Oké, oké, oké, oké...
Oké...
Ja... Ja...
Ja, ja, kom op... Kom op, ja! Ja, ja!
Oké. Oké. Oké.
Daar gaan we dan, daar gaan we dan.
Oké. Oké. Shit.
Werk. Werk. Werk.
Standaard... Oké...
Standard, kun je... kun je me horen?
Dit is Naren.
En ik heb, eh...
Ik ben, eh, van de anderen gescheiden.
En ik denk dat het wel goed met me gaat,
maar ik weet niet precies waar ik, eh...
Ik ben nog nooit zo ver weg geweest, dus ik weet niet...
Eh...
Er was nou ja, eh...
Ik heb het niet goed kunnen zien, maar er was, eh...
Er zit nog iets anders hierin.
Ik heb jullie nodig.
Oké? Ik heb jullie nodig om me op te halen, alsjeblieft.
Verdomme, ik heb jullie nodig om me hier weg te halen.
Kun je... kun je komen, alsjeblieft, standaard?
Standaard?
Oh, shit!
Verdomme...
Verdomme! Verdomme...
Oh, shit... Wat is dit nou weer?
Wat is dit nou weer?
Verdomme! Verdomme! Verdomme!
Verdomme!
Verdomme, verdomme, verdomme! Verdomme!
We hebben allemaal onze vaste patronen, onze gewoontes...
...gedragingen die ervoor zorgen dat we in cirkels blijven ronddraaien...
...op zoek naar dezelfde oplossingen
keer op keer,
in de veronderstelling dat ze je elke keer naar een nieuwe plek zullen brengen.
Maar dat doen ze niet.
En toch,
dat is het neurale pad met de minste weerstand.
Een pad dat je hebt aangelegd.
Dat is degene die je beschermde
toen je nog een kind was.
Je hebt geleerd om mensen van je af te duwen
voordat ze je iets aan konden doen.
En nu,
als volwassene,
je zit nog steeds vast precies waar je begon.
Alleen.
Ik bedoel, ik voel me niet eenzaam.
Ik heb medewerkers en... klanten.
Ik heb niet gezegd dat ik me eenzaam voelde. Ik zei dat ik alleen was.
Ja, nou ja, ik bedoel...
Ik doe mensen pijn.
Ik wil het niet. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar.
Dus misschien verdien ik het wel om alleen te zijn.
Denk je dat iemand het verdient om alleen te zijn?
Ik weet het niet, maar, weet je,
Misschien is het wel niet zo erg.
Alleen zijn voelt...
diep geworteld.
Ik begrijp het.
Je hebt dromen gehad en veel weerstand ondervonden,
niet veel steun bij het verwezenlijken van die dromen.
En als we dan hebben meegemaakt...
keer op keer gekwetst,
beginnen we het te verwachten.
Het is zoiets als: "O, dit pad ken ik wel."
"Ik weet waar het hoort."
Dus...
ben je geïnteresseerd in het inslaan van een nieuwe weg
en kijken waar dat toe leidt?
Tuurlijk. Waarom niet? Weet je, ik ben er toch.
Geweldig.
Dus ik wil daar nog eens op terugkomen
een oefening die we al eens eerder hebben gedaan.
Het rollenspel.
-O, dat acteren? -Ja.
-Ik voel me stom als ik dat doe. -Ik weet het.
Maar we hebben nog een paar minuten. Laten we, eh...
Ja, laten we het eens proberen. Een beetje maar.
Oké.
Laten we even de situatie schetsen.
Laten we teruggaan naar de avond waarop Barbara je in de steek liet.
Je bedoelt die avond dat ze me eruit schopte
van mijn eigen huis?
Ja.
Ik speel mezelf.
-En ik ben Barbara. -Het is trouwens mijn huis.
Ik ben degene die ervoor betaalt.
-Ik weet het. -Oké.
Oké, dus, eh...
Ik kwam laat thuis. Ik weet niet hoe laat.
Eh... Ze sliep al. Misschien rond middernacht.
Ze gaat meestal naar bed voordat... Ach, het maakt niet uit.
Het punt is dat ik in de keuken was, en, eh...
het glas, ik heb het glas gebroken,
en ze komt naar beneden rennen om te kijken wat er gebeurd is, en...
de situatie liep uit de hand.
En hoe voel je je?
Nou, ik was...
Ik was dronken, en, eh...
Ik… ik voelde me stom, weet je wel.
Ik was boos, omdat... omdat ik het glas had gebroken.
Kun je dat tegen mij zeggen?
-Eh, wat, aan Barbara? -Ja.
Eh… Het spijt me dat ik je wakker heb gemaakt.
Misschien als je eerder naar huis was gekomen,
we hadden de avond samen kunnen doorbrengen.
Nee, ik was... Ik was aan het werk, snap je?
Ik ben na het werk meteen naar huis gegaan.
Wees alsjeblieft eerlijk tegen me.
Ik ruik het aan je adem.
Ik heb een paar biertjes gedronken.
Noem er een paar.
Tja, het was een zware dag.
Ik moest even tot rust komen.
Het enige wat je ooit doet, is tot rust komen.
Je bent altijd in de winkel.
Je wilt toch kinderen?
-Dat vinden we allebei. -Nou ja, je weet wel...
Een gezin onderhouden kost geld,
wat betekent dat iemand moet werken.
Tenzij je een professionele student bent
wordt tegenwoordig als een baan beschouwd.
Dat is niet eerlijk. Je weet toch dat ik vrij moest nemen.
Nou, het is niet mijn schuld dat je het niet bij kunt houden.
Hoe ga je advocaat worden?
als je zelfs de rechtenstudie niet aankan?
Wie denk je dat voor alles betaalt?
terwijl je lekker ronddwaalt over de campus
als een 30-jarige eerstejaarsstudent?
Ik zal je een hint geven: ik ben het.
Ik betaal je schoolgeld, ik betaal je vrije dagen van school,
Ik zorg ervoor dat je een dak boven je hoofd hebt.
-Mag ik nu iets zeggen? -Nee! Nee.
Omdat ik graag zou willen weten, wat denk jij dat er gebeurt?
als het je toch lukt om af te studeren?
Weet je, je baart een kind, en laat mij vervolgens met de rekening zitten.
Of zit ik dan thuis luiers te verschonen omdat
heb je het voor het eerst in je leven te druk met werken?
-Nu ben je wel erg gemeen. -Ik ben gewoon eerlijk.
Ik dacht dat dat was wat je altijd al had gewild.
Het feit dat je geen architect bent geworden, betekent nog niet dat...
Ik ben verdomme architect!
Verdorie, ik zit gewoon vast met het verkopen van waardeloze meubels omdat
Er is niemand die zijn dikke, verdomde kont eens van de bank af wil krijgen om me te helpen!
Hoe gaat het met je, Clark?
Met wie heb ik het?
-Ik, hier, nu. -Jij? Oké.
Eh...
Het spijt me, dat was niet mijn bedoeling, eh...
...je weet wel, boos worden
of mijn geduld verliezen of wat dan ook.
Ik weet het.
Dat is het doel van deze hele exercitie.
Dat is een goed begin.
Om te voelen wat jij voelt,
en vervolgens leren een nieuwe weg te vinden.
Je reactie was eigenlijk heel normaal.
Nou, dat ben ik dan!
Nou, ahoy daar, matrozen!
Ben je het beu om je zuurverdiende dubloenen uit te geven?
aan veel te dure meubels?
Op zoek naar aanbiedingen die je hart sneller doen kloppen?
Kom dan maar eens langs
naar Cap'n Clark's Ottomaanse Rijk,
de Santa Clara-vallei's
favoriete magazijn en showrooms.
Je vindt er slaapkamers, woonkamers,
eethoekjes, zitkamertjes en badkamers in overvloed.
Koopt u voor het eerst een huis? Wij staan voor u klaar.
Kersverse ouders die op zoek zijn naar Billy’s eerste wiegje?
We staan voor je klaar!
Het nieuwste op het gebied van modern design
naar de klassieke stijlen van weleer,
Het is er allemaal en het is allemaal een koopje.
Wat zeg je, Polly?
Maak je je zorgen over je kredietwaardigheid?
Ha! Kapitein Clark zegt: geen krediet, geen probleem!
Vaar over de wereldzeeën van topkwaliteit,
en laat je geldzorgen aan de deur achter.
Kom vandaag nog langs
en koop je droom modulaire bank,
keukentafel, staande lamp, en bedframe hier
bij Cap'n Clark's Ottomaans Rijk,
gelegen op de hoek van Capitol en McKee, vlak bij de 680.
Arr! Kom vandaag nog eens langs...
...leg je voeten achterover,
en geniet van je eigen imperium!
Want elke sultan verdient een troon,
en we hebben er eentje waar jouw naam op staat,
hier bij Cap'n Clark's--
Echt niet!
-Clark, alles goed? -Zet de camera uit.
Nee, nee, het is prima. Het zijn gewoon outtakes, man.
-Zet die verdomde camera uit. -Oké... Jezus...
Heb je, eh, hulp nodig?
Nee, ik snap het, ik snap het.
Eh...
-Gaan we weer, of...? -Nee.
Kat, je kunt de winkel nu openen.
We zijn open geweest.
Weet je, man, ik snap het nog steeds niet.
Ben je, zeg maar, een piraat of een sultan?
-Het is gewoon goed om dat vast te stellen. -Ik ben een... Hou je mond.
Een stuk goedkope spaanplaat-onzin.
Ruim dit even op, wil je?
Hier.
Dat spijt me.
Hoe ziet het eruit?
De meter geeft een correcte stand aan.
Als je rekening hoog uitvalt, is dat je eigen schuld.
Hoe zit het met de stroomstoringen? Dat gebeurt buiten kantooruren.
Geen idee. De tl-lampen zullen wel de stroomonderbreker laten springen.
Ik doe de spotlampen uit als de winkel sluit,
voordat de stroom raar gaat doen.
Maar goed, zou dat dan niet gewoon zorgen dat de rekeningen lager worden?
Waar zit je stoppenkast?
Ik ben geen expert,
maar ik heb het net gecontroleerd, en alles lijkt in orde.
-Je zei dat de lampen flikkeren. -Ja, dat is in de hele winkel zo.
-Hm. -Alleen niet tegelijkertijd.
Op een avond valt de stroom boven uit.
Morgenavond is het hier. Er zit geen logica in of...
Wie heeft dit ding in vredesnaam geïnstalleerd?
Nou, het gebouw was al voorzien van bedrading.
Ik bedoel, het is wel wat gedateerd, maar zo oud is het nou ook weer niet.
Kijk hier eens naar.
Dat stond er eerder niet.
Of... misschien is het me gewoon ontgaan. Zoals ik al zei, ik ben geen expert.
Waarom… waarom is het zo… waarom gaat het die kant op?
Een betere vraag:
Waar is het eigenlijk op aangesloten?
Hè?
Kat! Hoe zit het met de stroom?
Wat?
Is er daarboven iets gebeurd?
Verdorie...
De rat is terug.
-Maar de stroom is er wel. -Ja.
Ik dacht dat we die rat hadden gedood.
We hebben een rat gedood.
-Is dit dan het probleem? -Ik zie niet in hoe.
Er kan zelfs geen stroom door dit deel van het circuit lopen.
Het is gewoon...
daar.
Alsof een of andere sukkel het er zomaar in heeft gestopt.
Ja.
Heb je wel eens het gevoel dat
alsof je achter glas leeft?
Toekijken hoe het leven zich ontvouwt,
maar er nooit echt in stappen?
Misschien is het tijd om het venster in jezelf te openen.
Je kunt de ontwerper van je eigen ontwerp zijn
want we verdienen allemaal nog een kans
om onze dromen te verwezenlijken.
Op het moment dat je gelooft dat verandering mogelijk is,
je bent al begonnen.
Bestel The Window Within
en het bijbehorende driedelige audioprogramma,
Begeleide openingen, door dr. Mary Klein.
Nu verkrijgbaar voor $24,95 plus verzendkosten.
Bel 1-800-555-0199.
Het is nooit te laat om een nieuwe weg in te slaan.
Dus je vertrouwt nog steeds op papieren mappen,
verkeerd geëtiketteerde banden, en een afgesloten archiefkast
die iedereen met een reservesleutel kan openen?
Uw bedrijf draait op informatie,
Toch behandelen de meeste bedrijven hun gegevens alsof het rommel is...
Dat kleine stipje is geen asteroïde.
Het is een ruimteschip, en het zit ons op de hielen.
-Het komt steeds dichterbij. -Onmogelijk, Rigna.
Ze kunnen ons onmogelijk hebben opgemerkt. Onze radarscherm is ingeschakeld.
Dat weet ik, meneer, maar ze komen steeds dichterbij.
Is het mogelijk dat de aarde een geheim apparaat heeft?
die door ons radarschild heen kan dringen?
Stuk stront.
Waarom heb je jezelf dit aangedaan?
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Je bewustzijn is een kamer vol herinneringen
dat voortdurend in ontwikkeling is.
Maar terwijl je door het leven gaat,
de ongetrainde geest kan muren gaan opbouwen,
barrières opwerpen
om zichzelf te beschermen tegen de buitenwereld.
Dat is een natuurlijke reactie.
Iets waarvan we ons vaak niet bewust zijn.
Maar als er niets aan wordt gedaan,
dan kun je je opgesloten voelen.
Je kunt ervan overtuigd raken dat de wereld daarbuiten
is beter af zonder jou.
Dat je de relaties die je hebt gehad nooit verdient.
Ermee verzoend om toe te kijken hoe je leven zich ontvouwt
vanachter een enkel raam.
Ik kan je helpen om het nu te openen
omdat het raam niet op slot zit.
De grendel is nooit kapot geweest.
Ben je er klaar voor om erdoorheen te gaan?
Zodat je kunt terugkrijgen wat ooit van jou was...
en neem de regie over je leven weer in eigen handen.
Het leven dat je zou willen leiden.
Zonder de last van de trauma’s uit het verleden.
Bevrijd van de beperkingen die je zelf had opgebouwd.
...om weg te gaan, en dus besloot ik...
En vrij om een pad te kiezen dat je zelf hebt uitgestippeld.
Nou, hallo daar, cowboys en cowgirls!
Ben je op zoek naar de beste aanbiedingen?
aan deze kant van de Rio Grande?
Klootzak.
Nou, yeehaw, ik zeg yeehaw!
Hier bij Big Wayne's onze eetkamersets
zullen ervoor zorgen dat je het gevoel krijgt dat je net goud hebt gevonden.
Denk er dus maar niet eens aan om ergens anders heen te gaan.
Bij Big Wayne's, zoek gewoon naar het gouden...
Wat is dit nou...
Stom... Fuck! Stuk stront!
Hoe gaat het met je, mama?
Zuk gok wai ping op gin hong faai lok.
Zdrávstvuyte! Privétstvuyu Vas!
Hallo allemaal.
Naykaungg parsalarr?
Shalom.
Hallo en groeten aan iedereen.
Goedenavond, geachte aanwezigen,
tot ziens...
Hallo?
...uitstel.
Kay pachamamta niytapas maytapas
rimapallasta runasimipi.
Kom maar, ik ben er nu.
Wees gegroet, jullie allemaal;
bonam erga vos voluntatem habemus,
en wij brengen vrede via de sterren.
Hartelijke groeten aan iedereen.
Assalamu alaikum.
Van de kant van ons, degenen die op aarde verblijven
aap ko khush aamdeed zeggen ze.
Wat is dit nou weer?
Konnichiwa. Hoe gaat het met je?
De bewoners van Dharati
of se namaskar.
Lechyd da i chi yn awr,
in die tijd.
Veel geluk en groeten.
Siya heeft de maqhawe aangeroepen
sinifisela inkonzo ende.
Reani straalde als de zon.
Dat is nu eenmaal zo.
Bolor anonts' vor ky gtnuin
tiezergi migamatsut'iwnen andin,
voghjoynner.
Annyeong haseyo.
Mypone kaboutu noose.
Mulibwanji, een grote man
help mee.
Peresylayemo, hallo
uit onze wereld,
Veel geluk, gezondheid en een lang leven.
Musulayo mutya abantu
bensi eno mukama abawe emirembe bulijo.
Thài-khong pêng-iú, lín-hó.
Hallo?
Groeten van de kinderen van de planeet Aarde.
Hoi, hoe gaat het met je?
Vrede en geluk voor iedereen.
Hoe gaat het, mama? Zuk, hoe gaat het...
Ooh...
Kay pachamamta niytapas
maytapas rimapallasta runasimipi.
Kom maar, ik ben er nu.
Wees gegroet, jullie allemaal;
wij koesteren een welwillende houding jegens u,
en wij brengen vrede via de sterren.
Hartelijke groeten aan iedereen.
Assalamu alaikum.
Wij, de bewoners van deze aarde,
Namens ons wensen wij u van harte welkom.
Konnichiwa. Hoe gaat het met je?
Dharati en de andere bewoners van Dharati, ik groet jullie.
Lechyd nu en in de toekomst.
Veel geluk en groeten.
Siya nibingelela maqhawe sinifisela
inkonzo einde.
Reani straalde als de zon.
Tsoh na da ka hoa. Tsoh na da ka hoa.
Bolor anont' vor ky gtnuin
tiezergi migamatsu'iwnen andin,
voghjoynner.
Annyeong haseyo.
Mypone kaboutu noose.
Groeten van
en dataprogrammeurs in het kleine universiteitsstadje
Ithaca op de planeet Aarde.
Mulibwanji, een van de grotere mensen...
Is er iemand?
Oh, shit...
Oké, oké...
Hallo allemaal.
Naykaungg parsalarr?
Shalom.
Hallo en groeten aan iedereen.
Goedenavond, geachte aanwezigen,
Tot ziens en tot een volgende keer.
Kay pachamamta
niytapas maytapas rimapallasta runasimipi.
Kom maar, ik ben er nu.
Wees gegroet, jullie allemaal;
bonam erga vos voluntatem habemus,
en wij brengen vrede via de sterren.
Hartelijke groeten aan iedereen.
Assalamu alaikum.
Wij, de bewoners van deze aarde,
Namens ons wensen wij u van harte welkom.
Sorry dat ik te laat ben.
Het verkeer was een hel, en ik kon niet eerder vertrekken.
Laten we gewoon de tijd die we hebben benutten.
Hoe gaat het vandaag met je, Clark?
Hoe zie ik eruit?
Oké. Misschien een beetje moe.
Ik zie er vreselijk uit.
Mag ik vragen, en er is
Hier is geen verkeerd antwoord, dat weet je wel...
Ben je op dit moment onder invloed?
Waarom zeg je dat nou zo?
Zoals wat?
Ik heb sinds vrijdag niets meer gedronken.
Dat is waarschijnlijk de reden waarom ik er zo belabberd uitzie.
-Mag ik je iets vragen? -Tuurlijk.
Heb je ooit iemand een 5150 gegeven?
Een paar keer in de loop der jaren, wanneer dat nodig was.
W-w-waarom is het nodig?
Als ik denk dat die persoon een gevaar vormt
voor zichzelf of voor anderen,
of ze zijn ernstig gehandicapt.
Oké. Oké.
Eh...
Ik heb iets in de winkel gevonden.
Oké. Wat heb je gevonden?
Eh...
Een plek. Als ik...
Ik heb een plek gevonden.
Een plek?
Ja. Het is een beetje, eh...
Het is net alsof de winkel gewoon, eh...
gaat gewoon door, denk ik.
Het is alsof... je weet wel, alsof er een muur is
en aan de andere kant van de muur,
de winkel draait gewoon door, weet je wel,
zoals-zoals een... zoals een kopie van zichzelf.
Ik-ik-ik denk dat ze spiegels of zoiets gebruiken
om de ingang te verbergen, ik weet het niet.
Sorry, ik begrijp je niet helemaal.
Is dit een kamer waar je nog nooit van gehoord had?
Nee.
Oké, dus j-j-je gaat naar binnen en, eh, in het begin
het ziet er gewoon uit als een- als een kantoorgebouw.
Zoals een... zoals een enorm kantoorgebouw, snap je?
En toen, eh... Maar dan ga je gewoon door,
en dan… dan besef je
d-d-dat er helemaal niets van klopt.
Het is-het is alsof, eh... Stel je voor dat je een hond beschrijft
aan iemand die er nog nooit een heeft gezien
en hen vervolgens te vragen het te tekenen.
Misschien hebben ze wel ergens gelijk, weet je wel,
maar het is onmogelijk dat ze alles goed zouden doen.
Weet je, het zit hem in de details.
Dus als je het van een afstand bekijkt,
je denkt dat je een hond ziet, maar dan kijk je beter...
Waarom kijk je zo naar me?
Ik probeer het gewoon te begrijpen.
Oh.
Weet je, voor een psychiater heb je een vreselijk pokerface.
Wat je zegt, klinkt misschien wat onwaarschijnlijk,
maar niet gevaarlijk.
Zijn er mensen in deze kantoren?
Niet dat ik weet. Weet je, ik heb gehoord dat, eh...
Er klinken voetstappen, en-en-en er worden spullen verplaatst
als ik even niet oplet.
Ik weet hoe dit klinkt, maar je moet begrijpen dat,
Het is daarbinnen enorm groot.
Net als het metrosysteem van New York, enorm, snap je wel.
Voor zover ik weet, zijn er honderden mensen.
Ik heb ze gewoon nog niet gezien.
Kijk eens.
Zie je wel? Het is net als een...
Het is net een doolhof.
Het gaat maar door en door en door.
Soms ben ik bang dat ik verdwaal.
Waarom denk je dat niemand anders deze plek heeft ontdekt?
Ik weet het niet.
De ingang bevindt zich op de ondervloer,
dus de hele structuur is
waarschijnlijk ondergronds, snap je?
Het staat op geen enkele stadsplattegrond.
De ingangen zijn verborgen, dus wie zou er nu op het idee komen om daar te kijken?
Ik zeg niet dat ik je niet geloof...
maar dat heb je me zelf verteld
je hebt sinds vrijdag niets gedronken.
-Denk je dat er een... -Oké.
-Clark-- -Nee, nee.
-Als dat waar is... -Ja, ik snap het. Bedankt.
Weet je, ik kom hier nog wel eens terug met bewijs
en dan ben je me een verdomd serieuze verontschuldiging verschuldigd.
Kat!
Jezus, verdomme, Ik kom klaar! Ik kom klaar!
-Hé. -Kapitein Clark?
-Eh... -Wacht, wacht, wacht, wacht. Kat?
-Ik kom eraan. -Kat!
Oké, ik kom eraan!
Luister eens... -Wat is dit nou weer?
Ja, sorry, eh...
Wat gaan jullie morgen doen?
Waar heb je het over?
Ik betaal je wel. Twee uur. Overuren. Hooguit.
Oké, waarvoor moeten we dan betalen?
Onderzoek.
Je hebt de camera toch wel bij je, hè?
Je kunt... je kunt het weer lenen...
Toch?
Oké, we zijn begonnen.
We hebben, eh, hier wat rotzooi.
We hebben een paar stopborden
en, eh... een touw.
Waar dient dat touw voor?
Benodigdheden.
Oh, geweldig, hij gaat ons vastbinden.
Nee, we gaan onszelf vastbinden.
Hmm. Een beetje kinky.
Wat is dit nou weer?
Eh, je hebt het ons nog steeds niet verteld
wat we hier aan het doen zijn, man.
Ik heb het je toch gezegd. Doe wat onderzoek.
Dit zijn benodigdheden, en we gebruiken ze voor onderzoek.
Het is niet zo moeilijk om te begrijpen.
Oké, onderzoek naar wat?
Je moet wat specifieker zijn, man.
Ik ga door de deur naar binnen.
Welke deur?
Dat is de deur.
Ik heb ook aan de andere kant een schets geplakt,
alleen maar om ons te helpen de weg terug te vinden.
-Bobby? -Wat?
Luister, ik weet dat het gek klinkt, maar doe maar wat ik doe.
Oké?
Ik wil terug zijn voordat de zon opkomt.
Man, het is al zo’n 21.00 uur. Waar heb je het in godsnaam over...
-Wat is dit nou weer, Clark?! -Wat is dit nou weer?
-Hoe heb je dat gedaan? -Man, heb je...
Heb je dat verdomme gezien?! H-hoe heeft hij dat nou gedaan, eh...
Ik ben hier. Kom maar eens kijken.
Wat is dit nou weer? H-heb je nou net verdomme...
Wat? Hoe in godsnaam...
Bobby, hou op. Wat ben je aan het doen?
-Wat is dit nou weer?! -Clark, waar ben je?
Ha! Hé, heb je... heb je dat gezien?
-Waar is hij in godsnaam gebleven? -Ja, Bobby, ik heb het gezien!
Oh! Waar de k--
Stap gewoon door de deur, het komt wel goed!
Wat?! Nee! Vertel ons eens wat er aan de hand is!
Weet je wat, gewoon...
Nee, Bobby, wacht! Bobby! Wacht eens even, wat ben je aan het doen?
Bobby!
Wat is dit nou weer?!
Man!
Man, hoe is dit nou mogelijk?
-Bobby! Clark! -Oké...
Waar ben je? Wat is dat in godsnaam daarachter?
Nee, nee, nee, Kat, het is goed, het is goed.
J-je moet dit echt even komen bekijken.
Ik bedoel... Nou ja, zie je...
Zie je, het is, eh...
-Het is goed. -Clark, wat is dit?
-Waar zijn we? -O!
Dat probeer ik nu uit te zoeken.
Van wie, eh... Van wie is dit spul?
Is het… is het… hoort het bij je winkel?
Als het van iemand is,
-Ik heb ze nog niet ontmoet. -Oké...
Ik ben hier elke avond geweest sinds ik deze plek heb ontdekt,
en ik heb nog maar nauwelijks een tipje van de sluier opgelicht.
Kom op. Ik zal het je laten zien.
Het wordt alleen maar beter.
-Wat is dit nou weer... -Hé. Hé.
Je denkt toch niet dat hij ons, zeg maar, iets heeft toegediend of zo, hè?
Wat? Nee, nee, nee. We gebruiken geen drugs.
Ik denk dat ik het wel zou merken als ik high was.
Je bent high!
Wiet telt niet mee.
Dus, eh, het is zoiets als...
Wat, zoiets als een leeg kantoorgebouw?
Hierbinnen? Tuurlijk. Maar het lijkt wel alsof het zo is gemaakt
door een stel bouwvakkers die LSD hebben geslikt.
Er is zelfs een zwembad!
Is er een zwembad?
Ja. Nou ja, min of meer.
Blijf bij.
"Potten." Wat is dit nou weer?
Ja, nee, nee, dat is de weg die ik de vorige keer heb genomen.
Ja, toen ik op zoek was naar een trap naar beneden of zo.
Het enige wat ik tot nu toe heb gevonden, is eigenlijk meer een...
Oké...
Ik weet het niet, het lijkt eigenlijk wel op een helling.
Het is, eh... Het zit hierboven.
We gaan er zo meteen mee aan de slag.
Oké...
Hoeveel verdiepingen gaat het naar beneden?
Is dit technisch gezien niet...
Oké. Goed, ben je aan het filmen?
-Ja. -Oké.
Ik snap niet waarom juist Bobby het moet zijn die weg moet.
-Dat wil ik wel. -Hij is degene met de camera.
Nou ja, het is niet alsof het vastzit.
Ja, nou ja, ik bedoel,
wat mijn studentenkaart betreft, ja, dat klopt wel een beetje.
Als er iets misgaat, geef dan gewoon een rukje, dan help ik je er weer boven, oké?
Problemen? Clark, wat voor verdomde problemen?
Er zal geen probleem zijn.
Schatje, schatje, schatje, het is lekker.
-Nee, hé... -Het gaat wel. Ik ben in orde.
Schatje, je hoeft dit niet te doen.
Nee, het geeft niet. Ik… ik wil gewoon even kijken wat er daar beneden is.
-Ben je niet nieuwsgierig? -Dit is belachelijk!
-Ga gewoon zo ver als je kunt. -Nee, kijk, kijk, kijk!
Je kunt in principe zonder touw naar beneden lopen.
Het is prima, en het is niet eens steil.
Oké.
Oké, maar doe alsjeblieft niet... nog één ding.
Als ik niet terugkom, zeg je dan tegen mijn moeder dat ik van haar houd, toch?
-Oké. -Goed dan, oké.
Oké, doe het maar rustig aan.
Oké.
O, het is eigenlijk best steil.
-Gaat het? -Ja.
-Probeer me gewoon, eh... niet te laten vallen. -Oké.
Zeg me hoeveel je nodig hebt.
Oei... Voorzichtig!
Wat in... Wauw! Wauw! Wauw! Verdomme! Aah...
Wat de fuck zijn jullie daarboven aan het doen?
Sorry, sorry!
Het zat vast rond de poot van het bed!
-Gaat het wel? -Ja. Ja, het gaat prima.
Jezus Christus, verdomme...
Je stelt me maar steeds weer teleur!
Oké. Daar gaan we dan.
Oké, ik doe mee.
Zie je iets?
Bah...
Eh, het is gewoon...
Het is een hoop wasgoed en zo.
Wat bedoel je? Kleding?
Ja, het stinkt hier beneden echt verschrikkelijk.
Zie je nog iets anders?
Ja, eh... Geef me even een minuutje.
Oké.
O, god...
Wat is dit nou weer?
Bobby?
Ja.
Ik wil even controleren of alles goed met je gaat.
Ja, het gaat wel. Alleen, eh...
Oké...
Ja.
Oké.
Wat is dit nou weer...?
Bobby? Kom weer naar boven!
Dit vind ik maar niks!
Hé! Eh... Laat wat meer lijn uit!
Dat lukt me niet! Verder gaat het niet.
Verdomme...
Verdomme! Help me eruit!
Bobby! Wat is er?
-Verdomme! -Wat zie je?
Wat is dit in godsnaam? Trek hem omhoog!
-Dat ben ik! Jezus Christus! -Verdomme!
Trek harder!
Trek nou, man! Wat is dit nou weer!
Het blijft aan mijn voeten haken!
-Ik krijg het niet los... -Trek verdomme harder!
Clark, schiet eens op!
We zijn er bijna! We zijn er bijna, schat, nog een klein stukje!
-Trek hem omhoog! -Wat heb je gezien?
Er is, eh, er is daar beneden iemand.
-We staan achter je. Wat? -Verdomme.
Doe rustig aan, haal gewoon even adem. Schatje, het komt wel goed.
Haal die rotzooi gewoon van me af, man. Fuck. Jezus.
-Het is goed. Het is goed. -Wat heb je gezien?
-Hier. Hé, haal eens diep adem. -Wat voor knoop is dit?
Haal diep adem...--
-Wat is dit nou weer?! -Ho, ho, ho!
-Help ons! Clark! -Hou vol!
-Oké, oké, oké! -Help, jij verdomde klootzak!
-Laat mij dat maar doen! -Maak me los, man!
Wat ben je in godsnaam aan het doen, Clark?
-Dat lukt me niet! -Schiet op, Clark!
-Ik doe mijn best, ik doe mijn best! -FUCK!
Laat niet los!
-Wacht even! -Verdomme! Laat me niet los!
-Laat me niet los! -Laat me erbij...
BOBBY!
NEE! KAT, NEE!
Bobby!
BOBBY!
Bobby!
Wat zijn we aan het doen? We moeten... Clark!
Bobby! Nee! Nee! Nee!
Au... KAT! Kat...
Bobby!
Bobby! Nee!
Kat!
Oh, shit...
O nee, nee, nee, nee, nee! Nee!
Kat?!
Kat?
Hallo?
Blijf weg! Ga bij me vandaan!
Clark? CLARK! Ik ben hier...
Ik ben er! Het komt wel weer goed.
Alsjeblieft, Clark, laat me alsjeblieft binnen!
-Kat? -Laat me binnen!
W-w-waar ben je?
We moeten nu gaan, Clark! We moeten gaan.
Het komt terug, het zal me vinden!
Kat! Kat? Eh... Wacht even, ik snap het niet. W-waar ben je?
Laat me verdomme binnen!
Maar het is een... het is... het is een muur!
Hoe kan… hoe kan je me zien?
Ik sta aan de andere kant van het glas.
-Hoe kun je dat zien...? -Hoe kun je me nou niet zien?
Welk glas?! Waar heb je het in godsnaam over?
W-waar heb je het over...
Oké, zie je iets aan jouw kant?
Zie je een handvat, een deur? Is er een luik, of iets dergelijks?
Nee, nee, nee, nee...
Eh... Oké. Even kijken of ik dit begrijp, oké? Wacht even.
Wacht even, oké? Het is gewoon...
-Clark? -Nee, nee, laat me even...
-Clark! -Wacht even!
-Laat me dit even uitzoeken! -CLARK!
-Even kijken of ik dit begrijp... -Clark! Clark!
Clark, achter je!
Mary!
Mary...
Wat dacht je nou eigenlijk?
Ik heb nog nooit, echt nooit,
ooit gezegd dat je naar buiten mocht.
Dat gaat niet.
Ze zijn overal te vinden.
Hallo, u bent doorverbonden met dr. Mary Klein.
Ik kan de oproep niet aannemen,
laat dus gerust een bericht achter,
en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.
Mary...
Ik opende het raam.
Ik kom niet meer terug.
Alsjeblieft!
Red ons!
Oké! Ik doe het wel!
Ik zal je redden! Ik ga het doen!
Ga niet dood!
Ik weet niet waar die hand allemaal is geweest.
Nou, ahoy daar, matrozen!
Volgens mijn kaart,
we zijn aangekomen aan de kristalheldere kusten
van een vruchtbaar land,
een land vol met geweldige aanbiedingen.
Dus gooi je ankers uit en kom maar naar beneden
naar het Ottomaanse Rijk van Kapitein Clark.
Verdwaal in een eindeloze zee
van hoogwaardige tafels, stoelen, banken en slaapkamersets.
Heb je stapelbedden nodig voor de kamers van de deugnieten?
We hebben het allemaal!
En tegen zulke lage prijzen
dan denk je dat je me bestelt!
Hallo?
Clark?
Clark, kun je me horen?
Clark?
Je hebt het gevonden.
Waarom verstop je je?
Je maakte te veel lawaai.
Waar zijn we?
Het is...
...elke plek die ooit heeft bestaan.
Hoe lang ben je hier al?
Wat was dat?
Blijf kalm.
Ik ben het maar.
Je kent me toch wel.
Het spijt me.
Dit is voor je eigen bestwil.
Terwijl je door het leven gaat,
de ongetrainde geest stapelt patronen en gewoontes op...
...gedragingen waardoor je in cirkels blijft ronddraaien,
waardoor dezelfde problemen ontstaan,
op zoek gaan naar dezelfde oplossingen
keer op keer.
Toch is het de neurale route met de minste weerstand.
Die ik zelf heb gemaakt.
Degene die me beschermde...
toen ik nog een kind was.
Weet je...
Ik heb geleerd om mensen van me af te duwen voordat ze me pijn konden doen.
En nu, als volwassene,
Ik zit nog steeds vast precies waar ik begon.
Alleen.
Wat is dit?
Het is een echte puinhoop. Toch?
Clark...
...laat me je helpen...
voordat je iets doet wat je niet meer ongedaan kunt maken.
Beantwoord de vraag.
Ja, het is echt een puinhoop.
Maar op een bepaalde manier ook mooi.
Nee?
Wie zijn deze mensen?
Hier worden ze gemaakt.
O, eigenlijk is het meer alsof het ze onthoudt.
En hoe vaker het zich iets herinnert,
hoe minder het doet.
Ergens daarbuiten is er een man in een gestreept shirt,
maar hier is hij...
herinnerd.
Gewoon een klein beetje fout.
Ergens daarbuiten is er een man
in een rolstoel, en een lamp.
Ik ben er vrij zeker van dat je zo aan dit alles komt.
Weet je, al die plekken
en kamers en gebouwen
zichzelf verkeerd herinneren.
Clark...
Laten we dit eens rustig doornemen.
In zekere zin...
ze zijn een verbetering ten opzichte van de originelen.
Om te beginnen,
ze voelen helemaal niets.
Kun je je voorstellen hoe fijn dat moet zijn?
Ik bedoel...
...er zijn geen gedachten of pijn, geen ego, geen angst.
Ze doen gewoon...
bestaan.
Zoals… zoals meubels!
Kijk hier eens naar. Het leukste deel.
Je kunt ze opeten!
Dat is mijn, eh...
assistent-manager.
Ik heb geprobeerd haar te helpen, maar ze, eh...
Clark!
Als je me losmaakt, kunnen we dit rustig bespreken,
zodat je je beter voelt.
Ja, nou, wat als ik je toch los zou maken?
Weet je, wat dan?
Je zou hier rondrennen
als een kip die de kop is afgehakt,
op zoek naar een uitweg.
Maar dan zou je weer op dezelfde plek terechtkomen als nu.
Zoals dat gedoe met dat pad waar je het altijd over hebt.
Clark!
Ik wil je gewoon helpen. Zeg me maar wat je nodig hebt.
Ik... ik... ik doe het wel.
Echt waar?
Ja. Ja, graag.
Oké.
Nou, ik wil dat je het me vertelt
dat ik niets verkeerds heb gedaan, weet je wel,
dat… dat je het bij het verkeerde eind had wat mij betreft.
Ik had het mis over jou! Echt waar.
-Ik had het mis over jou. -Nee, nee, niet… niet zo.
Nee... niet zo snel, oké?
Ik bedoel, ik wil... Ik wil eerst de sfeer schetsen!
Laten we beginnen, eh...
Nou, die avond dat, eh...
dat ik uit mijn eigen huis ben gezet.
Echt waar?
Het was, eh... Het was al laat.
Een stuk donkerder.
Eh...
Mag ik het licht even aan doen?
Ik heb deze oefening al eens eerder met haar gedaan.
Het leidt nergens toe.
Goed dan!
Dan doe ik het wel zelf.
Het is tenslotte nog steeds mijn huis.
Ja.
Bedankt. Dat is veel beter.
Maar er is...
toch...
er klopt iets niet.
Clark, alsjeblieft...
Nee, alsjeblieft, doe dat niet, doe dat niet...!
Het spijt me.
Het spijt me, ik...
het glas gebroken en je wakker gemaakt.
Ik weet hoe graag je vroeg naar bed gaat.
Ik was laat in de winkel.
Ik ben blijkbaar de tijd uit het oog verloren.
Ik was de voorraad aan het controleren.
Maar...
Ik ben even langsgegaan voor een paar biertjes.
-Clark-- -Barbara!
Ik was de voorraad aan het controleren.
Toen ben ik even langsgegaan voor een paar biertjes.
Geef eens een paar definities.
Zoveel als ik maar wilde.
Omdat dit mijn huis is.
Ik betaal ervoor.
Ik betaal alles. Ik betaal je schoolgeld.
Ik betaal je voor de tijd dat je niet naar school gaat!
Ik betaal voor het dak boven je hoofd!
Je wilt toch kinderen?
Nou, daar is geld voor nodig.
Er moet hier dus wel iemand aan het werk zijn.
Ik zei dat iemand
dat ze eens van haar dikke kont afkomt en hier aan de slag gaat!
Alleen omdat je geen architect bent geworden, betekent dat nog niet dat--
Ik ben verdomme architect.
Ik zit gewoon vast aan het verkopen van waardeloze meubels omdat iemand
Ze wil haar dikke klote kont niet eens optillen om me te helpen!
-Ik ben je vrouw niet! -Blijf in je rol.
Blijf in je rol!
-Ik heb haar nog nooit ontmoet! -BLIJF IN JE ROL!
ROT OP!
Wat zei je?
Wil je weten wat de echte reden is waarom je vrouw je heeft verlaten?
Het lag niet aan het drinken,
of het strompelend naar huis gaan op alle uren van de dag, of de woede.
Het was dat gezeur!
Het is nooit jouw schuld, toch?
Drink je te veel? Geef je baan maar de schuld.
Heb je een hekel aan je baan? Geef de wereld maar de schuld.
Word je uit huis gezet?
Geef je vrouw de schuld.
Val je me aan en bind je me vast?
Geef je hersenen de schuld!
Jij bent je verdomde hersenen, jij idioot!
-Wil je zeggen dat het mijn schuld is? -Ja!
Maar zo zit je nu eenmaal in elkaar, nietwaar?
TOCH?!
Hoe kan ik daarmee ophouden?
Eerlijk gezegd, heb ik geen flauw idee.
Ik kan je niet helpen, Clark.
Hoe hard ik het ook heb geprobeerd.
Dat ligt gewoon niet aan mij.
Ik kan niemand redden.
Weet je...
Ik denk niet dat ik wil veranderen.
Doe het dan maar niet.
Ik vind het hier gezellig.
Voor het eerst sinds lange tijd,
Ik heb het gevoel dat ik...
alsof ik precies daar ben waar ik hoor te zijn.
Blijf dan maar.
Precies waar je nu bent.
Maar laat me gaan.
Het spijt me.
Waarover?
Wat doe je hier eigenlijk?
Dit is Mary.
Zij is onze therapeut.
Ze stond net op het punt om weg te gaan.
Nee, nee.
Je hoeft je geen zorgen te maken.
Ze zegt dat we niet hoeven te veranderen.
Het is goed.
Zo zitten we nu eenmaal in elkaar.
Musulayo, er zijn mensen, maar er is ook dat
mukama abawe emirembe bulijo.
We heten jullie van harte welkom, Hongaren...
Nee...
Groeten van de kinderen van de planeet Aarde.
Vrede en geluk voor iedereen.
Zdrávstvuyte! Privétstvuyu Vas!
Hallo allemaal.
Gaat het goed met je?
Wie is dat in godsnaam?
Wie is dat?
Wat is er gebeurd?
Hoe zit het met de piraat? Zie je de piraat nog steeds?
En de anderen? Gaan die nog steeds via de achterdeur naar buiten?
Musulayo, er zijn mensen, maar er is ook dat
mukama abawe emirembe bulijo.
Thài-khong pêng-iú, lín-hó.
We heten jullie welkom in het Hongaars
in alle talen voor alle vredelievende wezens in het heelal.
Groeten van de kinderen van de planeet Aarde.
Hallo, mijn naam is Phil.
En jij bent Mary, toch?
Eh... Ik wilde je graag een paar vragen stellen, gewoon om...
wat verduidelijking van onze kant,
als je dat goed vindt.
Eh, om te beginnen, eh...
Zou je kunnen uitleggen hoe je, eh...
Hoe ben je hier binnengekomen?
Ik ben door een muur gelopen
in de kelder van een meubelzaak.
Hmm.
Kunt u bevestigen dat dit de betreffende locatie is?
Oké, goed. Dus je was aan het winkelen, of...
Ik was op zoek naar iemand.
Eh...
Was je op zoek naar deze man,
hier?
Waar ben ik nu precies?
Zou je dat even voor mij kunnen bevestigen?
Is deze man hier de man die je zocht?
Alsjeblieft.
-Pardon, hoe heet je ook alweer? -Phil.
Alsjeblieft, Phil. Waar ben ik?
Ik ben niet...
Ik maak, eh... Sorry, mijn...
Ons bedrijf houdt zich bezig met...
MRI-apparaten.
Of... ik bedoel, eh,
Vroeger maakten we MRI-apparaten.
Nu niet meer.
Dat was voordat we...
-Voordat we ontdekten... -Je bent daar al eens geweest.
Ja, dat heb ik.
En nu is het mijn taak.
Elke dag ga ik daar naar binnen en probeer ik gewoon om...
probeer er dan toch nog een beetje meer over te weten te komen.
Ik breng gebieden in kaart zo goed als ik kan.
En ik raak er steeds meer van overtuigd
dat er niets in ons leven, Mary,
n-niets in-in misschien de hele geschreven geschiedenis
betekent meer dan dat.
Maar ik snap het niet. Ik snap het niet...
Ik… ik kan het niet eens beschrijven.
Het...
Het is net alsof je een hond beschrijft
aan iemand die nog nooit een hond heeft gezien.
En dan vraag je ze om het te tekenen.
Nu wil je dat ik het... beschrijf.
En dan schrijf je het op, en wat dan?
-Mary-- -Laat je me gaan?
We willen hier allemaal hetzelfde.
Dat doen we inderdaad.
We willen gewoon nog een klein beetje meer te weten komen.
Wat gaat er met me gebeuren, Phil?
Die beslissing ligt niet bij mij.
Dus...
als we gewoon eens konden praten, alleen jij en ik,
weet je, gewoon zoals... gewoon zoals twee gewone mensen.
We zouden hier wat dieper op in kunnen gaan, we hebben het allebei meegemaakt,
en-en-en zorg dat we op één lijn zitten.
Er gaan overal deuren open.
We weten niet waarom of wat er tussen hen speelt.
Het blijft maar gebeuren,
en we weten niet hoe we ze kunnen tegenhouden.