Mga duwag!
Pumasok kayo kung gusto n'yong mag-usap!
NALAMAN NA NILA KUNG NASAAN SI HONG-CHUL
Room 201.
Kuya Defconn.
Wala siya sa kuwarto niya.
Wala siya?
Pero nandoon 'yong sombrero niya.
-Sombrero? -Talaga?
Hoy, Ro Hong-chul!
'Yong sombrero niya.
Di ba ito ang tamang kuwarto?
Siguradong nasa second floor siya.
Naku, Kuya Defconn.
KAYA LANG, NARINIG NIYA SI DEFCONN
Tara, Hee-kwan.
Mga duwag.
Para sigurado.
Saan kaya tayo pupunta? Dito?
Pagala-gala ba siya?
Ano'ng gagawin natin?
MAY DALA SIYANG KAHOY
Ano 'yan?
Isaklob mo ito sa ulo niya.
Pagtulungan natin nang ganito.
Mahaharangan natin ang mga zombie.
Harapin na lang natin sila at labanan.
DI NA MAKAPAGPIGIL, LALABAN NA SI SI-YOUNG
Hala.
Pero…
Hindi pa ako nakakita ng zombie nang malapitan.
Hoy!
Labas diyan!
Lumabas kang hayop ka!
Ate, tingnan mo.
Hala.
PANSAMPUNG BESES NA NIYANG SINABI ANG "HALA"
Labas!
Hindi ako natatakot, labas na!
-Lumabas ka na! -Labas!
SAMANTALA, PUMASOK SI DINDIN SA ISA PANG KUWARTO
Ano ba ito?
Lagot!
Buwisit!
Diyos ko!
Labas na!
Halika rito, bilis! Naku!
ISA NA NAMANG NABIGO ANG UMAKAT SA ROOFTOP
-Naku! -Labas na!
May zombie rito.
Lumabas ka na!
Halika rito!
MAG-INGAT! SA IBABA NAKATINGIN ANG MAY-ARI
Labas na!
Uy.
Halikayo rito, umakyat na kayo.
Isaklob natin.
Labas!
Akyat!
Bilis! Akyat na rito!
Parating na siya!
-Malapit na! -Naku! Ayan na!
Bilis!
Ayan na siya! Isara n'yo ang pinto!
Grabe, ang bilis!
Sobrang bilis!
Ate Si-young!
Bakit ang bilis niya?
Nasaan si Si-young?
Tumakbo sa isang kuwarto.
-Talaga? -Naku, Ate Si-young!
Nasa first floor ako.
Umabante ka pa.
Malapit ka na sa pagkain mo.
DI SUMUSUKO ANG MALIIT NA DAGANG SI DINDIN
Sumuko na kayo at lumayas na.
Alis na.
Tingnan muna natin sa first floor.
Tingnan mula first floor pataas, tama?
Nasilip na namin ang 103.
Parating na, labas.
Parating na siya. Labas, Tsuki!
Nagre-react siya sa nasa sahig.
Mga nasa sahig?
Si Kuya Hong-chul!
-Sa kanan. -Si Kuya Hong-chul.
-Naku. -Hayop ka!
Buwisit.
Ikaw…
Lintik! Si Hee-kwan!
NAKITA NIYA NA RIN ANG HINIHIHINTAY NIYA, SI DINDIN
-Hee-kwan! -Wag kang lalapit…
Lumabas ka muna rito! Lalabanan kita!
Ate, isara natin ito.
Hee-kwan!
Hee-kwan! Batiin mo sila!
-Hee-kwan, nganga na. -Kagatin mo ako!
Nasa kaliwa si DinDin.
-Akyat tayo. -Pinatay ka niya.
Hee-kwan, siya ang pumatay sa 'yo, naaalala mo?
Kagatin mo siya!
Lapitan mo pa!
Akyat!
Umakyat tayo!
Hoy!
ITO NA ANG PINAKAMASAKIT NA HAMPAS SA KANYA BILANG ISANG ZOMBIE
Akyat na!
Ate, talon!
-Hayop ka! -Tumakas siya!
Paano natin huhulihin?
-DinDin, hulihin mo! -Dali, hulihin mo!
Hoy!
Hoy, gago ka.
Papatayin kita.
Ano ba? Ang saya kaya. Ang saya nito.
Hoy, ano'ng ginagawa n'yo? Kayo talaga…
-Nahuli nila siya! -Talaga?
-Hoy, Ro Hong-chul! -Ro Hong-chul!
Buwisit, Hee-kwan.
Kain tayo, Hee-kwan.
Hee-kwan?
-Papunta ba si Hee-kwan? -Hee-kwan?
MAY NAGBABADYANG PARUSA PARA SA MGA NABIGONG NASA ROOFTOP
Ano'ng parating?
Nakakabaliw.
Si Hee-kwan!
Ano'ng nangyayari?
-Nakakaloka. -Si Hee-kwan.
Kuya, mag-ingat ka.
-Si-young, wag. -Grabe ka.
Kasali ito sa plano ko. Andar na. Bilisan mo.
NAGSIMULA NA RIN ANG PARUSA RITO
Walang gagalaw.
NALANTAD DAHIL BIGLANG BUMUKAS ANG MGA ILAW
MAHUHULI ANG SINUMANG DI MAKAKATIIS AT MAG-AANGAT NG PAA!
MADUGO ANG PARUSA SA UNANG MAG-AANGAT NG DALAWANG PAA
MADUGONG EKSENA SA ROOFTOP: WAG IAANGAT ANG MGA PAA AT WAG GAGALAW
GUMAGAPANG SA SAHIG ANG MAY-ARI, NAG-AABANG NG GAGALAW
KUNG TATAKBO KA, HINDI 'YON PALALAMPASIN NI HEE-KWAN
MALAKAS NA NAPABUGA NG HANGIN
WALANG REAKSIYON SA TUNOG
NAKATIIM AT PINAPANATILING NAKABABA ANG PAA
NAHIHIRAPAN SA MGA DINAMPOT NILA HABANG NAGMAMADALI
BAKA MANGALAY NA SA PAGLIPAS NG ORAS
NAGSISISI SA PAGDAMPOT NG MGA BAGAY
LIMANG MINUTO NA ANG LUMIPAS
PAPALAPIT NA ANG SUSUNOD NA BANTA
MAY MGA MANOK NA DUMAPO SA PAANAN NI TAEYEON
TINIIS NIYA ITO NANG DI NAGSASABI NG "HALA"
10 MINUTO NA ANG LUMIPAS
DALAWANG TAO ANG NAGGALAW NG PAA SA BIGLAANG PAGKISLAP NG ILAW
SI DEFCONN
AT SI TSUKI
ISASAKRIPISYO ANG SINUMANG UNANG MAGTATAAS NG PAA
Nandito na kami!
Wala na tayong magagawa.
-Ano? -Umalis na tayo.
-Sakay na. -Ang sakit-sakit.
Para akong mamamatay.
Nasaan si Tsuki?
Paano si Tsuki?
Si Tsuki…
Hoy!
Hindi ko na kaya ito! Grabe talaga!
Tsuki!
Naku! Tsuki!
-Hoy! -Hoy! Hee-kwan!
Bale…
Mamatay ka na!
Hee-kwan!
Wag, Hee-kwan!
-Tsuki! -Wag!
-Tara na!
Tsuki!
KINABUKASAN
Ang maghahatid sa mga indibidwal na may rare antibodies
sa medical center sa Seoul, tatanggap ng hanggang 5 billion.
Bibigyan din sila ng ligtas na matutuluyan.
PAGHAHATID KAY HONG-CHUL
NAKALIGTAS
Ubos na.
Mukha kayong pagod.
Kuya, tumahimik ka na.
Naiinis ako kasi wala na si Tsuki.
Lagi kaming magkatabi tuwing nagda-drive ako.
Tsuki…
Nakaligtas ako.
Sa main road ka na.
Masyadong malubak dito.
Mas ligtas sa main road.
Tumahimik ka na lang.
Hoy, masaya ka ba rito?
-Maraming namatay dahil sa 'yo. -Wag kang ngumiti.
Palangiti lang ako.
Alam mo kung ilan ang namatay?
Sana nga pinatay na lang natin siya
no'ng sinabi ni Kuya Defconn.
Sinabi ko na sa inyo.
-Ikaw ang nagdala kay Hee-kwan, di ba? -Oo.
Namatay ba si Tsuki dahil kay Hee-kwan?
Kinagat siya ni Hee-kwan.
Hindi ko alam 'yon.
Di 'yon sinadya.
Hindi ko alam ang nangyayari.
Dahil sa 'yo 'yon.
Kung ibang zombie ang kumagat sa kanya, di ganito kasakit.
Bakit pinakagat mo siya sa kaibigan?
Umiiyak si Hee-kwan habang kinakagat siya.
Naluluha na siya bago niya kinagat.
Hindi, sina Tsuki at Tae-hun…
-'Yong officer? -Tae-hun?
Seon-tae kasi!
Seon-tae, hindi Tae-hun!
Tinawag mo siyang Tae-hun?
Hindi niya itinuring na kasamahan natin siya.
Importante si Seon-tae sa atin!
Sa 'yo pa nanggaling?
INASINAN PA ANG SUGAT NG TAONG NAMATAY NA
Bale, nabuhay si Eun-bi pero namatay si Seon-tae.
Sorry.
Di mo kailangang mag-sorry.
Eun-bi, mag-isa ka na lang ngayon, di ba?
Oo, kasi nakagat ang manager ko.
Pero ang maganda, wala na akong pupuntahang gig.
LABAG PALA SA LOOB NIYA 'YONG MGA GIG
Gano'n ka ba kapagod?
Ang sipag-sipag mo nga.
TUMAKAS NANG DI NABABAYARAN PERO MASAYA PA RIN
Mas okay pa ring wala siya rito.
Ang dami nang namatay sa 'tin.
Hindi na tayo puwedeng mabawasan.
Ihahatid natin siya at kahit operahan pa siya,
siguraduhin nating magagawa ang bakuna.
Bibigyan natin ng hustisya ang mga maling pagkamatay.
Mapapayapa na ako ro'n.
Gamit ang bakuna, makakabalik sa normal sina Tsuki, di ba?
-Maililigtas natin sila. -Tama.
DinDin, gaano pa katagal bago tayo makarating sa Seoul?
Mga apat na oras.
Mga apat na oras?
Itali natin siya.
-Dapat makarating tayo sa ospital. -Oo, tama.
Pero…
Di ko dapat sabihin ito.
Nakarami ako nito, kaya kailangan kong umihi.
-Ano? -Iihi ako.
Pagkatapos ng lahat?
May banyo tayo rito.
Umiihi rin ang mga zombie?
Ang tagal kong nagpigil.
Subukan mong buksan.
May malapit na rest stop dito.
-Rest stop? -Huminto muna tayo ro'n.
Pero ayokong huminto. Paano natin siya mapagkakatiwalaan?
Kung hihinto tayo ro'n,
puwede tayong maghanap ng makakain.
Wala tayong pagkain.
Oo, dapat maghanap tayo ng makakain.
Pero di ako komportable sa banyo.
-Panlalaki naman, dito ka lang. -Sasama ako. Iihi rin ako.
-Tayong dalawa. -May hahawak sa kaliwang kamay.
Tapos meron din sa kanan.
Itali sa kamay n'yo.
May nakatali sa bawat kamay? Sige.
Ganito ang gagawin ko?
-Kailangan kong hawakan. -'Yong iba na lang.
Kaya mong ilabas?
Ayos lang sa 'kin. E, sa inyo ba?
-Okay sa 'yo? -Ang alin?
-Okay sa 'yo? -Oo.
Itali mo ang kamay niya sa kamay mo, tapos mula sa malayo…
Ganito na lang.
-Itaas n'yo 'yon gamit ito. -Puwede na ito.
Pag tapos na siya,
tulungan na lang isara ang pantalon.
Wag n'yo na siyang alagaan nang mabuti.
Pahingi nga ng damit?
-Damit? -Giniginaw ako.
-May body heat ang zombie. -Bakit mo kailangan ng damit?
Umayos ka kung ayaw mong hubaran ka.
-Di mo kailangan no'n. -Tama na.
'Yong panahon, o.
Imbes na bonggang top, simple na lang kaya?
May top ba riyan?
Tingnan n'yo ro'n.
Nandito na tayo.
MONGIL REST STOP
Nandito na tayo.
Ang galing mong mag-drive.
ISANG TAHIMIK NA REST STOP SA LABAS NG SEOUL
Rest stop ito.
-Rest stop. -'Yong tama.
May ampaw sila!
MABUTI AT PUNO ITO NG SUPPILES, HINDI ZOMBIES
Kung nakatali kayo sa 'kin, baka mahawakan n'yo ito.
Sae-ho, wag mong susundin ang kahit anong iuutos niya.
-Patibong 'yon. -Sige.
-Wag mo ring tulungang magpagpag. -Sige.
Naiintindihan ko ang sitwasyon, pero bakit ang sensitive mo?
Kahit ito?
Nasaan ang banyo?
Doon.
Sobra naman ito…
Wala na kaming magagawa.
-Ayos ka lang? -Oo.
DI MAIIWASANG MAHAWAKAN
Tara na muna.
Wala akong pakialam.
Kilala mo ako, gagawin ko talaga.
Hindi ko kayo iisipin.
TULUNGANG UMIHI ANG MAY RARE ANTIBODIES
Nagsisisi na ako.
Pumayag kayo rito.
Wala akong pakialam. Di ako…
Hindi naman ako nahihiya.
Di n'yo talaga tatanggalin ito? Seryoso?
Sigurado kayo?
Iihi na ako.
-Hinawakan mo! -Teka!
Masyadong malapit.
-Teka… -'Yong kamay ko!
Kami na ang magbababa ng pantalon mo.
Teka lang. Maghanda ka muna.
Teka, paano ko ba ito ibababa?
SERYOSO, GAGAWIN NIYA NGA
Hindi puwedeng ganyan.
Sandali, nababasa ng ihi ang kamay ko. Teka!
Uy, sandali. Naku.
Wala akong pakialam.
Ano ba 'yan?
Ano'ng nangyayari?
SUMILIP SIGURO SIYA
Ano ito?
Ano 'yan?
Ano ba 'yan?
HABANG NAGBIBIHIS SI HONG-CHUL
Mukhang totoo.
Hindi halata pag tiningnan.
Magugulat sila pag inilabas ko ito.
MAY TINATAGO SIYANG ESPESYAL NA WATER GUN
MUKHANG NGUSO NG ELEPANTE
Wag mong gawin 'yan, lintik!
NALOKO SILA DAHIL MUKHA ITONG TOTOO
Iihi na talaga siya.
Di n'yo tatanggalin ito?
Seryoso?
SINUSUBUKAN NIYA SILANG UTUIN PERO DAPAT TIISIN NILA
Ihi na ba ako?
Ituloy ko ba o hindi?
Sandali lang, please.
FIRE IN THE HOLE!
Wala akong pakialam.
Ano ba 'yan?
-Kayo ang nakaisip nito. -Nabasa ako.
BARLEY TEA ANG LUMALABAS
Hoy!
Wag kang lalapit!
Ano'ng nangyayari?
Mama!
Ano 'yan?
Ano ba ito?
Bakit ka umiihi nang…
Bakit mo ako hinaharangan?
WAG MONG PUPUTULIN ANG NGUSO NG ELEPANTE
Ano 'yan? Lintik.
Hindi n'yo ba tatanggalin ito?
Hoy, ano ba ito? Anong palabas ba ito?
PALABAS? PARANG WALA SIYA SA SARILI
Ano ba ito?
Basang-basa na ang kamay ko.
Di na dapat ako sumama.
MAGALING! NAKAPAGPIGIL KAYO
Nagulat ako.
-Ba't mo tinatamaan 'yan? -Kailangang magpagpag.
-Wag. Ano ka ba? -Kailangan kong magpagpag.
Kasinlaki ng kamao ko!
Hoy.
Mas malaki pala siya sa inaasahan ko.
-Di ba? -Tama na 'yan.
NAUBOS NA ANG BARLEY TEA
Saan ba niya tinutok? Nabasa ang pantalon ko.
Kung saan-saan ako natalsikan.
LAYUNIN: TULUNGANG UMIHI SI HONG-CHUL
Uy…
-Hindi ko na kaya. -Alin?
Kailangan ko yatang tumae.
Ano?
EMERGENCY! MAY MALAKING PASABOG PA
-Di puwede. -Kailangan na.
Hindi… Labas na tayo.
Seryoso ako. Natatae na ako.
Wala na tayong magagawa.
NAGKATAONG ISA NA LANG ANG BAKANTE
-Labas. -Pakitanggal naman?
-Hindi. -Panoorin n'yo ako.
Hindi, lumabas na tayo.
-Natatae na ako. -Kalokohan.
-Ngayon lang. -Hindi…
-Paano tayo kakasya? -Malaki ito.
Hindi ko na kaya.
Nakita n'yo naman ang nangyari. Seryoso.
Tanggalin n'yo na, saglit lang.
MALILINTIKAN SILA KAPAG TINANGGAL NILA ANG TALI
Sige. Pasok na tayo.
HINDI PUWEDENG TANGGALIN ANG TALI
Sa kabila. Sung-jae, dito ka.
Kailangan ba talaga ito?
LAYUNIN: TULUNGANG TUMAE SI HONG-CHUL
BAKA KAILANGANIN 'YAN NINA SAE-HO
Ate Si-young, ano 'yan…
-Belt. -Belt?
Puwede natin silang hampasin nito.
Ang daming makukuha.
WALANG KAMALAY-MALAY SA NANGYAYARI, BUSY SA PAGHAHALUNGKAT
Uy!
Tsuki, okay ka lang ba?
WALANG SILBING MAGTANONG SA CACTUS
Halikayo.
Palagyan ng barya.
Magaling ako rito.
Ano'ng ginagawa ni Kuya Hong-chul?
Dapat tapos na sila ngayon.
Ibababa ko na ba sa harap n'yo?
Teka.
Buksan n'yo ito.
Ha? May naririnig ako.
Nagpupunas yata ang zombie.
Pakitingnan.
Delikado ito.
Ayos lang ako pero nagulat ako.
Natakot ako. Pero ayos lang ako.
MUKHANG MANANATILI SILA HANGGANG MAKAISIP NG PARAAN
Teka, may naisip ako.
Tutulong ako.
Sige na, tumae ka na.
-Saka na pag wala na siya. -Wala na ba?
Teka, may nahawakan ako.
-Hoy. -Bakit…
Bakit mo nilalapit ang kamay ko?
E di, tanggalin n'yo na ito!
Naiiyak na talaga ako.
Paabot ng tissue.
Nandito ang tissue.
Hindi. Walang tissue.
Ay, walang laman.
Baka meron sa kabila.
-Buwisit. -Pakuha ng tissue.
Kulang ito.
LAYUNIN: HUMANAP NG PUWEDENG IPAMUNAS NI HONG-CHUL
Marami dapat.
-Titingnan mo sa kabila? -Akin na 'yan.
Natakot ako! Ano'ng meron?
Ano'ng problema? Natakot ako ro'n.
Umatras!
-Dito. -Ang sakit ng tiyan ko.
Nakikita mo?
Tumatae siya.
HAWAK NG NAEMPATSONG ZOMBIE ANG BUONG ROLYO NG TISSUE
-Ayun 'yong tissue. -Meron?
Nandito.
Hawak ng zombie. Kukunin ko.
-Paano? -Ito talaga…
Ipapagpag ko para sa 'yo. Tumayo ka.
-Nakikita mo? -Hawak niya.
-Nasa kamay niya. -Oo.
Ang ganda rin ng sombrero.
NAKAKUHA NG SOMBRERO AT DALAWANG PIRASO NG TISSUE
May tissue na.
-Kasya na ito? -Paano kakasya 'yan?
Marami dapat. Nagpupunas ako hanggang dumugo.
DI BASTA-BASTA NAGKAKA-ANAL FISTULA
MAY DUMIKIT SA TUNGKOD?
Hoy! May tae sa kamay 'yong zombie!
Naku! Nabahiran ng tae!
Pucha!
Ano 'yan?
Tae! Hoy!
Hoy…
-Paano na ito? -Sandali.
Lalabas ba tayo o hindi?
Lalo akong natatae sa amoy niyan.
Ano ba ito?
NAPAGKAMALAN LANG, CHOCOLATE LANG TALAGA 'YON
Sandali. Naisabit ko sa pantalon niya.
Sandali lang.
Hoy!
Hoy! 'Yong tungkod!
Nabali 'yong tungkod.
Hoy, dumidikit sa 'kin.
Nakukuha mo ba 'yong angle? Ako na kaya?
-Kuha ko na. -Talaga?
Sandali, itong…
Ay, natakot naman ako!
May tae sa kamay ko!
Naku!
-Kadiri! -Nasa kamay ko na!
-Okay sa 'yo? -Ang alin?
UNTI-UNTI NA SIYANG NAGSISISI
Ano'ng gagawin ko?
CHOCOLATE PARTY PARA SA MAHILIG SA CHOCOLATE
Ang sama mo naman!
Kahit zombie ka, bakit mo kinakalat sa 'min 'yan?
Handa na ako.
Sige na.
Sandali.
Bakit bihis na bihis ka?
Kailangan mo 'yong shades?
Baka, kung maiiwan ako.
Hong-chul, regalo ito mula sa puso ko. Galing sa Chrome Hearts.
Mahilig si Sae-ho sa brand na 'yan.
MARAMI NANG NALAMPASAN ANG SHADES
MALAPIT NANG MAPUNO NG CHOCOLATE!
SINAKRIPISYO ANG MUKHA PARA ILIGTAS ANG DESIGNER ITEM
Uy, lumabas na. I-flush mo.
Lumabas na?
Pahingi ng tubig.
Tae 'yan.
May tae.
Ano?
SUWERTE! NAKUHA NA ANG ROLYO NG TISSUE
-Gumana! -Sa wakas.
-Gumana! -Ang galing mo.
May tae sa tissue.
Paano ito?
Ang daming mantsa.
Kuya Sae-ho, 'yong mukha mo.
Ang daming tae sa damit ko.
Kailangan ko magbihis.
-Tapos ka na? -Isa pa.
Isa pa.
Kadiri talaga!
Ano? Di ba si Kuya Hong-chul 'yon?
Si Seon-tae, ang civil servant na walang-humpay na nagtrabaho,
niligtas si Eun-bi.
Isasama natin siya hanggang dulo.
MEMORIAL SERVICE
Sisiguraduhin kong…
tutuparin ko 'yon.
Sorry.
Ano'ng hilig ni Tsuki?
Si Tsuki. Sake.
Mahilig siya sa sake, kaya bigyan natin ng sikhye.
WAG N'YONG PATAHIMIKIN GAMIT ANG MATATAMIS
Nami-miss kita, Tsuki.
Mahal naming Tsuki at si…
Kim Seon-tae.
-Hoy. -Mas malala pa ito kaysa walang ginawa.
Ay, Seon-tae!
MALAKI ANG EPEKTO NG MEMORIAL
Sorry, Seon-tae!
Galit siya!
Naku, Seon-tae!
Bakit ang tagal ni Hong-chul?
Ano'ng ginagawa nila?
Para ka nang tumae no'n.
TAMA! SINUSUBUKANG TUMAKAS MATAPOS TUMAE
Wag kang lumapit.
Ayos lang, pare.
Ayos na siya.
Maghugas ka na. Punasan mo lahat.
-Ay! Bakit ang dumi ng mukha ko? -Maghilamos ka.
Isara mo ang pinto.
-May kakaiba rito. -Sung-jae!
-Bakit, ate? -Ano na?
Uy, wag kayong papasok!
Wag kayong lalapit sa 'kin!
-Nakagat ka ba? -Hindi.
Nabahiran ako ng tae.
Wag mo kaming lokohin!
-Seryoso ako. Lumayo kayo. -Ano?
Wag kayong lalapit.
Ano'ng nangyari?
KAILANGAN NA TALAGANG MAGPALIT NG DAMIT
-Maganda ba? -Di ba maikli?
Uso ang crop top ngayon.
Di ba ikaw 'yong singer, si Jinsung?
Di ba ikaw si Jinsung?
Isa lang ba itong…
Kahit papaano, wala nang amoy.
NAGKASUNDO AGAD SA CHANEL STYLE
Ang guwapo mo.
Sige, tara na.
Sung-jae, pakiramdam ko mas close na tayo.
Nasobrahan na nga.
TAPOS NA ANG MISYON
Malapit na tayo.
Papasok na tayo sa Seoul!
Ano?
Ano'ng nangyari?
-Bakit? -Bakit?
May nakaharang.
Sa pasukan?
Hindi tayo makakaraan.
-Sabi ko na, sarado ang daan. -Di tayo makakapasok?
Kung hanggang saan na lang makaabot.
Baba na tayo.
-Uy. -Hindi tayo makakapasok.
Malaking problema ito.
Ano'ng nangyari?
Ang gulo-gulo rito.
NAKITA NA RIN NILA ANG NAKASARADONG SEOUL
Wow, ano 'yon?
Nasusunog ang lahat doon.
Hindi yata tayo makakapasok.
Nawasak na.
Kung ganito na kagulo, dapat pa ba tayong pumasok?
-Kung ilan na lang ang pumasok sa atin? -Tama…
Hindi sapat 'yon.
Wag natin siyang susundin.
Hindi. Papasok lahat.
Akin na ang kamay mo.
Tara.
Wala nga tayong mapapala.
Tama ba ito?
Mali ito.
Ang gulo, ang daming nasusunog.
Masama ang kutob ko rito.
May kakaiba akong naaamoy.
May usok din.
Bagalan kaya nating maglakad?
Wag kang tatakas. Hahabulin kita hanggang impiyerno.
-Wag mong subukan. -Nasa impiyerno ka na.
May nakasulat doon.
Nakalagay, "total lockdown."
Teka, gumuho na ang lahat.
May harang.
Hindi tayo makakalusot.
Baka mapasok tayo ro'n.
Ano?
Sa emergency subway passage.
MAY NAKITANG SUBWAY PASSAGE
Ako muna ang aakyat, tapos tutulungan ko kayo.
Wow, ang bilis.
Kapit ka rito.
Wala akong balak sumama.
-Bilis na. -Sandali.
Bilisan mong umakyat.
Ba't ka nangungurot?
Ito na nga.
Dapat sumama ka.
Dex, akyat na.
Dito ba tayo?
Bawal pumasok diyan.
BAWAL PUMASOK
-Dito? -Shelter para sa emergencies.
Pumasok na muna tayo.
Ano kasi…
Sige na.
Pasok na.
Puwede ba tayo rito?
May nakikita akong footsteps.
Mukhang may daan dito.
Uy, first time kong makakita ng subway passage.
Ano ka ba?
Uy, tumahimik kayo!
Ano ito?
Uy.
May nakikita ba kayo?
Ba't ang liwanag dito?
Mukhang dito na sila nakatira.
Bakit ang daming tao?
Sobrang daming tao.
NAGTIPON-TIPON ANG MGA LUMIKAS SA STATION
'Yong mga tao…
Di na makaalis dito.
Talaga? Parang masama ang lagay nila.
-Hello. -Para saan…
Para saan ang lugar na ito?
Dito kami pansamantalang tumitira.
-Pansamantalang tirahan? -Oo.
Pansamantalang tirahan?
Nagkaproblema kami,
kaya pinaalis kami.
-Pinaalis? -Oo.
Baka sila 'yong mga hindi pinapasok sa shelter.
Di ba nakagat siya?
Namumula siya.
Sandali lang.
Di ba nakagat siya?
Zombie siya! Nakagat siya.
Ganito ba bago maging zombie?
-Siguro. -Tingnan mo rito.
May bata sa gitna.
MAY MGA NAIMPEKSIYON PERO HINDI PA NAGIGING ZOMBIE
Pakalat-kalat ang mga naimpeksiyon.
-Diyos ko! -Malala na ang sintomas niya.
MAY MGA TAONG NAGIGING ZOMBIE NA
Mali ba ang napuntahan natin?
PANSAMANTALANG TIRAHAN SA STATION NG MGA HINDI PINAPASOK
-Teka, itong lugar… -Ano'ng nangyayari?
May mga zombie at tao.
Sa tingin ko, sobrang delikado rito.
Tama. Paano tayo napunta rito?
Mahal! Ayos lang yan!
Ayos ka lang?
Ano'ng problema?
Pumasok ka.
Nabubuwisit na ako sa mga zombie na ito!
Kaya siya nagkakaganyan kasi nagiging zombie na siya.
Hindi, teka. Tabi.
Excuse me!
Bakit sarili mo lang ang iniisip mo?
May mga taong di makapasok sa shelter na nagtitipon-tipon dito.
Kahit kapamilya mo siya, wala ka bang pakialam sa kaligtasan ng iba?
Kailangang patayin ang lahat ng pesteng zombie.
Kumalma kayo.
Paano kung sa kapamilya mo nangyari?
-Kalma lang. -Wala ba kaming halaga?
-Ayos lang ba sa 'min? -Kalma lang po.
Bakit ganyan ka magsalita?
Ayos lang ba sa inyo 'yon?
Baka mamatay tayo!
Di ka pa patay. Kalma lang.
Magkakasama ang mga zombie at tao rito ngayon!
Nandito ang lahat ng zombie, at nandoon kaming mga tao.
Naku naman.
MGA TAONG DI KAYANG IWANAN ANG MGA MAHAL NILANG NAIMPEKSIYON
Hoy! Tumahimik ka!
Hoy!
AT MGA TAONG NAPEPERHUWISYO SA PRESENSIYA NILA
Oo nga, pero wag mong tawaging "pesteng zombie".
Kapamilya n'yo pa rin sila.
Kapamilya? Mga zombie na sila.
Hindi na sila tao.
Meron namang taong may antibodies.
-Antibodies? -Oo.
-Naghihintay kami. -Antibodies?
Tinutukoy mo ba 'yong taong isa sa 2.5 million?
Naghahanap sila ng may antibodies.
KUMALAT NA ANG BALITA TUNGKOL SA TAONG NAGKAKAHALAGANG 5 BILLION
Halika rito.
Baka makita nila ang hawak ko.
Tanggalin na natin.
Hindi puwede.
Dex, di mo nakikita, di ba?
Hindi.
Di halata pag ganito. Ayos na.
Malaman mo lang daw kung nasaan sila, may 50 million won ka na.
At kung madala natin sila rito…
-Tumahimik ka, ha? -Five billion? Jackpot na 'yon!
Kuya Hong-chul, baka patayin ka nila.
Tara na. Doon tayo.
Pagpipira-pirasuhin ka nila.
Oo, huhulihin ka nila.
Baka ibenta ang braso mo nang 100 million, 300 ang binti…
KAILANGANG MAG-INGAT NA HINDI MALANTAD ANG TOTOONG KATAUHAN NI HONG-CHUL
Kuya Defconn, tingnan mo 'yon. 'Yong nagju-judo…
-Judo? -'Yong kambal.
MAY MGA SIKAT NA KASAMA SA NAIMPEKSIYON
Ayos ka lang?
-'Yong Cho twins! -Wow, si DinDin!
Sina Cho Jun-ho at Jun-hyun.
Hello.
PAREHONG NASA NATIONAL TEAM, AT BRONZE MEDALIST SI JUN-HO
DinDin, nandito ka.
Napadpad din kayo rito.
DI MAITAGO ANG LUNGKOT NIYA
May nakaharap kaming zombie papunta rito.
Paano nakagat ang isang judo player? Ibabalibag mo lang sila.
Gano'n nga. Pero mautak ang walang-hiya.
Sinakal niya,
pero nakagat siya no'ng dumikit ang braso sa bibig no'n.
Wag kang magulo.
Sa bibig napunta, hindi sa leeg.
Makakagat ka rin.
Bakit naman?
Nakagat nga siya, e.
Uy, DinDin. Bronze medalist ako sa London Olympics.
At siya, hindi.
Kaya siya nakagat.
NAGKAROON NG ZOMBIE VIRUS IMBES NA MEDAL
Magiging malakas na malakas na zombie siya.
Delikado 'yon.
Jun-hyun, pareho tayo ng apelyido.
Nahihimasmasan siya.
NAG-REACT SA KAPAMILYA
Iisa ang angkan namin.
Changnyeong Cho. Mas matanda siya sa 'tin.
Ayusin n'yo ang pagbati.
Batiin mo siya, Jun-hyun.
NAIMPEKSIYON SIYA PERO MAGALANG NA ZOMBIE PA RIN
Kainin n'yo ito.
NAGMAMALASAKIT NI EUN-BI, NAMIMIGAY NG PAGKAIN
Naku…
Dinala mo siya rito matapos makagat?
Di ko siya kayang iwanan, kaya sinama ko rito.
'Yong bata…
May makakain pa po ba kayo?
-Naku. -Salamat.
Heto, kumain kayo.
Salamat sa pagkain.
Eun-bi, ang ganda mo sa loob at sa labas.
NAGDUDUDA SA KALAGAYAN NIYA
Naku…
DAPAT MAKAHANAP NA SILA NG DAAN PALABAS
Punta tayo ro'n.
Si-young, lumabas na tayo.
Oo, pero…
Magtanong tayo.
Hello.
Ilang taon na siya?
-Ten years old. -Ten?
Nasaan ang mama niya?
Hindi ko na po makikita si Mama?
HINDI NA DAPAT NILA TINANONG
'Yong atmosphere dito…
Hindi maganda.
Wag kayong masyadong lumapit sa mga may kapamilyang zombie.
Nagwawala sila nang ilang beses kada araw.
Alam n'yo ba kung saan ang daan palabas?
Gusto rin naming hanapin.
Pero ang naririnig lang namin, parang tunog ng tren.
-Oo. -Narinig ko rin.
May narinig din akong tren.
Sandali lang.
Bakit?
Tumatakbo pa rin ang tren.
Naririnig ko nga.
Nagpapatakbo na sila ng tren?
Narinig n'yo rin, di ba?
Mukhang nagpapatakbo sila.
May dumaraang tren dito, di ba?
Di ako sigurado sa tunog, pero mga anim na beses kada araw.
NAKAKUHA NG INTEL
Hula ko lang 'yon. Di ko pa talaga nakita.
Magtatanong-tanong kami.
Oo, sa tingin ko, pinapatakbo ang mga tren.
ISANG SUBWAY STATION SA GITNA NG SAKUNA
BAKA MAY DUMAANG TREN NA GINAGAMIT PARA SA EMERGENCY
Dalawa.
-Dalawa? -Isa rito.
-Dalawa rito.
MAY MAINGAY NA MESA SA BAHAGING WALANG NAIMPEKSYON
-Ano ba? -Nakita n'yo naman.
-Ba't di ka nakikinig? -Ayoko talaga.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Naglalaro lang. Walang magawa buong araw.
Paano 'yan nilalaro?
Shell game 'yan.
Uy, Jun-pyo?
-Jun-pyo. Ano'ng… -Hello.
Paano ka napadpad dito?
Hello.
ANG MAGICIAN NA SI KIM JUN-PYO ANG MAY-ARI NG MESA
Professional siya.
Naku!
Pag nanalo ka, sa 'yo na 'yan…
-Siyempre. -Kung talo?
NAGLALARO NG SHELL GAMES PARA MALIBANG
May alak sila. Soju!
Mukhang marami 'yan.
MUKHANG MAY MAKUKUHA SILA RITO
-Hulaan mo kung ilan ang bola. -Sige.
Isa-isa kong ilalagay ang bola rito.
Isa-isa.
Pagkatapos, hulaan mo kung ilan ang bola rito.
Tatlo 'yan.
-Hindi, dalawa. -Tatlo.
-Tatlo? -Tatlo?
Dalawa lang.
Sige, tatlo na lang.
Mag-ingat ka.
Ano?
MAY NASAKSIHAN SILANG NANALO
-May maibibigay tayo. -Marami.
Gamitin ang dynamic visual acuity.
NAMANGHA NA
Ang talas ng paningin mo.
Susubukan ko ito.
Mahahanap ko 'yan.
Ibang laro naman ngayon.
Ito…
Dex, mag-focus ka. Pro siya.
-Gusto ko, four of diamonds. -Four of diamonds?
'Yon ang gagamitin ko.
Madali lang itong maalala.
Itataob ko at pagpapalit-palitin sila.
Alam mo na siguro ito.
Tapos…
Ano 'yon?
Hulaan mo kung nasaan na 'yon.
-Di ko na nasundan. -Nasaan?
Ito.
-Naku. -Ano?
Ano?
NALOKO KAHIT NAKABANTAY SILA NANG MABUTI
Sabi ko na sa 'yo, wag tayong makipaglaro sa kanya.
-First time namin. -Isa pang round.
Pag sinuot mo ito, di ka na makakagat.
Immunity laban sa zombies.
NABABALIW NA, BINENTA ANG WETSUIT
Sige!
Sige na!
-Sundin mo ang kutob mo. -Nabaliw na sila.
-Isa-isa. Mabagal lang. -Sige.
Ano?
Ano ba 'yan?
Sandali lang…
WALA NANG PAG-ASA
Sa tingin ko, ito 'yon.
Sige! Ito 'yon!
Hindi 'yan 'yon!
-Buksan mo lahat. -Alin ba?
Sabi ko na, ito 'yon!
Ang galing ni Eun-bi.
KAPAG NALAMAN NI SI-YOUNG, MALILINTIKAN TALAGA SIYA
Naku, Jun-pyo.
Itong lantern?
NAKU! SINAGAD NA
Tapos ganito.
Ganito, ganito, ganito.
-Nasaan na? -Nandito.
'Yong nasa dulo.
-Ano? -Sinabi na kasing wag na.
MAS MABUTI PANG SUMUKO NA LANG
Jun-pyo, ba't mo ginagawa ito?
Hindi puwede 'yan. Ibalik mo ang lahat.
Kailangan mo lang tumaya.
Sumugal ka hanggang maka-jackpot.
-'Yong impormasyon? -Oo.
Sige, meron pa tayo. Sige…
Lumayo ka! Tulong!
Lumayo ka!
NAGWAWALA ANG ISA SA MGA MALUBHA ANG IMPEKSIYON
-Kumalma kayo. -Ang gulo nito.
Sinabing bantayan n'yo! Kung di n'yo kaya, patayin n'yo!
May bata rito.
Nagwala ba siya?
Natatakot na kami!
MAKIKIALAM BA SI DEX?
Bilisan na natin.
HINDI! GUSTO PANG MANALO
Gawin mo na ang kailangang gawin. Tara.
Kaya mo 'yan.
-Sige! -Talunin siya!
Alam mo ba kung may daan palabas dito?
PATULOY NA NAGHAHANAP
Narinig mong walang daan palabas dito?
Alam n'yo ba kung saan makakalabas dito?
Balita ko, may mga tumutunog do'n.
Alam mo ba kung tumatakbo ang tren dito?
Lagi raw may tumutunog. Naririnig din namin.
Paano ba makakapunta sa subway?
Bale…
GUMAGAWA NG ARMAS MATAPOS MANAKAWAN
Pagod na ang lahat.
Nandito na kayo.
Ano'ng meron?
May nangyari. Ano 'yon?
Nahanap namin ang subway.
-Nahanap n'yo 'yong subway? -Oo.
-Pinapatakbo nila. -'Yong subway…
'Yong riles ng subway…
MAY MAHALAGA SIYANG IMPORMASYON
-Mahalagang impormasyon 'yon. -Puwede mo bang sabihin?
NAKAKATAKOT ANG TITIG NI SI-YOUNG
May pinto ro'n sa likod.
Pag lumabas kayo ro'n at dumeretso,
may magandang naghihintay.
May hagdan.
Ano ito?
Ang dilim dito.
Ang dilim.
Ano 'yon?
Nakikita ko ang riles!
Riles ito ng tren.
Di ba kakarinig lang natin?
Naririnig ko na!
Naririnig ko!
-Naririnig ko. -Parating na.
Uy, 'yong hangin!
Parating na!
Totoo nga!
Tumatakbo nga ang tren!
Nandito nga!
Eun-bi!
May nakasakay ba?
Di namin alam. Di namin makita.
Hindi kami sigurado.
Ang bilis kasi ng takbo.
Gaano kadalas dumaraan?
Hinaan n'yo lang. Maririnig nilang lahat.
Hindi ba natin sasabihin ito sa lahat?
Hindi, sasama rin ang mga zombie no'n.
DI PA NAKITA ANG PLATFORM
Mas okay kung tayo-tayo lang.
-Di na ipapaalam sa iba? -Oo.
Kung bigla tayong lalabas nang sabay-sabay,
baka maghinala sila.
Hintayin muna nating tumahimik.
Tama. Mamaya na lang.
Magpahinga muna tayo.
-Makakahalata sila. -Kumain muna tayo.
Gutom na gutom na ako.
Salamat, DinDin.
MILD FLAVOR? NAIINTINDIHAN NAMAN DAHIL SA SITWASYON
Masarap pa rin.
Wala pa tayong kinakain.
Ang daming nag-aaway rito.
Kahit zombie na, di nila iniiwan kasi kapamilya nila.
Pinagmumura sila ng iba.
Kuya Hong-chul.
Naiintindihan ko ang pinanggagalingan ni Jun-ho.
Makakagawa raw ng bakuna gamit ang antibodies at maliligtas sila.
Ba't mo iiwanan kung may pag-asa pa?
Kung ako sila, gano'n din ang gagawin ko.
Hindi ko sila iiwanan.
Sigurado 'yon.
Naisip kong iwanan sila.
-Ang pamilya mo? -Oo.
Pero sa nakita ko rito…
Parang hindi ko kaya.
-Sasamahan mo ba sila o… -Tama.
Dapat samahan mo pag nakagat sila.
-Mismo. -Walang magagawa.
-Dapat magsama-sama. -At makagat?
-Oo. -At makagat?
Magsama-sama lang. Kung di, ano'ng punto na makaligtas?
Kahit kapamilya mo sila,
magiging zombie sila.
Pag gano'n…
di ba katapusan na 'yon?
Sasamahan mo siya hanggang dulo?
Paano mo magagawang iwanan ang kapamilya?
Iiwanan mo ba 'yong sa 'yo pag nakagat sila?
Pero para sa 'kin,
mas importante 'yong mga nakaligtas kasama natin.
Kapamilya mo sila noon.
Pero di ba kailangan mong mabuhay?
Di ba 'yon ang gusto ng kapatid mo?
Kailangan mong mabuhay.
"Kuya Jun-ho, umalis ka na."
Di rin naman mali 'yon.
Kasi baka gusto ng naging zombie na kapamilya mong mabuhay ka.
Hindi ko yata kaya 'yon.
Dapat maging makatwiran dito.
Dapat may mabuhay para makagawa ng bakuna,
at mailigtas ang mga tao.
'Yon ang katotohanan.
Pag naging zombie ako, gusto kong patayin na lang ako.
Kasi baka maging pabigat ako.
E di, pag naging zombie ka,
puwede kang saktan?
Di tayo magkapamilya.
HINDI PA GANO'N KA-CLOSE
'Yong magtatangka, kakagatin ko.
Parang pamilya na tayo ngayon.
Inaantok ako sa kabusugan.
Magpahinga muna tayo.
-Oo, saglit lang. -Magpahinga tayo. Pagod na ako.
Idlip tayo tapos alis na pagkalipas ng mga tatlong oras?
Ayos lang bang umidlip?
MAGPAPAHINGA HANGGANG TUMAHIMIK ANG PALIGID
Ang sakit.
Wag n'yo akong iiwanan.
Ngayong may pupuntahan na tayo
at may paraan na para makatakas, napanatag na ako!
Nakikita ko na 'yong liwanag sa dulo.
Paano mo nasabi? Baka kadiliman pa rin.
Magpahinga na lang muna tayo nang mga dalawang oras tapos tara na.
Baka ito na ang huling pahinga natin.
Ang tagal na no'ng huli.
Ang tagal na nating di nakakain, nakahiga at makakatulog nang ganito.
Pagod na ako.
Ayos ka lang?
Parang lumala pa siya.
Hindi, kaya ko siyang kontrolin.
Umayos ka!
Magkasama tayo mula umpisa, at magkakasama hanggang dulo!
May zombie!
Ano…
Ano'ng meron?
-Ano? -Ano'ng nangyayari?
Cho Jun-hyun?
'Yong judo player, di ba?
-Gising… -Ano'ng meron?
Nasaan 'yong kuya niya?
Naku!
Ano'ng nangyayari?
Naaalala ang mga galaw.
Ano'ng gagawin natin?
Makakagat ka!
Ano'ng ginagawa n'yo? Pigilan siya!
Paano natin siya pipigilan?
Nasaan na siya?
Wag!
Wag! Wag n'yong sasaktan ang kapatid ko!
Tabi!
Wag po, Papa!
Papa!
Papa.
Tumigil ka, tigil!
Anak, diyan ka lang!
Bitawan n'yo siya!
Bitawan n'yo! Makokontrol ko siya!
Patayin 'yang zombie!
Patayin n'yo na!
Bakit n'yo papatayin ang buhay pa?
Patayin n'yo na lang!
Manahimik ka!
APAT NA KALAHOK ANG NAKATAYO MALAPIT KAY JUN-HYUN NA NAGWAWALA
DAPAT LUTASIN NG ISA SA KANILA ANG SITWASYON
Patayin na natin!
Tabi!
Wag kayong manood lang! Kumilos kayo!
-Kunin mo ito. -Ayoko, teka.
Pag naging zombie ba ang kapamilya n'yo, sasamahan n'yo sila hanggang dulo?
O iiwanan n'yo para mabuhay kayo?
Di ko sila iiwanan kahit kailan.
Dapat samahan mo sila.
Ba't mo iiwanan kung may pag-asa pa?
Wag!
Kahit kapamilya mo sila, magiging zombie sila.
Pag gano'n…
di ba katapusan na 'yon?
-Kunin mo ito. -Ayoko, teka.
PINILI SI TAEYEON MATAPOS MAKINIG SA KANILA
Bakit? Bakit si TAEYEON?
Hoy…
MULA NGAYON, NAKASALALAY NA ITO KAY TAEYEON
ANG PROBLEMA NI TAEYEON: ANG KAPAMILYA MO, ISANG ZOMBIE LANG PARA SA 'KIN
Papa!
Hampasin mo na!
MAY 30 SEGUNDO PARA MAGDESISYON
MAY DALAWANG PAGPIPILIAN SI TAEYEON, NA MAY HAWAK NA KAHOY
Patayin mo siya!
HAMPASIN SI JUN-HYUN AT ILIGTAS ANG INOSENTENG SIBILYAN
Papa…
Wag mong papatayin!
O BIGYAN SILA NG PAGKAKATAONG MABUHAY
Di ko kayang mabuhay nang wala siya.
Pag namatay ang isa, susunod na ang isa.
ANG DESISYON NIYA ANG MAGDIDIKTA NG KAPALARAN NILA
Bilis!
Wag!
Patayin mo siya!
Siya 'yong tatay!
'Yong tatay no'ng bata!
Patayin mo na! Ngayon na!
Paano kung kapamilya mo 'yan?
Kaya mo ba siyang patayin?
Makokontrol ko siya! Wag!
-Papa! -Wag mo siyang papatayin!
Magdesisyon ka na, bilis!
Wag!
-Wag mong gagawin! -Wag!
Hoy!
-Wag mong papatayin! -Hoy!
Du…
Dumudugo siya!
Ayos ka lang?
Anak ko!
Ayos ka lang?
Hindi puwede!
Si TAEYEON…
Si TAEYEON ang gumawa, di ba?
Ayos ka lang?
Tao pa rin siya!
Pumatay ka ng tao!
Hindi naman…
Hindi pa siya zombie!
Alam mo namang gano'n din ang gagawin ng iba.
Mula ngayon, puwede itong mangyari sa asawa, kaibigan, o kapatid n'yo!
Hindi puwede!
Bakit hinahayaan n'yo lang?
-Pumatay ka ng tao! -Tama.
Mamamatay-tao!
Patayin n'yo siya!
Zombie na siya.
Sabi n'yo kanina, hampasin niya!
Wag, Jun-ho!
Jun-ho, wag…
Wag kang makialam!
Di dapat makialam ang mga Cho!
Patayin natin silang lahat!
-Aksidente 'yon! -Patayin sila!
Kunin n'yo na ang mga gamit!
'Yong mga gamit!
Hindi siya tao!
Hindi ganyan ang tao!
Dex, wag ka nang makialam.
-Pumatay ka ng tao! -Bakit ka pumatay?
Wala nang magagawa.
Pumatay ka ng tao!
Itong…
Mga hayop kayo!
Patayin silang lahat!
Bakit n'yo ginagawa ito sa 'min?
-Wag! -Aksidente lang 'yon!
Bakit?
Aksidente lang 'yon!
Patayin n'yo sila!
Patayin n'yo!
-Patayin sila! -Dito!
Doon!
Patayin n'yo sila!
Ngayon na!
Patayin n'yo sila!
Pumatay sila ng tao!
Isara n'yo ang pinto!
-Patayin! -Mamamatay-tao!
Patayin ang mga hayop na 'yan!
Pumatay sila ng tao!
Mamamatay-tao kayo!
Nagsalin ng Subtitle:Nadine Aguazon