż mnie boli.
Cześć, malutki!
Gdzie mamusia i tatuś?
Mogę się w to wkręcić. Czekaj.
Mamusia i tatuś są w Phoenix. Mają tam domek.
-Jezu, przestań! -Sama zaczęłaś, kurwa!
Przypomniało mi się coś: mam w dupie twoje zdanie.
Pieseczku!
Chodź tu!
Cześć! Co byś chciał? Zobaczę, co mam.
Pół krakersa, miętówkę i frotkę.
Coś ci odpowiada?
Już cię biorę. Zniszczę dla ciebie ulubioną bluzę.
No już, już dobrze.
Ech, piesku.
Powiesz mi coś? Znamy się już trzydzieści sekund,
więc jak uważasz, czy jestem na tyle dobrym człowiekiem,
żeby być z takim naprawdę dobrym? Bardzo, bardzo?
Uznajmy, że „tak”.
Powiesz coś więcej? Mam zrobić grzywkę?
Nie to nie.
Boże, ci wszyscy turyści, krzyki, kwękanie…
Nie można się skupić!
A i tak większość wrzeszczy na mnie.
Daj spokój.
Zastanawiam się…
Czy ten wypadek Rebeki to naprawdę przeze mnie.
Przestań!
To egoistyczne, marzyć o kimś nowym, ekscytującym… Nieważne,
czy na długo i kogo się zrani.
Może jestem złym człowiekiem.
Ty?
W życiu!
Szczerze!
-Rozstanie z Rebeką to błąd? -Pytasz serio?
Tak.
Rebecca to cudowna dziewczyna.
Jest naprawdę świetna i miałbyś u jej boku wspaniałe życie.
Ale… To ty będziesz żył z konsekwencjami tej decyzji. Nie Esther,
nie twoja matka i nie ja. Ze swoją żoną jestem szczęśliwy,
ale jeśli coś jej wypaplesz, to się wyprę. Nie chcę zginąć.
Przytulaski? Idę na trzeciego!
Noah?
Cześć. Masz psa?
Co tu robisz?
No…
Miałem ciężką noc. Kiedyś ci opowiem. W każdym razie, okazało się,
że tu jadę i liczę, że cię spotkam, ale potem uznałem,
że wizyta o drugiej w nocy jest słaba, więc siedzę i myślę, co dalej.
Trochę spanikowałam, bo nie odpisałeś na SMS-y.
Jesteś w ciąży! Gratuluję, to niesamowite! Wiem, że dobrze całuję, ale
coś takiego… Szok!
Wiedziałam, że to jest zabawne i że zrozumiesz!
Ale dlaczego nie odpisałeś?
Przeczytałem dopiero 20 minut temu. Zostawiłem telefon w aucie. Przepraszam.
A kim jest ten przystojniak albo ślicznotka? Kogo sprowadzasz do domu?
Poderwałam go po drodze.
Mam być zazdrosny?
Przez całą drogę patrzył mi głęboko w oczy, więc niewykluczone, że coś z tego
-będzie. -Niedobrze. Gdzie go znalazłaś?
Na ulicy.
Znajoma ma dom tymczasowy. Zawiozę go rano.
Uratowałaś psiaka. To twoja micwa. Czyli dobry uczynek.
Faktycznie! Moja micwa!
Mogę? Masz gałązkę we włosach.
-I nie tylko. -Co?
Listki. I inną florę.
Fajnie cię widzieć.
Ciebie też.