Morning. May meeting ba tayo?
Wala, pero kailangan ka naming makausap agad.
Nalutas na namin ang kaso.
Magaling!
Kagabi, na-access namin ang file na tinatawag na Project Aurora.
Sikretong plano ni Brad Vinick para i-remake ang Wheeler College.
Isasara ang humanities department, daan-daan ang matatanggal,
gigibain ang historic buildings.
Isang tao lang sa Wheeler ang maaaring parehong alam 'to
at may motibo na pigilan 'yong mangyari.
At ang taong 'yon…
ay ikaw, Mr. Berenger.
Excuse me?
Guys, hindi.
Siya ang gumawa ng kasunduan.
Bakit niya sisirain?
'Yon ang di namin maisip hanggang sa mabasa namin ang file.
Eto ang theory namin.
Pagkatapos n'yong magkasundo ni Vinick sa deal para sa donasyon niya,
baka sinabi niya sa 'yo ang totoong plano niya.
Magiging laboratory ng efficiency ang eskuwelahang 'to,
bubuo ng mga business leader, mga innovator…
Oo, pero magtuturo pa rin ng music at theater, literature…?
Hindi, lipas na 'yon. Idagdag mo pa ang history.
May champagne pa?
Nag-alala ka kasi gusto mong gamitin ang donasyong 'to
para matanggap sa Rycliffe University sa Texas.
Ilang beses ka nang nakipag-meeting do'n, malamang pinagmamalaki mo na nagawa mong
maglikom ng pera sa Wheeler.
Kaya lang, pag kumalat ang balita tungkol sa Aurora,
mag-aalsa ang mga guro at staff.
Walang tatanggap na university sa taong pinaalis sa huling trabaho niya
ng mga galit na katrabaho.
Kailangan mo ng oras para makuha ang trabaho
at tumakas bago ka mabuko.
Gumawa ka ng fake na account,
nagpadala ka ng email na may threat,
at ninakaw ang sarili mong laptop.
False flag operation 'yon para magmukha kang biktima.
Kinuha mo kami para "mag-imbestiga," umaasang mapapabagal si Vinick.
Pero hindi gumana.
No'ng portrait unveiling, sinabi sa 'yo ni Vinick
na aagahan na niya ang announcement ng donasyon niya.
Nataranta ka na naman, itinapon ang portrait sa basurahan,
at ginamit ang yosi na binigay ni Vinick
para i-timing ang sunog habang nag-i-introductory speech ka sa stage.
Perpektong alibi.
Kalokohan.
Hindi 'yan totoo.
Maliban doon sa Rycliffe, na totoo.
Ba't alam mo 'yon?
Ang dalas mo sa Dallas.
At ang ganda ng mood mo no'ng 50th reunion party ni Vinick.
Naisip kong natuloy ang kasunduan.
Oo, sige. Tinanggap ko 'yong mas malaking suweldo sa Rycliffe.
At, oo, alam kong may mga kakaibang plano si Vinick para baguhin ang Wheeler.
Pero wala akong kinalaman sa blackmail o painting.
Bakit ako maglalabas ng sensitibong impormasyon tungkol sa 'kin
sa campus paper?
Para lituhin kami.
Ang mahalaga ay ikaw lang ang nakakaalam sa plano ni Vinick.
Hindi.
Duwag at makasarili si Jack.
Pero hindi niya magagawa 'to nang siya lang.
Hindi siya gano'n katalino.
Salamat.
Alam kong di siya ang gumawa.
Dahil
ako ang gumawa.
-Naguguluhan ako. -Oo naman.
Oo nga pala, napahanga mo 'ko.
Sa lahat ng ito,
akala ko di ka lang mahinang na professor,
ang totoo pala, mahina ka rin na detective.
Ikaw… Paano mo nalaman ang Project Aurora?
Alam kong maisasara ang deal.
Kaya dapat kakausapin ko si Berenger para mag-secure ng pera
para sa department ko.
Naghintay ako doon sa hallway na nakakonekta sa opisina ni Holly.
Maninibago ka na pag nagawa ko 'to.
Doon ko narinig na ine-explain ni Vinick ang plano niya sa Wheeler College.
Pagkaalis nila, humanap ako ng matibay na ebidensya ng plano nila.
Dahil wala akong mahanap, ninakaw ko ang laptop,
ginawa ko ang Wheeler Guardian account, at ipinadala ang email na may threat.
Umasa akong sapat na 'yon para mapilitan sina Holly at Jack
na putulin ang ugnayan kay Vinick, pero hindi.
Kaya nag-iwan ako ng mas nakakatakot na note, ninakaw ang portrait,
at sinunog 'yon
gamit ang yosi ni Vinick,
kaya nagkaroon ako ng oras na tumakas.
Tumama ako ng isa.
Oo. Magaling.
Sa dami no'n, isa lang ang tinamaan mo.
Di ako makapaniwalang gagawin mo 'yon.
Pero, Holly, ginawa ko.
At mapapatunayan ko 'yon.
Ang laptop ni President Berenger.
At ang fountain pen na ginamit kong panulat.
Kung susuriing mabuti,
makikita mong meron 'tong kakaibang chipped nib.
Holly, malaman at malalaman din nila ang totoo,
at matatapos din ang career ko kahit ano'ng gawin ko.
At ngayong inamin ko na ang mga kasalanan ko,
magre-resign na ako sa Wheeler College.
Effective immediately.
Paano sila nakakuha ng kopya ng Aurora?
Hindi mahalaga 'yon.
Malinaw na niloko mo kami at ang board,
kaya bumoto sila na tanggihan ang donasyon mo.
Hindi mo 'ko pwedeng tanggihan. Tinatanggihan kita.
-Ayos lang. -Sinusubukan kong iligtas 'tong school.
Magpo-produce ang Project Aurora ng mga milyonaryo at bilyonaryo,
mga batang kumikita ng tunay na pera sa tech at negosyo.
Siguro, pero maraming school para doon.
Iba ang mission ng Wheeler para sa ibang uri ng bata.
Pinahahalagahan namin ang komunidad at kaalaman para sa kaalaman.
"Komunidad, kaalaman!"
"Matalino kami at walang pera!"
Naku, nakakaawa ka.
Nakakainis ang linggong 'to!
Una, nakipag-divorce ang asawa ko, tapos ngayon ito.
-Nalulungkot akong marinig 'yan. -Salamat.
Hinuhuthutan niya 'ko.
Gusto niya ng 200k kada buwan,
at makukuha niya 'yon dahil buntis siya,
at galit ang bansang 'to sa lalaki.
Nakakainis lahat.
Hot siya, pero hindi siya 40-million hot.
Tanong lang, sino ang 40-million hot?
Kaia Gerber, Sydney Sweeney,
1988 Elle Macpherson,
at Vanna White pag nakaharap siya sa board.
Bakit ba ako lang ang mabait sa mundong 'to?
Buweno, may utang na loob sa inyo ang Wheeler College,
na literal na hindi namin kayang bayaran.
Mabubuhay ba ang paaralan nang walang pera niya?
Hindi ko alam.
Pero kung magsasara kami, mas mabuting sa paraang gusto namin.
Meron ba kayong mayamang tita na may sakit?
Baka sakali lang.
Nakuha mo ang juicy case na gusto mo at nalutas mo na.
Ano'ng problema?
Umamin ang salarin.
Hindi ko nalutas ang kaso.
Diyos ko. Hindi, kalokohan 'yan.
Nahuli pa rin natin.
'Yon ang mahalaga.
Sige.
Tama ka.
Ang galing ko.
Pwede bang ikaw ang mag-debrief bukas?
Pupuntahan ko ang mama ko.
Naghiwalay sila ni Apollo, at lilipat na siya.
Dahil tinulungan niya tayo?
Hindi. Matagal na nilang pinag-iisipan 'yon.
Ilang linggo na ang nakaraan, sabi niya, gusto niyang magka-baby sila,
at sabi niya, "67 na 'ko."
At sabi niya, "Numero lang ang edad."
Sabi niya, "Hindi sa sitwasyong 'to."
-Mabuti na rin siguro. -Oo.
Miss mo na ang lugar na 'to?
Oo.
Masaya akong aalis ka.
Kailangan kong magtrabaho, at masyado kang nakaka-distract sa suot mong suit.
Narinig mo na 'yong kay Ben?
Sa totoo lang, hindi ako nagulat.
Pero maaalala siya bilang bayani.
Gusto mong mag-dinner?
Pwedeng bukas na?
Ooperahan si Calbert.
Mahalaga na nando'n ako para suportahan siya.
Uy. Gising.
-Anong oras na? -10 a.m.
Mas mahaba pa ang tulog mo, e, ako 'yong nag-general anesthesia.
Di mo naabutan si C.J. Hello daw.
Kapag magaling na ako, manonood kami ng baseball sa spring.
Masaya 'kong ginawa ko 'to.
Di ko sasabihing sabi ko sa 'yo dahil hindi ako immature.
Akala ko isasama mo si Mona. Kumusta na kayo?
Ayos! Kahit papasok kami sa bagong sitwasyon.
Hindi na kami magkikita araw-araw.
Kaya ipagluluto ko siya ng sikat kong chicken piccata
at yayain siyang umalis sa weekend.
Magandang idea. Gawin mo 'yan.
Ayokong iwan ka dito mag-isa.
Ayos lang ako. Alis na.
Bakit gustong-gusto mo 'kong paalisin?
Nakakaabala ba 'ko?
Hindi naman.
Joy, ito ang kaibigan kong si Charles.
Paalis na siya.
Nice to meet you, Joy.
Di ko alam kung ano'ng nakita mo kay Calbert, pero mukhang mabait ka.
Ako rin.
Niyaya ko si Calbert na mag-dinner.
Nagpatilaglag siya para di makasama, pero di ako madaling sumuko.
First date natin 'to.
Hindi kasing-romantic tulad ng gusto ko.
Hindi ako sang-ayon.
Nasa kama ka na nga.
Halos nakahubad na.
Pang-fourth date dapat 'to.
Ako'ng bahala sa kanya.
Alam ko.
Pinakamasarap na chicken na natikman ko.
Noong 1970, nag-East Coast tour ang Lavender Highway kasama si Santana,
at sobrang galing niyang magluto.
Uy…
may itatanong ako sa 'yo.
Paano kung magkaroon tayo ng simpleng adventure?
Umalis tayo sa weekend?
Iniisip ko sa Carmel, o kung medyo matapang tayo, sa Monterey.
May mas maganda 'kong idea.
Tumira tayo sa Croatia nang isang taon.
Teka, sinong "tayo"?
Tayong dalawa?
Oo! Pupunta ako sa Zagreb para magturo ng course
sa Slavic influences sa California folk music.
May professor na biglang umatras,
kaya inalok nila 'ko, at pumayag ako.
Next week ako aalis.
At gusto mong samahan kita?
Iwan ko lahat dito at lumipat sa Croatia?
Pero paano si Emily at ang mga apo ko at ang trabaho ko kay Julie?
Sigurado akong pareho tayong makakaisip ng isang milyong dahilan para di pumunta,
pero maikli ang buhay.
Nakapunta na tayo sa Monterey.
Nakapunta ka na ba sa Croatia?
Hindi.
Ako rin.
Sweetheart, kaunting summer na lang ang natitira sa 'tin,
at gusto kong kasama kita sa mga summer na 'yon
habang nasa adventure tayo.
Bahala na.
Tara sa Croatia.
Suko na 'ko.
Di ako magaling sa ganito.
Si Apollo ang gumagawa nito dati.
Kaya natin 'to. Di natin siya kailangan.
Hindi ko naman siya kinailangan,
pero sobrang bait niya at nakikinig siya sa 'kin.
Sinubukan niyang sumali sa dog show.
Hindi, pumunta kami sa dog show.
Titingnan niya kung mauuna niyang matapos ang course kesa sa Boston Terrier.
At hindi niya kaya, at naaresto siya.
-Oo na, baliw siya. -Oo.
Pero habang tumatanda ako, mas gusto ko nang may kasama.
Twenty minutes lang ang layo ko.
Nandito na 'ko.
Oo nga.
-Okay, gawin mo na. -Mahirap intindihin 'yan.
Sige na!
Okay, sige. Kakausapin kita uli.
Okay. Bye.
Kakakausap ko lang kay Holly,
at kung gusto ko, tanggap na 'ko sa trabaho.
Ayos 'yan.
Hindi ako makapaniwala kung gaano kasakto 'to.
Ayaw nila ng full-time.
Sabi ko, "Ayos. Ayokong mag-full-time."
At makakapag-aral ako nang libre, kaya panalong panalo.
In a few weeks, mag-iipon ako ng pera para sa Wheeler College,
at pagkatapos ng ilang taon,
makukuha ko ang master's ko sa social work,
at magiging therapist.
Ang lalaking pagbabago.
Pareho tayo.
Oo, ibig kong sabihin, matapang ang ginagawa mo.
Oo nga.
Totoo, tama ka.
-Papa. -Bakit?
Gusto mo ba talagang lumayo?
Gusto kong makasama si Mona.
Hindi mo sinagot ang tanong.
Alam ko kung gaano siya kabuti.
Napapaniwala ka niya na posible ang kahit ano.
Malakas siyang makaimpluwensiya.
Wala pa 'kong nakikilalang tulad niya.
At ayokong mawala siya.
Pero ayoko ring pumunta sa Zagreb.
Alam ko.
Pumunta tayo dati sa Santa Fe.
Lagi mong sinasabi na di ka sanay sa pagkakaiba ng oras.
Alam mo, hindi magtatagal ang relasyon kung nagdedesisyon ka dahil desperado ka.
Kailangan n'yong mag-usap.
Oo, alam ko.
Salamat.
Kaya…
'yon ang nasa isip ko.
Mayroon ba 'kong magagawa para magbago ang isip mo?
Parang wala.
Alam ko kung bakit gusto mong gawin 'to.
Gusto ko na ikaw 'yong tipo ng tao
na gumagawa ng ganito
nang biglaan.
Pero ilang taon ko rin kasing binuo
'tong bagong buhay ko.
At gusto ko ang buhay na 'to.
Ayoko siyang iwan.
So… ayun na.
Wow.
Ngayon na lang ulit ako iniwan mula…
no'ng '70s.
Nakalimutan ko na ang pakiramdam.
Hindi ko gusto.
Okay, ayoko nang mag-aksaya ng oras sa malungkot na paghihiwalay.
Itaas natin ang baso ng Irish coffee at mag-toast para sa
dati nating relasyon slash
pagkakaibigan ngayon.
"Come what might, she would be wild, untrammeled, free."
James Joyce, pinakamagaling na writer ng Ireland.
"When you know, you gotta let it go…"
"'Cause the party ain't jumping like it used to."
"Even though this might bruise you, let it burn."
Usher, ang pinakagwapo sa America.
Hindi na masakit?
Medyo sumasakit pag pagabi na,
pero sa kabuuan, himala na 'to.
Sabi ni Joy, pag tapos na 'ko sa PT, pupunta kami sa Costa Rica.
Gusto niyang mag-zipline.
Sabi ko hihintayin ko siya sa lupa kung nasaan dapat ang mga tao.
Masaya ako para sa 'yo.
Alam kong sinabi ko na dati, pero
salamat sa pangungulit sa 'kin na magpaopera.
Para sa susunod mong trick, maghanap ka ng babaeng para sa 'yo.
Matalino at masayahin, para makapag-double date tayong apat.
Baka balang araw.
Inaayos ko pa 'yong kay Mona.
Nami-miss mo siya.
Oo.
Pero alam ko rin na hindi kami para sa isa't isa.
Magkaiba kami ng philosophy ng buhay.
Tumitingin ako sa kaliwa't kanan bago tumawid.
Nagka-cartwheel siya sa traffic.
Balang araw, makikita mong handa ka nang sumubok ulit.
Hanggang wala pa, third wheel ka muna.
Baka pwede kang magbukas ng lata ng tuna,
ilagay sa vent ng aircon niya, tapos iparada mo sa block.
Kaya ko 'yon.
Oo.
Bumabait ka na, Mars.
Ang ganda no'n.
Oo. Maganda 'yong palabas.
Pinupuna mo pa rin ba ang pagka-detective niya?
Masyadong malaki ang camera niya. Mahahalata.
Nakakatuwa 'yong gumanap kay Veronica.
Saan pa siya gumanap?
Hindi ko alam.
First time ko uling manood after 25 years.
Kapag tapos na tayo dito, sabi ni Megan, kailangan nating panoorin…
ang Pals.
-Friends? -Friends.
Okay.
Okay, aalis na 'ko.
May gagawin kami ni Charles.
-Magkita tayo next week? -Oo.
Sige.
Sabi ng kliyente, nandoon ang asawa niya ng eksaktong 7:00 p.m.
Relax, may oras pa.
Kukunin ko lang ang file.
Surprise!
Ano'ng meron…?
Charles Nieuwendyk, sa kapangyarihang iginawad sa 'kin ng Estado ng California,
ikaw ay opisyal nang…
isang private investigator.
Mula kahapon, may sapat na oras ka na para makakuha ng lisensya. Congrats.
-Ayos! -Ayos!
Salamat.
Bago ako magtrabaho dito, maraming oras ang ginugol ko nang mag-isa.
Mas gumanda ang buhay ko no'ng lumabas ako sa mundo
at nagsimulang kumonekta sa mga taong mahal ko.
Kaya… salamat.
Ayos!
Sige, alin ang mas maganda?
"Ako si Charles Nieuwendyk, PI."
O kaya naman…
"Ako si Charles Nieuwendyk… PI."
'Yong una. Sabay dapat.
-Talaga? -Baliw siya.
'Yong flip 'yong nagpaganda.
Parang, "Akala mo si Charles Nieuwendyk lang ako," pagkatapos, bam!
Tama siya. Kalimutan mo na ang sinabi ko. Pangalawa.
Okay, mula ngayon, magiging
"Ako si Charles Nieuwendyk, PI."
Ayos.
Salamat sa pagpunta.
Oo naman.
Tanong lang, bakit mo 'ko in-invite?
Dahil matutuwa si Charles na nandito ka.
At…
Dahil gusto kong humingi ng tawad.
Naaalala mo no'ng Thanksgiving,
marami akong emotional issue na hindi ko hinaharap.
Akala ko talaga kontrolado ko 'yon, pero,
nakakagulat, hindi pala,
at dahil do'n, nakasakit ako at nakagawa ng di maganda.
-At weird. -At weird.
Oo. Pero nagiging okay na 'ko.
Di pa tapos, pero mas okay na ako, at
sorry talaga.
Sige, pinapatawad na kita.
At masaya ako para sa inyo ng mama mo.
Tama ka rin naman kahit paano.
Noong nagpagawa ako ng background check, may pinaplano nga ako.
Ginawa ko 'yan na dahilan para makasama ka.
-Talaga? -Ewan ko.
Noong pumunta ka sa café pagkatapos ng kaso sa Pacific View,
ang gaganda ng mga sinabi mo tungkol sa 'kin, akala ko
baka may chemistry tayo.
Mas malala pala ang akala ko sa sitwasyong 'yon kesa sa nasa isip ko.
Salamat sa pagpunta.
Talaga ba?
Biro lang.
Gusto mong lumabas minsan?
-Oo. -Ayos.
Sabi sa 'yo, e.
Okay.
PWEDE KANG MAGSIMULA NG BAGONG ADVENTURE KAHIT ANONG EDAD
Miss ko na dito.
Nakakainis, 'no?
Oo.
Kumusta ang classes mo?
Nakakapagod.
Ang bait ni Joel.
Thrice a week akong gabi umuwi, ginawan namin ng chore schedule ang mga bata.
Sobrang nakakaaliw panoorin si Jace na ilagay ang hugasin sa dishwasher.
Pero masaya kang tinanggap mo ang trabaho?
Naku. Oo naman.
Sobrang passionate ng lahat.
No'ng first week ko, 20 tao ang dumaan sa opisina ko
para magtanong kung makakatulong sila.
Parang iisa lang ang goal ng lahat, para pagandahin ang eskuwelahang 'to.
Sobrang nakaka-touch.
Ayos ka lang?
Oo. Alam mo,
may naisip ako.
Libre kita ng kape?
Sige.
Charles, hi.
Teka, nagtatrabaho ka pa rin dito?
Nakalimutan ko na.
Di kasi ako nakakatulog.
Bumibisita lang kay Emily. Naisip kong dumaan.
Kumusta si Jack sa Dallas?
Masaya siya do'n.
Wag mong babanggain ang Texas!
Pwedeng magtanong ng gumugulo sa 'kin tungkol sa kaso?
Oh. Sige.
Hindi dapat ako nagulat no'ng umamin si Dr. Cole.
Mahal na mahal niya ang lugar na 'to, gagawin niya ang lahat para iligtas 'to.
Pero may ibang tao pa na gano'n magmahal sa Wheeler College.
Pasensiya na, ano'ng ibig mong sabihin?
Pinagtakpan ka ni Ben Cole, tama ba, Holly?
Ano?
Hindi, Charles.
Wala akong dahilan para i-blackmail si Berenger.
Wala nga akong alam sa Project Aurora
hanggang sa sinabi n'yo ni Julie pagkatapos ng heist.
Tingin ko hindi totoo 'yan.
Sa tingin ko nalaman mo
ang gagawin ni Vinick sa Wheeler College no'ng unang gabi.
Tingin ko napagtanto mo na walang taong makakapigil sa kanya.
Sa katunayan, sa tingin ko may grupo ng mga tao
na nagsabwatan para iligtas ang Wheeler College.
Pero ikaw ang pinuno.
At paano mo naman nasabi?
Hiningi ko kay Julie 'yong scan ng NDA na pinirmahan mo
sa Kovalenko Investigations noong araw na pumunta ka sa opisina namin.
May kakaibang chipped nib ang ginamit mong panulat.
Nawalan ng $400 million ang Wheeler at isa sa pinakamahusay na professor nito.
Di kailangang mawala ka rin.
Wala akong sasabihin.
Gusto ko lang malaman kung paano mo ginawa.
Pagkatapos ng ilang taong panliligaw kay Vinick,
pamumuri, paninipsip,
nagkasundo sila ni Berenger at nagkamay.
Medyo lasing na sila.
Si Kelseigh ay ginagawa ang gusto niya.
-Baby, aalis na ako. -Oo, bahala ka.
Inaayos ko ang gamit ko sa kabila.
Di nila napansing nando'n ako.
Sa isang taon, mag-iiba na ang lugar na 'to.
La, la, la! Ayokong marinig.
Plausible deniability.
Gawin mo ang gusto mo pag pirmado na ang kontrata.
Problema na 'yon ng papalit sa 'kin dito sa opisina pag umalis ako.
Itong opisina? Gigibain ko ang building na 'to.
Gagawan ko ang sarili ko ng magandang podcasting studio.
Brad, please, tama na. Ang—
Dapat magpasalamat ka sa 'kin.
Lahat sila dapat magpasalamat sa 'kin.
Magulo ang Wheeler.
Gusto ko nang tanggalin ang mga walang kwentang prof,
wasakin ang lugar na 'to, at magtayo ng totoong eskuwelahan.
Pagkaalis nila, tiningnan ko ang computer ni Jack
kung may proof ng plano ni Vinick, pero hindi ko mahanap.
Kailangan ko pa ng oras, kaya ninakaw ko ang laptop,
at ipinadala ko ang threatening email kay Jack.
Ayaw mong tumawag ng pulis?
Bina-blackmail ako.
Dapat makontrol natin ang kuwento.
Kumuha tayo ng private investigator.
Alam mo? May maganda 'kong idea. Kumuha tayo ng private investigator.
Magandang idea.
Pinangunahan mo ang imbestigasyon para bantayan kami.
Umaasa ako na makakahanap ka ng matibay na ebidensya
ng plano ni Vinick para mailabas ko sa board at mabawi ang deal.
Bakit sinunog mo ang painting?
Ano'ng sinabi ni Vinick na nagtulak sa 'yo na palakihin 'to?
Sa totoo lang, hindi niya sa 'kin sinabi.
…kung may gusto kang pasalamatan sa remarks mo,
dapat magpasalamat ka sa buong art department.
Una sa lahat, kahinaan ang pagpapasalamat sa iba.
At ikalawa, pag ako na ang namamahala, ang buong art department ay magiging…
Baka gusto n'yo ng mga kaibigan mo na pagandahin ang mga résumé n'yo.
Ang sarap ng mini empanada na 'to.
Ginawa mo ba 'to?
Kung ikaw ang gumawa nito, pwede kang mag-stay.
Betsy, ano'ng ginagawa mo?
Holly, nagsinungaling siya.
Sisisantehin niya 'ko. Sisisantehin niya tayo.
Alam ko. At pinipigilan ko siya.
Tulungan mo 'ko?
-Oo. -Ayos.
Okay. Kung may magtatanong, at magtatanong sila, sabihin mo 'to…
Sana lang hindi siya natakot.
Alam kong wala tayong tiwala sa mga corporate type,
pero makakatulong sa museum ang pera niya.
Welcome sa resistance.
Noong una, dapat kaming dalawa lang ni Betsy.
Siya ang nagpadala kay Julie
ng mga text galing sa Wheeler Guardian account.
PAREHO TAYONG NAGTATRABAHO.
Pero no'ng mas naging kumplikado na, kailangan namin ng mas maraming tao.
Pwede mo bang ilabas 'to sa diyaryo nang di matutunton?
Oo naman.
-Pinakamasayang araw sa buhay ko 'to. -Talaga?
Oo, malungkot ang buhay ko. Nakatira ako sa opisina.
Ibinenta ko ang motor ko.
Dala ko lang ang helmet kasi astig.
Sa basurahan ako kumukuha ng pagkain.
Wala na tayong oras. I-leak mo ang mga dokumento.
Sige.
Sa huli, nagkaroon kami ng team para pabagsakin si Vinick.
Hindi ko alam kung pupunta si Nieuwendyk sa James Joyce event,
pero kung oo, 'yong usual lang.
Bantayan siya at tingnan kung may pinaghihinalaan siya.
Paalala lang,
huwag n'yo 'kong bigyan ng detalye sa lahat ng nagawa n'yo.
Hindi ako magsisinungaling kung tatanungin ako ni Julie o Charles.
Sobrang sexy ng ethical code mo.
Hindi pwede, Slavoj. Mag-move on ka na.
Sa lahat ng 'yon, 'yong pagtatanong sa mga taong 'yon,
paghahanap sa taong gumawa nito…
Sila palang lahat 'yon.
Hindi lahat.
Hindi kasali si Mona dahil mabilis kayong nagkasundo.
At may isa pang tao na sinubukan kong wag idamay,
pero kalaunan…
Sabihin mo ang buong kuwento.
Ano'ng sinasabi mo?
Hinabol ni Nieuwendyk si Andrea sa gitna ng campus sakay ng scooter.
At ginigisa siya ngayon ng PI malapit sa turtle pond.
May sampung secret meetings ka kada linggo,
at ni isa di mo ako inimbitahan.
At sa totoo lang, nasaktan ako.
Hayaan mong tulungan kita.
Sinabi ko ang buong kuwento, at di siya nagsalita hanggang matapos ako.
At tinanong niya ako.
Siguro naman naitago mo na ang ebidensiya.
Oo, ligtas na.
Itinago ko ang computer
at panulat sa lumang aparador sa basement ng science lab.
Mabuti.
Kahit kailan hindi ko naisip na kukunin niya at gagawin niya 'yon.
Alam niyang konting panahon na lang
bago namin maisip ni Julie na inosente si Berenger.
Ikaw ang susunod na may potential.
Kawawang Ben.
Ito lang ang meron siya.
Mag-isa lang siya. Wala siyang pamilya.
Araw-araw, iniisip kong sumuko para makuha niya ang dati niyang trabaho.
Pag ginawa mo 'yon, mababalot sa eskandalo ang school.
Max, Betsy, Pamela… masisisante kayong lahat.
Ginawa ni Ben ang ginawa niya para pigilan 'yon.
Ngayon, ang pinakamagandang paraan para magpasalamat sa kanya
ay manatili ka dito
at alagaan ang Wheeler.
Undergraduate ka dito, di ba?
Ano'ng major mo?
Theater.
Sobrang galing ng performance mo.
Aba, ayos.
Charles Nieuwendyk.
Masaya rin akong makita ka.
May oras ka?
Kumusta ang retirement mo?
Gigising ako, maglalakad, magbabasa ng libro,
matutulog ako, at babangon at ulitin 'yon sa susunod na araw.
-Nakausap mo na ba si Holly? -Bihira.
Ang huling bagay na gusto ko ay maging pabigat.
Pero tinawagan niya 'ko kaninang umaga.
Sinabi niya 'yong tungkol
sa ilang
mga pangyayari.
Masaya 'kong nando'n siya.
Sa mga ganitong panahon,
kailangan siya ng Wheeler ng matatag na gabay.
Bakit nandito ka, Charles?
Manghihingi ako ng pabor.
Pakibigay 'to para sa 'kin. Sa personal.
Sobrang misteryoso naman nito.
Ano'ng laman nito?
Maikling sulat lang.
-Bakit hindi na lang ikaw? -Hindi na mahalaga.
Mahalaga ang nilalaman niyan
at kailangan mong maihatid sa lalong madaling panahon.
May utang pa ako sa 'yo.
Sige, gagawin ko.
Mag-iingat ka.
Paalam, Charles.
Sana hindi na kita makita kahit kailan.
Nararamdaman kong magkikita pa tayo.
Excuse me.
Ikaw ba si Didi Santos Cordero?
Oo. At ikaw?
Dr. Benjamin Cole.
Pinapunta ako ng dati kong kasamahan para ibigay ito sa 'yo,
kahit wala akong idea kung bakit.
"Didi, alagaan mo si Ben."
"Professor siya na matigas ang ulo, at kailangan niya ng tulong mo. Charles."
Professor ka rin ba ng engineering?
Diyos ko po, hindi.
Hindi. Nagtuturo…
Nagturo ako ng English literature
hanggang kamakailan lang noong…
Ano…
Retired na 'ko.
Salamat sa paghatid nito, Ben.
Sorry, mas gusto mo ba ang Benjamin o Ben?
Mas gusto ko ang Dr. Benjamin Cole.
Ano'ng nasa sulat?
Naghahanap ako ng aayos sa library namin,
at naisip ni Charles na baka pwede ka.
Pwede ko bang ipakita?
Oo, siguro.
Gusto ko ang magandang library.
Maliit lang 'to sa standards mo, pero baka maayos mo pa.
Pwede tayong magkape habang papunta kung gusto mo.
O kaya naman, dito ka muna saglit kasi halos happy hour na.
Ano'ng tingin n'yo sa libro?
Anong libro?
Hindi ako pinabasa ng libro.
Pinabasa ako ng The Hunt for Red October.
-May problema ka sa pinili ko? -Marami.
Kalokohan ang plot, pambata ang dialogue,
at nagmukhang Marcel Proust si Hemingway dahil sa sentence structure.
Diyos ko, ayoko nang maulit 'to.
May napaalis tayong mayabang na professor tapos may papalit na bago?
Nagustuhan mo ba o hindi?
Hindi ko mabitawan.
Kumakabog 'yong dibdib ko.
Diyos ko, sobrang ganda ng kuwento.
Tapos ang sabi pa sa dust jacket, may mga adventure pa si Jack Ryan?
Oo, pero wag mong basahin ang libro.
Panoorin mo 'yong pelikula.
Ang guguwapo ng mga gumanap sa kanya.
Alex Baldman, Harriston Ford,
Jim… Office…
-Boston Batman. -Magaling.
Siguro dapat bumuo din tayo ng cinema club.
Hindi, ipapapanood sa 'tin ni Calbert ang Caddyshack nang isang milyong beses.
Classic 'yon.
Bakit ka nasa book club?
Di ka nga nakatira dito.
Shoo. Umalis ka na.
Alam mo, tingin ko magkakasundo tayo.
Layas na, Jawbone.
Nagsalin ng Subtitle: Erica A.