WITAMY W SAMDAL-RI
Zrób jej chociaż włosy i makijaż.
Potrzebujemy pomocy przy zdjęciach.
Nikt nie chce pracować z panią Bang.
Wszyscy wiedzą, że się nie zna i ma za nie wiadomo kogo.
- Proszę. - Kończy wam się czas.
Zastąp ją albo to będzie klapa!
Zdaję sobie sprawę.
Ale gdzie znajdę kogoś na jej miejsce?
Też mnie to wkurza.
Dobrze. Do widzenia.
To miejsce też mi nie odpowiada.
Masz jakiś inny pomysł?
Nie jestem twoim asystentem.
Szukamy już kilka dni. Masz jakąkolwiek koncepcję?
To nie wszystko.
Nikt nie chce z tobą pracować.
Byłaś pewna, że chcesz pracować na Czedżu,
więc to zorganizowałem.
Został nam tydzień. Co mam zrobić?
A ja?
Co?
Co mam zrobić, jeśli nie chcą ze mną pracować?
Ochrzaniasz ich o byle co,
żeby się nie zorientowali, że jesteś niekompetentna.
Kto chciałby z tobą pracować?
Dobry fotograf robi coś więcej niż ładne zdjęcia.
Umie dogadać się z ekipą.
- Eun-hye cię nie nauczyła? - Ej!
Miałeś o niej nie wspominać.
Zdradziłeś ją ze mną. Tęsknisz za nią, bo jest taka zdolna?
Oczywiście, że tak!
Zwolnią mnie!
To nie mój problem.
W porządku.
Odchodzę.
Co?
Mam dość. Znajdź sobie kogoś innego.
Gdzie teraz kogoś znajdę?
No nie.
CHO SAM-DAL WYBRANA NA WYSTAWĘ ZDJĘĆ POGODY
Cho Sam-dal?
Halo, jest pan dziennikarzem?
Jak się pan miewa?
- Jesteś słodka! - Przestań.
- No weź. - Księżniczka.
- Przestań. - Okej.
- Przestanę. - Dość już.
W porządku.
- Słodkości. - Co?
- Co ty wyprawiasz? - Rety.
Sam-dal, jesteś przeurocza.
No dobrze.
Co jest?
Wróciliście do siebie?
Jesteś zaskoczony?
Nie pierwszy raz to widzisz.
Zostawimy to wam. Sami zdecydujecie, co dalej.
Mówiłem, że wrócili do siebie.
No nie?
Już to widziałem.
Piętnaście lat temu u Sam-dal.
Do dziś żałuję tamtego dnia.
Gołąbeczki do siebie wróciły.
A potem rozstanie.
Zerwała ze mną kontakt.
Wstrętni…
Tym razem nie zerwę z tobą kontaktu.
Nie martw się.
- Dobrze? - Rozstaniemy się?
Nie pozwolę na to.
- Nie musisz z nim trzymać. - Okej.
Gratuluję.
Nie gratuluj im.
Hej.
Podpiszcie deklarację.
Jaką znowu deklarację?
A jak myślisz?
„Będziemy razem do grobowej płyty”.
Napisz to. Pójdę do notariusza.
Mówi się „do grobowej deski”.
Właśnie, o to mi chodziło. Ważny jest grób. Pisz.
Idź już sobie.
O co ci chodzi? Chcemy w spokoju się…
Więc wynajmijcie sobie pokój.
Co tu robicie?
Power Rangers znów są razem.
Rozpadniemy się, jeśli zerwiecie!
Spokojnie. To się nie powtórzy.
- Na pewno? - Tak.
Więc się pobierzcie.
Oszalałeś? Co za absurd.
- Tego się nie spodziewałem. - Cóż.
To nie taki głupi pomysł.
A gdzie Sang-do?
Właśnie. Dawno go nie widziałam.
Rzadko tu wpada.
Najpierw deklaracja, potem ślub.
Nie ma na co czekać!
- Częstujcie się. - Dziękuję.
Sam-dal zaprosiła przyjaciółki i gdzieś zniknęła?
Pewnie poszła na randkę.
No tak.
Nic nie szkodzi.
Mamy koncepcję, więc zajmiemy się pracą.
Jasne.
Przepraszamy, że zajmujemy twój pokój.
Nie szkodzi.
Nie musicie nocować w hotelu, kiedy mamy miejsce w domu.
Możemy spać w tamtym pokoju.
Nie przejmujcie się nami i czujcie się jak u siebie.
- Dziękujemy. - Dzięki.
Żaden problem.
A jak nas znalazłyście?
W okolicy jest dużo domów.
Zapytałyśmy sprzedawcy
w pobliskim sklepie.
- Cześć, Gyeong-tae. - Pa.
- Sam-dal. - Tak?
Co jest?
No bo…
Nieważne.
- Pa. - Dobra, pa.
- Zaczekaj. - Po prostu powiedz.
Te dziewczyny, które są u ciebie…
Kto to?
Eun-bi i Ji-eun? Asystentki.
Eun-bi? To ta z dużymi oczami?
- Tak. - Rozumiem.
Skąd ją znasz?
Co? Ja tylko…
Wpadłem na nią.
SKLEP WIELOBRANŻOWY
Wiedzą panowie, gdzie mieszka Cho Eun-hye?
Kolejne dziennikarki.
Nikt taki tu nie mieszka.
Rozumiem.
Dziwne. To nie jest Samdal-ri?
A Cho Sam-dal?
Co?
Może pani powtórzyć?
Zna pan Cho Sam-dal?
Chyba mieszka gdzieś tam.
- Rozumiem. - Tam?
Tam?
Jasne.
Dziękujemy.
- Co jest? - Wang Gyeong-tae?
To przyjaciel Sam-dal.
Rozumiem.
Ma jakąś wadę wymowy?
Co takiego? Jest strasznie wygadany.
Nigdy się nie zamyka.
To prawda.
Tak.
- Więc o co chodzi? - Dziwne.
Nie wydawał się taki.
- No nie? - Tak.
Może do niej dołączysz?
Możesz z nią nurkować.
Byłaś pływaczką.
Nie, co za głupota. Nie jestem haenyeo.
To zostań nią. Co cię powstrzymuje? Martwisz się o mamę.
MISTRZOSTWA KOREI W PŁYWANIU
OŚRODEK BADAŃ NAD DELFINAMI
Marzeniem Ha-yul
jest zostanie pływaczką.
Co robisz?
Wspominasz czasy świetności?
Jakiej tam świetności.
Twojej.
Przyjęli cię do ośrodka treningowego.
Fakt. Miałam talent.
Od samego początku kochałaś pływanie.
Właśnie,
jabłko spadło daleko od jabłoni.
Ona nienawidzi wody.
Tak. Nie mogłam jej niczego nauczyć.
Co jest? Chcesz wrócić do pływania?
- To pływaj. - Przestań.
Obudzisz ją.
Cicho.
No dobra.
Rany. To tak naprawdę?
Co?
Nie możesz uwierzyć?
Uszczypnąć cię?
- I jak? - To nie tak, że nie mogę uwierzyć.
Nie ma powodów.
Swoją drogą,
co powiedziałaś mojemu tacie?
A co mogłam powiedzieć?
Powiedziałam, że na niego zaczekamy.
Nic więcej?
Co?
I że zawsze będę cię kochać.
Aż do śmierci.
- Na zawsze? - Tak.
- Naprawdę? - Owszem.
Ale nie jesteś gotowa na ślub?
Słucham?
Gyeong-tae chciał, żebyśmy się pobrali,
a ty byłaś stanowczo na nie.
Nie byłam stanowczo na nie.
A więc co?
Dopiero do siebie wróciliśmy.
Gdzie ci się spieszy?
Spokojnie.
W porządku. Wejdź pierwsza.
- Nie, ty pierwszy. - Czemu?
- Idź. - Najpierw ty.
- Pójdę po tobie. - Nie chcę.
- Odprowadziłam cię pod dom. - Nie wejdę pierwszy.
- Ja też nie. - Kamień, papier, nożyce.
- Kamień, papier, nożyce! - Nożyce!
Przegrałaś.
Dobrze, idę już.
Dobrze, pa.
- Idę. - Pa.
- Naprawdę idę. - Dobrze.
Naprawdę dał im swoje błogosławieństwo?
Rety.
Musiałem porządnie obić mu ryj.
Chyba on tobie.
Co?
Widziałeś się w lustrze?
No co ty. Obaj nieźle dostaliśmy.
Dałem mu fory.
W porządku.
Zobaczmy, co z Sam-dal.
Co ty…
Cho Sam-dal.
Cho Yong-pil!
Co jest?
Rety. Hej.
Tato. Mamo.
Panie Cho.
Błogosławieństwo twojego ojca to jeszcze nie wszystko.
Panie Cho, wyjaśnię to.
Yong-pil!
Co jest?
Co?
Co ty wyprawiasz?
- Dokąd idziemy? - Szybko.
Hej, czekaj!
Jest tam ktoś?
Tędy.
Moje buty.
Buty.
Straszny tu przeciąg.
Rety, jak mi cieplutko.
- Sam-dal? - Tak?
To cudowne uczucie.
Ale twoi rodzice by mnie zabili.
Wcale nie są tacy surowi.
A my tylko się przytulamy. Co w tym złego?
- Tylko się przytulamy? - Tak.
Nic więcej?
To znaczy…
Czekałem na ciebie osiem długich lat.
Będziemy tylko się przytulać?
Liczyłem na coś więcej.
Nie jesteśmy dziećmi. Możemy więcej.
Oszalałeś? Tutaj?
O czym ty myślisz?
Nie myślałem o niczym specjalnym.
Po prostu…
Chciałem tego.
Buziaka.
Hej!
Wstydzę się.
Do niczego nie doszło.
Tylko razem spaliśmy…
Spaliście razem?
Nie w tym sensie.
- Ty! - Tato!
Zatrzymaj go!
Tato, nie bij go!
- Ty! - Panie Cho!
Ja go tu zaprosiłam!
Przyjdź na plac zabaw.
Czemu chciałeś zobaczyć się tak wcześnie?
Mam dziś zajęty dzień.
Denerwuję się.
Hej. Dlaczego?
Nie jestem pewien.
Zawsze piszesz mi to samo,
ale dziś jakoś się stresuję.
Musiałem się zmusić do wyjścia.
- Sang-do… - Spotykacie się?
Rozumiem.
Nie zrobiłeś przecież nic złego.
To prawda. Więc dlaczego…
Dlaczego czuję się przy tobie nieswojo?
Nie mieliśmy czuć się z tym źle.
I udało ci się?
Co?
Zawsze byłeś ode mnie szybszy.
Nawet za dzieciaka.
Mogłem mieć fory, ale i tak byłeś szybszy.
Zawsze za bardzo przejmowałem się innymi.
Ale ty po prostu parłeś do przodu.
Nic dziwnego, że zostałem z tyłu.
Wcale nie byłem taki szybki.
Bywało, że mnie wyprzedzałeś.
Zawsze biegałeś szybciej niż ja.
Zawsze byliście blisko.
Wiem, że nie zainteresowałaby się mną.
Moje uczucia należą do mnie.
Będę szedł swoim tempem.
Zobaczymy, czy uczucia znikną, czy nie.
To twoje uczucia, więc jak sobie życzysz.
Ale powiedz mi.
Wciąż będziemy pić razem kawę?
Zapomnij o mnie i Sam-dal.
Czy wciąż będziesz…
przynosił mi kawę z automatu
i pił ją razem ze mną?
A jak myślisz?
Serwujemy ryby.
Powinieneś spróbować.
Nie prowadzę kawiarni,
a ty pijesz tylko kawę.
- Dowozicie do biur? - Cholera.
BIURO PROGNOZ METEOROLOGICZNYCH NA CZEDŻU
PRZYJĘCIE DO ŚMO W SZWAJCARII
BIURO PROGNOZ METEOROLOGICZNYCH NA CZEDŻU CHO YONG-PIL
Co?
To synoptyk Cho, prawda?
Też to widzisz?
Tak! To on!
Biuro na Czedżu, Cho Yong-pil!
Wiedziałem, że mu się uda!
Sam go zgłosiłem. Niezły jestem.
Nie do wiary. Chętnych były setki.
To nie żart?
Ktoś z naszego biura będzie pracował w Szwajcarii.
Niesamowity facet.
Będzie wniebowzięty.
Zadzwonić do niego?
Nie. Zaczekamy na niego i wtedy…
Niespodzianka!
Han Seok-gyu.
Co takiego?
Eun-bi!
Co jest?
Co teraz?
Co z panią Cho?
Co się stało?
Pojawiło się mnóstwo artykułów.
BEZWSTYDNY POWRÓT CHO EUN-HYE
CHO SAM-DAL TO CHO EUN-HYE!
- Co poradzimy? - Boże.
Masakra.
BIURO PROGNOZ NA CZEDŻU POMAGA CHO EUN-HYE WRÓCIĆ
Co to ma być?
Zwariowali!
Tak?
Nie wiedzieliśmy.
Ocenialiśmy tylko prace uczestników.
- Zastąpimy ją jak najszybciej. - Przepraszamy.
Nie odpowiadamy za to.
Przepraszamy. Dyktuję numer.
Przepraszamy.
Potrzebujemy więcej informacji.
Ciągle do nas dzwonią.
- Chwileczkę. - O co tu chodzi?
- Pani Cho! - Pani Cho!
- Wystraszyłyście mnie. Co jest?
Co się stało?
Chwileczkę.
BIURO PROGNOZ
A co z wystawą?
Nie wiem, skąd się dowiedzieli. Ale bałagan.
CHO EUN-HYE WRÓCIŁA POD PRAWDZIWYM IMIENIEM!
Te plotki mówią prawdę?
To za wcześnie na powrót.
Lepiej się nie wychylaj.
Zrobi się pani niedobrze od patrzenia w ekran.
Mamy wokół piękne widoki.
Tak.
Skąd taka afera
wokół małej wystawy?
Na pewno ktoś zrobił to specjalnie.
Kto?
To oczywiste. Ktoś, kto zna jej imię i tu jest.
Cheon Chung-gi i Bang Eun-ju.
Racja. Promowaliśmy tę wystawę tutaj.
Skąd dziennikarze w Seulu mieliby wiedzieć?
Wredne gnidy.
- Cholera. - Jest Sam-dal.
- Sam-dal. - Co?
Hej.
Nie przejmuj się. Nie zrobiłaś nic złego.
Właśnie. Nie przejmuj się.
Dobrze. Cześć.
Cześć.
Głowa do góry.
Patrz tylko w przód.
Wystawa została odwołana?
Proszę posłuchać.
Tak, ona to Cho Eun-hye.
Ale ten artykuł był stronniczy.
Proszę poszukać online. Są artykuły wyjaśniające tę sytuację.
Nawet oskarżyciele sami temu zaprzeczyli.
Chodzi mi o to, że nie miała powodu,
by ukryć swoją tożsamość, jeśli chodzi o tę wystawę.
Krążące plotki są nieprawdziwe.
Nikt nie ma dowodów, dlaczego chcecie ją zdyskwalifikować?
Nie o to chodzi.
Postanowiliśmy odwołać wystawę.
A co z naszymi przygotowaniami?
Obiecaliśmy coś zwycięzcy.
Odwołanie będzie nadużyciem władzy z naszej strony.
Rozumiem to,
ale rozejrzyj się.
- Przepraszamy. - Chwileczkę.
- Tak. - Naprawimy to.
Od rana dostajemy skargi.
Dzwonili nawet do działu prognoz.
Nasza strona padła, ludzie nie mogą nawet sprawdzić prognoz.
Służymy ludziom.
Ta wystawa nie może wpłynąć na naszą pracę.
Rozumiem.
Odwołanie…
Nie zrobię wystawy.
Macie przeze mnie kłopoty.
Przepraszam.
Rety, pani Cho.
Tu jest dział prognozowania. Proszę dzwonić do serwisu pogodowego.
Dyrektorze Han.
Nie mogę skupić się na pracy. Musimy rozpisać prognozę.
Skąd oni mają nasz numer?
Zadzwoń po Cho Yong-pila.
Albo nie. Przecież tu jest.
Zaczekaj.
Czekaj.
Czemu się poddałaś?
Czemu zrezygnowałaś?
Tu jesteś!
Yong-pil, przygotuj prognozę krótkoterminową.
Od rana mamy sajgon!
Idź do pracy.
To akurat najmniejsze z moich zmartwień.
Ona ma rację.
Wystawa to tylko branżowe wydarzenie.
Nie powinna mieć wpływu na twoją pracę.
Robię im za duży kłopot.
Nieprawda.
Do zobaczenia w domu. Pójdę już.
Nie, zaczekaj…
WYSTAWA ZDJĘĆ POGODY NA CZEDŻU CHO SAM-DAL
Pani Cho!
Agencja reklamowa chce anulować kontrakt.
Magazine X i Bobble odwołały sesje okładkowe.
Mówiłam, że to nieporozumienie,
ale rezygnują ze względu na opinię publiczną.
Mamo.
Też tęsknisz za Mi-ją tak jak ja?
Wszyscy poszli naprzód.
Czy tylko ja żyję przeszłością?
Sang-tae.
Nie bądź zły na Mi-ję.
Mamo, czemu mi to powtarzasz?
Miałbym być zły na twoją córkę?
Nie na moją córkę.
Na Mi-ję.
Ko Mi-ję.
Mamo.
To, że jej wybaczysz…
nie znaczy, że zapomnisz o swojej żonie.
Mamo…
„KOBIETA ZA OKNEM” NADAL HITEM
KRÓL POPU CHO YONG-PIL
Sang-tae.
Zaczekaj, Sang-tae.
Nie musisz mi wybaczać.
Po prostu jestem wdzięczna,
że dałeś im swoje błogosławieństwo.
Naprawdę wciąż tęsknisz za Mi-ją?
Kiedy brakuje ci jej najbardziej?
Za każdym razem, gdy nurkuję
i kiedy widzę twarz Yong-pila.
No tak, twoja zupa z wodorostów.
Zjadłem ją.
CHO YONG-PIL: „ODDAM TO, CO ZAROBIŁEM NA MIŁOŚCI DO MUZYKI”
„KOBIETA ZA OKNEM” NADAL HITEM PO ŚLUBIE
MOTEL SAMSONGJANG
Jeon Dae-yeong.
Nie odbierasz, co?
Powinien pan odebrać.
Lepiej mieć to z głowy.
Inaczej tylko ją pan wkurzy.
Nie chcę.
Jakoś przekonam ojca.
A wtedy się z nią spotkam.
A jeśli ci się nie uda?
Znikniesz na zawsze?
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Wytłumacz się.
No bo…
Ja…
Przepraszam.
Mieliśmy z ojcem sprzeczkę.
Ale sprawię, że projekt wróci do Samdal-ri.
- Nie martw się. - Nie chodzi mi o park.
Wyglądasz okropnie, czemu nocujesz w tym miejscu?
Przeniesienie budowy parku
się nie uda, ale ty przesadziłeś z mojego powodu, prawda?
A rodzina cię wykopała.
Plecy cię bolą po dziesięciu minutach na tanim materacu.
A jednej koszuli
nie nosisz więcej niż raz.
Dlaczego…
Rozstaliśmy się lata temu.
Dlaczego tak bardzo chcesz mi pomóc?
Przekonaj Jin-dal.
Nie, zrobi, co zechce.
Wiesz, co spotka twoją matkę i brata,
kiedy ludzie się dowiedzą?
Ojcze.
Jin-dal przez pięć lat czuła się, jakby sprzedała duszę.
Musiała przymykać oko na krzywdę,
która spotykała pracowników.
Ona potrafi obronić ucznia,
którego ktoś zaczepia na ulicy.
Wyobraź sobie…
jak bardzo musiała cierpieć.
Naprawdę pozwolisz swojej żonie, by zniszczyła naszą rodzinę i firmę?
To będzie koniec!
I bardzo dobrze!
Mam gdzieś tę firmę!
Jin-dal ma moje wsparcie.
Ty głupcze!
Oszalałeś?
Moja matka i brat są temu winni!
Jin-dal nie zrobiła nic złego!
Czemu robisz z siebie czarną owcę,
by mi pomóc?
Bo cię kocham.
Tak.
Kocham cię.
Mogę nosić jedną koszulę przez dwa dni.
Jeśli plecy będą mnie boleć, nie muszę spać.
Jeśli ojciec zechce mi przylać…
To nie będzie pierwszy raz, zniosę to.
To nie jest ważne.
Kocham cię. Co z tego, że będę czarną owcą?
Mam to gdzieś.
Eun-ju, ty stoisz za tymi artykułami…
Gdzie ona jest?
PAN MA, MARKETING
„Pan Ma”?
- Halo? - Pani Bang.
Obiecała pani zareklamować nasz produkt.
Zapłaciliśmy już dawno. Długo mamy czekać?
Daliśmy pani apaszkę, ale nie dotrzymała pani słowa.
Czemu odebrałeś?
Zaczekaj.
O co chodzi?
O reklamę w Magazine X?
Apaszka…
Przyjmujesz pieniądze w zamian za reklamę?
Dlatego nalegałaś
na apaszkę, kolczyki i kapelusz?
Tak. Co z tego?
Nie mów tak. Cholera!
Zwariowałaś.
Jak mogłaś reklamować rzeczy niezwiązane z naszym pismem
w zamian za pieniądze?
A ty na to: „Co ja mogę”?
Mnie też nie było łatwo.
Chcieli odzyskać pieniądze, bo Eun-hye nie użyła tych rzeczy.
Byłam wściekła.
Dostała pani nasz produkt? Proszę umieścić go w sesji.
Trzeba tu trochę ogarnąć…
Co to za apaszka? Nie było o niej mowy na spotkaniu.
Cóż.
Wie pani…
To był mój pomysł.
Co?
Co jest?
Mieliście zabrać tę apaszkę!
Masz duże kłopoty.
Chciałem, żeby mimo wszystko się udało,
ale nic nie poradzę.
Eun-ju,
lepiej się rozstańmy.
Rozstańmy?
Chcesz, żeby cię zwolnili? Został tydzień. Masz plan B?
Z tobą i tak się nie uda.
I ja zostawiłem Eun-hye dla kogoś takiego.
Co?
Musiałem oszaleć!
Wynoś się. Precz, bydlaku!
I tak miałem sobie pójść!
Cholera.
Prosiłam o czas. Robię, co mogę, by je wypromować.
Jeszcze nie robiliśmy zdjęć.
Mam problemy, co ja mogę?
Mogliście dać mi ładniejsze rzeczy!
Nikt nie chce kupować tego gówna!
Cholera!
Eun-ju mogła skupić się na karierze. Czego ona od nas chce?
Pojedziemy złapać ją za kudły?
To nic nie zmieni.
Musimy powstrzymać ją raz na zawsze.
- Właśnie. - Tak?
Dręczy mnie tamta apaszka.
A ciebie?
Nie tylko mnie dręczy,
ona wręcz mnie dusi.
Cholera. Ona coś kombinuje.
Też tak myślę.
Odwołali wystawę?
Powinniście byli przekonać Służbę Meteorologiczną.
Sam-dal ponoć sama zrezygnowała.
Czemu?
Nie chciała robić kłopotu.
Cały dzień dostawali skargi.
Hej.
To samo miało miejsce, kiedy oskarżyli ją o nadużywanie władzy.
Jest niewinna, ale nie chcą jej słuchać.
Wszyscy myślą tylko o sobie.
Jej obrońców nikt nie czyta.
To samo robi Służba Meteorologiczna.
Nie chodzi o to, by ich przekonać.
- Nie? - Więc o co chodzi?
Musimy cofnąć się do źródła tego wszystkiego.
Cho Sam-dal nic nie zrobiła Bang Eun-ju.
Musimy to udowodnić i zakończyć tę sprawę.
Wiemy, że wszystko zmyśliła, ale jak to udowodnisz?
Skąd mam wiedzieć? Nie jestem geniuszem.
Musimy zbadać wszystko, co wygląda podejrzanie.
- Apaszka! - Apaszka!
Jesteście asystentkami Sam-dal.
Jaka była w Seulu?
Pani Cho?
Uwielbiała swoją pracę, poświęcała jej cały czas.
Co?
To profesjonalistka. Jest super.
- No tak. - Tę jej stronę znałyśmy.
Ale na Czedżu pokazała nam się od innej strony.
- W końcu to jej dom. - Tak.
Słuchaj, Gyeong-tae.
- Tak? - Co tak ucichłeś?
O czym ty mówisz?
Dzięki, że pomogłeś nam wtedy.
Jasne.
Tak, wtedy…
Spotkaliśmy się.
- Tak. - Gyeong-tae.
Czemu się jąkasz?
Co…
Zamknij się.
Nie powstrzymamy go?
Pierwszą miłość przeżył dawno temu.
Tamtego dnia, kiedy pokłóciła się z Sam-dal o apaszkę…
Powiedziała jej o swoim romansie i się posprzeczały.
A potem zrobiła aferę.
Kiedy przejęła rolę dyrektor, nalegała na eksponowanie apaszki.
Kłóciła się ze stylistami,
eksponowała niepasujące produkty.
Właśnie. Apaszka. Dostawała za to pieniądze.
Mam nosa do takich…
spraw.
- Macie jej media społecznościowe? - Jasne.
Przeszukajmy wszystkie platformy
w poszukiwaniu śladów współpracy.
- W porządku. - Jasne.
Mam.
Jej konto.
Dzięki.
To jej profil.
PROJEKT WYSTAWY
Po spotkaniu powiemy wszystko o wystawie.
Przepraszam. Do widzenia.
Postanowiliśmy odwołać wystawę.
Nie zrobię wystawy.
Przeze mnie macie kłopoty.
Przepraszam.
Dzięki za pomoc z prognozami.
Oto twoja nagroda.
PRZYJĘCIE DO ŚMO W SZWAJCARII CHO YONG-PIL
Co to jest?
Gratulacje.
Niezwykły facet.
Zgłosiłem cię.
Mówiłem, że ci się uda.
Nie. Nigdzie nie jadę.
Teraz to nie jest istotne.
Co zrobimy z wystawą?
Niech pan powie…
Szef tu jest?
Hej, Yong-pil!
Co jest?
Przyjęli cię do Szwajcarii.
Spełniło się twoje marzenie.
Powiedziałem już, że nigdzie nie jadę.
Dlaczego? Inni by za do zabili.
To było twoje marzenie.
Nieważne. Wyślijcie kogoś innego.
Życie jest takie trudne.
- Cheon Chung-gi! - Rety.
Co ty wyprawiasz?
Nie rozmawiamy ze sobą. Co tu robisz?
O co chodzi?
Tamten artykuł, Eun-hye…
To sprawka Eun-ju.
Nigdy się nie zmienisz.
Co z tego?
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Nie wiedziałem, że kłamała na temat wszystkiego.
Nawet spytałem ją o ciebie.
Rozumiem. Co z tego?
Co jest? Zwariowałeś?
Ratuj mnie.
Proszę, ten jeden raz.
Za tydzień muszę oddać projekt, ale nie mam ani koncepcji, ani ekipy.
Przekonałem szefa do projektu na Czedżu,
ale chyba mnie zwolni. Nie, zaczekaj.
Mam to gdzieś.
Ale nasz magazyn zostanie z pustą stroną.
To będzie tragedia.
Oszalałeś?
Nawet gdyby w Seulu wszystko było gotowe, i tak nie zdążysz.
Nie myślałem trzeźwo.
Eun-ju wmówiła mi, że sobie poradzi.
Jesteście siebie warci.
Znamy się od dziesięciu lat.
Tyle razem przeszliśmy.
Pomóż mi ten jeden raz, przez wzgląd na dawne czasy.
Dwa dni wystarczą ci na obmyślenie koncepcji,
a do pomocy wystarczą ci asystentki.
CHO SAM-DAL
Czemu nie odbiera?
Gdzie ona jest?
Co ona robi z tym draniem?
Hej, Sam-dal!
Sam-dal!
Co robisz z tym draniem?
Nie rozmawiaj z nim.
- Wsiadaj. - Ty mały…
- Co? - Rany.
Tylko skończę z nim rozmawiać.
Dość tych bzdur.
Znajdź sobie innego fotografa.
Ludzie już marudzą, bo chcę wrócić
z wystawą meteorologiczną.
Jak chcesz poradzić sobie z magazynem?
Poradzę sobie.
Nie rozśmieszaj mnie.
Wrócisz i jeszcze będą ci przyklaskiwać.
Mam plan.
Jaki?
- Powiedz. - Nie zbliżaj się.
Mam plan.
Powiem, jeśli zgodzisz się pomóc.
Rany.
- Idziemy. - Nie ma żadnego planu.
- Właśnie. - Mam plan.
Eun-hye, zadzwoń. Będę czekał.
Tylko ten jeden raz.
Proszę, pomóż mi.
Właśnie…
Tak?
Chcesz to zrobić?
Co?
Prosił cię,
żebyś zrobiła zdjęcia?
Tak.
To oznaczałoby powrót do pracy.
Nie chcesz tego?
To nie tak, że nie chcę.
Magazyn wychodzi w przyszłym tygodniu.
Nie znajdą innego fotografa na Czedżu.
Ale czemu się tym przejmujesz?
Co z tego, że mu się nie uda?
Może go zwolnią, może magazyn nie wyjdzie.
Co cię to obchodzi?
Wiesz…
To byłby duży problem dla branży.
Wiem, jak to jest.
Dlatego się martwię.
Ale dlaczego?
Tak łatwo zrezygnowałaś ze swojej wystawy.
Więc to cię gryzie?
Tak. Co z tego?
Podobną sytuację miałaś z Paris Magazine.
Wiem, czemu się przejmujesz.
Ale to co innego.
Jak to?
Bo jesteś w Samdal-ri.
Czemu rezygnujesz z własnego miasteczka?
Kto powiedział, że rezygnuję?
- Zrezygnowałaś z wystawy. - Tak.
To nie znaczy, że się poddałaś?
Hej.
Chcę zorganizować autorską wystawę Cho Sam-dal,
nie wystawę meteorologiczną.
Co?
PROJEKT WYSTAWY CHO SAM-DAL
Szkoda. Dziękuję.
MUZEUM SZTUKI JANGYEOP SARANG
Dziękuję.
Wie pani co?
Tak?
Centrum w Bongsan-eup ma swój magazyn.
Może pani tam zajrzeć.
Naprawdę?
PRZYJACIELE OBYWATELA, CZEDŻU
- Hej. - Panie Cho.
O co chodzi?
Mam już zdjęcia.
Sama mogę zorganizować wystawę.
Wiesz, ile razy wspinałam się na tamten stożek wulkaniczny?
Nie poddam się.
Nie?
- Naprawdę? - Tak.
Mogłaś powiedzieć mi wcześniej.
Bałem się, że się poddałaś, dręczyły mnie różne myśli.
Jakie myśli?
Skojarzyło mi się to z tamtą sytuacją.
Myślałem: „Co zrobić? Co powiedzieć?
Mam poszukać rózgi?”.
Chciałeś mnie ukarać?
Martwiłem się o ciebie.
Co?
Hej.
Znalazłem!
Mam!
- Co? - Co znalazłeś?
Co tam masz?
To jej drugie konto.
Spójrzcie na ten komentarz.
„Odbierz albo to ujawnię”.
Komentował jej zdjęcia już wcześniej.
„Dzień dobry, pani Bang.
Jestem Ma z Valen Marketing i chcę zaproponować współpracę”.
Wszedłem na jego profil.
- To ta apaszka, prawda? - Tak!
- To ta apaszka. - Ta sama?
Chwila. Co to?
Kapelusz, bransoletka, łańcuszek.
Wszystko prezentowała na naszych zdjęciach.
Zgadza się.
Nawet te kolczyki.
- Szlag. - Nie do wiary.
Dostawała w tajemnicy pieniądze, pracując jeszcze z panią Cho?
Udało ci się, Sang-do!
- Mam to! - Ale jak?
- Niesamowity jest! - Jesteś jakimś hakerem?
- Jak to znalazłeś? - Co?
Mamy to!
Słyszałyście?
O czym?
Pojawiły się nowe artykuły na temat Sam-dal.
- Co? - Co?
Chodzi o wystawę Służby Meteorologicznej.
Dziennikarze dowiedzieli się, że Cho Eun-hye to Sam-dal,
i zrobili z tego powodu aferę.
Na litość boską. Nikt nawet nie chce jej wysłuchać.
Patrzcie. Co to za jedni?
Byłem ciekaw, gdzie ukrywa się Cho Eun-hye.
- Cały czas była u siebie. - Właśnie.
Zmarnowałem tylko czas, stercząc pod jej domem.
Nadal ma w planach tę wystawę?
Nie wiem. Nie mam żadnych wieści.
- Może tak. - Zobaczymy.
Tymczasem rozejrzyjmy się po okolicy.
- Jasne. - To mała miejscowość,
- w końcu ją znajdziemy. - Tak.
- Są tu? - Są blisko?
- Są? - Są blisko?
Dzień dobry.
- Dobry. - Czołem.
Możemy panie o coś zapytać?
Gdzie mieszka pani Cho Eun… Nie.
Gdzie mieszka pani Cho Sam-dal?
Przyjechaliście za nią ze stałego lądu?
Tak, szukamy Sam-dal.
Szczęściara.
Tylu gości ze stałego lądu.
Tak że…
Gdzie jest jej dom?
Tam.
Tam?
Tam!
- Tam? - Zgadza się.
W tamtą stronę?
Po 400 metrach zobaczycie kamienne murki.
Potem w prawo i 500 metrów dalej…
Tam będzie jej dom?
Zobaczycie sad z mandarynkami.
- Jasne. - Sad z mandarynkami.
Potem cały czas prosto.
A później?
Będziecie na miejscu.
Dziękujemy.
- Dzięki. - Wszystkiego dobrego.
- Miłego dnia. - Do widzenia.
- Dziennikarze tu są. - Gdzie Sam-dal?
Nie mów im.
- Gdzie? - Nic nie mów.
- Gdzie ona jest? - Są tutaj.
- Ja pójdę. - Nic nie mów.
Kazała nam skręcić w lewo.
- Fakt. - Tam.
W tamtą stronę.
- Co? - Gdzie ten dom?
- Rety. - Musi gdzieś tu być.
Co tu dziś tak tłoczno?
Pewnie jakaś impreza w wiosce obok.
Mnóstwo tu ludzi.
Przyjechali aż tutaj? Tu nic nie ma.
Właśnie,
dalej planujesz organizację tej wystawy?
Nie przyciągnie dziennikarzy?
Zorganizuję ją potajemnie w Samdal-ri.
W Samdal-ri? Gdzie?
W centrum w Bongsan-eup.
Czyli Sang-tae ci pozwolił?
Tak.
Czyli wszystko gra.
Dziennikarze się o niczym nie dowiedzą.
- Pani Ko! - Kto tam?
- Pani Oh. - Hej, Geum-sul.
Sam-dal! Dziennikarze!
Dziennikarze tu są.
- Co? - Nie wychodź z domu.
Co? Nie.
Co teraz?
Czy to znaczy, że zaraz tu będą?
Niech nikt nie wychodzi z domu.
Spokojnie.
- Nie znajdą cię. - Co?
Jak to?
To duża miejscowość. Jak mają cię znaleźć bez naszej pomocy?
Zostaw to nam.
Po prostu nie wychodźcie.
Pycha.
Ale…
Ojej. Przyszliście aż tutaj.
Pomyliło wam się coś.
Wyjaśnię wam wszystko. Słuchajcie.
Musicie iść prosto,
potem skręcić, skręcić jeszcze raz, potem naokoło, a potem prosto.
- Rozumiem. - Dlatego się zgubiliście.
Szliście w złą stronę. Pomogę wam.
- Dobrze. - Tak.
Najpierw prosto.
Prawo, prawo, lewo, prawo, prosto i lewo…
- Żółty dach. - Prawo, prawo, lewo…
Żółty dach?
Gdzie jest żółty dach?
Niebieski.
To tu?
Gdzie my jesteśmy?
- Ślepy zaułek! - Kto tam?
Cholera. Wracamy.
To chyba nie tu.
Racja.
To wciąż ta sama wioska?
- Idźcie tam. - Dobrze.
To tędy.
- W prawo tam… - Nie.
- Zapomnij. Chodźmy. - Hej.
Co jest?
Macie coś?
Co?
Co to?
Że co?
Co mamy zrobić? Czemu musieli tu przyjechać?
Byli nawet u taty w biurze.
Co za ludzie.
Hej, Sam-dal!
- Hej! - Co?
Mogą cię usłyszeć.
- Co? - Sam-dal!
Patrz.
Eun-ju nielegalnie reklamowała produkty ze sklepów online.
Firma płaciła jej za promocję na twoich sesjach.
Czasem używałaś ich w sesji, jeśli się nadawały.
Wiedziałam. Stąd miała pieniądze na drogie rzeczy?
Robiła to jeszcze, gdy u mnie pracowała?
- Tak. - Cały czas.
Nie miałam pojęcia.
Czemu jesteście…
tacy zmęczeni?
Hej.
Wszystko gra?
Sang-do, masz przekrwione oczy.
Spaliśmy dwie godziny. Sang-do nie spał całą noc.
To wszystko dla mnie?
Potrzebowaliśmy tropu, żeby szybko to zakończyć.
Na zewnątrz jest mnóstwo dziennikarzy.
Kilku moglibyśmy pogonić.
Ale nie tylu.
Już sobie poszli. Pewnie zrobiło im się zimno.
Serio?
Więc to dlatego
wróciłaś na Czedżu.
W Seulu musiało być tak samo.
- Co jest? - Nikt was nie śledził?
- Nie. - Nikt.
- Idziemy. - Szybko.
Po co tu przyjechali?
Właśnie. Dać im kilka dni i…
Usiądź.
- Hej. - Chodź.
- Niedługo pojadą. - Dobry.
Też tak sądzimy.
Ale nie wiem, jak długo utrzymamy dom w tajemnicy.
Boję się, że się dowiedzą.
Dobre, chrupiące.
Sam-dal nie może się wiecznie ukrywać.
Pani Ko, może zgłosimy tę sprawę?
Nie możemy, nic nie zrobili.
Fakt.
Może powiemy im, że to wszystko nieprawda?
Gdyby to było możliwe, nie byłoby nas tu.
Zgadza się.
Rozmawiając z nimi, damy im tylko kolejne tematy do artykułów.
A co powiecie na to?
Mój daleki krewny jest dziennikarzem na Czedżu.
Napisze artykuł, w którym cię obroni.
A on nie pracuje aby przy ogłoszeniach?
- No tak. - Jasne.
Może zatrudnij prawnika.
Mój mąż ma w rodzinie adwokata.
- Od rozwodów. - Tak.
- Rety. - Co możemy zrobić?
Sam-dal nie może się wiecznie chować.
Nie powinna, nic nie zrobiła.
- Właśnie. - Posłuchajcie teraz mnie.
Zatrzymamy ich w naszych domach.
- Jak? - Niby jak?
- Uwiedziemy ich! - Co?
- Tak! - To nie przestępstwo?
Myślisz, że jesteś na tyle ładna?
Geum-sul.
Gdzie ona jest?
Rety.
Wystarczy.
- Dobranoc. - Gyeong-tae.
- Idziemy. - Gyeong-tae.
- Pa. - Gyeong-tae.
- Dobranoc. - Gyeong-tae.
- Pa.
- Dalej. - Idziemy.
- Yong-pil. - Tak?
Myślisz, że ta wystawa się odbędzie?
A co?
Upewnij się.
Chcę zobaczyć siebie na zdjęciu.
Zrobiłaś mi zdjęcie, prawda?
- Pa. - Też chcę tam być.
- I ja. - Nie zapomnij o mnie.
Dobranoc paniom.
Dobranoc.
- Na pewno wyszłaś dobrze. - Jasne.
Za młodu byłaś piękna.
Myślisz, że jesteś modelką?
Cały on.
Hej, Sam-dal.
Co?
Zaczekaj.
Jeśli nas nie znajdą, zorganizujemy tę wystawę.
Tak.
Ale ci dziennikarze są wszędzie.
Przyjdą tu, kiedy Służba Meteo odwoła swoją wystawę.
Dorwą nas.
Więc wyślemy ich do Służby Meteorologicznej.
Ale jak?
Robimy wystawę tu, bo oni odwołali swoją.
Przyjdą tu od razu.
Więc nie odwołujmy tamtej.
Zróbmy ją tutaj.
Tutaj?
Tak.
Poradzę sobie z tym.
Postarajmy się.
Masz rację.
- Pewnie. - Damy radę.
- Oczywiście. - Nie możemy się załamywać.
- Tak. - Tak?
Ale…
Zostawiłam swoje zdjęcia w biurze.
Nie martw się.
GRATULACJE ZWYCIĘZCA: CHO SAM-DAL
Panowie.
Od dziś nie słuchamy miejscowych.
Oni sobie z nas żartują.
Więc odwołali tę wystawę czy nie?
Ma być dziś, ale nic nie mówią.
Na pewno odwołali.
Dlatego tu jesteśmy.
Wystawa? Nie ma mowy.
Niech pan spojrzy.
Organizują ją.
- Co takiego? - Pokaż.
Hej!
- Służba meteorologiczna! - Biuro!
Do samochodu!
Szybko!
Ruchy!
Co?
Cholera. Jasne.
To KSM organizuje wystawę.
Idziemy.
- Co? - O co chodzi?
Dziennikarze wyjechali z Samdal-ri.
Tata otworzył bramę, więc jedźmy po zdjęcia.
Co zrobiłeś w centrum meteorologicznym?
Co masz na myśli?
Nie napisaliśmy o odwołaniu wystawy.
Ma się tę władzę.
Cho Yong-pilu!
Jak pan odbierze,
to co pan powie? Że wystawę odwołano?
Przecież tak jest.
Mimo że dziewczyna jest niewinna.
Możemy zrobić choć tyle.
Poprosili, byśmy o tym nie wspominali.
Proszę nie wspominać o odwołaniu wystawy.
Odbędzie się w innym miejscu.
Ale musimy się przygotować.
Zatrzymacie dziennikarzy choć na chwilę?
To nie komisariat. Nie zamkniemy ich na dołku.
Boże.
Czy Służba Meteorologiczna nie powinna służyć ludziom?
Możemy się mylić co do pogody, nie jesteśmy bogami!
Ale obiecaliśmy ludziom wystawę zdjęć!
Tak nie wolno!
Albo wystawa, albo mi pan pomoże.
Nie zorganizujemy wystawy.
Centrala wyraziła się jasno. Co ja mogę?
Więc zróbmy chociaż to.
Rety.
Dyrektorze Han.
Proszę upewnić się,
że Cho pojedzie do Szwajcarii.
On mnie kiedyś wykończy!
Rozumiem pana całkowicie.
Ona chce zorganizować tu wystawę?
Dorwą ją.
Nikt tamtędy nie przejdzie.
Czuję, że to nie tu.
Będzie tam mnóstwo dziennikarzy. Jak zdobędziemy zdjęcia?
Normalnie. Nie przejmuj się.
Mamy wsparcie.
Jasne. Nie mają szans.
Sam-dal! Yong-pil!
Możecie na nas liczyć!
Dołączymy do was, kiedy skończymy.
Do dzieła!
- Pani Cho! - Dacie radę!
Da pani radę!
Yong-pil mówił mi,
że smok potrzebuje pomocy, by wyrwać się ze strumienia.
Pomocy od piskorzy, mandarynów i żab.
ODCINEK 15 NASZ SMOK
WITAMY W SAMDAL-RI
Pani Cho organizuje tu wystawę?
No dobra. Jedziemy na twoją pierwszą wystawę, pani Cho?
Przyciśniemy Cheona. Na pewno coś wie.
O co chodzi?
Kochasz mnie? Tęskniłaś za mną? To chcę wiedzieć.
Możesz spędzać czas ze mną. Moglibyśmy się spotykać.
ŚOM.
Szwajcaria.
Nie będziesz żałował?
Cały czas wspierałeś moje marzenie.
Teraz ja będę wspierać twoje, co?
Napisy: Jakub Jadowski