Oíches...?
Hai que marchar. Dille a Clarence que traia o coche
e que non te vexa ninguén.
CINTA POLICIAL, NON PASAR
Cantos anos ten este hospital? Teñen refrescos da marca RC.
Lembras que o tomabamos con Stoli?
Mi ma.
Tío, xa van case seis putas horas.
E aínda van pasar máis ata que saibamos algo,
así que ponte cómodo.
Oe, Isiah tamén se vai poñer ben.
Falei co médico e estanlle facendo curas. Vai ir todo ben, si?
Si.
D aínda non fala?
Comigo non.
Xa falará. Entrará en razón.
Oe, téñoa gravada.
A morta.
A moi puta.
Mándocho por correo para que o gardes en algo.
Que o garde onde?
En algo, meu. Nun pen drive.
- Un pen drive. - Iso.
Vale.
Señor Daniels.
Podemos falar?
Amais do coche roubado atopado no lugar do ataque,
atopamos un segundo coche a nome de Jayne.
Nel atopamos un tubo de ensaio
que contén o que parece ser BZ, un axente anticolinérxico.
Bloquea os sinais ao sistema nervioso central, simulando o infarto.
Estamos tomando mostras do hotel de Jennings, en busca de trazas.
E falaron co axente Osman, do FBI?
Si.
O portátil desa muller exonérame.
O axente Osman está de acordo.
Agora mesmo, todo apunta a Jayne como principal sospeitosa
dos asasinatos de Mark Simon, Laura Jennings, Donald Sloss Jr,
Stuart Magnusson e o seu escolta, Raul Diaz.
Jayne non actuaba soa.
Neste audio recoñece que traballaba para Rodney Kraintz.
Escóiteno.
Por favor.
Foi de moita axuda, señor Daniels.
Jayne seguiría solta se vostede non a fixese tropezar.
Agradecémosllo.
Dito isto, déixeo nas nosas mans.
Señor Daniels,
vaise poñer ben.
Ola.
Ola, fillo.
Que foi?
Vés para a casa mentres se recupera?
Podo preparar o cuarto libre.
Estou ben aquí.
Vés cear, polo menos?
Por que non o prepararas antes?
Creo que pensaba que...
que era temporal.
Estarmos separados túa nai e eu.
Nunca deixei de quererche.
Vale?
Logo vou ir ver a túa nai.
Se queres vir, avísame.
Quéroche.
En todas as tendas.
En Capitol Hill, Ross Wright, presidente do Comité de Enerxía e Recursos Naturais,
tras a polémica audiencia sobre liberalización de dereitos mineiros,
declarou ante os xornalistas:
"As empresas privadas debían ter máis dereitos
para sobrevivirmos como nación á crise climática."
Hoxe, o FBI anunciou que esta muller, Julia Jayne,
foi a responsable do asasinato do supremacista branco Mark Simon.
Simon e Jayne romperon un trato de negocios
e Jayne encargoulle a este home, Donald Bartholomew Sloss Jr,
o espantoso asasinato
polo que logo Sloss tratou de incriminar o comentarista da CNN Muncie Daniels.
Os investigadores cren que Jayne tamén matou
o titán de Wall Street Stu Magnusson,
pola súa aparente relación clandestina con Simon.
Un voceiro do FBI declarou
que cren que Jayne era o único cerebro detrás dos asasinatos
e que consideran o caso oficialmente pechado.
Kraintz liberoute, macho.
Está alterando a realidade, acusando só a Julia.
- Non importa. - Importa, si!
- Elena está no hospital por el. - E a gravación?
Acabo de falar coa detective. Non vai seguir.
Disque a puta conversación non se pode verificar.
Nin sequera o van investigar.
Mira, sei que isto non che importa agora mesmo, pero...
Chamaron da CNN.
Que hostia queren?
Cando saíu a historia, Folsom viuna e agora quere unha exclusiva.
Vai de aí! O tipo despediume hai nove días.
Xa. Eu enténdoo, macho. Por iso nin sequera cho quería vir contar.
O hospital?
Diga.
Ola.
Tiña medo, case te perdemos.
Case, si.
A moi puta disparoume, Muncie.
Disparoume.
Perdóame.
Por un millón de cousas, pero sobre todo por non estar alí.
Acabo de falar con Demetrius.
Está...
Non está ben.
Necesitamos tempo para curar.
E eu necesito concentrarme niso sen distraccións.
- Vale, e como...? - Déixame rematar.
Quérote.
De verdade.
Moito.
E sei por que fixeches o que fixeches.
Pero, cando saia de aquí,
D e eu necesitamos...
Necesitamos espazo.
Estamos de acordo?
Cóidalo ata que me encontre mellor e logo...
Despois diso, necesito...
Vas ter que...
dar un paso atrás.
Xa.
Doutor Turner, ao quirófano 1, por favor.
Muncie.
Tes un momento?
Perdoa.
Non quería...
Bill Johnson.
- Son avogado de Rodney Kraintz. - Revitalize.
Avogado persoal.
Quere saber se che interesa oír unha oferta.
De que?
Cinco millóns por un acordo de confidencialidade.
E que firmaría?
Que non dirás nada sobre o que cres que sabes.
Non contestes agora.
É unha páxina.
Moi sinxelo.
Entre ti, Rodney e o vento.
Vai tomar polo cu.
Que teñas un bo día.
Posiblemente significa que xa non te quere matar, así que...
iso é bo.
E se non me vendo?
A túa familia non sufriu dabondo?
Kraintz sabe que sei a verdade. Aínda que firme, virá por min.
Se non é hoxe, dentro de seis meses.
Vou pasar o que me queda comprobando os pechos das ventás
e mirando se me fozaron no contador do gas.
Non vou durmir á noite ata que o vexa no cárcere
ou morto.
E que vas facer?
Porque non vexo moitas opcións. Ou ningunha.
A ver, que vas facer? Matalo?
Non. Ti non estás feito desa pasta. Nin o penses.
Ti non es teu pai.
Meu, fírmao.
Acéptalle a oferta a Folsom.
Vai á CNN e mándalle unha mensaxe a Kraintz.
Corrobora o que lles dixo aos medios,
demóstralle que vas colaborar e seguro que te deixa en paz.
- Vale, chama a Brian. - Moi ben.
Pon seguridade no cuarto de Elena. Pago o que sexa.
Si, claro.
Que vas dicir no directo?
Aínda o estou pensando.
Ola.
- Devolvéronche o coche? - Si. Grazas.
Sei quen matou o teu home.
Quen deu a orde.
Chámase Rodney Kraintz.
Dixéchesllo ao FBI?
Igual o conto nos medios e queríacho contar a ti primeiro.
Os da Forxa igual te deixan se saben que non estabas implicada.
Queres...?
Queres que llelo diga aos da Forxa para que se vinguen?
Quero que alguén saiba o nome de Kraintz, por se dá comigo primeiro.
Case fai que maten a miña muller.
Que en parte foi culpa miña,
por metela nisto, pero...
En parte tamén foi culpa miña...
que matasen a Mark.
Julia Jayne veu onda min
finxindo ser do FBI.
Preguntou onde estaba Mark.
Non me importou que o fosen deter,
pero...
Xa.
Tes motivos para querer que paguen.
Quero que paguen todos.
Incluída eu.
Moi malo é ese tipo cos tiros libres.
Xa.
Xogas?
Na universidade.
Ata que fodín o xeonllo.
Non rematei.
Eu era dunha fraternidade.
Case todo brancos.
Meu pai estaba no cárcere e eu andaba probando.
Tamén era do Sindicato de Estudantes Afroamericanos.
Os da fraternidade empezáronme a putear por facerme militante.
Chamábanme Muncie o Militante.
E alí estaba eu, intentando entender quen era como home negro no mundo,
e intentando abrirme paso entre todo aquilo.
E eles só me querían para ser o mellor bailarín das festas.
E tiven a miña filla.
Cando o souberon, empezaron as chanzas sobre ter unha filla fóra do matrimonio.
Así que,
un día, collín e...
Collín e fun por eles.
E déronme unha malleira.
Levei unhas boas puñadas, pero...
era coma se buscasen unha escusa.
Despois daquilo, decidín que...
ía seguir só.
En busca de...
Non o sei.
Canta puta maldade.
Debín manter a calma.
É o que lle intento ensinar ao meu fillo.
Merecían un bate na cabeza.
O que me dá pena é que non aproveitase mellor
a comunidade que temos aquí,
porque iso é o que che axuda a superar estas merdas.
En fin, imos brindar
por un bo home de Brooklyn. Franco!
- Saúde! - Franco!
Alégrome de que viñeses.
Estás ben?
Estou, si.
Non che sei. Nin ben nin mal.
Fun un imbécil.
O tipo loitaba por unha boa causa de verdade.
Desprezaba as inxustizas.
Deixeino tiradísimo.
Eu tamén teño familia.
En fin...
Non podo seguir co caso se quero manter o choio,
pero este é o caderno de Franco.
Non tiña o nome de Kraintz, pero se...
Fala dunha mina de cobalto de Minnesota. Igual podes tirar de aí.
- Vale. - Ei.
Grazas.
Nada.
Como sabes que di a verdade?
Non o sei.
Pero ten sentido.
Mark soubo o que facía Revitalize. Rodney Kraintz dirixe Revitalize.
Mark deixou de apoialos.
E matárono.
Por que nolo contas? Eh?
Estades seguido co de descubrir quen o matou. Por iso.
E estou farta dos pailáns que pensan que eu tiven que ver.
Como sabían onde estaba?
Se dan decantado as eleccións ao seu favor,
saberán usar o puto Google Maps.
Mark tiña coidado.
Xa, e acabou vivindo ao lado dun negro
que o desvelou todo en vez de andar a facer pasteis.
Vós estades en todas as partes. Tedes xente que pode investigar.
Eu douvos a información que teño.
Usádea como vexades.
LAGO SEA GULL
TRIBUNAL DE MINNESOTA VALORA CONCEDER PERMISOS DE MINERÍA NO NORTE
Muncie, tes un momento?
Si.
- Que ben que viñeses. - Grazas por facerme un oco.
É unha historia incrible.
Entón...
como falaramos,
poñémolo como a revelación persoal dun estimado colaborador
sobre un tema de rabiosa actualidade.
- Estimado? - É lexítimo.
- Botáchesme. - Suspensión de emprego.
- Veña, ho. - Investigábante por asasinato.
A min paréceme xusto.
A cousa é que queres montar un caso contra Rodney Kraintz.
E nós dámosche a plataforma.
Pero non queremos que te cortes coa emoción.
Entendido.
Home de color acusado inxustamente, exmuller agredida... Non che dou os puntos...
- Quero encerralo. - Xa.
- Non veño chorar. - Entendo.
Isto non é The View.
É un programa de noticias
e falo de alguén que xoga coa xente e mata para beneficio propio.
Entendo.
Entendémolo todos. O mundo sabe o letal que é a desinformación.
Pero pídoche que non soltes un sermón.
A audiencia responde aos sentimentos, non a nomes que nunca oíu.
Queren escandalizarse por algo.
Dálles iso.
Sei que antes disto se falaba de darche o teu propio programa.
Se isto vai ben, seica aínda podería ser.
Kallie.
Vas seguir adiante?
Si.
É arriscado.
- O risco téñoo asegurado. - Certo.
Teño que colgar.
Sorte.
Situádevos. Volvemos en seis.
O audio que lles puxen era de Julia Jayne,
segundo o FBI, a única culpable dunha serie de asasinatos.
Pero ocultan o nome do home para o que ela admite traballar,
Rodney Kraintz, socio capitalista maioritario de Revitalize.
Expoñer a Kraintz é perigoso,
pero prefiro arriscar a vida a quedar calado.
Á parte dese audio, teño máis probas da asociación de Kraintz con Jayne.
Gravacións de seguridade dun aeroporto privado no lago Sea Gull, en Minnesota,
onde Revitalize ten unha das poucas futuras minas de cobalto dos EUA,
cuxa liberalización está prevista no proxecto da lei do clima.
Encargoulle eliminar aqueles en contra da liberalización.
Prégolles ás autoridades que fagan o seu traballo e deteñan a Kraintz,
que usa a desinformación e o asasinato para lucrarse no nome da sostibilidade.
Nada máis.
E quero falar de algo máis.
Responsabilidade.
Cando a xente como Kraintz corrompe a nosa capacidade de empatía,
perdemos a responsabilidade.
Culpamos e atacamos
en lugar de asumir responsabilidades ante os demais,
empezando pola xente coa que compartimos a vida, como me pasa a min.
Ante a miña comunidade, ante a xente me fai ser quen son.
Se lles fallo a eles,
fallareilles a todos os demais.
Eu son parte do problema.
Non vou quedar aquí sentado a terxiversar a verdade.
Así que...
esta é a miña última contribución ao circo.
Acabouse a loucura.
MUNCIE DANIELS ACUSA O MULTIMILLONARIO RODNEY KRAINTZ
Nunca vira tal cousa.
Desde logo, foi interesante velo.
Gustaríame saber que opinades do que acabamos de ver e oír.
Pois Daniels parecía inspirado, pero tamén delirante,
con esa idea de que pode desmantelar o mesmo sistema que o fixo ser quen é.
Iso si, tendo en conta o que viviu, ten un aspecto fantástico.
Si, é certo. E tamén moi formal.
Pero non sei eu se a formalidade lle dará o recoñecemento.
Igual tes razón, pero estaba eu pensando, ¿vós credes...
- Ala, carallo! - ...que volverá? Que vos parece?
A min gústame apostar e digo que non.
Pois espero que te enganes. Gustaríame volvelo ver.
- Todo pode ser. - Día a día.
- Se teño que pagar, pago. - Grazas polo voso tempo...
Hostia!
Ola.
Ei.
Alégrome de que viñeses.
Mandoume mamá.
- Prepareiche o cuarto. - O do futón?
É un cuarto onde hai un futón.
Ven, que cho ensino.
Só vou quedar unha noite.
E as túas cousas?
Os premios e iso.
Non necesito telos colgados.
Oe,
podemos colgar uns pósters.
Aínda che gusta Bob Marley?
Bob Marley nunca deixa de gustarche.
Víchesme nas novas onte á noite?
E que?
Que che pareceu?
Non sei de que ía.
De acusar o tipo que ordenou a agresión á túa nai.
Parecía un espectáculo da tele.
Polo?
Non.
- Non cres que vaia servir de nada? - A tele? Non.
- Algunha idea? - Se sabes quen foi,
mételle un tiro, coma case fas cos rapaces.
- Iso non arranxa nada. - Aínda tes a pistola?
Eu faría iso.
- Tomar a xustiza pola man? - É o noso dereito.
Non che importa que case morra?
Importa, si.
A min paréceme que nin a queres, macho.
- Quixo ela separarse. - Porque quería que cambiases!
Sempre fas o mellor para ti.
- Non é certo... - Ela matou por ti!
Matou por ti.
Cres que es un heroe por saír na puta tele con eses covardes?
Non.
Non tes nin puta idea.
A onde vas?
Vén Polo buscarme.
Se a prioridade é o terrorismo interno, isto é un bo comezo.
Plans detallados de secuestros, bombas, magnicidios...
Moitos veñen do grupo local da Forxa en Pennsylvania.
Pódenos dicir por que decidiu compartir isto?
Sinto que debo facer algo.
Si, iso enténdoo.
Pero por que?
Porque eu participei.
E, aínda que non poida arranxalo...
ten que haber un prezo.
Entón, quere acabar coa Forxa?
Si.
- Aínda que eles só son un síntoma. - De que?
De que a xente fode a xente.
Despois das declaracións de Muncie Daniels sobre o analista de datos Rodney Kraintz,
a policía rexional das Pocono indicou nun comunicado que falaría con Kraintz
e esta mañá Kraintz acudiu a un interrogatorio.
Isto foi o que dixo hai un momento, ao saír da policía.
A señora Jayne era unha empregada delirante e desequilibrada
que acabou cometendo uns actos verdadeiramente atroces.
Pero o caso é
que a despedira unha semana despois da foto do aeroporto
e levabamos sen falar máis dun ano.
Mesmo nesta era da desinformación galopante,
estas gravacións manipuladas
e as acusacións sacadas de contexto son...
- Vai ao carallo! - ...caer moi baixo.
Grazas.
Unha pregunta máis!
Pensa tomar medidas legais...?
Oi, D.
Demetrius!
DÉIXOO EN PERSOA POR PRECAUCIÓN:
DESPACHO DE KRAINTZ. POR SE QUERES ESTAR SÓ CON EL.
Demetrius, chámame dunha puta vez.
Vale?
PAPÁ MÓBIL
Son D. Deixa unha mensaxe.
O carallo.
- Colleuche? - Non, pero localicei o móbil.
Bloque 500, Gulf Avenue, Staten Island.
- A canto estás? - Trinta minutos.
Eu estou a pouco máis.
PAPÁ, 11 PERDIDAS KALLIE, 4
Demetrius!
- Ei. - Que fas aquí?
- Baixa a arma. - Vaite foder!
Dixen que a baixes!
Fillo!
Ei, que baixes a puta arma.
Es un puto falso!
Só fas falar e sempre foi o que fixeches! Falas moito, pero nunca fas nada!
- Que queres que faga? - Algo!
Que mate xente?
Non sei, macho!
- Baixa a arma. - Sóltame, hostia!
- Báixaa, D! - Sóltame!
- D, veña! Ven aquí! - Que me soltes, hostia!
- Veña, fillo. - Non! Non o entendes!
- Non o entendes. - Veña, home.
Veña. Non. Veña.
- Non, macho. - Veña.
- Non podo, papá. - Báixaa, fillo. Anda.
- Báixaa. - Non o entendes.
Báixaa.
Veña, faino por min.
Báixaa, fillo.
Báixaa, si? Veña.
Xa está.
D.
Que hostia...?
Ola.
- Podes ir ti? Está moi alterado. - Si.
Que vas facer?
Búscovos en Filadelfia.
Non sexas parvo.
Non.
Vale.
Diría que é un pracer, pero, despois da acusación da CNN...
Non imos facer iso.
O que?
Todo iso.
Vale.
- É a túa granxa de troles? - Non era que non o iamos facer? Todo iso?
Viñeches mancarme?
Debía?
Eu non fixen nada.
Non?
Contrato xente
para controlar a xente coma ti.
- Mentres soluciono problemas. - Salvando o mundo?
- Dando respostas. - Con ánimo de lucro.
Cómpre aire acondicionado polo quecemento global. E iso require...?
Mamonazos coma ti.
- Electricidade sen emisións. - Cala.
Fixéchesme unha pregunta.
Case matas a miña muller.
Se alguén lle fixo dano a un ser querido teu ou...
se te sentes prexudicado por unha verdade inexacta
ou polo falecemento dun neonazi,
pediríache que o mires desde un punto de vista máis amplo...
Para.
Somos ti e mais eu.
Un tipo cunha arma.
Un tipo sentado nunha mesa.
Métoche unha bala na cabeza, a arma nas mans,
desconecto a cámara e vou de paseo.
Non, vas en coche. De volta ao teu apartamento de luxo.
Pagado por unha canle propiedade dunhas entidades
que destrúen o planeta a diario.
¿Cres que eu compro
influencia, políticos, eleccións?
Coma todo o mundo.
Ti vendícheste co primeiro sorriso á cámara.
Non vas saír diso aínda que queiras.
Por que me incriminaches?
Estabas alí.
Agora es libre. Vai choiar nun comedor benéfico.
E se te mato primeiro?
Os pecados do pai.
Iso non é o que queres.
Pero acababas morto.
Hai cen máis coma min aí fóra.
Que eu acabe morto no chan dunha nave non significa nada.
Só son un elo da cadea.
E ti tamén.
Sen transcendencia. Pero non me vas matar.
Porque desexas asumir máis responsabilidade, non?
Ante a túa comunidade.
Ante a xente que te fai ser quen es.
Pero igual debías preguntarte que quere esa comunidade.
Vinganza?
Ou liderado moral?
Dálle.
Xa hai outra persoa. E saben exactamente...
quen es.
Alégrome de anunciar que o fiscal me absolveu
de calquera implicación na morte do señor Simon.
CASO COBALTO RODNEY KRAINTZ ABSOLTO
Grazas.
Ei!
Algúns chámanlle xustiza poética
ao asasinato desta mañá a plena luz do día do analista Rodney Kraintz,
acusado había pouco de organizar
o asasinato do líder da opinión supremacista Mark Simon.
Se axitas a loucura do mundo, esa loucura acábase volvendo contra ti.
Iso foi o que vimos hoxe con Rodney Kraintz.
As enquisas danlle ao presidente do Comité de Enerxía, Ross Wright,
unha cómoda vitoria na súa reelección ao Senado.
Seguiremos esa carreira a medida que nos achegamos á cita electoral.
SITUACIÓN ACTUAL A NOSA HISTORIA
INSTITUCIONAL, ESTRUTURAL, ARRAIGADO
Entón...
Trae o millo.
A ver o que sae de aí.
Máis lume.
Viña con miña nai a este parque cando era pequeno.
Ela sentaba aí coas amigas a tomar ron con cola
e dábanme o que quedaba da cola e eu mirábaas parolar.
Mi ma.
Estaba ben.
E isto tamén.
Vinde aquí. Un abraciño ao papá.
Papá.
Papá, tes que parar con iso.
Con que?
Con esa ansiedade.
Non podes pasar a vida preocupado.
Oi, papá.
Mira.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández