Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ชื่อบุคคล สถานที่ หน่วยงาน และอาคาร)
(ล้วนสมมุติขึ้น)
ที่นี่เหรอ
อือ
เข้าไปข้างในกัน
นายรอนี่
ดูต้นทาง ถ้าเธอจะหนีก็จับไว้
ได้
อะไรเนี่ย
แยกกันค้นเถอะ
ตะโกนบอกด้วยถ้าเจอเธอ
ได้
ว้าว!
เดี๋ยวนะ
เอ๊ะ
อะไรเนี่ย
ไอ้งั่งนั่น…
หายซ่าเลยสินะ
สนุกนักรึไง นังบ้า
อะไรเหรอ
ตรงนั้น
ช่างเหอะ
หาเธอเจอมั้ย
คงหนีไปแน่
เฮ้ ลงมานี่ที
เจอเธอมั้ย
ไม่ เธอไม่อยู่นี่
แล้วเรียกเราทำไม
- รอเดี๋ยว - มีอะไร
ทำไมมีสี่ดวง
สี่เหรอ
- อะไร - ไฟน่ะ
ฉันเห็นยงซอกอยู่ข้างนอก
งั้นต้องมีไฟแค่สามดวงสิ
เฮ้ ยงซอก!
จียงซอก อย่ามาอำกันนะ
ปิดไฟสิวะ
ปิดไฟทีละคน
มุนฮี
อึนจู
จินแร
ยงซอกจริงอ้ะ
ตอบสิวะ ไอ้เวร!
พอทีไอ้บ้า!
เลิกได้แล้วโว้ย!
ที่รัก
(ตำรวจ)
สวัสดีครับ
ใช้เวลานานกว่าที่คิด
ผลตรวจออกแล้วเหรอคะ
ดูเหมือนสามีคุณฆ่าตัวตาย
ไม่มีร่องรอยการฆาตกรรมเลย
แต่เขาต้องทิ้งข้อความไว้สิคะ
หรืออย่างน้อยก็จัดรองเท้า
ผมก็สงสัยเหมือนกัน
คุณ…
คุณมีหน้าที่สืบว่าเกิดอะไรขึ้น
อยู่ๆ จะตายได้ไง
ไม่รู้เรื่องก็หุบปากซะ
นั่นแหละประเด็น
เธอกับฉันอาจไม่รู้ แต่น้องสาวเธออยู่กับเขา
ทำไมไม่ปริปากเลย
น้องเธอทำให้ชังซูฆ่าตัวตายแน่
- ว่าไงนะ - หมายความว่าไง
โซฮี คิดว่าฉันนอกใจเขาเหรอ
ไม่งั้นน้องฉันจะผูกคอตายทำไม
ทำอะไรกัน
พอได้แล้ว
ว่าแล้วว่าสะใภ้จากครอบครัวกากๆ ต้องสร้างปัญหาแน่
ไอ้พวกสวะ!
พวกแกเป็นคนรึเปล่าวะ
อีเวร!
ปล่อยนะ!
ปล่อยพี่ฉัน ปล่อย
หยุดที!
โซฮี
โซฮี!
(ฮองโซฮีกำลังผ่าตัด)
(ห้องผ่าตัด)
ผู้ปกครองคุณโซฮีรึเปล่าคะ
ใช่ค่ะ
คุณแม่ปลอดภัย
แต่แท้งลูกค่ะ
ไปบ้านพี่สิ
ไม่ต้องห่วงฉัน
ไปบ้านพี่ได้นะ
โซฮี!
(ไดอารี่คุณแม่)
(โบมี)
ฮัลโหล
คุณฮองโซฮีรึเปล่าครับ
ฮัลโหล คุณฮอง
ค่ะ พูดต่อสิคะ
ผมทนายพัคอาฮยองครับ
ทนายเหรอคะ
นี่คือแฟ้มเกี่ยวกับมรดกของคุณ
นี่อะไรคะ
คุณได้รับบ้านหลังนั้นเป็นมรดก เป็นชื่อคุณ
โห…
เขาไม่เคยบอกฉันเลยค่ะ
เขาอยากรอจนบ้านเสร็จก่อนครับ
คุณบอกว่าพบเรื่องแปลกๆ
ดูนี่ครับ
ลูกจ้างของเราถ่ายรูปนี้
ชังซูเหรอ
ดูเหมือนคุณซอใช่มั้ยครับ
ใช่ค่ะ
แปลกตรงที่รูปนั้นถ่ายเมื่อสองวันก่อน
สองวันก่อนเหรอคะ
ซ่อนตัวสินะ
ที่นี่แน่
นิ่งๆ นะ
อยากอยู่บ้านแบบไหนเหรอ
ฉันอยากตกแต่งบ้านใหม่ บ้านในที่ห่างไกล
ต้องมีสนามกับชิงช้าให้ลูกเราด้วย
แต่สำคัญที่สุดคือ…
ควรมีสวนดอกไม้
ฉันจะตั้งชื่อให้สวนด้วย
ขอให้ทุกวันของเราเหมือนฤดูใบไม้ผลิ
สปริงการ์เด้น
โซฮี!
ต้องมีคนบุกรุกแน่
เก็บกวาดกันเถอะ
มันอยู่ที่นี่เหรอ
พี่กวาดเอง เธอไปพักเถอะ
ถึงบ้านรึยังลูก
พ่อไม่มารับหนู
ว่าไงนะ จริงเหรอ
โซฮี!
สามีเธอทุ่มเทกับบ้านหลังนั้นมาก
เตรียมไว้ซะขนาดนี้ น่าเสียดาย
พี่ จอดรถที!
มีอะไร
ฮองโซฮี!
รอก่อนสิ!
ขอโทษค่ะ
คุณเป็นใคร
(จิตแพทย์พัคซังอุค)
แผนกศัลยกรรมต้องการความเห็นผม
ผลเอ็มอาร์ไอของคุณปกติ
ได้ยินว่าสามีคุณเพิ่งเสีย
เราคุยเรื่องนั้นก่อนได้มั้ยครับ
หลังจากเขาตาย มีเรื่องประหลาดหลายครั้ง
ความเครียดทำให้เห็นภาพหลอนได้เหรอ
หมอว่างั้น
บอกว่าจะหายไปเอง
ว่าแล้ว!
พี่ว่าเป็นเพราะความเครียดจริงเหรอ
คิดว่าเห็นผีหรือไง
ไม่แน่ใจ
แต่นั่นคือชังซู
เขาพยายามจะบอกอะไรฉัน
โซฮี
ใช่เขาแน่
โซฮี…
นี่ ฮองโซฮี!
อย่าให้เป็นรอยนะ
ชั้นหนึ่งค่ะ
บอกให้พักในบ้านไง
ยกอีกกล่องเดียว
น้ำเย็นค่ะ
โซฮี เธออยู่คนเดียวไม่เป็นไรแน่นะ
ไปอยู่กับพี่เถอะ
สามีกับลูกพี่ก็ชอบเธอ
อย่าห่วงเลย ฉันไม่ใช่เด็ก
สามีฉันแต่งบ้านหลังนี้ให้
ฉันควรอยู่ที่นี่เพื่อเขา
(สปริงการ์เด้น)
ไงคะพี่
ไม่ต้องเอาอะไรมาหรอก
ไม่ได้ขึ้นบ้านใหม่ซะหน่อย แค่กินข้าวกับครอบครัว
ค่ะ ขับรถดีๆ นะ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - หวัดดีจ้า
- ระวังนะ - ว้าว!
สวยเนอะ
สั่งอาหารจีนดีมั้ย
- ดี - ครับ
ตาฉัน!
บาร์เลย์ บาร์เลย์ ข้าว!
ฉันชนะ!
เล่นชิงช้าข้างนอกก็ได้นะ
ไปเล่นสิ
อย่าวิ่ง!
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่มีเพื่อนบ้านชั้นล่าง
จริงสิ
วิ่งเลย!
ตัวแสบ
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
พี่จะไปไหน
มาดันต่อสิ
ทำอะไรอยู่ตรงนั้น
บาดเจ็บรึเปล่า
อยากให้ดึงออกไปมั้ย
เสียงอะไรน่ะ
จีวอน!
เกิดอะไรขึ้น
ร้องไห้ทำไมลูก อย่าร้องนะ
พัคดงฮยอน ลูกทำรึเปล่า
เปล่าครับ
จีวอน
คุณน้า
น้าเหรอ
เป็นอะไรไป
น้าชังซูดึงหนูเข้าไป บอกว่าอยากเป็นอิสระ
- แม่ - ว่าไงลูก
จีวอนโกหก
เรื่องอะไร
ไม่ใช่น้าชังซูครับ
- งั้นใคร - พี่ผู้หญิง
- พี่ผู้หญิงเหรอ - ใช่ครับ
โอ๊ย
เป่ายิ้งฉุบ!
เหลือมือเดียว!
อะไรคะ
- แขนไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
เมื่อวานเจอน้าจริงๆ เหรอ
น้าเหรอ
แม่คะ น้าตายแล้ว
เป็นพี่ผู้หญิงเหมือนที่ดงฮยอนพูดรึเปล่า
ผมไม่เคยพูด
ว่าไงนะ
ไหนลูกบอกว่าเห็น
ผมพูดตอนไหน
แม่เป็นอะไรคะ
แม่ รถโรงเรียนของดงฮยอนมาแล้ว
จ้ะ
("ปกป้องทุกคนได้ไหม" "ได้")
พี่เหรอ
ชังซูเหรอ
ที่รัก…
พูดอะไรหน่อยสิ
(ไดอารี่คุณแม่)
นี่ชุดนักเรียนโรงเรียนเรา
มีเรื่องอะไรครับ
คือ…
ผมช่วยคุณไม่ได้ถ้าไม่มีข้อมูล
บางทีพ่อแม่ก็มาตามหาลูกๆ
เพราะปัญหาเรื่องสิทธิ์เลี้ยงดูหรือเรื่องเงิน
กฎโรงเรียนไม่ให้บอกอะไรพวกเขา
ผมต้องไปสอนแล้ว
เอ่อ…
ขอโทษค่ะ
- คุณคะ - ฉันเหรอ
รู้จักคนนี้มั้ยคะ
คุณทำอะไรน่ะ
คุณเป็นใคร
ออกจากบ้านเดี๋ยวนี้
คุณเป็นคนบุกรุกแท้ๆ
ไปซะก่อนฉันแจ้งตำรวจ
เอานี่ไป
ถ้ามันเข้าร่างคุณได้ คุณจะกลายเป็นผีดิบ
จำไว้
อย่ามาวิงวอนขอตายทีหลังละกัน
ครูบอกผมว่าคุณตามหาฮยอนจูอยู่
ฉันคิดว่าสามีฉันซ่อนรูปนี้ไว้
เขาทำแบบนั้นทำไม
ฉันว่าเธออาจรู้เรื่องการตายของเขา
แล้วคุณล่ะ นักสืบนัม
ผมก็หาตัวเธออยู่
เธอหนีจากบ้านหลายเดือนแล้ว
รู้ที่อยู่เธอมั้ยคะ
ฮัลโหล
ขอโทษนะครับ
- บ้าจริง - อะไรวะ
- ดูหน้ามันสิ - น่าจะโทรหาฉัน
อย่ามาตอแหล
- นี่นายเหรอ - ใช่
งั่งทั้งคู่น่ะแหละ
เธอรู้จักอึนฮยอนจูใช่มั้ย
ว่าไงนะ
รู้มั้ยว่าเธออยู่ไหน
- คุณเป็นใคร - ตามหาเธอทำไม
ทำไมถึงไม่ควรหา
- รู้จักเธอใช่มั้ย - บ้าบอ
ไปเหอะ
- เดี๋ยวสิ - ไปเดี๋ยวนี้!
รอก่อนค่ะ
- รู้มั้ยเธออยู่ไหน - ไปสักทีเหอะ
บ้าฉิบ
เดี๋ยวค่ะ!
บอกทีว่าเธออยู่ไหน คุณต้องรู้แน่
เธออยู่ไหน
เดี๋ยวสิ
เชี่ยอะไรเนี่ย
คือนังนั่นใช่มั้ย
อะไรนะ! ไม่ได้ยิน!
นั่นฮยอนจู!
ใช่แล้ว!
เวรเอ๊ย!
- ฉิบหายแล้ว - มีอะไร!
หายหัวไปไหนนะ
คุณจินแรรึเปล่าคะ
- เชี่ยไรเนี่ย - เดี๋ยวค่ะ
บ้าจริง
จินแร ฉันไม่ใช่ตำรวจ
คุณต้องการอะไร
คุณบอกอยากเป็นพวกเรา
คุณเนี่ยนะ
ขอโทษค่ะ ฉันโกหก
ฉันแค่อยากถามอะไรหน่อย
ดูภาพนี้ที
ฉันจ่ายเงินให้ยังได้
ดูดีๆ รู้จักเขามั้ย
เขาเป็นใคร
- ไม่รู้จริงเหรอ - ก็ไม่รู้ไง
ใครน่ะ
สามีฉันเอง
อะไรวะ
มันสำคัญกับฉัน
คุณไม่เคยแบล็กเมลเขาเหรอ
ไม่เคยเห็นเขามาก่อน
ฮยอนจูอยู่กับคุณรึเปล่า
หาเธอทำไม
ไม่อยู่กับคุณเหรอ
ผมไม่เจอเธอนานแล้ว
เดี๋ยว
อะไรอีกล่ะ
เอานี่ไป
ไม่เป็นไร
เอาไปเถอะ
(คำเตือน)
เวรละ
เชี่ยไรเนี่ย
ตัวบ้าอะไรวะ
เวร…
ไม่เอาแล้ว
เขาพึมพำอะไรสักอย่าง
ถ่มน้ำลายแล้วก็ไป
ขยะแขยงเป็นบ้า
อะไรน่ะ
โทรหาตำรวจเถอะ
อะไรกันเนี่ย
(วัดชุนวอลโด)
แกเป็นใคร
ทำแบบนี้ทำไม!
ทำบ้าอะไรวะ!
มันอยู่ในร่างแกแล้ว อย่าออกนอกบ้าน
หลอกต้มฉันเหรอ
แกต้องอยู่เบื้องหลังทุกอย่างแน่
แกทำไปทำไม
แกต้องตายในบ้านนั้น ตายซะ!
โซฮี เย็นไว้!
เย็นไว้
- ตรวจดูรึยัง - ครับ
ฮองโซฮีพบกับเด็กพวกนี้ก่อนพวกเขาตาย
แต่เธออยู่ที่อื่นตอนพวกเขาถูกฆ่า
ทั้งสองครั้ง พิกัดโทรศัพท์เธออยู่ห่างหลายกิโล
- ไปไหนครับ - ไปตรวจอะไรหน่อย
ฉันสบายดี ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ถามจริง
จริงสิ
เดี๋ยวเอายาสมุนไพรไปให้นะ
เอามาทำไม
หวัดดีค่ะ
มีใครอยู่บ้านมั้ยคะ
ขอโทษค่ะ
ไม่มีใครอยู่เหรอคะ
มีใครอยู่มั้ยคะ
คุณเป็นใคร
อึนจูรึเปล่าคะ
คุณเป็นใคร
คุยกันหน่อยได้มั้ย
คุณรู้จักจินแรใช่มั้ย
เขาบอกว่าคุณอาจรู้ว่าคนนั้นอยู่ไหน
ใครนะ
ฮยอนจู อึนฮยอนจู
รู้มั้ยว่าเธออยู่ไหน
ตามหานังนั่นทำไม
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ฉันไม่ได้ทำผิด
มันอยากโดนเอง
คุณหมายความว่าไง
ฮยอนจูใช่มั้ย
หวัดดี
เข้ามาสิ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว
โอ้โฮ!
- ยินดีต้อนรับ - เข้าไปกัน
- ดื่ม! ดื่ม! - เร็วเข้า
ดื่ม! ดื่ม! ดื่ม! ดื่ม!
ไม่เบานี่
- ดื่ม! ดื่ม! - ดื่มอีก!
ดื่มอีก! ดื่มอีก!
มาดื่มกันต่อดีกว่า
จะไปไหน อีเวร
คิดว่าจะไปได้เหรอ
อยากให้ปล่อยคลิปมั้ยล่ะ นังร่าน
ไปกันเถอะ
ผ่านไปไม่นาน ยงซอกบอกว่า เห็นเธอเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง
ไปล่าตัวเธอมาย่ำยีอีกเหรอ
ใช่
สมาชิกครอบครัวต้องเสียสละให้คนอื่น
นั่นไม่ใช่ครอบครัว
ไม่ใช่การเสียสละ
ตอนนี้ฮยอนจูอยู่ไหน
ยังอยู่ในบ้านนั้น
ที่ไหน
ชั้นใต้ดิน
(วัดชุนวอลโด)
แกต้องตายในบ้านนั้น ตายซะ!
ว่าไง
เจอลายนิ้วมือของฮองโซฮีบนร่ม
เข้าใจแล้ว
จะทำอะไรน่ะ
(พวกเขาเป็นลูกกระต่ายที่เชื่อฟัง)
(มันมุดประตูรั้วเข้าไป)
หนูเหรอคะ ทำไมล่ะ
ตรงโน้นเหรอ
หายไปไหนนะ
พัคจีวอน!
จีวอน!
ไม่ตอบโดนแม่ดุแน่
หลบหน่อย
หายไปไหนนะ
พัคจีวอน!
เข้าไม่ได้ค่ะ
อึนจู
คุณไม่เคยเชื่อฉัน
แต่ฉันไม่ได้ทำร้ายอึนจู
ล้อเล่นรึไง
ผมเห็นกับตา
ฉันพูดความจริง
ฉันก็บอกไม่ถูก
แต่ไม่ใช่ฉัน
คุณฆ่าเด็กพวกนั้นเพื่อล้างแค้นให้สามี
สร้างหลักฐานปลอมด้วยใช่มั้ย
ฮองโซฮี จะมีใครทำแบบนี้ได้อีก
ยังไม่ยอมรับเหรอ
คุณรู้จักเธอใช่มั้ย
บ้าฉิบ
มันอยู่ในร่างแกแล้ว อย่าออกนอกบ้าน
(ฮเยรัน)
โซฮี จีวอนหายตัวไป
พี่…
ออกจากบ้านเดี๋ยวนี้!
- พี่ พี่! - ปล่อย!
นักสืบนัม ฉันต้องกลับบ้าน
- ปล่อยฉันไปเถอะ - ว่าไงนะ
พี่สาวฉันต้องการฉัน
คุณบ้ารึไง
- ฉันต้องไป! - ปล่อยมือ!
- ฉันต้องกลับบ้าน! - นั่งเฉยๆ!
โซฮี!
(โซฮี)
ตั้งสติหน่อย
ทำอะไรของคุณ บ้ารึไง
ปล่อยนะ!
ปล่อย!
แม่คะ
ลงมาข้างล่างทำไม
แม่กลัวแทบตาย
คือหนู…
หือ
- มีอะไร - เปล่าค่ะ
เลิกทำแม่กลัวสักทีได้มั้ย
จีวอน…
คราวก่อนเห็นน้าชังซูจริงเหรอ
หรือเป็นพี่ผู้หญิง
- หนูจำไม่ได้ - บอกมาเถอะ
แม่ไม่ดุที่เคยโกหกหรอก
ทั้งคู่ค่ะ
น้าชังซูบอกว่าเขาอยากเป็นอิสระ
แต่ผู้หญิงน่ากลัวบอกว่าเราควรอยู่ด้วยกัน
แล้วทำไมบอกแม่ว่าจำไม่ได้ล่ะ
เธอบอกว่าถ้าหนูบอกใคร เธอจะฆ่าแม่กับพ่อ
ฉันบอกว่าห้ามบอกใคร!
จีวอน
คุณครับ
ผู้หญิงคนนั้นไปไหน
ในรถไม่มีคนอื่นครับ
พี่!
จีวอน! จีวอน!
- พี่! - โซฮี
จีวอนอยู่ไหน
อยู่ในนี้ แต่เปิดประตูไม่ออก
เปิดสิ!
เปิดประตู!
เปิดเดี๋ยวนี้!
พี่คะ! พี่!
พี่คะ
ไม่นะ
จีวอน
มานี่สิ
เราควรไปจากที่นี่
ไม่นะ อย่าทำจีวอน
แกทำแบบนี้ทำไม
แกฆ่าชังซูใช่มั้ย
ต้องการอะไร
นี่ ฟื้นสิ!
ฟื้นรึยัง
ไม่เป็นไรนะ
อากาศดีนะ
ผมถ่ายรูปให้มั้ย
ไม่เป็นไรนะ
เก่งนะเนี่ย
นี่เธอ…
ไปซะ
ทำอะไรน่ะ
เอาคืนมา เอามาให้ผม
เอาคืนมา!
- นี่อะไร - ลูกของเรา
เราเป็นครอบครัวจริงๆ แล้ว
เราสามคนควรอยู่ที่นี่
ฉันกับลูกอยากมีความสุข
ตามฉันมา
มองรอบๆ สิ
นี่ห้องเลี้ยงเด็กฉัน ครอบครัวจริงๆ ของฉัน
บ้านนี้สำหรับพวกเขา
เธอคิดว่าเธอเป็นครอบครัวเหรอ
เธอก็แค่นังร่านที่พยายามจับฉัน
ฉันเมตตาเธอ แต่ตอบแทนกันแบบนี้เหรอ
กล้าดียังไงมาทำลายฉันด้วยของแบบนี้!
ไม่เชื่อฉันเหรอ
ฉันจะให้ดูว่าอะไรอยู่ในท้อง
ให้ดูลูกของเรา
ถ้าฉันให้ดู
คุณจะเชื่อฉันมั้ย
เธอทำอะไรน่ะ
ถ้าไม่ยอมรับเรา
ก็ตายซะดีกว่า
เด็กไม่ควรโตมาแบบฉัน
หยุดนะ
หยุดที
ฮยอนจู!
ฮยอนจู! ฮยอนจู!
ฮยอนจู
ฮยอนจู…
ฮยอนจู ฮยอนจู!
ฮยอนจู
ไม่นะ ฮยอนจู
ฉันจะโทรแจ้ง 191
ฮยอนจู!
ฉันไม่มีที่ไป
นี่คือบ้านฉัน
(ฮยอนจู)
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้…
ไม่ใช่ตรงนี้
รีบทำให้เสร็จ
จีวอน!
จีวอน! จีวอน!
พ่อ…
พี่คะ พี่!
เป็นอะไรมั้ย
ลุกสิ
ออกจากที่นี่เร็ว
ส่งจีวอนมา
ฉันเป็นแม่เขา
พี่
โซฮี
เราสามคนควรอยู่ด้วยกัน
ฉันอยากมีความสุข
คุณบอกว่าจะเป็นครอบครัวฉัน เราเป็นครอบครัวจริงๆ แล้ว
เราสามคนควรอยู่ที่นี่
ฉันกับลูกอยากมีความสุข
คุณอยู่โดยไม่มีฉันได้เหรอ
ฉันอยู่โดยไม่มีคุณไม่ได้
ไม่เชื่อฉันเหรอ
ฉันจะให้ดูว่าในท้องมีอะไร
จะให้ดูลูกของเรา
คุณคงปฏิเสธอยู่ดี
เพราะไม่อยากเป็นครอบครัวเดียวกัน
ทำไมฉันมีความสุขไม่ได้
ไม่ ฮยอนจู
หยุดเถอะ
ฉันจะผ่าให้ดู
ฉันเชื่อเธอ
- ไม่ต้องผ่าให้ดูหรอก - โกหก
คุณก็จะทิ้งฉันไปเหมือนกัน
รู้มั้ยมันเจ็บแค่ไหน
ฉันจะ…
เป็นครอบครัวให้เธอเอง
เข้ามาสิ
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
(สปริงการ์เด้น)
(บ้านผีสิง สามอันดับแรกของเกาหลี)
(สปริงการ์เด้นกลายเป็นร้านอาหาร)
(แต่ปิดตัวลงเพราะการตายปริศนาหลายครั้ง)
(อุบัติเหตุประหลาดเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า)
(จึงกลายเป็นที่รู้จักในฐานะบ้านผีสิง)