Di ito mabuti!
Kumalat na 'yong apoy sa gubat sa Third District.
Di ba pwedeng kumuha pa ng fire helicopters?
Kung ganito kabilis, mawawasak lahat ng bundok!
Lintik. Bakit ang bilis nito kumalat?
An-Ano'ng nangyari dito?
Nabunot lahat ng puno.
May bumagsak ba?
Wala, wala tayong nakuhang gano'ng balita.
Mont Blanc...
Professor Reinhardt!
Ang Mont Blanc ko!
P-Professor!
Bitiwan mo ako!
Hindi, Professor! Delikado pag lumapit ka pa!
Patay na ang signal niya...
Nawalan na ako ng contact kay Mont Blanc!
Ano'ng problema, Gesicht?
A, ano...
Wala ito.
Parang pagod ka lagi ngayon.
Di ka ba overworked masyado? Baka dapat magpahinga ka muna...
Ayos ako.
Di ka dapat mag-alala.
Gaya ng nakikita n'yo, may mga usok pa din pagkatapos ng dalawang araw,
ilang kalat-kalat na mga apoy.
Ayon sa nag-imbestiga ng aksidente,
ang robot na nakadestino sa Swiss Forestry Service, Mont Blanc...
ay natagpuang pira-piraso sa gitna ng forest fire.
Sikat sa buong mundo si Mont Blanc bilang robot na guide sa bundok,
kilala sa pakikipagkaibigan sa mga bata at mountain-climbers.
Gumawa din siya ng program sa paraan ng paghahawi ng puno
para mabuhay tayo kasama ang kalikasan.
Dumadagsa ang pakikiramay sa mahal nating si Mont Blanc
mula sa buong mundo.
Oo, si Gesicht 'to.
Oo. Naintindihan ko.
Papunta na ako.
Trabaho. Kailangan ko nang umalis.
Pero paano 'yong almusal mo?
Helena.
Magbakasyon tayo pag pwede na akong mag-leave.
Dapat mas magpahinga ako, tama?
Di ko inaasahang sasabihin mo 'yan.
Sa apartment na 'to nakatira ang biktima. Bernard Lanke, 42 taon.
Mahalaga siyang advocate para sa Robot Rights Protection Laws.
Tao ba siya?
Oo. Tao siya.
Pare, ang sama nito...
Hoy, ikaw!
Wag kang pumasok sa crime scene nang walang paalam.
Inspector, siya 'yong galing Europol.
- Nice to meet you. - Okay. Pasensiya na.
Ako si Inspector Wallace ng city police. Nice to meet you.
Sa nakikita mo, binaliktad 'yong lugar.
Matatagalan bago namin malaman kung meron bang nakuha dito.
Hindi, di ako naniniwalang gawa ito ng magnanakaw.
Ha? Paano ka nakasigurado?
Walang tanda ng paghahalungkat.
Naku. Sa ganitong laki ng pinsala...
Kaya kong sabihin.
Nasira lang ang kuwartong 'to.
Ano'ng masasabi mo dito?
Ano 'tong parang sungay na nakatusok sa ulo niya?
Oo, ako 'to.
Tama.
Ano?!
May tumakas sa checkpoint!
Kumuha na kayo ng ambulansiya!
Ikaw lang ba ang inatake, officer?
Nasa checkpoint din si Robby.
Partner ko...
Ibig kong sabihin, officer-bot.
Model PRC1332...
Di ako makapaniwalang madaling nawasak ang isang officer-bot.
Inspector!
Isang lalaking suspect na 20 taon, naka-red cap, may tattoo sa parehong braso
ang mukhang tumakbo papunta sa Redevelopment zone ng Old City.
Sige, makipag-partner at hanapin...
Hoy! Sabi ko makipag-partner!
Buwisit! Europol mo puwet ko!
Wag kang lumaban!
Wala akong ginawa!
May bakas ng coating material ng officer-bot 'yang bakal na tubo.
Isang drug addict...
High ka sa drogang "noi" ang tawag.
Ininom mo 40 minutong nakaraan.
Tama ba 'yon?
Sino'ng dealer mo?
Isang lalaking Shultz ang pangalan sa Karl-Heinz Street.
Ano'ng oras kayo nagkita?
Bago ang 5:00 a.m. ngayong umaga.
Kung sasang-ayon sa kuwento mo ang dealer, may alibi ka.
Bandang ganyang oras pinatay si Bernard Lanke.
Pinatay?
Inatake mo lang ang officer ng tubo para makaiwas ka sa pag-aresto dahil sa droga.
Tapos winasak mo ang officer-bot, aka Robby.
Babasahan kita ng karapatan at mahinahon kang aarestuhin, o...
- Please wag mo 'kong barilin! - Kalma.
Sleeping gas lang ang lumalabas dito.
Ginawa ako na di makakapanakit ng tao.
Isa akong... robot.
Hello, sino ito?
Gesicht ang pangalan ko. Special investigator ako ng Europol.
- Paano kita matutulungan? - Asawa ka ni Robby?
Oo, ako.
May malungkot akong balita.
Gusto mo ba ng tsaa?
Bilang robot din, sigurado akong, iniraraos mo na lang ang pag-inom.
Pag parang tao ka mabuhay, naa-upgrade daw ng robot 'yong human-like senses nila.
Malaking katotohanan 'to.
Pero mahirap maintindihan 'yong saya ng pag-inom ng tsaa.
Lalo na sa isa lumang model tulad ko.
Nagtrabaho akong kasambahay para sa isang pamilya.
'Yong anak nilang batang lalaki... tao, siyempre.
May aso 'yong pamilya bago ipanganak 'yong bata.
Lumaking parang magkapatid ang bata at aso.
Pero namatay ang aso.
Gusto mo bang magbura ako ng parte ng memory data mo?
Wag mong burahin ang alaala
ng asawa ko.
Nakakakilabot 'to.
Si Bernard Lanke ang biktima.
Importanteng advocate ng International Robot Laws.
Okay.
Marami sigurong masama ang iniisip
sa gaya niyang scholar na mapilit protektahan ang karapatan ng mga robot.
Tapos ito ang natagpuang bangkay.
Ano ang mga mukhang sungay na 'yan?
Di ako sigurado.
Pero...
Ito ang...
Ito ang lugar kung saan winasak si Mont Blanc ng Swiss Forestry Service.
Mga sungay.
Sinasabi mo bang isang tao ang responsable sa parehong insidente?!
Imposible para sa taong wasakin ang matibay na robot gaya ni Mont Blanc.
Dagdag pa, sa oras ng pagpatay sa kanya,
walang bakas ng presensiya ng tao gaya nang sa apartment ni Lanke.
Walang bakas na may tao...
Teka, Gesicht.
Tao si Lanke!
Oo.
Nasa Article 13 ng International Robot Laws,
"Hindi maaring manakit o pumatay ng tao ang robot."
Kung may robot na pumapatay ng tao,
magiging una 'tong insidente mula no'ng walong taong nakaraan...
Hahanapin ko ang gumawa.
Robot man 'to o tao,
may demonyo sa loob nila.
Kakaibang pedestal, di ba?
Ang paggawa ng bronze na estatwa ni Mont Blanc dito ang unang plano.
Pero, umayaw si Mont Blanc dito.
Sinabi niyang magiging maling
sirain 'yong ganda ng Alps ng bronze na estatwa niya.
Di lang 'yon, iginiit niyang magiging basurang bakal siya isang araw.
"Pulbusin n'yo ang buong katawan ko, tunawin, at i-recycle, please," sabi niya.
Pero nasa kalakasan pa siya...
Tunay na bayani si Mont Blanc.
Nasa Pang-39 na Central Asian War siya bilang isa sa puwersa ng peace-keepers.
Di lang pagbalik ng kapayapaan galing gulo ang itinulong niya sa Kaharian ng Persia,
hinuli at pinasuko din niya nang matiwasay ang mga teroristang nagtatago.
Kung wala siya, di maaabot ng Asia ang estado ng kapayapaan nito ngayon.
Isa din siyang makata.
Nakikipagkantahan siya sa mga ibon at nakikipag-usap sa mga puno sa gubat.
Nagkusa ang mga taong 'yon na gawin nang walang bayad ang trabaho.
Mahal nilang lahat si Mont Blanc, ang anak ko.
Mont Blanc. Siya ang guardian angel ng kabundukan.
Sa tatlong araw, sampung libo...
hindi, daang libo ang pupunta sa memorial
para magluksa sa pagkamatay ni Mont Blanc.
Detective...
Hindi ito aksidente.
Sinabi nilang nawasak si Mont Blanc
dahil sa malaking tornado na dumaan bago ang forest fire,
pero hindi 'yon totoo.
Detective, please hulihin mo ang taong responsable dito.
Kung magagawa mo, ang mga kamay na 'to...
Ang sarili kong mga kamay...
Ang pride ng Switzerland, hindi, ng buong mundo.
Si Mont Blanc, habambuhay na buhay sa ating mga puso.
Gising ka na ba, Gesicht?
Tapos na ang regular maintenance mo.
Salamat, Professor Hoffman.
Kumusta 'to?
O, wala namang kakaiba.
Maliban sa...
Saan?
Iniisip ng maraming taong di napapagod ang mga robot,
pero pag ganitong katulad ka ng tao, nakakaramdam ng pagod ang robot.
Sa kabaliktaran, mekanismo lang din naman ang katawan ng tao.
Pag sobra ang gamit, kahit anong mekanismo, mapapagod.
Pagod?
Mukhang mabibigat ang mga kasong hawak mo.
Nakita kong ang memorial ni Mont Blanc sa TV,
pero kailangan kong patayin para di ako umiyak.
May ilang media na nagbalita ng teoryang winasak niya ang sarili
ng electromagnetic wave na anomalya sa katawan.
Pero bilang expert sa subject,
di ako naniniwalang ang high-performance robot
na tulad niya, makakaranas ng gano'ng simpleng problema.
Para wasakin ang robot na mahal ng lahat...
Mahahanap mo kaya ang gumawa?
Mukhang di 'to ganon kadali.
Sa isang banda, ang isang kasong iniimbestigahan mo,
mukhang komplikado din.
'Yong biktimang si Lanke,
ilang beses ko siyang nakita sa mga debate sa TV at di nakakagulat na target siya.
Wala naman siyang masamang ginagawa,
pero matalas ang dila niya.
Parang minamaliit niya lahat. Magkakaroon talaga siya ng kaaway.
Kompletong kabaliktaran ni Mont Blanc.
Isang robot at isang tao.
Ang isa walang kalaban, at ang isa maraming kalaban...
Nakakapagod sa 'yong pagsabayin ang dalawang kasong gano'n, siyempre.
Pwede ba 'kong magtanong?
Ano 'yon?
Posible bang makapasok ng kuwarto ang isang tao
nang walang kahit anong biological trace?
Ibig mong sabihin, sobrang liit na trace na di kayang ma-detect ng sensors mo?
Oo.
Interesting na tanong 'yan.
Iniisip ko kung may paraan...
Assignment ko 'to sa 'yo sa susunod.
Sorry tungkol doon. Dapat lugar ito para makapagpahinga ka.
Wala nang usapang trabaho!
Kausap ko ang asawa ko tungkol sa pagpapahinga at pagta-travel.
O, okay 'yan.
Kailangan ding isipin ang schedule niya,
kaya di ko alam kung kailan ito.
Mabuti ang traveling.
Ipinapakita ng data na ang pagta-travel,
may positibong resulta para sa aritificial intelligence.
E kung medyo matapang at pumunta kayo sa Japan?
Japan?
Oo, nagpunta ako doon minsan sa imbitasyon ng isa sa scientific technicians nila.
Interesting at exotic ang Tokyo.
Japan, ha? Kakausapin ko ang asawa ko tungkol dito.
Siya nga pala, Gesicht,
nanaginip ka pa ba tungkol sa kuwento mo sa 'kin?
Oo.
Ayokong makialam sa iyo,
pero interesado ako sa mga panaginip na mula sa artificial intelligence.
Napatunayan sa akademyang may subconscious ang artificial intelligence.
Pero, bihira pa ding makahanap ng robot na talagang nananaginip.
Pag gusto mo na, pwede mo bang ikuwento sa akin?
Sige.
Sinabi ng twentieth-century psychiatrist na si Freud ang parang ganito,
"Expression ng realidad ang panaginip, hindi lang produkto ng imahinasyon."
Excuse me.
Officer-bot ba ito?
Oo, mukhang gano'n.
Tapos na nila ang forensic analysis at gusto nang itapon.
Robby...
Pwede ko bang tingnan?
Oo, sige.
Kumuha ka lang ng parteng gusto mo.
Basura naman 'yan.
Makukuha mo ang buong katawan para sa 500 ZEUS.
Ano'ng problema?
A, wala.
Wala ito.
Wala naman.
Ito ang memory chip ng asawa mo.
Posibleng nakikialam ako pero naisip kong baka gusto mong itago.
O, hindi naman.
Totoo akong nagpapasalamat.
Salamat.
Kailangan ko nang umalis.
Sandali!
Pwede mo bang ipasok sa akin ito?
Pwedeng maging masakit ang mga alaala.
Pwede kang masira nito.
Kapag nangyari 'yon, ilalabas ko agad.
Andito siya.
Ma'am, dapat ka nang huminto!
Andito din ang alaala ng mga huling sandali niya.
Ilalabas ko na!
Ano kaya ito?
Ha?
Iniisip ko kung ano 'to...
Ano'ng nakikita mo?
Ipo-project ko.
Ito 'yong may pinahintong kotse si Robby sa checkpoint kasama ng partner niya.
Ito 'yong suspect.
Sobrang sorry.
Dapat hindi ko na dinala 'to.
Di ko alam paano hihingi ng tawad...
Di 'to gano'n.
Nag-react agad 'yong asawa ko sa bakal na tubo ng kriminal.
Nakahanda na ang stun gun niya.
Naiintindihan ko.
Kakaiba na 'yong asawa mo, isang officer-bot, madaling naatake.
- Kakaiba talagang kaso ito... - Di 'yon ang sinasabi ko.
Tingnan mong mabuti.
Nakikita ko 'to kasi nasa loob ko ang memory chip.
Inatake ang partner niya...
Hanggang dito...
nakuha ng asawa ko lahat ng galaw ng kriminal.
Pero 'yong sumunod do'n,
may bagay na nakagulo sa kanya.
Ito 'yong apartment kung saan pinatay si Lanke.
I-pause mo, please.
Ano 'yon?
Izu-zoom ko.
Hindi ito ibon.
Bakit di 'to napansin ng forensics team?
Di mo to mapapansin kung di sa 'yo nakapasok itong memory chip.
Nakita agad ng asawa ko ang anino na 'to,
at inalam ng idenification system niya kung ano 'to.
Pero kung nakakatalon 'to sa mga building nang ganyan...
Oo.
Pero ito ay...
hindi robot.
Pagpatay sa kuwarto nang walang bakas ng kahit anong activity ng tao.
Pagkamatay ng isang robot na mahal ng lahat.
Mga sungay.
Kumpirmado na ang identity.
Pwede nang pumasok.
GESICHT
- Robot ka ba, detective? - Oo.
Wow, di ko masabi base sa itsura mo.
Pag sobrang malapit ka sa kanya,
baka makompromiso ng electromagnetic waves niya ang artificial intelligence mo.
Gamitin mo itong proteksiyon.
Ayos lang ako.
Di tumatalab ang electromagnetic waves sa akin.
Ano?
Gawa ako sa kakaibang alloy, hindi lang halata.
Sige, kung gano'n,
pero mag-ingat ka.
Sa ngayon, apat na robot na ang nabiktima niya.
Isa 'tong nakakatawa at desperadong barikada, hindi ba?
Sa hulihan ng araw,
di makontrol ng tao ang takot niya nang walang nakakaawang paraan gaya nito.
Brau1589.
Welcome, Robot Model HRS0288, Inspector Gesicht.
Ikaw ba ang pinaka-advanced na detective robot?
Mukhang gumagana pa din ang identification system mo.
Oo nga, salamat. Mas sensitibo pa nga ito kaysa dati.
Dahil di na ako nakakagalaw,
di ko maiwasang mag-isip ng kung ano'ng nangyayari sa labas.
Pumunta ako dito ngayon kasi may itatanong ako sa 'yo.
Ano 'yon?
Ano'ng naisip ng isang robot no'ng pumatay siya ng tao walong taon na ang nakalipas?
Pinatay ang isang legal scholar na si Bernard Lanke.
Pero walang bakas ng presensiya ng tao sa lugar ng krimen.
Tao ba ang killer, o...
Robot? Kung robot nga, bakit ito gagawa ng gano'ng bagay?
Sinuri ng mga tao 'yong bawat parte nito.
'Yong artificial intelligence ko na gustong pumatay.
Naniniwala silang nagkaroon ng depekto.
Pero wala silang mahanap.
Walang kahit anong mali sa artificial intelligence ko.
Naisip mo ba kung gaano natakot ang mga tao noong nalaman nila 'yon?
Kaya ikinulong nila ako sa ganitong lugar.
Kung takot talaga sila, pwede nilang bunutin ang sibat na 'to para mamatay ako.
Pero kahit 'yon di magawa ng mga tao.
Inspector Gesicht.
Kung gusto mong may malaman pa tungkol sa pumatay,
bakit di tayo magpalitan ng memory chips?
Baka may bago kang matutuhan.
Ito 'yong ilang printed na imahe
ng pagkawasak ni Mont Blanc at murder scene sa bahay ni Lanke.
Sa tingin mo, ano'ng ibig sabihin ng mga sungay na 'to?
Sa mga sinaunang diyos ng Europe,
may sungay 'yong diyos ng kamatayan.
Ang Hunter na si Herne, na kumukuha ng kaluluwa ng mga mandirigma,
tinawag din siyang, "Ang Haring May Sungay."
Sa Greek mythology, si Hades ang Hari ng underworld.
O kaya, ang panginoon ng underworld sa Roman mythology,
si Pluto.
Pluto...
Aatake ulit kung sino man ang gumawa nito.
Si Mont Blanc, ang pinaka-advanced sa lahat ng robot, madaling nawasak.
Dapat malinaw na sa 'yo ang sagot ngayon.
Mga top-class robots na ginawa ng pinakamahusay na technologies sa mundo.
Mga robot na pwedeng maging wepons of mass destruction.
Alam mo na ang sagot, di ba?
Kasama ka, may anim pa.
Nagtatrabaho ako.
Wag kang tumayo lang diyan. Nakakaabala.
Pasensiya sa pagpasok nang walang permiso, sir.
Mukhang di gumagana ang security.
Di ito ligtas dahil sa pagkabulag n'yo.
Walang magnanakaw ang pupunta sa kawalang 'to para magnakaw sa 'kin.
Pero Sir Duncan...
Tama na 'yan.
Ikaw ba ang bagong butler?
Opo, sir.
Mukhang wala na namang kuwenta ang pinadala nila.
Pangalan mo?
Opo, sir. North No.2 ang pangalan ko.
Napakapurol at ang tabang na pangalan.
Sinabi ng ahensiya ng staffing na may background ka sa militar.
Opo, sir.
Noong Pang-39 na Central Asian War,
naging butler ako ng commander-in-chief ng British Army.
Butler para sa sundalo, ha? Magaspang ka siguro pag tinignan.
Nakasuot ako ng kapa sa harap ng iba.
Okay.
Armas 'yong buong katawan mo.
Gawan mo ako ng tsaa, pwede?
Opo, sir.
Para sa tipo, gusto kong...
Wag kayong mag-alala.
Na-download na lahat ng data n'yo.
Data ko, ha?
Bago ako pumunta dito, nakapanood ako ng pelikula.
"Ang Reyna sa Satellite Orbit."
Sobrang naantig ako kung paanong naging isa 'yong mga imahe at 'yong music.
Galing din ba 'yan sa "data" mo?
Hindi, naantig talaga ako galing sa kailaliman ng puso ko.
Mahigit sampung taon na ang pelikula.
Ito na.
Sobrang sikat lahat ng scores na gawa ko, hinahakot ang lahat ng film music awards.
Pinuri ako bilang bulag na musical genius.
Mukhang nasa bungo mo din 'yong mga reviews galing sa media.
"Nawawalan ng talento kahit ang genius na si Paul Duncan."
Tama ba ako?
Katarantaduhan.
Kung gugustuhin ko, makakapag-compose ako ng walang limitasyong scores kahit ngayon.
Genius pa din ako.
Sinusulat ko ang mga nota at magpapalakpakan ang mga tao.
Aalis sila ng teatro nang umiiyak.
Hindi sa di na ako maka-compose. Ayoko na.
Tapos na 'ko sa mga mabababaw na bagay.
Pero nagtatrabaho kayo ngayon lang.
Ang ganda ng piyesang 'to.
Di 'to para sa pelikula. Para sa 'kin ang piyesang ito.
Para sa akin lang.
- Para lang 'tong 'yong pangalan mo. - Sir?
Mapurol at matabang.
Magandang piyesa? Wag mo 'kong patawanin.
Walang karapatan ang basurang armas gaya mo na magsalita tungkol sa art ko!
Paumanhin, sir.
Ilan na ang pinatay mo?
Sir?
Tinatanong ko kung ilang tao ang pinatay mo sa Central Asian War.
Pinagbabawalan akong manakit ng mga tao ng International Robot Laws.
Oo. Kaya katulad mo ang pinatay mo.
Ilang robots na ang winasak mo?
Di mo na mabilang?
Umalis ka na.
Mas nagiging matabang ang walang lasang pagkain pag andiyan ka.
Aalis na po ako, sir.
Ano'ng ginagawa mo? Wag mong hawakan ang piano ko!
Pasensiya na po, sir.
Nagko-compose kayo na piano n'yo lang ang gamit n'yo.
Ano'ng tungkol dito?
Ang dami n'yong cutting-edge na musical equipment.
Para lang silang katulad mo.
Pekeng violin, pekeng trumpet,
pekeng orchestra...
Magpanggap man sila, mga makina lang sila.
Kaya di ako nagpalagay ng artificial na mata.
Lahat ng makikita ko na may tulong ng makina, peke.
Di ko 'to kailangan.
Nasa alaala ko ang totoong tanawin.
Ang totoong tanawin...
Ang landscape ng pinanggalingan ko, na tanda ko noong nakakakita pa ako.
Noong bata pa kayo, sa Bohemia.
Galing din ba 'yan sa data?
Wala talagang mahalaga sa walang kuwentang 'yan.
Ang tanawin sa pinanggalingan ko.
Ang mga luntiang palayan.
Marahan na simoy ng hangin.
At...
ang gintong liwanag.
Gagawin kong music ang tanawing 'yon!
Sinabi ko nang wag mo'ng hawakan ang piano ko!
Paumanhin, sir.
Kung tutugtog galing sa score ang makinang tulad mo,
peke ang anumang notang lalabas!
Sir Duncan.
Paumanhin sa pagpipilit ko,
pero narinig kong umuungol kayo habang natutulog sa kuwarto n'yo kagabi.
Pero parang humuhini din kayo.
At naniniwala akong perpekto ang melody na 'yon
sa piyesang kino-compose n'yo ngayon.
Ang bahagi kung saan lagi kayong humihinto sa gitna...
Di ito eksakto, pero parang ganito ito.
Labas!
Hindi ko kailangan ng robot na tulad mo.
Umalis ka na sa bahay na ito!
Pero...
Utos 'yan. Lumayas ka na!
Piano...
gusto kong matutong tumugtog ng piano.
Ano'ng sinabi mo?
Gaya ng sabi n'yo, kahit ano'ng tugtugin ko, laging magiging peke ito.
Pero gusto kong maging sobrang malapit sa totoong bagay.
Di makakatugtog ng piano ang armas na gaya mo!
Tumigil ka! Di 'yan para hawakan ng gamit sa pangwasak na tulad mo!
Sa labanan ka bagay!
'Yan ang dahilan.
Kung bakit ko gustong matutong tumugtog ng piano.
Dahil ayoko nang pumunta ulit sa labanan.
Ma!
Ma...
Ma!
Teka lang, Ma!
Mama, wag kang umalis!
Ma!
Andiyan ka ba, North No.2?
Sinabi ko nang wag kang pumasok sa kuwarto ko.
Sir Duncan, handa na ang almusal n'yo.
Akala ko tinanggal na kita.
Andiyan ka pa ba?
Ilang beses ko nang sasabihin sa 'yo?
Wag mong hawakan ang piano ko!
Sir Duncan, pakiusap, makinig kayo.
Tingin ko, medyo gumaling na ako.
"Medyo gumaling?"
Ang pagtugtog lang nang mas eksakto ang improvement na kaya ng makina!
Susubukan ko ulit tugtugin ang melody na kinanta n'yo sa panaginip, Sir Duncan.
Di music ang mga tunog na galing sa 'yo!
Ang mga lintik na 'to!
"Ipasok mo lang ang data para makagawa ng walang katapusang melodies?"
Di 'yon musika!
Masisira ang mga makina.
Pinoprotektahan mo ba ang kauri mo?
Ngayon, hayaan mong tanungin kita, ilang kauri mo na ang winasak mo?
Hubarin mo ang kapa mo at ipakita sa mundo ang nakakakilabot na armas na katawan mo!
Sa katawan mong 'yan, ilang kauri mo na ang pinatay mo?
Kahit na ang weapon of mass destruction, naka-programme na maging masunurin
sa harap ng amo nito, ano?
Sige.
Bibigyan kita ng totoo at eksaktong data tungkol sa akin.
Kaya ako umuungol sa pagtulog.
Ang mga bangungot ko nang maraming taon na...
Hindi, di bangungot. Ang katotohanan ng nakaraan ko...
Paulo Holy ang totoo kong pangalan at hindi Paul Duncan.
Ipinanganak ako sa mahirap na pamilya sa Bohemia.
Namatay ang tatay ko bago pa ako magkaisip.
Tinamaan ako ng malubhang sakit mula pagkapanganak sa akin
at malabo ang mata ko, kaya pagkanta lang ang kasiyahan ko.
Magandang babae ang nanay ko.
Kahit na sira-sira ang damit niya, napapalingon lahat ng lalaki sa kanya.
Kaya nilapitan siya ng biglang-yaman na 'yon.
At nabulag ang nanay ko sa kasakiman niya sa pera.
Siguro naging pabigat ako sa kanya.
Iniwan ng nanay ko ang sakitin niyang anak...
Inabandona ako ng nanay ko!
Ipinadala ako sa isang boarding school sa England.
Wala akong kaibigan,
at na-bully ako buong taon dahil sa mahina kong katawan.
Pero desperado akong ipagpatuloy ang pag-aaral ng music.
Pinagod ko nang tuloy-tuloy ang saril ko,
kasi umabot sa puntong nagkaroon ako ng di gumagaling na lagnat
at di ko maituloy kahit pag-aaral ng music.
Nilipat ako sa iba't ibang ospital,
pero lumala ang kondisyon ko.
Sinukuan ako ng mga doktor, at di ko na nabalitaan ang nanay ko.
Akala ko mamamatay na ako.
Sobrang bagay na huling sandali para sa inabandonang anak.
Tapos biglang may dumating na doktor na Hapon.
Technically, hindi siya doktor dahil hindi siya lisensiyado.
Ililigtas ko ang buhay mo.
Pero mabubulag ka dahil dito.
Tagumpay ang operasyon.
Pero tulad nga ng sinabi ng doktor na walang lisensiya,
lumala ang mata ko bawat araw.
Sa konting oras na natitira,
mas lalo akong nag-aral tungkol sa music.
Music lang ang meron ako.
Marami pang music!
Marami pa...
Marami pa!
At sa wakas,
dumating ang kadiliman.
Pagkalipas ng ilang taon, nabalitaan ko ang pagkamatay ng nanay ko.
Di niya nagawang pakasalan 'yong biglang-yaman na 'yon.
Narinig kong mag-isa siyang namatay.
Tama lang dahil iniwan niya ang anak niya.
Pero alam mo? Galing sa biglang-yaman na 'yon ang palasyong 'to.
Mula kay Paulo Holy papunta sa genius na si Paul Duncan.
Naging maestro ako ng mundo ng music at nagawa kong makuha ang palasyo.
Mama!
Ito ang gusto mo.
Ito ang ginusto mo, kapalit ng pag-abandona sa anak mo!
Ngayon, Ma, ipapakita ko sa 'yo kung ano ang totoong mahalaga.
Ang landscape ng bayan natin na iniwan mo!
Gagawin kong music ang sobrang gandang tanawin na 'yon!
Ipapakita ko sa 'yo kung ano ang dapat na hindi tinatapon ng tao!
Sir Duncan.
Ang nanay n'yo...
Tahimik!
Susulat ako ng rekomendasyon para sa 'yo. Umalis ka na dito bukas.
Kung bakit ko gustong matutong tumugtog ng piano.
Dahil ayoko nang pumunta ulit sa labanan.
Mukhang gumaling nga siya konti.
Nagcha-charge para sa paghahanda sa pag-alis niya bukas?
Lintik na makina.
Binabangungot ba siya?
Nananaginip din ang mga robot?
"Hindi sa di na ako maka-compose. Ayoko," ha?
Hoy.
North No.2.
North No.2! Hoy!
Talagang umalis na siya?
Baka di na talaga ako maka-compose.
Hanggang kailan mo ako paghihintayin?
Kailan darating ang kapalit na butler...
Hello, ako si Marshall ng MCM Pictures.
A, sa pelikula ka lang pala.
May problema ba, Sir Duncan?
Wala, may sinesante lang akong butler robot noong isang araw.
Ano'ng gusto mo?
Tumawag ako para sana sa score ng isang pelikula.
Job offer, ha?
Sabihin mo ang detalye. Baka maging interesado ako.
Thank you, sir.
Iniisip ko kung papayag ka sa paggamit uli ng isa sa mga luma mong scores.
Ano? Di ka humihingi ng bagong piyesa?
O! Ang pagkakaintindi ko retired na kayo, Sir Duncan.
Gamitin mo kahit paano mo gusto.
O, Sir Duncan...
May bagong mensahe.
Si Russel ito mula sa Planning Office ng British Philharmonic Orchestra.
Tungkol sa pagtatanghal ng suite n'yo na pinag-usapan natin,
sa kasamaang palad, kinansela namin ito dahil sa iba't ibang kalagayan.
Sobrang ikinalulungkot namin ito. Kung may pagkakataon ulit, kami...
Narinig kong umuungol kayo...
At naniniwala akong perpekto ang melody na 'yon...
Sir Duncan.
Nakabalik na ako.
Ano ngayon? Sinabi kong umalis ka na.
Pumunta ako sa Bohemia.
Sa bayan n'yo, Sir Duncan.
Ano'ng ginawa mo doon?
Nangolekta ako ng mga kanta.
Sa proseso ng pangongolekta ng mga folk songs sa rehiyon na 'yon,
nahanap ko ito,
ang melody na hinuhuni n'yo sa pagtulog.
Kakantahin ko 'to ngayon.
Tumigil ka! Ayokong makarinig ng makina na kumakanta!
Wag ka nang manghimasok pa sa bangungot ko!
May mga bagay na mas gusto na lang kalimutan ng mga tao!
Sir Duncan, hindi bangungot ang panaginip n'yo.
Hindi ito bagay na dapat burahin tulad ng panaginip ko.
Tulad ng sinabi mo, isa lang akong armas.
Sa Pang-39 na Central Asian War, marami akong winasak na mga robot...
Hindi, mahigit sampung libo ang winasak ko na kauri ko.
Ang mga alaalang 'yon,
mga alaala ng pagpatay ng di ko na mabilang na kauri ko,
pinapaulit-ulit sila sa utak ko ng artificial intelligence ko.
May nakilala akong matandang lalaki sa Bohemia.
Marami siyang alam tungkol sa folk songs,
at alam niya ang partikular na kantang 'yon.
Naaalala din niyang may magaling na singer ng kantang 'yon.
Ang nanay n'yo.
Ang data na nasa utak ko tungkol sa inyo, Sir Duncan,
kasama 'yong nanay n'yo.
Hindi kayo iniwan ng nanay n'yo noong naghihirap kayo sa sakit.
Lumapit siya sa isang multimillionaire, si Jonathan Thorn, para kumuha ng gamot.
Kaya niya nabayaran ang sobrang mahal na doktor na nagligtas sa buhay n'yo.
Hindi kayo inabandona.
Nasa tabi n'yo ang nanay n'yo noong nabulag kayo.
Pero noong nalaman niya ang galit n'yo sa kanya, di niya kayo malapitan.
Hindi...
Di pwede 'yon...
Totoo ito.
Kapag naaalala n'yo ang bayan n'yo,
wala ba kayong inaalis na mahalagang alaala?
Sinabi sa akin ng matanda sa baryo
kung paano kayo maghawak-kamay ng nanay mo at kumakanta ng kantang 'to
habang pinapanood n'yo ang paglubog ng araw sa bukirin ng bayan n'yo.
Ma...
patawad.
Kanta lang ito ng isang makina.
Hindi bangungot ang panaginip n'yo.
Di tulad ng panaginip ko ang inyo.
North No.2...
Wag ka nang bumalik sa labanan.
Mag-practice tayo ng piano.
Opo, sir.
North No.2!
Hoy, North No.2!
Ano po, Sir Duncan?
Natapos na din 'to sa wakas. Pakinggan mo.
Opo, Sir. Gusto kong mapakinggan 'to.
Pero, ngayon lang...
Ha? Ano'ng problema?
May papalapit sa direksyong ito.
May papalapit?
May kaibigan ka bang bibisita?
Nabalitaan n'yo ba ang nangyari sa Switzerland noong isang araw?
Ang balita mula sa Switzerland?
O, tungkol sa robot na si Mont Blanc na nawasak sa tornado?
May tornado kanina sa bandang 100 km mula dito.
May paparating na banta.
H-Hoy!
Babalik ako agad.
North No.2!
North No.2...
North No.2!
North...
Ano'ng meron...
Ano'ng nangyayari?
North No.2...
Ito...
ang kantang 'yon.
Kumakalat ang kanta
sa buong kalangitan.
North No.2...
Kumakanta si North No.2.
Tumigil ka na sa pagkanta diyan at umuwi na dito.
North No.2...
panahon na para sa piano practice natin.
- Ang galing talaga! - Totoo?
Suso ba 'yan?
Oo.
Nice to meet you.
Ikaw siguro si Atom.
Oo.
Tagapagsalin ng Subtitle: Kez Evangelista