Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Προσοχή. Πρόσεχε με αυτό το μαραφέτι.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι σημαίνει η λέξη "ευάλωτος".
Απλώς δεν ξέρω.
Δεν μπορώ να πω σε τι ήταν σωστός ο Τζον Κάντι
ή σε τι λάθος.
Δεν έχω... Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβαινε.
Αλλά ήταν φίλος μου
και όταν τον βλέπεις, όταν βλέπεις το πρόσωπό του...
ΜΠΙΛ ΜΑΡΕΪ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ, THE SECOND CITY
δεν θα κλάψω, αλλά όταν το βλέπω,
μου λείπει πραγματικά.
Επειδή ήμασταν μαζί, πραγματικά μαζί,
και μετά, και οι δύο, πήραμε άλλη πορεία και ακολουθήσαμε...
Κι οι δύο φτιάξαμε μικρούς χώρους εκεί έξω στον κόσμο για εμάς,
και μετά, τον χάσαμε, έγινε μακαρίτης.
Πολύ γρήγορα.
Ήταν εύστροφος και ήταν...
Αγαπούσε τη μουσική και ήταν καλός με τους ανθρώπους.
Κρίνεις κάποιον από το πώς φέρεται στους σερβιτόρους.
Πάντα ήταν καλός με τους εργαζόμενους ανθρώπους,
επειδή κάποτε πεινούσαμε.
Ξέρετε...
Μακάρι να είχα κι άλλα άσχημα να πω γι' αυτόν.
Αυτό είναι το πρόβλημα όταν μιλάς για τον Τζον.
Ο κόσμος δεν έχει να πει πολλά αρνητικά πράγματα γι' αυτόν,
και ελπίζω ότι αυτό που κάνετε εδώ
θα βρει κάποιους που ξέρουν τις πομπές του.
Έκανα μια παράσταση κάποτε, μια θεατρική ανάγνωση...
Να κάτι κακό να πω γι' αυτόν. Χαίρομαι που βρήκα κάτι.
Γεια, μπαμπά.
Γεια, Τζένιφερ, τι κάνεις;
- Καλά. - Με βλέπεις εδώ μέσα;
- Ναι. - Εντάξει.
18 ΜΑΡΤΙΟΥ 1994
Πότε θα μάθω, πότε επιτέλους θα μάθω
ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΡΟΝΤΟ
Θα πιστέψω στην ιστορία που μου είπες
Γενναίο και ολομόναχο ένα πουλί θα πετάξει
Και θα πετάξει πάλι
Και ποτέ δεν θα πεθάνει
Αν και μόνο, δεν φοβάται
Άκου τα πουλιά να τραγουδούν
Με τις λαμπρές υποσχέσεις
Που κουβαλούν οι ιστορίες σου
Θα το θέσω σήμερα με τον τρόπο που αυτός θα ήθελε.
Όταν σου απονέμεται μεγάλη τιμή,
σηκώνεσαι και πας στο μπροστινό μέρος του χώρου,
και χωρίς θλίψη ή δάκρυα
εκφωνείς δυνατά, καθαρά,
ορθά-κοφτά τα καίρια σημεία,
ο καλύτερος δυνατός φόρος τιμής
από την καρδιά ενός συνεργάτη συναδέλφου,
δημιουργικού αδελφού και συμπατριώτη Καναδού
που αγαπούσε αυτό το αγόρι από το Ντόνλαντς
σαν να είχαμε το ίδιο αίμα.
Χαιρετούμε πρώτα έναν πατριώτη που πάντα στήριζε και προωθούσε
τα θετικά συμφέροντα του βορρά,
αλλά, επίσης, αγκάλιασε θερμά τους Αμερικανούς
και αγκαλιάστηκε, κατόπιν, από αυτούς.
Όπως όλοι στον πλανήτη μας, κατάλαβαν τελικά
τη γνήσια και ανόθευτη αξία του.
Δεν αναλογιζόμαστε μια πεζή ζωή σήμερα.
Είναι όσο πιο γεμάτη μπορεί να ζήσει κανείς.
Χαρά, συναισθηματική αφθονία ευθυμίας,
μεταδοτική οργή, ένα ίχνος τρέλας Λουγκόζι,
με τα ανάποδα δόντια βρικόλακα και τα λοιπά.
Ένας τιτάνιος, καλόψυχος, χρυσός άνθρωπος.
Μεγαλοπρεπής όψη, θωριά και κορμοστασιά.
Ας μην ξεγελιόμαστε
από αυτό που οι λιγότερο πεφωτισμένοι λένε "μπάκα",
καθόσον υπήρξαν πολλοί μάρτυρες της ισοπεδωτικής πυγμής του,
της σιδηράς δύναμης των μπράτσων,
της σβελτάδας και απαλότητας των κινήσεών του.
Αν του την έβγαινες, σε εκσφενδόνιζε σαν παιχνιδάκι.
Μια λέξη στη γλώσσα μας σπανίζει πια,
αλλά ισχύει για τον Κάντι.
Η λέξη είναι "μεγαλειώδης".
Ήταν μεγαλειώδης άνθρωπος.
Ο Τζον Φράνκλιν Κάντι υπήρξε αφοσιωμένος γιος, αδελφός,
μέλος εκκλησιαστικής χορωδίας, φοιτητής, πωλητής,
κειμενογράφος ερμηνευτής σε θέατρο, ράδιο και τηλεόραση,
παγκοσμίου φήμης κωμικός πρεσβευτής,
αστείος και δραματικός ηθοποιός,
διεθνής αστέρας του κινηματογράφου,
σκηνοθέτης, επιχειρηματίας,
γευσιγνώστης, ντράμερ,
φιλάνθρωπος δωρητής,
σύζυγος, πατέρας,
και το πιο γλυκό και γενναιόδωρο άτομο που έχω γνωρίσει ποτέ.
Τον αγάπησα από την πρώτη στιγμή που τον αντίκρισα
με το πρώτο άψογο κοστούμι του...
και ποτέ δεν θα πάψω.
ΤΖΟΝ ΚΑΝΤΙ: ΜΟΥ ΑΡΕΣΩ
ΤΕΛΟΣ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Η παρέλαση των ειδήσεων.
Καλά, περίμενε. Ξαναρχίζουμε σ' ένα λεπτό.
- Καλή φάση. - Δένει με την αφήγηση.
Λοιπόν, αυτό ήταν. Τι λέτε, παιδιά;
Πολύ καλό ντοκιμαντέρ, αν μου πέφτει λόγος.
Ένα μόνο πράγμα με ενοχλεί.
Τι σόι άτομο ήταν;
Τι ξέρουμε γι' αυτόν; Τι επιδίωκε;
Γιατί έκανε ό,τι έκανε; Καταγωγή; Πού γεννήθηκε;
Ναι, πού γεννήθηκε;
Ψάξε σε Δία, Αφροδίτη, Πλούτωνα. Αδιαφορώ.
Φέρε στοιχεία. Πρέπει,
ώστε να καθίσει να το δει
και να του λέμε για αυτόν όσα δεν ξέρει ο ίδιος.
Γουστάρω.
Πέντε λεπτά.
Ο κύριος Κάντι;
- Η πρώτη σας παραγωγή γενεθλίων; - Ναι.
Η πρώτη μου παραγωγή, ναι.
Ελπίζουμε να πάει καλά.
Είμαστε λίγο νευρικοί και όλοι έχουμε άγχος,
αλλά κάναμε όσες πρόβες μπορούσαμε
και θα δούμε τι θα γίνει.
Εντάξει. Κρίστοφερ.
Κρίστοφερ, πώς πάει το πάρτι;
Καλά. Πάω να φάω πίτσα.
Εντάξει.
Ο κόσμος συχνά με πλησιάζει και με ρωτά
"Τι χαρακτήρας ήταν ο πατέρας σου;"
Πες γεια στον μπαμπά. Γεια.
Είμαι κάποιος που μεγάλωσε ουσιαστικά χωρίς πατέρα.
Και αισθάνομαι σαν να είμαι
ντετέκτιβ της ζωής του πατέρα μου.
Γυρνάς πίσω στο παρελθόν και κοιτάς
ποιος ήταν, ποιους ήξερε...
και τις εμπειρίες σου μαζί του.
Όταν ζουμάρω...
Τότε, ρύθμισε αυτό.
Τι άσχημη γενειάδα.
Εδώ είναι το κοντινό σου.
Μπορώ να δω;
Τώρα είσαι τέλειος. Νεταρισμένος.
Και τώρα, ρύθμισέ το.
Στα υπέρ του, ήταν πολύ διασκεδαστικός.
Νομίζω ότι ο πατέρας μου ήταν ένα μεγάλο παιδί,
κι έτσι, ήξερε πώς να είναι παιδί μαζί μου.
Γεια, μπαμπά.
Μπορώ να το τραβήξω;
Όλοι θέλουν να φτάσουν στην κορυφή.
Η ώρα του Μεγάλου Τζον!
Θέλει πολλή δουλειά.
Προσηλώνεσαι σαν να φοράς παρωπίδες.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΚΑΝΤΙ ΚΟΡΗ
Δεν βλέπεις τίποτα άλλο
ή ξεχνάς τους ανθρώπους
ή ξεχνάς τον εαυτό σου.
- Γεια σου, Τζένιφερ. - Έλα σ' εμένα.
Ήξερε ότι η σκληρή δουλειά, η φροντίδα της ομάδας σου,
της οικογένειάς σου,
είναι το πιο σημαντικό.
Και πάντα το έκανε. Φρόντιζε τους πάντες.
Άγγιξε τόσες πολλές πλευρές του κόσμου,
που νομίζω ότι άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του.
ΧΑΜΠΟΥΡΓΚΕΡ ΠΑΤΑΤΕΣ
ΟΔΟΣ ΓΙΟΝΤΖ ΜΟΝΟ ΝΟΤΙΑ
Πόσο ήσουν όταν γέλασες πρώτη φορά
και είδες ότι σου άρεσε;
Μάλλον σε μικρή ηλικία.
Όπως τα περισσότερα παιδιά, έκανα τρέλες και έπαιζα.
Έπαιζα πολύ.
Αχαλίνωτη φαντασία.
Συνεχώς υποδυόμασταν διάφορους ρόλους,
δίναμε μικρές παραστάσεις σε γκαράζ ή υπόγεια.
Ο πατέρας μου γεννήθηκε το Χαλοουίν στο Νιούμαρκετ του Καναδά,
λίγο πιο βόρεια του Τορόντο.
Έμειναν εκεί μόνο έναν χρόνο, μετακόμισαν σε πόλη, στο Ιστ Γιόρκ,
με τον αδελφό του, τον Τζιμ, και τη μαμά του, τη Βαν.
ΕΒΑΝΤΖΕΛΙΝ ΚΑΝΤΙ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΖΟΝ
Ο παππούς μου λεγόταν Σίντνεϊ.
Υπηρέτησε στον καναδικό στρατό. Βετεράνος λοχίας του Β' Παγκόσμιου.
Πέθανε από οξύτατη καρδιακή προσβολή...
ΣΤΙΒ ΕΪΚΕΡ ΕΞΑΔΕΛΦΟΣ
το 1955, στα πέμπτα γενέθλια του Τζον.
Ο παππούς μου πέθανε 35 ετών,
και λες "Στάσου, 35; Πάρα πολύ νέος".
Ήταν θέμα ταμπού.
Και ο πατέρας μου ήταν πέντε ετών. Πολύ πιτσιρικάς.
Κάτι μπορεί να συμβεί στο παιδί
που βιώνει απώλεια σε τόσο μικρή ηλικία.
Δεν ξέρουν να αντιμετωπίσουν το τραύμα.
Έτσι, όταν ο πατέρας μου, στα πέντε του, χάνει τον πατέρα του,
όλοι αποφεύγουν να το αντιμετωπίσουν,
συνεχίζουν να γιορτάζουν τα γενέθλιά του.
Δεν ξέρει πραγματικά τι να κάνει και μεγαλώνει αναζητώντας βοήθεια.
Ο Τζον ανέλαβε τον ρόλο του πατέρα.
Ήταν το παιδί που τους έκανε όλους ευτυχισμένους.
ΡΟΟΥΖ ΚΑΝΤΙ ΣΥΖΥΓΟΣ
Έγινε ο ενήλικας. Και έτσι συνέχισε.
Πολύ σπάνια μιλούσε γι' αυτό.
Αυτή η τυχαία σύμπτωση
των ημερομηνιών γέννησής του και θανάτου του πατέρα του
προξενούσε πολλή σύγχυση.
Η Βαν, ο Τζον, ο Τζιμ, τον κουβαλούσαν μέσα τους.
Η ανάμνησή του ήταν πάντα παρούσα.
Μετακόμισαν στο σπίτι των παππούδων μου, κάτω στο υπόγειο.
"Στο καταφύγιο", όπως το έλεγαν.
Μετακόμισαν στο σπίτι
που ουσιαστικά ήταν της προγιαγιάς μου.
Ήταν θέμα επιβίωσης γι' αυτούς. Χρειάζονταν κάπου να μείνουν.
Η γιαγιά μου ζούσε με την αδερφή της, τη θεία Φραν.
Ο μπαμπάς μου και ο αδερφός του έμεναν κάτω,
όλοι οι άλλοι επάνω.
Πολύς συνωστισμός. Ήταν σαν σαρδέλες.
Πάντα ανοιχτό σπίτι,
και αυτό, νομίζω, καθόρισε εν μέρει τον Τζον,
πόσο δεκτικός ήταν με όλους.
Αγαπούσε την οικογένειά του. Γελούσαν πολύ.
Διαρκώς γελούσαν.
Μπαινόβγαινε κόσμος μέρα-νύχτα,
και πάντα υπήρχε φαγητό, το έφτιαχνε η μαμά, μας έλεγε "Φάτε, φάτε",
και αμέσως μετά μας έλεγε "Έχετε αρχίσει να παχαίνετε".
Τι να πεις; "Ναι, εντάξει, ευχαριστώ, γιαγιά".
Μιλήσαμε με άτομα που σε ήξεραν στην παιδική
και εφηβική ηλικία σου.
Και σε θυμούνται ως απλό, προσγειωμένο
και απόλυτα αξιόπιστο φίλο.
Έχεις αλλάξει; Σε άλλαξε η φήμη;
Ελπίζω πως όχι.
Είμαι πιστός. Σαν σκυλί, υποθέτω.
Πρέπει να με δείρεις άσχημα για να φύγω.
Ο Τζον Κάντι στον κόσμο σας διέφερε από αυτόν στον κόσμο μου.
Στην αρχή, ήταν ντροπαλός και εσωστρεφής.
ΠΑΤ ΚΕΛΙ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ
Δύσκολα το πιστεύεις.
Δεν γινόταν το επίκεντρο όπου έμπαινε.
Είχε ντραμς στο υπόγειό του.
Είχε μια τερατώδη συλλογή δίσκων
ταξινομημένη με αλφαβητική σειρά.
Ο Τζον και ο Τζιμ αγόραζαν δίσκους κωμωδίας.
Αλλά αυτούς που ακούγαμε κυρίως
ήταν οι Firesign Theatre τη δεκαετία του '60,
είχαν ραδιοφωνική εκπομπή τότε.
Φανταστικά κωμικά σκετς.
ΤΕΡΙ ΕΝΡΑΪΤ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ
Και τους ακούγαμε ξανά και ξανά.
Παίδες, κατέχετε;
Θεέ μου, όχι. Τα μέσα παραγωγής κατέχονται από όλους.
- Σωστά. - Όχι, έχετε τίποτα χάπια;
Λάτρευε το σινεμά και υπήρχε ένα στο Ντόνλαντς.
ΕΝΙΟ ΓΚΡΕΓΚΟΡΙΣ ΦΙΛΟΣ
Μιλούσε ασταμάτητα για τις ταινίες που έβλεπε
και τους ήρωες.
Μια σταλιά κάνουν τα αμάξια, σωστά;
Λάτρευε τις ταινίες Χοντρός Λιγνός
και Ένας Τρελός... Τρελός... Κόσμος,
τα φιλμ νουάρ, φανατικός κινηματογραφόφιλος.
Όλο έλεγε για τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.
Χαρά μου να σε βλέπω, μικρή.
Ήξερε ότι ήθελε να γίνει αυτός ο τύπος.
Ήθελε να γίνει ο Τζάκι Γκλίσον.
Μου άρεσε πολύ που πήγα στο θεατρικό τμήμα.
Δεν είχα ιδέα ότι θα οδηγούσε κάπου.
Ήμουν χαμένος, και ήταν μέσα δεκαετίας του '60.
Τι να κάνεις; Ταραγμένη εποχή έτσι κι αλλιώς.
Δοκίμασα διάφορες δουλειές, αλλά ολοένα επέστρεφα στο θέατρο.
Πάντα πίστευα
ότι ο κόσμος του και ο τρόπος που ζούσε τη ζωή του
ήταν όπως στις ταινίες.
Ήταν ονειροπόλος.
Σε ποιο σημείο αναπτύχθηκε η αστεία πλευρά του Τζον Κάντι;
Στο λύκειο.
Μάλλον ήταν πιο πολύ αμυντική στάση, στην πραγματικότητα.
Ζοριζόμουν, δεν ήμουν καλός μαθητής.
Μάλλον ήμουν ακόμα σοκαρισμένος
από όλες τις τραγωδίες που είχαμε αντιμετωπίσει.
ΤΖΟΝ Φ. ΚΑΝΤΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΚΝΙΛ
Το σχολείο ίσως ήταν διέξοδος γι' αυτόν.
Ήταν καθολικό λύκειο.
Εγώ μεγάλωσα ως επαναστάτρια Καθολική.
Αυτός μεγάλωσε ως "Είμαι Καθολικός".
Οι δάσκαλοι ήταν όλοι ιερείς.
Δεν υπήρχαν γυναίκες. Ήταν σχεδόν σαν στρατός.
Αρκετά τρομακτικό αρχικά,
αλλά στο δεύτερο έτος, κάτι συνέβη το καλοκαίρι.
Βγήκε λίγο από το καβούκι του.
Για εύσωμος, είχε απέραντη ενεργητικότητα.
Ήταν της δράσης, φύγαμε.
Έκανε διάφορα. "Ας δοκιμάσουμε αυτό".
Η δημοτικότητά του αυξανόταν.
ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Για τα αγόρια στο Τορόντο, τα σπορ επιβάλλονταν.
Έπαιζες ή χόκεϊ ή φούτμπολ.
ΦΟΥΤΜΠΟΛ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΩΝ
Προτιμούσε το φούτμπολ από το χόκεϊ.
Νομίζω ότι ως παιδί ήλπιζε κάποια μέρα να το κάνει αυτό.
ΤΖΟΝ ΚΑΝΤΙ "Ο ΡΟΖ ΠΑΝΘΗΡΑΣ"
Στο λύκειο, έπαιζε μέχρι που χτύπησε το γόνατό του.
Του αφαίρεσαν την επιγονατίδα χωρίς να την αντικαταστήσουν.
Δεν είχε επιγονατίδα στο αριστερό πόδι.
Αυτό τον βύθισε σε απόγνωση,
και νομίζω ότι αναγκάστηκε να σκεφτεί καλά τι ήθελε να κάνει.
Οι φοιτητικές διαδηλώσεις ήταν ίδιες με πέρσι,
μόνο που τώρα τα πανό λένε "Νίξον" αντί για "Τζόνσον".
Στα 17-18 του, ο Πόλεμος του Βιετνάμ ήταν στο αποκορύφωμά του.
Ήθελε να καταταγεί στον αμερικανικό στρατό.
Δεν ξέρω ποια ήταν η ηλικία κατάταξης τότε,
η καναδική κυβέρνηση έλεγε "Όχι. Δεν γίνεται",
αλλά πολλοί το έκαναν.
Και ήθελε πολύ να το κάνει.
Είπαμε "Τρελάθηκες",
αλλά ήθελε να συμμετάσχει σ' αυτό
και να σώσει τον κόσμο, δεν ξέρω.
Εγώ προσωπικά σοκαρίστηκα.
Μάλλον έψαχνε σκοπό στη ζωή του.
Πήγε μερικές φορές στο Μπάφαλο για να δει αν θα τον έπαιρναν.
Τελικά, λόγω του τραυματισμού στο γόνατο,
δεν τον δέχτηκαν.
Νομίζω ότι η απλότητα του πατέρα μου προήλθε από την ανατροφή του.
Συμμεριζόταν τους καημούς του εργαζόμενου.
Ο Τζον έκανε διάφορες δουλειές στα εφηβικά του χρόνια.
Κάνε την κάθε στιγμή ξεχωριστή
Έχω πολλά χριστουγεννιάτικα ψώνια να κάνω
Όλοι δούλευαν στο Eaton.
Το Eaton Center είναι μεγάλο πολυκατάστημα στον Καναδά.
Εκεί δούλευε η Φραν. Στο τμήμα παιχνιδιών.
Και βρήκαν στον Τζον δουλειά εκεί στα αθλητικά είδη.
Ο μπαμπάς δούλευε εκεί με τον Τομ και τη Ρίτα Ντέιβιντσον.
Δούλευα στο πολυκατάστημα Eaton, μόλις είχα προσληφθεί στα αθλητικά είδη.
ΤΟΜ ΝΤΕΪΒΙΝΤΣΟΝ ΦΙΛΟΣ
Και γίναμε αμέσως φίλοι.
Και η μαμά μου δούλευε εκεί.
Ο Τομ καλός φίλος με τον μπαμπά, η Ρίτα καλή φίλη με τη μαμά.
Κάναμε διάλειμμα για καφέ μαζί.
ΡΙΤΑ ΝΤΕΪΒΙΝΤΣΟΝ ΦΙΛΗ
Μας θυμάμαι να σουλατσάρουμε κι αυτή να πασχίζει να δει
δήθεν τυχαία τον Τζον.
Κανόνισαν η μαμά και ο μπαμπάς να βγουν ραντεβού στα τυφλά.
Στο πρώτο ραντεβού με τη γυναίκα σου, πού πήγατε;
Να δούμε μια ταινία, στο πρώτο μας ραντεβού.
Δεν τα πήγαμε καλά στο πρώτο ραντεβού.
Ήταν ραντεβού στα τυφλά.
Και δεν νομίζω ότι τα πήγαμε τόσο καλά.
Αλλά θα της έδειχνα εγώ. "Πώς τολμάς να μη σου αρέσω;"
Ήταν πολύ καλός, πολύ γλυκός.
Τον χαρακτήριζε μια ευαισθησία.
Ήταν αστείος και είχε ωραία φωνή.
Ήταν ιδιαίτερα ελκυστικός.
Γλυκός άνθρωπος.
Ήθελε να καθορίσει την πορεία της ζωής του
και είπε "Αν είναι να έχω κοπέλα,
χρειάζομαι κανονική δουλειά".
Με ρώτησε αν πρέπει να γίνει ηθοποιός ή να μείνει στην επιχείρηση,
και του είπα σίγουρα να μείνει.
Του είχαν παραχωρήσει εταιρικό αυτοκίνητο
και είχε σταθερό μισθό.
EATON ΚΥΡΙΟΣ Τ. ΚΑΝΤΙ
Γιατί να τα αφήσεις αυτά για να δουλέψεις ηθοποιός;
Φόρεσε ένα κοστούμι και μου είπε "Λοιπόν, τι νομίζεις;"
Και του είπα "Πολύ καλά. Αν το θέλεις, κανένα πρόβλημα".
Αλλά με πανικόβαλε επειδή...
Ο Τζον ήταν δημιουργικός. Χειμαρρώδης.
Του άρεσε πολύ η ηθοποιία και ήταν πολύ καλός σε αυτήν.
Έκανε σταντ-απ και αυτοσχεδιασμούς.
Ήταν γεννημένος για να αυτοσχεδιάζει.
Έπαιρνε ακαριαία φωτιά.
Δεν φαινόταν να φοβάται την αποτυχία.
Δεν φαινόταν να ξέρει τα όριά του, αν είχε.
Έπρεπε να το κάνει.
Ήταν θαύμα όταν η Κάθριν Μακάρτνεϊ του είπε "Θα γινόσουν καλός ηθοποιός".
Πήγαινε από το Eaton στο απέναντι εστιατόριο.
Η πράκτορας τον είδε, κοίταξε το πρόσωπό του και είπε
"Θα ήσουν καλός στο σινεμά".
Την πρώτη φορά που μιλήσαμε...
ΚΑΘΡΙΝ ΜΑΚΑΡΤΝΕΪ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ
είπε "Θέλω να γίνω ποδοσφαιριστής,
αλλά επίσης και ηθοποιός".
Και έτσι έγινε.
Είτε με συννεφιά
Είτε με λιακάδα
Είτε ακούς βροντές Και τον άνεμο να λυσσομανά
Στο παιδικό θέατρο γνώρισε τον Νταν Άικροϊντ και τη Βάλερι Μπράμφιλντ.
Και του είπα "Κάνεις παιδικό θέατρο; Καλά".
Νιόφερτος από την Οττάβα με τη Βάλερι Μπράμφιλντ,
κάναμε μαζί κωμωδία.
Είχε γράψει ένα παιδικό έργο.
ΝΤΑΝ ΑΪΚΡΟΪΝΤ
Νομίζω με τη YPT ή μια τέτοια ομάδα,
πήγαιναν στην περιοχή του Κόλπου Μπάλα
και έκαναν περιοδείες ντυμένοι σκίουροι και λοιπά.
Είπε ότι γνώρισε κάποιον εκεί...
"Είναι ακριβώς σαν εσένα. Είστε το ίδιο, εσείς οι δύο".
Βλέπω ένα τετράθυρο καφέ Pontiac Laurentian να σταματάει
και να βγαίνει ένας επιβλητικός άντρας.
Ταίριαζε απόλυτα με το αμάξι.
Πολύ ευπαρουσίαστος και αξιοπρεπής...
ΝΤΑΝ ΑΪΚΡΟΪΝΤ ΗΘΟΠΟΙΟΣ, SECOND CITY
πολύ Καναδός.
Είπα "Λυπάμαι. Μην παρκάρεις".
Είπε "Γιατί;" "Επειδή θα σου κόψω κλήση".
"Θα παρκάρω όπου θέλω".
"Είσαι γιατρός;" "Μερικές φορές".
Έτσι γνωριστήκαμε.
Και αμέσως ξεκινήσαμε.
Είναι αξιαγάπητος τύπος.
Είναι τύπος που μόλις τον δεις...
ΝΤΕΪΒ ΤΟΜΑΣ SCTV
χαμογελάς.
Τον γνώρισα στο Godspell και αμέσως τον αγάπησα.
Το Godspell ήταν πριν το Second City.
Με τους Γκίλντα Ράντνερ,
Άντρεα Μάρτιν, Βίκτορ Γκάρμπερ, Πολ Σέιφερ, Γιουτζίν Λέβι.
Ο Τζον πάντα έλεγε ότι μισούσε το Godspell
επειδή είχε βαρεθεί όλους εμάς να μιλάμε γι' αυτό.
ΜΑΡΤΙΝ ΣΟΡΤ SCTV
Το Godspell είχε μεγάλη επιτυχία στο Τορόντο το 1972.
Ήταν πολύ διασκεδαστικό.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΛΕΒΙ SCTV
Το χαιρόμασταν να δουλεύουμε.
Το 1972, το γνωστό θέατρο κωμωδίας Second City του Σικάγο
ήρθε στο Τορόντο για να κάνει οντισιόν.
Το Τορόντο είχε καλή πολιτιστική σκηνή,
οπότε, είχαμε πολλές ευκαιρίες να βελτιωθούμε.
Μπορούσαμε να καλλιεργούμε τα ταλέντα μας...
ΑΝΤΡΕΑ ΜΑΡΤΙΝ SCTV
επειδή ήταν ασφαλές μέρος να το κάνουμε.
Και περιτριγυριζόμασταν από φίλους,
ομοϊδεάτες ανθρώπους με τους οποίους δεν ανταγωνιζόμασταν,
όλων η προσωπικότητα και οι δεξιότητες μεγάλωσαν.
Και αυτό έδωσε στον Τζον τεράστιες ευκαιρίες.
Ο Ντάνι μπήκε στο Second City,
οι Άικροϊντ και Μπράμφιλντ τον έπεισαν να έρθει μαζί τους
επειδή ο Τζον ήταν ιδανικός υποψήφιος για το Second City.
Με δελέασαν να πάω. Αυτοί ήταν ήδη στο Second City.
Είπαν "Έλα μαζί. Αξίζει τον κόπο.
Σε πάνε. Είσαι αστείος. Πρέπει".
Είπα "Όχι, καλές οι τρέλες, αλλά δεν κάνω τέτοια".
Είπε "Πρέπει να πάμε εκεί. Έλα βρες μας για φαγητό".
Πήγα εκεί, περίμενα.
Έβλεπα τους πάντες με δέος, απαρτία όλο το Godspell,
και ακούω να καλούν τον Τζον Κάντι.
Κι η Βάλερι να λέει "Μπες. Βάλαμε το όνομά σου".
Είπα "Θα σας σκοτώσω που μου το κάνετε αυτό".
Στην οντισιόν του Τζον, ο τύπος που ήταν μαζί του δεν έβαζε γλώσσα μέσα.
ΡΟΜΠΙΝ ΝΤΙΟΥΚ SCTV
Ο Τζον μόνο άκουγε.
Άκουγε κάθε λέξη που έλεγε, έγνεφε, συμφωνούσε.
Και έτσι ο Τζον πήρε τη δουλειά.
Ένα πράγμα που πρόσεξα στον Τζον,
είχε λίγη αυτοπεποίθηση...
ΑΝΤΡΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΙΔΡΥΤΗΣ SECOND CITY
και κυριολεκτικά εξαφανιζόταν.
Κολλούσε στο πίσω σκηνικό
όποτε γινόταν αυτοσχεδιασμός.
Ήταν ένα τσούρμο ταλαντούχοι, μελετημένοι κωμικοί.
Πάντα αμφέβαλλε για...
Δεν ένιωθε ότι ήταν τόσο ικανός,
αστείος και ταλαντούχος όσο αυτοί.
Ξεκινήσαμε μαζί την ίδια εποχή, και ήμασταν οι χειρότεροι.
Μπήκαμε σε ένα σόου, μας έδωσαν διάφορα να κάνουμε, και έπρεπε...
Στο δεύτερο μέρος του σόου αυτοσχεδιάζαμε
και όλοι μας απέφευγαν επειδή ήμασταν τελείως ανίδεοι.
Έτσι, δουλεύαμε μόνο μεταξύ μας.
Αλλά ήμασταν σίγουροι. Με πολλή αυτοπεποίθηση.
Σήμερα δεν συνειδητοποιούν πόσο κακός πρέπει να είσαι
για να γίνεις τελειομανής.
Πρέπει να είσαι κακός και να ξέρεις ότι είσαι κακός.
Επειδή μόνο αυτό σε κάνει να θέλεις να γίνεις καλύτερος.
Ο Τζον είχε ενδιαφέρουσα εξέλιξη στη σκηνή,
στο πώς άρχισε σταδιακά να αποκτάει αυτοπεποίθηση.
Πολύ ταλαντούχος και δυνατός...
ΚΑΘΡΙΝ Ο'ΧΑΡΑ SCTV
αλλά όχι με εκφοβιστικό τρόπο.
Αν και υποδυόταν διαμετρικά αντίθετους χαρακτήρες,
ο Τζον πάντα τα κατάφερνε.
Πολύ αναζωογονητικό και φαντασμαγορικό
να τον βλέπεις να εξελίσσει τους χαρακτήρες.
Ήταν αυτή η άνεση που ένιωθες.
Και οτιδήποτε έλεγε ήταν πανέξυπνο ή ειλικρινές.
Δεν επιδίωκε πάντα το αστείο.
Δεν ήταν επιτυχημένο μέλος του Second City.
ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ
Ιδρύθηκε στο Σικάγο το 1959.
Το Πανεπιστήμιο του Σικάγο δεν είχε θεατρικό τμήμα
και δημιούργησαν.
ΤΖΟΝ ΚΑΝΤΙ
Οι Ελέιν Μέι, Μάικ Νίκολς,
Σέβεριν Ντάρντεν, Ντελ Κλος, Μπέρνι Σόλινς...
- Χάρι Τρούμαν. - Συμμετείχε ο Χάρι Τρούμαν.
Ισχύει ότι κάποιοι σε έλεγαν τον επόμενο Χάρι Τρούμαν;
Ναι, για πολύ καιρό.
- Και ήταν κατάρα στην πλάτη μου. - Ναι.
ΤΟ SECOND CITY ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ
Στο Second City οφείλω πάρα πολλά.
Πραγματικά ωρίμασα εκεί, από πολλές απόψεις.
Μάθαινα την τέχνη μου, δεν την κατανοούσα σε εκείνο το σημείο.
Τώρα πια καταλαβαίνω τι μάθαινα τότε.
Ήταν αστείος.
Ήταν επιδέξιος στο να αυτοσχεδιάζει
και ήταν απλώς ένας καλός τύπος.
Όχι μόνο φροντίζει το άλλο άτομο ως χαρακτήρα,
αλλά πάντα φροντίζει το άλλο άτομο
ως άτομο.
Θυμάμαι το παρατσούκλι του, Τζόνι Τορόντο.
Τζόνι Τορόντο.
Προερχόταν από τον εγωισμό του Τζον.
"Κάποτε θα μου ανήκει η πόλη".
"Θες κάτι. Μπορώ να το κάνω".
"Άκουσέ με. Έχω τις απαντήσεις σε όλα".
Πώς προέκυψε αυτό;
Δεν ξέρω. Τον φώναζαν "Τζόνι Τορόντο".
Ξέρετε πόσοι ήθελαν να γίνουν Τζόνι Τορόντο;
Πολλοί.
Ξέρετε, ξεπερνούσαμε τα όρια με το αλκοόλ μερικές φορές.
Ήταν πολύ αστείος επειδή σε ρήμαζε.
Ερχόταν και σε άρπαζε.
Σε αγκάλιαζε
και σε τράνταζε σαν κούκλα, το ορκίζομαι.
Σου άρπαζε τον δικέφαλο και τον ζουλούσε,
πίεζε τη σάρκα σου μέχρι το κόκκαλο.
Ήταν κάπως αναμενόμενο ότι ο Τζον θα γινόταν αστέρας
επειδή έμοιαζε με αστέρα, φερόταν σαν αστέρας,
κυκλοφορούσε με λιμουζίνες ενώ ήταν μπατίρης.
"Αυτός είμαι. Χωνέψτε το όλοι".
Άραζα πολύ στο διαμέρισμα του Τζον
και είχε ένα ανάκλιντρο
και Rothmans, τα οποία θεωρούσαμε ακριβά τσιγάρα.
Είδε μια διαφήμιση για την εταιρεία Lincoln Carpeting.
"Τρία δωμάτια μοκέτα, 199 δολάρια".
Ο Τζον φώναξε τη Lincoln Carpeting στο σπίτι του.
Όπως αποδείχτηκε, με το που ήρθαν,
το κοστολόγιο ξεπέρασε τα 199 δολάρια.
Και το σπίτι του ήθελε 1.200 δολάρια, τα οποία δεν είχε.
Και έβαλε ανοιχτοπράσινη μοκέτα από τοίχο σε τοίχο,
και μερικές υπέροχες ασορτί χρυσές κουρτίνες.
Και αραχτός στο ανάκλιντρό του με τα Rothmans έλεγε
"Ναι, λοιπόν, δες πόσα έχω πετύχει εδώ".
Δεν είναι απίθανο; Σε κάθε δείπνο,
ο Τζον πληρώνει τον λογαριασμό,
και όμως, βγάζει τα ίδια λεφτά με εμάς.
Αλλά ο Τζον είχε αυτήν την "Εγώ πληρώνω" νοοτροπία.
Και πριν το καταλάβεις, κάνουμε το SCTV μαζί.
Ήταν έξι άτομα που τους άρεσε να βλέπουν τηλεόραση,
αλλά δεν τους άρεσε αυτό που έβλεπαν.
Έτσι, αποφάσισαν να κάνουν κάτι γι' αυτό.
Ήταν φθινόπωρο.
Έκανα περιοδεία με το Φεστιβάλ Σαίξπηρ Μεγάλων Λιμνών.
Το τοπικό κανάλι, για κάποιον λόγο...
ΤΟΜ ΧΑΝΚΣ Η ΓΟΡΓΟΝΑ
έπαιζε σε επανάληψη τις εκπομπές μεταξύ 5:00 και 7:00,
και πέτυχα αυτό το πράγμα.
Ήταν κάτι σαν...
Σαν το σόου Leave It to Beaver.
Είναι το πάρτι 25ης επετείου του Leave It to Beaver.
Και είχα την τύχη να δω ένα επεισόδιο του SCTV...
ΤΖΕΡΙ ΜΑΔΕΡΣ
με τον Τζον Κάντι ως Μπίβερ,
τον Φλάερτι ως Γουόρντ Κλίβερ...
ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΜΠΙΛΙΝΓΚΣΛΙ
και την Κάθριν Ο'Χάρα ως Τζουν Κλίβερ.
Ο Γιουτζίν Λέβι ως αδελφός Γουόλι.
ΤΟΝΙ ΝΤΟΟΥ
Και δεν ήξερα τι ήταν,
αλλά με έκανε να ξεραθώ στα γέλια.
- Γεια, σπόρε. - Γεια, Έντι.
Έμαθα η μάνα σας τα έχει με τον Φρεντ Ράδερφορντ.
Γεια σας, κα Κλίβερ.
Μόλις έλεγα στον Γουάλας και τον Θίοντορ
ότι δείχνετε νεότερη όσο περνούν τα χρόνια.
Σ' ευχαριστώ, Έντι.
Έφερα αυτό για τον κύριο Κλίβερ.
Είχε ρίγη την τελευταία φορά που τον είδα.
- Ελπίζω να συνήλθε. - Είμαι σίγουρη, Έντι.
Ευχαριστώ που ρώτησες.
- Έλα να φας, Μπίβερ. - Ναι, μαμά.
Ήταν ένα είδος υπόσχεσης η πρώτη φορά που τον είδα.
Επιβλητικός, μεγαλόσωμος άντρας
ντυμένος Τζέρι Μάδερς να λέει "Δεν ξέρω, Γουάλι".
Ο Έντι Χάσκελ, με κάνει έξω φρενών.
- Γιατί δεν τον σκοτώνεις; - Μπα.
Θα πάω φυλακή. Εξάλλου, είναι παράνομο.
Μπίβερ, δεν είναι ανάγκη να το μάθει κανείς.
Δεν ξέρω, Γουάιτι. Δεν έχω καν όπλο.
Έλα τώρα, Μπίβερ.
Για σπουδαστές κωμωδίας, και με αυτό εννοώ...
Τι είσαι, κότα;
...πως όταν οι κωμικοί βλέπουν κάτι αστείο,
δεν γελάνε, λένε "Αστείο".
Ας το κάνουμε.
Γεια, είμαι ο Γκιλ Φίσερ, ο ψαράς μουσικός.
Το μυστικό μου στην ηθοποιία είναι ότι προσποιούμαι πολύ σκληρά.
Εκείνη την εποχή...
ΤΖΟΝ ΚΑΝΤΙ ΤΖΟ ΦΛΑΕΡΤΙ
έλαχε να είμαστε ο θίασος του Second City...
Γ. ΛΕΒΙ Α. ΜΑΡΤΙΝ
όταν είπαν να κάνουν τηλεοπτικό σόου.
Έφεραν τον Χάρολντ ως σεναριογράφο.
ΧΑΡΟΛΝΤ ΡΕΪΜΙΣ SCTV
Το σόου μας ήταν ο φτωχός συγγενής του SNL.
Χωρίς σπόνσορες, κανέναν να κάνει υποδείξεις.
Είχαμε αφεθεί ασύδοτοι στο στούντιο.
Δεν ξέραμε πότε θα προβαλλόταν, δεν μπορούσαμε να κάνουμε επίκαιρο υλικό.
Αναγκαστικά, μπαίναμε στη σκοτεινή φαντασία μας.
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΣΤΕΙΟΙ ΤΥΠΟΙ
Το στιλ ερμηνείας του Τζον ήταν εξωστρεφές
και είχε μεγάλη ανάγκη την ανταπόκριση.
Γεια, είμαι ο κος Μάμπο.
Αν δείτε τους Μόντι Πάιθον, το Second City, το SNL...
ΣΤΙΒ ΜΑΡΤΙΝ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
ήταν κορυφαίος ηθοποιός σε όλα αυτά.
Και δεν μπορούσε να κρύψει τον όγκο του όταν έκανε την Τζούλια Τσάιλντ
ή όταν έκανε τον Παβαρότι.
Οι μόνοι μεγαλόσωμοι που έκαναν τέτοια
ήταν ο Τζάκι Γκλίσον ή ο Λου Κοστέλο.
Έπρεπε να είναι, κυριολεκτικά, κάποιος που αστειεύεται για το μέγεθός του.
Και απλά δεν το έκανε.
Μπρούνο!
Με τον Γιουτζίν δρ Τονγκ και Μπρούνο.
ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΕΡΟΣΥΝΟΔΩΝ
Είναι το καλύτερο.
Ήταν ταινίες τρόμου που κατέληγαν να μην είναι τόσο τρομακτικές,
και όλες κάπως τρισδιάστατες.
Αλλά η ιδέα της δημιουργίας πολύ φθηνών τρισδιάστατων εφέ...
ήταν πολύ αστεία ιδέα.
Σωστά. Γιατί να περιμένεις ώρες να δράσουν τα μαρτίνι
όταν η ταχυποσία σε κάνει την ψυχή του πάρτι;
Πάμε μάμπο!
Είμαι νεαρής ηλικίας.
Ψοφάω για κωμωδία, και να ο Τζον Κάντι.
ΚΟΝΑΝ Ο'ΜΠΡΑΪEΝ ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ
"Ποιος είναι αυτός ο τύπος;"
Με λες μεθύστακα;
Χάρη σ' εμένα σε πήραν.
Ένα από τα πράγματα που έκανε ο Τζον και μου άρεσαν ήταν
οι άμεσες απαντήσεις, σχεδόν καρτούν.
- Ναι, ξέρεις, είναι... - Λεσβίες;
Και το λέω με την καλή έννοια. Το εννοώ.
Όχι γράμματα.
Μπορούσε να γίνει από απόλυτα παιδαριώδης, πατερναλιστικός...
"Τι είναι αυτά που λες;" Και είναι παρανοϊκό.
Ο ΚΟΤΟΥΛΑΣ ΤΖΟΝΙ ΛΑΡΟΥ
Ο Κοτούλας
Έκανε έναν χαρακτήρα σε ένα σκετς που λεγόταν ο Κοτούλας.
Διαφημιστικό τηλεοπτικής σειράς
για έναν δειλό στρατιώτη στην Άγρια Δύση.
Καθοριστική στιγμή για μένα.
Διωγμένος από Βόρειους και Νότιους στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου
για την ύπουλη αφερεγγυότητά του,
είναι ο μεγαλύτερος κιοτής στη Δύση.
Είναι ο Κοτούλας.
Στέκεται κάπου τρέμοντας σύγκορμα από φόβο.
Περνούν μια γυναίκα και ο γιος της.
Και ο μικρός λέει "Είναι ο Κοτούλας;"
Η μαμά λέει "Βούλωσ' το!"
Μαμά, είναι ο Κοτούλας.
Και ο Κοτούλας γυρίζει και τους πυροβολεί πισώπλατα.
Και να θυμάστε ότι αυτό γίνεται, δεν ξέρω, το 1980;
Τελείως ανήκουστο.
Σκότωσες το παιδί μου!
Παλιοκοτούλα!
Βοήθεια!
Ο Κοτούλας...
Αυτό ξεκαθάρισε τις απόψεις μου.
Μπορούσες να κάνεις σκετς
όπου κάποιος πυροβολεί μια μάνα κι ένα παιδί πισώπλατα
ενώ παίζει ένα αστείο τραγούδι.
Γεια, είμαι ο Γιος Σμένγκε.
Και εγώ ο Σταν Σμένγκε.
Και είμαστε οι Happy Wanderers.
Στους Σμένγκε,
με το που φορούσε το κοστούμι του, γινόταν αυτός.
Μόνο οι Σμένγκε κάνουν τέτοια προσφορά.
Απλά...
Όταν φτάνεις σε τέτοιο επίπεδο άνεσης,
ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ
εμπιστοσύνης, γνώσης και αλληλοϋποστήριξης,
η χημεία είναι τρελά καλή.
Αλλά σε εκείνη την πρώτη σεζόν,
ο Τζον πήρε χοντρές ανάποδες.
Ξέρετε, ήταν θέμα
ποιος συνέβαλλε στο γράψιμο και ποιος όχι.
Εμείς πληρωνόμασταν ως ηθοποιοί και συγγραφείς,
αλλά ο Τζον μόνο ως ηθοποιός.
Δεν του άρεσε καθόλου.
Ο Τζον, βασικά, μάλλον είδε μια επιταγή
και τότε είπε "Μια στιγμή. Γιατί εγώ παίρνω λιγότερα;"
Έτσι άρχισε το πραγματικό σχίσμα.
Όταν κάτι τον πείραζε, δεν το ξεχνούσε με τίποτα.
Ήταν μονίμως παρόν.
Και μπορούσε να κουβαλάει τέτοια τραύματα για πολύ καιρό.
Ο Τζον πρέπει να είχε χιλιάδες τέτοια στην καριέρα του.
Ο Τζιμ δούλεψε, νομίζω, στο Second City.
Ο Τζον τού βρήκε δουλειά.
Μέλος του συνεργείου, ο αδελφός του Τζον, απλώνει καλώδια.
Ο Τζιμ έπαθε καρδιακή προσβολή στο καμαρίνι του,
και αυτό δεν ήταν ευχάριστο για τον Τζον.
Με καταλαβαίνετε;
Ο Τζιμ δεν πρόσεχε τον εαυτό του.
Αυτό συγκλόνισε τον πατέρα μου.
Τον τρομοκράτησε, επειδή συνέβη πάλι.
Ήταν καλά. Ο Τζιμ ήταν μια χαρά,
αλλά τον πήγαμε με το αυτοκίνητο στο νοσοκομείο.
Ο Τζον είπε "Μείνε εδώ" και ήταν πολύ θυμωμένος.
Ο Τζον, λοιπόν, επιστρέφει,
και σ' εκείνο το στούντιο είχαμε ένα εξωτικό μπαρ.
Ο Τζον κάθεται στο μπαρ πίνοντας ένα ποτό, κάνοντας ένα τσιγάρο.
Είπε "Ανάθεμα τον αδερφό μου, δεν προσέχει τον εαυτό του".
Αυτή ήταν η αντίφαση του Τζον.
Κανείς δεν είχε μεγαλύτερες προσδοκίες για τον ίδιο από τον Τζον.
Έτσι, όταν συνέβαιναν διάφορες αναποδιές,
ήταν εξουθενωτικές.
Το SCTV ξεκίνησε το 1976.
Τρία χρόνια μετά, ξέμεινε από λεφτά.
Αναμεταδιδόταν.
Και μετά σταμάτησε.
Ξανάρχισε έναν χρόνο μετά στο Έντμοντον της Αλμπέρτα.
Άρχισαν με 30λεπτα επεισόδια,
και ύστερα, το '81, επεκτάθηκαν σε 90λεπτα
και γνώρισε τεράστια επιτυχία.
ΠΥΡΕΤΟΣ SECOND CITY
Αλλά ο Τζον ήταν το κλειδί που το μετέτρεψε...
ΤΟ ΜΟΝΚΤΟΝ ΜΟΥ
σε κάτι τόσο επιτυχημένο και αστείο.
Είναι ευτυχής συγκυρία.
Ήταν σαν δεύτερη οικογένεια,
αλλά έγινε η πρώτη του οικογένεια.
Έγινε η οικογένειά μου.
ΝΤΕΪΒ ΤΟΜΑΣ
Και του άρεσε. Του ήταν πολύ δύσκολο που σταμάτησε,
ήταν επώδυνο συναισθηματικά.
ΡΙΚ ΜΟΡΑΝΙΣ
ΚΑΘΡΙΝ Ο'ΧΑΡΑ
Ήξερε ότι έπρεπε να προχωρήσει.
ΤΖΟΝ ΚΑΝΤΙ
Και ήρθαν οι ταινίες.
Η πρώτη μεγάλη ταινία του Τζον ήταν το 1941.
Κάναμε ακόμα το SCTV, και ο Σπίλμπεργκ τον ήθελε.
Τελειώναμε το γύρισμα μιας σεζόν SCTV,
και κάναμε μεγάλο πάρτι.
Έλεγαν "Ήρθε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ".
"Θέλει να σε δει".
Νόμιζα ότι ήταν αστείο. Πήγα εκεί και να τος.
Περιτριγυρισμένος από κόσμο.
Μου είπε "Τζον, μου αρέσει πολύ η δουλειά σου". Έμεινα άναυδος.
"Θα ήθελα να παίξεις στην ταινία 1941.
Έχω έναν ρόλο για σένα, θα ήσουν τέλειος".
Είπα "Το εκτιμώ αυτό".
"Είναι πάρτι και όλοι έχουμε πιει,
οπότε, ευχαριστώ πολύ.
Το εκτιμώ που βλέπεις SCTV".
Είπε "Όχι, σε θέλω στην ταινία".
Ας χαλάσουμε το φαΐ πριν το σερβίρουν σε κανέναν άλλον.
Θεέ μου.
- Γεια, Τζον. - Το Candid Camera. Μια στιγμή.
- Πώς είσαι; - Μια χαρά.
Ο Τζον είπε "Θα βρω ρόλους σε όλους σας".
Λες και ένιωθε άσχημα.
Ήταν ο μόνος που φώναξαν για ταινία στις ΗΠΑ.
"Δεν πειράζει, Τζον".
Είδες την ταινία 1941;
Την είδα.
- Σου άρεσε; - Μερικά σημεία της.
Ήμασταν ντυμένοι στρατιώτες.
Σαν πιτσιρικάδες, ζούσαμε τις φαντασιώσεις μας.
Προτιμάς να δουλεύεις σε ταινίες, Τζον;
Θα ήθελα να μείνω στο σινεμά, αν είναι δυνατόν.
Αν κάποιος με θέλει σε ταινία.
ΤΕΛΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ!
Όταν έκανες πρόταση γάμου στη γυναίκα σου, πού ήσασταν;
Ζούσαμε στην αμαρτία κάτι χρόνια,
δεν ήταν το ίδιο.
Νομίζω ότι το πρότεινα στο Λος Άντζελες,
όταν γυρίζαμε το 1941.
Πολύ βιαστικά, ψάχναμε ημερομηνία.
Δεν βρίσκαμε ελεύθερο Σαββατοκύριακο.
Πλάκα είχε. Χαζός γάμος. Καλά περάσαμε.
Χαζός γάμος;
Η εκκλησία που παντρευτήκαμε ήταν υπό κατασκευή.
Δεν σκεφτήκαμε να το ψάξουμε, και ήταν υπό κατασκευή.
Οι γονείς σου παντρεύτηκαν σε McDonald's;
Όχι. Παντρεύτηκαν σε ένα στούντιο ήχου,
όπου μια διαφήμιση των McDonald's στον Καναδά μόλις είχε γυριστεί.
Και οι χρυσές αψίδες προβάλλονται σε περίοπτη θέση.
Η Ρόουζ πάντα προσέφερε
αυτό το στοιχείο ήρεμης, επικυρίαρχης,
ισορροπημένης σοφίας.
Αν κάτι αναστάτωνε τον Τζον,
στην πορεία, τελικά η Ρόουζ τον ηρεμούσε.
Είχαν έναν από τους πιο επιτυχημένους γάμους που έχω γνωρίσει.
Το καλοκαίρι είναι εποχή για τουλάχιστον μια εικονοκλαστική,
αηδιαστική, αναρχική φαρσοκωμωδία.
Φέτος, το Δυο Τρελοί Κομάντος.
Λέγομαι Ντιούι Όξμπεργκερ.
Οι φίλοι με φωνάζουν Βόδι.
Ίσως το παρατηρήσατε, έχω ένα μικρό πρόβλημα βάρους.
- Μπα, όχι. - Ναι, έχω.
Πήγα σε έναν γιατρό
και είπε ότι έχω καταπιεί πολλή επιθετικότητα,
μαζί με πολλές πίτσες.
Πίτσες.
Βασικά, είμαι ντροπαλός.
Είμαι ντροπαλός τύπος, και...
Το πώς τον περιέγραφαν στην αρχή...
ΔΟΚΙΜΗ ΚΟΣΤΟΥΜΙΟΥ #5
Εξαιτίας του προσώπου του, του παχουλού προσώπου,
τον περιέγραφαν με όρους βάρους.
Ήξερε ήδη ότι αυτό τον καθόριζε.
Οπότε, σκέφτηκα, όσο είμαι εδώ, θα χάσω μερικά κιλά.
Έχετε ένα πρόγραμμα έξι-οκτώ βδομάδων εδώ; Πολύ δύσκολο;
Πράγμα τέλειο για μένα.
Θα βγω από εδώ μια λυγερή, μοχθηρή, πολεμική μηχανή.
Τώρα, πες μου.
Μέσα στον Τζον Κάντι
κρύβεται μια λυγερή, μοχθηρή, πολεμική μηχανή;
Δεν νομίζω...
Δεν μου φαίνεται. Όχι.
Όχι, δεν κρύβεται.
Είμαι πολύ καλά έτσι όπως είμαι.
Στις συνεντεύξεις, του έλεγαν προσβλητικά πράγματα.
Λέγεται Κωμωδία Μεγαλούπολης.
Αν δεν θυμάστε τι σημαίνει μεγάλο, δείτε τον Τζον.
- Δείτε την πόλη. - Αυτό θα σας το ξαναθυμίσει.
Ήξερε τι είχε να αντιμετωπίσει σ' αυτήν τη δουλειά.
Είσαι πολύ ωραίος.
Αλλά αναρωτιόμουν αν πραγματικά
θα γινόσουν πρωταγωνιστής με λυγερόκορμη εμφάνιση.
Είναι αλήθεια ότι...
Δεν αγαπούν όλοι τους χοντρούς;
- Μάλλον. - Γιατί;
Δεν ξέρω. Υποθέτω επειδή είναι άκακοι.
Δεν είμαι σίγουρος.
Όχι, αν έχανα πολύ βάρος,
δεν νομίζω ότι θα με επηρέαζε πολύ.
Δεν θα άλλαζε το στιλ σου,
δεν θα άλλαζε το είδος του... χιούμορ σου;
Όχι.
Το να πω ότι ο Τζον το μισούσε αυτό...
Δεν το δεχόταν.
Μια άλλη εκδοχή του να πεις ότι το μισούσε.
Δεν υπήρχε αυτοπεριφρόνηση στον Τζον.
Ήταν απλώς άλλος ένας βαθμός καλλιτεχνικής αρτιότητας.
Σε θεωρούν πολίτη β' κατηγορίας
ή έτσι νιώθεις.
Είσαι πολύ ευάλωτος κι ευαίσθητος σε αυτό.
Και νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό οφείλεται
στο πώς αποδίδω τους χαρακτήρες.
Είμαι πολύ λεπτολόγος, πραγματικά.
Ποτέ δεν κρίνω τους άλλους από την εμφάνιση, το σουλούπι τους.
Το περιεχόμενο του ατόμου είναι που μετράει.
Νομίζω ότι έμαθα με τα χρόνια,
έχοντας μεγάλο σώμα.
Αρχίζεις να...
Σε αντιμετωπίζουν διαφορετικά.
Και συχνά πληγώνεσαι. Πολλοί πληγώνονται από αυτό.
Θύμωσε με το Δυο Τρελοί Κομάντος
και τη σκηνή που είχε στη λάσπη.
Κλώτσα με, γλυκιά μου.
Ήμουν κονφερασιέ στον αγώνα πάλης,
σκηνή που δεν ήθελε να κάνει.
Ήταν φάση "Τζον, γδύσου
και κυλίσου στη λάσπη με ένα τσούρμο στριπτιτζούδες".
Ο Τζον φορούσε ένα μακρυμάνικο μπλουζάκι,
δεν ήθελε να είναι τελείως γυμνόστηθος.
Οι γυναίκες τού όρμησαν. Όλες καλογυμνασμένες,
άρχισαν να του τραβάνε τα αυτιά και άλλα τέτοια.
Πολλοί το εκμεταλλεύονταν
νομίζοντας "Μπορείς να του κάνεις ό,τι επώδυνο θέλεις.
Να πεις τα πάντα. Να τον πληγώσεις.
Τόσο θεόρατος, αδύνατο να πληγωθεί".
Δεν του άρεσε. Δεν το χάρηκε.
Ποτέ...
Ξέρετε, δεν το κατάλαβα αυτό.
Όμως, το πρόσωπο που προβάλλεις στον κόσμο
καθορίζει το ποιος είσαι.
Προβάλλει φιλικό και χαρωπό πρόσωπο.
Μπορείς να είσαι κακός,
να προσβάλλεις ή να αντεπιτίθεσαι.
Αλλά δεν το έκανε.
Ίσως πρέπει να πάω πάσο.
Άσε με να δω πρώτα.
Όχι με τέτοιο φύλλο. Έλα!
Τόλμα το. Εμπρός. Μπλοφάρισέ με.
Πόσα να ποντάρω;
Στη θέση σου, θα πόνταρα τα πάντα.
Τέτοιος είμαι. Επιθετικός τζογαδόρος. Ο κύριος Βέγκας.
Έλα. Κάν' το.
Κάν' το.
Ναι. Φύγαμε. Είμαι μέσα.
- Τι έχεις; - Φουλ.
Τρία τριάρια και δύο εξάρια. Είναι φουλ.
- Εσύ τι έχεις; - Δύο τέσσερα, έναν άσο.
Έχεις άσο, οκτώ και εφτά.
Έχασες. Βλέπεις;
Αν είχες τέσσερα τεσσάρια, θα κέρδιζες.
Γίνεσαι καλός σ' αυτό.
Σ' αρέσει; Δεν έχει πλάκα;
Πολύ καλός για πρωτάρης. Πραγματικά.
Είμαστε εδώ στο ησυχαστήριό σου.
Φαντάζομαι ότι δεν το βλέπεις συχνά.
Έχεις ιδέα πόσο μεγάλο αστέρι είσαι στην πόλη σου;
Όχι.
Ξέρεις ότι όταν βγήκες στην οθόνη
άρχισαν να ζητωκραυγάζουν;
Έλεγαν "Να ο Τζον Κάντι, ο ήρωάς μας".
Χαίρομαι που το ακούω.
Σου λέει τίποτα ή είναι απλώς παράξενο;
Είναι πολύ παράξενο. Δυσκολεύομαι να το καταλάβω.
Αυτό είναι το σπίτι. Εδώ μένω.
Νιώθω άνετα εδώ.
Μου αρέσει η Νέα Υόρκη, αλλά με τρελαίνει.
Είναι τόσο... Ειδικά εκεί, τρελαίνομαι.
Μ' αρέσει.
Υπερβολικά καλή. Έχει τα πάντα.
Το είπε ο Τζον Μπελούσι
για να με πείσει να κάνω το Saturday Night Live.
Έκανε τον Φρανκ Σινάτρα στο "New York, New York"
και είπε "Κοίτα, η Νέα Υόρκη είναι η Ρώμη".
Ο κωμικός Τζον Μπελούσι πέθανε σήμερα
σε μπανγκαλόου στο Χόλιγουντ Χιλς.
Πηγή ανέφερε στη Los Angeles Times ότι ο κωμικός είχε κοκαΐνη στο αίμα.
ΝΕΚΡΟΣ Ο ΤΖΟΝ ΜΠΕΛΟΥΣΙ
Το είπα στον Τζον. Ξέσπασε σε κλάματα.
Είπε "Θεέ μου, αρχίζει".
Δεν μπορώ καν...
Επειδή τον καταλάβαινα. Ήξερα τι εννοούσε.
Ήξερα ότι ήταν λες και...
οι καλές εποχές που περνούσαν όλα αυτά τα 20χρονα παιδιά
να έφταναν στο τέλος.
Βαρύ, αλλά έτσι είναι το παιδικό μυαλό.
Έτσι λειτουργούμε.
Πηγάζει από τον ψυχολογικό φόβο
του "Θα πεθάνεις σύντομα;"
"Θα πεθάνεις σύντομα;"
"Είσαι καλά;"
Είχα αυτήν την εμπειρία παιδί.
"Μαμά, θα πεθάνεις σύντομα;"
Εκείνη την εποχή, θυμάμαι τον Τζον να λέει
"Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να περάσω τα 35".
Ο πατέρας του Τζον πεθαίνει στα 35 του
στα πέμπτα του γενέθλια.
Και ο Τζον ξέρει ότι έχει την καρδιά του πατέρα του.
Νομίζω ότι γνώρισα τον Τζον όταν ήταν 33-34 ετών.
Ακριβώς τότε και εκεί,
η αίσθησή του είναι ότι ζει σε παράταση χρόνου
και ότι πρόκειται να πεθάνει
μπαμ και κάτω, όπως ο πατέρας του.
Θυμάμαι ένα βράδυ τον Τζον σε ένα πάρτι στο σπίτι του Μάρτι Σορτ.
Τα έπινε εκείνο το βράδυ.
Και μετά, τον έπιασαν οι μαύρες του και ήθελε να φύγει.
Και τον είχα πάει εγώ.
Κατέβασα το παράθυρο και του έλεγα
"Τζον, έλα, μπες στο αυτοκίνητο".
Περπάτησε ίσα με ένα χιλιόμετρο
πριν τελικά μπει στο αμάξι.
Και άρχισε να λέει
"Δεν ξέρεις, Ντέιβ. Δεν ξέρεις τι τραβάω.
Τι σκοτούρες έχω στο κεφάλι μου".
Και είπα "Έχω το προαίσθημα ότι θα τις μάθω απόψε".
Κουβαλούσε το βάρος του θανάτου του πατέρα του
σχεδόν κάθε μέρα.
Αυτά τα πράγματα ήταν στο μυαλό του,
στην καρδιά του, και τα κουβαλούσε.
Δεν κουβαλιούνται.
Τα βάρη όλων.
Τα βάρη του παρελθόντος.
Δεν ήθελε να πάει σε γιατρό
επειδή θα μάθαινε ότι έπρεπε να αλλάξει τρόπο ζωής.
Πας στον γιατρό και θα σου πει να κόψεις το ποτό.
"Δεν θέλω να κόψω το ποτό".
Επειδή ήταν εθισμένος.
Μηχανισμός άμυνας.
Ο μηχανισμός άμυνάς του ήταν "Τρώω, πίνω".
"Αν πάψω να το κάνω αυτό, δεν θα έχω δουλειά".
Ήταν ένας φαύλος κύκλος.
Και μερικές φορές το αρνείσαι. Το αποφεύγεις.
"Αυτοί κάνουν κουμάντο".
Και έκανε μια δουλειά όπου η εμφάνιση ήταν πολύ σημαντική.
Σίγουρα αυτό ήταν ένα επιπλέον βάρος στην ύπαρξή του.
Αλλά ήταν κι αυτό κομμάτι του.
Έχεις αλλάξει από την περασμένη φορά που ήρθες.
- Έχασα μερικά κιλά. - Ναι;
Πήγα στο λεγόμενο
Κέντρο Ευζωίας Πρίτικιν στην Καλιφόρνια.
Έμεινα 26 μέρες εκεί.
Δεν καπνίζω πια. Το έκοψα.
Ήσουν εκεί σχεδόν έναν μήνα, σωστά;
Ναι, 26 μέρες.
Θα μας πεις πόσο ζύγιζες πριν πας;
Ή μήπως δεν θέλεις;
Ήμουν 155 κιλά. Παραπήγαινε.
Στο σπίτι το πάλευε διαρκώς.
Προσπαθούσε, ερχόταν προπονητής κάθε μέρα.
Ήταν πάντα σε πρόγραμμα διατροφής.
Ρωτούσε τους γιατρούς του και έλεγαν ότι είναι καλά.
- Πόσα έχασες; - Τριάντα δύο κιλά μέχρι τώρα.
Αλλά η βιομηχανία τον ήθελε παχύσαρκο.
Θυμάμαι το πρακτορείο είπε
"Μη χάσεις άλλο βάρος με τίποτα".
Και μέσα του ο Τζον είπε "Συνεχίζω να τρώω".
"Έτσι τους αρέσω. Γεμάτος. Θα μείνω γεμάτος".
Ανησυχούσα.
Ηρέμησε, εντάξει;
Δεν είμαι θυμωμένος πια. Το ελέγχω απόλυτα.
Σίγουρα δεν τα επισκευάζουν όλα ταυτόχρονα.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΑΡΚΟΥ
Λυπάμαι. Το πάρκο είναι κλειστό.
Η άλκη μπροστά. Φως φανάρι.
Ο Χάρολντ Ρέιμις, κειμενογράφος στο SCTV,
έκανε το Διακοπές.
Το Γουόλι Γουόρλντ!
Το φινάλε δεν βγήκε καλό. Είχε θέμα.
Έτσι, κάλεσαν τον μπαμπά κατεπειγόντως.
"Πρέπει να αλλάξεις το φινάλε.
Είσαι τέλειος για αυτόν τον ρόλο".
Ο μπαμπάς είπε "Ναι, θα έρθω".
Ήταν θαυμάσιος. Τον ήξερα καλά.
ΦΩΝΗ ΧΑΡΟΛΝΤ ΡΕΪΜΙΣ
Δημιούργησε έναν χαρακτήρα στο SCTV που λεγόταν Πολ Μπουνιαστημούρησου,
ήταν ένα μεγάλο κορόιδο.
Έφυγαν και μερικοί ντόπιοι.
Κανείς δεν ενημέρωσε το γραφείο για τίποτα.
Και του είπα να υποδυθεί τον ήρωα σαν συγγενή του Πολ Μπουνιαστημούρησου.
Και Το Τρελό Θηριοτροφείο Πάει Διακοπές γνώρισε τεράστια επιτυχία.
Ήξερα ότι θα γινόταν αστέρας και φάνηκε στο Η Γοργόνα.
Η ΓΟΡΓΟΝΑ
Ήταν απίστευτα αστείος.
Ήταν ο Τζόνι Τορόντο.
Αυτός βασικά ο χαρακτήρας βγήκε στο Η Γοργόνα.
Ο βαθμός μέθης εξαρτάται από το πόσο αλκοόλ καταναλώνεις
σε σχέση με το σωματικό σου βάρος.
Βλέπεις τι εννοώ;
Δεν είναι ότι ήπιες πολύ.
Είσαι πετσί και κόκαλο.
Περάσαμε πολύ καλά.
Σαν διακοπές εργασίας.
Η συνεργασία με τον Τζον Κάντι ήταν τρομακτική.
Ήμουν ένθερμος θαυμαστής του Τζον και του Γιουτζίν Λέβι
από τη δουλειά τους στο Second City
και αμφιταλαντευόμουν επειδή ήμουν σίγουρος
ότι μπορούσαν να με υποσκιάσουν χωρίς πολλή προσπάθεια.
Ο Ρον Χάουαρντ είναι σκληρός εργοδότης.
Δεν τον αντέχω.
Την οικογένειά του.
Ο Τομ Χανκς...
με όλα του τα προβλήματα,
από ηθοποιία δεν σκαμπάζει μία.
Φρέντι, πρέπει να τα πούμε.
Τι, χάθηκαν τίποτα λεφτά;
- Η καθαρίστρια. - Δεν με νοιάζει αυτό.
- Όχι; - Όχι.
Εγώ φταίω. Το ομολογώ.
Αυτό που με συγκλόνισε ήταν ότι ο Τζον με υποβοηθούσε.
Δεν κοίταζε να αναδειχθεί εις βάρος μου.
Δεν πάσχιζε να έχει τις πιο αστείες ατάκες.
Καλλιεργούσε μια ανταποδοτικότητα.
Δεν καταλάβαινα αυτό για τη διαδικασία αυτοσχεδιασμού.
Μου απαντούσε "Ναι, και;"
Ήταν σαν να περίμενε να σκεφτώ κάτι άλλο
που θα βελτίωνε και επέτεινε τον ρυθμό.
Είχαμε τις σκηνές με τα δύο αδέλφια στο γραφείο μας,
και αρχίζει να λέει τι έκανε χθες βράδυ.
Ίσως πήγα στο κλαμπ Α χθες βράδυ.
Πρωτοφανές για σένα.
Ίσως γνώρισα τον ιδιοκτήτη των Σουπερμάρκετ Μπάιραϊτ.
Και ίσως, απλά ίσως, είμαστε οι νέοι προμηθευτές του.
Μόνο τότε κατάλαβα
ότι ο Τζον με προσκαλούσε να παίξω μαζί του.
Επινοήσαμε κάθε λογής πρωτοτυπίες επιτόπου.
Για το γραφείο...
- Ξενύχτησα πίνοντας. - Δεν πήρα το σμόκιν μου.
Έφαγα όλο το βράδυ για να κλείσω τη συμφωνία.
Έλα τώρα, το έχεις.
- Ηρέμησε. - Θα το χειριστώ μια χαρά.
Καθάρισε. Ίδιο χοιροστάσιο.
- Άσε με. - Κάνε αυτό που κάνω.
Έχω σύστημα στο γραφείο!
Είμαι στο τηλέφωνο,
και ο Τζον σήκωσε το τηλέφωνο κι άρχισε τα χαζά.
Αν ήμασταν παντρεμένοι, δεν θα έφευγες έτσι.
- Μπορεί να φύγει. - Θα το κλείσεις;
- Εσύ ήσουν; - Κλείσε το τηλέφωνο.
- Λυπάμαι πολύ. - Όχι εσύ, Βικτόρια.
Δεν ήξερα ότι τηλεφωνούσες.
Ήταν εποικοδομητικό.
Εποικοδομητικό και υποβοηθητικό.
Και η σκηνή στο ράκετμπολ.
Ήρθε ξενύχτης, σίγουρα μελετούσε τις ατάκες του.
Μάλιστα. Αυτό το κομμάτι της ιστορίας.
Ήταν έξω και τα έπινε,
και έσκασε μύτη ο Τζακ Νίκολσον.
Και ο Τζακ τον ήξερε.
Μπορεί να συναντήθηκαν για πρώτη φορά εκεί,
αλλά τα ήπιαν παρέα.
Αν ο Τζακ Νίκολσον με φώναζε σε μπαρ
και με ξενυχτούσε πίνοντας...
θα το έκανα.
Έτσι, ο Τζον έρχεται όχι μόνο εξαντλημένος,
πιθανώς με μόνο μιάμιση ώρα ύπνου,
αλλά, επίσης, έρχεται γεμάτος ενέργεια από ένα βράδυ με τον Τζακ Νίκολσον.
Και κάνουμε μια σωματικά πολύ απαιτητική σκηνή.
Όλοι γελάνε μ' αυτό,
και ο Τζον χρησιμοποιεί την εξάντλησή του
σε βαθμό που λειτουργεί για το αδέλφι μου.
- Πόση ώρα παίζουμε; - Περίπου πέντε λεπτά.
Θεέ μου. Η καρδιά μου χτυπάει σαν ταμπούρλο.
Θέλεις μια μπίρα;
Πόσες λήψεις πήρε η σκηνή
όπου βαράς την μπάλα στον τοίχο και αναπηδά στο κεφάλι σου;
Δεν θα το πιστέψεις, αλλά τρεις.
Και, Τζον, στην ταινία διαπρέπεις στη σκηνή
όπου τη λες στον Τομ Χανκς.
"Άκου, μικρέ, αν είσαι ερωτευμένος, είσαι.
Ίσως δεν συμβεί ποτέ σ' εμένα".
"Ερωτευόμαστε καθημερινά".
- Έτσι δεν είπες; - Ναι.
Ναι; Παραμύθια της Χαλιμάς.
Δεν συμβαίνει έτσι.
Συνειδητοποιείς πόσο καλά ήσουν μαζί της;
Αυτό, φυσικά, όταν δεν έκανες παλαβομάρες.
Κάθε μέρα; Έλα τώρα.
Μερικοί ποτέ δεν θα ευτυχίσουν τόσο.
Εγώ αποκλείεται.
Ήταν ένας λόγος που ήθελα να κάνω την ταινία.
Το σενάριο επέτρεπε να κάνω κάτι άλλο από το να παίζω ράκετμπολ.
Ήταν πολύ σημαντικό.
Η Γοργόνα καθιέρωσε τον Τζον ως αστέρα.
Αρχίζει να συντελείται μια αλλαγή και να γίνεται πλατιά διάσημος.
Και αυτό συνέβη πολύ γρήγορα.
Αφού γίνεις αστέρας,
πόσο δύσκολα διατηρείς τη ζωή σου όσο πιο φυσιολογική γίνεται;
Προσπαθείς να τα βάζεις όλα σε μια σειρά.
Η ζωή είναι πολύ μικρή.
Ζούμε σε μια πραγματικότητα. Έχω αληθινά άτομα γύρω μου.
Και πρέπει να κάνεις πολλά.
Να αλλάζεις την άμμο της γάτας.
Να βγάζεις τα σκουπίδια και πολλά άλλα.
Έχεις υποχρεώσεις.
Επέλεξα αυτήν τη ζωή.
Πολλοί δεν θέλουν τις υποχρεώσεις
μιας οικογένειας πάνω τους.
Πολλοί λατρεύουν να λένε "Ας το κάνουμε, πάμε".
Ζήσε γρήγορα, πέθανε νέος, Η ζωή είναι πολύτιμη.
"Ας το κάνουμε".
Και δεν είναι αυτός ο τρόπος που επέλεξα να ζήσω.
Μείνε έτσι.
Μου αρέσει η κωμωδία
και με ενδιαφέρουν οι κωμικοί ηθοποιοί και συγγραφείς,
μα δεν σκέφτομαι ούτε σε χίλια χρόνια να το κάνω.
Είναι φθινόπωρο του τελευταίου μου έτους,
είμαι πρόεδρος του Θηριοτροφείου.
Είχαμε την ιδέα οι ήρωές μας να έρθουν να μας επισκεφτούν,
και επιδίωκα φορτικά να πείσω τον Τζον Κάντι να έρθει.
Και μετά, οι δικοί του μας είπαν "Ναι, θα έρθει".
Έτσι, πάω στο Αεροδρόμιο Λόγκαν.
Πήρε μια τακτική πτήση από το Τορόντο,
και τον βλέπω να κατεβαίνει τις κυλιόμενες σκάλες.
Με μια φωτογραφική μηχανή περασμένη στον λαιμό σαν τουρίστας.
Αν ο Τζον Κάντι έπαιζε τον τουρίστα,
θα είχε μια μεγάλη κάμερα στον λαιμό
και θα έλεγε "Φοβερό!" Έτσι ήταν.
Με φωτογράφησε στο Χάρβαρντ
και στο σπίτι του Άνταμ.
Έχω αποδείξεις ότι σε δύο περιπτώσεις
έστρεψε μια κάμερα και με φωτογράφησε,
τονώνοντας ξεκάθαρα τον παρανοϊκό εγωισμό μου.
Μόνο αυτό με νοιάζει.
Θα δείχναμε ένα μεγάλο μοντάζ με όλα τα κλιπ του,
και όλοι στην πανεπιστημιούπολη ήθελαν να έρθουν.
Και είναι όλα όσα ήθελες να είναι.
Είναι ο Τζον Κάντι επί δέκα.
Κάνει παλαβομάρες. Τους κάνει όλους να γελάνε.
Τον θυμάμαι πολύ καθαρά να βλέπει τα κλιπ
σαν να μην τα είχε ξαναδεί.
Γέμιζε τον χώρο με την αύρα του.
Ήταν εξωστρεφής, χαρωπός και κάπως αδηφάγος για τα πάντα.
Θυμάμαι να του παραδέχομαι ότι με ενδιέφερε πολύ η κωμωδία,
και ίσως ήθελα να το δοκιμάσω.
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό.
Με κοίταξε κατάματα και είπε "Δεν το δοκιμάζεις.
Ή το κάνεις ή δεν το κάνεις.
Δεν το δοκιμάζεις, μικρέ".
Και ήταν σαν να μου είπε "Δώσ' τα όλα, μικρέ.
Ή όλα ή τίποτα".
Πώς νιώθει η οικογένειά σου που έχει έναν διάσημο γιο;
Τους δυσκολεύει.
Στον αδερφό μου, νομίζω, δεν αρέσει και πολύ.
"Είσαι ο αδερφός του Τζον".
Και είναι μεγαλύτερος.
Ακόμα χειρότερο για τον μεγαλύτερο αδερφό.
Νιώθω απαίσια γι' αυτό, αλλά...
- Πώς είσαι ως σύζυγος; - Ως σύζυγος;
Θα έλεγα πολύ κακός, σπανίως είμαι εδώ.
Είμαι ηθοποιός.
- Είσαι και πατέρας; - Ναι. Είναι τέλειο.
Αυτή εκεί είναι η κόρη μου, η Τζένιφερ,
το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη ποτέ.
Έτσι μπράβο.
Ο μπαμπάς μου είχε αγοράσει αυτήν τη φάρμα στην πόλη Κουίνσβιλ
όταν ήμουν κάτω από ενός έτους.
Ήταν το καταφύγιό του.
Ήταν μια γιγαντιαία, εκτεταμένη ιδιοκτησία.
Αλλά με ένα πολύ απλό σπίτι με πισίνα.
Με αιώρα στην πίσω αυλή κι έναν όμορφο κόκκινο αχυρώνα.
Νομίζω ότι ήταν μια διαφυγή.
Απέρριψες ταινίες επειδή απαιτούσαν ταξίδια.
Ναι, πολλές φορές αναγκάστηκα.
Τα παιδιά μεγαλώνουν, και θέλω χρόνο μαζί τους.
Η κόρη μου σαν να γεννήθηκε μόλις χθες
και τώρα πάει σχολείο.
Μεγαλώνουν πολύ γρήγορα.
Χιλιοειπωμένο, αλλά μεγαλώνουν πολύ γρήγορα,
και θέλω χρόνο μαζί τους
για να λένε "Να ο πατέρας μου", όχι αυτός στην τηλεόραση.
Λάτρευε να είναι πατέρας,
και ασχολήθηκε με την κοινότητα.
Του άρεσε να είναι με τα παιδιά στο σχολείο.
Αχόρταγο μωρό.
Ήταν μικρό παιδί, ουσιαστικά.
Ήταν παιδί.
Νομίζω ότι πιο ευτυχισμένο που είδα ποτέ τον Τζον
ήταν μέσα στη δική του κουζίνα.
Νομίζω ότι ο τρόπος ζωής Τζόνι Τορόντο που είχε
απαιτούσε πολλή ενέργεια.
Ήθελε να είναι...
μικρότερος στον πραγματικό κόσμο.
Με συγχωρείτε.
Λυπάμαι, αλήθεια.
Πάτησες το χέρι μου.
Όσοι δούλεψαν μαζί του τον αγάπησαν.
Ο Καρλ είπε ότι στο Summer Rental
ανυπομονούσε να πάει στο πλατό να δει τον Τζον.
ΜΕΛ ΜΠΡΟΥΚΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Έκλεψες τις διακοπές της οικογένειάς μου.
Και τώρα θα σου κλέψω εγώ κάτι.
Θα τον θυμούνται πολύ απλά για την καλοψυχία του.
Πηγαίνει στο πλατό και σκορπάει ευτυχία.
Από το συνεργείο και το μακιγιάζ μέχρι το βεστιάριο
και τους οδηγούς.
Πάει εκεί για να χαρεί με τον κόσμο.
Γεια!
Φρόντιζε τη μαμά του, τη θεία του.
Φρόντιζε τον αδερφό του. Φρόντιζε τα ξαδέρφια του.
Και φρόντιζε εμάς.
Το πώς φερόταν ο Τζον στην οικογένειά του μιλούσε περίτρανα για αυτόν.
Και έβλεπες περισσότερο βάθος και αγάπη
σε έναν τύπο που έχει αυτήν την πτυχή στη ζωή του.
Δεν παίρνει ρόλους
που δεν συνάδουν με μια συγκεκριμένη διαδικασία σκέψης
ή ονείρου, θέλω να είμαι έτσι ή να είμαι αλλιώς.
Κάνε μου μια αγκαλιά.
- Τι; - Θα μου κάνεις μια αγκαλιά;
- Μπαμπά! - Έλα.
- Μεγάλωσα πολύ για αγκαλιές. - Ποτέ δεν μεγαλώνεις τόσο.
Πέρα από το να είναι, υποδυόταν επίσης τον Τζον Κάντι.
Ήταν ο μπαμπάς.
Όταν κάναμε αταξίες, μας φώναζε.
Πάρε δρόμο!
Αλλά έβγαζε και πολλή αγάπη.
Δεν καπνίζεις ακόμα, έτσι;
Μπαμπά!
Είμαι μπαμπάς, αυτό μόνο.
Από μια άποψη, ναι.
Σαν να ανέλαβε ο ίδιος τον ρόλο του πατέρα που πάντα ήθελε.
Έχουμε έρθει στο δάσος όπως σε έφερνε ο πατέρας σου εδώ;
Ναι, μάλλον.
Ναι. Το καταλαβαίνω.
Συνεισέφερε μεγάλο κομμάτι της δικής του ευαισθησίας, γλυκύτητας
και καλοσύνης στους χαρακτήρες που δημιούργησε.
Και ήταν εξαιρετικός ηθοποιός. Το μετέδιδε απόλυτα άνετα.
Οι Τσέστερ.
Ήταν ολοκληρωμένος ηθοποιός.
Ήξερε τι χρειαζόταν, και ήξερε ότι μπορούσε να το αποδώσει.
Έβαζε την ηθοποιία στην κωλότσεπη και συμπεριφερόταν ανθρώπινα.
Ήταν ολοκληρωμένος ηθοποιός επειδή ήταν ολοκληρωμένο άτομο.
Ο Καρλ μού είπε ότι ήταν απόλαυση
επειδή ο Τζον Κάντι ήταν πολύ διασκεδαστικός και καλόψυχος.
Μου είπε "Αν βρεις ευκαιρία..." Είπα "Ψάχνω ανθρωπόσκυλο".
"Τι είναι αυτό;"
Μισό άνθρωπος, μισό σκύλος.
Είμαι ο καλύτερος φίλος μου.
- Η επόμενη ταινία μου έχει τίτλο... - Μπαλάκια Τρίτου Τύπου.
Είθε οι Σβαρτς να είναι μαζί σας!
- Εσύ ποιος είσαι; - Ο κουμπάρος.
- Πώς σε λένε; - Μπαρφ.
Το πλήρες όνομα;
Μπαρφόλομιου.
Δεν το κάνουμε μόνο για τα φράγκα.
Το κάνουμε για να χεστούμε στα φράγκα.
Κόλλα μια πατούσα!
Ανάθεμα!
Αυτός το έκανε.
Μια μέρα, πήρε την καρέκλα μου που έγραφε "Σκηνοθέτης"
και άραξε πάνω της.
Του είπα "Τζον, αυτή είναι δική μου".
Είπε "Το ξέρω.
Σκέφτομαι να σκηνοθετήσω και θέλω να νιώσω πώς είναι".
Ξεράθηκα στα γέλια. "Θέλω να ξέρω πώς είναι".
"Και πώς είναι;" "Το ίδιο".
"Το ίδιο ακριβώς. Σαν κανονική καρέκλα".
Είχε μια ατίθαση, παράξενη και όμορφη αίσθηση του χιούμορ.
Ευλογημένος με μια καλοψυχία και ένα χαμόγελο.
Ένα αξιολάτρευτο χαμόγελο.
Δύο γενιές πέρασαν, κι ακόμα...
και η μνήμη του παραμένει εξίσου άμεση και ζωντανή όπως πάντα.
Όσο καλός και να ήταν ο Τζον με τους ανθρώπους που έβλεπε φευγαλέα,
όταν δουλεύεις, πρέπει να είσαι επαγγελματίας.
Αν δεν πάει καλά...
Είχε πολλή πείρα. Έκανε πολλές ταινίες.
Σίγουρα ήξερε πώς να κινηθεί στο πλατό.
Έτσι κάνεις μια σκηνή.
Δεν αφήνεις τον άλλον να σου δώσει μια συνηθισμένη προχειροδουλειά.
Λες "Όχι, έλα τώρα. Μιλάμε σοβαρά.
Οφείλουμε να προσφέρουμε.
Πρέπει να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς".
Κάναμε μια ανάγνωση με τη Μέριλιν Σουζάν Μίλερ,
σεναριογράφο στο Saturday Night Live.
Έγραψε ένα σενάριο.
Θα το σκηνοθετούσε ο Σίντνεϊ Πόλακ.
Και είχαμε πολλούς διάσημους.
Ήταν ο Ρέι Λιότα, ο Κέβιν Κλάιν,
ο Κάντι, εγώ και μερικοί άλλοι.
Ο Κάντι είχε μια σκηνή όπου ήταν στο μπάνιο,
ξέρετε, μιλούσε από εκεί. Και...
Την άρμεξε μέχρι αηδίας.
Μέχρι αηδίας. Την άρμεγε.
Η διάρκειά της ήταν εντελώς...
αδιανόητη.
Ήταν... Κάτι το απίστευτο.
Και παρακολουθώ.
Βλέπω τον Σίντνεϊ Πόλακ να τραβάει τα μαλλιά του
επειδή ο Τζον αρμέγει τη σκηνή ασταμάτητα μέχρι αηδίας,
το χαίρεται με τον τρόπο του.
Κι εγώ γελάω επειδή ξέρω ότι ο Σίντνεϊ θα τον σκοτώσει.
Δεν ξέρω, το ότι ο Τζον ήταν χάλια μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον από...
Δεν ήταν χάλια. Απλώς άρμεγε.
Απλώς άρμεγε.
Όχι πως δεν ήταν αστείο.
Ήταν απλώς αναίσχυντα αδιάφορος στην ιδέα
ότι υπάρχουν κι άλλοι ηθοποιοί στη σκηνή ή σε όλη την ταινία.
Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ.
Η ζωή τρέχει πολύ γρήγορα.
Αν δεν σταματάς να κοιτάς τριγύρω κάθε τόσο, μπορεί να τη χάσεις.
Όταν γνώρισε τον Τζον Χιούζ...
ΤΖΟΝ ΧΙΟΥΖ ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
βρήκε τον βηματισμό του.
Αυτοί οι δύο ήταν σαν αδελφοί.
Οι αδελφοί που ήθελαν να έχουν.
Ο Κάντι και ο Χιούζ είχαν...
ΚΡΙΣ ΚΟΛΟΜΠΟΥΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
τρομερή δυσανεξία στη βλακεία.
Δεν άντεχαν τους ανόητους.
Αυτοί οι δύο ήταν αδελφές ψυχές.
Ο Τζον Χιούζ λάτρευε τον Τζον Κάντι
και μοιράζονταν μια όμορφη, μαύρη αίσθηση του χιούμορ.
Καλά μαύρα αστεία.
Αλλά πολύ αληθινά. Ο τρόμος του να είσαι γονιός.
Είναι η οικογένεια που κάνουμε διακοπές μαζί.
Πάμε στη φάρμα τους. Έρχονται στη δική μας.
Πάμε στο σπίτι τους, μπάρμπεκιου, σε κάθε γιορτή,
και νομίζω ότι αυτό διαπότισε τις ταινίες.
Η καλύτερη δουλειά του, η συνεργασία των δύο Τζον.
Αν συνδυάσεις έναν ηθοποιό με τον Τζον Χιούζ,
πολλοί θα σκεφτούν τη Μόλι Ρίνγκγουολντ.
"Όχι, είναι ο Τζον Κάντι".
Έκανα όσες ταινίες Χιούζ έκανε η Ρίνγκγουολντ.
Έχουμε από τρεις.
Ο Κάντι, νομίζω, έκανε εννέα.
Συνδυάζεις αυτούς τους δύο.
Η δουλειά τους παρέμεινε πολύ ειλικρινής και αληθινή.
Και όταν παύεις να πηγαίνεις στο μανάβικο,
δεν πας για πρωινό στο τοπικό μαγαζί
και ολοένα απομακρύνεσαι από τους αληθινούς ανθρώπους,
τότε χάνεις την επαφή με το τι συμβαίνει στον κόσμο.
Ο Κάντι και ο Χιούζ ποτέ δεν το έχασαν αυτό.
Νομίζω ότι ο Χιούζ πραγματικά παρατηρούσε τον Τζον
και τον συνέπαιρνε,
με την πιο καλή έννοια.
Έγραφα ένα σενάριο, του το έδινα,
και ο Τζον το περνούσε από τελικό έλεγχο.
Και για μένα ως σκηνοθέτη, αυτό ήταν μεγάλο δώρο.
Δεν με άφηνε να κάνω λάθος.
Έγραφε χαρακτήρες για αυτόν.
Το Μόνος με τον Θείο γράφτηκε για τον Τζον.
Μεγάλη τιμή ένας σκηνοθέτης με το ταλέντο του Τζον Χιούζ,
και σεναριογράφος, να κάνει ταινία για σένα.
Γεια, τι κάνεις;
Ποιος είσαι;
Ο θείος Μπακ σου.
Τι λες γι' αυτό; Όταν πέθανε ο Τζον Κάντι, ήταν 43 χρονών.
Είμαι 44 χρονών.
Επτά χρόνια μεγαλύτερος σήμερα από εκείνον όταν γυρίσαμε το Μόνος με τον Θείο.
Το γεγονός της ημέρας που σε κάνει να νιώθεις γέρος.
Πολύ εύκολο να κάνεις παραλληλισμούς
ανάμεσα στον πραγματικό Τζον Κάντι και τον θείο Μπακ.
Γι' αυτό είναι από τις αγαπημένες μου ερμηνείες,
έβαλε πολύ από τον εαυτό του.
Η όλη ηθοποιία με τα δύο παιδιά στην ταινία
βασίστηκε στη σχέση με τα παιδιά μου
και πώς τα αντιμετώπιζα.
Το μόνο που δεν έκανα, ποτέ δεν τους μίλησα υποτιμητικά.
Στην ταινία, ο θείος Μπακ δεν μιλά υποτιμητικά στα παιδιά.
Γι' αυτό τον συμπαθούν.
Τους φέρεται ισότιμα,
και αυτά βγάζουν σεβασμό και αυτοεκτίμηση.
Πολλοί δεν ξέρουν ή δεν τους αρέσει να δουλεύουν με παιδιά.
Αυτό ήταν σπουδαίο.
Πιστέψτε με, ως ενήλικας, τα παιδιά είναι δύσκολοι συνεργάτες.
Ο Τζον ήταν πάντα πολύ ευγενικός και καλός μαζί μας.
Μας αντιμετώπιζε με πολύ σεβασμό.
Όταν είσαι οκτώ, δεν σε σέβονται,
είτε στον χώρο εργασίας είτε οι μεγάλοι και οι ενήλικες γενικά.
Ένιωθες ευπρόσδεκτος.
Ακόμα και στη σκηνή της ανάκρισης.
Δεν περίμενε να είμαι τόσο ετοιμόλογος.
Σκέφτηκε "Με πάει κόντρα το οχτάχρονο".
Και μετά, μπουμ, μπουμ.
- Πού μένεις; - Στην πόλη.
- Σε σπίτι; - Διαμέρισμα.
- Ιδιόκτητο; - Νοίκι.
- Τι δουλειά κάνεις; - Διάφορες.
- Πού έχεις γραφείο; - Δεν έχω.
- Γιατί; - Δεν χρειάζομαι.
- Η γυναίκα σου; - Δεν έχω.
- Γιατί; - Μεγάλη ιστορία.
- Έχεις παιδιά; - Δεν έχω.
- Γιατί; - Πιο μεγάλη ιστορία.
Είσαι θείος μου;
Το ρεκόρ διαδοχικών ερωτήσεών σου
Τριάντα οκτώ.
Βλέπω κάτι πολύ σκάρτο
όταν κοιτάζω την ανιψιά σου.
Είναι αλλοπαρμένη, ονειροπόλα,
χαζή αισθηματίας.
Και, ειλικρινά,
δεν νομίζω ότι παίρνει τίποτα στη ζωή της
ή την καριέρα της ως μαθήτρια στα σοβαρά.
Σε κάθε ταινία έβλεπες άλλον ήρωα,
μια άλλη πλευρά του Τζον.
Είναι μόλις έξι.
Έβλεπες κάτι από την άποψή του για τον κόσμο, την ανθρωπιά του.
Δεν θέλω μια εξάχρονη να μην είναι ονειροπόλα
ή χαζή αισθηματίας,
και σίγουρα δεν θέλω να παίρνει στα σοβαρά τη μαθητική της καριέρα.
Δεν έχω πτυχίο πανεπιστημίου.
Ούτε καν δουλειά.
Αλλά ξέρω να διακρίνω ένα καλό παιδί,
επειδή είναι όλα καλά παιδιά.
"Πατρικός" είναι η σωστή λέξη.
Νομίζω ότι πάντα είχε αυτό το υπέροχο ένστικτο.
Επίσης, όμως, νομίζω ότι είπε "Άκου, εγώ..."
Ακόμα και πριν το κύμα κορυφωθεί
και το Μόνος στο Σπίτι συμβεί,
ήταν προφανές πόσο δύσκολος ήταν ο πατέρας μου.
Αποτελούσε κοινό μυστικό ότι ήταν ήδη τέρας.
Και τότε ξαφνικά ήρθαν η δόξα και τα χρήματα,
και έγινε ένα διαβόητο τέρας.
Αλλά είχε ήδη πάψει να είναι καλός.
Και νομίζω ότι ο Τζον είχε τον νου του,
με ρωτούσε "Όλα καλά εκεί πέρα;"
"Τα πάτε καλά;"
"Καλή μέρα; Όλα καλά;"
"Όλα καλά σπίτι; Εντάξει".
Τι κάνεις;
Από πού είσαι; Πού μένεις;
- Στην πόλη. - Τι δουλειά κάνεις;
Δείγμα του τι άνθρωπος ήταν.
Νομίζω ότι πρόσεχε τον πιτσιρικά.
Πράγμα που εκτιμώ επειδή δεν συμβαίνει συχνά.
Και συνέβαινε ολοένα λιγότερο με τον καιρό,
επειδή "Φυσικά τα πάει καλά".
"Είναι σταρ. Βγάζει λεφτά". Αυτό, το άλλο.
"Ναι, αλλά εσύ πώς τα πας;"
Και αυτό είναι κάπως σαν υπέροχη μαχαιριά.
Μακάρι να είχα περισσότερες τέτοιες στη ζωή μου.
Και γι' αυτό είναι σημαντικό. Το θυμάμαι.
Θυμάμαι τον Τζον να νοιάζεται
όταν ελάχιστοι το έκαναν.
Το Μόνος με τον Θείο ήταν το τέλειο σενάριο Κάντι να σκηνοθετήσω
επειδή έβαζε όλο το είναι του.
Στο αμάξι, στη σκηνή όπου μπαίνει,
παίρνει τα παιδιά και ξέρει ότι είναι λάθος.
Στο αμάξι, κοιτά στον καθρέφτη
και βλέπει δύο αγγελούδια που πάει στον ιππόδρομο
όπου θα βρει τη συμμορία του.
Στοιχηματίζουν, και αυτός δεν μπορεί.
Και ξέρω τι έκανε στη σκηνή,
όταν κοιτούσε στον καθρέφτη, δεν έβλεπε δύο μικρούς ηθοποιούς.
Μιλούσε σε πραγματικά παιδιά.
Τέτοιος ήταν. Πατρική φιγούρα.
ΑΕΡΟΠΛΑΜΑ, ΛΙΜΟΥΖΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΡΕΝΑ
Ο ατζέντης μου είπε
"Έμαθα για ένα σενάριο, το Αεροπλάνα, Λιμουζίνες και Τρένα.
Το κοιτάζω για σένα".
Πήραν εμένα και τον Τζον.
Δεν γνωριζόμασταν καθόλου.
Λέω καλύτερα να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί.
Θα κάνουμε αυτήν την ταινία.
Πάνω που άρχιζα να ωριμάζω ως ηθοποιός, είχα τον Τζον συμπαραστάτη.
Και έτσι, σε αυτές τις σκηνές, καταφέραμε να συνδεθούμε.
Σεναριακά, ο χαρακτήρας μου ήταν στριμμένος.
Ήμουν πολύ τυχερός. Αρκούσε μόνο να γκρινιάζω.
Ήξερε ακριβώς πώς να μου τη σπάει.
Ωραία αίσθηση.
Θεέ μου, σου λέω,
μ' έχουν πεθάνει τα πόδια μου.
Ακόμα καλύτερα.
Μου δείχνει τους κρίκους κουρτινών του
και καπνίζει στο αυτοκίνητο.
Χοντρά γέλια.
Εννοώ, τα δικά του γέλια.
Με ένα εκατομμύριο θα ήμουν εκατομμυριούχος.
Ο Τζον ήταν ο ιδανικός ερμηνευτής.
Είναι πολύ τρυφερός στην ταινία.
Σε μια σκηνή, του τα χώνω χοντρά.
Δεν είσαι άγιος.
Έχεις δωρεάν μεταφορά, δωρεάν δωμάτιο,
κάποιον να ακούει τις ανιαρές ιστορίες σου.
Δεν πρόσεξες στο αεροπλάνο όταν άρχισες να μιλάς
ότι άρχισα να διαβάζω τη σακούλα του εμετού;
Ο χαρακτήρας του Στιβ Μάρτιν...
Του λέει ό,τι χειρότερο θα ήθελε κανείς να ακούσει στη ζωή του.
Επιλέγεις πράγματα που είναι αστεία, ελαφρώς διασκεδαστικά ή ενδιαφέροντα.
Είσαι ένα θαύμα.
Οι ιστορίες σου δεν είναι.
Και συνεχίζει.
Με ρωτούσαν "Πώς το αντέχεις;"
Και τους έλεγα "Έχω κάνει με τον Ντελ Γκρίφιθ.
Αντέχω τα πάντα".
Και συνεχίζει.
Και συνεχίζει και καταλήγει στο πρόσωπο του Τζον που ακούει.
Λες κι έχω βγει ραντεβού με φλύαρη ομιλούσα κούκλα.
Μάλλον έχεις κορδόνι στο στήθος,
από αυτά που τραβάς και ξανατυλίγονται.
Μόνο που δεν το τραβούσα εγώ. Το τραβούσες εσύ.
Η αντίδραση του προσώπου του στη σκηνή είπε μια τεράστια ιστορία.
Και πάντα νιώθω άσχημα.
Έλεγα "Ξέρεις, απλώς ερμηνεύουμε".
Αλλά υποδύθηκε τον πολύ πληγωμένο.
Δεν είναι κωμικός.
Είναι ένας τύπος πολύ πιο περίπλοκος
απ' όσο νομίζει ο πολύς κόσμος.
Θες να με πληγώσεις;
Ελεύθερα, αν έτσι θα νιώσεις καλύτερα.
Είμαι εύκολος στόχος.
Ναι, έχεις δίκιο. Μιλάω πάρα πολύ.
Ακούω, επίσης, πάρα πολύ.
Θα μπορούσα να είμαι κυνικός σαν εσένα.
Αλλά μισώ να πληγώνω τους άλλους.
Χαρακτήρισέ με όπως θέλεις.
Δεν αλλάζω.
Μου αρέσω.
Αρέσω στη γυναίκα μου.
"Μου αρέσω". Ξέρετε...
"Αρέσω στη γυναίκα μου".
Σκέτα "Όχι, έχω ανθρώπους που με αγαπούν και..."
Οι πελάτες μου με συμπαθούν επειδή είμαι ντόμπρος.
Είμαι αυτό που βλέπεις.
Όλοι είχαν να λένε για εκείνη τη στιγμή.
Είκοσι χρόνια μετά, ακόμα λένε για εκείνη τη στιγμή.
Συγκρίνω τον Τζον με κορυφαίους όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν,
ειδικά στο Τα Φώτα της Πόλης.
Αν δείτε την τελευταία σκηνή αυτής της ταινίας
όπου ο Τσάπλιν συνειδητοποιεί ότι το τυφλό κορίτσι μπορεί να δει.
Η ερμηνεία του Τσάπλιν ανυψώνει τη στιγμή
σε ένα επίπεδο αληθινού, ανάμικτου συναισθήματος.
Συνειδητοποίησα ότι ο Τζον στο Αεροπλάνα, Λιμουζίνες και Τρένα
έκανε το ίδιο πράγμα.
Δεν έχω σπίτι.
Η Μαρί πέθανε εδώ και οκτώ χρόνια.
Και τότε ξεκίνησα αυτό το όραμα
να δουλέψω με τον Τζον.
Προσπαθώ να πάω σπίτι στον οχτάχρονο γιο μου,
και τώρα που κοντεύω, λες ότι δεν γίνεται;
Οι αδελφοί Σμένγκε, για μένα,
ήταν η έμπνευση για τον Γκας Πολίνσκι.
- Τι είναι; - Με συγχωρείτε.
Μας συγχωρείς ένα λεπτό;
Έλεγα με τον Τζον Χιούζ για τον Κάντι,
ότι θα ήταν πραγματοποίηση ονείρου αν τον πείθαμε να παίξει τον ρόλο.
Και για κάποιον λόγο, ήταν διαθέσιμος μόνο για μια μέρα.
Ο Τζον ήρθε την πρώτη ώρα και είπε
"Με την άνεσή σας. Όλα εντάξει".
Και μας πήρε 23 ώρες.
Επιτρέψτε μου να συστηθώ. Γκας Πολίνσκι.
Ο βασιλιάς της πόλκας στα Μεσοδυτικά;
Οι Kenosha Kickers;
Απλός χαρακτήρας,
αλλά ήρθε στο πλατό με έντονη προεργασία στο μυαλό του.
Δεν την ήξερα. Κατάφερα να τη μάθω
στις 23 ώρες γυρισμάτων.
Το "Polka Twist".
Αυτά είναι τραγούδια.
Ναι, πολύ μεγάλες επιτυχίες μας.
Ξέρεις, αρχές δεκαετίας του '70
- πουλήσαμε γύρω στα 623 αντίτυπα. - Στο Σικάγο;
Στο Σεμπόιγκαν. Μεγάλες φίρμες εκεί.
- Το λάτρεψαν. - Συγγνώμη, θα με βοηθήσεις;
Έτσι, στον στενό χώρο του βαν,
οι δύο Τζον συνέχιζαν να κατεβάζουν ιδέες.
Ζέχνει ψόφιος αρουραίος;
Δεν ξέρω αυτήν τη μυρωδιά.
Πολύ άσχημη μυρωδιά.
Ήμουν σε ένα φεστιβάλ πιερόγκι όπου είχαμε πάει.
Προφανώς, κάτω στο καμαρίνι, μπήκαμε...
Παραλίγο να ξεράσουμε.
Ρωτήσαμε τον ιερέα εκεί τι ήταν,
και είπε ότι ψόφησε ένας αρουραίος μέσα στον τοίχο έναν μήνα πριν
και σάπιζε.
Και, ξέρεις...
Έτσι ζέχνει ο αρουραίος;
Το μυρίζεις. Απλά...
Κρέμασα το παλτό μου ακριβώς στον τοίχο εκεί.
Γιατί με έβαλες να το μυρίσω αυτό;
Το έπνιξα στο Old Spice.
Έβαλα το Old Spice παντού,
και τώρα αναδύονται πολλές δύσοσμες μυρωδιές από εδώ.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Αν δείτε την ταινία, αυτοσχεδιάζω ελάχιστα.
Αλλά ο Τζον, ήταν πολύ διασκεδαστικός.
Αυτό είναι η ουσία ενός αστέρα,
και τέτοιος ήταν ο Τζον Κάντι.
Και αυτός ήταν που...
Το ευρύ κοινό που έβλεπε αυτές τις ταινίες,
αυτό έπαιρνε,
και λάτρευε τον Τζον Κάντι.
Ξέρεις, το διατύπωσες καλύτερα
και με πιο ενδιαφέροντα τρόπο από οποιονδήποτε έχω μιλήσει, Τζον,
επειδή πρέπει να είσαι όχι μόνο δημιουργικό άτομο,
αλλά και επιχειρηματίας.
Στην εποχή μας, αν δεν είσαι, ξέχνα το.
Αν είσαι μόνο ηθοποιός στις μέρες μας,
πιθανότατα να μην τα καταφέρεις.
Αν γράφεις μόνο, πιθανότατα να μην τα καταφέρεις.
Όσο καλός και έξυπνος κι αν είσαι.
Θα πάρει παραπάνω χρόνο.
Ήταν στην κορυφή της καριέρας του,
και ξαφνικά, παρουσιάστηκε η ευκαιρία
να αγοράσει τους Toronto Argonauts
με τους Γουέιν Γκρέτζκι και Μπρους Μακνάλ.
Ήταν σαν να πραγματοποιήθηκε ένα όνειρο ζωής.
Είναι ομάδα φούτμπολ στο Τορόντο,
μέλος της Ομοσπονδίας Καναδικού Ποδοσφαίρου.
Είναι ιδανική για ορισμένες αγορές
χωρίς ομάδα NFL.
Είναι πολύ συναρπαστικό άθλημα.
Κάνω προώθηση, Ντικ.
- Συγγνώμη. - Εντάξει. Δεν θα...
Νούμερα για διαρκείας στο κάτω μέρος της οθόνης.
Έχουμε ακόμα καλές θέσεις διαθέσιμες. Ελάτε στο SkyDome.
Υπέγραφε αυτόγραφα, πήγα, συστήθηκα...
ΚΕΛΒΙΝ ΠΡΟΥΝΣΤΕΡ ΠΑΙΚΤΗΣ, ΦΙΛΟΣ
και είπα "Κέλβιν Προύνστερ, δεξιός αμυντικός".
Με κοίταξε και είπε "Ξέρω ποιος είσαι.
Δεν χρειάζεται να συστηθείς".
Ο Τζον ήταν σαν μέλος της ομάδας.
Αντί να κρατάει αποστάσεις,
ήταν στον πάγκο,
μερικές φορές, έτρεχε στο γήπεδο
και κουβαλούσε τραυματίες παίκτες.
Οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες των Argonauts είναι στα ζεστά,
μα ο Τζον Κάντι το δαγκώνει στον πάγκο.
Καλά λες, Σκοτ. Το δαγκώνουμε εδώ πέρα.
Ο Τζον ξεπατώθηκε εκείνη τη χρονιά
για να τους επαναφέρει στη ζωή εδώ στο Τορόντο,
φέρνοντας σόου στο ημίχρονο όπως έκανε.
Έφερε τους Blues Brothers εδώ το βράδυ των εγκαινίων.
Τα έδωσε όλα σ' αυτό.
Εσύ έχεις την ομάδα χόκεϊ.
Όχι, είναι ομάδα φούτμπολ.
Σπίτι μας και πατρίδα μας...
Οι Argonauts μπήκαν στο Κύπελλο Γκρέι, το Σούπερ Μπόουλ του Καναδά.
Και ο Τζον οργάνωσε να πάμε όλοι αεροπορικά στο Κύπελλο Γκρέι εκείνο το πρωί
με το αεροπλάνο των LA Kings του Μπρους Μακνάλ.
Τον περίμεναν να έρθει και να βγει από τα αποδυτήρια.
Άκουγες τις ιαχές του πλήθους να δυναμώνουν.
Είναι 50.000 άνθρωποι εκεί.
"Κυρίες και κύριοι,
οι Μπρους Μακνάλ, Γουέιν Γκρέτζκι και Τζον Κάντι",
και επικράτησε πανζουρλισμός.
Ο Ντάνι τον κοίταξε και είπε
"Δείτε τον. Είναι ο Τζόνι Τορόντο".
Έγινε αυτός που οραματιζόταν
και όλοι τον πειράζαμε γι' αυτό.
Τα πάντα πριν ήταν σε πλατό.
Έπαιζες στην ταινία, ήσουν με το συνεργείο σου,
και τότε, εντελώς ξαφνικά, μεταπήδησε σε άλλο επίπεδο.
Τα πάντα επιτάθηκαν.
Προς τα έξω...
Περισσότεροι άνθρωποι και εκδηλώσεις.
Το βάζει, καθώς ο Γουίλ Τζόνσον...
Όσο γνωριζόμασταν, νομίζω ότι με εμπιστευόταν ολοένα περισσότερο,
μπορούσε να μου μιλήσει
και δεν θα τον απογοήτευα ποτέ.
Άρχισε να μοιράζεται πολλές ανησυχίες του για το σινεμά.
Είχε επικεντρωθεί στην ομάδα φούτμπολ,
και νομίζω ότι δεν είχε σχέδια στα σκαριά.
Αλλά υπήρχαν προτάσεις ταινιών γι' αυτόν,
και πάντα μου έλεγε "Δεν υπάρχει δουλειά".
"Θα τους αρέσω; Θα με προσλάβουν;"
"Θα βρω ποτέ άλλη δουλειά;"
Ο Τζον, μέσα στην ανασφάλειά του,
τα έβγαζε πέρα κάθε φορά.
Μεγάλωσα με κάποιον που ήταν ήδη επιτυχημένος ηθοποιός,
που τα είχε καταφέρει.
Το πολύ σημαντικό και μεγάλο μυστικό
ήταν ότι δεν πίστευε στον εαυτό του.
Πόσο ανθρώπινο είναι αυτό;
Μιλούσαμε πολύ για την ψυχολογική του υγεία
και τις πιέσεις που είχε,
προσπαθούσα να μάθω τι προκάλεσε αυτό στη ζωή του.
Γιατί τώρα; Γιατί ξεκίνησε το '91; Τότε, νομίζω, ξεκίνησε.
Είχε αυτό το έντονο εργατικό ήθος να τα βάζει όλα σε τάξη.
Είχα αφιερώσει τη ζωή μου στο να κερδίζω.
Και όταν κερδίζεις όλη σου τη ζωή,
πρέπει να συνεχίσεις να κερδίζεις.
Εγκλωβίζεσαι στον μηχανισμό αέναης κίνησης
που είναι το Χόλιγουντ.
Κάπως σαν να σε βάζουν σε ρόδα για χάμστερ
που πρέπει συνεχώς να περιστρέφεις
ασταμάτητα.
Και νιώθεις την πίεση,
ιδίως όταν αρχίζεις να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Μπορεί να είσαι στο κόκκινο χαλί
με ένα Όσκαρ στο χέρι,
να βρίσκεσαι στο απόγειό σου,
και το πρώτο που σε ρωτούν είναι "Τι θα κάνεις μετά;"
Αν σου δώσω το όνομα του μεγάλου σχεδίου,
τότε, καλό ταξίδι, Ντιάνο.
Εννοώ, μόνιμα.
Μια σφαίρα στο κεφάλι. Με πιάνεις;
Είσαι ποντίκι κόντρα σε γορίλα.
Αν μείνεις στο Χόλιγουντ καιρό,
όλοι ή μουρλαίνονται ή γίνονται μαλάκες.
Ή τα τινάζουν.
Όλοι ανησυχούσαμε λίγο για την υγεία του Τζον.
Αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα.
Ήταν παχύσαρκος, έκανε καταχρήσεις,
και ανησυχούσαμε γι' αυτόν.
Ένας φίλος που είχε τότε του είχε γράψει ένα γράμμα
όπου του έλεγε ότι ανησυχούσε για το βάρος του.
Ο Τζον έβγαλε το όνομά του από την περιστροφική ατζέντα του.
Με άλλα λόγια, τέρμα ο τύπος.
Τον θυμάμαι να αλλάζει γιατρούς σαν πουκάμισα.
Σε όποιον γιατρό πήγαινε του έλεγε
"Χάσε βάρος. Κόψε το ποτό".
Ο Τζον δεν ήθελε ούτε να ακούσει τέτοιες αηδίες.
Σε πιέζει κανείς για το βάρος σου;
"Γιατί δεν αδυνατίζεις;"
- Σε απασχολεί καθόλου; - Όχι ιδιαίτερα.
Νομίζω ότι ενοχλεί τους άλλους περισσότερο από εμένα.
- Αλλά σε ενοχλεί; - Δεν με ενοχλεί...
Ωραία. Απορώ γιατί το ανέφερες.
Αναρωτιέμαι αν σε ενοχλεί.
Όσο έπαιρνε βάρος, η καρδιά του επιβαρυνόταν.
Ανησυχούσα γι' αυτό επειδή εγώ του αγόραζα ρούχα
και κάθε φορά έλεγα "Εντάξει, αυτό είναι 2Χ".
Έπειτα, πήγαμε στο 3Χ και κατόπιν στο 5Χ.
Και είπα "Εντάξει, είναι ζόρι".
"Τζον, αυτό δεν είναι καλό".
Και λίγο πιο πέρα.
Θυμάμαι τότε που θα σκηνοθετούσε την πρώτη του ταινία.
ΝΤΟΝ ΛΕΪΚ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Με τίτλο Hostage for a Day.
Πέτα μαζί μου.
- Εντάξει. - Πάρ' το και ρύθμισέ το.
Θυμάμαι έντονα αυτό το νυχτερινό γύρισμα.
Είπε "Έλα μέσα, θα ξαναγράψουμε τη σκηνή".
Είπα "Τι; Θα την ξαναγράψουμε; Καλά".
Πάμε στο τροχόσπιτο, βάζουμε κάτω το σενάριο,
και κάνουμε όλη τη σκηνή διαφορετική.
"Μα, Τζον,
έτσι θα μπουν κι άλλοι στη σκηνή".
"Να βάλουμε..." "Θα τα καταφέρουν".
Γυρίζουμε!
Αλλά με τον Τζον "Θέλω το άριστο γι' αυτόν.
Θέλω να βγει περίφημο επειδή το αγαπάει".
Κι ήξερα πόσα έδινε στο ξαναγράψιμο,
το έκανε με κάθε σκηνή.
Νομίζω ότι το βάρος όσων έκανε
ήταν υπερβολικό.
Και είχε οικογένεια και παιδιά.
Ένιωθε άσχημα που άφηνε τα παιδιά μόνα, για να γυρίζει ταινίες.
Τον βασάνιζε αυτό.
- Γεια, μπαμπά. - Γεια.
Έχεις παίξει σε πολλές επιτυχίες και μερικές αποτυχίες.
Ναι, έχω αρκετούς κριτικούς να με κυνηγούν, πράγμα εύλογο.
- Γιατί, για παράδειγμα; - Συνήθως για κακή επιλογή υλικού.
Ή "Πάλι εδώ, πάρα πολλές ταινίες".
Επειδή είχε ήδη αυτό το είδος μεγάλης επιτυχίας,
προσπαθούσε να αναδείξει κι άλλους.
Αλλά δεν μπορείς να αναδείξεις ανθρώπους τόσο εύκολα.
Νομίζεις ότι κάνεις χάρες.
Κανείς δεν κάνει χάρες στους άλλους. Είναι αστείο.
Πέρασα μια περίοδο που έκανα πολλές χάρες.
"Σίγουρα, θα το κάνω". "Θα μπορούσες..." "Φυσικά".
Απερίσκεπτα, με οδηγό την καρδιά σου.
Το έκανα από αφοσίωση και από φιλία.
Έχεις παίξει σε ένα σωρό αποτυχίες.
- Το έχεις δει; - Όχι.
- Εκτός από... - Με θλίβεις.
Όχι, η κατακλείδα είναι "Κι όμως, όλοι φαίνεται να τον αγαπούν".
Έχω παίξει σε κάποιες ταινίες που δεν πήγαν καλά.
Δεν θα τις έλεγα αποτυχίες.
- Άρα, ήταν κακή κρίση ή... - Όχι, εγώ...
Καταλήγεις εμπορευματοποιημένη εκδοχή
και έρχονται και σου λένε
"Μπορούμε να το κάνουμε.
Αυτό το γύρισμα ανιμέισον".
Ήταν τύπος που έλεγε "Ας το κάνουμε".
Ακολουθεί το Κατασκήνωση Κάντι.
Το Ράδιο Κάντι με τον Τζον Κάντι.
Μας θυμάμαι έξω από το στάδιο με χιλιάδες οπαδούς,
και ο Τζον στεκόταν εκεί
τρεις-τέσσερις ώρες υπογράφοντας αυτόγραφα
και μετά πετούσε σε όλη τη χώρα, υποστηρίζοντας άλλες ομάδες.
Αυτά τα ταξίδια είχαν επιπτώσεις επειδή δεν έβγαζε χρήματα.
Εμφανιζόταν, συναντούσε, χαιρετούσε.
Δεν ήταν υποχρεωμένος,
το έκανε σαν χάρη σε κάποιον.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Για κάποιον όπως ο Τζον,
όπως είπα, τον γνώρισα εκείνη τη μέρα,
αλλά τον είδα να προσφέρει σε όλους,
και τον είδα να απολαμβάνει
τη λάμψη που εξέπεμπε.
Τον έκανε να νιώθει καλά που προσέφερε τόσα στον καθένα.
Όπως σ' εμένα. Ποιος είμαι;
Ένα παιδί που τον πήρε από το αεροδρόμιο.
Ο κίνδυνος αυτής της δουλειάς έγκειται στο ότι είναι πολύ ανθυγιεινή για τους καλόψυχους.
Όταν είσαι καλόψυχος,
σου παίρνουν ό,τι έχεις και ζητούν περισσότερα.
Και δεν υπάρχει τέλος.
Είναι Πίθος των Δαναΐδων.
Ίσως η ανάγκη να κάνεις τόσα πράγματα
ήταν για να καταστέλλεις το άγχος.
Άγχος. Τι είναι αυτό;
Αν μια ζωή περιδρομιάζεις τα συναισθήματά σου,
τα πίνεις, καπνίζεις τα νεύρα σου,
εκδηλώνεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Είναι σύστημα συναγερμού.
Και λέει "Κάτι δεν πάει καλά εδώ".
Είχε παραβαρύνει το μυαλό του.
Σε αεροδρόμια που ταξίδευε, είχε κρίσεις πανικού.
Βγαίναμε από το αεροπλάνο και υπήρχε πολύς κόσμος.
Δεν έπαιρνε ανάσα.
Σαν να τα απορροφούσε όλα μέσα του.
Ήταν δύσκολο να το καταλάβεις επειδή δεν ήξερες τι ήταν.
Αλλά εκνευριζόταν.
Έτσι, έλεγες "Μη θυμώσω τον μπαμπά".
Πηγαίναμε από, για κάποιον λόγο, ένα εστιατόριο σε άλλο.
Και ξαφνικά, ο Τζον αρχίζει να κοιτάζει τριγύρω, ψάχνοντας.
Σαφώς, κάτι δεν πήγαινε καλά.
Αναγκάστηκε να κάτσει, να πάρει μια ανάσα και να ηρεμήσει.
Υποθέτω ότι δεν είπε τι είχε.
- Ήταν σαν... - Όχι.
Και κάποιος σαν εμένα, δεν θα το ρωτούσε ποτέ.
Δεν θέλω να ξέρω.
Κανείς δεν είχε ψυχαναλυτές.
Ίσως στο Άπερ Ιστ Σάιντ της Νέας Υόρκης να είχαν.
Μα όχι στο Τορόντο.
Ο Τζον διαισθανόταν καλά τους άλλους και τις ανάγκες τους,
και ήταν καλός στο να εξωτερικεύεται.
Ίσως σαν μέτρο προστασίας.
Αλλά δεν είναι επίσης πιο υγιεινός τρόπος ζωής
από το να χαθείς στις σκέψεις σου;
Αν ήταν πέντε όταν πέθανε ο πατέρας του,
και μετά μεγαλώνεις με μια ομάδα ανθρώπων
οι οποίοι ούτε για μια στιγμή δεν θέλουν να το αναφέρουν;
Ναι, μη μου πεις. Κι εγώ θα είχα άγχος.
Ξέρεις, υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι οδυνηρά.
Έτσι είναι. Δεν μπορείς να τα κάνεις να μην πονάνε.
Από μερικά πράγματα δεν λυτρώνεσαι.
Με πήρε και μου είπε "Θα συνεταιριστώ με έναν
από τους πιο τίμιους που έχω γνωρίσει στο Χόλιγουντ, τον Μπρους Μακνάλ".
Ο Μακνάλ Δηλώνει Ένοχος για Απάτη.
Αλλά τελικά, ο Μπρους Μακνάλ πήγε φυλακή για τραπεζική απάτη.
Δήλωσε ένοχος επειδή είναι ένοχος.
Ο Μπρους έψαχνε να πουλήσει την ομάδα
και ο Τζον καταρρακώθηκε επειδή δεν τον ειδοποίησε,
ο Μπρους είχε υποσχεθεί "Θα σε πάρω άμεσα".
Κι άλλη ατιμία του Μακνάλ: προδοσία
Όλα συγκλίνουν στη σκέψη "Ίδιος ο πατέρας μου. Με απογοήτευσε".
Αυτό τον πλήγωσε. Τον πλήγωσε βαθιά.
Ήταν πολύ ευαίσθητος.
Έβλεπε πολλά.
Ένιωθε πολλά.
Άρχισε να έχει παραλυτικό χρόνιο άγχος.
Το είχε όλη μέρα.
Δεν σου αρέσουν οι συνεντεύξεις. Δεν νιώθεις άνετα...
Όπως βλέπεις, δεν τα πάω και πολύ καλά τελευταία.
Είμαι λίγο ξυλάγγουρο.
Κάποιες μέρες ήταν χειρότερα.
Τον εμπόδιζε να κοιμηθεί.
Υπέφερε πολύ και έπρεπε να μάθει τι είχε,
αλλά δεν ήθελε να υποβληθεί σε εξετάσεις.
Ήθελε να καταλάβει τι του συνέβαινε.
Θα μας δείξεις τη σκοτεινή πλευρά της προσωπικότητάς σου;
Πράγματα πάνω σου που δεν σου αρέσουν. Υπάρχει κάτι;
Νιώθω αμήχανα. Πάμε παρακάτω;
Ναι, προχώρα.
- Εντάξει. - Επόμενη ερώτηση, παρακαλώ.
Έκανε ψυχανάλυση.
Μου έλεγε τα όσα μάθαινε
για την αιτία του άγχους και τι το προκαλεί.
Κανείς δεν λέει ότι το έχει.
Αλλά πάρα πολλοί πάσχουν από αυτό.
Δεν λένε ότι κάνουν ψυχανάλυση, παλιά τουλάχιστον.
Τώρα, πολλοί το συζητούν, μα...
Με πολύ καμάρι λέω ότι ο πατέρας μου είναι ο λόγος που κάνω ψυχανάλυση.
Έκανα δουλειά με τον εαυτό μου
επειδή έκανε ψυχανάλυση.
Εύχεσαι για οποιονδήποτε αγαπάς
να αποδέχεται τον εαυτό του
και το μαύρο σύννεφο...
να φύγει.
Όταν τον πρωτογνώρισα,
φυσικά, πρώτα ερωτεύεσαι το ταλέντο του.
Πολύ αβίαστη κωμωδία.
Πολύ αυθεντική, και από μεγάλη καρδιά.
Στο Από Πού Πάνε για την Άγρια Δύση
με έβαλε στην παραγωγή, ήταν θείο δώρο για μένα,
και πήγαμε αεροπορικά μόνοι μας, στο Ντουράνγκο.
Φρόντιζε τον εαυτό του τότε,
τον συνόδευε διατροφολόγος τώρα πια,
και σκέφτηκα ότι ήταν υπέροχο.
Δεν ξέρω γιατί διάλεξαν το μακρινό Ντουράνγκο.
Τρομερά δύσκολο μέρος για γυρίσματα.
Οι άνθρωποι γύρω σου κουβαλάνε πολυβόλα
επειδή σε προστατεύουν.
Ο Τζον φορούσε ένα σωρό ρούχα
και έκανε ζέστη.
Η άμμος ήταν... Σου τη σπάει μετά από λίγο.
Μόλις ανέβεις στο άλογο, δεν θέλεις να κατέβεις.
Πολλοί άνθρωποι. Πολλά πλάνα.
Διόλου ιδανικές συνθήκες για κωμωδία.
Όλα τα κωμικά στοιχεία ήταν λίγο φλου.
Άρχισε να κάνει κοιλιά
και να σπάει νεύρα.
Θυμάμαι ένα πρωί που περπατούσαμε στο πλατό.
Και μου είπε "Μια στιγμή, στάσου".
"Ναι. Τι είναι;"
Είπε "Με έπιασε κρίση άγχους".
Είπα "Θες να πας στο τροχόσπιτο;"
"Όχι. Να μη μάθουν ότι είμαι άρρωστος.
Δεν θέλω να καθυστερήσω τίποτα.
Δεν θέλω προσοχή πάνω μου".
Είμαστε μακριά. Δεν είναι με την οικογένειά του.
Και φοβάται.
Είχε κάνει μια ταινία παλιά και ήξερα ότι το υπαινίχθηκε.
Έπρεπε να διασφαλίσει ότι θα κάνει τη δουλειά.
Ήξερε ότι τον παρακολουθούσαν.
Έτσι, δεν ήθελε να τραβάει προσοχή,
επειδή σε κάθε παραγωγή προς το τέλος,
έλεγαν με λύπη "Θα τα καταφέρει ο Τζον;"
Την τελευταία μέρα άργησε.
Είσαι ψόφιος, σωστά; Ξεθεωμένος. Θες να πας σπίτι.
Και μετά είπαν
"Εντάξει, τελείωσε". Και φύγαμε τρέχοντας.
Συνέβη στις 2:30 το πρωί.
Ήταν ολομόναχος σε εκείνο το μεγάλο καουμπόικο σπίτι.
Και μετά, έμαθα πώς τον βρήκαν.
Φαινόταν σαν να είχε καθίσει στο πλάι του κρεβατιού
και να είχε ανοίξει τη Βίβλο,
τη διάβαζε και πέθανε στο κρεβάτι.
Αλλά θυμάμαι πως σκέφτηκα
πόσο λαχταρούσε μια οικογενειακή εστία.
Είδα ένα όνειρο...
πριν πεθάνει.
Ήμουν έξω από μια πόρτα,
με την Τζένιφερ και τον Κρίστοφερ.
Και ο Τζον είχε πεθάνει στο δίπλα δωμάτιο.
Ναι, τον χάσαμε.
Ο διάσημος Καναδός ηθοποιός Τζον Κάντι πέθανε σε ηλικία 43 ετών.
Επικρατεί παγωμάρα στο Χόλιγουντ.
Ο αιφνίδιος θάνατος του Τζον Κάντι...
Φίλοι και θαυμαστές...
Συνιδρυτής του θιάσου Second City στο Τορόντο
και μετά πρωταγωνιστής στη σειρά SCTV
και σε περισσότερες από 30 ταινίες.
Πριν τον θάνατό του, ο Τζον Κάντι σίγουρα έκανε μεγάλη εντύπωση,
ειδικά εδώ στο Ντουράνγκο του Μεξικού.
Στη διάρκεια των γυρισμάτων,
ο ηθοποιός με τη χρυσή καρδιά
έκανε διακριτικά μια μεγάλη δωρεά σε ένα τοπικό νοσοκομείο
για τα άπορα παιδιά της πόλης.
- Πόσα χρήματα έδωσε; - Δεν ξέρω.
Δεν είπε τίποτα γι' αυτό, αλλά έμαθα ότι έδωσε αρκετά.
- Προσπάθησε να μείνει κρυφό; - Ναι.
Το να αναπολούμε εδώ τον Τζον
πάει βαθιά.
Επειδή πρέπει να αναπολήσω και πρέπει να ξαναζήσω.
Πρέπει να αναβιώσω στη δική μου φαντασία
αυτό που ήταν, τα όσα θυμάμαι, τα όσα δεν θυμάμαι.
Έτσι, τη στιγμή που έμαθα ότι χάσαμε τον Τζον,
βγήκα από τον δρόμο.
Μπήκα στον κήπο κάποιου.
Σχεδόν πάτησα τα αγαλματάκια στο γκαζόν, τον καβαλάρη και το ροζ φλαμίνγκο.
Και έτσι, έσβησα το φορτηγάκι
και έμεινα εκεί, σοκαρισμένος.
Και μετά, ήρθε μια πλημμύρα αναμνήσεων
από αυτόν τον όμορφο άντρα, το ταλέντο του και τον χρόνο που πέρασα μαζί του.
Νόμιζα ότι θα τον ξανάβλεπα.
Αυτό με στεναχώρησε.
Έλεγα "Ναι, θα έχει πλάκα. Θα με δει έφηβο τώρα".
Ανυπομονούσα να έρθει η μέρα.
Αυτό το έχασα.
Αυτή η χρονική περίοδος είναι θολή.
Όλα γίνονται άχρωμα, παραλύεις.
Η μαμά έλεγε ότι δεν πειράζει να κλαις.
Είναι φυσικό όσο μεγαλώνεις να χάνεις κόσμο.
Εσύ μπορείς να καταλάβεις τη ζωή και την ύπαρξη,
ένα παιδί δεν θα έπρεπε να το περνάει αυτό.
Αλλά συμβαίνει συχνά σε πολλούς.
Είμαι κάποιος που το έχει βιώσει και ζω με αυτό όλη μου τη ζωή.
Τον ονειρευόμουν περισσότερο από ό,τι τους γονείς μου αφότου πέθαναν.
Σε ένα από τα πρώτα όνειρα που είδα με τον Τζον,
ήμασταν αραχτοί, γελούσαμε, μιλούσαμε και κάναμε διάφορα.
Ήταν πολύ χαλαρά και αστεία.
Και μετά, είπα κάτι του τύπου
"Γιατί έπρεπε να πεθάνεις;"
Και είπε "Γιατί έπρεπε να το αναφέρεις;"
Θεέ και πατέρα μας, με ακλόνητη πίστη
αναπέμπουμε δεήσεις και παρακλήσεις προς Εσέ.
Εισάκουσον αυτάς, Ιησού Χριστέ, Κύριέ μας.
Ποια είμαι εγώ που στέκομαι εδώ και μιλάω για τον Τζον Κάντι;
Θα σας πω. Είμαι μια από τα εκατομμύρια
των οποίων άγγιξε και πλούτισε τις ζωές η ζωντάνια του Τζον Κάντι.
Ξέρω ότι όλοι έχετε μια ιστορία.
Του ζήτησες αυτόγραφο και σταμάτησε να σε ρωτήσει για σένα.
Έκανες οντισιόν στο Second City και ο Τζον σε έβλεπε χαμογελαστός.
Αν και δεν σε πήραν, έφυγες λέγοντας
"Τι ξέρουν αυτοί; Ο Τζον Κάντι με θεωρεί αστείο".
Δούλευες σε μια πτήση που έκανε
μεταξύ Τορόντο και Λ.Α.
και ο χρόνος κύλησε πολύ γοργά.
Δούλευες στο χασάπικο, στο ψαράδικο, στην αγορά
όπου ο Τζον έκανε παραγγελίες για τσιμπούσια
και χρονοτριβούσες όχι μόνο για να το κάνεις σωστά,
αλλά και για να μείνει λίγο ακόμα.
Έκλεινε το μπαρ σου και γέμιζε φίσκα
επειδή, φυσικά, κανείς δεν έφευγε μέχρι να πάει σπίτι ο Τζον.
Παρτόβιο τέρας; Μπορεί.
Ή μπορεί καλός σπεκουλαδόρος στη δουλειά.
Πέρασα σχεδόν κάθε εργάσιμη ώρα,
εκατοντάδες απογεύματα με τον Τζον για σχεδόν δέκα χρόνια.
Οι λεπτομέρειες εκείνων των ημερών;
Συνειδητοποιώ ότι όταν σκέφτομαι τον Τζον,
δεν το κάνω αποσπασματικά.
Σκέφτομαι τον Τζον συνολικά.
Μετά τη νεκρώσιμη τελετή, πάμε για την ταφή
και είμαι στο αμάξι μαζί με άλλους πενθούντες.
Και ξαφνικά,
κοιτάζω έξω από το παράθυρο και λέω "Παιδιά, παιδιά.
Πού πήγε η κίνηση;"
Θεέ μου!
Έκλεισαν την 405η Εθνική Οδό για την κηδεία του Τζον,
και σε κάθε είσοδο της Εθνικής, οι αστυνομικοί έκαναν αυτό.
Ξέρεις ότι τα κατάφερες όταν κλείνουν αυτοκινητόδρομους για σένα.
Είχε ξαναγίνει μόνο δύο φορές,
τη μία για τον Πάπα και την άλλη για τον Πρόεδρο.
Καλές Ευχαριστίες, Νιλ.
Εντάξει.
Στην ταινία Αεροπλάνα, Λιμουζίνες και Τρένα,
είναι στο τέλος.
Ο χαρακτήρας μου κοντεύει να παραιτηθεί.
Θα γυρίσει σπίτι.
"Λοιπόν, ήταν υπέροχα. Σε γνώρισα, φανταστικά".
Και καθώς τον αφήνω αρχίζω να σκέφτομαι
"Δεν στέκει λογικά να γυρίσει πίσω στη γυναίκα του.
Δεν στέκει λογικά".
Κάνω μεταβολή και γυρίζω πίσω.
Τον προσκαλώ σπίτι.
Ο Τζον Κάντι είναι άνθρωπος που θα σε κοιτάξει κατάματα
και θα είναι τόσο παρών μαζί σου
που θα σε κάνει να νιώσεις
σαν να είσαι το πιο συναρπαστικό πλάσμα στον πλανήτη Γη.
Είναι πολύ απλός άνθρωπος,
και μας αρέσει όταν ένας απλός άνθρωπος γίνεται αστέρας
επειδή είναι εμείς, ταυτιζόμαστε με αυτόν.
Αν δεν είχε τόσο αστραποβόλο πνεύμα,
δεν θα μας έλειπε τόσο πολύ.
Αλλά ήταν τέτοια παρουσία και τόσο γλυκός τύπος
που το να μας το στερήσει ήταν αμαρτία, μεγάλη αμαρτία.
Υπάρχουν πολλά άλογα στον κόσμο,
αλλά σπάνια πέφτεις πάνω σε μονόκερο.
Και νομίζω ότι αυτό είναι,
υπήρξε ένα μοναδικό πλάσμα
που αποτύπωνε το σουλούπι του στην ψυχή σου.
Είσαι αρκετά αστείος τύπος.
Ευχαριστώ.
Κι εσύ επίσης.
Είναι καλό να το λες σε κάποιον αυτό. "Είσαι αστείος τύπος".
Καλύτερο από το να σε λένε βλάκα.
Προτιμώ το αστείος σε κάθε περίπτωση.
"Ξέρεις, είσαι βλήμα". "Ευχαριστώ".
"Είσαι αστείος". "Ευχαριστώ πολύ, το εκτιμώ".
Είπα ότι είναι δύσκολο.
Τι να πω για τον Κάντι,
πέρα από το ότι υπήρξε μια σκηνή
που πραγματικά άρμεξε σαν τρελός,
δεν έχω τίποτα κακό να πω για αυτόν.
Αν αυτό είναι το χειρότερο πράγμα που έκανε ποτέ...
Νιώθω σαν να βάζω μια επιπλέον ταφόπλακα.
"Παρεμπιπτόντως, άρμεξε εκείνη τη σκηνή μέχρι αηδίας".
Ας μην το ξεχνάμε.
Εννοώ, όλοι τον αγαπούσαν,
αλλά ο Σίντνεϊ Πόλακ τα πήρε μαζί του.
Θα γυρίσετε όλοι.
Γρανίτα πορτοκάλι; Γρανίτα πορτοκάλι; Τρεις γρανίτες πορτοκάλι.
Από τους πιο ταλαντούχους κωμικούς.
Ατύχησες αν αρχίσεις τις κολακείες.
Αυτό μόνο έχω να πω.
Ναι, γιατί όχι;
Λίγο να μου κουνηθείς
θα φας αγωγή από τον δικηγόρο μου.
Πού είναι αυτή η άδεια;
Όχι εκεί.
Όχι. Μετρητά, κι άλλα μετρητά.
Τι είναι δίπλα σε αυτό το τσαλακωμένο δεκαδόλαρο;
Η άδεια.
Σίγουρα είσαι εντάξει, Μπιλ; Ξέρω ότι σε ανησυχεί η δίκη.
- Πες μου στοπ. - Αρκεί, Μπιλ.
Το Λίνκολν, το μεγαλύτερο κατάστημα του Σικάγου,
αγοράζει τεράστια στοκ από τα καλύτερα εργοστάσια χαλιών.
Ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει είναι ο Τζον Κάντι.
Ήταν ο άγγελός μου.
Επηρέασε τη ζωή μου.
Πολύ σύντομα, ο Τζον Κάντι θα υποδυθεί
όλους τους μεγάλους ρόλους του Τσαρλς Λότον.
Είναι φανταστικός ηθοποιός.
- Άκου τη μητέρα. - Την ακούω.
Ανταλλάζουμε δώρα, και έπειτα καθόμαστε και διαβάζουμε ιστορίες.
Ανταλλάζετε κάλτσες;
Δεν το συνηθίζετε εσείς τα Χριστούγεννα;
- Εμείς ανταλλάζουμε. - Ναι;
Ναι, οι άντρες το κάνουν.
Τα αρσενικά μέλη της οικογένειας ανταλλάζουν κάλτσες μεταξύ τους.
Όχι, δεν το έχω ξανακούσει.
- Νόμιζα ότι όλοι το έκαναν. - Γιατί;
Βγάζεις τις κάλτσες σου και τις δίνεις στον διπλανό σου.
Στον θείο, στον ξάδερφό σου, σε οποιονδήποτε.
Και αυτό το κάνετε τακτικά;
Ναι. Κάθε Χριστούγεννα.
Το πρώτο που κάνεις όταν σηκώνεσαι.
Θες να με πληγώσεις;
Ελεύθερα, αν έτσι νιώθεις καλύτερα.
Είμαι εύκολος στόχος.
Και για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, μου αρέσω.
Αρέσω στη γυναίκα μου.
Οι πελάτες μου με συμπαθούν επειδή είμαι ντόμπρος.
Είμαι αυτό που βλέπεις.
- Τα λέμε αργότερα. - Εντάξει.
Αντίο.
Στο μπαούλο;
Ναι, στο μπαούλο.
Να το.
Υποτιτλισμός: Έρρικα Πετρωτού
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου