(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
นี่นายจะบอกว่าเราควรโกหกงั้นเหรอ
แหม ก็ไม่ได้หมายความว่าการโกหกเป็นเรื่องดี
แต่เรื่องของเรื่องคือ
ถ้าเราสร้างสถานการณ์ ให้มันดูเหมือนว่ากรมอุตุฯ จะจัดงานต่อ
นักข่าวก็จะได้แห่กันไปที่นั่น
ตอนนั้นแหละที่เราจะจัดนิทรรศการที่ซัมดัลลี
ถ้าไม่เรียกโกหก แล้วเรียกอะไร
แน่ใจนะว่ากรมจะโกหกเรื่องแบบนั้นได้
ก็ไม่แน่ใจหรอก
แต่ไม่นานหรอก
เราแค่อยู่เงียบๆ กันสักแป๊บ
(สำนักงานอุตุนิยมวิทยาภูมิภาคเชจู)
อีกหนึ่งชั่วโมง งานก็จะเริ่มแล้ว แต่ทางนั้นยังไม่ยกเลิกเลย
แปลว่ายังจัดอยู่เหรอ
กรมอุตุฯ ยอมให้ช่างภาพโชจัดนิทรรศการเนี่ยนะ
โดนถล่มยับแน่ คิดว่าเขาจะปล่อยให้เป็นงั้นเหรอ
ใช่ไหม คงไม่ปล่อยไว้หรอก
เราไปไปตามหาช่างภาพโช ที่ซัมดัลลีน่าจะดีกว่ามั้ง
จะได้สัมภาษณ์แบบเอ็กซ์คลูซีฟเร็วขึ้น
- นั่นใครมา - มีคนออกมาแล้ว
จะจัดนิทรรศการผลงานช่างภาพโช ที่นี่จริงเหรอครับ
ตกลงยังไงกัน
เหลือชั่วโมงเดียวแล้ว ตอบด้วยครับ
- เธอไม่ได้จะจัดใช่ไหม - ตอบด้วยครับ
คืออย่างนี้ครับ
- อะไรเนี่ย - เดี๋ยวก่อน
พวกเขาจะไม่ประกาศจนกว่าจะวันจริง
- แล้วก็ยกเลิกไปเฉยๆ - ยังไม่ตอบเลย
- บ้าไปแล้ว - มันไม่ถูกนะ
แต่แบบนี้ก็ดีกับเรามากกว่า
โชอึนฮเยกับกรมอุตุฯ
มีเรื่องอื้อฉาวสองเรื่องให้เขียน
- ใช่ - จริง
แบบนั้นนักข่าวจะแห่ไปกรมอุตุฯ
แล้วพอพวกนักข่าวไปจากซัมดัลลี เราก็จะเตรียมนิทรรศการได้สินะ
ใช่ แบบนั้นเลย
เขาจะจัดงานจริงๆ เหรอ
ที่ศูนย์อุตุฯ เนี่ยนะ
แล้วรูปล่ะ
อยู่ที่กรมหมดเลยนี่
เราจะไปเอามายังไง โดยที่ไม่ให้ถูกพวกนักข่าวจับได้
ถ้าพวกนั้นรู้ก็จะพากันแห่กลับมาที่นี่แน่
ไม่มีใครจับได้หรอก ไม่ต้องห่วง
เราอยู่ไหนกันล่ะ
- ซัมดัลลี - ถูกต้อง
เรามีใครอยู่ข้างเรา
กองทัพจมนยอไง
แล้วเราต้องทำอะไรบ้าง
แหม คุณโค
ก็ทำสิ่งที่เราถนัดกันไงคะ
ทำสงคราม
ใช่ เราก็แค่จะบึ่งรถไปทับพวกนั้น
- อือ - รับเรื่อง
ซัมดัล เธอไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
ไว้ใจเราได้
- ใช่ เราจะบึ่งรถทับให้หมดเลย - ใช่
เดี๋ยวก่อนนะครับ เราจะไม่บึ่งรถทับใครทั้งนั้น
เราไม่ได้จะไปฆ่าคนนะ
ใจเย็นกันก่อนค่ะ
นักข่าวเขาก็แค่ทำงานของเขา เราไม่ได้จะไปรบรานะคะ
ไม่ต้องสู้กับพวกนักข่าวหรอกค่ะ แค่ล่อพวกเขาไปที่อื่นตอนเราไปเอารูปก็พอ
แบบนี้นี่เอง
คุณโค เราถนัดนี่เรื่องหลอกล่อคนเนี่ย
โอเค เข้าใจละ
ยงพิล บอกมาสิว่าจะให้เราไปไหน
จะฝ่าเข้าไปยังไงล่ะนั่น
ไม่มีใครเข้าไปได้หรอกแบบนี้
เซนส์ฉันบอกว่าไม่ใช่ที่นี่
โอย ก็นึกว่าจะแยกย้ายกันไปเร็วกว่านี้
ทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย
ต้องรออีกนานไหมเนี่ย
ใกล้ถึงเวลาแล้ว จะจัดหรือไม่จัดล่ะเนี่ย
(โชยงพิล)
เป็นไง เอาเลยไหม
ครับ เอาเลย
โอเค จัดไป
ฟังทางนี้
คือ…
คือว่า…
กรมอุตุฯ ได้…
- ทางโน้น - มีเรื่องอะไรกัน
อะไรน่ะ
พวกนั้นมาทำอะไร
- มาทำอะไรกันครับ - พวกคุณเป็นใคร
กองทัพจมนยอจะเข้าไปทางด้านหน้าตึก
แล้วเราก็แอบเข้าข้างหลัง
แบคโฮ
- ตายจริง คุณ - ขอโทษด้วยนะคะที่ช่วยได้แค่นี้
ไม่เป็นไรเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
อ้าว นั่นโชอึนฮเยนี่
กล้อง
นี่ อยู่ตรงนี้แหละ
ถ้าเข้าไปหาตอนนี้ เขาไม่ให้เราสัมภาษณ์หรอก
ฉันว่าวันนี้เราเจอแจ็คพอตเข้าซะแล้ว
ปิดเลย
ให้เราไปช่วยด้วยไหมครับ
ไม่เป็นไร
ช่วยถ่วงคนพวกนั้นไว้หน่อยนะ
- ครับ รีบไปก่อนจะมีคนเห็น - ขอบใจมาก
ไปกันแล้ว สตาร์ทรถเลย
วันนี้มีงานนิทรรศการที่นี่ไม่ใช่เหรอ
เรามาดูงาน จอดรถที่ไหนเหรอ
ผอ.คะ
ครับ
มีที่จอดรถพอให้พวกเราไหม
ไม่น่าจะพอนะ
ไม่มีครับ เราไม่มีที่จอดรถให้
งั้นหรอกเหรอ
- ไม่มีที่จอด - ที่ไม่พอ
งั้นไว้มาใหม่ก็แล้วกัน
กลับ
- จ้า - จ้า
กลับจ้า
ดีใจที่ได้เจอทุกคนนะ
นักข่าวไม่เห็นใช่ไหม หวังว่าพวกป้าๆ จะออกมาได้นะ
ก็แหงอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงพวกป้าๆ หรอก
ต่อให้เรียกกองกำลังพิเศษ หน่วยซีล หรือนาวิกโยธินมา
ก็สู้กองทัพจมนยอของเราไม่ได้หรอก
ก็จริง
เอาละ
งั้นไปนิทรรศการแรกของคุณกันเลยไหม ช่างภาพโชซัมดัล
โอเค ไปเลย
มาโน่นแล้ว
- ทางนี้ - อยู่นี่
มา ทางนี้
ไป
รีบเข้าไป
- ไป - ก้าวระวังด้วย
สรุปคือแค่ไปเอารูปเหรอ ให้คนแห่ไปเยอะเชียว
แล้วจะจัดแสดงที่นี่น่ะนะ
แค่นิทรรศการของกรมอุตุฯ จะคืนวงการได้เหรอครับ ทำไมต้องลงทุนทำขนาดนี้
ก็ไม่ใช่น่ะสิ
เขาไม่ได้จะคืนวงการ
ต้องมีเหตุผลที่เขาเลือกจัดที่นี่อยู่
ยังไงฉันก็ต้องได้สัมภาษณ์เอ็กซ์คลูซีฟ
ดูรุ่นพี่มุ่งมั่นจะเอาให้ได้เลยนะ ทั้งที่คราวก่อนโดนเขาทำซะอับอาย
อับอายอะไร ไม่เคย
เอาละ
เราบุกเข้าไปเลยดีกว่า ว่าไหม
ยังไงก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว
- เข้าไปกัน - โอเค
- ไป - เข้าไปกัน
อยู่นี่ไง
อะไรกัน จัดที่ล็อบบี้ไม่ใช่เหรอ ยกเลิกเหรอ
ขอโทษด้วยครับที่แจ้งข่าวล่าช้า
นิทรรศการภาพถ่ายของกรมอุตุฯ…
ถูกยกเลิกครับ
- ฮะ - ฮะ
- อะไรกัน - คุณว่าไงนะ
เดี๋ยวนะ
งั้นคุณก็แกล้งทำเป็นว่าจะจัด แล้วมายกเลิกงั้นเหรอ
อะไรนะ คิดไว้แล้วเหรอ
งั้นก็กลับไปซัมดัลลีกัน
- เราโดนต้มซะแล้ว - ไปเถอะ
- รอตั้งหลายชั่วโมง - กลับไปกัน
- ไป - ไป
- มีแต่เรื่องบ้าบอ - มาๆ รีบไปกัน
เราบอกเร็วไปหน่อยไหมครับ
- พวกเขาไปซัมดัลลีกันแล้ว - จะไปรู้เหรอ
ยงพิลมีแผนใหญ่ คงเตรียมตัวกันดีแล้ว
แผนใหญ่เหรอคะ
เขาเป็นทนายจากฝั่งพ่อฉัน
เขาเป็นนักข่าว ญาติห่างๆ ของแม่ฉัน
ลุย
- เข้าไปเลย - เข้าไปเลย
ทำไมพี่อึนฮเยไม่ตอบ
เวลากระชั้นชิดเข้ามาทุกที
พวกนั้นมาทำอะไรกัน
อยู่นี่เอง
จะทำอะไร
นี่เรื่องอะไรกัน
กดดันชอนชุงกิดีกว่า
- ไม่ใช่บังอึนจูเหรอ - อืม
- ชอนชุงกิเหรอ - ทำไมต้องเป็นเขา
อะไร ไอ้เวรนั่นก็สมรู้ร่วมคิดด้วยเหรอ
ไม่หรอก หมอนั่นขี้ขลาดจะตาย ฉันว่าไม่น่าใช่
แต่มันต้องรู้อะไรแน่นอน
มีวิธีให้พี่ได้คืนวงการ แบบมีคนรอปรบมือต้อนรับอยู่นะ
ผมมีแผน
- อะไร บอกมา - อยู่ตรงนั้นเลยนะ
ผมมีแผนแล้วกัน
ผมจะบอกแผนให้ ถ้าพี่ตกลงช่วย
มันเก็บความลับไม่อยู่หรอก กดดันมัน เดี๋ยวมันก็เผยความลับเอง
ให้ตายสิ ทำไมทำแบบนี้
พวกคุณสองคนก็เอาด้วยเหรอ
นี่
บอกมาซะดีๆ
แกรู้ใช่ไหมว่าบังอึนจูแอบรับเงินโปรโมทสินค้า
พูดเรื่องอะไรน่ะ
นี่ ชุงกิ
ฉันเห็นในทีวีบ่อยๆ
ถ้าทำให้สถานการณ์ยืดเยื้อแบบนี้ หนังจะน่าเบื่อนะ
เรารู้ว่าไม่ได้มีการรังแกกันจริง
แถมบังอึนจูยังแอบหาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองด้วย
อะไร…
ไอ้หมอนี่ก็คงได้เงินด้วย
แกถึงได้เอาโปรเจกต์ ไปให้นังคนไร้น้ำยานั่น แล้วพามันมาที่นี่
อย่ามาพูดอะไรส่งเดช ผมก็เพิ่งรู้สองวันก่อนนี่เอง
อะไร
กฎหมายอาญามาตรา 32 วรรค 1
"บุคคลใดช่วยเหลือให้ผู้อื่นกระทำความผิด จะถูกดำเนินคดีข้อหาสมคบคิด
ทุกการกระทำที่ช่วยเอื้อแก่ผู้กระทำผิดนั้นถือเป็น
การสนับสนุนและยุยง"
เห็นไหม แกรู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังเอางานให้
- แล้วจะทำไง - แต่…
ตอนนั้นผมไม่รู้
ผมบริสุทธิ์จริงๆ นะ
ผมพอรู้เรื่องของบังอึนจูอยู่บ้าง
เริ่มจากตรงไหนก่อนดี
ให้ผมพูดใส่แอปอัดเสียงไหม
เราไปนั่งคุยเรื่องนี้กันตรงโน้นดีไหมครับ
บังอึนจูดูแปลกๆ ตั้งแต่ตอนเข้าบริษัทแล้ว
ตั้งแต่เริ่มทำงานให้โชอึนฮเย บังอึนจูก็แอบรับเงิน
แลกกับการเอาสินค้ามาโปรโมทในนิตยสาร
มิน่ามันถึงไม่เข้าคอนเซ็ปต์…
ว่าแต่ บริษัทคุณโพสต์บทความพวกนี้ด้วยเหรอคะ
คุณเชี่ยวชาญด้านอสังหาฯ กับประกาศหางานไม่ใช่เหรอคะ
ใช่ครับ
แต่เราไม่ใช่หนังสือพิมพ์เจ้าเดียวในเชจู
ถ้าเป็นช่างภาพหลัก จะเพิ่มเครื่องแต่งกายได้ตามใจ
บังอึนจูเลยโกหกเรื่องที่โชอึนฮเย ใช้อำนาจข่มเหงรังแก
ผมได้ยินเขาพูดเต็มสองหู
ไหนดูซิ…
(กลุ่มนักข่าวเชจู)
(โฉมหน้าที่แท้จริงของช่างภาพบังอึนจู)
สำเร็จ
- ฮัลโหล - อะไรนะ
- อะไรครับ - หมายความว่าไง
- โชอึนฮเยไม่ได้รังแกผู้ช่วยเหรอ - ฮะ
เปิดดูบทความในเน็ตซิ
ทุกคน คืองี้นะ
เห็นมีคนบอกว่าโชอึนฮเย ไม่ได้ใช้อำนาจกดขี่ผู้ช่วย
ตามหาบังอึนจูเดี๋ยวนี้เลย
- เขาอยู่นี่ใช่ไหม - ใช่
- ต้องไปตามหา - บังอึนจู
รถเราอยู่ไหน
- อยู่ไหน - นี่
นี่ ไปส่งเราหน่อยได้ไหม
อะไรเนี่ย
- จริงหรือเปล่า - เธอทำอะไรลงไป
ข่าวจริงหรือเปล่า
(บังอึนจูแอบรับงานสปอนเซอร์)
(เรื่องโดนโชอึนฮเยรังแกไม่ใช่เรื่องจริง)
(โชอึนฮเยพ้นมลทิน ฉีกหน้ากากผู้ช่วย)
ช่างภาพโช ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
คุณโอเคไหม
บังอึนจูบ้าไปแล้วจริงๆ
เด็กเดี๋ยวนี้น่ากลัวชะมัด
- ฟ้องมันเลยค่ะ - นึกอยู่แล้วว่าคุณบริสุทธิ์
ทำอะไรอยู่
เธอล้างมลทินได้แล้ว แต่ยังดูไม่ค่อยมีความสุขนะ
มันง่ายและเร็วไปหน่อยน่ะสิ
คนที่เคยทึกทักว่าฉันผิดจริง
ตอนนี้มาบอกว่ารู้อยู่แล้วว่าฉันบริสุทธิ์
คอมเมนต์ก็แบบนั้นเหมือนกัน
คนที่เคยเฉ่งเธอ ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปถล่มบังอึนจู
ตอนแรกฉันนึกว่าฉันจะรู้สึกเป็นอิสระ หลังจากความจริงถูกเปิดเผย
แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกแย่แบบนี้นะ
จะรู้สึกแบบนั้นก็ไม่แปลกหรอก
เอารูปไปไว้ข้างในกัน
- สองอันเลยเหรอ - ซัมดัล
- มาแล้ว - คุณโช
ไอ้ชุงกิโดนเราเล่นเละ
- ให้เราทำอะไรต่อ - ดีมาก มาเอานี่ไปที
ขนภาพพวกนี้สินะ จัดไป
เอาไปคนละรูป
ค่อยๆ นะ นี่อะไร ต้องเอาแช่เย็นไหม
ไหงห่อมาซะ
- ขอฉันอันนึง ขอบคุณค่ะ - ได้
- ฉันด้วย - อันนี้หนักเกิน
ผมเอาไปก็ได้ เข้าไปเถอะ
เข้าไป ผมเอาไปเอง
- ซัมดัล ทางนี้ - มาเร็ว
เอารูปไปไว้ข้างในสิ เอาออกมาทำไม
ในโลกที่ทุกอย่าง เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในแต่ละวัน
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ฉันได้ค้นพบหนทางที่จะยืนหยัด และไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง
- นั่นเมฆเหรอ - เร็วๆ
ที่ซัมดัลลี บ้านเกิดของฉัน
- เข้าไปเลย ทางโน้นๆ - โอเค
- ไปเลย - เร็วๆ
ทางนี้ครับ
ก็แค่รูปปรากฏการณ์สภาพอากาศเอง
ทำไมเขาถึงต้องดิ้นรนจะจัดงานขนาดนี้ด้วย
นายไม่อยากรู้เหรอ
อะไรเนี่ย
ให้ตายสิ
นี่คุณรู้เรื่องที่นี่ได้ยังไง
ตอบผมมาสิ
นายคนครั้งก่อนนี่
บอกมานะว่ามาทำไม มาทำไม
ทำไมต้องขู่กันตลอดด้วย
คิดว่ามาทำไมล่ะ มาดูนิทรรศการไง
ทำไม ฉันเข้าไปดูไม่ได้เหรอ
บ้าเอ๊ย
- นี่คุณ - อุ้ย ตกใจ
ดูนิทรรศการ
ให้สนุกนะครับ
อย่าคิดแต่จะหาเรื่อง ไปเขียนข่าวอื้อฉาวเกี่ยวกับเขา
โฟกัสกับงานนิทรรศการของโชซัมดัล
ขอให้สนุกนะครับ
รูปสวยมาก
แต่ฉันเป็นนักข่าว
หน้าที่ฉันคือหาเรื่องมาเขียน
(นิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกของโชซัมดัล คนของฉันกับสภาพอากาศ)
- คิดว่าแบบนี้ดีกว่านะ - ก็ว่างั้น
นี่
ซัมดัล อันนี้เอาไว้สูงขนาดไหน
สูงๆ เหรอ ได้เลย
โพสท่าอะไรเนี่ย
ทีแรกโพสดีมากนะ
ดูดีสุดๆ
แม่คงดีใจมาก
ดูสิ มีสายรุ้งด้วย
เรียบร้อยค่ะ
แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนะ
หนูถ่ายรูปสายรุ้งไปเมื่อกี้แล้ว
พอเอาฟิล์มมาซ้อนกัน
จะมีสายรุ้งสวยๆ พาดผ่านหน้าคุณยายกึมอ๊กด้วยนะคะ
เขาบอกว่าจะมีสายรุ้งด้วยนะ
สายรุ้งที่เป็นเส้นทาง เชื่อมต่อกาลเวลาให้คุณยายกึมอ๊ก
(กาลเวลากับสายรุ้ง)
ลุงทำตัวสบายๆ เลย
สวยค่ะ
ซัมดัล ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนะ
- แน่ใจเหรอ - ลุงเชื่อหนูเถอะน่า
สวยค่ะ
พร้อมนะคะ
โอเค ได้แล้วค่ะลุง
อาทิตย์ทรงกลดที่ซ้อนทับรอยยิ้มของลุงซังแท
(แม่ของฉัน โคมีจา)
แม่ของฉัน โคมีจา
(พ่อของฉัน โชพันชิก)
แล้วก็พ่อของฉัน โชพันชิก
ถอยไปอีกนิดนึงไหม
- เอาลงอีกหน่อย - อีกหน่อย
ป้าๆ ทำตัวสบายๆ
ไปเลยค่ะ
เดินเป็นแถวตรงสิ
ดีแล้วค่ะ ไม่ต้องตื่นเต้น
- อุ๊ย - ทำตัวให้ธรรมชาติ
ตื่นเต้นจัง
อย่ามองซัมดัลสิ
ก็ได้
ทะเลของเหล่าแฮนยอ เหมือนเส้นทางที่เต็มไปด้วยดอกไม้
และ…
(เมฆหางเครื่องบินกับแฮนยอ)
ป้าๆ แฮนยอของฉันที่สดใสเหมือนกับดอกไม้
(ศูนย์โลมาเชจู)
(แฮดัลกับฮายูล จีชานกับเหล่าโลมา)
(จินดัลกับเมฆหลุม)
แก๊งพาวเวอร์เรนเจอร์ของฉัน
(พาวเวอร์เรนเจอร์ ลุย!)
และ…
โชยงพิลของฉัน
(ยงพิลกับเมฆจานบิน)
(นิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกของโชซัมดัล)
สถานที่ที่ฉันสามารถเป็นตัวของตัวเองได้
(คนของฉันกับสภาพอากาศ)
บ้านเกิดของฉัน
คน
ของฉัน
เมื่อฉันตั้งใจมองดูคนรอบตัว
ก็เห็นตัวเองและเส้นทางของฉันในตัวพวกเขา
(ตอนสุดท้าย)
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(สายตาอบอุ่นที่มองคนของเธอ นิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกของโชซัมดัล)
(อินเด็กซ์เดลี นักข่าวอันคังฮยอน)
แหม
อะไรของเขา
(โชอึนฮเยเริ่มต้นใหม่โดยใช้ชื่อจริง)
(หลายคนรอให้เธอกลับแผ่นดินใหญ่)
ฮึบ
พร้อมจะสู้ศึกยัง
แม่หกตกใจ
ใจร่วงไปอยู่ตาตุ่มเลย
ออกมาสิ
ไปเดินเล่นกัน
ดีเหมือนกัน แป๊บนึง
หัวเราะฉันเหรอ
เปล่าซะหน่อย
ก็แค่เธอแต่งตัวเหมือนคนเชจูซะที
ครั้งแรกที่เธอออกมาเดินเล่น เธอแต่งซะเต็มยศ โคตรฮาเลย
ไม่ได้แต่งเต็มยศซะหน่อย
เออนี่ ฉันอยากรู้เรื่องนึง
อือ
ตอนฉันอยู่แผ่นดินใหญ่ ทำไมนายไม่ติดต่อหาฉัน
ก็…
ฉันไม่มีเบอร์เธอ
ทำไมจะไม่มี
ที่อยู่สตูดิโอฉันไง
ทุกครั้งที่ฉันได้รางวัล นายก็จะส่งดอกไม้มาให้ฉัน
- ฉันเองค่ะ - มีดอกไม้มาส่งครับ
ขอบคุณค่ะ
(แฟนหมายเลขหนึ่ง บู)
รู้ด้วยเหรอ
รู้สิ ก็คนส่งชื่อบู
คนนามสกุลนี้ที่ฉันรู้จักก็มีแค่นายนี่แหละ
ก็นึกว่านายอยากให้ฉันรู้
ก็คงงั้นมั้ง
ลึกๆ ฉันคงอยากให้เธอรู้
ถ้าคิดว่าโอกาสมาถึงแล้ว อย่างน้อยนายก็ควรบอกเขาไปนะ
ถ้าฉันรู้สึกว่าโอกาสนั้นจะไม่มีวันมาถึงเลยล่ะ
ถ้างั้น…
นายก็ควรยอมแพ้
ยอมแพ้… งั้นเหรอ
ถ้าเห็นว่าไม่มีหวัง
ก็ยอมแพ้เถอะ ซังโด
มันเป็นรักข้างเดียว
ซังโด
หือ
อย่าบอกนะว่า
คนที่นายแอบชอบ
ใช่…
ไม่ใช่เธอหรอกน่า ไม่ต้องห่วง
ไม่ใช่…
นี่ รู้แล้วย่ะ
ก็แค่ถามเฉยๆ
ก็ต้องไม่ใช่ฉันอยู่แล้ว แหม
ดูผิดหวังนะ
ก็ผิดหวังสิ
ก็นึกว่าฉันมีเสน่ห์ที่ฉันไม่รู้ ที่ทำให้ผู้ชายห้ามใจไม่ได้
ซังโด รู้ไหมว่าอย่างนายเนี่ย ผู้หญิงที่โซลคงพากันต่อแถวรอเดตยาวเลย
- อย่าเว่อร์สิ - จริงๆ
ไว้ไปโซล ฉันจะหาให้คนนึงนะ สนไหม
ฉันไม่นัดบอด
ลองไปสักครั้งน่า เอาไหมๆ
- ก็ได้ - โอเค ตกลงนะ
แม่ หนูเป็นแฮนยอด้วยดีไหม
ทำไม
ก็หนูว่ายน้ำเก่ง
ได้ดำน้ำกับแม่ก็คงจะดี
จะบ้าเหรอ
มันไม่เหมือนว่ายน้ำ
รู้หรือเปล่าว่ามันโหดหินขนาดไหน
เอาชีวิตไปเสี่ยงเปล่าๆ
แล้วทีแม่ล่ะ
แม่ก็เอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงเหมือนกัน
ถ้าหนูไปด้วย หนูจะดูแลแม่ได้…
พูดอะไรบ้าๆ
แม่ไม่มีวันขอให้ลูกๆ มาดูแลหรอก
โรงเรียนแฮนยอเหรอ
ก็ไม่ใช่ว่าจะทำแน่ๆ หรอก แค่อยากลองหาข้อมูลดูก่อน
พอคุณพูดเหลวไหลแบบนั้น ฉันเลยคิดไม่หยุดเลย
เรื่องเหลวไหลที่ไหนกัน ผมว่าคุณควรทำจริงๆ นะ
ถามผมทำไม แม่คุณเป็นหัวหน้าแฮนยอ
แม่ฉันภูมิใจกับงานมาก บอกว่าเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
แต่แม่ไม่อยากให้ลูกทำ
ใช่ ไม่มีพ่อแม่คนไหน อยากให้ลูกต้องลำบากเพราะตัวเองหรอก
อืม ฉันคงรู้ดีสุดแล้วว่ามันรู้สึกยังไง
ฉันไม่ชอบเลยตอนที่ฮายูลตัดสินใจทำอะไร
เพราะมีฉันเป็นต้นเหตุ
แต่ว่า
ถึงฉันจะเป็นแม่คน
แต่ฉันก็ลืมคิดถึงความรู้สึกแม่ฉันตลอดเลย
แม่คุณก็คงเป็นแบบนั้นกับยายคุณเหมือนกัน
เหรอ คงงั้นแหละใช่ไหม
เฮ้อ
เดี๋ยวนะ ทำไมเราเข้าใจกันดีจัง
บอกความจริงมา คุณมีลูกลับๆ อยู่ใช่ไหม
ดูออกเหรอ
จริงเหรอ
นัมชุน
อย่าล้อเล่นสิ เชื่อไปแล้วจริงๆ นะเนี่ย
คุณนี่ก็
มาคิดๆ ดูแล้ว คุณร่าเริงตลอดเลยนะ
ฉันเหรอ
ใช่สิ ทำไมจะต้องไม่ร่าเริงด้วยล่ะ
แต่อีกหน่อยที่ฮายูลมีแฟน
แล้วเลือกอยู่กับแฟนมากกว่าฉัน ฉันก็คงจะเศร้าเหมือนกัน
งั้นคุณก็มาอยู่กับผมสิ
ฮะ
กับคุณเหรอ
ฮะ อืม
เพราะว่า
คุณก็มีแฟนได้เหมือนกัน
และก็เป็นผมได้
ดังนั้น…
ก็แปลว่าเราคบกันได้
ฮายูล อ่านหนังสืออีกแล้วเหรอจ๊ะ
เปล่าค่ะ
หนูวาดรูป
โอ้โฮ วาดรูปก็เก่งนะเนี่ย
เขาเรียกว่าอะไรนะ ศิลปิน
โตมาหนูเป็นศิลปินสิ
แล้วนี่วาดอะไรอยู่เหรอ
วาดนี่เหรอ
นี่แม่หนูนี่
แล้วนี่ก็ประธานศูนย์โลมานี่
ใช่ค่ะ
แม่กับคุณลุงที่ศูนย์โลมา
แล้วหนูวาดสองคนนี้ทำไม
หนูถ่ายรูปนี้มาเหรอ
- อืม - ถ่ายทำไม
ไม่มีเหตุผลค่ะ
ฮายูลก็คงว่ายน้ำเก่งเหมือนกัน
ฮะ ฮายูลเหรอ
หมายความว่าไง ว่ายไม่เก่งเลยต่างหากล่ะ
ฮะ
ฮายูลฝันอยากเป็นนักว่ายน้ำ
แต่ว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ
ความฝันของฮายูล
คือเป็นนักกีฬาว่ายน้ำค่ะ
ถ้างั้นทำไม…
แม่เป็นอะไร
ไหนว่าอยากคุยกับหนู
ฮายูล
ทำไมไม่เคยบอกแม่เลยว่าความฝันของหนูคืออะไร
ฮะ จู่ๆ แม่ก็เสียใจเรื่องนี้เหรอ
แม่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ
หนูกลัวน้ำนี่
แล้วทำไมถึงอยากเป็นนักว่ายน้ำ
อะไรนะ
แม่รู้เรื่องนั้นได้ไง
บังเอิญรู้น่ะ
หนูกลัวน้ำ ว่ายน้ำไม่เป็น
แล้วทำไมอยากเป็น
ตอนนี้หนูกลัวน้ำก็จริง
แต่อีกสองสามปีอาจจะหายกลัวก็ได้
หมายความว่าไงล่ะ
ถ้ากลัวก็ไม่ต้องทำสิ
หนูชอบวาดรูปมากกว่าเยอะเลยนี่
แล้วจะอยากว่ายน้ำทำไมถ้ากลัว
เพราะแม่ใช่ไหม
ฮายูล
แม่ไม่ชอบที่ลูกทำแบบนี้เลยนะ
แม่ไม่อยากให้หนูทำตามความฝันที่ไม่สำเร็จของแม่
แม่เกลียดมาก
หนูไม่ใช่แม่ แล้วจะทำไปทำไม
เพราะเป็นความผิดของหนู
หนูคือเหตุผลที่แม่เลิกว่ายน้ำ
เพราะหนูเกิดมา
หนูถึงควรทำ
ชาฮายูล
แม่มีทางเลือก แต่แม่เลือกที่จะไม่ทำต่างหาก
เพราะแม่ชอบลูกเยอะกว่ามาก
แม่เลือกที่จะเลิก เพราะแม่รักหนูมากกว่ารักที่จะว่ายน้ำ
แม่ไม่ชอบใจเลยนะ ไม่สิ แม่เกลียดมากเลย
แม่ไม่ชอบที่ลูกคิดมาก แถมยังคิดถึงหัวอกแม่มากเกิน
แม่ไม่ชอบที่ลูกใจดีมากด้วย
แม่อยากให้ลูกงอแง อยากให้เอาแต่ใจ ทำแต่สิ่งที่ตัวเองอยากทำบ้าง
แล้วแม่ล่ะ
สิ่งที่แม่อยากทำล่ะ
แม่จะทำ
สิ่งที่แม่อยากทำเอง
ความฝันของแม่
แม่จะทำให้เป็นจริงเอง
เพราะงั้นหนูก็ควร…
ทำอะไรก็ตามที่หนูอยากทำ
ไม่ต้องร้องนะ
ไม่เป็นไร
ไม่ต้องร้อง
- แม่ - อุ๊ยตาย
สอนหนูดำน้ำที
หนูอยากทำ ไม่ใช่เพราะแม่ แต่เพราะหนูอยากทำ
หนูอยากกลับมาว่ายน้ำอีก
(ซัมซงจางโมเทล)
จะนอนในนั้นจริงๆ เหรอครับ
อืม
อยู่เป็นเพื่อนผมได้ไหม
ผมไม่แบ่งที่นอนกับใครครับ
สาบานเลย ผมเห็นจริงๆ
ผมเห็นแมลงสาบ
ท่านประธาน แล้วคุณจะนอนในนี้ยังไง…
ราตรีสวัสดิ์ครับ
เฮ้อ
(โชจินดัล)
เพราะผมรักคุณ
ใช่
เพราะผมรักคุณ
- สวัสดีค่ะ - ครับ
ไม่เห็นต้องรีบวิ่งมาเลย
ตอนที่…
เห็นคุณที่นี่ครั้งแรก
รู้ไหมฉันกลัวอะไรที่สุด
ฉันกลัวว่าความรู้สึกที่คุณ มีให้ฉันในอดีตจะกลับมาอีกครั้ง
ทั้งที่คุณก็แทบไม่มูฟออนอยู่แล้ว
ฉันกลัวว่ามันจะเป็นแบบนี้อีก
เก็บของซะแล้วกลับไปบริษัทคุณพรุ่งนี้
ยังไงแม่ฉันก็ยืนกรานต่อต้านสวนสนุกวันยังค่ำ
ให้มันอยู่ที่นัมดัลลีนั่นแหละถูกต้องแล้ว
จัดลำดับความสำคัญใหม่
ฉันอยากให้คุณเป็นประธานเอเอสกรุ๊ปซะ ฉันพูดจากใจจริงเลย
แล้วความรู้สึกที่คุณมีต่อผมล่ะ
มันกลับมาไหม
ทำไมคุณไม่เคยนึกถึงใจตัวเองเวลาตัดสินใจอะไร
ตอนหย่ากัน คุณบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว
บอกว่าผมอยู่เอเอสต่อไปก็เป็นเรื่องที่ถูกต้อง
แม้แต่ตอนนี้ คุณก็บอกว่า ผมกลับไปบริษัทเป็นเรื่องที่ถูกต้อง
ทำไมคุณถึงพยายามจะทำอะไรที่มันถูกต้องอยู่ตลอด
หัวใจของคุณ
หัวใจของโชจินดัล
คุณไม่เคยคำนึงถึงเลย
คุณรักผมไหม คิดถึงผมไหม
นี่ต่างหากที่ผมอยากรู้
ผมรู้คุณชอบผม
ผมรู้คุณรักผม
ตื่นสิ
- ตื่น… - ตื่นอยู่
โอเค
ถ้ามันไม่ใช่ความรัก
แล้วคุณยิ้มให้ผมทำไม
ฉันไม่เคยยิ้มให้คุณ
เคยสิ
ทำไมคุณเป็นห่วงผม
ถ้าคุณไม่รักผม
ก็ได้
ก็เพราะรักนั่นแหละ
แต่ฉันรักคุณไม่ได้
ไม่มีทางรักได้
โอเคไหม
ไม่โอเค
ฉันจะไม่ทนทุกข์อีก
บ้าจริง
เห็นฉันเป็นคนยังไง
- นี่ - อะไร
ไปซะ
กลับไปแผ่นดินใหญ่
ไม่
ดีมาก
ดีมาก จินดัล
นี่
(ซัมซงจางโมเทล)
- ไอ้บ้า - อะไร
ถามจริง
โอ๊ย อะไรเนี่ย
จอนแดยอง กล้าดี…
ไม่อยากจะเชื่อ
เดี๋ยวเหอะ
นี่ ทำไมคุณมาอยู่นี่
ไม่สิ ทำไมฉันมาอยู่นี่
เดี๋ยวก่อน
ที่รัก แมลงสาบๆ
ที่รัก มีแมลงสาบอยู่
ตายแล้ว
ทำไงดี จะบ้าตาย
- ใส่เสื้อผ้าสิ โอ๊ย - ที่รัก
ใส่เสื้อผ้าเลยนะ ไอ้บ้า
- ใส่เสื้อผ้า - เสื้อผ้าเหรอ อยู่โน่น
- นี่ - หือ
ลุกเดี๋ยวนี้
- ครับ - ฉันจะไปส่งบ้าน
จริงเหรอ
ลุก
- ครับ - ไป
- อืม
- ครับ - เข้าใจได้
- ครับ - มันไม่ถูกต้อง
ทำไมล่ะ
เข้าไป ไป
ไม่ใช่ในนั้น ในนี้
คืนนี้ผมจะนอนนี่
เดี๋ยว
- จะนอนนี่เหรอ - อืม
แมลงสาบ
มีแมลงสาบตัวเท่านี้อยู่ในนั้น
สาบานเลยว่าเห็น
อีตาบ้า
เยอะจริงๆ
นี่ เจ้าแมลงสาบ
ตรงโน้น
มันวิ่งหนีเข้าไปใต้เตียง
ตรงโน้น
อยู่ไหน
เจ้าแมลงสาบ
ไม่
อยู่โน่น
- โน่น - ตรงนี้เหรอ
อยู่โน่น
โน่น
- เจ้าแมลงสาบ - เจ้าแมลงสาบ
ไม่มี
คือว่า…
ฟังนะ
ตอนนี้
ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย
ไว้คุยกันพรุ่งนี้แล้วกัน
ถ้าเราไม่สนเอเอสหรืออะไรเลยล่ะ
ถ้าเราสองคน
แค่รักกันแบบ…
ไม่มีอะไรมากั้นล่ะ
(บันทึกพยากรณ์ ปี 2023 เล่มสาม)
(โชยงพิล ได้รับตำแหน่ง)
(ที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก)
เดี๋ยว อะไรครับเนี่ย
ยินดีด้วยนะครับนักพยากรณ์โช
เก่งสุดยอดเลย
ผมสมัครให้
ไงล่ะ บอกแล้วว่าคุณทำได้
ลืมเรื่องนี้ไปได้เลย ผมไม่ไปหรอก
นี่ ยงพิล
อะไรล่ะครับ
คุณได้รับเลือกให้เข้าองค์การอุตุฯ โลกนะ
ความฝันอันยาวนานของคุณเป็นจริงแล้วเนี่ย
ผมบอกหลายครั้งแล้วไงครับว่าผมไม่ไป
ทำไมไม่ไปล่ะ มีแต่คนอยากไป
ยงพิล นี่เป็นความฝันของคุณนะ
ฉลองที่โชซัมดัลได้กลับ…
- แผ่นดินใหญ่ - แผ่นดินใหญ่
ถ้าไม่มีพวกนาย ฉันคงทำไม่ได้
- ขอบคุณนะ - ไม่เอาน่า
ไม่ต้องขอบคุณเราหรอก
เออนี่ ทำไมไปช่วยไอ้เวรนั่นถ่ายรูปล่ะ
นั่นสิ
มันยืนอยู่ปากเหวแล้ว ไม่ต้องถีบมันลงไปหรอก
แล้วมันก็อุตส่าห์บอกเราหมดไส้หมดพุงเลยด้วย
จะว่าไป ในเมื่อแฮดัลจะเป็นแฮนยอ
ยงพิลก็ไม่ต้องคอยดูแลป้าโคแล้วสิ
ไม่ต้องใช้ทุ่นลายดอกแล้ว
- ใช่ - ยงพิลจะได้ใส่เสื้อขนสัตว์ซะที
เสื้อขนสัตว์เหรอ หมายความว่าไง
มันชอบพูดตลอด
ว่าโซลเหมือนเสื้อขนสัตว์ของทาร์ซาน
แล้วเชจูก็เหมือนกางเกงในทาร์ซาน
แล้วดู พอรักกันปุ๊บ มันก็ใส่เสื้อขนสัตว์ปั๊บ
เออจริง
ยงพิลจะได้กลับไปแผ่นดินใหญ่แล้วเพราะซัมดัล
ไอ้หมอนั่นเอาเปรียบทาร์ซานชัดๆ
น่าสงสารทาร์ซาน
แต่แบบนี้ก็ดีแล้ว
มันเก่งเกิน ไม่เหมาะอยู่นี่ ควรได้ไปสวิตเซอร์แลนด์แล้ว
- อืม - ทำไมต้องไปสวิตเซอร์แลนด์
- ไม่รู้เรื่องเหรอ - อะไร
เป้าหมายสูงสุดของนักพยากรณ์เกาหลี
มีแค่ระดับหัวกะทิหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ที่ได้ไปดับเบิลยูเอชโอ
- ดับเบิลยูเอ็มโอ - อืม
องค์การอุตลุดฯ โลก
- อุตุฯ โลก - อุตุฯ โลก
ยงพิลเข้าได้เหรอ
ก็แหงสิ มันเก่งเกินคน แต่ปัญหาคือที่ผ่านมามันไม่ยอมสมัคร
ทำไมไม่สมัครล่ะ
มันบอกว่าไม่สนใจ
แต่ถ้าไป มันก็จะได้เข้าถึงข้อมูลที่ดีที่สุดของที่นั่น
มันค้นคว้าเองมาหลายปีแล้ว เรื่องสภาพภูมิอากาศโลก
ก็เลยคิดว่ามันคงจะอยากไป
ช่างมันเหอะ ไม่มีใครเข้าใจมันหรอก
อย่างน้อยมันก็จะไปสำนักงานใหญ่
อดเศร้าไม่ได้เหมือนกันนะที่เธอจะไปอีกแล้ว
- นั่นดิ - จริง
จะว่าไป
มีเธอกับมันแค่สองคนที่กลับไป หลังจากล้มเหลวกลับมานะ
- นี่ - เอาอีกแล้วนะ
- เลิกพูดแบบนั้นได้แล้ว - เอาอีกแล้วนะ
แล้วไง
ก็มันจริงที่เราล้มเหลว
ไม่ต้องคอยระวังคำพูดหรอก
ใช่ ก็แค่พูดเรื่องจริง
พวกนายก็เคยล้มเหลว
นายล้มเหลวก่อนเพื่อนเลย กยองแท
อึนอูล้มเหลวก่อนจะได้เป็น นักวาดการ์ตูนด้วยซ้ำเหอะ
ฉันไม่ได้ล้มเหลว ฉันกลับมาหาเงิน
- ใช่ - ฉันไม่เคยไปเหยียบที่นั่นด้วยซ้ำ
นี่ พอแล้ว
ฟังเรื่องพวกนี้แล้วสลด
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไปโซลอีกรอบเลยสิ
อย่าพูดงั้นนะ เดี๋ยวพวกมันเอาจริง
เอาไหม
เอา
บ้าน่า อย่าตัดสินใจบุ่มบ่าม
- ไม่ได้บุ่มบ่าม - นายไปกับเราด้วยสิ
- ไปทำไม - ไปเปิดสาขาที่ชองดัม
- ตลกแล้ว - แล้วกยองแททำพาร์ตไทม์ที่นั่น
- เหมาะเลย - ร้านฉันเจ๊งพอดี
- ดับเบิลยูเอ็มโอ - อุตุฯ โลก
ยงพิลเข้าได้เหรอ
มันเก่งเกินคน แต่ปัญหาคือที่ผ่านมามันไม่ยอมสมัคร
- ไม่เป็นไรนะ - อือ
อ้าว มีขยะด้วย
(ได้รับตำแหน่งที่องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก)
(โชซัมดัล)
นี่ ยังอยู่ที่กบดานอยู่เหรอ
ไปพูดให้ไอ้พวกนั้นตื่นเต้นทำไม
ตั้งหน้าตั้งตาจะไปกันหมดแล้วเนี่ย
ถ้ามันเก็บกระเป๋ากันตอนนี้ ฉันจะไม่แปลกใจเลย
รู้น่า
แต่ถ้าพวกนั้นมีเรื่องคาใจ กลับไปสะสางก็ถูกแล้วนี่
พวกมันล้มเหลวกลับมาทีนึงแล้วนะ ตอนนี้ก็อุตส่าห์ตั้งตัวกันได้แล้วแท้ๆ
อายุยังไม่ถึง 40 กันเลย มีอะไรหยุดยั้งได้ล่ะ
ถ้าล้มเหลวอีก ก็กลับมาพักใหม่สิ
ก็จริง
แต่ใครล่ะที่เพิ่งล้มเหลวกลับมาร้องไห้ขี้มูกโป่ง
นั่นมันผ่านไปเป็นชาติแล้วย่ะ
ไม่นานนี้เองเหอะ
นี่
- ยงพิล - หือ
แล้วนายล่ะ
หือ
นายมีไหม
มีอะไร
เรื่องที่อีกหน่อยนายจะเสียใจถ้าไม่ได้ทำตอนนี้ไง
ไม่มีเลยเหรอ
ถ้ามีล่ะ
ถ้ามี นายก็ควรทำเลย
ไม่มีหรอก
ไม่มี
องค์การอุตุฯ โลก สวิตเซอร์แลนด์
นายเข้าได้แล้ว
นี่เป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิต
แน่ใจเหรอว่านายจะไม่เสียใจถ้าไม่ไป
เดี๋ยวนะ ฉัน…
ฉันขยำมันทิ้งแล้ว
- เพราะฉันไม่อยากไป… - ฉันรู้ว่านายอยากไป
ฉันรู้ว่านายอยากไปมาตลอด แต่ยอมอยู่ที่นี่เพราะแม่ฉัน
แล้วตอนนี้ ฉันก็เป็นเหตุผลให้นายไม่ไป
ซัมดัล ถ้าเธอกลับไปแผ่นดินใหญ่ตอนนี้
เธอจะต้องเริ่มใหม่หมด ซึ่งมันไม่ง่ายแน่
แล้วก็นะ
ตอนนี้ฉันก็ยังเสียใจที่ทิ้งเธอ ไว้ที่นั่นคนเดียวมาตลอดแปดปี
ฉันเสียใจมากจริงๆ
ฉันไม่เป็นไร ฉันไม่จำเป็นต้องไป
เห็นไหม นึกอยู่แล้วเชียว
โชยงพิล ฉันไม่ใช่โชอึนฮเยแล้วนะ ฉันโชซัมดัล
นายทำให้ฉันไม่กลัวอะไรแล้ว
เพราะนายคนเดียวเลย
- เป็นอะไร - ฮะ
เธอโอเคไหม
เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม
เป็นอะไร ใครทำเธอร้องไห้
ฉันอยากกลับบ้าน
ฉันอยากกลับเชจู
มันโหดร้ายเกินไป
โชซัมดัล
ว่าไงเหรอ
เธอโอเคไหม
ตามหาเธอคนนั้นกัน เราทำได้
ไม่ใช่ช่างภาพโชอึนฮเย แต่เป็นโชซัมดัล
อะไรนะ
ฝันของเธอหายไปแล้วก็จริง แต่เธอยังอยู่
กรมอุตุฯ จะจัดงานแสดงภาพถ่าย
เธอควรสมัครดูนะ
โชซัมดัลก็ชอบถ่ายรูปด้วย
โชซัมดัล นางเคยใช้นี่
ช็อตเดียวอยู่
เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
เธอมีพ่อแม่ มีพี่น้อง มีเพื่อนๆ
เธอมีฉัน
นายสนับสนุนความฝันของฉันมาตลอด
เพราะงั้นฉันจะทำเพื่อนายบ้างไม่ได้เหรอ
(สองปีต่อมา)
(ร้านดังของซังโด)
- อร่อยจัง - ไง
ซัมดัล
คุณโช
มาสายตลอดเลย เป็นดาราเหรอ ปลาเย็นหมดแล้ว
- ปลาดิบมันเย็นอยู่ละไหม - ยิ่งเอาออกมานาน มันก็ยิ่งเย็นไง
ได้ข่าวว่าเดี๋ยวนี้ประสบความสำเร็จมาก เลยแกล้งทำเป็นยุ่งละสิ
ไม่ได้แกล้ง ยุ่งจริงๆ
แล้วรู้ไหมว่าวันนี้ที่ยุ่งๆ เนี่ยเป็นเพราะใคร
ขอโทษนะ
แฟนติงต๊องของเธอรบเร้าให้ฉัน ปล่อยตัวเธอก่อนเวลาเลิกหนึ่งชั่วโมง
ฉันขอสั่งสอนเขาหน่อยนะ ถ้าฉันได้เจอเขา
ค่ะ เขาอยู่ตรงนี้แล้ว
ให้คุณอึนบีเลิกงานเร็วอีกแล้วเหรอ
มีปัญหาอะไร ก็ฉันคิดถึงแฟนมาก
นี่แฟนคนแรกของเพื่อนนะเฮ้ย
ให้เลิกเร็วมันจะตายเหรอ
งั้นก็อย่าให้เห็นเลิกกันเชียวนะ
ไม่งั้นฉันจะให้นายชดเชยกะดึก ที่ฉันทำแทนอึนบีให้หมดเลย
- ทำเยอะมากเลยเหรอ - จริงสิ กยองแทมันพูด
ต่อหน้าคุณไม่ได้มาปีนึง แล้วไปจีบกันได้ยังไง
นั่นสิ กยองแทพูดกับผู้หญิงไม่เคยได้
ถึงได้โสดมาตลอด
คนเราตกหลุมรักกันได้ กระทั่งในช่วงสงคราม แค่นี้จิ๊บๆ ค่ะ
คือ…
- ครับ - คะ
คือว่า…
ผม…
ปกติ
ผมจะ…
นี่คุณ
ครับ
คือ…
ไม่ส่งข้อความหาฉันล่ะ ถ้าอยากพูดอะไร
อ้อ
ฉันใจร้อนน่ะ ทำแบบนี้แล้วใจจะขาด
ข้อความ…
- งั้น… - ค่ะ
แป๊บ…
ผมชอบคุณ
แต่รู้ไหม
ช่วงคบกันหกเดือนแรก เราส่งข้อความคุยกันอย่างเดียวเลย
- จริงเหรอ บ้าไปแล้ว - จริงๆ
อึนบี ทำไมคบเขาล่ะ คิดดีๆ นะ
อิจฉาเหรอ
งั้นก็รีบมีแฟนเป็นตัวเป็นตนบ้างสิ
อะไร…
นี่
กยองแท ปากนายนี่ไม่เคย จะพูดอะไรดีๆ ได้เลยสินะ
ก็เหมือนอย่างที่ฉันเคยบอกไง
ตั้งแต่เกิดเรื่องกับเธอสองคน เราก็ขาดการติดต่อกับยงพิลไปด้วยเลย
ทำไมฉัน…
อะไรจ๊ะ
อะไร
- กยองแท นายนี่มันเหลือเกินจริงๆ - หมายความว่าไง
- อะไรนะ - อุ๊ยตาย
มันซูเนี่ยนะ
ตลกแล้ว
มันซูทำไม
พนักงานพาร์ตไทม์คนนั้นน่ะ
บริจาคเงินให้ซัมดัลลี พันล้านวอนแล้วก็หายตัวไปเลย
บ้าไปแล้ว
เหลวไหลน่า ไปเอาเงินมาจากไหน
เรื่องจริง
จริงเหรอ
เรื่องจริงใช่ไหม
- แฮดัล - ยังไง
นี่ เขาเอาเงินมาจากไหน
ก็บอกว่าพันล้านไง
เขาทิ้งโน้ตที่เขียนว่า "ขอบคุณครับ" ไว้
แล้วก็หายตัวไปเลย
โธ่เอ๊ย เลิกโม้แล้วรีบๆ ทำทรีตเมนต์สักที
พี่ แค่นี้ก่อนนะ
หนูไม่ได้โม้นะแม่
พวกนางควรได้รู้ด้วย
ใช่ไหมล่ะ ข่าวดีขนาดนี้
ป้าๆ รอก่อน
เกลี่ยให้ทั่วหน้าเลยนะคะ
- ตบเบาๆ ให้ซึมเข้าผิว - อืม
- ตบ - อืม
ตบให้ทั่วๆ
- โอเค - ทั่วๆ
แฮดัล
ชุ่มชื้นมากเลย
ช่วงนี้หนาวมาก ผิวหนูแห้งมากเลย
เราโชคดีจริงๆ ที่เธอมาอยู่กลุ่มแฮนยอกับเรา
ใช่
ทาด้วยไหม ฮายูล
แหม
นี่ นั่นจอนแดยอง ประธานเอเอสแอร์ไลน์นี่
คนที่ลาออกจากตำแหน่ง แล้วมาที่นี่เพราะผู้หญิงน่ะเหรอ
- อืม - ว้าว
ไม่รู้ว่ามันน่าทึ่งหรือน่าขำดี
ฝากดูลูกเรือใหม่ด้วยนะ
แล้วมาบอกฉันอีกที
- แต่ประธานจอน - หือ
ภรรยาของคุณ
- ผมหมายถึงคุณจินดัล - ใช่
เธอไม่ได้เป็นแอร์นี่ครับ
- เธอเทรนแอร์ไม่ใช่เหรอ - อืม
แล้วทำไมเธอลากกระเป๋าทุกวันเลยล่ะครับ
ผมก็สงสัยเหมือนกัน
เจ้าชาย ที่ผ่านมาทรงไปซ่อนตัว ที่ไหนมาเหรอพ่ะย่ะค่ะ
ทำไมอยากรู้ขนาดนั้นล่ะ
โทษที
ก็แค่ที่ที่มีหัวใจ
ที่ที่อบอุ่นหัวใจมากๆ
- จริงเหรอพ่ะย่ะค่ะ - รู้จักซัมดัลลีไหม
- ซัมดัลลีเหรอพ่ะย่ะค่ะ - ซัมดัลลี
อะไรนะ อยู่ๆ ก็มาไม่ได้เหรอ
ผมก็จะประสาทกินเหมือนกัน
ผมเพิ่งคุยกับเขาเมื่อเช้านี้เอง
- แล้วตอนนี้เขาก็อยู่ญี่ปุ่นแล้ว - นายไม่เคยทำหน้าที่…
ไม่มีนางแบบแล้วจะถ่ายยังไง
ก็นั่นสิครับ
ค่าปรับที่ยกเลิกคงจะ…
ทำไงดี
รีบไปหาคนมาแทน ไม่งั้นก็ต้องยกเลิก
เราจะไปหานางแบบแนวหน้าจากไหนได้ล่ะตอนนี้
เราซวยใหญ่เลยนะถ้าต้องยกเลิก
พี่
คนนี้เป็นไง
คนไหน
ผมเห็นในข่าวว่าเขาเพิ่งกลับจากอเมริกาวันนี้
พี่กับเขาสนิทกันมากนี่
จะบ้าเหรอ
เราไม่ได้สนิทกัน แค่รู้จักผ่านงานเฉยๆ
ยังไงเขาก็ไม่มาอยู่ดี
ช่างเถอะ ยกเลิก
พี่ ช่วยผมด้วย…
ไม่สิ พี่ช่วยเราทีเถอะ
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
โทรหาเขาดูก่อน
เผื่อได้ไง
นะพี่นะ
คิดว่าเขาจะมาไหมคะ กะทันหันขนาดนี้
เลิกถ่ายกันดีกว่า
ที่เราขอมันก็มากไปจริงๆ ไม่มีใครทำให้หรอก
วันนี้พอแค่นี้เถอะ
ชอนชุงกิ ยกเลิกงานนี้ซะ
มาแล้ว
เขามาแล้ว
- อะไรนะ - พี่ เขามาจริงๆ
- ฮะ - มาแล้ว
เตรียมถ่าย
คุณโช
พี่
ที่นี่เป็นไงบ้างตอนฉันอยู่อเมริกา
เธอโอเคไหม
นี่พี่ตรงมาจากสนามบินเลยหรือเปล่าเนี่ย
โธ่ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะคะ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันตั้งใจจะมาหาเธอทันทีที่กลับมาถึงโซลอยู่แล้ว
ฉันเลยรีบแจ้นมานี่เลย ตอนที่รู้ว่าเธอหานางแบบอยู่
ขอบคุณมากนะพี่ที่พูดแบบนั้นน่ะ
ไม่เชื่อเหรอ จริงๆ
ฉันมาช้าใช่ไหม
ฉันลังเลไม่กล้าติดต่อหาเธอ หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น
ฉันเข้าใจ เป็นฉันก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน ไม่เป็นไรจริงๆ พี่
เรื่องนั้นทำฉันไม่สบายใจ ฉันเลยส่งของขวัญมาให้จากอเมริกา
ได้รับหรือเปล่า
จริงเหรอคะ
ไม่ได้รับสินะ
เธอไม่ได้ติดต่อหาฉัน ฉันก็เลยคิดว่าเธอยังมีปัญหาอยู่
อุ๊ย ขอโทษด้วยนะพี่ ฉันกลับไปบ้านเกิด
เพราะแบบนี้เองหรอกเหรอ เธอถึงดูสงบขึ้นเยอะเลย
โล่งอกไปที
ขอบคุณมากนะพี่
- ดี - สวย
แบบนั้นแหละ
ออร่าจับมาก
- อีกที - คุณสวยมากเลย
- สวยมากค่ะ - ดูดีมาก
ดูดีค่ะ
ชอบมากเลย
สวยค่ะ เอาอีก สวย
(ทรีมูนสตูดิโอ)
ของมาส่งครับ
(จากคิมแทฮี - ถึงโชอึนฮเย)
สายตาฉันเคยถูกความเกลียดชังที่ได้รับบดบัง
จนมองไม่เห็นบางสิ่ง
ขอสว่างๆ
พร้อมนะคะ
สอง โอเค
พี่เหมือนนางฟ้าเลย สวยมากจริงๆ
แป๊บนึงนะคะ
- แจ่มมาก - ดูสิคะคุณโช
- ดีจังเนอะ - รูปออกมาสวยมาก
จะใช้หมดนี่เลย
เห็นด้วย
หลายคนยังรักฉัน
ฉันอาจไม่ทันสังเกต
แต่ที่โซลเองก็เต็มไปด้วยความรัก
วันคริสต์มาสพรุ่งนี้ ไม่น่าจะมีหิมะตกค่ะ
เพราะอุณหภูมิที่อุ่นขึ้นจากปรากฏการณ์เอลนีโญ
กรมอุตุนิยมวิทยาพยากรณ์ว่า จะมีฝนตกหรืออากาศอบอุ่นแทนหิมะ
หวังว่าทุกท่านจะมีความสุขในวันคริสต์มาส
ฉันไม่สนเลยว่าฝนจะตกหรือหิมะจะตก
เพราะยังไงฉันก็อยู่ในบ้านอยู่ดี
(โชยงพิล)
ทำไมไม่อ่านข้อความฉันนะ
ยุ่งอยู่แน่เลย
อุ๊ยตาย
เคาะประตูไม่เป็นเหรอ
จะเคาะไปทำไม มีกันอยู่แค่นี้
อ้าว นึกว่าจะไปหายงพิลเดือนหน้าซะอีก
อืม
ทำไมเก็บกระเป๋าแล้วล่ะ
เบื่อเหรอ
จะไปหาพี่เขยวันคริสต์มาสไม่ใช่เหรอ
เขาไปทริปธุรกิจ เธอก็อีก
บอกว่าอย่าเรียกเขาแบบนั้น เราไม่ได้เป็นครอบครัว
แล้วจะให้เรียกอะไรล่ะ เรียก "พี่แดยองขา" งี้เหรอ
คิดแล้วขนลุก
พี่แดยองขา
แล้วจะเรียกอะไร เรียกป๋าเหรอ
ช่างเถอะ เอาขยะออกไปทิ้งเลย
- เหม็นไปหมดแล้ว - ไม่ พี่แหละทิ้ง
มันเหม็นแล้ว
ก็ใช่ไง พี่ก็เอาไปทิ้งเลยสิ
ยัยนี่
โมโหทำไมเนี่ย
เพราะเห็นว่าอาทิตย์ที่แล้วแกยุ่งมาก
- อะไร - ฉันเลยเอาไปทิ้งให้หมด
- ฉัน ฉันนี่แหละ - พี่
- ฉันทำไปแล้วนะยะ - พี่
ก็ได้
ฉันจะเอาไปทิ้ง โอเคนะ
โอเค
- ไปสิ - ข้างนอกหนาวไหม
- เร็วๆ เลย - ไปแล้ว
- หนาวจังเลย - หนาวเหรอ
ติดต่อโชยงพิลไม่ได้เลย
หวังว่าจะไม่เป็นไรนะ
บ้าจริง ทำไมไม่อ่านข้อความฉันเลย
หนาวจัง
คริสต์มาสปีนี้คงไม่เป็นสีขาว
เห็นข่าวบอกวันนี้หิมะไม่ตก
ก็คงงั้น
วันนี้หิมะตกครับ
อ้าว ตกจริงด้วย
สวยจังเลย
สวยมากเลย
- คริสต์มาสสีขาว - ใช่
อะไรกันเนี่ย ทำไมมาอยู่นี่
มาทำไม
ก็เพราะคิดถึงไงล่ะ
ร้องไห้ทำไม
ฉันติดต่อนายไม่ได้เลย นึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาย
ไหนขอดูหน้าหน่อย
หล่อขึ้นเยอะเลย
เธอก็สวย
ดูดีขึ้นเยอะเลย
(ทรีมูนสตูดิโอ)
สวย ชอบรูปนี้
- สวย - สวย
ค่ารับแสงเป๊ะ
อยู่นิ่งๆ นะคะ
พร้อมนะ
- ดูดีมากค่ะ - สวย
ชอบมาก
- สวย - สวย
ชอบมาก
โอเค
ทานให้อร่อยครับ
ปลาดิบแล่รวม
โอเค
- ได้แล้วครับ ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- เชิญครับ - ค่ะ
- ทานให้อร่อยครับ - คิดเงินด้วยครับ
ครับ โอ้โฮ
- คุณแฮนา กุ้งแม่น้ำโต๊ะสอง - ค่ะ
- ต๊อกบกกีมาแล้วครับ - ขอบคุณค่ะ
ทานได้เลยครับ
ครับ เชิญเลยครับ
เชิญครับ
สามคนใช่ไหมครับ
พาวเวอร์พัฟฟ์เกิร์ลมาแล้ว ทางนี้เลยครับ
(คิงสแนคส์ ต๊อกบกกีอร่อยสุดในเกาหลี กำลังขยายแฟรนไชส์)
คิดว่าไงครับ คุณอึน
เราเผยงานนี้ก่อนเป็นไงคะ
คุณคิดว่าไง
ดีมากเลยค่ะ
ฉันเห็นด้วย
- งั้นก็ตามนี้เลย - ค่ะ
เชจูเห็นด้วยครับ หิมะจะไม่ตก
ผมไม่เห็นด้วย
(กรมอุตุฯ)
หิมะจะตกที่เชจูครับ
ดูจากอุณหภูมิและความชื้น
หิมะตกแน่นอนครับ
- หิมะจะตกครับ - นี่
- นี่ กลับไปเชจูเถอะ - แต่…
- ไปซะ ไอ้คนหัวดื้อ
ผมพูดจริงนะครับ
ไปจะได้ไหม
- หิมะตกแน่นอน - ไปเลย
- ไม่ตกหรอก - คุณไม่ได้รู้จักเชจูดี
- รู้สิ - เดี๋ยว
- ให้ตายสิ - ขอร้องละ
ผอ.ฮัน
- ไม่ - หิมะจะตก
- ไม่ตก - ผมพูดจริง อุณหภูมิจะลดลง
- ถึงสามองศา - ขอร้องละ
(มาสคอตซัมดัลลี บ้านซัมดัล)
ทำไมต้องมานี่แล้วให้เมียผม
ทำกับข้าวให้ตั้งสองรอบด้วย
จะได้กินอันที่ไม่มีแตงกวาไง
นี่บ้านผมนะ
งั้นเหรอ
แฮดัล
เดี๋ยวมานะ
แหม
ทุกวัน
เราใช้ชีวิตโดยไม่โลภ และไปไกลเท่าที่เรายังกลั้นหายใจไหว
และเมื่อไหร่ก็ตามที่เรากลั้นหายใจไม่ไหวแล้ว
เราก็จะกลับไปที่นั่น
- ที่ลำธารเล็กๆ ของเรา ซัมดัลลี - ที่ลำธารเล็กๆ ของเรา ซัมดัลลี
(การมีสถานที่ให้กลับไปพักใจนั้นเป็นสิ่งที่ดีงาม)
(ขอขอบคุณนักแสดงคิมแทฮี)
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ