(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
ทำผมกับแต่งหน้าให้หน่อยก็ยังดี
ไม่งั้นเราก็ถ่ายไม่ได้สิ
ไม่มีใครอยากทำงานกับช่างภาพบังหรอก
ทุกคนรู้แล้วว่า เขาไม่มีความสามารถ แถมยังหยิ่งยโส
- ไม่เอาน่า - คุณไม่มีเวลาแล้ว
รีบเปลี่ยนตัวเขาซะ ไม่งั้นงานนี้พัง
ผมรู้
แต่ผมจะไปหาคนมาแทนจากไหนล่ะ
ผมก็จะเป็นบ้าเหมือนกัน
ครับ แค่นี้นะ
ที่นี่ก็ไม่สวย
มีที่อื่นให้ไปอีกไหม
ฉันไม่ใช่ผู้ช่วยเธอนะ
เราหาที่มาหลายวันแล้ว มีคอนเซ็ปต์หรือเปล่าเหอะ
ไม่สิ เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา
ไม่มีสตาฟคนไหนอยากทำงานกับเธอเลย
ไหนบอกมั่นใจที่มาถ่ายที่เชจู
ฉันอุตส่าห์ทำสารพัดเพื่อจะได้มา
เส้นตายอาทิตย์หน้าแล้วนะ จะให้ฉันทำไงล่ะทีนี้
ทำไงได้
ว่าไงนะ
ทำไงได้ ในเมื่อพวกนั้นปฏิเสธจะร่วมงานกับฉัน
เธอด่าคนอื่นเพราะเรื่องขี้ปะติ๋ว
แถมยังโวยวายกลบเกลื่อน ความอ่อนด้อยของตัวเองอีก
แล้วแบบนี้ใครจะไปอยากทำงานกับเธอ
ช่างภาพฝีมือดีไม่ใช่แค่ถ่ายรูปสวย
ต้องเข้ากับสตาฟให้ได้ด้วย
- โชอึนฮเยไม่ได้สอนอะไรเลยเหรอ - นี่
บอกแล้วไงว่าอย่าพูดถึงมัน
พี่นอกใจมันมาหาฉันแท้ๆ มันเก่งจนลืมไม่ลงเลยหรือไง
ก็ใช่น่ะสิ
ฉันกำลังจะโดนไล่ออกแล้ว
ไม่ใช่ปัญหาของฉัน
ก็ได้
ฉันลาออก
อะไรนะ
ฉันลาออก ไม่ทำแล้ว หาคนอื่นมาทำแทนสิ
ป่านนี้แล้วจะไปหาที่ไหนได้ล่ะเนี่ย
บ้าเอ๊ย
(โชซัมดัลได้เป็นช่างภาพนิทรรศการ สภาพอากาศเชจูของกรมอุตุฯ)
โชซัมดัล…
สวัสดีค่ะ คุณนักข่าว
สบายดีไหมคะ
- น่ารักฝุดๆ - หยุดนะ
- เจ้าหญิงของฉัน
- หยุดสิ - ก็ได้
- หยุดก็หยุด - พอแล้ว
โอเค
- น่ารักจัง - อะไรเนี่ย
- ทำอะไรน่ะ - อุ้ยๆ
ซัมดัลของฉันน่ารักจัง
โอเค
มีอะไร
นี่กลับมาคบกันแล้วเหรอ
จะตกใจทำไม
ไม่ได้เพิ่งเคยเห็นซะหน่อย
แล้วแต่ละกันนะ ตัดสินใจเอง
เห็นไหม ที่บอกไป บอกแล้วว่ามันจะกลับมาคบกัน
ไงล่ะ
ไม่ใช่ครั้งแรกนะเนี่ย
สิบห้าปีก่อนที่บ้านซัมดัล
ฉันเสียใจเรื่องวันนั้นมาแปดปี
ตอนนั้นพวกมันคบกันก็จู๋จี๋กันแบบนี้แหละ
แล้วก็เลิกกันเฉย
แล้วก็มาตัดขาดกับฉัน
ไอ้พวก…
กยองแท ครั้งนี้ถ้าเลิกกัน เราจะไม่ตัดขาดแล้ว
ไม่ต้องห่วง
- โอเคนะ - เราจะเลิกกันเหรอ
ไม่ให้เลิก
- ตัดขาดกับกยองแทก็พอ - โอเค
ไงก็ยินดีด้วยนะ
ไม่ต้องมายินดีเลย
นี่ พวกแกสองคนน่ะ
เขียนสัญญาก่อน
อะไร อย่างี่เง่าน่า
งี่เง่าตรงไหน
"เราจะไม่เลิกกันจนกว่าผมจะขาดหมดหัว"
เขียนลงไปเลย จะเอาไปให้ทนายปั๊ม
กยองแท ประโยคนั้นมัน "จนกว่าผมจะขาวหมดหัว" ต่างหาก
- เออ - นั่นแหละ ก็ผมเธออยู่ดีไหม เขียนเลย
โอ๊ย ออกไปเลยนะ
จะเว่อร์ทำไม คนจะจู๋จี๋กัน…
งั้นก็ไปจองห้องไป
มาอยู่นี่ทำไม
กว่าพาวเวอร์เรนเจอร์จะมารวมตัวกันได้
เราก็ต้องมาพรากจากกันอีกถ้าพวกแกเลิกกัน
ใจเย็นสิ เราจะไม่เลิกกันอีกแล้ว
- จริงนะ - อืม
งั้นก็แต่งงานกันเลย
จะบ้าเหรอ ตลกแล้ว จะให้แต่งงานกันเลยได้ไง
- กะทันหันไปปะ - คือ…
แต่งงานมันก็ไม่ใช่เรื่องตลกขนาดนั้นนะ
แล้วนี่ซังโดอยู่ไหน
นั่นสิ ไม่เห็นนานแล้ว ซังโดอยู่ไหนเหรอ
มันไม่ค่อยมาบ่อยหรอก
เขียนสัญญาแล้วแต่งงานซะ จะได้ไม่เลิกกัน
แต่งมันเลย
- กินนี่นะ - ขอบคุณค่ะ
ชวนเพื่อนมาแล้วเจ้าตัวไปไหนล่ะ โชซัมดัล
จะอะไรอีกล่ะ ออกเดตอยู่แหละมั้ง
จริงด้วย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
เราได้คอนเซ็ปต์แล้ว เรามีงานต้องทำกันเองอยู่แล้ว
- อ้อ - ค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะที่เรานอนห้องคุณ
ไม่เป็นไรเลย
ไม่ต้องไปอยู่โรงแรมกันหรอก ที่นี่มีที่
ฉันกับน้องๆ ฉันนอนห้องนั้นได้
ไม่ต้องห่วงเราเลย ทำตัวตามสบายเลย
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ยินดีจ้ะ
แล้วหาบ้านเราเจอกันได้ไงคะเนี่ย
ที่นี่มีบ้านเยอะแยะไปหมด
เราถามพนักงานร้านชำ
ใกล้ทางเข้าหมู่บ้านน่ะค่ะ
- ไปนะ กยองแท - ไปนะ
- ซัมดัล - อะไร
อะไร
คือ…
ช่างเถอะ
- ไปเถอะ - บาย
- เดี๋ยว ซัมดัล - มีอะไรก็พูดมาสิ
แขกผู้หญิงสองคนที่บ้านเธอ
เป็นใครเหรอ
อึนบีกับจีอึนน่ะเหรอ ผู้ช่วยฉัน
อึนบีเหรอ คนที่ตาโตๆ นะ
- อืม - อ๋อ
รู้จักได้ไง
ฮะ ฉันแค่…
บังเอิญเจอเฉยๆ
(ลัคกี้มาร์ท)
โทษนะคะ รู้ไหมคะว่าช่างภาพโชอึนฮเยอยู่ที่ไหน
นักข่าวมาอีกแล้ว
ที่นี่ไม่มีคนชื่อนั้น
อ๋อ
แปลกจัง ฉันว่าเราอยู่ซัมดัลลีแล้วนะ
แล้วรู้ไหมคะว่าคุณโชซัมดัลอยู่ที่ไหน
ฮะ
ถามว่าไงนะ
รู้จักคนชื่อโชซัมดัลไหมคะ
ทางนั้นเหรอ เหมือนจะอยู่ทางนั้น
- อ๋อ - ทางนั้นเหรอ
ทางนั้นเหรอ
อ๋อ
ขอบคุณค่ะ
- เป็นอะไรครับ - อ๋อ วังกยองแท
เพื่อนโชซัมดัลเอง
อ๋อ
ว่าแต่ เขามีปัญหาด้านการพูดเหรอคะ
หมายความว่าไง ออกจะพูดมากนะ
ยังไม่เคยเห็นมันหุบปากเลยชีวิตนี้
จริงๆ นะ
ก็จริง
- แล้วตอนนั้นคืออะไร - แปลกจัง
ดูพูดไม่ค่อยเก่งเลยนะ
- ใช่ไหม - ใช่
ทำไมไม่ไปดำน้ำกับแม่เลยล่ะ
ถ้าคุณเป็นห่วงแม่ คุณก็ไปดำน้ำกับแม่ได้นี่
ยังไงก็เคยเป็นนักว่ายน้ำ
ไม่สิ มันแปลกๆ ฉันไม่ใช่แฮนยอนะ
งั้นก็หัดเป็นสิ ไม่มีใครห้ามคุณซะหน่อย ไหนว่าคุณเป็นห่วงแม่ไง
(การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำชิงแชมป์เกาหลี)
(ศูนย์โลมาเชจู)
ความฝันของฮายูล
คือเป็นนักกีฬาว่ายน้ำค่ะ
ทำอะไรอยู่
คิดถึงสมัยเป็นดาวรุ่งเหรอ
ไม่ใช่ดาวรุ่งซะหน่อย
ใช่สิ
เธอเข้าศูนย์ฝึกประจำชาติได้เลยนี่
ก็จริง เมื่อก่อนฉันก็เก่งเหมือนกันนะ
เธอชอบว่ายน้ำมาตั้งแต่เกิดแล้ว
พอมาคิดๆ ดู
ฮายูลไม่ได้แม่เลยนะ
เขาเกลียดน้ำ
ก็จริง ฉันสอนยังไงก็ไม่เก่งขึ้นเลย
มันยังไงกัน อยากกลับไปว่ายน้ำเหรอ
- ว่าย - หยุดเลยนะ
หยุดนะ เดี๋ยวฮายูลตื่น
เงียบๆ
ก็ได้ เงียบก็ได้
นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย
อะไร
ทำไม เหมือนฝันเหรอ
ให้หยิกไหม
- หยิกไหม เป็นไง - เปล่า ไม่ได้เหมือนฝันหรอกน่า
ไม่มีอะไร
ว่าแต่
เธอบอกอะไรพ่อฉัน
พูดไงได้ล่ะ
ฉันบอกแค่ว่าฉันกับนายจะรอเขา
พูดแค่นั้นเหรอ
หือ
ฉันบอกด้วยว่าฉันจะรักนายตลอดไป
จนวันตาย
- ตลอดไปเหรอ - อืม
- จริงเหรอ - อืม
แต่ไม่พร้อมแต่งงานเนี่ยนะ
อะไรนะ
กยองแทบอกให้เราแต่งงาน
แต่เธอก็ค้านซะหนักแน่นเลย
ไม่ได้ค้านซะหน่อย
ถ้าไม่ค้าน แล้วอะไรล่ะ
นี่ เราเพิ่งกลับมาคบกันนะ
ทำไมรีบแบบนี้ล่ะ
ค่อยเป็นค่อยไปสิ
ก็ได้ เข้าบ้านก่อนสิ
- ไม่ นายเข้าก่อน - ทำไมล่ะ
- ไปสิ - รอเธอก่อน
- เธอต้องเข้าไปก่อน ฉันถึงจะเข้า - ไม่เอา
- ฉันอยากส่งนาย ไปสิ - ฉันไม่เข้าก่อน
- ฉันก็ไม่เข้าก่อน ไปสิ - งั้นเป่ายิ้งฉุบ
- เป่ายิ้งฉุบ - ฉุบ
เธอแพ้ เข้าไปก่อนเลย
ก็ได้ เข้าไปก่อนก็ได้
โอเค แล้วเจอกัน
- ไปนะ - บาย
- เข้าไปจริงๆ แล้วนะ - อืม เข้าไปสิ
นี่คุณ เขาอนุญาตจริงเหรอ
แหม
สงสัยหมัดผมคงหนักจนเรียกสติเขาได้
คุณโดนหนักกว่านะ
ดูกระจกยังล่ะ
ไม่ใช่แล้ว เราก็โดนหนักพอๆ กันนั่นแหละ
ผมออมมือแล้วนะ
เอาเถอะ
ดูซัมดัลซะหน่อย
ทำอะไร…
โชซัมดัล
โชยงพิล
มีเรื่องอะไร
ตายแล้ว นี่
พ่อ แม่
ลุงพันชิก
แค่เพราะพ่อแกอนุญาต ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะดี กล้าดียังไง
ลุงพันชิก ให้ผมอธิบายก่อน
ยงพิล
อะไร
ทำอะไร
- จะไปไหน - เร็วๆ
นี่ เดี๋ยวสิ
มีใครอยู่ไหม
ทางนั้น
รองเท้า
มีลมหนาวพัดเข้ามาตลอดเลย
อุ่นจัง
- ซัมดัล - หือ
รู้สึกดีมากเลย
แต่ถ้าพ่อแม่เธอรู้ ฉันตายได้เลยนะ
พ่อแม่ฉันหัวสมัยใหม่กว่าที่นายคิด
แล้วเราก็แค่กอดกัน ไม่เห็นจะผิดตรงไหน
- ก็จริง แต่เราจะแค่กอดกันเหรอ - อืม
จะไม่ทำอย่างอื่นเหรอ
ก็แบบว่า
ฉันรอเธอมาตั้งแปดปีเลยนะ
เราจะกอดกันเฉยๆ เหรอ
ฉันรอเก้อเลยแบบนี้
เราไม่ใช่เด็กแล้ว เราทำได้มากกว่าแค่กอด
จะบ้าเหรอ จะทำที่นี่เนี่ยนะ
คิดอะไรอยู่
ไม่ได้พูดถึงเรื่องใหญ่ซะหน่อย
ก็แค่…
ฉันแค่อยากทำแบบนี้
แค่นี้เอง
นี่
เขินนะ
เราไม่ได้ทำอะไรกัน
แม่ เราแค่นอนด้วยกัน…
นอนด้วยกันงั้นเหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
- แก! - พ่อ
ห้ามเขาที
พ่อ อย่าตีเขา
- แก! - ลุงพันชิก
หนูพาเขาเข้ามาเอง พ่อ
มาหาตรงที่โหนบาร์หน่อย
ทำไมอยากเจอเช้าขนาดนี้
วันนี้ยุ่งมาก
ทำฉันใจคอไม่ดีเลย
นี่ ทำไมใจคอไม่ดี
ไม่รู้สิ
นายส่งข้อความมาเหมือนที่เคยส่งประจำ
แต่วันนี้ไม่รู้ทำไม อ่านแล้วรู้สึกใจคอไม่ดี
ฉันต้องบังคับตัวเองออกมา หลังล้างไม้ล้างมือเสร็จ
- ซังโด… - คบกันแล้วใช่ไหม
อ้อ
นายไม่ได้ทำอะไรผิด จะหงอยทำไม
ใช่ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วทำไม…
ทำไมอยู่ต่อหน้านาย ฉันถึงรู้สึกแย่
นายเคยบอกว่าเราไม่ควรรู้สึกแย่แท้ๆ
แล้วนายทำแบบนั้นได้ง่ายๆ เลยเหรอ
มันง่ายเหรอ
นายเร็วกว่าฉันตลอด
ตั้งแต่เด็กแล้ว
ฉันออกตัวก่อนทุกครั้ง แต่นายก็ยังนำหน้าฉันอยู่ดี
ขณะที่ฉันต้องคอยมาพะวง ลังเลตลอดเพราะคนรอบตัวฉัน
แต่นายไม่สนใจอะไรแล้วทำไปเลย
ถึงว่าฉันตามนายไม่ทัน
ฉันไม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอก
บางครั้งนายก็เร็วกว่าฉัน
นายวิ่งเร็วกว่าฉันอีกนะ
ฉันรู้ว่านายกับซัมดัลสนิทกันมาตลอด
ฉันรู้ด้วยว่าซัมดัลไม่มีทางตกหลุมรักฉัน
แต่นายบอกว่าฉันมีสิทธิ์รู้สึก
ฉันจะตามไปเท่าที่ทำได้
ไม่ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้ซัมดัล จะหายไปหรือยังเหมือนเดิม
ก็นั่นแหละ มันความรู้สึกนาย ทำตามใจเถอะ
แต่ซังโด…
นายจะยังกินกาแฟกับฉันอยู่อีกไหม
ลืมเรื่องที่ฉันกับซัมดัลคบกันซะ
นายจะยัง…
ดื่มกาแฟจากตู้ขายอัตโนมัติที่ร้านนาย
กับฉันอยู่ไหม
คิดว่าไงล่ะ
เราขายอาหารทะเลสด
ถ้าจะกินก็กินของพวกนั้นสิ
ไม่ใช่ร้านกาแฟซะหน่อย
นายดันจะกินแต่กาแฟ
- ส่งไปให้ที่ทำงานฉันได้ไหม - ไอ้บ้า
(สำนักงานอุตุนิยมวิทยาภูมิภาคเชจู)
(ได้รับตำแหน่งที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก)
(สำนักงานอุตุนิยมวิทยาภูมิภาคเชจู โชยงพิล)
อะไรเนี่ย
นักพยากรณ์โชนี่
เห็นเหมือนกันเหรอ
เห็นละสิ ใช่แล้ว
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาภูมิภาคเชจู โชยงพิล
นึกแล้วว่าเขาต้องทำได้
ผมสมัครให้เขา ดูสิผมเก่งขนาดไหน
ไม่น่าเชื่อเลย แข่งกับคนหลายร้อยแท้ๆ
เรื่องจริงเหรอเนี่ย
ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีคน จากสำนักงานเราไปอุตุนิยมวิทยาโลก
เขาเก่งสุดยอดเลย
ถ้าเขารู้ เขาจะต้องดีใจสุดๆ แน่
บอกเขาเลยดีกว่า ให้ผมโทรหาเลยไหม
ไม่ต้อง ไว้ตอนเขาเข้ามาเราค่อย…
เซอร์ไพรส์
ฮันซอกกยูพูดครับ
ครับ
รุ่นพี่
มีอะไร
ทำไงดี
คุณโชจะทำยังไงเนี่ย
ทำไม มีอะไร
มีข่าวเต็มไปหมดเลย
(โชอึนฮเยแอบคืนวงการ)
(โชซัมดัลคือโชอึนฮเย)
- ทำไงดี - โอ๊ย
ให้ตายสิ
(สนง.อุตุฯ เชจูช่วยให้โชอึนฮเย กลับมายืนได้อีกครั้ง)
นี่อะไรวะ
แม่งเอ๊ย
คะ
เราไม่รู้ค่ะ
เราประเมินตามผลงานล้วนๆ เลย
- เราจะเปลี่ยนคนทันทีครับ - ขอโทษด้วยนะคะ
เราไม่ได้รับผิดชอบเรื่องนี้…
ขอโทษด้วยค่ะ โทรไปเบอร์หลักเบอร์นี้นะคะ
ขอโทษนะครับ ขอโทษด้วย
เราก็ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเหมือนกัน
สายโทรเข้าไม่หยุดเลยครับ
- สักครู่ครับ - นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
- คุณโช - คุณโช
- ตกใจหมด มีอะไร
ทำไม มีเรื่องอะไร
แป๊บนะ
(สนง.อุตุนิยมวิทยาเชจู)
แล้วงานนิทรรศการของเราล่ะ
ไม่รู้นักข่าวรู้ได้ไง แต่มันวุ่นวายไปหมดแล้วค่ะ
(โชอึนฮเยแอบใช้ชื่อจริงคืนวงการ)
ข่าวลือเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า
กลับมาตอนนี้ยังเร็วไป
น่าจะอยู่เงียบๆ ไปก่อน
ดูโทรศัพท์ตอนนั่งรถจะเมารถเอานะครับ
มาถึงเชจูทั้งที ดูวิวสวยๆ ข้างทางดีกว่า
ค่ะ
ทำไมคนพวกนี้ต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ด้วย
ก็แค่งานนิทรรศการเล็กๆ บ้านๆ จะคืนไม่คืนวงการแล้วมันยังไง
มีคนตั้งใจโพสต์ประสงค์ร้ายแน่ๆ
ใครล่ะ
จะใครอีก ก็คนที่รู้ชื่อจริงซัมดัลและอยู่ที่เชจูนี่ไง
คงไม่พ้นชอนชุงกิกับบังอึนจูนั่นแหละ
ก็จริงนะ ทางสำนักงานโปรโมทงานที่นี่รัวๆ เลย
ไม่งั้นพวกนักข่าวที่โซลจะรู้เรื่องได้ไง
ไอ้พวกปากสว่าง
- บ้าจริง - ซัมดัลมา
ซัมดัล
นี่
ไม่ต้องท้อ เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
จริง เชิดหน้าไว้นะ
โอเค เจอกัน
อืม
เชิดหน้าไว้
อย่ามองกลับหลัง มองไปข้างหน้า
นิทรรศการถูกยกเลิกเหรอ
คืออย่างนี้ครับ
ใช่ครับ นี่โชอึนฮเย
แต่เหตุการณ์นั้นเป็นการรายงานความข้างเดียว
ถ้าดูออนไลน์ มีบทความที่อธิบายทุกอย่างอยู่แล้ว
ขนาดคนกล่าวหายังปฏิเสธด้วยว่ามันไม่จริง
ผมแค่จะบอกว่ามันไม่มีเหตุผลอะไรเลย
ที่เขาจะต้องจงใจ ปกปิดว่าตัวเองเป็นใครกับงานนี้
ข่าวที่บอกว่าฉันใช้อำนาจข่มเหงมันไม่จริงค่ะ
มันไม่มีหลักฐานอะไรเลย ทำไมเราจะต้องตัดสิทธิ์ผู้ชนะด้วย
เราไม่ได้ตัดสิทธิ์ค่ะ
เราตัดสินใจยกเลิกนิทรรศการไปเลยต่างหาก
แต่เราเตรียมงานมาเยอะมากนะครับ
นี่เป็นสัญญาที่เราให้ไว้กับคนที่ชนะ
ยกเลิกงานแบบนี้ ก็เท่ากับเราใช้อำนาจรัฐแบบผิดๆ สิครับ
ฉันเข้าใจที่คุณพูด
แต่ดูสถานการณ์ตอนนี้สิคะ
- เราต้องขอโทษด้วยนะคะ - สักครู่ค่ะ
- ครับ - เรากำลังแก้เว็บล่มค่ะ
มีคนโทรมาคอมเพลนทั้งเช้าเพราะเห็นบทความ
แผนกพยากรณ์เอง ก็โดนคนโทรเข้ามาถล่มเหมือนกัน
เว็บไซต์ของเราถึงกับล่ม จนคนโมโหที่เช็กดูพยากรณ์อากาศไม่ได้
เราเป็นกรมอุตุฯ
เราให้งานนิทรรศการ มาขัดขวางงานพยากรณ์อากาศไม่ได้
ผมเข้าใจครับ
แต่ยกเลิก…
ฉันไม่จัดนิทรรศการแล้วค่ะ
แค่นี้ทุกคนก็เดือดร้อนเพราะฉันมากพอแล้ว
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
โถ คุณโช
นี่แผนกพยากรณ์ครับ โทรหาแผนกบริการด้านสภาพอากาศเลยครับ
ผอ.ฮัน
ผมทำงานไม่ได้เลย เราต้องทำพยากรณ์ระยะสั้นแล้วนะครับ
คนรู้เบอร์เราได้ไง
โทรเรียกโชยงพิลมาช่วย
ไม่ต้องละ ไอ้เบื๊อกนั่นอยู่นี่ใช่ไหม
เดี๋ยว
อย่าเพิ่งไป
ทำไมถึงไม่ทำแล้วล่ะ
เธอจะถอนตัวทำไม
อยู่นี่เอง
ยงพิล มาช่วยทำพยากรณ์ระยะสั้นหน่อยเร็ว
วุ่นวายกันทั้งเช้าเลย
นายไปทำงานเถอะ
เรื่องงานไม่ใช่เรื่องสำคัญตอนนี้
แต่เขาก็พูดถูกนะ
งานนี้เป็นแค่อีเวนต์ของกรมอุตุฯ
มันไม่ควรไปกระทบงานพยากรณ์อากาศ
ฉันทำให้กรมลำบากเกินไปแล้ว
เธอไม่ได้ทำให้ใครลำบาก
เอาเป็นว่าเจอกันที่บ้านนะ ไปละ
เดี๋ยวสิ
(นิทรรศการภาพถ่ายสภาพอากาศเชจู โชซัมดัล)
คุณโช
เอเจนซี่โฆษณาอยากยกเลิกสัญญากับเรา
แม็กกาซีนเอ็กซ์กับบ็อบเบิ้ลก็ยกเลิกถ่ายปกแล้ว
ฉันบอกไปแล้วว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด
แต่ก็ถอนตัวกันหมดเพราะสาธารณชนไม่พอใจ
แม่
แม่คิดถึงมีจาเหมือนผมไหม
ทุกคนทำใจได้แล้ว
มีแค่ผมหรือเปล่าที่ยังจมอยู่กับอดีต
ซังแท
อย่าโกรธเคืองมีจาเลยนะ
แม่เอาแต่พูดแบบนั้นทำไม
คิดว่าผมโกรธลูกสาวแม่เหรอ
ไม่ใช่ลูกสาวแม่
มีจา
โคมีจา
แม่
การที่แกยกโทษให้เขา…
มันไม่ได้แปลว่าแกจะลืมเมียแก
แม่
(เพลง "ผู้หญิงนอกหน้าต่าง" ยังฮิตอยู่)
(ราชาเพลงป็อปโชยงพิล)
พ่อยงพิล
พี่ซังแท
พี่ไม่ต้องยกโทษให้ฉันก็ได้
แค่นี้ฉันก็ดีใจแล้ว
ที่พี่อนุญาตให้ลูกเรารักกัน
ตลอดที่ผ่านมา เธอคิดถึงมีจาจริงเหรอ
ตอนไหนที่คิดถึงที่สุด
ฉันคิดถึงเขาทุกครั้งที่ฉันไปดำน้ำ
หรือไม่ก็ตอนที่มองยงพิล
อ้อ ซุปซาหร่ายของเธอ
ฉันกินหมดแล้วนะ
(โชยงพิล: "ผมขอมอบสิ่งที่ได้ จากความรักในดนตรีคืนสู่สังคม")
(เพลง "ผู้หญิงนอกหน้าต่าง" ยังฮิตอยู่ แม้เขาจะแต่งงาน)
(ซังซงจางโมเทล)
จอนแดยอง
กล้าไม่รับสายฉันเหรอ
รับเถอะครับ
เรื่องจะได้จบๆ ไป
ทำแบบนี้เธอจะยิ่งโมโหนะครับ
ไม่ดีกว่า เลขาโค
ผมจะหาทางโน้มน้าวพ่อให้ได้
นั่นแหละ ผมจะเจอเธอก็ต่อเมื่อผมทำสำเร็จ
แล้วถ้าไม่สำเร็จล่ะ
จะหายตัวไปเฉยๆ เหรอ
รู้ได้ไงว่าผมอยู่นี่
อธิบายมา
คือว่ามัน…
ผม…
ผมขอโทษ
ผมกับพ่อเห็นต่างกัน
แต่ผมจะดึงโครงการกลับมาที่ซัมดัลลีให้ได้
- คุณไม่ต้องกังวลมาก… - ฉันไม่ได้พูดถึงสวนสนุก
ทำไมมาพักที่นี่ แล้วทำไมถึงโทรมขนาดนี้
โครงการสวนสนุกที่ซัมดัลลี
มันไม่มีทางเป็นไปได้ แต่คุณก็ดันทุรังเพราะฉันใช่ไหม
แล้วคุณก็ถูกครอบครัวเฉดหัว
นอนเบาะถูกๆ แค่สิบนาที คุณก็ปวดหลังจะแย่แล้ว
แล้วคุณก็ใส่เสื้อตัวเดิม
ซ้ำกันสองครั้งไม่ได้
ไม่เข้าใจว่าทำไม…
เราหย่ากันไปตั้งนานแล้ว
ทำไมยังดึงดันจะช่วยฉันให้ได้
ไปเกลี้ยกล่อมจินดัลซะ
ไม่ครับ เธออยากทำอะไร ผมก็จะปล่อยเธอทำ
นี่แกไม่รู้เหรอว่าแม่แกกับพี่แกจะเป็นยังไง
ถ้าชาวบ้านรู้เรื่องนี้
พ่อครับ
เธอรู้สึกเหมือนเธอขายวิญญาณ ตลอดห้าปีที่ผ่านมา
เธอทำเป็นไม่เห็นการกระทำทารุณ
ที่คนงานต้องเผชิญ
ทั้งที่เธอเป็นคนประเภทที่
แค่เห็นเด็กนักเรียนถูกรังแกอยู่ข้างถนน ก็จะโผเข้าช่วยทันทีแท้ๆ
พ่อลองคิดดูสิ
ว่าครอบครัวเราเลวร้ายแค่ไหน
แกจะปล่อยให้เมียแกทำครอบครัว ทำบริษัทเราพังอย่างงั้นเหรอ
บริษัทเราจะพังพินาศ
ถ้าทำผิด มันก็สมควรพินาศ
ผมไม่สนบริษัท
ผมจะอยู่ข้างๆ เธอ
ไอ้ลูกโง่ดักดาน
แกมันบ้าไปแล้ว
แม่กับพี่เป็นคนผิด
จินดัลไม่ได้ทำอะไรผิด
ทำไมจะต้องคอยอาสาตัวช่วยฉัน
แล้วทำให้ตัวเองเป็นแกะดำอยู่ได้
เพราะผมรักคุณ
ใช่
เพราะผมรักคุณ
ผมใส่เสื้อตัวนี้ซ้ำสองวันได้
ถ้าผมปวดหลัง ผมก็แค่ไม่นอน
ถ้าพ่อตีผม…
มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกอยู่แล้ว ผมทนไหว
เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญเลย
ก็ผมรักคุณ ผมกลายเป็นแกะดำแล้วมันยังไง
ผมไม่สนหรอก
บังอึนจู บทความพวกนี้เธอเป็นคน…
อยู่ไหนเนี่ย
(หัวหน้ามา มาร์เก็ตติ้ง)
"หัวหน้ามา" เหรอ
- ฮัลโหล - ช่างภาพบัง
ไหนบอกว่าจะโปรโมท สินค้าของเราทางแม็กกาซีนเอ็กซ์
เราจ่ายเงินไปเป็นชาติแล้ว ต้องรอไปอีกถึงไหน
เราส่งผ้าพันคอไปให้แล้ว แต่คุณไม่รักษาคำพูดเลย
มารับโทรศัพท์ฉันทำไม
เดี๋ยวนะ
นี่มันเรื่องอะไร
โปรโมททางแม็กกาซีนเอ็กซ์เหรอ
ผ้าพันคอ…
เธอรับเงินเพื่อโปรโมทสินค้ามาตลอดเลยเหรอ
เพราะงี้เธอถึงได้ยืนกราน
จะเอาผ้าพันคอ ตุ้มหู หมวก มาใส่ให้นางแบบงั้นสิ
อืม แล้วไง
เลิกพูดแบบนั้นได้แล้ว แม่งเอ๊ย
เธอเสียสติไปแล้ว
เธอแอบโปรโมทของ ที่ไม่เกี่ยวกับนิตยสารเราเพื่อหาเงิน
เข้ากระเป๋าตัวเองได้ยังไง
แล้วอะไรนะ "แล้วไง" เหรอ
มันไม่ได้ง่ายกับฉันเหมือนกัน
ฉันโดนทวงเงินคืน ส่วนโชอึนฮเยก็ไม่ใช้ของที่ไม่ถูกใจ
มันเลยทำให้ฉันเป็นบ้า
ได้รับสินค้าของเราหรือยังครับ ครั้งนี้ต้องให้สินค้าอยู่ในรูปให้ได้นะ
เก็บกวาดตรงนี้หน่อยดีกว่า
นี่ผ้าพันคออะไรคะ มันไม่ได้รวมอยู่ในที่ประชุมของเรานี่คะ
อ้อ
อ๋อ อันนั้น…
ฉันเอามาเพิ่มเอง
เธอเหรอ
นั่นอะไร
บอกว่าให้เอาออก!
เธอนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ
ฉันอยากคบกับเธอให้รอดแท้ๆ
แต่คงทำไม่ได้แล้ว
อึนจู
แยกทางกันตรงนี้เถอะ
แยกทางเหรอ
อยากโดนไล่ออกเพราะโปรเจกต์ล่มเหรอ ต้องส่งอาทิตย์หน้าแล้วนี่ มีแผนสำรองไหม
ทำกับเธอ ยังไงก็ล้มเหลวอยู่ดี
ไม่อยากเชื่อเลย ที่ฉันทิ้งโชอึนฮเยมาหาคนอย่างเธอ
ว่าไงนะ
ฉันคงบ้าไปแล้ว ฉันบ้าไปแล้ว
ออกไป ไสหัวไปเลย ไอ้สารเลว
ไม่ไล่ก็ไปเหอะ
บ้าเอ๊ย
ฉันบอกแล้วว่าขอเวลาอีกหน่อย กำลังหาทางโปรโมทอยู่
เรายังไม่ได้ถ่ายอะไรเลย
ก็ไม่มีอะไรเป็นไป ตามแผนฉันสักอย่าง จะให้ฉันทำยังไง
คุณก็น่าจะเอาของสวยๆ กว่านี้ให้ฉันสิ
ไม่มีใครอยากใช้ของห่วยๆ ของคุณหรอก
บ้าเอ๊ย
บังอึนจูน่าจะฉายเดี่ยวของนางไปนะ ทำไมถึงก่อกวนเราไม่เลิกเลยเนี่ย
เราไปหยุมหัวนางกันเลยดีไหม
ทำไปก็แค่สะใจแหละค่ะ
เราหาทางกำจัดนางให้สิ้นซากไปเลยดีกว่า
เอ้อ รุ่นพี่
เรื่องผ้าพันคอเมื่อตอนนั้นยังกวนใจฉันอยู่เลย
รุ่นพี่ล่ะ
ไม่ใช่แค่กวนใจฉันนะ
มันเหมือนรัดคอฉันแน่นเลยด้วย
ให้ตายสิ ได้กลิ่นอะไรไม่ชอบมาพากล
เหมือนกัน
งานนิทรรศการถูกยกเลิกเหรอ
พวกนายไม่ช่วยกันโน้มน้าวสำนักงานล่ะ
ประเด็นคือซัมดัลบอกว่าจะไม่ทำแล้วไง
ไหงมันพูดงั้น
คงไม่อยากรบกวนแหละมั้ง
คนโทรมาคอมเพลนสำนักงานทั้งวันเลย
นี่
ตอนที่ซัมดัลโดนกล่าวหาว่า ใช้อำนาจกดขี่คนอื่น มันก็แบบนี้เด๊ะเลย
ทั้งที่บริสุทธิ์ แต่ไม่มีใครฟังมันเลย
ใช่ไหมล่ะ ทุกคนอยากเอาตัวรอด เลยหันหลังให้มันกันหมด
บทความที่แก้ต่างให้ก็โดนกลบหมด
กรมก็กำลังทำแบบนี้เด๊ะเลย
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่โน้มน้าวกรมหรอก
- แล้วยังไง - ปัญหาคืออะไรล่ะ
เราต้องย้อนกลับไปจัดการ ที่ต้นตอของปัญหาทุกอย่างสิ
โชซัมดัลไม่ได้รังแกบังอึนจู
เราต้องพิสูจน์เรื่องนี้ เคลียร์ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย
เรารู้ว่าบังอึนจูกุเรื่องขึ้นมา แต่เราจะพิสูจน์ยังไง
ฉันจะไปรู้วิธีพิสูจน์ได้ยังไง ฉันไม่ใช่อัจฉริยะ
แต่ถ้าเราเจออะไรกลิ่นตุๆ เราก็ต้องขุดคุ้ยให้เจอตอให้ได้
- ผ้าพันคอค่ะ - ผ้าพันคอค่ะ
อ๋อ ผู้ช่วยซัมดัลเองหรอกเหรอครับ
ซัมดัลเป็นไงบ้างครับที่โซล
คุณโชเหรอคะ
ก็รักงานมาก เขาสนแต่เรื่องนั้น บ้างานสุดๆ
- ฮะ - ฮะ
เขาเป็นมืออาชีพมากค่ะ เท่มากด้วย
- อ๋อ - เราชินที่เห็นแต่มุมนั้นของเขา
แต่หลังมาถึงที่เชจูนี่ เราก็ได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเขาที่เราไม่รู้จัก
- ก็บ้านเกิดเขานี่นะ - ค่ะ
ว่าแต่ วังกยองแท
- หือ - ทำไมอยู่ๆ เงียบไปเลยล่ะ
อะไร พูดอะไรไม่รู้เรื่อง
จริงสิ ขอบคุณนะคะที่บอกทางเราวันก่อน
อ๋อ ครับ
อ๋อ วันนั้น…
ใช่ เราเจอกันวันนั้น
- ใช่ - วังกยองแท
ทำไมพูดติดอ่าง
อะไร
หุบปากไปเลย ไอ้นี่
เราจะไม่ห้ามหน่อยเหรอ
รักแรกของมันผ่านมาตั้ง 20 ปีแล้ว
สรุปว่าวันที่อึนจูปะทะคารมกับซัมดัล หลังจากยืนกรานจะเพิ่มผ้าพันคอ…
อึนจูก็บอกซัมดัลเรื่องเป็นชู้ แล้วก็ทะเลาะกัน
วันต่อมาก็ทิ้งบอมบ์เลย
หลังจากได้เป็นช่างภาพหลักแล้ว บังอึนจูก็ยืนกรานจะเพิ่มผ้าพันคอให้ได้
นางเอาแต่จะเพิ่มของนั่นนี่ ที่ไม่เข้ากับคอนเซ็ปต์อยู่เรื่อย
เลยทะเลาะกับสไตลิสต์ตลอดเลยล่ะค่ะ
แบบนี้แน่เลย เรื่องผ้าพันคอ โดนจ้างให้เพิ่มแน่ๆ
ฉันเซนส์ดีนะกับเรื่อง…
พวกนี้
- รู้โซเชียลมีเดียเขาไหม - รู้ค่ะ
ลองค้นโซเชียลมีเดีย กับแพลตฟอร์มออนไลน์อื่นๆ ดู
หาพิรุธที่จะโยงไปถึงสปอนเซอร์ให้ได้
- โอเค - ได้
อันนี้ค่ะ
นี่แอคโซเชียลของนาง
ขอบคุณค่ะ
นี่แอคของนาง
(ผังงานนิทรรศการกรมอุตุฯ)
ไว้ผมจะแจ้งเรื่องนิทรรศการ หลังประชุมกันเสร็จนะครับ
ขอโทษด้วยนะครับ ครับ
เราตัดสินใจยกเลิกนิทรรศการไปเลยต่างหาก
ฉันไม่จัดนิทรรศการแล้วค่ะ
แค่นี้ทุกคนก็เดือดร้อนเพราะฉันมากพอแล้ว
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
ขอบคุณที่ขยันทำงานในแผนกพยากรณ์นะ
อะ นี่รางวัลตอบแทน
(โชยงพิล ได้รับตำแหน่ง ที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก)
เดี๋ยว อะไรครับเนี่ย
ยินดีด้วยนะครับนักพยากรณ์โช
เก่งสุดยอดเลย
ผมสมัครให้
ไงล่ะ บอกแล้วว่าคุณทำได้
ลืมเรื่องนี้ไปได้เลย ผมไม่ไปหรอก
มันไม่ใช่เรื่องสำคัญตอนนี้
แล้วนิทรรศการล่ะจะทำไง
ทั้งที่เรา…
กรรมาธิการอยู่ไหม
นี่ ยงพิล
อะไรล่ะครับ
คุณได้รับเลือกให้เข้าองค์การอุตุฯ โลกนะ
ความฝันอันยาวนานของคุณเป็นจริงแล้วเนี่ย
ผมบอกหลายครั้งแล้วไงครับว่าผมไม่ไป
ทำไมไม่ไปล่ะ มีแต่คนอยากไป
ยงพิล นี่เป็นความฝันของคุณนะ
จะอะไรก็ช่างเถอะ ส่งคนอื่นไป
ชีวิตนี่มันยากลำบากชะมัด
- ชอนชุงกิ - อุ๊ย
ทำอะไร
เราไม่มีเรื่องให้ต้องคุยกันแล้ว จะมาที่นี่ทำไม
ว่าไง
พี่ เรื่องข่าว…
บังอึนจูเป็นคนทำ
นายนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ
แล้วไงล่ะ
ผมไม่มีส่วนด้วยนะ
ผมไม่รู้ว่ายัยนั่นโกหกทุกอย่าง
ผมถามเขาแล้วว่าพี่ทำจริงหรือเปล่า
ฉันเข้าใจ แล้วไง
ทำอะไร บ้าไปแล้วเหรอ
ช่วยผมด้วย
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
โปรเจกต์กำหนดส่งอาทิตย์หน้า แต่ผมยังไม่มีคอนเซ็ปต์หรือสตาฟเลย
ผมบอกเจ้านายผมว่า ผมมั่นใจเรื่องทำโปรเจกต์ในเชจู
แต่มีแววผมโดนไล่ออกแน่ ไม่สิ
ผมไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น
แต่นิตยสารของเราจะมีหน้าว่างอาทิตย์หน้า
แบบนั้นคงแย่มาก
นี่นายบ้าไปแล้วจริงๆ เหรอ
ถึงจะเตรียมทุกอย่างที่โซลหมดแล้ว แต่เวลายังไม่พออยู่ดี เป็นมือใหม่หรือไง
ก็ผมโดนเป่าหู
บังอึนจูบอกอยู่ตลอดว่าทำได้
นายสองคนนี่เกินคนจริงๆ
เรารู้จักกันมาสิบปีแล้ว
เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมาก
ช่วยผมครั้งนี้นะ เห็นแก่วันเก่าๆ
ผมรู้ว่าสองวันพี่ก็คิดคอนเซ็ปต์ได้แล้ว
แล้วมีแค่ผู้ช่วย พี่ก็ถ่ายได้หมด
(โชซัมดัล)
ปัดโธ่ ทำไมไม่รับสายนะ
ไปอยู่ไหน
อะไร ทำไมอยู่กับไอ้หมอนั่น
เฮ้ย ซัมดัล
นี่ ซัมดัล
ซัมดัล
ทำไมอยู่กับไอ้หมอนี่
อย่าไปคุยกับมัน
- ไปเร็ว ขึ้นรถ - ไอ้…
- อะไร - ปัดโธ่
ขอฉันคุยกับเขาให้จบก่อน
ชอนชุงกิ ฉันว่านายเลิกพล่าม
แล้วไปหาช่างภาพคนอื่นเถอะ
แค่ฉันพยายามคืนวงการ กับนิทรรศการของกรมอุตุฯ
คนก็บ่นกันจะเป็นจะตายให้ได้แล้ว
แล้วให้ไปถ่ายนิตยสารเนี่ยนะ นายจะรับมือไหวเหรอ
เรื่องนั้นผมจัดการให้ได้น่า
ขอเถอะ อยากจะหัวเราะให้ฟันหัก
มีวิธีให้พี่ได้คืนวงการ แบบมีคนรอปรบมือต้อนรับอยู่นะ
ผมมีแผน
อะไร
- บอกมา - อยู่ตรงนั้นเลยนะ
ผมมีแผนแล้วกัน
ผมจะบอกแผนให้ ถ้าพี่ตกลงช่วย
ให้ตายสิ
- ไปเถอะ - ไป ไม่มีหรอกแผน
- จะไปมีปัญญาอะไร - มีสิ มีจริงๆ
พี่โทรหาผมนะ ผมจะรอ
นะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
ช่วยผมนะ ครั้งนี้ครั้งเดียว นะพี่
แล้วนี่…
เธออยากทำไหม
หือ
ก็ไอ้เวรชอนชุงกินั่นขอให้เธอ
ไปถ่ายรูปให้นิตยสารของมันไม่ใช่เหรอ
อ๋อ ใช่
ถ้าเธอถ่าย เธอก็จะได้กลับเข้าวงการอีก
ไม่อยากกลับไปเหรอ
ไม่ใช่ว่าฉันอยากกลับไปหรอก
แต่กำหนดส่งอาทิตย์หน้าเนี่ยสิ ปัญหาใหญ่
แล้วตอนนี้เขาก็คงหา ช่างภาพคนอื่นที่เชจูไม่ได้แล้วด้วย
แต่เธอจะห่วงทำไม
ถ้าหมอนั่นทำไม่ได้แล้วไง
ถ้ามันโดนไล่ออกหรือนิตยสารเจ๊งไปแล้วจะยังไง
เธอได้อะไรล่ะ
คืองี้นะ
ในวงการนี้ เรื่องนี้จะเป็นหายนะเลยแหละ
ฉันเคยผ่านมาแล้วก็เลยรู้ดี
คงเพราะแบบนี้แหละฉันถึงห่วง
ก็นั่นแหละ เธอจะห่วงไปทำไมล่ะ
ขนาดนิทรรศการของเรา เธอยังล้มเลิกง่ายๆ ถ้างั้นทำไมจะต้องห่วงเรื่องนี้ด้วย
นี่เป็นเพราะว่าฉันถอนตัว จากนิทรรศการของกรมอุตุฯ ใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ แล้วไงล่ะ
ฉันรู้สถานการณ์มันคล้ายๆ กับตอนปารีสแม็กกาซีน
ถึงเป็นเหตุผลที่เธอลังเล
แต่นี่มันไม่เหมือนกัน
ไม่เหมือนยังไง
เพราะเธออยู่ซัมดัลลี
ทำไมเธอจะต้องยอมแพ้ที่บ้านเกิดตัวเองด้วย
นี่ ใครบอกว่าฉันยอมแพ้
- แล้วที่ถอนตัวจากนิทรรศการนี่อะไร - อืม ฉันถอนตัว
ก็ใช่ไง มันก็คือยอมแพ้ไม่ใช่เหรอ
นี่
เป้าหมายของฉันคือได้จัด นิทรรศการแรกของตัวเองในชื่อโชซัมดัล
แต่ก็ใช่ว่าจะต้องเป็นงานของกรมอุตุฯ
ฮะ
(ผังงานนิทรรศการของโชซัมดัล)
น่าเสียดายจัง ขอบคุณค่ะ
(แกลเลอรี่ภาพถ่ายทิวทัศน์)
ขอบคุณค่ะ
จะว่าไป
คะ
ศาลาประชาคมบงซานมีโกดังอยู่นะ
ลองไปถามดูสิครับ
จริงเหรอคะ
(มิตรของประชาชน เมืองเชจู)
- ไง - ลุงซังแท
ว่าไง
ฉันมีรูปแล้ว
ฉันไม่ต้องจัดนิทรรศการที่กรมอุตุฯ ก็ได้
รู้ไหมฉันปีนกรวยภูเขาไฟกี่ครั้ง เพื่อให้ได้รูปภาพแค่รูปเดียว
ฉันไม่ได้ยอมแพ้
ไม่ได้ยอมแพ้เหรอ
- จริงเหรอ พูดจริงใช่ไหม - อืม
ทำไมไม่บอกเร็วกว่านี้ล่ะ
ก็นึกว่ายอมแพ้ไปแล้ว ทำฉันคิดเยอะไปหมด
คิดอะไรล่ะ
ก็รู้สึกเหมือนเหตุการณ์มันคล้ายคราวก่อน
ฉันเลยคิดว่า "ทำไงดี พูดอะไรดี"
"หาไม้เรียวมารอดีไหม" นี่แหละที่คิด
จะทำโทษฉันเหรอ
เธอก็เข้าใจแหละน่า ฉันเป็นห่วง
เฮ้ย
เจอแล้ว
- เจออะไร - เจอแล้วเหรอ
อะไรคะ
ดูนี่ นี่แอคสำรองของบังอึนจู
ดูคอมเมนต์นี้
"ช่างภาพบัง รับสายซะ ก่อนที่ผมจะทิ้งบอมบ์"
เขาเคยคอมเมนต์โพสต์เก่าของบังอึนจูด้วย
"สวัสดีครับ ช่างภาพบัง ทรีมูนสตูดิโอ
ผมชื่อมา จากวาเลนมาร์เก็ตติ้ง ผมอยากขอเป็นสปอนเซอร์"
ฉันเลยเข้าไปดูแอคของเขา
- รุ่นพี่ อันนี้ใช่ไหม - ใช่แล้ว
- ผ้าพันคออันนี้ - อันนี้เหรอ
ใช่แล้ว เดี๋ยวนะ นี่อะไร
หมวกนี่ สร้อยข้อมือ สร้อยคอ
นี่มันของที่บังอึนจูเอามาเพิ่มตอนมีถ่ายทั้งนั้น
จริงด้วย
ต่างหูนี่ด้วย
- สุดติ่ง - ไม่อยากจะเชื่อเลย
สรุปว่านางแอบหาเงินด้วยวิธีนี้ ตอนทำงานให้คุณโชสินะ
ซังโด นายหาเจอ
- ฉันหาเจอ - เจอได้ไง
- สุดยอดเลย - เป็นแฮกเกอร์หรือเปล่าเนี่ย
- หาเจอได้ไง - อะไรนะ
เราทำสำเร็จ
ได้ยินไหม
อะไรจ๊ะ
มีบทความใหม่เกี่ยวกับซัมดัลด้วย
- เอ๋ - เหรอ
เรื่องนิทรรศการกรมอุตุฯ ที่ซัมดัลจัดน่ะ
พวกนักข่าวรู้ได้ไงก็ไม่รู้ว่าซัมดัลคือโชอึนฮเย
เลยวุ่นวายกันใหญ่
จะบ้าตาย ซัมดัลปฏิเสธยังไง คนพวกนี้ก็ไม่ยอมฟังกันเลย
ดูโน่น ใครมา
แหม ก็ว่าโชอึนฮเยไปหลบอยู่ไหน
- มาหลบอยู่บ้านเกิดนี่เอง - นั่นสิครับ
เสียเวลารอหน้าบ้านที่โซลซะเปล่า
เขาจะทำนิทรรศการกรมอุตุฯ นี่ใช่ไหม
ไม่รู้เหมือนกันครับ ยังไม่มีอัปเดตอะไรเลย
- งั้นก็อาจจะยังทำอยู่ - ก็ใช่
ค้นดูที่นี่ให้ทั่วจนกว่าจะถึงวันนิทรรศการแล้วกัน
- อืม - หมู่บ้านเล็กแบบนี้
- เดี๋ยวก็เจอ - ครับ
- พวกนั้นมานี่เหรอ - มาใช่ไหม
- มานะ - ใกล้หรือยัง
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
เราขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ
รู้ที่อยู่คุณโชอึน… ไม่สิ
รู้ไหมครับว่าคุณโชซัมดัลอยู่ที่ไหน
ตายแล้ว มาตามหาซัมดัล จากแผ่นดินใหญ่กันเหรอจ๊ะ
ใช่ครับ เรามาหาซัมดัล
ซัมดัลโชคดีจังเลย
มีคนจากแผ่นดินใหญ่มาหาเยอะเลย
ตกลงว่า
บ้านเขาอยู่ไหนเหรอครับ
ทางโน้น
ทางโน้นเหรอครับ
ทางโน้น
- ทางโน้นเหรอ - ใช่ ทางโน้น
ทางโน้นเหรอครับ
เดินไป 400 เมตรจะเห็นกำแพงหิน
แล้วก็เดินไป 500 เมตรทางขวา…
บ้านเขาอยู่ตรงนั้นสินะ
จะเจอสวนส้ม
- อืม - อ๋อ สวนส้ม
แล้วตรงไปเรื่อยๆ
แล้ว
จะเจอบ้านเขา
ขอบคุณมากครับ
- ขอบคุณครับ - โชคดีครับ
- ขอให้โชคดี - ไปก่อนนะครับ
- นักข่าวมาเป็นฝูงเลย - ซัมดัลอยู่ไหน
ห้ามบอกคนพวกนี้นะ
- อยู่ไหน - ห้ามบอก
- ซัมดัลอยู่ไหน - แห่มาเต็ม
- เดี๋ยวไปหา - อย่าปูดเรื่องซัมดัลนะ
บอกให้เลี้ยวซ้ายนะ
- รู้แล้ว - ทางโน้น
อยู่ทางโน้น
- อะไรเนี่ย - อยู่ไหนล่ะ
- ปัดโธ่ - คงอยู่แถวนี้แหละ
ทำไมวันนี้มีคนมาป้วนเปี้ยนเยอะแปลกๆ
หมู่บ้านข้างๆ มีงานอะไรแน่เลย
คนแห่มากันเต็มเลย
ถ่อมาถึงนี่กันเลยเหรอ ไม่เห็นมีอะไรให้ดู
แล้วนี่
ยังจะทำนิทรรศการกรมอุตุฯ อยู่หรือเปล่าล่ะ
มันจะไม่ล่อนักข่าวให้มากันเหรอ
หนูถึงจะแอบทำที่ซัมดัลลีไง
ซัมดัลลีเหรอ ที่ไหน
ศาลาประชาคมบงซาน
หมายความว่าพ่อยงพิลอนุญาตเหรอ
ค่ะ
ก็ดีเหมือนกันนะ
ถ้าทำที่หมู่บ้านเรา พวกนักข่าวคงไม่รู้หรอก
- คุณโค - มีอะไร ใครเหรอ
- สวัสดีค่ะ ป้าโอ - ว่าไง กึมซูล
ซัมดัล พวกนักข่าว
มีนักข่าวโขยงหนึ่งมาที่นี่
- อะไรนะ - อย่าออกไปข้างนอก
อะไรนะ แย่แล้ว
ทำไงดี
หมายความว่าเดี๋ยวพวกนั้นก็จะมาถึงที่นี่แล้วเหรอ
ถ้างั้น ห้ามใครออกบ้าน เข้าใจนะ
ไม่ต้องห่วง
- พวกนั้นหาเธอไม่เจอหรอก - ฮะ
หมายความว่าไง
ซัมดัลลีเป็นหมู่บ้านใหญ่ จะหาเจอได้ไงล่ะถ้าเราไม่บอก
ให้เราจัดการเอง
อยู่ในบ้านก็พอ นะ
อร่อยดีนะคะคุณโค
แต่…
โธ่ถัง ถ่อไปถึงตรงโน้นกันนี่เอง
ไปผิดที่แล้ว
ไม่ต้อง มา เดี๋ยวอธิบายเอง
ตรงไปนะ
เลี้ยว แล้วก็เลี้ยว อ้อมไปจนสุดทาง แล้วก็ตรงไป
- อ๋อ - อ๋อ แบบนี้นี่เองถึงได้หลง
ไม่ใช่ทางนั้นหรอก จะบอกใหม่ให้แล้วกันนะ
- ครับ - ค่ะ
ตรงไป
ขวา ขวา ซ้าย ขวา ตรงไป ซ้าย แล้วก็…
- หลังคาเหลือง - ขวา ขวา ซ้าย…
หลังคาเหลืองนะคะ
ไหนล่ะหลังคาเหลือง
หลังนั้นน้ำเงิน
ใช่หลังนั้นไหม
ที่นี่ที่ไหน
- นั่นทางตันจ้ะ - ฮะ
บ้าจริง กลับไปกัน
ไม่น่าใช่หลังนี้
นั่นสิ
หมู่บ้านเดียวกันปะเนี่ย
- นี่ ไปทางโน้นดู - ได้
ทางนี้ต่างหาก
- เลี้ยวขวาตรงนี้… - ไม่ใช่
- ช่างมัน ไปกันเถอะ - เดี๋ยว
ว่าไง
เจอไหม
อ้าว
นี่อะไร
อะไรเนี่ย
ทำไงดี จะมากันทำไมล่ะเนี่ย
พ่อฉันบอกว่าพวกนั้นไปที่ออฟฟิศพ่อฉันด้วย
คนพวกนี้เป็นอะไร
นี่ ซัมดัล
- นี่ - อะไร
เดี๋ยวพวกนั้นได้ยิน เงียบๆ
- เออๆ - ซัมดัล
ดูนี่นะซัมดัล
บังอึนจูแอบโปรโมทสินค้า จากร้านช็อปปิ้งออนไลน์เล็กๆ
บริษัทนี้จ้างบังอึนจู ให้แอบเอาสินค้าใส่ในรูปที่เธอถ่าย
บางครั้งถ้าดูเข้ากันคุณโชก็หยิบมาใช้ ถึงจะไม่ใช่ของจากสปอนเซอร์ก็เถอะ
นึกแล้วเชียว ถึงว่าเอาเงินจากไหนมาซื้อของหรูๆ
งั้นอึนจูก็ทำแบบนี้ ตั้งแต่ตอนทำงานกับฉันแล้วใช่ไหม
- ใช่ - ใช่ ทำมาตลอดเลย
ไม่รู้เลยว่าเขาจะทำอะไรแบบนี้
ทำไมพวกนาย…
ดูเหนื่อยกันจัง
นี่
เป็นอะไรไป โอเคไหมเนี่ย
ซังโด ตานายแดงหมดแล้ว
ก็เราขุดคุ้ยทั้งคืนเลยได้นอนแค่สองชั่วโมง ส่วนไอ้ซังโดโต้รุ่งน่ะสิ
ไม่เห็นต้องโต้รุ่งกันเพื่อฉันเลย
ถ้าจะให้เรื่องจบเร็วๆ เราก็ต้องมีเบาะแส
ข้างนอกนักข่าวยั้วเยี้ยเลยด้วย
ถ้ามีสองสามคน เราก็คงขู่กลับไปได้
แต่นี่มาเป็นขบวน
ตอนนี้ไม่อยู่แล้วนะ สงสัยกลางคืนเริ่มหนาว
เหรอ
เพราะแบบนี้สินะ
เธอถึงต้องมาเชจู
ที่โซล คนพวกนั้นก็คงทำแบบนี้ด้วยสินะ
- อะไร - โดนใครเห็นไหม
- ไม่โดน - ไม่มี
- ไปเร็ว - เร็ว
แล้วแห่มากันทำไมล่ะเนี่ย
นั่นสิ รอสองสามวัน…
มานี่ๆ
- เดี๋ยวก็หยุดเอง - หวัดดีค่ะ
ตอนแรกเราก็คิดแบบนั้นแหละ
แต่ไม่รู้เราจะเก็บที่อยู่บ้านคุณ เป็นความลับได้อีกนานแค่ไหน
ให้ตาย กลัวพวกนั้นจะรู้มากเลย
กรอบอร่อยดีจัง
ซัมดัลซ่อนอยู่บ้านไปตลอดไม่ได้หรอก
คุณโค เรารายงานไปที่เขตหรือเมืองดีไหม
พวกนั้นยังไม่ได้ทำอะไร เรารายงานไม่ได้หรอก
ก็จริง
ถ้าเราบอกพวกนักข่าวว่ามันไม่จริงล่ะ
พ่อ ถ้ามันได้ผล เราคงไม่มานี่แต่แรกหรอก
ใช่
ตอนนี้ต่อให้พูดจนปากเปียกปากแฉะ นักข่าวก็จะเขียนแต่เรื่องแย่ๆ อยู่ดี
เอาแบบนี้เป็นไง
ป้ามีญาติห่างๆ เป็นนักข่าวอยู่เชจูนี่แหละ
ให้เขาเขียนข่าวแก้ต่างให้เธอดีไหม
ญาติคนนั้นทำหน้าประกาศโฆษณาไม่ใช่เหรอ
- เอ้อ - อ๋อ
คุณโคไม่จ้างทนายเลยล่ะ
สามีฉันมีญาติเป็นทนายนะ
- แต่เขาเป็นทนายเรื่องหย่าร้างไม่ใช่เหรอ - ใช่
- โธ่ - ทำไงได้บ้างเนี่ย
ซัมดัลจะซ่อนตัวไปตลอดไม่ได้หรอก
แล้วยิ่งบริสุทธิ์ ยิ่งไม่ควรมาทำแบบนี้
- ใช่ - เอางี้เป็นไง
เราไล่จัดการเอาพวกนั้น ไปขังไว้ในบ้านเราทีละคนดีไหม
- หือ - ยังไงล่ะ
- ก็ใช้เสน่ห์ยั่วมาสิ - อะไรนะ
- อืม - ผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
สภาพแบบนี้เนี่ยนะ จะได้ผลเหรอ
กึมซูล
ไปไหนแล้ว
ปัดโธ่
พอได้แล้ว
- ไปละนะ - กยองแท
- ไปก่อนนะ - กยองแท
- ไปละ - กยองแท
- บาย - กยองแท
- บาย
- ไป - ไปก็ไป
- ยงพิล - ครับ
คิดว่าซัมดัลจะได้ทำนิทรรศการของกรมอุตุฯ ไหม
ถามทำไมเหรอครับ
ให้ซัมดัลทำให้ได้นะ
ป้าอยากเห็นรูปหน้าป้าอยู่ในงานด้วย
เธอถ่ายรูปป้านี่ใช่ไหม
- ไปนะ - เอารูปป้าจัดแสดงด้วย
- รูปป้าด้วย - อย่าลืมรูปป้า
บายค่ะป้าๆ
บายค่ะ
- แม่สวยมากแน่ - ก็แหงสิ
ตอนสาวๆ แม่สวยมาก
คิดว่าเป็นนางแบบเหรอ
ให้มันได้งี้สิลูกฉัน
ซัมดัล
อะไรเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ
ถ้าไม่มีใครจับเราได้ เราก็ยังจัดนิทรรศการที่ซัมดัลลีได้นะ
ก็จริง
แต่มีนักข่าวอยู่เต็มไปหมดเนี่ยสิ
พองานของสำนักงานอุตุฯ ถูกยกเลิก ก็จะแห่กันมาที่นี่อีก
ยังไงก็ถูกจับได้อยู่ดี
งั้นเราก็ล่อพวกนั้นไปที่สำนักงานอุตุฯ ให้หมดเลยสิ
ก็ได้ แต่จะทำยังไงล่ะ
ถ้าจัดงานที่นี่ก็แปลว่ากรมต้องยกเลิกงานทางนั้น
แล้วนักข่าวก็จะแห่มาที่นี่อยู่ดี
งั้นเราก็ไม่ต้องให้กรมยกเลิกงานนั้นสิ
ใช่ไหม จัดนิทรรศการมันที่นี่แหละ
เอางั้นเหรอ
ใช่ เอาตามนี้
ฉันจะหาทางทำให้ได้
เรามาทำให้เต็มที่กัน
ถูกของนาย
- ถูกสิ - เราต้องพยายามให้ถึงที่สุด
- ถูก - เราจะมัวนั่งเฉยๆ ไม่ได้
- ใช่ - ใช่ไหม
แต่…
ฉันดันทิ้งรูปไว้ที่สำนักงานหมดเลยเนี่ยสิ
ไม่ต้องห่วง
(ขอแสดงความยินดีกับผู้ชนะ โชซัมดัล)
ทุกคน
ตั้งแต่วันนี้ไป ไม่ต้องฟังชาวบ้านแล้วนะ
พวกเขาปั่นหัวเราอยู่แน่ๆ
สรุปว่านิทรรศการของกรมอุตุฯ ยกเลิกหรือเปล่า
วันนี้วันงานแล้ว แต่ทางนั้นยังไม่ออกมาพูดอะไรเลย
ก็คงยกเลิกนั่นแหละ
เราถึงมาที่นี่กันไง
นิทรรศการอะไร จัดไม่ได้หรอก
รุ่นพี่ อันนี้…
เหมือนจะจัดอยู่นะครับ
- อย่าจ้อจี้ - ไหน เอามาดู
- เฮ้ย - นี่
- กรมอุตุฯ - ไปสำนักงานอุตุฯ
ขึ้นรถ
เร็ว
รีบขึ้นรถ
ฮะ
เฮ้อ โอเค
กรมอุตุฯ ยังจัดนิทรรศการอยู่
ไปเร็ว
- อะไรนะ - มีอะไร
นักข่าวออกไปจากซัมดัลลีกันหมดแล้ว
พ่อฉันเปิดรั้วไว้แล้ว เราก็แค่ต้องรีบไปเอา
ว่าแต่ นายทำอะไรที่สำนักงานอุตุฯ กันแน่
หมายความว่าไง
เราไม่ได้ประกาศยกเลิกงานซะหน่อย
ฉันมีอำนาจมากขนาดนั้นเลยแหละ
โชยงพิล
ตอนรับสาย
ท่านจะบอกว่าไงครับ ว่านิทรรศการยกเลิกงั้นเหรอครับ
ก็ยกเลิกไปแล้วนี่ แล้วยัง…
เรายกเลิกนิทรรศการ ทั้งที่คนชนะเขาบริสุทธิ์นะครับ
ทำเพื่อเขาแค่นี้ไม่ได้เหรอครับ
พวกเขาขอให้เราไม่ประกาศยกเลิกเท่านั้นเอง
อย่าประกาศยกเลิกเลยนะครับ
เราจะไปจัดงานที่อื่น เพราะงั้นไม่รบกวนสำนักงานแน่
แต่เราแค่ต้องการเวลาเตรียมตัวเท่านั้นเอง
ช่วยรั้งตัวนักข่าวไว้สักแป๊บนึงเถอะนะครับ
นี่ไม่ใช่โรงพัก เราจะมารั้งตัวใครได้ไงกัน
กรมอุตุฯ ควรรักษาสัญญาที่ให้ไว้ไม่ใช่หรือไงครับ
ผมเข้าใจว่าบางครั้ง เราก็พยากรณ์ผิดได้เพราะเราไม่ใช่พระเจ้า
แต่นี่เราสัญญาว่าจะจัดนิทรรศการ แล้วเราก็มายกเลิกซะงั้น
มันผิดนะครับ
ถ้าไม่จัดงาน อย่างน้อยก็ทำตามที่ผมขอก็ยังดี
ยังไงเราก็จัดงานไม่ได้อยู่ดี
สำนักงานใหญ่ฟันธงมาเด็ดขาด ผมจะไปมีอำนาจอะไร
ก็ใช่ไงครับ เพราะงั้นอย่างน้อยเราก็ควรช่วยเรื่องนี้
ฮึ่ย
ผอ.ฮัน
ทำไงก็ได้ให้นักพยากรณ์โช
ยอมไปองค์การอุตุฯ โลกที่สวิตเซอร์แลนด์ทีเถอะ
ไม่งั้นผมตายห่าแน่
ผมเข้าใจความรู้สึกสุดๆ เลยครับ
เขาจัดที่นี่ได้จริงเหรอ
โดนนักข่าวจับได้แน่แบบนี้
ไม่มีใครเข้าไปได้หรอก
เซนส์ฉันบอกว่าไม่ใช่ที่นี่
นักข่าวไปออกันอยู่ที่นั่นเยอะแน่เลย แล้วเราจะเข้าไปเอารูปได้เหรอ
ได้สิ ไม่ต้องห่วง
เรามีกำลังเสริมเยอะพอ
ก็ใช่นะ เราเอาชนะได้อยู่แล้ว
ซัมดัล ยงพิล
ไว้ใจเราได้เลย
เสร็จแล้วเราจะตามไป
ลุย
- คุณโช - สู้ๆ
- สู้ๆ นะคะ
ยงพิลเคยบอกฉันว่า
ไม่มีมังกรตัวไหนผงาดขึ้นมา จากลำธารเล็กๆ เองได้
มังกรต้องให้ปลาหมู ปลาแมนดาริน แล้วก็กบในลำธารคอยช่วยอีกที
(ตอน 15 ร่วมด้วยช่วยกันเลี้ยงมังกร)
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
จะจัดนิทรรศการของคุณโชที่นี่จริงเหรอครับ
ถ้าอย่างนั้น เราไปนิทรรศการแรก ของคุณกันดีไหม คุณโช
กดดันชอนชุงกิกันเถอะ เขาต้องรู้อะไรแน่นอน
เกิดอะไรขึ้น
คุณรักผมไหม คิดถึงผมไหม นั่นแหละที่ผมอยากรู้
งั้นคุณก็ไปไหนมาไหนกับผมได้ แปลว่าเราคบกันได้
ดับเบิลยูเอ็มโอ…
ในสวิสเซอร์แลนด์
ถ้าไม่ไปจะไม่เสียใจทีหลังแน่นะ
ก็เหมือนที่นายคอยสนับสนุน ความฝันของฉันมาตลอด
ฉันทำแบบนั้นให้นายบ้างไม่ได้เหรอ
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ