(PLUTO)
ถอยไปครับ
มันอันตราย ช่วยถอยไปด้วย
มีอะไรเสียหายบ้าง
อ้อ สารวัตรนาคามุระ
สารวัตรต้องไปเชื่อแน่ๆ
เป็นทอร์นาโดที่เกิดเฉพาะที่ก็ว่าแปลกแล้ว แต่นี่มันเล่นงานแค่รถบรรทุกคันเดียวเลย
แถมยังเป็นรถขนย้ายสัตว์ด้วยใช่ไหมล่ะ
ใช่ครับ
มีทั้งสิงโต เสือ เสือชีตาห์ รวมทั้งหมดก็ห้าตัวครับ
ว่าไงนะ
มีปัญหาแล้วครับ สารวัตรนาคามุระ
มีเด็กครับ
เราทําอะไรไม่ได้เลยเหรอ
ทีมกู้ภัยในพื้นที่เตรียมพร้อมรออยู่แล้วครับ
แต่เราต้องฆ่าสัตว์ทั้งห้าตัวในทีเดียว ไม่งั้น...
บ้าจริง ตามพลแม่นปืนมา
อะไรอีก
มีเด็กผู้หญิงเดินลอดเส้นที่กั้นไว้เข้าไปครับ
เธอทําอะไรของเธอเนี่ย
ไม่ต้องกลัวไปนะ
ไม่มีอะไรแล้วล่ะ ทุกคนมานี่เถอะ
นั่นแหละ ไม่ต้องกลัว
ตอนนี้แหละ
ได้ตัวเด็กแล้วครับ
หยุดนะ
ปืนนั่นมันทําให้ทุกคนกลัว
อูรันนี่นา
ให้ตายเถอะ
สัมผัสถึงความกลัวของพวกมันได้เหรอ
ค่ะ
ขอฉันทําความเข้าใจหน่อยนะ อูรัน
หนูบอกว่าพวกเสือพวกสิงโตมันกลัวงั้นเหรอ
คงงั้นมั้ง...
แล้วหนูที่กําลังไปโรงเรียน ก็เดินตั้งสามกิโลเมตรเพื่อไปที่นั่นเหรอ
ก็ตามนั้นแหละค่ะ
อยู่ไกลขนาดนั้น หนูสัมผัสความกลัวของพวกสัตว์ได้ด้วยเหรอ
ประมาณนั้น
โอ้โฮ...
ความสามารถสุดยอดไปเลยนะ
นี่...
หนูกลับได้หรือยัง
อ้าว
ขอโทษด้วยนะครับสารวัตรนาคามุระ น้องสาวผมคงทําให้ลําบากน่าดู
ไม่หรอก ช่วยได้เยอะเลยต่างหาก
ถูกต้อง เพราะหนูทําให้พวกสัตว์สงบลง เด็กผู้ชายคนนั้นก็เลยปลอดภัย
แบบนี้ต้องให้ใบประกาศเกียรติคุณซะแล้ว
น่าเบื่อจะตาย ไม่เอาหรอกค่ะ
อูรัน
ขอสิงโตเป็นรางวัลยังจะดีกว่า
ขอโทษด้วยนะครับ เราขอตัวก่อนนะ
สารวัตรครับ
เขามาถึงแล้วครับ ตอนนี้อยู่ที่ทางเข้า
อะไรนะ แล้วผู้กํากับทาวาชิอยู่ไหน
ผมติดต่อไปแล้ว
ดีมาก
อูรัน จะต้องให้พี่บอกอีกกี่ครั้งกันว่าอย่าเถลไถล
ก็มันอดไม่ได้นี่นา
เดี๋ยวก่อน
พวกเธอต้องใช้ทางนี้ต่างหาก
(มนุษย์)
(ไม่ใช่มนุษย์)
ทางนี้แหละครับ ถูกแล้ว
เอ๋ จริงเหรอเนี่ย
สมัยนี้แยกยากชะมัดเลยแฮะ...
เชิญทางนี้ครับ
(มนุษย์)
เดี๋ยวเถอะพี่ ฟังฉันอยู่ไหมเนี่ย
อืม
ก็อย่างที่บอก พี่ไม่เชื่อหรอกว่าหนูเห็นอะไร หนูไม่ได้เถลไถลสักหน่อย
ขอบคุณมากนะครับ คุณอุตส่าห์มาถึงที่นี่
ผมผู้กํากับทาวาชิแห่งกรมตํารวจนครบาลโตเกียว
เอ่อ...
ยินดีที่ได้รู้จัก คุณ...
- เฮ่ย เอาเครื่องแปลภาษามาหน่อยสิ - ได้ครับ
ไม่ต้องหรอก ผมพูดญี่ปุ่นได้
อ้อ สมกับเป็นอัจฉริยะแห่งเอเชียตอนกลางจริงๆ
นั่นน่ะสิครับ
เชิญมานั่งเถอะ
ที่นี่ธรรมดาไปหน่อย ต้องขอโทษด้วยนะครับ ศาสตราจารย์อาบุลลาห์
ไม่หรอกครับ จะที่ไหนๆ ในญี่ปุ่นก็สวยทั้งนั้น
ยิ่งเมื่อเทียบกับเปอร์เซียบ้านเกิดผมในตอนนี้...
การมาเยือนคราวนี้เป็นส่วนหนึ่ง ของแผนฟื้นฟูประเทศหลังสงครามสินะครับ
ถูกต้องครับ
ผมมาร่วมงานสัมมนาวิทยาศาสตร์โลกที่โตเกียว
แต่ว่านะ ศาสตราจารย์อาบุลลาห์
เมื่อสามเดือนก่อน คุณก็มาญี่ปุ่นใช่ไหมครับ
ใช่ครับ
แล้วคุณก็ได้พบนักวิชาการด้านกฎหมาย ที่ชื่อทาซากิ จุนอิจิโร่ ถูกต้องไหม
ผมทราบข่าวที่น่าตกใจนั่นแล้วล่ะ
ทําไมคนดีๆ แบบเขาถึงต้องถูกฆ่าด้วยก็ไม่รู้
คุณคือคนสุดท้ายที่ได้พบคุณทาซากิก่อนเสียชีวิต
แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ เราไม่ได้สงสัยคุณ
เหตุการณ์เกิดขึ้นตอนที่เครื่องบินของคุณ กําลังจะออกจากสนามบินพอดี
เราแค่อยากรู้ว่า คุณสังเกตเห็นอะไรผิดปกติหรือเปล่า
เขาเล่าเรื่องราวดีๆ ให้ผมฟังเยอะแยะเลย
อาจารย์ทาซากิเป็นคนแรก ที่เสนอร่างกฎหมายหุ่นยนต์สากล
เขาปรารถนาจากใจจริง
ว่าหุ่นยนต์จะอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้
หุ่นยนต์น่ะมีความรู้สึกมากกว่าที่มนุษย์คิดไว้
อืม
แต่เราแค่แสดงความรู้สึกไม่เก่งเท่านั้นเอง
มนุษย์อาจบอกว่าพอไม่มีเซนเซอร์ที่ประตู พวกเขาก็แยกไม่ออก
แต่หนูดูปุ๊บก็รู้ปั๊บเลย
สีหน้าของมนุษย์มีความซับซ้อน
แบบนี้ไง
ผู้ชายคนนั้น...
คนไหนเหรอคะ
ผู้ชายที่เราเดินสวนตรงประตู
พี่ดูไม่ออกเลย
ว่าเขาเป็นมนุษย์หรือหุ่นยนต์
ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ
ไม่หรอกครับ ผมเองก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก
แกน่ะ บอกว่าให้ปิดมันไง
- ครับ - ศาสตราจารย์น่ะ...
ผมสูญเสียร่างกายส่วนใหญ่ในสงครามครั้งที่แล้ว
ขอโทษด้วยครับ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ
ผมได้ยินว่าวันนี้ที่โตเกียว ก็เกิดทอร์นาโดขึ้นอีกลูกเหรอ
ครับ...
มันเกิดขึ้นที่ไหนครับ
ความกลัว...
แต่ตอนนี้พวกสัตว์ก็ปลอดภัยแล้วใช่ไหม
ความรู้สึกที่หนูได้รับวันนี้มันลอยมาเร็วสุดๆ เลย
มันพุ่งเฟี้ยวมาเลย
แปลว่าไม่ได้มีแค่ของพวกสัตว์เหรอ
หนูก็ไม่แน่ใจ...
แล้วเธอยังรู้สึกแบบนั้นหรือเปล่า
รู้สึกได้แบบอ่อนๆ
มันมาจากทางไหน
มันอ่อนเกินไป หนูบอกไม่ได้
พวกสิงโตน่ะมันจะเก็บซ่อนความกลัวไว้ข้างใน
แต่ตอนนี้
คนที่กําลังกลัวที่สุด
คือพี่นั่นแหละ
คุณดูรูปอีกแล้ว
อย่าโทษตัวเองนักเลยค่ะ
- นี่ เฮเลน่า - หือ
เราไปเที่ยวกันเถอะ
ไปเที่ยวเหรอคะ
ที่เราคุยกันเมื่อวันก่อนไง
แต่คุณจะลางานได้เหรอ
ตอนนี้เบื้องบนมองว่า คดีทําร้ายหุ่นยนต์ได้ข้อสรุปแล้วล่ะ
ก็จริงค่ะ บางทีการไปเปลี่ยนบรรยากาศก็น่าจะดี
ดีแน่นอน
เชื่อสิ
ไปญี่ปุ่นกันดีไหม
ญี่ปุ่นเหรอ
ผมเพิ่งไปทํางานที่นั่นมา มันเป็นที่ที่น่ารักมาก
ตามใจคุณเลยค่ะ
(มาร์โก โปโลการท่องเที่ยว)
มาร์โก โปโลการท่องเที่ยวค่ะ
คือผมเคยใช้บริการของทางคุณ...
คุณเกซิคต์ใช่ไหมคะ
ผมอยากจะจองทัวร์อีกครั้งครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ผมกับภรรยาอยากจะไปญี่ปุ่นกัน
วิเศษเลยค่ะ
ผมต้องกรอกข้อมูลของเธอก่อนสินะ
ไม่ต้องค่ะ เรามีข้อมูลของภรรยาคุณแล้ว
แต่เธอไม่เคยออกจากสหภาพยูโรเลยนี่นา
พวกคุณทั้งคู่เคยลงทะเบียนกับทางเราไว้แล้ว
แต่พวกคุณยกเลิกทัวร์ไปก่อนค่ะ
- เคยแล้วเหรอ - เมื่อไหร่คะ
เมื่อสองปีก่อนค่ะ และเป็นทัวร์ไปญี่ปุ่นเหมือนกันด้วย
สองปีก่อน ญี่ปุ่นเหรอ
เมื่อสองปีก่อนเราอยู่ที่สเปน เพราะผมต้องไปฝึกอบรมของยูโรโพล
ใช่ค่ะ
เราอยู่ที่มาดริดตลอดทั้งปี
ดูสิคะ เราถ่ายรูปเอาไว้เยอะเลย
นั่นมหาวิหารซากราดา
ส่วนนี่ก็ตอนไปอันดาลูเซีย
ตอนนั้นคุณสะดุดล้มแล้วหายไปในทุ่งทานตะวันด้วย
ใช่ๆ จากนั้นคุณก็ใช้จีพีเอสตามหาตัวฉัน
เราถ่ายรูปกันเอาไว้เยอะเลยเนอะ
ค่ะ
แต่มันเยอะไปไหม
อืม ถึงเราพยายามเลียนแบบพฤติกรรมมนุษย์ แต่เราก็ไม่เคยถ่ายรูปเยอะขนาดนี้
สนุกเนอะตอนนั้น
ใช่ค่ะ สนุกมาก
แล้วเรายังวางแผนจะไปเที่ยวญี่ปุ่นกันอีกเหรอ
เรียบร้อยแล้วล่ะเกซิคต์
ไม่มีจุดไหนผิดปกติ
ขอบคุณครับศาสตราจารย์
ที่เธอยืนกรานจะเข้ามาตรวจแบบนี้
เธอคงพบการทํางานขัดข้องตรงไหนสักแห่งสินะ
แต่จากข้อมูล ทุกอย่างก็ดูปกติดี
มันคงเป็นเพราะความเหนื่อยล้านั่นแหละ
เรื่องที่เกิดขึ้นกับแบรนโด้ เธออย่าตําหนิตัวเองเกินไปเลยนะ
ความทรงจําของมนุษย์มันสะดวก
เพราะเรามีกลไกการลืมอยู่
ถ้ามีความทรงจําที่เจ็บปวดมากไป ชีวิตเราคงจะลําบากน่าดู
เพราะงั้นเราถึงต้องลืมไงล่ะ
แต่กับหุ่นยนต์มันไม่เป็นอย่างนั้น
ความทรงจําของเธอจะแจ่มชัดตลอดไป
และทางออกเดียวของหุ่นยนต์ก็คือลบมันทิ้ง
ศาสตราจารย์
หือ
มีบันทึกว่าความทรงจําของผมถูกลบไปบ้างไหม
ไม่นะ ฉันไม่เห็นบันทึกอะไรเลย
แล้วร่องรอยการป้อนความทรงจํา ที่ไม่ถูกต้องเข้าไปล่ะครับ
หมายถึงความทรงจําปลอมเหรอ
ครับ
เห็นว่าเมื่อก่อนที่ทัณฑสถานก็เคยทําแบบนั้น
แต่เดี๋ยวนี้หุ่นยนต์ก็มีสิทธิแล้ว
เธอถามทําไมกัน
ถ้าเกิดว่ามีคนลบความทรงจําของผม แล้วป้อนความทรงจําปลอมเข้าไปแทนล่ะ
นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ผมฝันร้าย
ทฤษฎีน่าสนใจนะเนี่ย
ผมต้องไปประชุม เอาไว้ค่อยคุยกันได้ไหม
ผมขอเวลาแค่แป๊บเดียวครับ ผอ.เชลลิ่ง
ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ
คุณได้ทําอะไรกับความทรงจํา ของนักสืบเกซิคต์หรือเปล่า
ผอ.ครับ
หุ่นยนต์ที่สมรรถนะเท่ากับเกซิคต์ ในโลกนี้ยังเหลืออีกกี่ตัว
หือ
หุ่นยนต์ที่สามารถเป็นอาวุธทําลายล้างสูง
ในโลกนี้มีอยู่กี่ตัว
มีทั้งหมดเจ็ดตัวครับ
ถูกต้อง
และเพราะเหตุฆาตกรรมต่อเนื่อง
มงต์บล็องก์ นอร์ธหมายเลข2 และแบรนโด้ มีหุ่นสามตัวถูกทําลายไปแล้ว
ตอนนี้เหลือหุ่นอีกเพียงสี่ตัวเท่านั้น
หนึ่งในนั้นก็คือ
เกซิคต์
แต่ผอ.ครับ นั่นไม่ใช่เรื่องที่ผมถาม
คุณทําอะไรกับเขาหรือเปล่า ปัญญาประดิษฐ์ของเขา...
เราลงทุนกับเกซิคต์ไปมหาศาล รู้ไหม
คุณแค่บํารุงรักษาเขาให้ดีๆ ก็พอ
แค่นั้นแหละ
คุณทําอะไรกับเกซิคต์กันแน่
คุณกําลังปิดบังเรื่องอะไรอยู่กันแน่
เขาสัตว์นั่น...
ใช่ฆาตกรคนเดียวกันกับในคดีอื่นๆ หรือเปล่า
คุณคิดยังไง นักสืบเกซิคต์
ไม่ครับ นี่เป็นคดีเลียนแบบ
คุณรู้ได้ยังไง
คนร้ายสวมรองเท้าผ้าใบไฮบริด เพื่อจะได้ไม่ทิ้งรอยเท้าเอาไว้
แต่มันมีร่องรอยการเคลื่อนไหวเต็มไปหมด
น้ําหนัก 78 กิโลกรัม
ส่วนสูง 175 เซนติเมตร
และที่สําคัญที่สุดก็คือตรงลิ้นชักนั่น
คนร้ายดึงลิ้นชักไม่ออกก็เลยถอดถุงมืออยู่ครู่หนึ่ง
มันมีรอยนิ้วมืออยู่บนนั้น
นิติเวช
งั้นก็เป็นคดีโจรกรรมที่จัดฉากให้เหมือนคดีนั้นสินะ
ครับ น่าจะเป็นอย่างนั้น
สุดยอดเหมือนเคยเลย คุณช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ
สมบูรณ์แบบ...
คุณอุตส่าห์ลาพักร้อนแท้ๆ
ขอโทษด้วยที่เรียกตัวคุณมา คุณช่วยได้เยอะเลย
- นักสืบเฟอร์เซน - หือ
นี่เราพบกันเป็นครั้งที่สองแล้วใช่ไหมครับ
ไม่เอาน่า หุ่นยนต์ต้องจําได้แม่นกว่าผมสิ
เมื่อสามปีก่อนเราเคยเจอกันที่ซาลซ์บูร์ก ในคดีนั้นคุณก็ทําได้เยี่ยมเหมือนกัน
สามปีก่อนเหรอ
อืม ตอนนั้นคุณเพิ่งกลับมาจาก สงครามเอเชียตอนกลางครั้งที่ 39
คุณเล่าเรื่องตอนไปรบให้ผมฟังเยอะเลย...
คืนนั้นคุณดื่มเบียร์ที่บาร์ของคาร์ลไปเจ็ดขวด
นั่นแหละ คุณนึกออกแล้วสินะ
เดี๋ยวนี้ผมก็ยังเป็นคอเบียร์อยู่
ดีใจที่ได้พบคุณอีกนะครับ คุณนักสืบ
ผมก็เหมือนกัน
เอาไว้ไปดื่มกันอีกนะ
ฉันยังจําเรื่องเมื่อสามปีก่อนได้ชัดเจน
สงครามเอเชียกลางครั้งที่ 39 สิ้นสุดลงเมื่อสี่ปีที่แล้ว
ประชาธิปไตยเริ่มฝังรากในเปอร์เซีย...
สงครามเอเชียกลางครั้งที่ 39...
เราคือหน่วยสารวัตรทหาร
มีผู้ก่อการร้ายหลบซ่อนตัวอยู่ในบริเวณนี้
ขอให้พลเรือนทั้งหมดอพยพในทันที
ย้ําอีกครั้ง
มีผู้ก่อการร้ายหลบซ่อนตัว...
ในนี้ไม่มีหรอก
ในนี้ไม่มีผู้ก่อการร้าย
ที่อยู่ในนี้มีแค่เด็กเท่านั้น
พวกแกทิ้งระเบิดใส่ลูกฉันที่กําลังหลับอยู่
"ช่วยเหลือผู้ถูกกดขี่" บ้าบออะไรกัน
การฆ่าเด็กนี่น่ะเหรอคือความยุติธรรมของพวกแก
ถ้าแกเป็นมนุษย์ แกต้องเข้าใจสิ
แกต้องเข้าใจความรู้สึกของฉันสิ
ผมเป็นหุ่นยนต์
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
เขา...
เขากําลังสิ้นหวัง
แต่หุ่นยนต์อย่างนายคงไม่เข้าใจความรู้สึกนี้หรอก
สิ้นหวัง...
ความทรงจําเมื่อสี่ปีก่อนก็ยังสมบูรณ์ดี
ตายซะงั้นอะ
- โธ่เอ๊ย - ขอโทษนะจ๊ะ
- ผมเพิ่งซื้อมาเมื่อวานเองนะแม่ - ฮานส์
ทําไมเราไม่ซื้อหุ่นยนต์แม่บ้านเนี่ย
- เพื่อนผมมีกันทั้งห้อง... - ฮานส์
แม่เขาทําดีที่สุดแล้ว
ฉะนั้นช่วยพูดให้มันดีๆ หน่อย
แล้วก็นะ ห้ามเล่นเกมระหว่างกินข้าว
ครับ...
คุณคะ วันนี้คุณจะไปไหนบ้าง
- หือ - วันนี้ครบรอบวันตายของพี่ชายคุณนะ
คุณจะไปรับศพเขาใช่ไหมคะ
อืม ครบสามปีแล้วนี่เนอะ
เหลือเชื่อเลยที่พวกเขาให้คุณรอตั้งสามปีเต็มๆ...
กฎหมายกําหนดเอาไว้แบบนี้น่ะ
ทางการจะเก็บศพคนร้ายเป็นเวลาสามปี
มันช่วยไม่ได้ เขาดันอยากเป็นคนเลวเอง
แต่ว่านะ
อย่างน้อยเขาก็เป็นพี่ชายที่ดีสําหรับผม
ผมอยากให้เขาถูกฝังอย่างเหมาะสม
ถึงเขาจะเลวก็เถอะ
เมื่อคืนนี้เกิดเหตุระเบิดขึ้นที่โรงแรมในเบอร์ลิน
ผู้เสียชีวิตคือผู้พิพากษานิวแมน จากกระทรวงยุติธรรมเยอรมนี
ผู้พิพากษานิวแมนได้รับความสนใจ เพราะเขาคือหุ่นผู้พิพากษาตัวแรกของโลก
เขาได้นํามุมมองใหม่ๆ มาใช้ ในการตัดสินคดีอย่างเช่นคดีไกรเฟลต์
เจ้าหน้าที่กําลังสืบหาสาเหตุของการระเบิด และตามข้อมูลจากฝ่ายนิติ...
อรุณสวัสดิ์ อดอล์ฟ
ผมได้ข่าวแล้วล่ะ
ข่าวอะไรเหรอ
หุ่นยนต์ผู้พิพากษาถูกฆ่า ไม่สิ ถูกทําลายแล้วสินะครับ
เครื่องจักรจงพินาศ
ศพหมายเลข 902886
ทางนี้ครับ
ตามข้อบัญญัติของกฎหมายเคอนิก
ตอนนี้เวลาผ่านไปครบสามปีแล้ว
ดังนั้นเราจะคืนศพผู้เสียชีวิตให้แก่ทางครอบครัว
คุณยินดีที่จะรับศพไปไหม
ครับ
งั้นช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยครับ
เอ่อ ผมไม่จําเป็นต้องดูศพของพี่ชายใช่ไหม
ดูจากความเสียหายของศพแล้ว ผมแนะนําว่าอย่าดูจะดีกว่า
เห็นว่าเขาถูกตํารวจยิงตายไม่ใช่เหรอครับ
อย่างถูกต้องตามกฎหมายด้วยครับ
โปรดป้อนจุดหมายปลายทางของท่าน
สุสานฮอฟการ์เทน
รับทราบค่ะ
ไม่เอา ฉันจะเปลี่ยนจุดหมาย
ไปคลินิกของหมอชิลเลอร์
รับทราบค่ะ
ขอโทษที่มาโดยไม่ได้บอกก่อนนะครับหมอ
อยากให้ฉันดูศพของพี่ชายนายเหรอ
ครับ
ไม่พอใจผลการชันสูตรหรือไง
เปล่าครับ ก็ไม่เชิงหรอก
เอาเถอะ ถือว่าใช้โอกาสนี้บอกลาก็แล้วกัน
ไหนๆ...
นี่มัน...
อะไรครับหมอ
เป็นอะไรไปคะ
เปล่าหรอก ไม่มีอะไร
แม้แต่ที่แบบนี้ก็ไม่เว้นแฮะ พวกมันมีมากขึ้นทุกทีเลย หุ่นยนต์น่ะ
คนบอกว่าหุ่นยนต์มีความคิดไม่ต่างจากเรา
- แต่ใครจะรู้... - ชู่ว
คุณไม่ควรพูดแบบนั้นให้ใครได้ยินนะ
มันเป็นการเลือกปฏิบัติ
อย่างน้อยก็ตามที่กฎหมายสิทธิหุ่นยนต์ระบุไว้
ผมมีธุระอีกอย่างต้องจัดการก่อนกลับบ้าน
คุณกลับไปก่อนได้เลย
ค่ะ ไปดีมาดีนะคะ
เกิดเหตุจี้ปล้นครับ มีผู้ต้องสงสัยจํานวนมาก
พวกมันใช้ยานพาหนะหุ้มเกราะในการหลบหนี
ผู้ต้องสงสัยเพิ่งฝ่าด่านเข้าไปที่เขตเอ็น-6
นี่เกซิคต์พูด ผมจะไปดักหน้าพวกมัน
พบยานพาหนะของผู้ต้องสงสัยแล้ว ขออนุญาตยิงเอสเอเอดับเบิลยู
อนุมัติ
จัดการพวกมันได้ไหม เกซิคต์
ผมแค่ทําลายล้อรถของพวกมัน
ชูมือขึ้น
อย่าขยับ ไม่งั้นเรายิงแน่
ยอดเยี่ยมจริงๆ เกซิคต์
ปืนต่อต้านรถถังเหรอนั่นน่ะ
เปล่าครับ กับรถหุ้มเกราะหนักแบบนั้น ผมจําเป็นต้องใช้กระสุนพิเศษ
มันคืออะไรกัน
โลหะเจือชนิดพิเศษ
กระสุนเซโรเนี่ยมครับ
พี่น้องทั้งหลาย
ฉันปรารถนาจะกําจัดหุ่นยนต์ทุกตัว ให้หมดไปจากโลกใบนี้
ถึงเวลาแล้วที่เราจะกําจัด เครื่องจักรน่ารังเกียจพวกนั้น
ฉันขอรับปากทุกคน
กฎหมายคุ้มครองสิทธิหุ่นยนต์จะต้องถูกยกเลิก
กําจัดหุ่นยนต์ตํารวจ
หุ่นยนต์คือข้ารับใช้
หุ่นยนต์คือทาส
หุ่นยนต์ต้อยต่ํากว่าเรา
เครื่องจักรจงพินาศ
- เครื่องจักรจงพินาศ - เครื่องจักรจงพินาศ
ขอโทษที่ปล่อยให้รอนะ
แล้วมันยังไง...
ไอ้เรื่องด่วนที่นายบอกนั่นน่ะ
วันนี้ผมไปรับศพพี่ชายมาครับ
อ้อ...
หมอนั่นสินะ
คนอย่างเขาจะถูกฆ่าตายก็สมควรแล้วครับ
- แต่ว่า... - อะไรเหรอ
เขากลายเป็นผุยผงเลย
เป็นผุยผงงั้นเหรอ
พวกมันใช้อาวุธที่ไม่ควรใช้กับมนุษย์
ผมทราบมาว่าอาวุธอานุภาพระดับนั้น
มีแค่หุ่นยนต์ที่ใช้ได้
อะไรกัน ถ้าจริงล่ะก็ ข่าวนี้ได้ดังไปทั่วแน่
ใช่ครับ ตามกฎหมายหุ่นยนต์สากลมาตราที่ 13
"หุ่นยนต์จะฆ่าหรือทําร้ายมนุษย์ไม่ได้"
และหุ่นยนต์ที่ใช้อาวุธระดับนั้นได้ ก็มีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น
มันคืออาวุธอะไร
กระสุนโลหะเจือพิเศษ เซโรเนี่ยมครับ
เข้าใจแล้ว
ฉันรู้จักหุ่นยนต์ที่นายพูดถึง
นักสืบเกซิคต์
หุ่นยนต์ที่ยูโรโพลทุ่มงบสูงที่สุดในการพัฒนา
เขาไขคดียากๆ มาแล้วหลายคดี
ในสงครามเอเชียกลางครั้งที่ 39
เขาสังกัดกองกําลังรักษาสันติภาพ
ถ้าเขาฆ่าพี่ชายของนายจริงๆ ล่ะก็
แค่คิดฉันก็สะอิดสะเอียนแล้วล่ะ
พี่ชายของผม...
เขาเป็นคนชั่วช้าสามานย์ก็จริง
แต่ถึงอย่างนั้น...
เขาก็ไม่ควรถูกหุ่นยนต์ทําลายจนกลายเป็นผุยผง
ฉันเห็นด้วยเต็มร้อยเลยล่ะ อดอล์ฟ
โปรดช่วยผมด้วยครับ
โปรดช่วยผมทําลายหุ่นยนต์ตัวนี้ด้วย
ไม่เห็นตั้งนาน
ตั้งแต่สงครามจบ ฉันก็ไม่ได้สวมชุดประจัญบานอีกเลย
นายคอยดูแลมันใช่ไหม
ก็ทําเท่าที่ทําได้แหละ เพราะฉันจะให้ใครรู้ไม่ได้
แต่การเอาชุดมาโดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้มันก็...
ฉันเป็นหนี้นายแล้ว ฉันรู้ว่าฉันขอมากไป
ไม่หรอก เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน
แต่นายคิดจะทําอะไร
ถ้าพวกนั้นรู้ล่ะก็ นายโดนเพิกถอนใบอนุญาตแน่
ก็ช่างมันสิ
เอ๋
ฉันจะวางมือแล้ว
เฮอร์คิวลิส...
ชุดประจัญบานของกองทัพนี่ชั้นหนึ่งจริงๆ
กําลังแรงม้าของชุดแพนเครชันเทียบไม่ติดเลย
อืม
แรงส่งของแขนซ้ายเบาไปนิดนะ
เข้าใจแล้ว ฉันจะปรับให้
มีดวงอาทิตย์สองดวง
เฮอร์คิวลิส
เมื่อวันก่อนมีหุ่นยนต์ตํารวจ ใช้กระสุนเซโรเนี่ยมด้วย
จริงเหรอครับ คุณวากเนอร์โฆษกยูโรโพล
ครับ เราใช้ทําลายยานพาหนะหุ้มเกราะน่ะ
แต่ถ้ามันโดนมนุษย์เข้า มีหวังได้กลายเป็นผงแน่
ปืนนั่นต้องให้สํานักงานใหญ่อนุมัติก่อนจะยิง
เราต้องแน่ใจก่อนว่าชีวิตมนุษย์ปลอดภัย
แต่มันอาจผิดพลาดเมื่อไหร่ก็ได้
ไม่ครับ ชีวิตมนุษย์ปลอดภัยแน่นอน
แล้วหุ่นยนต์ที่ยิงกระสุนเซโรเนี่ยมได้ มีทั้งหมดกี่ตัวกันแน่
ฟังเหมือนมนุษย์อย่างเรา กําลังถูกเพชฌฆาตจับตาดูอยู่เลยแฮะ
การอภิปรายกําลังร้อนแรง แต่เราต้องขอตัดเข้าโฆษณาก่อน
คิดว่าไงบ้าง
นี่เป็นรายการที่เราจัดฉากขึ้นมา
กลยุทธ์การใช้สื่อของเรากําลังคืบหน้าขึ้นเรื่อยๆ
แต่มันก็ต้องใช้เวลาอยู่ดี
ไม่เห็นจะต้องรีบร้อนสักหน่อย
แค่ในท้ายที่สุด เราสร้างมลทินให้เจ้าเกซิคต์ได้ก็พอแล้ว
ผมดูตารางงานของเกซิคต์
อีกไม่กี่วันมันจะลาพักงานยาว
เราต้องรีบลงมือตอนนี้
ขอเถอะน่า ไม่ว่ามันจะเผ่นไปไหน เราก็จะประณามมันต่อไปอยู่ดี
แต่ว่า...
ถ้าเรารีบร้อนล่ะก็ พี่ชายนายจะโดนขุดคุ้ยประวัติ
และพูดตามตรงนะ พอฟังสิ่งที่พี่นายทํา ขนาดฉันยังรู้สึกคลื่นไส้เลย
ถ้าเกิดเรื่องนั้นรู้ถึงหูสาธารณชน
แคมเปญต่อต้านหุ่นยนต์ของเรา ต้องถูกสังคมต่อต้านแน่
นายเข้าใจใช่ไหม
เดี๋ยวก่อนสิ นายจะไปไหนน่ะ
เฮอร์คิวลิส
เป็นอะไรหรือเปล่า
ปฏิกิริยาตอบสนองของพลังงานแบบนี้...
พลังงานโฟตอนงั้นเหรอ
เอปซิล่อน
เจอหน้าครั้งแรกก็ทักทายกันแรงแบบนี้เลยนะ
ต้องขอโทษด้วยครับ
แต่ผมจําเป็นต้องหยุดคุณเอาไว้
หยุดฉันเหรอ
มันยังไม่ตายสินะครับ
ศัตรูที่ทําลายมงต์บล็องก์ นอร์ธ หมายเลข2 และแบรนโด้
อย่าลืมสิว่านายก็ตกเป็นเป้าหมาย
ผมรู้ครับ
งั้นนายมาหยุดฉันทําไมกัน
การต่อสู้ไม่ใช่ทางออกครับ
พวกสันตินิยมนี่เอง
เพราะอย่างนี้หรือเปล่านายถึงไม่ยอมไปสงคราม
สงครามครั้งนั้นขาดความชอบธรรม
ขาดความชอบธรรมเหรอ
ทั้งที่มีหุ่นยนต์จํานวนมากถูกทําลายน่ะนะ
นายก็แค่กลัวเท่านั้นแหละ
นายแค่หาข้ออ้างให้ตัวเองดูดี
ใช่ครับ ผมกลัว
เรื่องนั้นทําให้นายถูกบีบให้รับเงื่อนไขแย่ๆ
และต้องไปเก็บกวาดซากความเสียหายด้วยนี่
ผมถูกคนทั้งโลกก่นด่าเหยียดหยาม
ไม่เหมือนกับวีรบุรุษอย่างพวกคุณ
แต่เพราะอย่างนั้น ผมเลยเจอสิ่งที่ล้ําค่า
สิ่งที่ล้ําค่าเหรอ
ผมเจอเด็กกําพร้าเพราะสงครามจํานวนมาก
และผมก็รับพวกเขามาเลี้ยงดูครับ
ฉันก็ได้ยินมา หุ่นยนต์เลี้ยงดูเด็กๆ มนุษย์...
นั่นก็เป็นอีกเรื่องที่ทําให้นายโดนวิจารณ์
ไอ้สิ่งล้ําค่าที่นายว่า มันคือความรักหรือเปล่า
คุณเองก็ได้อะไรมาจากสงครามใช่ไหมล่ะ
มันคือความรู้สึกเกลียดชังใช่ไหม
ผมคิดแบบนี้นะ
หุ่นยนต์เราใกล้เคียงกับมนุษย์ขึ้นไปทุกวัน
แต่ถ้าเหมือนกันเกินไป
มันจะต้องเกิดเรื่องร้ายขึ้นแน่
นี่คือสิ่งที่ผมคิด
นี่เป็นสัญญาณแรก
สัญญาณเหรอ
เราจะต้องทําลาย...
วงจรแห่งความเกลียดชังนี้ซะ
ไอ้นี่น่ะไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ หรอกนะ
มันถูกใช้ในสงครามเอเชียกลาง แต่ตอนนี้ถูกสั่งห้ามผลิตหรือขายแล้ว
ปืนคลัสเตอร์ขนาดเล็ก มันคือปืนยิงจรวดนําวิถี
ถ้าล็อกเป้าหมายแล้ว มันไม่มีวันพลาดเป้า
แม้แต่หุ่นยนต์ก็ยังจะระเบิดเป็นชิ้นๆ จากข้างใน
นี่ๆ จะหยิบจะจับก็ระวังหน่อยเถอะ
แค่มีมันไว้ในครอบครอง คุณก็โดนข้อหาพยายามฆ่าได้แล้วนะ
ผมไม่ฆ่าหรอก
อย่างน้อยก็ไม่ฆ่ามนุษย์
ตอนที่ฉันยังเด็ก
เพราะการนําหุ่นยนต์มาใช้ ช่วยเพิ่มกําลังการผลิตได้มาก
พอมีการปรับผังโครงสร้างเพื่อหุ่นยนต์
หลายคนที่ตกงานก็เลยต้องมาเร่ร่อน
พ่อฉันคือหนึ่งคนที่ตกเป็นเหยื่อ
พ่อครับ ผมหิวแล้ว
งั้นเราไปหาอะไรกินกันเถอะ
โธ่เอ๊ย แซนด์วิชอีกแล้วเหรอ
อยากกินสเต๊กจังเลยแฮะ...
เจ้าบ้า เลิกเพ้อเจ้อสักทีเถอะ
พี่คิดว่าพ่อเจองานดีๆ บ้างหรือยัง
ถ้าเจอแล้วพ่อจะมาหาอีกทําไมล่ะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
พ่อครับ แม่จะกลับมาเมื่อไหร่เหรอ
ไม่เป็นไรหรอก
ทุกอย่างจะเรียบร้อย...
ถ้ามีลูกบอลก็ดีสิ...
เอาลูกบอลไป
หือ สุดยอดเลย ของใหม่ซะด้วย
พ่อไปเอามาจากไหนน่ะ
ไม่ต้องสนใจหรอก เอาไปเล่นเถอะ
ขอบคุณครับพ่อ
รับนะ
เอาไป
เฮ่ย
จับคนร้ายได้แล้ว
เขาขโมยลูกบอลไปจากร้านครับ
ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ทํา
จับคนร้ายได้แล้ว
ฉันขอโทษ ปล่อยฉันลงเถอะ
ปัดโธ่
ยกโทษให้ฉันเถอะ
บ้าเอ๊ย
พ่อกลับมาบ้านในอีกสองวันให้หลัง
จากนั้นพ่อก็เริ่มดื่มหนัก
สามเดือนต่อมา...
พ่อกระโดดลงจากหลังคาตึกที่เราอยู่
พี่ครับ
อดอล์ฟ นี่สินะที่อยากได้
เอาไปสิ
พอร์เทเบิลยิมเนเซียมนี่นา
พี่ครับ แขนไปโดนอะไรมา
ฉันต้องจัดการมันน่ะ
"จัดการ" เหรอ
หุ่นยนต์ไง
พวกมันฆ่ามนุษย์อย่างเราไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
แต่พวกเราน่ะฆ่าหุ่นยนต์ได้
นายตั้งใจเรียนนะ อดอล์ฟ
ตั้งใจเรียน จะได้ไปสร้างโลกที่ไร้หุ่นยนต์ไง
ไปทางชานเมืองเหรอ
หรือมันรู้แล้วว่าฉันสะกดรอยตาม
โอกาสอาจจะมาถึงแล้ว
มันกําลังทําอะไร
ตอนนี้แหละ
ปัดโธ่
นายคงเป็นเอปซิล่อนสินะ
ขอโทษที่เรียกคุณมาแบบกะทันหันนะครับ
ไม่เป็นไร เราหารือเรื่องนี้ ด้วยการส่งข้อมูลแบบธรรมดาไม่ได้อยู่แล้ว
คุณเป็นคนเดียวที่มีอํานาจ ในการจับกุมศัตรูของเรา
แต่ศัตรูตายแล้วตอนที่สู้กับแบรนโด้
ยูโรโพลก็ประกาศเป็นทางการแล้วด้วย
คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอครับ
เราต้องหยุดเฮอร์คิวลิส
และในกรณีที่เลวร้ายที่สุด เราจะต้องหยุดยั้งการต่อสู้
คุณเองก็เหมือนกัน
นายไม่ต้องบอกฉันก็รู้
ฉันเป็นตํารวจนะ
เราต้องลงมือก่อนที่จะเกิดสงครามขึ้นอีก
จะให้สงครามเกิดขึ้นอีกไม่ได้
สิ่งที่เด็กๆ ในความดูแลของผมเคยเจอมา ไม่ควรมีใครต้องเจอเรื่องแบบนั้นอีก
คุณรู้จักโรคที่เรียกว่าโรคสงครามเปอร์เซียไหม
อืม
อาการบาดเจ็บทางจิตใจอย่างรุนแรง อันเนื่องมาจากสงครามสินะ
เด็กๆ หลายคนที่ผมดูแลอาการหนักมาก
โดยเฉพาะคนหนึ่ง...
หมู่บ้านของเขาหายสาบสูญไปในชั่วพริบตา
เขาเป็นคนเดียวที่รอดมาได้
ที่นั่นไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว
และภาพหนึ่งก็ฝังอยู่ในความทรงจําเขา...
บางสิ่งที่มีขนาดมหึมา กําลังมุ่งหน้าไปยังทะเลทราย...
จนถึงเดี๋ยวนี้เขาก็ยังพูดได้แค่คําเดียว
มันคือคําพูดของสิ่งที่เขาเห็นในวันนั้น
โบรา...
พี่อะตอม
มีอะไรเหรอ ถ้าไม่รีบเดี๋ยวเราก็สายหรอกนะ
พี่คะ พี่รู้สึกอะไรบ้างหรือเปล่า
อะไรเหรอ
มันเหมือนกับสัตว์ตัวเล็กๆ ที่กําลังสั่นกลัว เพราะหาทางกลับบ้านไม่เจอน่ะ
อีกแล้วเหรอ
เดี๋ยวหนูจะไปตามหามันนะ
แล้วเรื่องเรียนล่ะ
ช่วยหาข้ออ้างให้หนูหน่อย
วุ่นวายชะมัด
(เขตพัฒนาพื้นที่ใหม่) (ห้ามเข้า)
ทางนี้หรือเปล่านะ
นี่มันอะไรกัน
วาดได้ห่วยชะมัด
คือว่า...
นี่
ตายหรือยังคะ
ที่ร้องไห้เมื่อกี้ ใช่คุณไหมคะ
คุณเป็นหุ่นยนต์สินะ
แย่แล้ว ต้องไปแจ้ง
เดี๋ยวก่อน...
ไม่ต้องห่วงนะคะ
หนูจะไปตามคนมาช่วย
ศาสตราจารย์โอจาโนะมิสึซ่อมได้ทุกอย่างเลย
ไม่ต้องหรอก...
ได้ยังไงล่ะ แบบนั้นเดี๋ยวก็ตายพอดี
แค่ปล่อยฉันไว้ก็พอ...
ไม่ได้ค่ะ
อย่าตามมนุษย์มานะ...
งั้นบอกหนูมาว่าคุณจะเอาอะไร
คุณใช้พลังงานแบบไหนคะ
เอสโอแอล 208355...
พลังงานแบบไหนเนี่ย ไม่เห็นเคยได้ยินเลย
อีอาร์ 1059 ก็ได้
ถึงมันจะบริสุทธิ์ไม่พอก็เถอะ
แต่ก็ใช้แทนได้สินะ เข้าใจแล้ว เดี๋ยวหนูจะไปหามาให้
อย่าไปไหนนะคะ
(อีอาร์ 1059)
เป็นอะไรหรือเปล่า มันเข้ากับร่างกายไม่ได้เหรอคะ
ขอบใจนะ
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ
ค่อยยังชั่ว
แล้วคุณลุงชื่ออะไรคะ
ฉันไม่รู้หรอก
งั้นคุณลุงมาจากไหน
ฉันจําอะไรไม่ได้เลย
ฉันจําได้แค่ว่า
ฉันวิ่งสุดแรงเกิดในสภาพล่อนจ้อน...
วิ่งหนีจากอะไรสักอย่าง...
วิ่งหนีอะไรสักอย่างเหรอ
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันน่ากลัวมาก
แล้วฉันก็เจอเพิงตรงนั้น
คงเป็นโรงเก็บของของโครงการพัฒนาพื้นที่ใหม่
ฉันขโมยเสื้อผ้ามาจากที่นั่นแหละ
ก็ว่าทําไมมันไม่พอดีตัว
ก็จริงแฮะ
ยิ้มจนได้นะ หนูชื่ออูรันค่ะ
อูรันเหรอ
แล้วภาพพวกนั้นฝีมือคุณลุงเหรอคะ
อืม ฉันใช้สีจากโรงเก็บของน่ะ
คุณลุงเป็นจิตรกรเหรอ
ฉันไม่รู้หรอก
ฉันก็แค่รู้สึกอยากจะวาดมัน...
หนูรู้แล้ว
นี่คือภาพเชิงนามธรรมสินะ
ภาพเชิงนามธรรม...
หุ่นยนต์น่ะเมื่อเห็นอะไรก็จะวาดออกมาตามนั้น
หุ่นที่จะวาดอะไรแบบนี้ได้หายากมากเลยล่ะ
แต่บางทีคุณลุงอาจจะแค่วาดภาพห่วยก็ได้
อาจใช่ก็ได้นะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันพยายามจะวาดอะไร
และฉันวาดมันไปทําไม
ฉันไม่รู้เลย
คุณลุงคะ
คุณลุง
ไง อูรัน
ทําอะไรอยู่คะ
ดูดอกไม้พวกนี้สิ
ดอกไม้เหรอ
เมื่อวานยังมีแค่หญ้าอยู่เลยนี่นา
เกือบลืมไปเลย หนูเอามาให้เพิ่มแล้ว
สารกระตุ้นพลังงานค่ะ
แล้วก็มีสีด้วย
สีเหรอ
คุณลุงต้องใช้สีเพิ่มใช่ไหมล่ะ
คุณลุงคะ หนูเอาเสื้อผ้าที่ตัวใหญ่กว่ามาให้
ฉันวาดภาพเสร็จแล้วล่ะ...
นี่มัน...
ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่ามันคืออะไร
ทุ่งดอกไม้งั้นเหรอ
คุณลุงคะ ภาพของคุณลุงไม่ห่วยเลยสักนิด
ดูสิ
หนูน้ําตาไหลเลยล่ะ
ขอบใจนะ
อูรัน
พี่นี่เอง อรุณสวัสดิ์ค่ะ...
"อรุณสวัสดิ์" ทั้งที่ยังไม่เช้าเลยน่ะนะ
- จริงเหรอเนี่ย - เธอจะไปอีกแล้วใช่ไหม
เอ่อ หนูเจอแมวตัวหนึ่ง มันน่ารักมาก...
แล้วกระป๋องพลังงานเปล่านี่ล่ะ
แมวดื่มเจ้านี่ด้วยหรือไง
พี่เจอมันในกระเป๋าเป้ของเธอ
พี่ค้นกระเป๋าฉันโดยไม่ขอก่อนเนี่ยนะ
ก็ใครล่ะที่พอพี่รับปากจะทําการบ้านให้ ก็หนีไปนอนหน้าตาเฉย
มันเป็นแมวหุ่นยนต์ค่ะ
งั้นก็แจ้งกระทรวงวิทยาศาสตร์สิ
ไม่ได้ค่ะ
ถ้าเกิดมันพัง ศาสตราจารย์โอจาโนะมิสึจะได้ซ่อมให้ไง
หุ่นรุ่นอะไรล่ะ
หนูก็ไม่รู้ว่ารุ่นอะไร
ไม่ได้ผลิตในญี่ปุ่นเหรอ แล้วเป็นหุ่นของประเทศไหน
เอาเป็นว่าตอนนี้มันยังกลัวอยู่
มันเพิ่มเริ่มจะสนิทกับหนู
หนูไม่อยากให้มันหนีไปอีก
ถ้าเขาพร้อมแล้ว หนูจะแนะนําให้พี่รู้จัก
ขอร้องล่ะนะ อย่าเพิ่งบอกใครเลย
ขอบคุณค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะ
ถ้าพี่ยังแอบดูกระเป๋าของสุภาพสตรีอีก พวกสาวๆ ไม่มีทางชอบพี่แน่
คุณลุงคะ
คุณลุงคะ อยู่ที่ไหนน่ะ
ไม่นะ หนีไปอีกแล้วเหรอ
คุณลุง
คุณลุง อ้าว
โธ่เอ๊ย ชุดที่หนูให้ไปสกปรกหมดแล้ว
นี่ ฟังอยู่หรือเปล่าคะ
ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าฉันเกิดมาทําไม
หือ
นี่ไง ดูสิ
ดอกไม้พวกนี้มาจากไหนกันคะ
ดูนี่นะ
สุดยอดเลย ดอกไม้ที่กําลังเฉากลับบานขึ้นใหม่
นี่คือพลังของคุณลุงเหรอ
นี่คือพลังที่แท้จริงของฉัน
เพราะแบบนี้คุณลุงถึงวาดภาพนี้ขึ้นมาสินะคะ
ฉันก็ไม่แน่ใจหรอก
แต่มันมีเศษเสี้ยวของภาพนั้น ตกค้างอยู่ในความทรงจําของฉัน
สุดยอดไปเลย คุณลุงทําให้สิ่งต่างๆ มีชีวิตขึ้นมาได้
ชีวิตเหรอ หนูคิดว่าสักวันหนึ่ง เราก็ต้องตายหรือเปล่า
ตายเหรอคะ
ก็ที่หนูพูดไว้ตอนช่วยฉันไง
ที่ว่าถ้าไม่ทําอะไร ฉันต้องตายแน่ๆ
มันคงหมายถึงการที่สมองกลเสียหายล่ะมั้งคะ
ถ้าสมองกลเสียหายหนัก เราก็อาจซ่อมแซมมันไม่ได้
ศาสตราจารย์บอกไว้แบบนั้นค่ะ
และถึงซ่อมได้ มันก็จะไม่ใช่หุ่นยนต์ตัวเดิมอีก
การตายมันเป็นแบบนั้นเหรอ
อืม...
การตายมันเป็นยังไงกันแน่นะ
ทุ่งดอกไม้เป็นตัวแทนของชีวิต
แต่มันก็ยังมีภาพอื่นอีก
โลกแห่งความตาย
โลกแห่งความตายเหรอ
ไร้ซึ่งชีวิต
นี่มันอะไรกันน่ะ
อสุรกายที่ใหญ่มโหฬารนี่มันอะไรกัน
นี่มันอะไรกัน
ฉันกลัวแล้ว
คุณลุงคะ คุณลุง ใจเย็นๆ ก่อน
ไม่เป็นไรนะคะ
หนูอยู่ตรงนี้แล้ว
ไม่ต้องกลัวนะ
ไม่เป็นไรแล้ว
โบรา...
หือ
โบรา...
โบรา
ถึงสวนสาธารณะจูโอแล้วครับ ศาสตราจารย์อาบุลลาห์
เร็วกว่าที่ฉันคิดเอาไว้นะ
ผ่านด่านศุลกากรมาได้แบบราบรื่นใช่ไหม
ราบรื่นดีครับ
ผมอยู่ตรงจุดที่เกิดทอร์นาโดครั้งล่าสุดแล้ว
เหนื่อยหน่อยนะ ฉันรู้ว่าสวนมันไม่ได้เล็กๆ เลย
ไม่เป็นไรหรอกครับ
เพราะร่างนี้ ผมก็ได้มาจากศาสตราจารย์
ตอนที่เก็บกู้ ต้องระวังอย่าให้เสียหายล่ะ
เพราะเขาก็เป็นร่างที่ฉันสร้างขึ้นเหมือนกัน
ฉันจะบอกหมายเลขรุ่นที่ต้องเก็บกู้อีกครั้ง
เอสโอแอล 2083553
ชื่อของเขาคือพลูโต
เจอแล้วครับ ศาสตราจารย์อาบุลลาห์
ดีมาก
ฉันกําลังไปหาแล้ว
พลูโต
คุณลุงต้องทําได้แน่นอน
ทําให้โลกเป็นเหมือนในภาพนี้น่ะ
เหมือนในภาพนี้เหรอ...
ใช่ค่ะ คุณลุงทําให้โลกเต็มไปด้วยดอกไม้ได้
คุณลุงเกิดมาเพื่อทําแบบนี้
เกิดมาเพื่อทําแบบนี้งั้นเหรอ
ใช่ค่ะ นึกให้ออกสิคะ
คุณลุงมีพลังที่จะเปลี่ยนโลกทั้งใบ ให้กลายเป็นสวนดอกไม้ได้
ไม่ใช่หรอก
ไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่สวน
หือ
ไม่ใช่อะไรแบบนั้น
แต่เป็นอะไรที่มัน...
อะไรคะ
ยิ่งใหญ่กว่านั้น ธรรมชาติอันแท้จริง...
ทอร์นาโดนี่นา
ฝนตก
ดูนี่สิ
ดอกไม้ค่อยๆ บานทีละดอก
สุดยอดเลย ต้นไม้เติบโตเร็วมากเลยล่ะ
สวยสุดยอดไปเลย
สวยเหรอ...
อูรัน
อยู่ให้ห่างๆ เขานะ อูรัน
รอบตัวเขามีสนามแม่เหล็กไฟฟ้าแปลกๆ อยู่
พี่คะ...
อูรัน รีบมาทางนี้เถอะ
ศาสตราจารย์โอจาโนะมิสึก็ด้วยเหรอ
พี่ไปขอให้คนของกระทรวงวิทยาศาสตร์มาด้วย
พี่ชายใจร้าย ไหนว่าจะไม่บอกใครไง
นี่ไม่ใช่เวลาจะมาพูดแบบนั้น
หุ่นยนต์ตัวนั้นอันตรายมาก
หน่วยเอเข้าประจําที่
- หน่วยบีเข้าประจําที่ - เอ๋
มีตํารวจด้วยเหรอ
- ศาสตราจารย์ครับ - ใครบอกให้แจ้งตํารวจกัน
ผมแจ้งไปตามระเบียบครับ
นี่สารวัตรนาคามุระจากกรมตํารวจ ทุกคนปลอดภัยดีนะ
ใจร้าย
ใจร้ายที่สุดเลย พี่อะตอม
อะตอม...
ขอเถอะน่าอูรัน รีบมาทางนี้เร็ว
อะตอม...
อะตอม
ชิงชังเหลือเกิน
ควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว...
หยุดนะ ถ้าไม่หยุดเรายิงแน่
คุณลุงคะ...
ฉันกําลังจะระเบิดแล้ว
ความโกรธแค้น...
กําลังปะทุ
ยิงเลย
เดี๋ยวครับ
หุ่นยนต์มากมาย...
ตาย...
พวกมันล้วนสมควรตาย
เท่าไรแล้วล่ะที่ฉัน...
ฆ่าทิ้งไป
ดอกไม้ในทะเลทราย...
โลกแห่งความตาย
เขาสัตว์
คุณลุงคะ
นี่มัน...
อะไรเหรอครับ ศาสตราจารย์
เป็นไปไม่ได้
สมองกลของเขาไม่อยู่
อะไรน่ะ
เจอจนได้
นั่นร่างของผมเองครับ
อะไรนะ
ผมเป็นหุ่นยนต์ก่อสร้าง ที่ทํางานอยู่ในเขตพัฒนาพื้นที่ใหม่ครับ
หา
ตอนที่เข้ากะครบ 100 ชั่วโมง ผมเตรียมตัวจะกลับบ้าน
แต่ร่างสําหรับใช้นอกเวลางานของผมดันหายไป
นี่คือร่างของเธอเหรอ
ผมหามันมาตั้งนาน ดีใจจังที่เจอสักที
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
หุ่นยนต์ที่ไม่มีสมองกล...
กลับทํางานขึ้นมาเอง
ตรงนี้แหละครับ
"วิญญาณเร่ร่อน" เรียกแบบนี้แล้วฟังดูสูงส่งดี
แต่มันก็แค่หุ่นยนต์ไร้สมองกล
ที่ถูกควบคุมทางไกล ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเท่านั้นแหละ
พอใจหรือยังล่ะ หมดเวลาเที่ยวเตร่แล้วนะ
กลับมาได้แล้ว
ร่างกายของแกมีเพียงร่างนี้เท่านั้น พลูโต
แกต้องไปฆ่าอะตอมซะ
นั่นคือคําสั่ง
คําบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์