Hassiktir.
Çalış
Tanner?
Beni duyabiliyor musunuz?
Ben Darren.
Diğerlerinden ayrıldım ve iyi gibiyim ama nerede olduğumdan emin değilim.
Daha önce hiç bu kadar uzağa gitmemiştim, o yüzden...
Şu şey vardı...
İyice bakamadım ama bir şey vardı.
Burada başka bir şey daha vardı.
Gelmeniz lazım çocuklar.
Tamam mı, beni bulmanız gerekiyor, lütfen.
Siktir, dışarı çıkıp beni bulmanız gerekiyor.
Gelebilir misiniz lütfen Tanner?
Tanner?
Lanet olsun.
Siktir, siktir!
ARKA ODALAR
Hepimizin kendi döngülerimiz, alışkanlıklarımız, davranışlarımız var; bizi sürekli
... aynı çözümlere yönlendiren, her seferinde yeni bir yere götüreceğini düşündüğümüz davranışlar bunlar.
Ama götürmüyorlar..
Ve yine de, en dirençsiz olan sinirsel yol, sizin oluşturduğunuz yol.
Çocukken sizi güvende tutan oydu.
İnsanları size zarar vermeden uzaklaştırmayı öğrendiniz.
Ve şimdi bir yetişkin olarak hala başladığınız yerde takılıp kalıyorsunuz.
Yalnız.
Demek istediğim, yalnız değilim.
Çalışanlarım ve müşterilerim var.
Yapayalnız demedim.
Yalnız dedim.
İnsanları incittim..
İstemiyorum ama,
...yapım böyle.
Belki de yalnız kalmayı hak ediyorum.
Sizce herhangi biri yalnız kalmayı hak eder mi?
Bilmiyorum ama belki de o kadar kötü bir şey değildir.
Yalnız olmak derinde kökleşmiş bir duygudur.
Anlıyorum.
Hayalleriniz vardı ve onları gerçekleştirme yolunda dirençle karşılaştınız, çok destek görmediniz.
Ve incinmeyi deneyimledikçe, artık onu beklemeye başlarız.
Sanki, ah, "Bu yolu biliyorum."
Nereye gittiğini biliyorum.
Peki yeni bir yol oluşturmak ve bunun nereye varacağını görmekle ilgileniyor musunuz?
Elbette.
Neden olmasın? Yani buradayım.
Harika.
Bu yüzden daha önce yaptığımız bir alıştırmayı tekrar gözden geçirmek istiyorum.
Rol oyunu.
Oyunculuk meselesi mi?
Evet.
Kendimi aptal gibi hissediyorum.
Biliyorum.
Ama birkaç dakikamız var.
Haydi, haydi deneyelim.
Bir parçacık.
Pekala.
Hadi sahneye çıkalım.
Barbara'nın seni terk ettiği geceye dönelim.
Beni kendi evimden kovduğu geceyi mi kastediyorsun?
Evet.
Kendimi oynuyorum.
Ben de Barbara olacağım.
Bu arada burası benim evim.
Bedelini ödeyen benim.
Biliyorum.
Tamam.
Yani eve geç geldim.
Ne kadar geç bilmiyorum.
Zaten uyuyordu.
Belki gece yarısı.
Genellikle daha önce yatar.
Önemli değil.
Mesele şu ki, mutfaktaydım ve bardak..
Bardağıı kırdım ve o ne olduğunu görmek için koşarak aşağı geldi ve olaylar büyüdü.
Peki nasıl hissediyorsun?
Aslında şeyy..Sarhoştum.
Ve kendimi aptal gibi hissettim.
Kızgındım.
Çünkü bardağı kırmıştım.
Bana söyleyebilir misin?
Ne, Barbara'ya mı?
Evet.
Seni uyandırdığım için üzgünüm.
Belki eve daha erken gelseydin, akşamı birlikte geçirebilirdik.
Çalışıyordum.
İşten sonra doğruca eve geldim.
Bana karşı dürüst ol lütfen.
Nefesinin kokusunu alabiliyorum.
Birkaç bira içtim.
Birkaçı tanımla.
Zor bir gündü.
Sakinleşmeye ihtiyacım vardı.
Tek yaptığın rahatlamak.
Her zaman mağazadasın.
Çocuk istiyorsun, değil mi?
İkimiz de öyle.
Biliyorsun, aile sahibi olmak para gerektirir, bu da birinin çalışması gerektiği anlamına gelir.
Tabii bugünlerde profesyonel öğrenci olmak bir iş sayılmıyorsa.
Bu adil değil.
İzin almam gerektiğini biliyorsun.
Ayak uyduramıyorsan bu benim hatam değil.
Hukuk fakültesini bitiremezsen nasıl avukat olacaksın?
Sen 30 yaşında birinci sınıf öğrencisi gibi kampüste dolaşırken her şeyin parasını kim ödüyor sanıyorsun?
Bir ipucu vereyim.
Ben ödüyorum
Okulu ben ödüyorum.
Okul dışındaki zamanı ben ödüyorum.
Bu evin parasını ben ödüyorum.
Konuşabilir miyim?
Hayır, hayır.
Çünkü mezun olmayı başarırsan ne olacağını düşündüğünü bilmek istiyorum.
Bir çocuk doğuracaksın ve faturası bana patlayacak.
Yoksa hayatında ilk kez çalışacağın için evde bebek bezi mi değiştireceğim?
Zalimlik yapıyorsun.
Dürüst oluyorum.
İstediğinin bu olduğunu sanıyordum.
Sadece mimar olamamış olman....
Ben kahrolası bir mimarım!
Lanet olsun, boktan mobilyaları satmak zorundayım çünkü kimse koca kıçını kaldırıp bana yardım etmeyecek!
Nasıl hissediyorsun Clark?
Kiminle konuşuyorum?
Ben, burası.
Üzgünüm, sinirlenmek istemedim ya da...
Biliyorum.
Bütün egzersizin amacı bu zaten..
Bu iyi bir başlangıç.
Ne hissettiğini, hissetmek ve yeni bir yol belirlemeyi öğrenmek.
Tepkin aslında oldukça normaldi.
Ah, ben buyum.
Selam, KT'ler!
Zorlukla kazandığınız paracıkları aşırı pahalı mobilyalara harcamaktan bıktınız mı?
Tüylerinizi diken diken edecek fırsatlar mı arıyorsunuz?
O halde, Santa Clara Vadisi'nin gözde deposu ve Showroomu olan Kaptan Clark'ın Osmanlı İmparatorluğu'na gelin.
Yatak odaları, oturma odaları, yemek odaları, çalışma odaları ve banyoları bolca bulacaksınız.
İlk kez ev sahibi olanlar?
Sizi yakaladık.
Yeni ebeveynler Billy'nin ilk beşiğini mi arıyor?
Sizi yakaladık.
En yeni modern tasarımlardan geçmişin klasik tarzlarına kadar hepsi burada ve hepsi saygıdeğer.
N'aber, Billy?
Kredi konusunda endişeleniyor musun?
Yüzbaşı Clark kredi yok, sorun yok diyor.
Açık denizlere yüksek kalitede yelken açın ve para sorunlarınızı kapıda bırakın.
Bugün gelin ve hayalinizdeki bölmeli salonu, mutfak masasını, yer lambasını ve yatak başlığını buradan alın.
Kaptan Clark'ın Osmanlı İmparatorluğu'nda, Capital ve McKee'de, 6. Cadde'nin hemen dışında.
Şimdi gelin, içeri girin ve kendi imparatorluğunuzun tadını çıkarın.
Çünkü her padişah bir tahtı hak eder ve Kaptan Clark'ın Osmanlı İmparatorluğu'nda üzerinde sizin adınızın yazılı olduğu bir tahtımız var.
Yok artık.
Clark, iyi misin?
Kamerayı kapatın.
Hayır, hayır, bu iyi.
Bu bir çıkış meselesi dostum.
Lanet kamerayı kapat dostum.
Tamam.
Yardıma ihtiyacın var mı?
Ah, hallettim, hallettim..
Tekrar mı alıyoruz?
Hayır.
Kat, artık mağazayı açabilirsin.
Açıktık.
Biliyor musun dostum, hâlâ anlayamıyorum.
Korsan mısın yoksa padişah mısın?
-Tespit etmeye çalış... -Kapa çeneni.
Bu ucuz sunta levha saçmalığı.
Şunu temizleyin, olur mu?
Tut şunu.
Bunun için üzgünüm.
Nasıl görünüyor?
Sayaç iyi okuyor.
Faturanız yüksek geliyorsa bu sizden kaynaklı.
Peki ya kesintiler?
Mesaiden sonra oluyor.
Bilmiyorum.
Florasanlar bir kesiciyi tetikliyor olmalı.
Mağaza kapanınca elektrikler tuhaflaşmadan önce genel giderleri kapatıyorum.
Herneyse, bu faturaların düşmesine neden olmaz mı?
Sigorta kutusu nerede?
Uzman değilim ama daha önce baktım ve her şey yolunda görünüyordu.
Işıklar titriyor demiştin.
Evet, bütün mağaza öyle.
Aynı anda değilse, bir gece üst kattaki elektrik gidiyor, ertesi gece buradaki...
Bu şeyi kim kurdu?
Bina bize böyle geldi.
Yani eski ama o kadar da eski değil.
Şuna bir bak.
Daha önce görmemiştim..
Dediğim gibi ben uzman değilim.
Neden bu şekilde gidiyor?
Daha iyi bir soru, bunun neyle bağlantılı olduğu?
Ha?
Kat!
Elektrik nasıl?
Orada bir şey değişti mi?
Güvenlik geri geldi.
Güç açık.
Evet. Güvenliği iptal ettik sanıyordum.
İptal ettik.
Peki sorun bu muymuş?
Nasıl olduğunu göreceksin.
Güç devrenin bu kısmından bile geçemiyor.
Aptalın teki onu oraya sıkıştırmış gibi orada duruyor.
Evet.
Hiç camın arkasında yaşadığınızı, hayatın olup bittiğini izlediğinizi ama asla onun içine adım atmadığınızı hissettiniz mi?
Belki de pencereyi açmanın zamanı gelmiştir.
Kendi tasarımınızı yapabilirsiniz çünkü hepimiz hayallerimizi gerçekleştirmek için bir şansı hak ediyoruz.
Değişimin mümkün olduğuna inandığınız an, çoktan başlamışsınız demektir.
Dr. Mary Klein'ın The Window Within ve ona eşlik eden üç bölümlü ses programı Guided Openings'i sipariş edin.
Şu anda 24,95 $ artı kargo ücretiyle stokta; sipariş için 555-0199'u arayın.
Yeni bir yol çizmek için hiçbir zaman geç değildir.
Yani, hala kağıt klasörlerin, bu etiket bandının ve bir sürü dosya dolabının taslağını hazırlıyorsunuz, tabii yedek anahtarı olan biri açabilirse.
Küçük bir ses bir asteroit değil, bir uzay gemisi ve peşimizden geliyor.
Yaklaşıyor.
Parçalanması imkansız.
Bizi fark etmiş olamazlar.
Radar kalkanımız açık.
Bunu biliyorum efendim ama bize bakıyorlar.
Dünya'nın radar kalkanımızı aşması imkansız.
Bok parçası.
Bunu kendinize neden yaptınız?
Buraya nasıl geldiniz?
Bilinciniz sürekli gelişen anılarla dolu bir odadır.
Ama siz hayatta ilerledikçe eğitimsiz zihniniz duvarlar örmeye başlayabilir.
Kendisini dış dünyadan korumak için engeller koyar.
Bu doğal bir tepkidir ve çoğu zaman farkında olmadığımız bir şeydir.
Ama kontrol edilmezse kendinizi kapana kısılmış hissetmenize neden olabilir.
Dış dünyanın siz olmadan daha iyi durumda olduğuna, sahip olduğunuz ilişkileri asla hak etmediğinize...
...ikna olabilirsiniz, hayatınızın gidişatını sadece bir pencerenin arkasından izlemekten vazgeçebilirsiniz.
Pencere kilitli olmadığı için şimdi açmanıza yardım edebilirim.
Pencere mandalı asla kırılmadı.
Bir zamanlar size ait olanı geri alabilmek için adım atmaya hazır mısınız?
Ve geçmişin travmalarından arınmış olarak yaşamak istediğiniz hayatın kontrolünü geri almaya.
Kendi yarattığınız sınırlamalardan bağımsız ve kendi tasarladığınız yolu seçmekte özgür müsünüz?
Sana kaba bir görünüm verecek kovboy ve kovboy kızlarından nefret ediyorum...
Sahtekar.
Eşyalarınızı satarak para kazanmak, size eve yeni girmiş gibi hissettirmeyecek.
...bu yüzden komik bir şey yapmayı aklınızdan bile geçirmeyin.
Bu tarafta...Kapıyı çalın yeter.
Lanet pislik!
Türkçe'ye çeviren ; ufukbaba
Biz bu toprakların insanları olarak sizi selamlıyoruz.
Ne siikim lan bu?
Herkese selamlar.
Merhaba.
Nasılsınız?
Herkese selamlar.
Akademimize hoş geldiniz.
Teşekkür ederim.
Güle güle.
Orada kimse var mı?
Merhaba?
Siktir.
Üzgünüm geciktim.
Trafik berbattı erken çıkamadım.
Elimizdeki zamanı kullanalım.
Bugün nasılsın Clark?
Nasıl görünüyorum?
İyi.
Biraz yorgun belki.
Bok gibi görünüyorum.
Sorabilir miyim ve burada yanlış cevap yok.
Bunu biliyorsun.
Şu anda sarhoş musun?
Neden böyle söylüyorsun?
Ne gibi?
Cuma gününden beri içki içmedim.
Belki bu yüzden bok gibiyim.
Bir şey sorabilir miyim?
Elbette.
Hiç birine 51-50 uyguladın mı?
Birkaç kez.
Yıllar geçtikçe.
Gerektiğinde.
Bunu gerekli kılan ne?
Kişinin kendisi veya başkaları için tehlike oluşturduğuna inanıyorsam.
Ya da açgözlülük yüzünden engelliler.
Tamam.
Mağazada bir şey buldum.
Tamam.
Ne buldun?
Bir yer.
Ben...
Bir yer buldum.
Bir yer mi?
Sanki...
Mağazaya benziyor.
Sadece...
Devam ediyor sanırım.
Bilirsin, sanki bir duvar var ve duvarın diğer tarafında mağaza devam ediyor.
Kendisinin kopyası gibi.
Girişi gizlemek için ayna ya da başka bir şey kullandıklarını düşünüyorum.
Kusura bakma anlayamıyorum.
Burası daha önce bilmediğin bir oda mı?
Hayır.
Tamam, içeri giriyorsun ve ilk başta sadece bir ofis binasına benziyor.
Kocaman bir ofis binası gibi.
Ama sonra devam ediyorsun ve hiçbir şeyin bir anlam ifade etmediğini anlıyorsun
Sanki...
Daha önce tanımadığın birine bir köpeği tarif ettiğini ve onu çizmesini istediğini hayal et..
Bazı şeyleri doğru yapabilir ama her şeyi doğru yapmasına imkan yok.
Bilirsin, şeytan ayrıntıda gizlidir.
Yani uzaktan baktığında bir köpek gördüğünü sanıyorsun ama sonra daha yakından bakıyorsun.
Neden bana öyle bakıyorsun?
Sadece anlamaya çalışıyorum.
Ah.
Bir psikiyatr için berbat bir poker suratın var.
Söylediklerin kulağa fantastik gelebilir ama tehlikeli değil.
Bu ofislerde kimse var mı?
Gördüğüm kadarıyla yok.
Hayır, ayak sesleri duyuyorum ve ben bakmadığımda her şey hareket ediyor.
Kulağa nasıl geldiğini biliyorum ama orasının çok büyük olduğunu anlamalısın.
New York metro sistemi gibi devasa.
Bildiğim kadarıyla yüzlerce insan var.
Sadece onları görmedim.
Gördün mü?
Sanki...
Uzayıp giden bir labirent gibi.
Bazen kaybolurum diye korkuyorum.
Burayı neden başka kimsenin bulamadığını düşünüyorsun?
Bilmiyorum.
Giriş alt katta olduğundan tüm yapı muhtemelen yeraltındadır.
Hiçbir şehir haritasında yok.
Girişler gizli, peki bakmayı kim düşünebilir?
Sana inanmadığımı söylemiyorum ama cumadan beri içki içmediğini bana kendin söyledin.
Sence orada bir... Clark?
-Eğer bu doğruysa... -Sana danışmam lazımdı.
Buraya kanıtlarla döneceğim ve sen de bana ciddi bir özür borçlu olacaksın.
Kat!
Tanrım, dostum.
Bekle, geliyorum.
Hey.
Kevin Clark?
Bekle, bekle, bekle.
Kat?
Geliyorum.
Kat!
Tamam geliyorum.
Ne oluyor lan?
Evet, üzgünüm.
Yarın ne yapıyorsunuz?
Neden bahsediyorsun?
Para ödeyeceğim.
İki saat.
Fazla mesai..
Ne için para ödeyeceksin?
Araştırma.
Kameran var değil mi?
Tekrar ödünç alabilirsin.
Tamam mı?
Tamam.
Başlıyoruz..
Burada bir şeylerimiz var.
Birkaç dur işaretimiz ve bir ipimiz var.
Halat ne için?
Tedarik.
Ah Harika.
Bizi bağlayacak.
Hayır.
Kendimizi bağlayacağız.
Sapıkça.
Hala bize burada ne yaptığımızı söylemedin dostum.
Sana söylemiştim.
Araştırma.
Bunlar malzeme ve bunları araştırma için kullanıyoruz.
Bunu anlamak o kadar da zor değil.
Tamam, ne için araştırma?
Daha spesifik olmalısın.
Ben kapıdan geçeceğim.
Hangi kapı?
Kapı burası.
Geri dönüş yolumuzu bulmamız için diğer tarafa da bir taslak çizdim.
Bobby?
Ne?
Bakın, kulağa çılgınca geldiğini biliyorum ama beni takip edin.
Tamam mı?
Güneş doğmadan geri dönmek istiyorum.
Bak, akşam 21.00 gibi, biz... Ne sikim lan bu?
Clark, nasıl yaptın... Az önce ne oldu gördün mü?
-O nasıl... -Buradayım.
Kendinizi bırakın.
Sen az önce... Ne?
Nasıl... Bobby, dur.
Ne oluyor lan?
Clark, neredesin?
Bunu gördün mü?
Nereye gitti AQ?
Bobby, gördüm.
Kapıdan içeri geçin.
Sıkıntı yok.
Ne?
Hayır.
Bize neler olduğunu anlat.
Biliyor musun?
Sadece... Hayır Bobby, bekle.
Ne yapıyorsun?
Ne oluyor lan AQ?
Lanet olsun.
Bu nasıl mümkün olabilir?
Bobby?
Neredesin?
Hayır, hayır, sorun yok.
Gelip bunu görmelisin.
Demek istediğim...Gördün mü sorun yok.
Neredeyiz?
Ben de bunu çözmeye çalışıyorum.
Kimin bu... Kimin bu boklar?
Mağazanızın bir parçası mı?
Birine aitse bile henüz onunla tanışmadım.
Tamam.
Burayı bulduğumdan beri sadece birkaç gece oldu ve taslağını zar zor çizebildim.
Hadi.
Size göstereyim.
Daha da iyiye gidiyor.
Ne sikim oluyor?
Bize kadeh kaldıracağını falan düşünmüyorsun, değil mi?
Hayır uyuşturucu etkisinde değiliz.
Kafamın iyi olup olmadığını anlayabilirim.
Kafan güzel.
Kova'yı sayma.
Yani, hmmm, sanki... Ne, burada boş bir ofis binası mı var?
Elbette.
Ama kafası güzel bir grup inşaat işçisi tarafından yapılmış gibi.
Bir havuz bile var.
Havuz mu var?
Evet.
Yani bir bakıma.
Devam edelim.
Kahretsin.
Ne oluyor?
Evet, bilmiyorum.
Geçen yıl bende böyleydim.
Ve bir sınava çalışıyorum.
Şu ana kadar bulduğum ve aklıma gelen tek şey... Bu...
Bu... Bu bir şey.
Geri döneceğiz.
Tamam.
Tamam, çekiyor musun?
Evet.
Neden Bobby'nin gitmesi gerektiğini anlamıyorum.
Şey, kamerayı kullanan o.
Ama ona yapışık değil.
Evet, yani öğrenci kimliğime göre öyle.
Herhangi bir sorun olursa, kesmen yeter..
Onu ben alırım, tamam mı?
Hiçbir sorun çıkmayacak.
Bu iyi.
İyiyim.
Bebeğim, yapmak zorunda değilsin.
Hayır, güzel.
Aşağıda ne var görmek istiyorum.
Merak etmiyor musun?
Bu çok aptalca!
Gidebildiğin kadar uzağa git.
Bak, aslında ip olmadan da aşağı inebilirsin.
Sorun değil.
Dik bile değil.
Tamam.
Tamam, sadece bir şey.
Eğer geri dönmezsem anneme onu sevdiğimi söylersin, değil mi?
Tamam.
Yavaştan alacağım.
Ah, aslında biraz dikmiş.
İyi misin?
Evet.
Sadece beni düşürmemeye çalış.
Ne lazımsa söyle.
Vay.
Dikkatli ol!
Ne...
Orada ne bok yiyorsunuz?
Üzgünüm.
Yatağın bacağına sıkışmış..
İyi misin?
Evet.
Evet, iyiyim.
Tanrım, kahrolası Tanrım.
İndirmeye devam edin.
Pekala.
İşte başlıyoruz.
Tamam.
İndim.
Bir şey görüyor musun?
Evet, sadece... bir tomar çamaşır falan.
Ne demek istiyorsun?
Kıyafet mi?
Evet, burada sadece sikik lekeler var.
Başka bir şey gördün mü?
Evet, bana bir dakika ver.
Tamam.
Aman tanrım.
Bobby?
Evet?
Sadece kontrol ediyorum.
Evet, iyiyim.
Tamam.
Evet.
Tamam.
Bobby?
Aman Tanrım.
Bu hoşuma gitmedi.
Hey, ipi biraz salın.
Yapamam.
Hepsi bu kadar.
Beni yukarı çek.
Çek beni.
Daha sert çek.
Çek dostum.
-Aşağıda birisi var. -Yavaşla.
Nefes al.
Tamam.
Dostum, gördüm onu AQ.
Dur alıyorum..
Ne yapıyorsun lan sen?
Ne sikim lan bu?
Ne oluyor?
Bırakma.
Bırakma...
Bırakma.
İpi çöz..
Çöz ipi.
Bobby!
HAYIR!
Bobby!
Ah!
Merhaba?
Merhaba!
Geri çekil!
Benden uzak dur!
Tanrım!
Lütfen beni içeri alın!
Bana yardım et.
Aman Tanrım... Neredesin?
Aşağı inmeliyiz Clark.
Gitmeliyiz.
Lütfen geri gel ve beni bulmaya çalış.
Ah, anlamıyorum, neredesin?
Lütfen, girmeme izin ver AQ...
Bir duvar var, beni nasıl görüyorsun?
Camın diğer tarafındayım.
Beni nasıl göremezsin?
Hangi cam?
Neden bahsediyorsun?
Bak, yanında bir şeyler görebiliyor musun?
Bir kulp, bir kapı, bir kapak, herhangi bir şey görebiliyor musun?
Hayır, hayır, hayır.
Tamam, bırak da bunu çözeyim, tamam mı?
Sadece bekle, bekle, tamam mı?
İzin ver... Dur biraz, şu işi çözeyim!
Çözeyim şunu!
Neredesin, neredesin, neredesin?
Mary!
Mary... Ne düşünüyordun?
Asla ama asla dışarı çıkamazsın demiştim..
Bu hiç iyi değil.
Her yerdeler.
Merhaba, Dr. Larry Klein'a ulaştınız.
Aramaya cevap veremiyorum, bu yüzden lütfen mesaj bırakın; mümkün olan en kısa sürede size geri döneceğim.
Marry...
Pencereyi açtım.
Geri gelmeyeceğim.
Bereketli bir ülkenin kuralına göre, ışık bazı fırsatlar sunar...
Merhaba?
Clark?
Clark, beni duyabiliyor musun?
Clark?
Neredeyiz biz?
Her seferinde muhteşemdi.
Ne kadardır buradasın?
Neydi o?
Sakin ol.
Sadece benim.
Beni tanıyorsun.
Üzgünüm.
Bu senin iyiliğin için.
Yaşam boyunca ilerledikçe eğitimsiz zihin döngüler, alışkanlıklar, davranışlar biriktirir.
Aynı sorunları yaratarak sizi çember içinde sürükleyip dururlar.
Tekrar tekrar aynı çözümlere ulaşmak.
Yine de, bu en zayıf sinirsel yoldur.
Benim yaptığım, çocukluğumda beni güvende tutan şey.
İnsanları bana zarar vermeden uzaklaştırmayı öğrendim.
Ve şimdi bir yetişkin olarak hala başladığım yerde takılıp kaldım.
Yalnız.
Bu nedir?
Gerçek bir karmaşa.
Haklı mıyım?
Sana yardım etmeme izin ver.
Geri alamayacağın bir şey yapmadan önce.
Soruyu cevapla.
Evet, bu gerçek bir karmaşa.
Ama aynı zamanda bir bakıma da güzel.
Değil mi?
Bu insanlar kim?
Buraayı inşa edenler...
Aslında daha çok onları hatırlatıyorlar gibi.
Ne kadar az hatırlatırsa, o kadar az hatırlanır.
Dışarıda bir yerlerde çizgili gömlekli bir adam var ama burada O...
...hatırlanıyor.
Sadece biraz yanlış.
Dışarıda bir yerlerde tekerlekli sandalyeli bir adam ve bir lamba var.
Tüm bunları bu şekilde anladığına eminim.
Bütün bu yerler, odalar ve binalar kendilerini yanlış hatırlıyor.
Clark, hadi bunu konuşalım.
Bazı yönlerden orijinallerine göre daha gelişmişlerdir..
Öncelikle hiçbir şey hissedemezler.
Bunun ne kadar iyi hissettirdiğini hayal edebiliyor musun?
Yani düşünce yok, acı yok, ego yok, korku yok.
Basitçe varlar.
Mobilya gibi.
Şuna bak.
En iyi kısmı.
Onları yiyebilirsin.
Bu benim müdür yardımcım.
Ona yardım etmeye çalışıyordum ama o...
Clark, eğer beni çözersen bunu konuşabiliriz.
İyi hissetmeni sağlarız.
Ya seni çözmüş olsaydım?
O zaman ne yapacaktın?
Kafası kesilmiş bir tavuk gibi oradan oraya koşup çıkış yolu arardın.
Sonun şu anda olduğun yer olurdu.
Her zaman bahsettiğin yol meselesi gibi.
Clark, sadece sana yardım etmek istiyorum.
Neye ihtiyacın olduğunu söyle.
Yaparım.
Öyle mi?
Evet lütfen.
Tamam.
Yanlış bir şey yapmadığımı söylemeni istiyorum.
Benim hakkımda yanıldığını.
Senin hakkında yanılmışım.
Yanıldım.
Senin hakkında yanılmışım.
Öyle değil.
O kadar hızlı değil.
Tamam mı?
Önce sahneyi hazırlamak istiyorum.
Hadi başlayalım... Kendi evimden kovulduğum gece.
Evet.
Geç olmuştu.
Çok daha karanlık.
Işıklar lütfen.
Bu egzersizi daha önce onunla denedim.
Hiçbir işe yaramıyor.
Pekala.
Kendim yaparım.
Sonuçta hala benim evim.
Evet.
Teşekkür ederim.
Daha iyi.
Ama...
hala... bir şeyler ters.
Lütfen.
İşte..
Üzgünüm.
Özür dilerim... bardağı kırdım... ve seni uyandırdım.
Erken uyumayı ne kadar sevdiğini biliyorum.
Sanırım zamanın nasıl geçtiğini anlamamışım.
Envanteri kontrol ediyordum.
Ama birkaç bira içmek için durdum.
Clark.
Barbara!
Envanteri kontrol ediyordum.
Sonra birkaç bira içmek için durdum.
Sana ihtiyacım olursa.
Benim istediğim kadar.
Çünkü burası benim evim.
Parasını ödüyorum.
Her şeyin parasını ödüyorum.
Okula gitmen için sana para ödüyorum.
Okul dışındaki zamanın parasını ödüyorum.
Evin parasını ben ödüyorum.
Çocuk istiyorsun, değil mi?
Bu da para gerektirir.
Yani birisinin çalışması gerekiyor.
Birinin o koca kıçını kaldırıp buralarda çalışması gerektiğini söyledim.
Sırf mimar olamamışsın diye...
Ben kahrolası bir mimarım.
Birisi o koca kıçını kaldırıp bana yardım etmeyecek olduğu için bu boktan mobilyaları satıyorum.
Ben senin karın değilim.
Gıcık!
Onunla hiç tanışmadım bile.
Gıcık!
Siktir git!
Ne dedin?
Karının seni terk etmesinin gerçek sebebini bilmek ister misin?
Sorun içki değildi.
Ya da tökezleyerek eve dönmen.
Veya öfke.
Mesele sürekli sızlanmandı.
Hiçbir şey senin hatan değil, öyle mi?
Çok mu içiyorsun?
İşini suçla.
İşinden nefret mi ediyorsun?
Dünyayı suçla.
Evden mi atıldın?
Karını suçla.
Bana saldırıp beni mi bağladın?
Beynini suçla.
Sen kendi sikik beyninsin, yavşak!
Benim hatam olduğunu mu söylüyorsun?
Evet!
Ama bu senin doğanda var, değil mi?
Değil mi?
Bunu yapmayı nasıl bırakabilirim?
Doğrusu hiçbir fikrim yok AQ.
Sana yardım edemem Clark.
Ne kadar çabalarsam çabalayayım.
Bana bağlı değil.
Kimseyi kurtaramam.
Değişmek istediğimi sanmıyorum.
İstemiyorsun.
Burayı seviyorum.
Uzun zamandır ilk kez kendimi olmam gereken...
...yerde hissediyorum.
O zaman kal...
...neredeysen orada kal.
Ama beni bırak.
Üzgünüm.
Ne için?
Türkçe altyazı ; ufukbaba
Burada ne işin var?
Bu Mary.
O bizim terapistimiz.
Tam da gidiyordu.
Endişelenmene gerek yok.
Değişmemize gerek yok diyor.
Sorun yok.
Bu bizim doğamızda varmış.
HAYIR!!!!
Üniversite özgür olduğumuz bir yerdir.
Her yeri özgürce ziyaret edebiliriz.
Özgür bir ülkeyiz.
Herkes için herhangi bir kısıtlama yoktur.
Biz özgürüz.
Ve özgürlüğümüzün en önemli şey olduğuna inanıyoruz.
Biz özgürüz.
- İyi misin? - İyi misin?
Şuna bak?
Ne oldu? Onu karantinaya almak zorunda mıyız?
Analiz başladı, tüm hayati belirtiler normal görünüyor, yapılacak başka test yok.
Dünya gezegeninin çocuklarından merhaba.
Merhaba benim adım Phil.
Ve sen Mary'sin,
...değil mi?
Konuyu açıklığa kavuşturmak için size birkaç soru sormayı umuyordum.
...eğer sorun olmazsa.
İlk olarak buraya nasıl girdiğinizi anlatabilir misiniz?
Bir mobilya mağazasının bodrumundaki bir duvarın içinden geçtim.
Söz konusu konumun bu olduğunu doğrulayabilir misiniz?
Tamam, güzel.
Yani alışveriş yapıyordunuz, veya?
Birini arıyordum.
Bu adamı mı arıyordunuz?
Buradaki?
Şu anda neredeyim?
Benim için teyit edebilir misiniz, buradaki adam aradığınız adam mı?
Lütfen.
Pardon, adınız neydi?
Phil.
Lütfen Phil, neredeyim?
Ben değilim...
...kusura bakmayın, şirketimiz.
MRI makineleri yapıyoruz, ya da şöyle söyleyeyim, MRI makineleri yapıyorduk.
ama artık değil.
-Bu biz...biz şeyi bulmadan önceydi.. -Oorada bulundunuz mu?
Evet, ybulundum ve artık bu benim işim.
Her gün oraya gidiyorum ve biraz daha fazlasını öğrenmeye çalışıyorum.
Elimden geldiğince bölgelerin haritasını çiziyorum ve giderek daha fazla inanıyorum ki, yaşamımız boyunca hiçbir şeyin,
Mary, kayıtlı tarihte bunun kadar
...anlayamadığım belki de hiçbir şey yok.
Bunu tarif bile edemiyorum.
Bu, hiç köpek görmemiş birine köpeği tarif edip ondan denemesini istemeye benzer.
Şimdi benden onu tarif etmemi istiyorsun, sonra yazacaksın, sonra ne olacak?
Mary.
Gitmeme izin verir misin?
Hepimiz aynı şeyi istiyoruz.
İstiyoruz..
Sadece biraz daha fazlasını öğrenmek istiyoruz.
Bana ne olacak Phil?
Bu karar bana bağlı değil.
Yani eğer sen ve ben, tıpkı iki normal insan gibi konuşabilirsek,
...bunların bir kısmını açabiliriz.
İkimiz de oradaydık ve aynı noktadayız.
Her yere açılan kapılar var.
Onları neden veya neyin birbirine bağladığını bilmiyoruz.
Bunlar olmaya devam ediyor ve biz onları durdurmak istemiyoruz.