CHARLOTTE, KAROLINA PÓŁNOCNA
Tak jest, patrz.
Jestem.
Stary, bułka z masłem.
- Taki cwany? - Dawaj.
Nie dam mu.
Dawaj, K.
- Tak jest! - Pro.
- Ogarnij się. - Zluzuj.
No co ty, Zay? Remisik.
- Nie wygrywacie. - Mordo.
Dajesz.
- Jestem. - Do mnie.
Co ty robisz? Zay, ogarnij.
Tak jest!
- Tak! - Raz, dwa, trzy.
- Typie. - Raz, dwa, trzy.
- Tak. - Zay.
- Co za mecz. - Tak jest.
- Dre, idzie dwóch. - Widzę ich.
Jamal, gdzie ty?
Zbieram dropy.
Isaiah, pomożesz mi?
Walą z lewej, pomóż mi.
Jamal, ruchy.
- Trafił mnie. - Isaiah?
Masz apteczkę?
Tak, osłaniaj mnie.
Isaiah?
Poważnie?
Rozwalił mnie.
Sorki, nie zauważyłem go.
Isaiah Tyrone Wright!
Wracamy, nie zostawimy tak tego.
Muszę kończyć, do później.
Nie słyszałeś mnie?
Grałem, przecież nie spauzuję.
Nie obchodzą mnie twoje gry.
Zawsze akurat grasz.
Dlaczego śmieci nie są wyniesione?
Wstawiłeś chociaż pranie?
Jeszcze nie.
Posprzątałeś pokój?
Zaraz posprzątam.
Posłuchaj mnie.
Mam już dość wałkowania w kółko tego samego.
Masz 19 lat.
Czas wziąć się w garść.
Nie chcesz studiować, to nie, ale musisz znaleźć pracę.
Tak na pewno nie będzie.
Nie będę utrzymywać darmozjada.
Jesteś w stanie sam o siebie zadbać.
Kocham cię, Isaiah,
ale musisz się dokładać do rachunków.
Nie możesz wydawać wszystkiego
na buty i gry wideo.
Serio? Mam płacić za mieszkanie we własnym domu?
We własnym domu?
Jesteś moim synem, ale daję ci miesiąc na znalezienie pracy.
Inaczej proś tych swoich kumpli, żeby ci użyczyli kawałka kanapy.
Boże, dopomóż mi.
I jemu.
Mówiłem ci, człowieku
Stoi tu, odkąd miałem dziewięć lat.
Twój dziadek tym jeździł?
Mama mówiła, że kupił to jako złom.
Miał to naprawić.
Z moim tatą, a potem on ze mną.
I tak to zostawił.
Jak wszystko.
Wolałbym sprzedać ten złom.
Lepiej poszukaj pracy gdzieś niedaleko,
bo tym nie pojeździsz.
Jasne.
- Dziękuję. - Miłego dnia.
Wzajemnie.
Przepraszam.
Cześć, co podać?
Najpierw swoje imię.
Jestem Abigail. Odwiedzasz nas pierwszy raz?
Tak, pierwszy. Umiesz parzyć dobrą kawę?
Nasi klienci tak twierdzą.
Mieszkasz w okolicy?
Tak, ale ja nie...
- Nie? - Czołem.
Mogę pomóc?
Nie, luzik.
Zagadywałem tylko do panny, ziom.
To moja córka.
Zamawiasz kawę czy nie?
Nie.
Kawa to nie moja bajka.
Zatem żegnam.
Nie możesz mnie wyrzucić. Nic nie zrobiłem.
Jeśli nie kupujesz kawy,
to żegnam.
O co ci biega? Przestań mi grozić.
Nie robię nic złego.
Wyglądam ci na przestępcę?
No dobra.
Chcę, żebyś sobie poszedł.
Wyjdź z kawiarni.
Bo co, bo jestem śmieciem?
Wynoś się.
No już.
Idę.
I nie wrócę.
Pamiętaj.
Dzień dobry, w czym mogę pomóc?
Szukam pracy.
Jakiejś konkretnej?
Nie. Obczajam, co macie.
No cóż.
Oto wniosek, wypełnij go.
Cześć, młody.
Jak się masz?
W porządku.
Chcesz kupić sprzęt do ćwiczeń?
Nie wiem, może.
Wiem to i owo.
Koleś, szukam tylko pracy.
Nie chcę niczego kupować.
Co ty, jakiś sprzedawca?
Prezes firmy.
- Dokąd idziesz? - Roboty już mi nie dasz.
Jak masz na imię?
Joshua Moore. A ty?
Isaiah.
Miło mi cię poznać.
Masz plany na lunch?
Co?
Postawię ci lunch i pogadamy.
- Poważnie? - Tak.
To, co zwykle, panie Moore?
Oczywiście.
Dobrze. Za chwilę podam.
No cóż.
Opowiedz mi o sobie.
Mam 19 lat.
Potrzebuję pracy.
Masz tu rodzinę?
Mieszkam z mamą. Ma salon fryzjerski w Heartwood.
A studia?
To nie dla mnie.
No cóż.
Gdzie widzisz siebie za pięć lat?
Za pięć lat?
Nie wiem, żyję chwilą.
Cóż.
Jeśli szukasz pracy, możemy pomówić o wakatach w mojej firmie.
Ale najpierw zadam ci kilka pytań.
Jeśli chcesz przemyśleć odpowiedzi,
możemy przełożyć tę rozmowę.
Oto moje pytania.
Jak chcesz się rozwijać w przyszłym roku?
Jakim chcesz być człowiekiem?
Co ludzie mają myśleć, gdy cię zobaczą?
Wiesz, co myślę?
Albo pomagasz w domu jak gosposia na pełen etat,
albo znajdujesz fuchę,
która by to pokryła.
- Tak jest. - Co?
Pogubiłam się.
Cynthia.
Słonko, musi być jakaś granica.
Próbuję znaleźć równowagę.
Chcę go wspierać, ale też nauczyć go dorosłości.
- To trudne. - Dobrze ci idzie.
Niech się ogarnie,
bo ty to ogarniesz i mu wygarniesz.
Ale nie zagarniaj za dużo.
Święte słowa, kochana.
Nie nadążam, ale ogarnę.
Jest i on.
- Cześć, Isaiah. - Cześć.
- A ty na pieszo? - To tylko półtora kilometra.
Pożycz auto.
Znalazłem parę ogłoszeń o pracę.
Dobrze, ale musisz wrócić przed piątą.
Odbieram towar z Maxwells o 17.15,
specjalnie zaczekają.
- Nie spóźnij się. - W życiu.
Punktualnie o 17.
Będę.
- Poważnie. - Jasne.
- Na razie. - Pa.
Słodziak.
Cały tatuś.
To prawda.
Dalej jeździ ciężarówką?
Nie wiem, co robi Darren. Nie chcę o nim gadać.
- Siema, Jamal. - Co tam?
Idziemy do parku porzucać.
Nie mogę, szukam pracy.
Poszukasz kiedy indziej. Brakuje nam czwartego.
Teraz nie mogę.
No weź, mordo. Godzinkę.
Godzinę.
- Rzucaj, Zay. - Nie.
Nie ma jak.
Dzwoni – MAMA
No co, typie?
- Dawaj. - Tak jest.
Jeszcze jeden kosz.
- Zaczynaj. - Tak jest.
Jedziesz.
Która godzina?
Zostawiłem telefon w aucie.
Nieodebrane – MAMA
Muszę iść!
Zay.
- Jeszcze jeden mecz. - No weź.
Zay!
- Weź. - Czyli wygraliśmy.
Tak jest.
- Straciłem poczucie czasu. - Ja prowadzę.
Jest 17.39.
Czekali na mnie 30 minut,
a ja nie przyjechałam.
Teraz muszę wszystko poprzekładać.
Mam nadzieję...
Ty miej nadzieję, żebym jutro dostała taką zniżkę,
jaką miałam dostać dzisiaj.
Dzwoniłam trzy razy, prosząc o kolejne pięć minut.
- Pięć minut. - Przepraszam.
Pożyczyłam ci auto.
Przez ciebie wyszłam na nieodpowiedzialną.
Czemu jesteś taki spocony?
Nie wierzę.
Okłamałeś mnie? Mówiłeś, że to w sprawie pracy.
Mieli zamknięte. Co miałem robić?
Co? Szukać dalej!
Nie poddawać się przy pierwszej przeszkodzie.
Jak twój ojciec.
- Nie jestem nim! - A tak się zachowujesz.
Synu.
Nie wiem, Liz.
Czasami mam wrażenie, że nie wytrzymam.
Kocham go całym sercem,
ale nie mogę być i jego matką, i ojcem.
Rozumiem.
Po prostu się za niego módl.
I za mnie.
JOSHUA MOORE PREZES Moore Fitness Inc.
Zysk z trzech głównych klientów jest bez zmian.
GymFit nadal jest numerem jeden, 4,5 miliona rocznie.
Ale ich prezes odchodzi, co nas martwi.
Pięcioletni kontrakt wygasa za rok.
Wiadomo, kogo wybiorą?
Jeszcze nie ogłosili.
Od razu się odezwiemy.
Jeśli stracimy GymFit...
Wtedy będzie pan miał cztery miesiące
na podjęcie trudnych decyzji.
Jeszcze jedno.
Slayer Sports opracowuje niszowy sprzęt.
W naszej niszy.
Musimy mieć ich na oku.
To prawda.
- Dziękuję, Emmett. - Do usług.
Panie Moore.
Przyszedł do pana młody człowiek, Isaiah Wright.
- Zaraz przyjdę. - Dobrze.
Isaiah?
Jak się masz?
Dobrze.
Chciałem z panem porozmawiać. Myślałem o tych pytaniach.
- Zamieniam się w słuch. - No tak.
Jeśli chodzi o mój rozwój w przyszłym roku,
to chcę nauczyć się ogarniać więcej obowiązków
i zdobyć nowe umiejętności.
Dobrze.
Pytał pan, jakim człowiekiem chcę być.
Dobrym. Takim, który robi swoją robotę.
Pytał pan też,
co ludzie mają o mnie myśleć.
Chcę, żeby mnie szanowali.
I tyle.
Dobrze.
Szukasz pracy na pełen etat czy na pół etatu?
Na początku na pół etatu.
Dobrze.
Porozmawiamy dwa razy w tygodniu przed pracą.
W ramach mentoringu.
Mentoringu? Pod kątem pracy?
Tak.
Ale też życiowych zasad.
Takich, które zawsze się przydadzą.
No dobrze.
Chodźmy na produkcję, oprowadzę cię.
Potem zaprowadzę cię do kierownika i dokończymy rekrutację.
- Super. - Gra?
- Gra. - No dobrze.
Co tu się robi?
Pokażę ci dział pakowania i wysyłki.
Dział? Jak duży jest ten zakład?
Dostarczamy 205 różnych produktów dla branży fitness.
Hantle, bieżnie, skakanki, wszystko inne.
Przechowujemy części,
a potem dostarczamy je dystrybutorom do montażu i sprzedaży.
Każdego dnia realizujemy od 600 do 800 zamówień.
- Ile osób tu pracuje? - W tej hali 24.
Todd.
Jak się masz?
- Dobrze, panie Moore. A pan? - Dobrze, dziękuję.
To Isaiah Wright.
W wolnej chwili
dokończysz z nim rekrutację.
Dobrze.
Najpierw go oprowadzę.
Tak jest.
Budowałem tę firmę 21 lat. Bóg był dla mnie łaskawy.
Nie potrąci cię, ma skanery i czujniki.
Masakra. Ile pan tego ma?
Dziesięć na produkcji i 75 w magazynie.
Wszystkie zaprogramowane.
- Nieźle. - Chodź.
Rozejrzyj się.
Sztos totalny.
Cody.
Jak tam roboty?
Żaden nie wziął L4, więc w porządku.
To Isaiah. Wyjaśnisz mu, jak działa system?
Cześć.
No.
Gdy wpływa zamówienie,
jeden z robotów odbiera je i dostarcza do punktu.
Stamtąd jedzie taśmociągiem
do odpowiedniego opakowania,
jest etykietowane i szykowane do wysyłki.
To moi najlepsi kumple.
Jasne?
Jasne.
- Dzięki. - Proszę.
Tak trzymaj.
- Chodź. - Na razie.
- Janelle? - Tak?
- Mogę ci kogoś przedstawić? - Oczywiście.
- Cześć. - To Isaiah Wright.
Ma u nas pracować na pół etatu.
- Miło cię poznać. - Również.
Janelle nadzoruje dział kadr.
Znosi mnie od samego początku.
Wie o firmie tyle co ja.
Ale mam więcej wolnego.
Musi się nauczyć odpoczywać
i wracać ze mną do domu.
Jesteśmy małżeństwem od 35 lat.
- Mamy cię. - Mamy cię.
Ale miałeś minę.
Kurczę
Jedyny wakat na pół etatu
to poniedziałki, środy i piątki od 9.00 do 17.00. Gra?
Gra.
Szkolenie zaczynasz w poniedziałek. Bądź punktualnie.
Wszyscy muszą się starać.
A to twoja karta. Nie zgub jej.
- Cześć. - Cześć.
Co dziś robiłeś?
Nic takiego. Byłem w Moore Fitness.
Moore Fitness?
Po co?
Akurat kogoś tam zatrudnili.
Kogo?
Tego typa.
A niech mnie!
- Dostałeś pracę w Moore Fitness? - Tak jest.
Jestem z ciebie taka dumna.
- Kiedy zaczynasz? - W poniedziałek.
Pięknie. Poprawiłeś mi humor.
Pan Moore pomagał wujkowi Tony'emu.
Wujaszkowi T?
Prowadził go, pomagał mu w pracy.
Prowadził go? To znaczy?
No wiesz, jak ktoś...
Jakby...
- Chodź ze mną do kościoła. - Już o tym rozmawialiśmy.
Nie bawię się w kościół.
Isaiah, Bóg chce, żebyś Go poznał.
Nie chowam się.
Jak chce, niech przyjdzie.
Nie będę się za Nim uganiał.
Dobrze.
Będziesz często widywał pana Moore'a?
Tak, dwa razy w tygodniu przed pracą.
Na mentoring.
Coś w tym stylu.
- No dobrze. - No.
- Kolacja za dziesięć minut. - Spoko.
Boże, widzę, co robisz.
Widzę Twoje dzieło.
Przyciągnij go do siebie, Panie.
Każdy pracownik musi pamiętać,
że odpowiadam za tę firmę.
Chcę, by moi podwładni mnie wspierali.
Oni też będą oczekiwać
tego samego od swoich podwładnych w przyszłości.
Traktuj innych tak, jak chcesz być traktowany.
Nawet jak kogoś nie lubisz.
Szanuj przełożonych tak, jak chcesz, by oni cię szanowali.
Rozumiesz?
Tak.
Tutaj dzieje się magia.
Wanda sprawdza, czy każda paczka jest odpowiednio zamknięta.
Diego i Carlos
przyklejają etykiety i ustawiają paczki.
Oczywiście każde z nich potrafi obsługiwać pozostałe stanowiska.
- Siema. - Cześć.
Zaczniesz w tej sekcji.
Obserwuj ich i naśladuj.
Jak załapiesz, przeniesiemy cię dalej.
Chodźmy.
Isaiah, cały dzień grasz.
Miałem wolne.
A jutro nie pracujesz?
Pracuję, ogarnę.
Już po północy.
Ogarnę, mamo.
No dalej.
Dziękuję.
- Przepraszam, już biorę. - Jakiś nagły wypadek?
- Nie, moja wina. - Gdzie twoja kamizelka?
- Skoczę po nią. - Odbiłeś się?
Jeszcze nie.
Isaiah, spóźniłeś się 45 minut, a to twój trzeci dzień.
Zaniedbuję swoje obowiązki.
To bez znaczenia.
LeBron zdobył mistrzostwo z każdą drużyną.
I co z tego?
Jordan był w finale sześć razy.
Ile razy wygrał?
- Sześć! - Sześć!
Tylko z Bullsami. A LeBron wygrał z Miami, Cleveland...
Pan Moore chce cię widzieć.
Michael Jeffrey Jordan zmienił oblicze koszykówki.
Działają ostrzej, niż sądziliśmy.
To mały klient,
daje nam 40 000 rocznie, przeżyjemy.
Ale musimy zabezpieczyć większych.
Oczywiście.
Pół roku temu nie słyszałem o Slayer Sports.
Mają środki i są nienażarci.
Na tym niech skończą. Będę informował.
Miałem dla ciebie śniadanie. Co się stało?
Zaspałem. Zapomniałem nastawić budzik.
No dobrze.
Jeśli chcesz, to masz tu letnie burrito,
sok i zimne placki ziemniaczane.
Nie, dziękuję.
W sumie to umieram z głodu.
Przemyśl to.
Niedotrzymywanie zobowiązań wygląda na brak szacunku.
Gdy spóźniasz się 45 minut do pracy,
ktoś musi cię zastąpić.
Jeśli masz dobry powód, przełkną to.
Jeśli nie, poczują się znieważeni.
Nie chcesz, by inni wątpili w to, czy sobie poradzisz.
Muszą wierzyć, że sobie poradzisz,
i za to cię szanować.
Będę szczery.
Mężczyzna musi dotrzymywać słowa.
Potrafisz to?
Tak, proszę pana.
Zacznij planować z wyprzedzeniem.
Wypocznij, nastaw budzik
i daj sobie czas, by tu dotrzeć.
To okażesz szacunek innym.
A kiedy masz tu być,
bądź.
- Zaczął tam pracować? - Tak.
Nie powiedział mi, co się stało.
Ale wiecie co?
Po jego minie widzę, że coś jest nie tak.
Każda matka zna swoje dziecko.
Darren zbytnio lekceważył pracę
i ciągle wylatywał.
Nie pozwolę,
żeby Isaiah robił to samo.
Nie ma opcji.
I tak dość już znienawidził ojca.
Potrzebuję modlitw jak nigdy.
- Dlatego zadzwoniłaś do siostry. - Tak.
Będzie lada chwila. Muszę się z nią zobaczyć.
Cześć, ciociu Cynthio.
Danielle! O rety.
Nie spodziewałam się. Co za niespodzianka.
Myślałam, że studiujesz. Jak leci?
Dobrze, mam przerwę.
- Mama parkuje. - Dobra.
- Cześć, Danielle. - Hej.
Elizabeth!
Cześć, siorka.
Dobrze cię widzieć. Tyle minęło.
Uwielbiam, gdy siostra mnie odwiedza.
Usiądź, zrobię ci kawę.
Dziękuję.
- Cześć, kochane. - Cześć.
- Co za torebka. - Miło was widzieć.
Ale schudłaś, rany.
Przestańcie.
- Nadal lubisz karmel? - Pamiętałaś.
Oczywiście, że tak.
- A ona będzie? - Dziękuję. Będzie.
Tylko dokończy rozmowę.
Kto taki?
Kiedy moja siostra potrzebuje modlitwy,
to sprowadzam zawodowców.
Czołem.
Dobrze trafiłam?
Pani Clara. Oczywiście.
Dobrze panią widzieć.
Witaj, kochanie.
Jak się masz?
Dzięki pani już lepiej.
- Zapraszam. - No dobrze.
Isaiah nie unika odpowiedzialności.
Po prostu nie nauczył się jej przyjmować.
Właśnie. A powinien.
Nie miał w domu wzorca mężczyzny.
Widzi, że wszystkim się zajmuję,
ale kobiecie jest ciężko
zrobić z chłopca mężczyznę.
- O tak. - Tony pomaga,
ale mieszka godzinę drogi od Charlotte.
Chcę się za niego pomodlić.
Ale to nic pilnego. Ma czas.
Nie róbmy z tego katastrofy.
Przeciwnie, moja droga.
Nie możemy traktować modlitwy jak zapasowej opony,
jak ostateczności.
Modlitwa musi być kierownicą,
której trzymamy się zawsze i wszędzie.
Święte słowa.
Chodziło mi o to...
Cicho bądź. Babka wie, co mówi.
- Dobrze. - Pozwolę sobie zacząć
od wychwalania Pana za to, jaki jest.
Alleluja.
Pomodlimy się, by Bóg otworzył mu oczy,
aby Isaiah ujrzał się oczami Pana.
Aby zrozumiał, że potrzebuje Boga.
Aby Bóg zamieszkał w jego sercu.
Tak.
Dał mu siłę, by stał się mężczyzną. Tego pragnie Pan.
Pięknie!
Musi tu pani częściej przychodzić.
Dla Keishy.
- I każdego... - Dziękuję.
...przez kogo szatan chce go zwieść.
Tak. Prosimy, Ojcze.
Dziękujemy, Panie.
Pokieruj jego życiem.
Tak.
- Dopomóż mu. - Mogę pomóc?
To salon fryzjerski czy modlitewny?
- Wstrząśnij nim. - Jedno i drugie.
Czego ci trzeba?
Pokaż mu, że Cię potrzebuje, Jezu.
- Jednego i drugiego. - Tak.
Dołączysz do nas?
Moje włosy potrzebują zbawienia.
- Chodź. - Ja też.
Jest i Isaiah.
- Dzień dobry. - Kwadrans za wcześnie.
- Nie chciałem się spóźnić. - Słusznie.
- Tak. - I wiesz co?
Dziś zjesz ciepłe.
Czułem już na parkingu.
Serio?
W końcu nauczyłem się słuchać.
Teraz mi wstyd.
W wieku 24 lat myślałem, że sam poradzę sobie w życiu.
Ale gdy ktoś upadnie tyle razy co ja,
zrozumie,
że lepiej uczyć się na cudzych błędach
niż ciągle popełniać własne.
Rozumiem.
Ciągle się sprzeczałem.
Byłem kozakiem, miałem swoje zdanie.
Aż mama powiedziała mi coś, czego nigdy nie zapomniałem.
Rzekła:
„Bądź fontanną, a nie odpływem.
Dawaj więcej, niż bierzesz”.
Im więcej o tym myślałem...
Wykorzystywałem ludzi, by osiągnąć własne cele.
Nie darzyłem ich miłością.
Oto myśl na dziś.
Myśl w ten sposób.
Bądź fontanną, a nie odpływem.
Coś ci przeczytam.
Z Listu do Galatów.
„Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności.
Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału.
Wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie.
Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie.
Miłuj bliźniego jak siebie”.
Czym jest „hołdowanie ciału”?
Biblia mówi, że wszyscy mamy skłonność do grzechu.
Egoizm, duma, chciwość, gorycz.
Ale Bóg i tak nas kocha.
Że posłał swojego syna, by umarł na krzyżu
i spłacił nasz dług wobec Boga.
Potem wskrzesił Jezusa,
byśmy mogli żyć w zgodzie z Bogiem,
jeśli zawierzymy Jezusowi.
To droga do wolności.
Gdy podążamy za Jezusem i oddajemy Mu się,
On wydaje przez nas owoce na chwałę Pana.
Miłość, radość, pokój,
cierpliwość, życzliwość,
dobroć, wierność, łagodność, samokontrola.
Tego od nas oczekuje.
Takim człowiekiem chcę być.
Coś ci powiem.
Jeśli chcesz, zapraszam w sobotę.
Mój kościół ma taką placówkę.
Co miesiąc spotykamy się i rozdajemy jedzenie ubogim.
- Zwykle od dziewiątej. - Pan to robi?
Co miesiąc. Sponsorujemy to.
Śmiało.
Jeśli chcesz, zawiozę cię.
- Chcę. - Super.
RZYMSKI SZLAK DROGA DO ZBAWIENIA
Wszystko w porządku?
Tak.
To dla mnie nowość.
Dobrze ci poszło. Pomogliśmy wielu ludziom.
Zjesz z nami kolację?
Dziś ja gotuję.
Nie tak dobrze jak Janelle, ale zjadliwie.
Nie wierz mu, jest świetny.
- Chętnie. - Zaczekajcie.
Pójdę po samochód.
Czasami prezes musi prowadzić służbowe rozmowy w weekendy.
Rozumiem.
Kto to?
To nasz syn Jalen.
Nie wiedziałem, że macie syna. Gdzie jest?
Zmarł w wieku 17 lat.
Przepraszam, nie wiedziałem.
Nie szkodzi.
Gdy Jalen dorastał,
dla Joshui liczyła się tylko firma.
Było nam ciężko.
Pewnego wieczoru Jalen pojechał z kolegami na przyjęcie.
Pijany kierowca przejechał na czerwonym
i wjechał w ich auto.
Nie mogliśmy się pożegnać.
Przez pewien czas
Joshua winił wszystkich, nawet mnie.
Niemal się rozwiedliśmy.
Pewien mężczyzna ze wspólnoty,
mechanik, zaprosił go
na regularne spotkania.
Pomógł Joshui
zupełnie zmienić swoje myślenie i zacząć żyć
zgodnie z Biblią.
Tak mój mąż został uczniem Jezusa Chrystusa.
To go zmieniło.
Nie nazywamy siebie tylko chrześcijanami.
Jesteśmy oddani Jezusowi.
Zrobimy wszystko, co każe.
„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej.
Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to,
że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.
Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć,
a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Jeżeli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem,
i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych,
osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi
do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia.
Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”.
Dopomóż mi, Jezu.
Isaiah?
Wybacz, że tak późno. Mam kolację.
Nie trzeba.
Modliłam się z ciocią i paroma innymi osobami w salonie.
Straciłam poczucie czasu.
Wszystko gra?
Tak.
Tylko...
Też się modliłem.
O co się modliłeś?
Wiesz.
Próbowałem wszystko ogarnąć
zupełnie sam.
Teraz wiem, że...
potrzebuję Jezusa.
Żeby mi pomógł.
Prosiłem go o to.
Isaiah.
Modliłam się o to.
Chwała Panu.
Dziękuję Ci, Jezu.
O Boże.
No dobrze.
Tak długo na to czekałam.
- Przepraszam... - W porządku.
Nie wiem, czemu to tyle zajęło.
Wiesz, o co się modliłyśmy?
O co?
Za ciebie.
Dzięki, mamo. Kocham cię.
Tak bardzo cię kocham.
Najmocniej.
Isaiah.
Jesteśmy braćmi w Chrystusie.
Ale to chyba nie koniec?
Nie.
Trzeba cię ochrzcić.
- I pomówić o prowadzeniu. - Chętnie.
Wczoraj przeczytałem połowę Nowego Testamentu.
O wierze,
o cudach, jakich dokonywali uczniowie i bliscy Chrystusa.
Właśnie tego chcę.
Mało kto tak myśli.
Ludzie poprzez wiarę pragną zbawienia.
Niewielu chce iść za Jezusem w ten sposób.
Dlaczego?
Bycie uczniem ma swoją cenę.
Ewangelia świętego Łukasza, rozdział dziewiąty.
„Jeśli kto chce iść za Mną,
niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój
i Mnie naśladuje”.
„Swój krzyż”? Co to znaczy?
To znaczy, że coś umrze.
Zwyczaje, plany, cele.
Cokolwiek stoi na drodze twojej relacji z Bogiem,
twojego posłuszeństwa.
Uczeń Jezusa nie żyje dla siebie,
ale dla Niego.
Jest Mu oddany, poznaje Go.
Kiedy zaufałem Jezusowi, zostałem chrześcijaninem.
Potem zapragnąłem zostać uczniem.
Ale miałem w życiu wiele innych rzeczy.
Jakby mój talerz był pełny.
Ale Bóg zrobił coś, czego się nie spodziewałem.
Co takiego?
Kazał mi porzucić golfa.
Golf? To nic złego.
Nie.
Ale ja go uwielbiałem.
Był dla mnie w życiu zbyt ważny.
Wykorzystałem każdą szansę
i pewnego dnia Bóg przypomniał mi o mojej prośbie. Zrozumiałem,
że nie robię już dla Niego miejsca.
Zrezygnowałem więc z golfa
i zastąpiłem go czasem dla Boga i Jego słowa.
Grałem dwa do trzech razy w tygodniu,
teraz trzy w roku.
Serio?
Powiem tak.
Podążanie za Jezusem kosztuje,
ale jest tego w stu procentach warte.
Umarł za mnie,
musi być wart tego wszystkiego.
Jest.
Wiesz co?
Chcę ci przedstawić grupę mężczyzn, którzy są dla mnie wszystkim.
Polubisz ich.
Jasne.
Przećwiczmy powitanie.
Stań tu ze mną.
Powitanie?
Chodź.
Kiedy cię poznałem,
nie potrafiłeś spojrzeć mi w oczy ani uścisnąć dłoni.
Poćwiczymy to.
Poważnie?
Podejdź do mnie i się przedstaw.
Jestem Isaiah.
Dobra, w porządku.
Pamiętaj.
Kiedy się przedstawiasz,
mówisz coś o sobie i o tym, jak postrzegasz rozmówcę.
Każdy chce być doceniony.
Zwłaszcza mężczyźni pragną szacunku.
Gdy się witasz, patrz rozmówcy w oczy.
Bądź pewny siebie.
Nie arogancki, ale pewny siebie.
Przedstaw się, uściśnij mocno dłoń
i uszanuj rozmówcę, zapamiętując jego imię.
Dobrze.
- Jeszcze raz. - Dobrze.
Dzień dobry, Isaiah Wright.
Miło cię poznać, Isaiah. Joshua Moore.
Miło pana poznać.
O wiele lepiej.
Rety. Coraz lepiej ci idzie, Isaiah.
Nie tak jak tobie. Jesteś tu najszybsza.
No dobra.
- Dobrze ci idzie. - Dzięki.
Przeniesiesz się do nowej sekcji, poduczysz się. Chodź.
Cześć.
Wychodzę.
- Wiedzą, że przyjdzie? - Wiedzą.
- Cieszę się. - Ja też.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Będę się za was modlić.
Spodoba ci się.
Dobry wieczór. Jak się pan ma?
- Dobrze, Amy. A ty? - Dobrze, dziękuję.
Pana goście już są.
Chodźmy.
Dziękuję, Amy.
Dzięki.
- Jest i on. - Cześć, Tony.
Mój człowiek.
- Jak miło. - O tak.
- Jak się masz? - Jakoś leci.
- Jasne. - Jakoś leci.
- Cześć, Zay. - Wujku.
Dobrze cię widzieć.
Twoja mama wspominała o twojej decyzji.
- A teraz? - Tak.
- Jestem dumny. - Dzięki.
Aż mi się w głowie kręci, ale dużo się uczę.
Nauczysz się o wiele więcej.
- Cieszę się. - Chodź.
Panowie, to wielki dzień.
- O tak. - Tak.
Oto Isaiah Wright.
Niedawno zaczął pracę w Moore Fitness.
Od kilku dni jest waszym bratem w Chrystusie.
Przedstawmy się.
Jestem jego wujem, więc już mnie zna.
Isaiah, to są Trey i Deon.
- Cześć. - Miło mi.
Obok nich stoi Benjamin.
Inaczej „trener B”.
Jest ich trenerem na boisku.
Należą też do naszej wspólnoty.
Miło cię poznać.
- Witaj. - Trenerze.
Jestem Jonathan. Pracuję w kościele w New Hope.
To mój brat Levi.
Jest studentem.
- Cześć. - Siema.
Jestem Vaughn, doradca finansowy.
- Jest ze mną mój syn Jerry. - Miło poznać.
To koleś od forsy.
W razie czego pomoże.
- Musisz go poznać. - Tak jest.
Nazywam się Bobby i jestem psychologiem.
To jest Ethan.
Dwa tygodnie temu zaprosił Jezusa do serca.
- Tak. - O tak.
James, emerytowany żołnierz, teraz agent nieruchomości.
To mój syn, KJ.
Przede wszystkim
dzięki za pomoc w sobotę.
Chłopak się napracował. Dzięki.
Świetna robota, fakt.
Nasza grupa się rozrasta.
Każdy z nas ma mocne strony i wspiera innych.
Jemy razem, razem się modlimy,
wspieramy się nawzajem i pomagamy sobie,
podążając za Jezusem.
Isaiah, witaj w Kuźni.
Całą noc się modliłem, zastanawiając się,
po co Bóg zaprowadził mnie tak daleko,
skoro jestem niewypłacalny.
Nie rozumiałem, ale drążyłem.
Aż przeczytałem List do Hebrajczyków.
Rozdział 11.
„Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu”.
Tak jest.
„Przystępujący bowiem do Boga musi uwierzyć, że Bóg jest
i wynagradza tych, którzy Go szukają”.
Wtedy zrozumiałem,
że Bóg celowo pozwala na przeszkody,
bo jeśli sam sobie poradzę, to będzie moja zasługa.
Ale On weźmie to na siebie.
Jeśli szczerze szukacie Boga,
nie bójcie się przeszkód.
Piękne słowa.
Brawo.
Bobby, co ostatnio pokazał ci Bóg?
- Po czymś takim? - Dajesz.
Od dawna się spotykacie?
- Co? - Jak długo się spotykacie?
Joshua prowadził wszystkich starszych.
Przez 15 lat. W tym mnie.
Każdemu poświęca dwa lata. Uczy nas
chodzić z Panem.
Zachęca nas, byśmy robili to samo.
Wszyscy tu zgromadzeni
też prowadzą swoich uczniów.
Pomagamy im kształtować wiarę i charakter.
Dlatego nazywamy to Kuźnią.
Spotykamy się, razem się rozwijamy, razem jemy.
Co dwa tygodnie.
To jedna z najważniejszych rzeczy w moim życiu.
Dobrze, że tu jesteś.
„Jak młodzieniec zachowa czystość?
Słuchając słów Twoich.
Z całego serca szukam Ciebie, nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań.
W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie”.
Boże...
Masz być najważniejszy.
Czy muszę z czegoś zrezygnować?
No nie.
Tylko nie to.
Wiem, że jestem od tego uzależniony.
Albo jesteś Panem, albo nie.
Dla mnie...
jesteś Panem.
No dobra. Co jeszcze?
Co my tu mamy?
Dobra, usuń.
Skasowane.
Ciebie też.
Ty też wypadasz.
Ile ja tego mam?
Cześć, Jamal.
Nie było cię od trzech tygodni. Zaraz gramy. Będziesz?
Tak, mam dziś wolne.
Czas najwyższy.
No dobra.
DO LOMBARDU
Mój synek!
Dorasta.
Cześć, Isaiah.
Co to?
Przenośny panel słoneczny.
To dla misji.
Dla misji?
Wysyłamy je co jakiś czas.
Razem z filtrami, lampami, namiotami, apteczkami.
Firma się tym zajmuje?
Oddajemy je za darmo.
Naprawdę?
Tak.
Moore Fitness obraca 90% swojego dochodu.
Pozostałe 10% inwestuje
w działania misyjne i medyczne.
Dlatego tak szanuję Joshuę.
Choć czasem budżet ledwo się spina.
Dlatego musimy dbać o największych klientów.
Oni to finansują.
Tam trafiają te rzeczy?
Do tej pory do 46 krajów.
Szef pomagał kopać studnie i sadzić ogrody,
odzyskiwać tereny po powodzi. Głosił Ewangelię.
To nasza misja.
Sporo podziękowań.
To tylko część, mamy ich tysiące.
Potwierdzisz gotowość zamówień,
weźmiesz podpis od kierowcy i wypełnisz formularz.
Podjeżdża.
Przywitaj się z kierowcą.
Oni też potrzebują motywacji.
Fontanna, nie odpływ.
Dasz radę.
Isaiah?
Zajmij się nim.
No cóż.
Tak że...
Isaiah.
To mój ojciec.
Chodźmy do gabinetu.
Chodź.
Przepraszam. Nie chciałem zaszkodzić.
Todd sobie poradzi.
Usiądź.
Powiedziałem sobie,
że jeśli znów go zobaczę...
zachowam spokój.
Tyle mi obiecał.
Miał przestać pić, znaleźć pracę,
naprawić wóz, odebrać mnie z treningu.
Same kłamstwa!
Pamiętam,
jak po szkole zastałem płaczącą mamę.
Nie wiedziałem, co się stało.
Po kilku dniach zrozumiałem,
że odszedł na dobre.
Zabrał pieniądze.
Dzwoniłem do niego,
zostawiałem wiadomości, pisałem.
Nigdy nie odpowiedział.
Mama się dowiedziała, że ją zdradził.
To ją zraniło.
Chciałem mu rozwalić łeb.
Przepraszam.
Wiem...
czym jest gniew.
Chciałem się zemścić na człowieku, który zabił mi syna.
Nienawidziłem go.
Chciałem, żeby zgnił w celi.
Bóg widzi wszystko.
Wszystko.
I jest sędzią doskonałym.
Bóg rzekł: „Do mnie należy pomsta.
Ja wymierzę zapłatę”.
Nie odpuszczałem.
Dlatego
poprosiłem Boga o pomoc.
Podjąłem najtrudniejszą decyzję w życiu.
Oddałem to Bogu.
I wybaczyłem.
Nie chciałem.
Bóg wybaczył mi tak wiele.
Kim jestem, by odmówić przebaczenia?
By ignorować to, co Jezus zrobił dla mnie na krzyżu?
Mam po prostu wybaczyć?
Duszony w sercu gniew
będzie cię zatruwał.
Gdy postanowiłem wybaczyć
i pozostawić to Bogu,
poczułem się, jakby ktoś zwolnił hamulec.
Ból zaczął ustępować.
Rany – goić się.
Nie mam ojca.
Właśnie że masz.
Gdy oddałeś życie Chrystusowi, pojednałeś się z Bogiem.
Bóg nie jest jak twój tatko.
Bóg jest idealnym ojcem.
Bóg cię kocha, Isaiah.
Kocha cię bardziej, niż ci się wydaje.
Możesz mu zaufać. Kocha cię do głębi.
Co mam zrobić?
Zaufać swemu doskonałemu Ojcu Niebieskiemu
w sprawie tego doczesnego.
Przebacz.
Nie z uczuć, a z wyboru.
To mój pierwszy dziennik.
Wtedy postanowiłem, że zostanę uczniem Chrystusa.
Pomógł mi przebaczyć.
To pański pamiętnik.
Tak, cały zapisany.
To wszystko, co pokazał mi Bóg.
Przeczytaj go.
„Nikomu złem za złe nie odpłacajcie.
Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi.
Nie mów: »Za zło się odpłacę«.
Zdaj się na Pana: On cię wybawi.
Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec nie przebaczy wam przewinień.
Gniew bowiem męża nie wykonuje sprawiedliwości Bożej.
Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę.
Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga,
aby was wywyższył w stosownej chwili.
Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was.
Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł,
jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć.
Bóg wszelkiej łaski was powołał do wiecznej swojej chwały
w Chrystusie.
Gdy trochę pocierpicie,
sam was udoskonali, utwierdzi, umocni
i ugruntuje.
Jemu chwała i moc na wieki wieków! Amen”.
Dobrze, Boże.
Widziałeś wszystko.
Widziałeś, co zrobił. Co zabrał.
Słyszałeś, co powiedział!
Zdejmij ze mnie to brzemię.
Nie chcę być zgorzkniały.
Panie mój.
Pozostawiam to Tobie.
Wybieram...
Wybieram przebaczenie!
Wybaczam ojcu.
Wybaczam mu,
ale pokaż mu, że zgrzeszył.
Dotrzyj do niego!
Ale błagam.
Zdejmij to brzemię.
Oczyść me serce.
Błagam, Panie.
Pobłogosław moją matkę.
Ulecz ją. Pociesz. Wzmocnij. Chroń.
Krocz z nią!
Wiesz, że ją kocham.
Panie.
Widziałeś, co dla mnie zrobiła.
Słyszałeś, jak się za mnie modliła.
Widziałeś, przez co przeszła.
Pobłogosław ją.
I czyń wolę swoją.
Z góry Ci dziękuję.
Chwalę Cię i wielbię, Panie.
Jesteś moją nadzieją.
Moją siłą.
Jesteś...
Jesteś moim Ojcem.
Dziękuję Ci, Jezu.
Daj mi to, o co proszę.
Pobłogosław mnie, Panie.
Pobłogosław mnie.
- Dzięki, Bobby. - Proszę.
Człowiek, który prowadził mnie dwa lata,
pokazał mi, że potrzebuję więcej braci w Chrystusie.
Podzielę się z wami tą potrzebą.
Isaiah, zbliż się.
Ten miecz powstał w kuźni dzięki płomieniom i ciśnieniu.
Waży około pięciu kilo.
Chwyć go i trzymaj prosto.
Im więcej czasu spędzamy ze słowem Bożym, w modlitwie,
podążając za Panem...
tym więcej mamy siły.
List do Efezjan głosi, że słowo Boże jest naszym mieczem Ducha.
To nasza najważniejsza broń.
Na początku
poczujecie się silni i gotowi.
Zdolni się bronić
i stawić czoła każdemu wyzwaniu.
Ale Bóg chce, byśmy się kochali,
zachęcali się nawzajem, wymagali odpowiedzialności.
Bo im dłużej będziemy to robić sami, tym będzie trudniej.
Isaiah, jak tam miecz?
Robi się ciężki.
- Na pewno. - Tak już ma.
Jak i życie.
Mimo to ludzie będą próbowali sami zajść jak najdalej.
Potrzebujemy siebie nawzajem,
a Bóg daje nam siłę, gdy jesteśmy razem.
Czasami będziemy sami.
Ale nie z dumy czy uporu.
Możemy prosić o pomoc.
Powinniśmy też jej udzielać.
Trwać przy braciach.
Traktować ich tak, jak chcemy być traktowani.
I jak teraz?
O wiele lepiej.
Dziękuję, panowie.
Isaiah, ten miecz jest twój.
To dar od nas wszystkich.
Powieś go na ścianie, by przypominał ci,
że choć możesz podążać tą ścieżką sam,
potrzebujemy braci.
Dziękuję.
Isaiah.
To ci się przyda.
- Dzięki, Bobby. - Proszę.
- Wybrałeś już miejsce? - Tak.
W moim pokoju.
- Zrobiłem to samo. - Tak.
Długo zna pan Joshuę?
Przyjaźnimy się od ponad 15 lat.
To...
To jeden z moich najlepszych kumpli.
Fajnie. Jak się poznaliście?
Opowiedzieli ci o swoim synu Jalenie?
Pani Janelle mówiła.
Zabił go pijany kierowca.
Tak.
Ja byłem tym kierowcą.
Tak się poznaliśmy.
Rok po procesie
odwiedził mnie ze swoim prowadzącym.
A potem
po prostu...
ciągle przychodził.
- Wiesz, jaki jest. - Tak.
W końcu doprowadził mnie do Jezusa.
Odmienił moje życie.
Mnie prowadził pierwszego.
Pomóc ci?
Nie trzeba. Testuję nowe produkty do salonu.
- Skosiłeś trawnik? - Tak.
Miałem trochę czasu.
- Dzięki, wygląda świetnie. - Dostałaś to, co wysłałem?
Chciałem ci wysłać pierwszy czynsz.
- Isaiah, to za dużo. - Nie, tego chcę.
Chciałem też zaprosić cię na kolację.
Chwileczkę.
Mój syn pomaga w domu,
płaci czynsz i zaprasza mnie na kolację?
Tak. Ale musisz pożyczyć mi wóz.
Choć oszczędzam na własny.
Wiesz co?
Takiego ciebie nigdy bym się nie wyparła.
Dzięki, zapamiętam.
Co się dzieje?
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, ISAIAH
PODANIE NA STUDIA
Mogę się tam uczyć i pracować tutaj.
- Licencjat z zarządzania? - Co pan na to?
Podoba mi się.
A koszty?
Dostanę zasiłek,
a jeśli utrzymam wyniki, dostanę też stypendium.
Mogę pokryć resztę, ale chcę kupić samochód.
Nakręciłem się, ale wiem, że będzie ciężko.
Nie bój się trudnych rzeczy, o ile są tego warte.
Czcij Boga.
- Zobacz, co zrobi. - Tak.
Właśnie.
Modliłem się za tatę i postanowiłem do niego napisać.
Wysłałem list do jego firmy.
Mam nadzieję, że go dostanie. Wszystko tam zawarłem.
A jeśli nie odpisze?
Już powierzyłem go Panu.
Zaczynam rozumieć, że to Bóg jest ojcem,
którego potrzebuję.
Ale uznałem, że spróbuję.
Dobrze się spisałeś.
Wiem, że Bóg cię pobłogosławi.
Przepraszam, ale przejęli obu.
- Slayer Sports? - Tak.
To dwaj mniejsi klienci, ale nie zwalniają tempa.
Na misję wystarczy,
ale to już granica.
Wezmą się za GymFit albo HighStride.
Umów mnie z trójką największych.
Polecę tam.
Robi się.
Chcę dziś zrobić coś,
o czym my, starsi, mówimy od kilku tygodni.
Młodzi doskonale sobie radzą.
Od czasu do czasu chcielibyśmy
was wesprzeć.
Na początek...
Isaiah.
No dobrze.
Podejdź.
Chcę ci coś powiedzieć.
Znam cię od roku.
Obserwowałem, jak dorastasz i dojrzewasz na wiele sposobów.
Wykształciłeś charakter,
odpowiedzialność,
wiarę.
Nawet inaczej się ubierasz.
Tak.
Powiem wprost.
Stoi przede mną mężczyzna.
Isaiah przyjął Jezusa Chrystusa jako swego Pana i Zbawiciela.
Ciężko pracował, by nauczyć się
zasad biblijnych i stosować je w swoim życiu.
Walczył, aby wybaczyć krzywdy i oddać je w ręce Pana.
Patrzyłem, jak kroczy jako człowiek.
Pobożny człowiek.
Isaiah, błogosławię cię.
W imię Pana.
Błogosławię cię...
z szacunkiem,
miłością i przyjaźnią
jako brat w Chrystusie.
Jesteś silnym, mądrym, pełnym wiary człowiekiem.
Przed tobą wspaniała przyszłość.
Niechaj od dzisiaj
Boża ręka prowadzi cię przez życie.
Obyś czuł Jego miłość,
przebaczenie, moc
i dary.
Niech Jego błogosławieństwo cię chroni,
bowiem pokładasz w Nim wiarę.
Obyś kroczył w zwycięstwie...
aż po kres.
Kocham cię.
I jestem z ciebie dumny.
W imię Jezusa, Pana i Zbawiciela.
Bracia, zbliżcie się.
Pomódlmy się za niego.
- Boże. - Tak.
- Pobłogosław naszego brata w Chrystusie. - Tak.
Prowadź go
i strzeż.
Napełnij go mądrością
- i roztropnością. - Tak.
Kieruj jego życiem i sercem.
Tak, Panie.
Błogosław go, gdy wchodzi
i gdy wychodzi.
Pobłogosław wszystko, do czego przyłoży rękę.
Chroń go od wszystkiego,
co mogłoby go od Ciebie odwieść.
Zaprowadź go na ścieżkę,
którą dla niego wybrałeś.
Tak, Panie.
Niech będzie błogosławieństwem dla innych przez wszystkie dni życia.
Tak.
Proszę o to i przyjmuję
w imię naszego Pana i Zbawiciela.
Tak.
- Amen. - Amen.
- Dzięki, bracie. - Gratuluję.
Nigdy się tak nie czułem.
Czyli dzień się udał?
Tak.
I to jak.
Skarbie, to jeszcze nie koniec.
To znaczy?
Co to jest?
Chcę ci coś pokazać. Otworzysz garaż?
To nie jest mój samochód.
Właśnie że twój.
Jak to zrobiłaś?
Joshua zna mechanika.
A poza tym
pewien młodzieniec pomaga mi z opłatami
już jakiś czas.
Udało mi się trochę odłożyć.
Dziękuję Ci, Boże.
Dziękuję za mojego syna.
Dziękuję, Ojcze, bo widzę, co robisz w jego życiu.
Dziękuję, Panie.
Dziękuję, Ojcze.
Siemano.
To twoja fura?
Tak jest, Zay!
Ekstra.
Ale cacko!
Co?
- Dziękuję. - Ja dziękuję. Do zobaczenia!
- Gotowa? - Miałam cię wołać.
- Za 90 minut lecimy do Dallas. - Dobrze.
Wiem, że lecicie do HighStride.
Sekundkę.
Grayson Lance, nowy prezes GymFit,
ma dziś spotkanie ze Slayer Sports.
- Chcą go przekabacić. - Nam nie odpowiada?
Kontaktowaliśmy się kilka razy.
Chce się rozejrzeć.
Polecimy do GymFit po spotkaniu z HighStride.
- Dobrze. - Nie chcę wyjść na desperata.
Porozmawiam z nim.
Na to liczyłem. Dam mu znać.
- Dzięki. - Proszę.
- Lepiej się pomódlmy. - O tak.
- Dziękuję. - Miłego.
W czym mogę pomóc?
- Co słychać? - Wszystko dobrze.
Mogę jakoś pomóc?
- Zastałem twojego ojca? - Tak.
Chcesz z nim pomówić?
Tak, jeśli to nie kłopot, oczywiście.
Chwileczkę.
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Isaiah Wright.
Tim Watson, miło mi. W czym mogę pomóc?
Chciałem z panem porozmawiać,
bo jestem winien przeprosiny.
- Przeprosiny? - Tak.
Znieważyłem pana i pańską córkę.
Bardzo przepraszam.
Nie kojarzę, żebyśmy się spotkali.
- Tak że... - Spotkaliśmy się.
Jakiś rok temu tu byłem, ale nie po kawę.
Kazał mi pan wyjść.
Powiedziałem coś,
czego nie powinienem.
Przepraszam was oboje.
Mam nadzieję, że mi wybaczycie.
Zmieniłeś się.
Zdecydowanie.
Szanuję to, że tu przyszedłeś.
Wybaczam ci.
Dziękuję.
To wiele znaczy.
Dziękuję za pański czas.
Nie ma za co.
Na razie.
Rzadki widok.
Z pewnością.
Na pewno?
Wybierze firmę, która zdąży zrealizować zamówienie.
Podobno Slayer Sports zdążą do jutra do południa.
Ich produkty są tej samej jakości?
Greyson Lance mówi, że tak.
Podali tę samą cenę, ale towar dostarczą szybciej.
Pan Lance zamówił 3000 sztuk,
by sprawdzić, kto dostarczy je pierwszy.
Wyślij mi jego numer, pomówię z nim.
Szefie.
Bez GymFit albo porzucimy misję, albo zwolnimy jedną trzecią personelu.
Nie chce pan wybierać.
- Wysyłam numer. - Dziękuję.
Zdążymy w tym tempie?
Za nami ośmiogodzinna zmiana.
Personel musiałby dołożyć dwie.
Boże, wskaż mi drogę.
- Daliśmy czadu. - Dwie dychy.
Żartujesz?
- Muszą na jutro? - Nie muszą.
Wezmą tego, kto wykaże,
że jest w stanie przycisnąć.
Co mamy zrobić?
Właśnie zamykamy fabrykę na weekend.
To strategiczny ruch. Ten klient przynosi 4,5 miliona dolarów.
Co się dzieje?
Nasz klient, GymFit, ma nowego prezesa.
A nasz kontrakt wygasa.
Inna firma twierdzi, że dostarczy
takie produkty szybciej.
Prezes GymFit zamówił 3000 sztuk
w ramach próby.
- Co to za druga firma? - Slayer Sports.
Aby odbić klienta,
zobowiązali się dostarczyć towar jutro do południa.
A że nasza fabryka jest dalej,
mamy dwie godziny mniej.
Cwani są.
Fakt. Nie ma opcji.
A mamy niezbędne produkty?
Tak, ale nie w tym problem.
Realizacja zajęłaby dwa dni 24 osobom.
W normalnym trybie.
Właśnie skończyliśmy zmianę.
Jeśli stracimy tego klienta, wszyscy ucierpimy.
I nie wystarczy na misję, nie?
Tak jest.
Skoro tak chcą, to bądźmy cwańsi.
Popracujemy całą noc i rano będzie gotowe.
Całą noc? Jest nas sześcioro. Siedmioro z Emmettem.
Mam odbębnić jeszcze 16 godzin?
Ja jestem gotów na poświęcenie.
Nie możemy odpuścić.
Nie ma gwarancji, że do rana skończymy.
Jeśli się nie uda, poświęcimy noc
i zdrowie na darmo.
Ja się tym zajmę i wezmę winę na siebie.
Powiesz panu Moore'owi, że to był mój pomysł.
Wchodzę w to.
Poważnie?
Pan Moore to najlepszy szef, jakiego miałem.
Pomógł zbyt wielu ludziom, żebym odszedł.
Racja.
Też zostanę.
Dobra.
No dobra.
Jak wszyscy, to wszyscy.
Możemy ich pokonać tylko wspólnie.
Wanda?
Mówisz poważnie?
- Da się to zrobić? - Wando, potrzebujemy cię.
Bez ciebie to się nie uda.
Pomogę.
- No dobrze. - Isaiah.
Jeśli to się nie uda...
Wezmę to na siebie.
Wszystko.
Jak chcesz.
- Czego ci trzeba? - Specyfikacji.
A potem jedzenia i wiadra kofeiny.
Todd, potrzebujemy robotów magazynowych na piętrze.
Znam się tylko na tych z produkcji.
- Tu potrzeba inżyniera. - Isaiah, myśl.
Chwileczkę, na kiedy?
Do rana. Musimy być pierwsi, żeby utrzymać klienta
i kontynuować misję.
Ale musimy uruchomić roboty.
Pomódl się za nas.
Kończę, kocham cię.
Nigdy nie modliłam się za roboty.
Chociaż w zeszłym tygodniu modliłam się za zmywarkę.
Działa.
Rozumiem.
Jutro rano to nietypowy termin.
Oczywiście.
Rozumiem. Odezwę się.
Chce pokazać się jako lider gotów do ryzykownych zmian.
Nie mogę przerwać misji.
Nie mogę.
Nie chcę też nikogo zwalniać.
Nie poproszę o to ekipy.
Zadzwonię do Emmetta.
Sprawdziłam monitoring magazynu.
Musisz to zobaczyć.
- Isaiah? - Masz ekipę.
I ta ekipa chce to zrobić.
Będą potrzebować robotów z magazynu.
Dzwoń do Cody'ego. Może się uda zdalnie.
Robi się, słonko.
Cel namierzony.
- Nadal strzelasz do robotów? - To tylko gra, mamo.
Wygląda aż za prawdziwie.
Mam ci pomóc w kuchni, zanim się położę?
Przyjdę za chwilę, jak skończę.
Dobrze.
Dzwoni – JANELLE MOORE
Halo?
Mówi Janelle Moore.
Wybacz porę, ale mamy mały problem.
Możesz zdalnie sterować robotami magazynowymi?
Magazynowymi? Mogę.
Wspaniale. Dasz radę nam pomóc?
Jeden z naszych konkurentów chce odebrać nam największego klienta,
a nasz zespół próbuje go powstrzymać.
Ale potrzebujemy robotów.
Akurat się aktualizują,
a ja nie mam specyfikacji zamówienia.
Mogę ci podawać numery i lokalizację produktów.
Musimy się spieszyć.
Uruchomię program,
ale sterować mogę pojedynczo.
Może być. Byle z pełną prędkością.
Nigdy tego nie robiliśmy.
A dziś zrobimy.
No dobra.
Bez tych robotów
dostarczymy może z 1400 sztuk.
Boże, potrzebuję ich.
Todd!
Kto to włączył?
Weź pierwszą część, ja drugą.
Cody, żwawo. Jesteś gotowy?
Tak.
Robot 21 do punktu 15 po 20 sztuk.
Roboty 23 i 24 do punktu 35 po 30 sztuk.
Tak.
Tak jest! Tego nam trzeba.
Curtis, Wanda, kartony! Diego, Carlos, pełna moc taśmociągu.
Todd, pakujemy!
Jak to możliwe?
Robot 45 do punktu 19 po osiem sztuk.
- Joshua, jak idzie? - W tym tempie nie zdążymy.
Cody, można szybciej?
Tak, spróbuję.
Zrobimy przerwę, jeśli trzeba, ale pospieszmy się.
Tak, jest nas siedmioro.
Właśnie kupuję prowiant.
To będzie długa noc.
Dziękuję, Emmett. Kup wszystko.
My pomożemy Cody'emu.
Kochani, mam napoje!
Todd? Kawa, proszę.
Curtis, Wanda. Woda?
- Curtis? Woda. - Woda.
Dobrze, Isaiah. Super.
Tak jest. Idę!
Nadal grasz w tę grę z robotami?
To prawdziwe roboty, mamo. Wszystko prawdziwe!
Co?
Roboty 58 i 59 do piątki po 12 sztuk.
W tym tempie zrobimy 2780.
Dzwonię.
Cody, trzy minuty przerwy.
Tak jest.
Jesteś pewien?
Panie Moore?
Panie Lance, mówił pan, że wygra ten, kto pierwszy przygotuje zamówienie.
Rozumiem, że nasi konkurenci zaproponowali południe.
Owszem, a są bliżej.
Właśnie nad tym pracują.
Musielibyście skończyć o 9.30.
Zamówienie będzie gotowe o dziewiątej.
Zależy nam na długotrwałej współpracy.
Przygotujecie wszystkie 3000 sztuk?
Panie Lance, proszę wysłać ciężarówki.
Mamy 1000!
Gdy skończymy, będzie 3000.
Wiecie, że szanse są niewielkie?
To mnie motywuje. Dokonujemy niemożliwego!
Robot 75 do siódemki po 15 sztuk.
Cody, mamy 2000.
Cody, trzymasz się?
Tak.
To maraton dla palców, ale chcę dotrzeć do mety.
Mamy 2000!
Czuję się jak po 10 000.
Słuchajcie.
Zrobimy to.
Pracowaliśmy szybciej niż ktokolwiek i prawie się udało.
Nie poddawajmy się.
Pamiętajcie, że nie chodzi tylko o firmę.
Chodzi o każdą misję potrzebującą filtrów,
paneli słonecznych i lamp, które im dostarczamy.
Jasne.
Musimy je dostarczać.
Gdyby pan Moore nas widział,
byłby dumny.
Widzi was.
Od dziesięciu godzin obserwuje was z Dallas przez monitoring.
Cały czas obsługują roboty z Codym.
- Tak to robią? - Napisał do mnie.
„Nigdy nie byłem tak dumny z tej ekipy.
Zrobili więcej, niż mógłbym oczekiwać.
Nigdy tego nie zapomnę”.
Musimy to dokończyć.
- Jedziemy. - Isaiah.
Moje ciało jest cansado, ale moje serce jest gotowe.
Daj mi kawę i mogę działać.
Wanda, czego ci trzeba?
Kawy mi wystarczy na tydzień.
- Todd? - To szaleństwo.
- Nie zatrzymujmy się. - Curtis?
Po tej akcji prześpię dwa dni.
A do tego czasu...
działamy.
Wymiatacie!
Isaiah, transport będzie za 30 minut!
Mamy 30 minut. Dajcie czadu!
Robot osiem do punktu 12 po siedem sztuk. Mamy to.
Ostatnie 60 sztuk na taśmociągu.
Wystarczy zapakować, oznaczyć i ustawić.
Wszystko w ich rękach.
Zaczekam na informację.
No dobra.
- Jak to zrobiłeś tak szybko? - Za dużo gier.
Ciężarówki zaraz będą. Joshua chce, żebyś powitał kierowców.
Mam w biurze marynarkę.
Leć. Zajmiemy się tym.
- To wszystko? - Mamy to!
Jest 8.58, zostały dwie minuty!
- Tak! - Udało się!
Spójrz na nich, Janelle. Nasza ekipa.
Dzięki Ci, Jezu!
Cody, udało nam się!
Zrobiliśmy to!
O tak!
Zamówienie gotowe, ciężarówki już są.
Zaimponowałeś mi, bracie. Nie sądziłem, że to możliwe.
Pomogłeś mi, więc się udało.
Isaiah!
Przyjechał Grayson Lance.
Co?
Chce pan z nim porozmawiać?
Nie.
Isaiah się tym zajmie.
Boże, pomóż mi.
Panie Lance.
Dzień dobry, Isaiah Wright. Witamy w Moore Fitness.
Dzień dobry.
- Wcześnie pan wyjechał. - O piątej.
Musiałem na własne oczy zobaczyć,
że to możliwe.
Cieszę się.
Chętnie pana oprowadzę.
- Kierowcy mogą sprawdzić towar? - Śmiało.
Mamy 3001 gotowych sztuk.
Jakim cudem wam się udało?
Pańska firma jest dla nas ważna.
Cenimy sobie współpracę z GymFit
i wiele dla niej zrobimy.
Pracowaliśmy całą noc, żeby tego dokonać.
Nie ma lepszej ekipy.
Ani lepszego partnera biznesowego niż Joshua Moore.
Jak pan widzi,
to zaszczyt, że możemy wam pomóc i utrzymać tę współpracę.
Odważnie. Podoba mi się.
Proszę, pięć lat.
Lubię rywalizację, ale muszę też ufać partnerom.
Slayer Sports próbowali was spowolnić, a sami nadal pracują nad zamówieniem.
Podpiszę z wami kontrakt na kolejne pięć lat.
Panie Lance.
Zobaczył pan, co potrafi garstka nas.
Bądźmy odważni. Nie zwalniajmy.
Może siedem lat?
Zgoda.
Cenimy tę współpracę.
Ładujemy!
Czyli nie spałeś całą noc,
ratując świat z armią robotów.
Może nie świat, ale dobrze się skończyło.
Modliłyście się za nas.
Dziękuję.
Twoja mama opowiadała mi o twojej drodze do Pana.
Zostałeś uczniem Jezusa Chrystusa.
Tak, uczę się.
Nie przestawaj.
Żyj dla Boga, a nie dla siebie.
Sercem bądź w niebie, a nie na ziemi.
I nie tańcz z wiarą,
robiąc krok do przodu i do tyłu.
To cza-cza, a nie wiara.
Nie.
Oddałeś serce Panu.
Bez względu na cenę, bo jest tego wart.
O tak. Jest.
Zanim się rozejdziemy, przemówi do nas jeszcze Isaiah.
Jestem częścią tej grupy od ponad roku.
Chcę wam podziękować.
Ciężko wyrazić, ile ta grupa dla mnie znaczy.
Nie wiem nawet, ile razy...
To wielkie szczęście, kroczyć tą ścieżką razem z wami.
Potrzebowałem tego.
Bożnych ludzi, którzy mnie przypilnują,
będą wymagać odpowiedzialności,
nauczać Słowa, modlić się za mnie i ze mną.
Chcę to szerzyć.
Wspaniale.
Jeszcze raz dziękuję.
Panowie, Kuźnia musi się rozwinąć.
Nie przez dodawanie.
Ale przez pomnażanie.
- Takie grupy muszą się pojawiać wszędzie. - Tak.
Większość kościołów próbuje nawracać,
ale nie prowadzi swoich wiernych.
Fakt.
- Musimy im służyć. - Tak.
Świat nie potrzebuje wiernych na papierze.
Jezus rzekł w Wielkim Posłannictwie:
„Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody”.
Tak.
Potrzebujemy wiernych, którzy z głębi serca podążają za Jezusem.
- Tego potrzeba światu. - Tak.
Musimy ich szukać.
Do najmłodszego pokolenia dotrą ci, którzy najbardziej tego chcą.
Dzisiejsza kultura wdziera się do ich serc i umysłów,
promując moralność, cele i prawdy,
które nieustannie się zmieniają.
Ale Bóg dał nam prawdę. Swoje Słowo.
- Kotwicę, której się trzymamy. - Tak.
Nawet gdy modlę się za Isaiaha, modlę się i za was.
Żebyście nie byli jednymi na milion, a jednymi z miliona.
- O tak. - Wyjdźmy do nich!
W szkołach, na boiskach, na targowiskach.
Gdziekolwiek są, musimy tam iść i ich znaleźć.
Zróbmy to, co zrobił Jezus.
Pokochajmy ich prawdą.
- Dajmy im Jezusa. - Tak.
Kto jest ze mną?
JEZUS RZEKŁ:
„DANA MI JEST WSZELKA WŁADZA W NIEBIE I NA ZIEMI.
IDŹCIE WIĘC I NAUCZAJCIE WSZYSTKIE NARODY”.
-MT 28,18-19
Isaiah, tu twój tata. Dostałem list. Możemy porozmawiać?
Umówmy się na piątek. Widzimy się w piątek?
- Przepraszam. - Wybacz.
Abigail, prawda?
A ty jesteś Isaiah.
Tak. Brawo.
- Studiujesz tu? - Tak. Dopiero zacząłem.
Jeszcze nie poznałem kampusu.
Trzeci rok?
Drugi. Projektowanie wnętrz.
- Nieźle. - A ty?
- Zarządzanie. Oby. - Jasne.
Zrobiłeś wrażenie na moim tacie.
- Naprawdę? - Ano. Wspominał o tobie kilka razy.
Doceniam, że znalazł czas, żeby ze mną porozmawiać.
Może kiedyś wpadnę się przywitać.
Ale nie po kawę.
Jakoś nigdy się nie wkręciłem.
Piję głównie energetyki.
Spoko, rozumiem, ale kawa jest zdrowsza.
Na kampusie jest świetna kawiarnia.
Muszę sprawdzić.
Ale mogę potrzebować pomocy. Tak tylko mówię.
Jasne. Dokąd teraz idziesz?
Cieszę się, że pytasz.
Szukam budynku Mitchella.
- Zaprowadzę cię. - Super.
- Stawiam kawę. - Ekstra.
Dlaczego zarządzanie?
BOGU NIECH BĘDZIE CHWAŁA!
Tłumaczenie napisów: Marta Kowalczyk