WIELKA ZMIANA W FALCONS
W Atlancie wyczekiwane przez niektórych zmiany.
Potężne wieści.
Atlanta Falcons posadzą Kirka Cousinsa na ławce.
CZTERY DNI PO MECZU
Z tą wersją Cousinsa niczego by nie osiągnęli,
więc warto zaryzykować.
To zapewne koniec przygody Cousinsa w Atlancie.
Dawno nie widzieliśmy tak dziwnych ruchów z weteranem na rozegraniu.
Raheem zadzwonił we wtorkowy wieczór, że chce pogadać,
więc do niego pojechałem.
Powiedział, że dokonają zmiany.
I tyle.
Nie rozmawialiśmy długo.
Miałem piłkę w rękach.
Cóż…
zwyczajnie nie grałem
na poziomie, którego od siebie oczekuję.
Którego on oczekiwał.
W futbolu zwyczajnie tak już bywa.
Kiedy nie robisz swojego, to boli.
Cierpisz na tym…
ty sam i wszyscy inni ludzie, na których to wpływa.
Chcesz robić swoje.
Kiedy tak się nie dzieje…
to boli.
Tak więc…
muszę zachować nadzieję,
że to nie koniec tej historii.
Że czeka mnie jej kolejny rozdział.
Że to wszystko ma jakiś cel.
Po prostu…
trzymasz się tego, bo nie wiesz, co cię czeka.
Ciekawie będzie obserwować, do czego to wszystko zmierza.
Gdy tak myślę o mojej futbolowej podróży,
trwającej już blisko 20 lat,
to nigdy nie wiedziałem, co będzie dalej.
Dopiero z perspektywy czasu mogłem dostrzec to, co za mną.
DOKĄD TERAZ?
OSTATNIE AKCJE
Uwielbiam świąteczne puzzle.
Mam podwójny zestaw. Te już ułożyłam.
Synowie są już dość duzi, żeby bawić się samemu.
Układają sobie Lego,
a ja mogę siedzieć ze wszystkimi i układać puzzle.
To działa na mnie terapeutycznie.
Co to był za tydzień!
Ja…
zwykle jestem dumna, że nie daję się porwać emocjom sezonu NFL.
Ten tydzień mnie jednak przytłoczył.
W zasadzie to cały miesiąc.
Ciężki okres zaczął się na początku grudnia.
Tak to wyglądało z mojej perspektywy.
W ostatni wtorek,
po meczu w Monday Night Football,
przeglądałam Twittera.
Widziałam wiele tweetów, żeby posadzić Kirka na ławce.
No i co?
Nie chciałam mu mówić, że Twitter o tym gada.
Spytałam go jednak, co o tym myśli.
„Czy sądzisz, że mogą to zrobić, dziś lub jutro?”
A on na to: „Nie wiem, zobaczymy”.
Czułam, że to nad nami wisi.
We wtorek pakowałam prezenty świąteczne.
Zobaczyłam jego leżący telefon.
Rozjaśniał mu gabinet.
Dzwonił Raheem.
Było wpół do ósmej wieczorem.
Powiedziałam, że Raheem do niego dzwonił.
Wiedział, co to znaczy. Ja też.
Przez jakąś godzinę go nie było.
To był smutny czas.
Synowie się bawili, a ja płakałam.
Pytali, co się stało. Próbowałam im to tłumaczyć.
Pytali: „Nie ma go już w drużynie?”.
To był bardzo ponury wieczór.
Potem Kirk wrócił i siedział w garażu.
Kiedy tam poszłam, rozmawiał przez telefon z Michaelem.
Pomyślałam, że to świetne.
Kto tak robi?
Cześć.
Jak leci?
Dopiero wróciłeś
z jednej z najtrudniejszych rozmów w życiu
i dzwonisz do Michaela, żeby go namaścić na swojego następcę.
Wzruszam się na samo wspomnienie.
Taki właśnie jest.
Czwarta próba. Zagraj najlepszą akcję.
Chce mu zrobić Mossa.
Ścieżka Drake’a Londona.
Może aż za dobrze wychodzą nam próby utrzymania w domu
pozytywnej atmosfery,
bo chłopcy ani przez chwilę nie byli smutni.
Trudno wytłumaczyć, że nie jest już pierwszym rozgrywającym.
Że teraz rozgrywać będzie pan Michael.
Turner myślał, że tata wyleciał z drużyny.
„Nie szkodzi, że cię wykopali, tato.
Częściej będziesz teraz mógł grać z nami w piwnicy”.
Zrozumiałem, że jeszcze nie bardzo łapie, czym się zajmuję.
Powtarzam: chcę grać dość długo,
by moi synowie zrozumieli, czym zajmuje się tata.
Te ich uwagi uzmysłowiły mi, że jeszcze trochę muszę pograć,
żeby zrozumieli, na czym polega moja praca.
GRUDZIEŃ 2024. SIEDZIBA BENGALS, 17. KOLEJKA
Wesołych świąt.
Lubisz przebywać na wodzie?
Nie bardzo. Nie jestem fanem łódek.
Wchodzisz na pokład
i klamka zapada, spędzisz tam godziny.
Mogę posiedzieć ze trzy kwadranse,
ale potem myślę: „No dobra, wszystko widziałem.
Jesteśmy na wodzie. Kumam, spoko”.
To w futbolu najlepsze.
Spędzamy ze sobą godziny.
Nie da się 12 godzin na dobę gadać o futbolu.
Byłeś na wyspie małych iguan?
SKRZYDŁOWY BENGALS
Na wyspach Turks jest taka jedna z zakazem zabudowy.
Nie wolno tam budować, cała dla iguan.
Mieszka ich tam całe mnóstwo.
Bałbym się tam żyć.
Boisz się iguan?
To nie te wielkie z Florydy, tylko małe legwany z wysp Turks.
Mniejsze od tych naszych, zielonych.
To te dwunożne?
Mówisz chyba o agamach kołnierzastych.
Są jadowite.
Fakt, trzeba na nie uważać.
Żyją w Australii.
Wyglądają upiornie.
Agamy kołnierzaste.
Sezon się kończy, a ja czuję się, jakby dopiero się zaczynał.
Spójrzmy na Bengals.
Na początku grudnia mieli bilans 4-8, nikt by ich nie dał na taką listę.
Czego potrzebuje Cincinnati, by awansować do play-offów?
Jaki list piszą w tym tygodniu fani Bengals do Świętego Mikołaja?
Czego im potrzeba?
Za tydzień muszą wygrać kluczowy mecz z Denver.
Od bilansu 4-8 każda porażka nas eliminowała.
17. KOLEJKA
Zaczynamy czwartą kwartę. Trwa seria Bengals, mamy remis 10:10.
Wygrana Denver da im play-offy.
Bengals muszą wygrać dwa ostatnie mecze i liczyć na pomoc innych.
- Jesteście wypompowani? - O tak.
Nic dziwnego.
Jesteśmy.
- Pomyśl, jak się czuje Joe. - Rety.
Uwielbiam mieć ludzi na meczach.
Jestem dumny, że robię coś, z czego inni są dumni na tyle,
by przyjeżdżać i mnie wspierać.
Że to ich łączy.
MATKA JOE
Na tym meczu byli wszyscy moi dawni koledzy i trenerzy.
Burrow… rzuca w pole punktowe, wychodzą na prowadzenie.
Higgins.
Moss nie dał rady!
- Przyłożenie! - Szalone podanie.
O to chodzi, Tee! Walimy.
Bo Nix. To jego najtrudniejszy dotąd sprawdzian w NFL.
Rzuca daleko. Ma do kogo!
Znalazł Mimsa.
Przyłożenie!
Wygrajmy ten mecz.
Bengals walczą o życie w tym sezonie.
Muszą wygrać, by zachować nadzieje na play-offy.
By mieć szansę.
Wywierają presję, ale Chase wpada w trzecią linię.
Co za akcja!
Tak jest!
Przepychają go. Przyłożenie!
Drugie biegowe przyłożenie Joe Burrowa w tym sezonie.
Wstałem po tym przyłożeniu.
Wokół mnie nie było nikogo, więc nie mogłem
nikogo przytulić czy odrzucić piłki.
Zobaczyłem Ja’Marra, który mnie zachęcał.
„No i co teraz zrobisz?”
Kiedy go zobaczyłem, postanowiłem spróbować.
Joe Burrow z tańcem Griddy.
Griddy?
Cudownie.
Joe tańczy Griddy!
Szlag!
Zrobiłem to.
- Jak wyglądałem? - Dobrze.
Spoko.
Piłka na 25. jardzie Bengals.
Zostało 14 sekund.
Czwarta próba Denver.
Nie mają czasów.
Nix rzuca.
Piłka…
złapana! Przyłożenie!
Czy piłka została złapana? Widać, że się rusza.
Piłka dotknęła murawy.
Patrz, tam.
Decyzja z boiska została podtrzymana. Przyłożenie!
Broncos zagrają z Bengals dogrywkę.
Na „raz”.
Dajesz, Tee.
To był mecz Tee.
Kiedy jest w formie, obrońcy muszą dzielić uwagę na kilka celów.
Nie mogą się skupić na numerze 1, na tym, jak go pokryć.
Z drugiej strony jest 5,
na którego też musisz mieć plan.
Linebackerzy się cofają.
Szuka Higginsa. Piękny rzut!
To był mecz Tee, więc jego szukałem.
Cudowne podanie Burrowa na 31 jardów.
Czy jego magiczne ramię da jeszcze jedną akcję?
Bengals są na 3. jardzie Denver, chcą wygrać.
Pole punktowe, chwyt. Przyłożenie Higginsa daje wygraną!
Wciąż mają szanse na play-offy!
Tak jest!
Tak!
Jazda!
Tak jest, kurwa!
Jazda, panowie! Walimy!
- Jazda! - Jesteś najlepszy w historii.
Co za mecz Joe Burrowa.
Ponad 400 jardów, trzy przyłożenia, zero przechwytów.
Masz lodowato zimną krew!
JOE BURROW W HISTORYCZNEJ FORMIE!
Tak jest, kurwa!
PIĘĆ LAT RÓŻNICY, TEN SAM JOE BURROW
Robię tak czasem, gdy jest dobrze.
Tak!
Tak jest!
I po meczu!
Tee!
Jak tam?
Nie mogli cię zatrzymać.
- Się wie. - O to właśnie chodzi.
Burrow z minimum trzema przyłożeniami
i 250 jardami podaniowymi w ostatnich ośmiu meczach.
Żaden rozgrywający w historii nie miał dotąd takiej passy.
MVP! MVP! MVP!
Po to się gra.
Na boisku jest super,
ale naprawdę wyjątkowe są potem chwile w szatni.
- Niewiarygodne. - Jazda!
Podobało się?
- Żyjemy! - Jazda!
- Tak jest! - Walimy!
Trudno to opisać słowami.
To wygrana każdego w tej szatni.
Każdy z was walczył o nią przez pięć kwart.
Oto wy: w 16. meczu sezonu
zdołaliście utrzymać się przy życiu.
Uwielbiam was i doceniam.
Wygrajmy jeszcze raz. Tyle powiem.
Nie da się oglądać Joe Burrowa
i twierdzić, że nie jest najlepszy.
Nie wymieniłbym go na żadnego gracza we wszechświecie.
To dla mnie MVP.
- Brawo. - Dzięki.
Jak leci? Cześć wszystkim.
Hej!
Dobra robota, Joe.
- MVP! - Jak leci?
- MVP! - Byłeś świetny.
Czuję, że graliśmy ze sześć takich meczów w tym sezonie.
Ten pierwszy zdołaliśmy przepchnąć.
Miło, że w końcu się udało.
Można się trochę wyluzować.
Cześć.
RODZICE JOE
To było imponujące.
- Nie ułatwiacie sobie życia. - Brawo.
Może byście spróbowali je sobie ułatwić?
Byłoby miło.
Utrzymywanie kontaktu z ważnymi dla ciebie osobami
jest w życiu ważne.
- Dobrze trenera widzieć. - Jak leci?
Dzięki za zaproszenie.
Przyjaciele i rodzina mogą się spotkać,
pośmiać, pożartować, popić, na cokolwiek mają ochotę.
Jestem z tego dumny.
Co się tak gapisz?
- Fajna kurtka, też mam taką. - Chcesz tę?
- Dobry mecz. - Bez koszuli?
- Bez koszuli pod spodem? - Bez. Podoba się?
Ładny blond.
Masz skórzaną kolczugę?
Pewnie przyjechałeś motocyklem Ducati?
Byłeś świetny.
Były emocje.
- Brutalne. - Szalony mecz.
- Ja to lubię. - Tak.
- Rety. - Jak się czujesz?
Jednocześnie zmęczony i nie.
No tak.
Pełen energii, ale wyczerpany.
Masz koszulę pod kurtką?
Nie.
Nieźle.
Podoba ci się to?
STYCZEŃ 2025
Wczoraj Detroit Lions rozbili u siebie Minnesota Vikings 31:9,
co daje im rozstawienie z jedynką NFC i tydzień wolnego.
Przegapiłem wspólne zdjęcie po przyłożeniu Jah.
Przed akcją mówił, że cykniemy sobie fotkę.
„Gdy zapunktujemy, zbierzcie się, zrobimy sobie zdjęcie”.
Nie chciałem wtedy w ogóle o tym myśleć.
Gdy zapunktujemy, chodźcie, cyknę fotkę.
Za linią. Grupową.
Że co?
Fotka grupowa.
Ledwo go słyszałem,
bo nie interesowało mnie świętowanie przyłożenia.
Dałem mu piłkę, zdobył punkty.
Schodząc z boiska, widzę, że tam lecą,
i myślę, że chyba nie wezmę w tym udziału.
To dzieciaki.
Jesteś stary.
Oboje jesteśmy. Leżący.
- Jared zasnął w kinie. - Jaki film?
Ten o Dylanie, z Chalametem.
- OK. - Dobry.
Zasnąłem na jakiś kwadrans i pytam, co się działo.
W kinach są wygodne fotele.
Znowu masz niebieskie włosy?
- Tak. - Coś wystaje spod czapki.
Druga odsłona.
- Pokażesz? - Jasne.
Nieco ciemniejszy odcień niż rok temu.
Naprawdę ładny kolor.
Nie wierzę, że w ten weekend mamy wolne i tylko oglądamy mecze.
- Tak. - To pierwszy raz.
Szaleństwo.
- Ile macie dni wolnego? - Trzy.
- Jutro. - Piątek, sobotę i niedzielę.
- Jutro też? - Podzielili to.
- Co ja zrobię z tym czasem? - Właśnie.
Muszę znaleźć mu zajęcia i rozrywkę.
Powodzenia.
Po dniu w domu zaczynają odchodzić od zmysłów.
Kończą mi się rzeczy do zrobienia.
- Już? - Nie grasz w gry wideo?
Gram, ale to też jest męczące.
Nie mogę ciągle cisnąć w jeden tytuł.
Kolejne tygodnie to będzie szaleństwo.
Szaleństwo!
Nie wiadomo, co się wydarzy.
Dziwnie tak żyć z tygodnia na tydzień, bez żadnych dalszych planów.
- Denerwujące. - I ekscytujące.
Zdrówko. Za play-offową jedynkę.
- Za wolny tydzień. - Zdrowie!
- Za chwilę przerwy. - W końcu!
GRUDZIEŃ 2024
Zostały trzy ostatnie mecze.
Atlanta wciąż ma szanse. W NFC South traci do lidera jedną wygraną.
Skąd decyzja o posadzeniu na ławce Kirka Cousinsa?
Zaczęło się od rehabilitacji po zerwanym achillesie.
We wrześniu nie byli zadowoleni z mocy jego rzutów.
W październiku to się poprawiło, ale w listopadzie,
w meczu przeciw Saints,
mocno oberwał w ramię i łokieć. Potem nie był już sobą.
Pojawiły się straty i niepewność.
Teraz stawiają na Penixa.
Czy po stracie ramienia i łokcia powinienem usiąść na ławce?
Miałem inaczej się rehabilitować? Człowiek zadaje sobie pytania.
Podjąłem decyzję na bazie posiadanych wtedy danych.
Wiesz, że jeśli siądziesz w dziesiątej kolejce
i poczekasz na wyleczenie te dwa, trzy tygodnie,
to możesz nie odzyskać pozycji.
W 2010 roku czytałem książkę Drew Breesa.
Pisał, że próbował nie wpuszczać na boisko swojego zmiennika,
nawet jeśli ten nie stanowił dla niego zagrożenia.
Uważał, że musi tego pilnować. Nauczył go tego Doug Flutie.
Miałem świadomość, że w tej lidze
nie można dać komuś szansy.
Możesz skończyć jak Wally Pipp z Lou Gehrigiem.
To się zdarza.
Musisz decydować na bazie posiadanych informacji.
Wystarczy jedna akcja i wracam do gry, muszę być gotowy.
- Pogadajmy. - Jasne.
Chcę mieć pewność, że ci to pasuje.
Pewnie.
Możesz ćwiczyć w składzie B.
- Muszę. - Powiedz, czego chcesz.
Pasuje ci to? Masz tydzień na podjęcie decyzji.
CB, to moje pierwsze ćwiczenia w drugim składzie
od dobrych dziesięciu lat.
Nie przypominam sobie, żebym przez ten czas choć raz tak ćwiczył.
- Dziś do tego doszło. - Szaleństwo.
Popracujemy sobie, ty i ja.
Cały klub wspierał Kirka.
Szukaliśmy powrotu do zwycięskich chwil z początku sezonu,
ale nie dawaliśmy rady.
Ostatecznie,
po tym poniedziałkowym meczu w Vegas,
musiałem dokonać zmiany. To było trudne.
Siedzi.
Dobrze, Mike.
Dobra piłka, Mike.
Dobrze rzucona.
Patrzyłem, jak wspiera nowego rozgrywającego, jak mu pomaga.
Widziałem, że robi dla nas coś wyjątkowego.
Bez kombinacji.
Tak jest. Dobrze, Mike.
Bardzo porządne zagranie.
Nie jest łatwo.
Takie treningi bolą, ale musisz zachowywać się jak dorosły.
W takich chwilach musisz wykazać się dojrzałością.
Użalałem się nad sobą,
nie było mi łatwo, ale musiałem to zrobić.
Na tym się wtedy skupiałem.
Kiedy ostatnio ćwiczyłem z drugim składem,
nazywali go składem 1b.
Trzecia próba, potrzeba dziewięciu.
Krótki ruch. Chin Shallow i Cheddar.
- W porządku? - Jak najbardziej.
- Three Jet? - Chin Shallow i Cheddar.
To krótki ruch, będzie szybkie, ciche odliczanie. Gotowi?
Chin Shallow i Cheddar? Ciekawe.
- Dobra. Birds. - Na linię!
Ty się cofnij.
Kirk powiedział, że będzie najlepszym rezerwowym w NFL.
Nie wątpiłem.
Zaliczył jeden z najlepszych treningów
dzień po posadzeniu na ławce, w składzie B.
Tak jest!
Dobrze, Curtis.
Nie robiłem tego od dekady. Serio.
Kopę lat. To dobre dla duszy.
Nie chciałem być w tej pozycji,
ale dla duszy dobry jest takie cofnięcie się o dekadę.
Tak.
16. KOLEJKA
Dobra, lecimy.
Ale głośno!
Kiedy co tydzień trenujesz
i nagle tracisz te ćwiczenia, inaczej podchodzisz do meczu.
Lewa strona, F Counter Flare.
Grizzly Seal. F Rabbit XCB kontra 18-1 na „sześć”.
Znów grożą blitzem środkiem.
Trzecie próby: 1/3.
Penix widzi blitzujących, rzuca.
O to chodzi.
Znalazł Londona, zaliczył próbę.
Atlanta jest blisko punktów.
McCloud w ruchu.
Robinson ścina do linii.
Bez problemu zalicza przyłożenie dla Atlanty.
Dobra robota, Mike!
Dobry bieg, B! Świetna robota!
Człowiek przywyka do zabiegów przygotowujących go do gry.
Kiedy tego brakuje, czujesz się zagubiony.
Atlanta ma bilans 8-7.
Pokonani Giants 2-13.
Ktoś mi podziękował, że tak się wtedy zachowałem.
Odparłem, że inaczej się nie da.
W takiej sytuacji nie chodzi o ciebie.
Liczy się dobro Falcons. Liczy się Michael.
No wiecie,
trzeba im nie wchodzić w drogę.
Być gotowym do gry.
No wiecie, być rezerwowym.
17. KOLEJKA
Jak się macie?
- Jesteś jedynką! - Daj autograf.
Dobra.
Czwarta próba.
Penix w pole punktowe. Przyłożenie!
Zrobił to! Rzucił prosto do celu.
Prosto do KP.
- Bronili ćwiartki? - Tak.
Trzecia próba z 2. jarda.
Jayden Daniels. Pole punktowe, złapane przyłożenie!
Washington wygrywa 30:24.
Bilans Atlanty pogarsza się do 8-8.
Dałeś, ile mogłeś.
Niesamowity rzut w czwartej próbie.
Spisałeś się. Będą kolejne okazje.
Falcons nie awansują do play-offów.
Nie wygrają też w 18. kolejce.
Zagrałeś świetny mecz. Trzeci z rzędu.
Trzy świetne mecze to dobra podstawa.
Dziękuję.
Jak się trzymasz?
Te trzy tygodnie ciągnęły się jak trzy miesiące.
- Cóż. - Wiesz, jak jest.
Przechodzisz przez te wszystkie emocje, przez początkowy ból…
Czujesz żal.
Ty grałeś dobrze, gdy cię odstawili.
Przegrywaliście mimo tego.
Ja traciłem piłkę, nie mogłem przestać.
Było, jak było.
To duże obciążenie.
Tak.
Miałem parę sytuacji, gdy zaliczałem masowo straty.
W Waszyngtonie miałem tak w trzecim sezonie.
Raz w połowie sezonu przewodziłem lidze w stratach.
Ale po wolnym tygodniu grałem już lepiej.
W tym roku to wróciło.
- Pod koniec kariery jest trudniej. - Tak.
Przeprowadzka i w ogóle…
Dopiero się wprowadziliśmy, a teraz…
- Jest trudno, ale tak już jest. - Fakt.
STYCZEŃ 2025. SIEDZIBA BENGALS, 18. KOLEJKA
Gratuluję Graczowi Tygodnia AFC.
Dzięki.
Twoja pierwsza nagroda w tym sezonie?
Byłem Graczem Miesiąca, ale nie Tygodnia.
W tym sezonie?
- Bo wcześniej nim bywałeś? - Tak.
Słyszałeś, jak skandowano „MVP!”?
- Tak. - Co o tym myślisz?
MVP! MVP! MVP!
Kiedyś zostanę MVP.
Może już w tym sezonie?
- Wątpię. - Dlaczego?
Zwykle trzeba wygrać dywizję.
Czy Joe Burrow To MVP?
Jak mógłby nie być?
Patrzymy na rozgrywającego, wokół którego należy budować drużynę.
Jeśli wślizgną się w tym roku do play-offów,
nie będą faworytami, ale będą groźni dla każdego.
Spójrz na niego.
W porządku?
Walczę. To długi sezon.
Dobra, zaczynamy.
Macie to?
Burrow jako jeden z trzech graczy w historii rzucił 4500 jardów,
40 przyłożeń
i niespełna 10 przechwytów w jednym sezonie.
Kim są dwaj pozostali?
Tom Brady w sezonie 2007
i Aaron Rodgers w sezonie 2011.
Obaj zostali wtedy MVP.
Jak się z tym czujesz?
Jestem dumny z tego sezonu. Cóż…
Chciałbym kiedyś zostać MVP.
Raczej nie w tym roku, przez to, jak nam się ułożył sezon.
Sądzę, że zasługuję na tę nagrodę, ale…
wiesz, to takie…
MVP zostaje zwykle rozgrywający najlepszej drużyny.
Tak.
My nią teraz nie jesteśmy.
Jakie masz podejście do meczu?
Cieszę się z szansy
na zagranie go.
Po pierwsze, gramy o wszystko w porze najlepszej oglądalności.
Mamy okazję pokazać się światu.
Możemy coś udowodnić.
Potrzebujemy pomocy w niedzielę,
ale tego już nie kontrolujemy.
Musimy skończyć sezon, jak należy.
Chłopaki są podekscytowane tą okazją. Ja także.
STYCZEŃ 2025. 18. KOLEJKA
Cincinnati walczy o play-offową siódemkę.
Potrzebują dzisiejszej wygranej, braku wygranej Miami
i porażki Denver Broncos podejmujących Kansas City.
Dla takich chwil żyjemy.
- Wyczuwam play-offy. - Ja też.
Joe Burrow miał wielki sezon.
Przewodzi NFL w podaniach na przyłożenie i ich długości.
Dzięki.
Dziś z łatwością rozmontowuje obronę Steelers.
Chase. Co za start ekipy z Cincinnati!
To zupełnie nie fair.
Dobra akcja, jedynka!
Dodatkowy szarżujący, piłka wypada.
Odzyskuje ją Herbert, czwarta próba.
Zawsze trudno zrozumieć,
co się z tobą dzieje w meczu. Fizycznie niewiele czujesz.
Mocno obili Joe Burrowa. Dopadli go.
Burrow świetnie zaczął ten mecz, potem raczej się frustruje.
- Ciśniecie. - Nie rzucaj tak szybko.
Muszę, inaczej mnie dopadniecie.
Burrow pod presją.
Powalony!
Nick Herbig dopadł go koło 20. jarda.
Heyward też wywierał presję. Burrow nie może wstać.
- Co cię boli? - Kark.
Szyja?
Dostał w szyję. Z tyłu, w kark?
Bardzo mocno wcisnęli mnie w murawę.
Usłyszałem chrupot karku i szczęki,
bałem się, że coś tam złamałem.
Ale potem odwróciłem się i zacząłem wszystkim ruszać.
Czułem się dobrze.
- W porządku? - Tak.
- A tutaj? W porządku? - Dobrze.
- Ta strona? - Dobrze.
Skręć głowę w tę stronę. Dobrze?
Tak.
- Teraz w tę. Dobrze? - Dobrze.
To chrupnięcie…
mogło być dźwiękiem przeskakującej żuchwy.
Nic mi nie było.
Kurwa.
- Żyjesz? - Tak.
- Nie jest łatwo. - Daj kask.
Martwisz się, że nie wstanie.
Ale ciągle wstaje,
więc musisz wyrzucić z głowy złe myśli o tym, co mogłoby się stać i się modlić.
- W porządku, 9? - Tak.
Na kark spadło mi paru dużych panów.
Jutro trochę poboli, ale przeżyję.
Po to się trenuje.
- Po to ci mięśnie karku. - Właśnie.
Bengals muszą dziś wygrać. Porażka ich eliminuje.
Z wygraną będą jutro liczyli na innych.
Steelers potrzebują jakichś 24 jardów, żeby dać Boswellowi szansę na kopnięcie.
Nie.
Gdzie jesteś, Trey?
Wilson… powalony, znowu dopadł go Hendrickson.
Tak jest!
Zostało 15 sekund, czwarta próba.
Podanie Wilsona niecelne.
Cincinnati przejmuje piłkę.
Jazda!
Cincinnati kończy sezon serią pięciu wygranych.
Czy to wystarczy?
- O to chodzi, 91! - Tak jest!
Jazda, stary!
Naprzód!
- Kawał wygranej. - Się wie!
- Tak to się robi! - „Wygrana” na raz.
Potrzebują jutro wygranej Kansas City z Denver
oraz wygranej Jets z Miami lub remisu.
KONIEC MECZU
Jazda.
Uwielbiam cię, Pat.
- Ja ciebie też. Nic ci nie jest? - Nic.
Chrupnęło mi w karku, ale już dobrze.
Wygraliście pięć meczów z rzędu, ale nie wiecie, czy to wystarczy.
Jak będzie jutro,
gdy wasz los spocznie w cudzych rękach?
Sami sobie zgotowaliśmy ten los.
Możemy obwiniać tylko siebie.
Nacieszmy się wygraną, jutro liczymy na coś dobrego.
- Powodzenia. - Dzięki.
Jazda, stary.
Wiecie, jak trudno wygrać na wyjeździe
z rywalem z AFC North. Jak trudno wygrać pięć meczów z rzędu
w grudniu i styczniu.
Wywalczyliście sobie prawo,
żeby jutro posiedzieć na kanapie,
podopingować jak kibic i modlić się o awans.
Zasługujecie na to. Na teraz tyle. Odsapnijcie.
NASTĘPNY DZIEŃ U BURROWA
Kibice Bengals pilnie śledzą to spotkanie.
Ich ekipa wczoraj wygrała, dziś potrzebuje wygranych Jets i Kansas City.
To by jej dało awans.
Wszystko jest możliwe.
Groźna seria Jets. Rodgers szuka swojego 500. przyłożenia.
- Tyler Conklin chwyta. - To frustrujące, ale…
sami sobie to zawdzięczamy.
Kansas City Chiefs mają bilans 15-1.
Dziś dają odpocząć wielu gwiazdom
w meczu z ekipą, która walczy o pierwszy od lat awans do play-offów.
Muszą ich jakoś zatrzymywać.
Nie mogą pozwolić im tak biegać.
…linia 32. jarda. Zmyłka.
Zamiast do Franklina,
piłka idzie na drugą stronę, do Mimsa.
Mija linię 20. jarda
i zdobywa przyłożenie dla Denver!
Trudno wygrać bez podstawowych graczy.
Rzuca, piłka złapana w polu punktowym. Przyłożenie.
Ponownie Sutton!
Nie jest za dobrze.
Ale nic na to nie poradzę.
Mogę na to tylko patrzeć.
Mecz wymknął się Kansas City z rąk.
Szybko złamali serca kibiców Dolphins i Bengals.
To był trudny sezon.
Nie jest łatwo utrzymać dyscyplinę…
tak długo zasuwać na maksa.
Zaliczyłem parę całkiem fajnych akcji.
Ale same statystyki…
Są świetne, ale niewiele znaczą.
Koniec meczu. Denver – Kansas City 38:0.
Pora na play-offy.
Nasz sezon się skończył.
To trochę ulga,
a trochę powód do frustracji.
Ściera się tu wiele emocji.
Nie zrobiliśmy tego, co chcieliśmy. To…
nie za fajne,
ale kiedy kończysz sezon zdrowy,
kamień spada ci z serca.
Za mną sporo długich kontuzji.
Przed nami druga runda play-offów.
Jesteśmy w Detroit, gdzie jedynka, Lions,
podejmie Commanders.
Najlepsza drużyna ligi wygrała 15 meczów.
Dan Campbell konsekwentnie ich rozwijał,
teraz po raz pierwszy zostali play-offową jedynką NFC.
Czy uniosą presję wynikającą z bycia faworytem?
Dawno nie graliśmy meczu. Dziwne uczucie.
Wszystkie jesteśmy na niebiesko.
Niebieskie jak borówki.
Wiemy, że mamy okazję zagrać tu dwa kolejne mecze.
To ekscytujące. Fajny był też ten wolny tydzień. Miłe uczucie.
Bierz ich! Kocham cię.
Play-offy podbijają intensywność.
- Jeszcze raz! Bądź wielki. - Tak.
Wszyscy zaczynają od zera.
Oczekuje się od ciebie Super Bowl.
Jared Goff gra wyjątkowo.
Przez trzy sezony ma najwięcej przyłożeń i jardów
wśród rozgrywających ligi.
Ciekawe, co przygotował na dziś.
Niezłe piro!
Za Commanders niesamowity rok.
Wygrali 12 meczów, tydzień temu wyeliminowali Bucs.
Czy ich magiczna podróż będzie trwać?
Jazda!
Goff.
Dobrze chroniony, daleka piłka do Williamsa. Piękny rzut.
Pora na Gibbsa?
Tak. Gibbs lewą stroną!
- Przyłożenie Detroit. - Tak jest!
Tak ma być, panowie!
Mieliśmy dobry plan
i czułem, że możemy robić to, co zamierzaliśmy.
Czuliśmy się dobrze.
- Graj! - Problemy Goffa.
Traci piłkę, przejmują ją Commanders!
Do diabła.
Szlag!
W porządku.
Wkurzył się. Niedobrze.
Była presja z tyłu.
Obrońca wybił mi piłkę.
Chciałbym zachować się w tej sytuacji lepiej.
Pomóżcie, obrono.
Obrona do boju!
Commanders wykorzystują okazje.
Teraz też to zrobią?
Druga próba, Robinson środkiem.
Washington z przyłożeniem! Wychodzą na prowadzenie.
Środkiem.
Commanders zaliczyli dziś już 173 jardy w ofensywie.
Ogarnij się. Graj mądrze.
Mądrze.
Trzecia próba, potrzeba trzech jardów. Goff patrzy w dal.
Rzuca. Jest! Co za rzut, co za chwyt Amona-Ra!
To był rzut idealny.
Prosto w dłonie St. Browna.
Zmyłka, Goff pod presją.
Rzuca z trudnej pozycji!
Piłka złapana, przyłożenie LaPorty!
Jazda!
Tak jest!
W tej akcji chciałem, żeby Goff odrzucił piłkę.
A on ją zatrzymał
i poczekał, aż ktoś się uwolni. Nic sobie nie robił z presji.
Rewelacyjne zagranie.
Jared Goff rzuca z chirurgiczną precyzją.
O tak. Dzięki przeciwnościom losu, z którymi się zmagał.
Świetny chwyt!
- Dobra robota. - Tak trzymaj.
Ucieszę się dopiero dwie minuty przed końcem.
No wiem.
Daniels szybko pod linię, do McLaurina. Ten się urywa!
Bez jaj.
Szlag.
McLaurin ucieknie rywalom. Washington z przyłożeniem!
- Nie zatrzymają nas. - Nie.
Rzadko musieliśmy odrabiać straty.
Powinniśmy ich miażdżyć.
To mnie niepokoi.
To wyzwanie mentalne.
W play-offach są rozstawieni z jedynką,
oczekiwali, że w drugiej kwarcie będą już prowadzić.
Nie mogą teraz panikować.
Goff pod presją, rzuca. Za wysoko!
Piłkę przechwytuje Quan Martin.
Koledzy mu pomagają, Martin mija linię 20. jarda.
- Bierzcie go! - Punkty po przechwycie!
Koszmarna sytuacja dla fanów Lions.
O Boże!
To był zły rzut, tak po prostu.
Piłka leciała dwa, trzy jardy za wysoko.
Bliżej miał niekrytego LaPortę.
Jared chciał dużej akcji, nie łatwej.
Rzuciłem za wysoko. Żałuję tego.
Wciąż nie daje mi to spać, wciąż mnie to gryzie.
Dużo o tym myślę.
Obrońca świetnie to złapał, a potem zdołał zapunktować.
Ja oberwałem od Luvu.
Jared Goff mocno uderzony w tej akcji.
Co na to przepisy?
Rozgrywający po przechwycie jest uznawany za bezbronnego.
Nie można atakować jego głowy ani szyi, co zrobił Luvu.
To powinna być 15-jardowa kara odmierzona z linii 5. jarda.
Tak.
- Zbadamy cię. - Po co?
Żąda tego niezależny obserwator.
- Musimy cię zbadać. - Gdzie?
- W namiocie. - Nic mi nie jest.
Informacyjnie: ja tu wrócę.
Jareda nie ma za linią.
Badają go na wstrząśnienie mózgu.
Wkurzasz się, bo przez to nie możesz zagrać serii, kilku akcji.
Ile to potrwa?
- Aż skończą. - Nie obejrzeli nagrania?
Muszą obejrzeć znowu, z lekarzami.
Dostał mocnego strzała, martwiłem się.
Bardzo.
Zacząłem szykować do gry Teddy’ego.
Wielu graczy taki cios by wykluczył.
Był potężny.
Zabrali go do niebieskiego namiotu i miał tam robione testy,
ale wyszedł, więc jest dobrze.
Dobrze móc polegać na rezerwowym rozgrywającym,
nawet na kilka akcji.
Niech powalczy,
zaliczy próbę, da Goffowi czas na powrót do gry.
Myślę sobie: „Pierwszy raz w sezonie
gramy bez Jareda na rozegraniu”.
- I jak? - OK.
- Na pewno? - Na 100%.
- Teraz czuję się lepiej. - Wiem.
Obrywałem już mocniej.
Gibbs z kombinacją. Jameson Williams.
Potrzebuje bloku, ma go.
Williams ścina do środka.
Jameson Williams się urwał!
Przebiegł 61 jardów.
Szaleństwo!
Co za pierwsza połowa!
Dobrze jest.
Sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie.
Niezła strzelanina.
Daniels. Celny rzut.
- Chwyt Zacha Ertza, przyłożenie. - Róbmy swoje.
- Przyłożenie. - Tak.
Commanders nazywa się „Sercowcami”, cały rok tak szaleją.
Daniels miał świetny sezon.
Wiedzieliśmy przed meczem, że dobrze zagra.
To był jeden z tych meczów,
gdy musieliśmy być dokładni w ataku.
Większość sezonu tak graliśmy.
Gibbs środkiem, mocno, barkiem.
Przyłożenie Detroit.
Przegrywaliśmy trzema.
Wiedzieliśmy wtedy, że mamy spore szanse na wygraną,
mimo zdarzeń z pierwszej połowy.
Akcja za akcją!
Po naszemu! Robimy swoje. Jazda!
Akcja za akcją!
Najważniejsza seria ich sezonu.
Muszą w niej jakoś zdobyć punkty.
Kolejna sztuczka. Jameson Williams ma piłkę.
Rzuca, i to daleko. Piłka przechwycona!
No nie.
Nie!
Czwarta dziś strata Lions.
No nie. Nie wierzę, że to się dzieje.
Ben Johnson ma znakomite sztuczki,
ale tym razem wyszła katastrofa.
Jameson Williams rzucił w tłok,
a Commanders mają szansę, by dobić rywali.
Prowadzą na 12 minut przed końcem.
Masz się za niepokonanego, nietykalnego, i właśnie wtedy
sprowadzają cię na kolana.
Co najważniejsze,
traciliśmy piłkę, a nasza obrona nie miała przechwytów.
Do tego sprowadzał się mecz.
Masz zerowy margines błędu.
My popełniliśmy ich za wiele.
Rywal je wykorzystał i to nas dobiło.
Nie mogę się z tym pogodzić.
Nie wiem, co robić.
Naprawdę nie daję rady.
Kibiców Lions zatkało.
Po najlepszym sezonie w historii klubu Commanders ich rozpracowali.
Nie.
Washington zagra w finale NFC
po raz pierwszy od 33 lat.
Rozstawionych z jedynką Detroit Lions czeka długa przerwa międzysezonowa.
Gdy jako jedynka masz tydzień przerwy, liczysz na coś więcej niż druga runda.
- Imponujące. Dobra robota. - Szacunek.
- Trenerze. - Hej.
- Świetny sezon. - Dzięki.
Teraz cierpicie, ale sezon był świetny.
To nagłe zakończenie…
tak jest w każdym sezonie, w którym nie wygrywasz tytułu.
Byliśmy skromni, ale pewni siebie.
Byliśmy ekipą gotową na sukces.
Nie daliśmy rady. To nędzne. Odpadliśmy u siebie, przy pierwszej okazji.
Mieliśmy wolny tydzień, rozstawienie, wszystko.
Nie zrobiliśmy swojego,
a Commanders tak.
Nie wierzę, że za tydzień nas tu nie będzie.
Jezu, jaki dół.
Nędza. Najgorsza część tej roboty.
Nie chcesz czuć, że zawiodłeś kolegów.
Jestem boleśnie rozczarowany. Żal mi naszych kibiców.
Sport uczy pokory. Po meczu z Minnesotą byliśmy na szczycie,
teraz próbuję tu sobie ułożyć to wszystko w głowie.
Czy moja lepsza gra dałaby nam zwycięstwo? Być może.
Myśl o tym będzie mnie zadręczać do startu nowego sezonu.
Doceniam cię, stary.
Tak mi przykro.
Będzie dobrze.
Rety.
Mike Shanahan rzekł w pierwszym sezonie,
że na koniec cieszy się jedna drużyna.
Zapamiętałem to,
a prawdziwość tej myśli doceniałem
tym bardziej, im dłużej grałem. Pojmowałem,
że trudno zakończyć dobrze sezon
bez Trofeum Lombardiego.
Ocena rozgrywającego zależy od wyników.
Dobrze cię zobaczyć.
Na koniec sezonu cieszy się tylko jeden,
a porażka to coś częstszego
niż sukces.
To ta trudna część naszej roboty,
ale za nic tego nie oddasz. To najlepsza praca.
Mamy szczęście, że możemy to robić przed fanami,
którzy nas kochają.
Jared Goff! Tak jest!
Joe Burrow obecny na rozdaniu nagród NFL.
Jak się dziś masz?
- Nosisz markę Alo. - Tak.
- Mam tu chyba planety. - Super. To coś innego.
Jesteś pierwszy.
- Są fajne, jak UFO. - Przewspaniale.
Nikt nie ubiera się lepiej od Burrowa.
Cyknijcie mi fotkę z Joe Burrowem.
Na tej gali wręcza się nagrody NFL.
To coś jak Oscary dla futbolistów.
Już pozuję.
Przed Super Bowl w 2021 roku…
Dziękuję.
…wygrałem „Powrót Sezonu”.
Czekam na ten weekend.
Omijanie takich gal
i szykowanie się do finału jest bardziej satysfakcjonujące,
ale i tak starasz się dobrze bawić.
Nagrodę za „Powrót Sezonu 2024” otrzymuje Joe Burrow.
Byłem z tego dumny.
Wygrałem tę nagrodę drugi raz.
Możesz wygrać tylko wtedy, gdy poprzedni sezon
nie poszedł po twojej myśli.
Nie chcę więc kolejnych nominacji.
Ale jeśli będzie szansa, to wygram.
Dziękuję, to zaszczyt.
Moje oczekiwania wobec samego siebie nie ulegną zmianie.
Kiedy przegrywasz…
nienawidzisz tego uczucia.
Nie chcesz więcej go czuć.
A wygrywanie?
Tak!
Jest w nim coś uzależniającego.
Pracujesz jak najciężej, żeby mieć szanse na wygrane,
na to szczęście, radość i satysfakcję.
Wiele spekulowano o przyszłości Kirka Cousinsa w Atlancie.
Atlanta Falcons właśnie
wypłacili mu 10 milionów premii.
Zostanie w drużynie.
Aktualnie jest zmiennikiem Michaela Penixa.
Nauczyłem się, że człowiek planuje, a Bóg z tego żartuje.
Jestem tu tylko z Jego woli, niech On decyduje.
Chciałbym skończyć z mistrzostwem świata,
by móc uzupełnić moją salę trofeów w domu w Michigan.
Budowlaniec zostawił mi tu niszę
na Trofeum Lombardiego.
Zawsze powtarzam:
w meczu, sezonie, karierze zawsze chcesz dobrze zacząć
i mocno skończyć.
Będę miał dość pary,
by mocno zakończyć, cokolwiek się wydarzy.
Jazda!
MARZEC 2025, KALIFORNIA
Całkiem nieźle.
Ostro do przodu.
- O to chodzi. - To było ostatnie ćwiczenie.
Łatwizna.
Przez jakiś czas budzisz się w nocy i o tym myślisz.
Rano pierwszą twoją myślą jest:
„Co mogłem zrobić lepiej, by dać nam większą szansę wygranej?”.
Ale myślę, że czas leczy rany.
Nasza rodzina się powiększy. Nie mogę się doczekać.
Oto i ona.
Szaleństwo.
To takie ekscytujące.
Coś takiego daje ci kolejny cel w życiu.
Kolejny powód, żeby grać i wygrywać.
Będzie wspaniałą matką,
a ja postaram się być jak najlepszym ojcem.
Jest, nasz mały orzeszek.
Urocza.
Nasza obca istotka.
Urocza obca istotka.
Nagram bicie jej serca.
Za rok wszyscy zaczynają od zera.
Dobrze. Rozluźnij.
Wracam do ćwiczeń i rzutów.
To w tym najlepsze.
Zaczynamy znowu.
- A masz! - Walczymy.
Dziesiąty sezon. Daję radę.
Wciąż to masz.
Tak.
Rety.
Napisy: Kuba Żywko