Ik heb me altijd een underdog gevoeld.
Maar het kwelde me niet.
Ik werd niet gedefinieerd door mijn gender of door mijn kleur.
Ik kon alles zijn wat ik wilde.
Ik wilde niet echt een prinses zijn.
Ik wilde geen prinsessenkostuum voor Halloween. Ik was altijd de ninja.
Ik was een witte ninja of een zwarte ninja of een rode ninja.
Elke Halloween, acht keer op rij...
...was ik een ninja.
Ik was dol op actiefilms en sciencefiction.
Ik was dol op iconen als Whoopi Goldberg en Sigourney Weaver...
...die in die tijd...
...de enige vrouwen waren die ik kende die verhaallijnen vol actie hadden.
Kom op.
En ik kon mezelf in hen herkennen.
Gamora is de gevaarlijkste huurmoordenaar in het universum.
Ze is een moordmachine...
...met een hart van goud en gevoel voor rechtvaardigheid.
Gamora is enorm getalenteerd in geweldpleging.
Ze kan je voor haar laten vallen en je keel doorsnijden in één beweging...
...en dat is best gaaf.
Nee. - Wat doe je?
Ik weet wie je bent, Peter Quill.
Maar naarmate we steeds meer lagen weghalen...
...tijdens Guardians 1 en Guardians 2...
...en de Avengers- films, besef je dat ze diep vanbinnen...
...op haar eigen manier op zoek is naar zichzelf.
Toen Thanos mijn wereld veroverde, vermoordde hij mijn ouders voor mijn ogen.
Wat de Guardians met elkaar gemeen hebben, is dat ze allemaal verlies hebben geleden.
Ronan vermoordde mijn vrouw Ovette...
...en mijn dochter Camaria.
Drax heeft zijn gezin verloren.
Nebula ook.
Quill heeft zijn moeder verloren.
Groot heeft zijn planeet verloren.
Op Rocket is geëxperimenteerd alsof hij een proefkonijn was.
En Gamora heeft haar familie verloren.
Moeder.
De morele kracht van het team is altijd Gamora geweest.
Zij is degene met het achtergrondverhaal...
...van een enorm traumatische en schadelijke opvoeding.
EEN TRAGISCHE ACHTERGROND
Gamora. Gemodificeerd en opgeleid tot levend wapen.
Adoptiedochter van Thanos.
Gamora is opgevoed door Thanos...
...en heeft een tragische achtergrond vol pijn en ellende.
Wat is er, kleintje?
Waar is m'n moeder?
Toen ze een kind was, doodde Thanos haar ouders voor haar ogen.
Dat is enorm traumatisch.
Thanos adopteerde haar door haar te ontvoeren.
Ze is een eenling, dus ze moest al heel jong sterk zijn.
Dus ze groeit op zonder mensen echt te vertrouwen.
Ik wilde dat Gamora pijn met zich meedroeg...
...een melancholie door het verlies van een dierbare.
Daar kon ik me in herkennen.
Moeder.
Daarom wilde ik graag Gamora spelen.
Mijn zussen en ik hadden vroeger veel tegenslagen.
We hebben verlies geleden, want mijn vader stierf toen we nog heel jong waren.
We hadden een uitlaatklep nodig voor ons verdriet.
Dus mijn oudere zus ging schilderen.
Mijn jongere zus werd een geweldige debater.
En ik ging dansen.
Dans gaf me het vermogen emotie over te brengen...
...als er geen woorden zijn, als er geen woorden beschikbaar zijn.
Met dans kun je verlies interpreteren.
Het gaf me het vermogen me het onvoorstelbare voor te stellen.
Het was een leeg canvas in een enorme, donkere ruimte...
...waar ik alles kan zijn.
Toen ik ouder werd...
...gaf dans me een uitlaatklep voor het feit dat ik enorm werd gepest op school.
Het werd mijn wapen.
En mijn achtergrond als danser heeft me gevormd...
...niet alleen als persoon, maar die gaf me ook het vermogen...
...een geweldige carrière in actiefilms na te streven.
Ik zou niet zo veel ervaring met actiefilms hebben...
...of met sciencefictionfilms, zonder mijn basis in dans.
Dans gaf me het vermogen personages te benaderen...
...vanuit zowel een fysieke kant als een interne kant.
GAMORA WORDEN
Zoe was mijn eerste keuze voor Gamora, omdat ze een fantastische actieheld was...
...en dat hadden we nodig.
Iemand met haar diepte en de magie in haar ogen.
Dat zoek ik in acteurs.
Iemand die je kunt aankijken en die altijd aanwezig is.
Er is altijd veel van me dat ik onbewust in mijn personages stop.
Toen ik Gamora samenstelde...
...wist ik dat ze veel actiescènes zou krijgen...
...en ik wilde niet dat ze een typische vechtsporter leek.
En ik dacht: wat kan ik toevoegen?
Het zwaard is haar favoriete wapen.
Het is een heel klassieke en oude vorm van vechten.
En ik dacht:
Ik wil dat ze beweegt alsof ze haar vijand uitnodigt...
...naar haar toe te komen, zoals een stierenvechter de stier uitnodigt.
Stierenvechters bewegen zich heel gracieus.
Hij voert een dans uit met de stier.
Het is een duel.
En ik dacht: o, mijn god, dit is Gamora. Dit is wie ze is.
Nebula.
ZUSTERLIJKE LIEFDE
Ik denk niet dat ik hier nu zou zijn geweest zonder mijn zussen.
We zijn opgegroeid met de solidariteit...
...die je nodig hebt om tegenslagen te overleven.
We waren altijd samen en soms vonden we elkaar niet leuk...
...maar we hielden van elkaar.
Als Gamora heb ik te maken met een zus, Nebula...
...die het tegenovergestelde is van wie ik ben.
Zodra ik weer vrij ben, vermoord ik je. Ik zweer het.
Nebula is extreem ingewikkeld. Er gebeurt veel, emotioneel gezien.
En dat is niet echt iets voor een superheld.
Ik ben een dochter van Thanos. Net als jij.
Gamora en Nebula moeten allebei omgaan met het feit dat ze zijn opgevoed...
...door een enorm gewelddadige superschurk, Thanos...
...die die kinderen nam...
...en probeerde krijgers van hen te maken als verlengstukken van zijn eigen ego...
...en die intussen enorm wreed was.
Als vrouw die een personage als Gamora schreef...
...heb ik veel van de rivaliteit gebruikt die ik zelf als zus ervaar.
En wat ik echt wilde onderzoeken, was...
...het idee dat Nebula en Gamora expres tegen elkaar waren opgezet...
...door dit vaderfiguur.
Goed gedaan, dochter.
Want hij weet hoe krachtig ze zijn en als ze ooit zouden samenwerken...
...zouden ze hem kunnen verslaan.
Door jou is mijn lievelingsdochter van mij vervreemd.
Hij zette de zussen tegen elkaar op.
Gamora won altijd, want ze kon beter vechten en was het wonderkind.
Nebula was daar zo verontwaardigd over dat ze het persoonlijk opvatte.
Als een persoonlijke aanval.
Ik heb nooit ervaren hoe het is de aandacht te moeten delen...
...of te worden genegeerd.
Dus ik moest echt onderzoek doen...
...naar banden tussen broers en zussen, want die zijn zo ingewikkeld.
Het was een droom die uitkwam twee zussen te zien vechten...
...want toen ik in het echt zeven of acht jaar was...
...en met mijn zussen vocht, dacht ik dat het er zo uitzag.
Of dat is wat ik met hen wilde doen.
Maar deze zussen houden veel van elkaar.
Daardoor is de haat zo sterk.
De woede is zo aanhoudend, vooral in Nebula.
M'n vader liet Gamora en mij als training tegen elkaar vechten.
Elke keer als m'n zus won...
...verving m'n vader een stuk van me door mechanica.
Om me haar gelijke te maken, zei hij.
Nebula is extreem boos op Gamora...
...en ze denkt dat Gamora expres alle gevechten heeft gewonnen...
...om haar er slechter uit te laten zien voor haar vader.
Er was een scène tussen Nebula en Gamora waarin ze enorm ruzie hebben...
...en tegen elkaar schreeuwen.
En dan wordt het ineens emotioneel.
Het draait ineens om en je krijgt wat inzicht in hoe Nebula over Gamora denkt.
Jij wilt altijd winnen.
Jij bent hier juist omdat je wilt winnen. - Vertel mij niet wat ik wil.
Dat hoeft niet, het is overduidelijk.
Jij wilde altijd winnen. Ik wilde gewoon een zus.
Ze is ineens heel kwetsbaar en Gamora kijkt naar haar en denkt:
Dat begreep ik eerst niet, maar nu zie ik een andere kant van je.
Je bent niet boos, maar gekwetst en kwetsbaar.
Dat was een doorbraak voor hen als zussen.
Ik had alleen jou. Maar jij moest per se winnen.
Thanos trok m'n oog uit m'n hoofd en m'n hersenen uit m'n schedel...
...en m'n arm van m'n lijf...
...vanwege jou.
Dat moment, als Nebula naar Gamora kijkt...
...en zegt dat ze niet wilde winnen, maar alleen een zus wilde.
Dat raakt Gamora.
En aan het eind van Guardians 2, als Gamora Nebula omhelst...
...en...
...Nebula zich laat omhelzen, maar niet weet wat...
Zo raar.
Ze laat zich omhelzen en dan pakt Nebula haar hand...
...zo en omhelst haar terug. Ze omhelst haar zus heel even.
En dat moment vind ik zo belangrijk. Voor mij is dat zo belangrijk.
Dat moment, dat we alleen in een wijd shot zien...
...is net zo belangrijk als al mijn andere shots.
Want dat is een persoon die liefde begint te accepteren.
Je blijft altijd m'n zuster.
Dat zijn geweldige scènes.
Geweldige momenten om mee te maken met iemand als Karen.
Dat vertrouwen opbouwen met een actrice op de set was geweldig, want...
...tot dat moment had ik heel weinig momenten met actrices gehad...
...doordat ik vaak de enige actrice in de cast was.
Ik vroeg niet om jouw hulp. - En toch kun je nooit zonder.
Met iemand als Karen die Nebula speelde...
...gaf het niet dat we ruzie hadden voor de camera.
Ik had een zuster buiten de camera en dat was geweldig.
Mensen denken dat we elkaar haten.
Dat is niet zo. We zijn hecht. - We zijn heel hecht.
We zijn net een tweeling.
We kregen echt een band door zussen te spelen...
...en zo veel tijd samen.
Zoe is een mentor voor me geweest. Ze heeft meer grote films gemaakt.
Voor mij was het nieuw en ze nam me onder haar hoede als haar zusje.
Ik was als kind niet echt sportief. Ik was meer een theaternerd.
Dus toen ik begon, kon ik niet goed vechten.
Er komen veel stunts kijken bij de rol van Nebula, heel veel vechtscènes.
Ik moest twee maanden trainen voor de vechtscène...
...tussen Nebula en Gamora.
Het was geweldig. Net een actiehelden-bootcamp of zo.
En Zoe hielp me echt met mijn stuntwerk.
Ik ben heel lang, dus ik buig voorover.
En ze liet me daarmee stoppen.
Toen leerde ze me rennen.
Ik rende raar, met gebalde vuisten.
Ik dacht dat dat cool was, maar zij zei: Open die vuisten.
En ze leerde me slaan.
En ineens was ik niet meer vreselijk in vechten. Ik was best goed.
We worden zussen.
We hebben zo veel emotionele ervaringen gehad...
...tijdens die scènes dat we ons wel verbonden moeten voelen.
We kunnen hem tegenhouden.
Ze inspireert me meer te vechten voor waar ik in geloof...
...als persoon en als artiest.
Ze weet wat ze wil. Ze heeft haar eigen mening en spreekt die ook uit.
Dat geeft echt kracht en ik heb echt geleerd...
...hoe ik me moet gedragen.
Nu.
DE KRACHT VAN EMPATHIE
Hij is te sterk. Ik kan het niet. - Ik geloof in je.
Slaap.
Ik geloof dat Gamora en Nebula verwantschap voelen met Mantis.
Al heel vroeg.
Het verschil met Mantis is dat Mantis niet die ervaring heeft...
...met geweld zoals Gamora en Nebula.
Ego vond me als larve, een wees op m'n thuiswereld.
Hij voedde me met de hand op en hield me.
De Guardians of the Galaxy- films zijn heel ontroerend...
...want ze gaan over de familie die je kiest.
Hij is onze vriend.
Jullie ruziën constant. Jullie zijn geen vrienden.
Dat klopt. We zijn familie.
We laten niemand achter.
Ik vind het geweldig hoe veerkrachtig de vrouwelijke personages zijn.
Ik ben dol op Karen. Ze is in het echt zo anders dan haar personage.
Ik wil dat Nebula naar Chuck E. Cheese gaat en dan Thanos verslaat.
En Zoe is geweldig.
Ik weet nog dat ik naar een Halloweenfeest ging...
...nadat de eerste Guardians of the Galaxy uitkwam.
Ik wilde me verkleden als Gamora.
Dus ik kocht groene schmink en een rode pruik.
Het zag er niet goed uit, maar ik wilde Gamora zijn.
En toen kreeg ik de rol van Mantis, dus het is best grappig.
Net als Mantis heb ik me altijd anders gevoeld...
...en het is heel bevrijdend zo'n personage te spelen...
...want ik mag vreemd zijn en raar en eigenlijk weer een kind.
Mijn vader was diplomaat, dus ik reisde veel als kind.
Daardoor voel ik me vast aangetrokken tot vluchten en reizen...
...en wil ik nooit op dezelfde plek blijven. Dat vind ik zo mooi aan films.
Meegevoerd worden naar een bizarre, verzonnen wereld.
Mag ik je puppy aaien? Hij is schattig.
Ga je gang.
Dat noem je een geintje.
Ik vond het leuk.
Wat ik zo mooi vind aan Mantis, is dat ze empathisch is.
Ze heeft een superkracht waarmee ze, als ze mensen aanraakt...
...hun gevoelens, hun emoties kan veranderen.
Wie zijn jullie? - Je bent bang.
Ik ben ook heel emotioneel, dus dat voel ik. Ik voel de empathie.
Dat heb je nodig om contact te leggen met anderen...
...en om een betere persoon te zijn.
Om anderen geven is iets heel belangrijks.
Sommige mensen hebben te weinig empathie.
Sommige mensen zouden wat meer zoals Mantis moeten zijn.
Slaap.
ZUSTERSCHAP OP DE SET
B-markering.
Snel en efficiënt. Ja. Cool.
Voor sommigen van ons, die dit al 30 jaar doen...
Ik was altijd het enige meisje. Altijd.
En ik was heel lang het enige afdelingshoofd.
En als ik kijk naar de geweldige mannen...
...die me hebben geholpen en dingen hebben geleerd...
Veel van hen hebben moeite met het idee...
...van meer vrouwen op de set.
Maar ik weet dat dat belangrijk is, omdat wij dingen zien...
...die anderen niet zien.
Als je een actiefilm maakt, ben je niet alleen. Je doet het als team.
En actie.
Er is een visagist, een stuntcoördinator, een kostuumontwerper, een choreograaf...
...een regisseur en jij.
Er komt dus veel vertrouwen kijken bij één personage. We geven haar rond.
Ik ben visagist voor Gamora bij Guardians of the Galaxy.
Ik was afdelingshoofd bij de film Death at a Funeral...
...en Zoe was de ster in die film en het klikte tussen ons.
We spraken allebei Spaans en we raakten heel goed bevriend.
Gamora was niet gewoon een mens dat je groen verfde en klaar.
Groene verf op een gezicht met normale wenkbrauwen ziet er nooit goed uit.
Het zou eruitzien als schmink voor Halloween in plaats van iets groters.
Ik zei: We moeten speciale effecten gebruiken.
Dus we hebben een mal gemaakt van Zoe's gezicht en borst.
De make-upafdeling voor speciale effecten werkte aan protheses.
We bedekten de wenkbrauwen met prothetische make-up.
Het was een uitdaging, want we zochten...
...de juiste tint groen die mensen niet zou afschrikken...
...maar toch levendig en jeugdig was. Zodat ze niet op een reptiel lijkt.
Niet zo buitenaards dat je je niet met haar verbonden kunt voelen.
Het was een leuk, maar heel zwaar proces dat we ons nog helemaal herinneren.
Eindmarkering.
We zijn steeds harder op zoek, de laatste tien jaar dat ik bij Marvel werk...
...naar vrouwelijke crewleden, niet alleen voor de camera, maar achter de schermen.
Ik kom uit de indiefilmwereld in New York als productieontwerper.
Er is een plafond voor vrouwen die zulke banen willen.
Maar heel weinig vrouwen krijgen de kans in deze enorme franchise-arena te werken.
Vooral als afdelingshoofden en vooral in productieontwerp.
Mijn agent belde en zei:
James Gunn wil je graag spreken over Guardians of the Galaxy 3.
Het gesprek ging geweldig en mijn agent belde een paar dagen later en zei...
...dat James me erbij wilde hebben en ik viel letterlijk van mijn stoel.
Mijn wereld veranderde. Mijn carrière veranderde.
Alles veranderde door dat telefoontje.
En dat James de gok waagde met iemand zonder de gebruikelijke ervaring...
...veranderde het landschap voor mijn carrière...
...maar ook voor art departments en andere afdelingen die inclusiever willen worden.
Mijn eerste dag op de set was bizar.
Ik zag Zoe in haar volle kostuum...
...en ik stond er versteld van hoe cool ze eruitzag en haar lichaamstaal.
Het was echt haar set. Ik dacht: ze is geweldig.
Heel intimiderend voor mij als achtjarige, maar ze was zo hartelijk.
En ze was zo vriendelijk en zo lief.
Het motiveert enorm als je bij haar in de buurt bent.
Ze is heel sterk en heel slim en zo ben ik ook.
Bij mij thuis hield iedereen van stripboeken, van Marvel, van superhelden.
Het is cool jezelf te herkennen in je favoriete personages.
Ik ben dol op Gamora en ze is inspirerend, want ze geeft nooit op.
Dat vind ik een belangrijke boodschap, want als je als jong meisje thuiszit...
...geeft het je hoop dat er licht aan het eind van de tunnel is...
...en dat je sterker kunt worden.
HELDEN DIE KRACHT GEVEN
Als acteurs hebben we het vermogen mensen echt te inspireren.
Echt. We hebben die kracht.
Elke dag is er wel een vrouw die zegt dat mijn personage haar inspireert.
Dat het haar op de been houdt.
Dat ze mijn personage was met Halloween. Dat haar dochter zo verkleed was.
Dat neem ik nooit voor lief. Die zichtbaarheid geeft hun een doel.
Ze voelen zich gezien en gehoord en geëerd.
Ik ben Priscilla Frederick-Loomis en mijn favoriete superheld...
...in het MCU-universum is Gamora.
Voor mij is Gamora ultiem stoer.
Ik herkende me meteen in haar felheid...
...en haar zelfvertrouwen en problemen.
Ze gaat nooit een uitdaging uit de weg...
...en ik hoop dat ik ook zo kan zijn.
Ik werd professioneel atleet in 2014...
...en ik kwam uit voor het land Antigua en Barbuda.
Ik ging naar de Olympische Spelen, maar ik won geen goud.
Toen kon ik mezelf zien in Gamora.
Ik zag haar strijd en ik besefte dat ik een superheld kan zijn...
...ondanks mijn enorm zware verleden.
Vroeger waren het alleen mijn moeder, mijn zus en ik.
Toen ik zag hoe Gamora op pad was...
...alleen en weggerukt bij haar familie...
...klopte dat voor me.
Ik heb een heel afstandelijke band met mijn vader...
...en ik zag dat ik dat kon overwinnen.
Ik startte een organisatie, de Priscilla E. Frederick Foundation.
Ons belangrijkste doel is alleenstaande ouders en hun gezinnen helpen.
Met financiële hulpmiddelen, huisvesting, wat ze maar nodig hebben.
Ik wilde zorgen dat ik iets deed wat een positieve bijdrage zou leveren.
Hopelijk kan ik degene zijn die de Gamora's van de wereld helpt...
...die brug te bouwen en te komen waar ze willen komen.
Ik hou van personages met een unieke superkracht.
Het is belangrijk verhalen te vertellen over allerlei soorten mensen.
Ik ben dol op Nebula, omdat ze een heel slecht personage was...
...in de eerste film en we haar langzaam zien veranderen.
Ze bedenkt zich en wordt uiteindelijk een Wachter van de Melkweg.
En ze is vast voor velen een superheld.
Ik ben Angel Giuffria.
Ik ben geboren zonder linkeronderarm. Een congenitale ledemaatafwijking.
Nebula op het scherm zien in Guardians of the Galaxy...
...als iemand met een prothese...
Op een bepaald moment hakt ze haar hand af om iets te doen.
Ik dacht: dat ben ik. Ik haal mijn hand er constant af.
Dus het was heel opwindend zo'n sterk...
...krachtig en stoer personage te zien...
...dat echt vecht voor waar ze in gelooft, want dat heb ik ook altijd moeten doen.
Opgroeien als kind met een ledemaatafwijking...
...was moeilijk, omdat het voelde alsof ik moest vechten om erbij te horen.
Ik moest een dikke huid krijgen en een goed gevoel voor humor...
...om mensen te laten zien dat je ondanks een fysiek verschil...
...toch hetzelfde bent.
Doordat ik mijn hele leven anders ben geweest, kan ik nu zeggen:
Ik zal je laten zien wat 'anders' zo cool maakt.
Nebula heeft veel woede en dat herken ik ook wel een beetje...
...want het was zo frustrerend mensen te moeten overtuigen dat ik in orde was.
Dat anders zijn niet erg was.
Ik begreep niet waarom de standaard was dat ik verkeerd was.
Dat mijn lichaam niet klopte door zo te bestaan.
Ik zag hoe zelfverzekerd Nebula was in haar robotlichaam en dacht:
Ik kan m'n arm er ook zo laten uitzien.
Toen ik haar zag, dacht ik: zo wil ik eruitzien.
Dat vind ik belangrijk voor jongeren met amputaties...
...voor jongeren met ledemaatafwijkingen, voor iedereen eigenlijk.
Dat ze zien dat we bestaan op een heel dynamische manier...
...die door de media wordt genegeerd.
Het frustrerende is dat mensen daar hun kennis van krijgen.
Als je niemand kent met een bionische arm of amputatie, hoe kun je het dan weten?
Dus Nebula zien en al die geweldige personages...
...vooral in superheldenfilms, is heel opwindend.
Wij krijgen ook een superheld.
Ik mag Nebula zijn.
Hoe vinden jullie Guardians of the Galaxy?
Ik denk dat Marvel-films zo succesvol zijn omdat ze ons weghalen...
...uit ons alledaagse leven en in een fantasierijke wereld plaatsen...
...waar alles bijzonder en geweldig is.
Maar onder dat alles zitten heel goede boodschappen...
...waar we iets mee kunnen in onze echte levens.
Ik vind het leuk. Ik ben graag in de ruimte.
Ik speel minder 'de vriendin van' en meer vrouwelijke rollen.
Meer vrouwen.
Ik heb een foto nodig.
We hebben de verantwoordelijkheid als verhalenvertellers...
...te vertegenwoordigen hoe de wereld er nu uitziet.
Ze zijn niet alleen stoer en gewelddadig.
Ze zijn vreemd en raar en tegelijkertijd gebroken...
...dus we krijgen een nauwkeurigere vertegenwoordiging van vrouwen in de film.
Je gaat de wereld in en daar zijn allerlei soorten vrouwen, dus...
Ik vind het essentieel de maatschappij te weerspiegelen, diversiteit, alle genders.
We moeten de echte maatschappij weerspiegelen in onze films.
De Guardians of the Galaxy- films zijn heel ontroerend.
En ik vind het prachtig, want je ziet jezelf vertegenwoordigd op het scherm.
Ik voel me na deze films zekerder, sterker, optimistischer, hoopvoller...
...alsof we inderdaad ons lot in eigen handen hebben.
Ik heb nu een dochter.
Ze is één, dus ik heb haar nog geen Marvel-films laten zien.
Maar ik vind het mooi dat dat ooit gebeurt...
...en ze zichzelf in die personages kan herkennen.
Ze kan Gamora zien en Nebula en Mantis.
Er is iets gaande.
Ik vind het mooi dat mijn dochter kan zeggen:
Een jongen hoeft mij niet te redden. Ik kan hem redden.
Peter. Hou mijn hand vast.
Zoe Saldana.
Goed zo, meid.
Ik hoop elke keer geïnspireerd te raken als ik naar de film ga.
En ik wil meer verhalen over heldinnen zien.
Over vrouwelijke helden.
Want ik geniet van dit genre, ik geniet van actiefilms...
...en ik geniet ervan films te kijken met een jonger publiek.
Het maakt je opgewonden en trots op wat je doet.
Dus laten we zo doorgaan. Meer, graag.
Vertaling: Mijke Smits-de Wit