WELCOME TO SAMDAL-RI
Mi-ja…
May panahon sa buhay natin na puno tayo ng kalungkutan.
Mahal! Saan ka pupunta?
Mahal, hindi puwede. Huwag ngayon…
Mama.
Mahal, huwag…
Bitiwan mo ako.
Sang-tae…
Sang-tae.
Papasukin mo ako.
Gusto kong magpaalam kay Mi-ja.
Sang-tae…
Sang-tae.
Isang beses lang.
Bigyan mo ako ng pagkakataong makapagpaalam.
Gusto ko siyang makita sa huling pagkakataon!
Hayaan mo akong magpaalam sa kanya, Sang-tae.
Sana, ikaw ang namatay!
Ba't mo pinatay ang anak ko? Ikaw na lang sana!
Bakit ang anak ko pa? Bakit?
Alis! Sabing alis!
-Ms. Yang. -Bakit?
-Alis! -Ms. Yang.
-Patawarin mo ako, Ms. Yang. -Alis!
-Ms. Yang. -Diyos ko!
Ayaw kitang makita! Alis!
Hindi ko kayang wala ka!
Hindi ko kaya, Mi-ja!
Mahirap dalhin ang kalungkutang ito sa sarili nating pamamaraan,
at wala tayong lakas na alisin ang nararamdamang sakit ng iba.
BU MI-JA, KO MI-JA
BU MI-JA
Napakasakit noon ng iniwang kalungkutan.
EPISODE 14 KAPAG NAUBOS NA ANG LUHA
Di ako makapaniwala.
Ano'ng problema niya?
Nailabas na niya ang galit niya kay Mama.
Ilang taong nagmakaawa si Mama sa kanya.
Oo nga.
Bata pa ako noon, pero naalala ko pa rin.
Ilang taong di lumalabas ng bahay si Mama.
At ganyan na si Mr. Cho noon pa.
Hindi.
Ganito rin ang ginawa niya para maghiwalay sina Yong-pil at Sam-dal.
Tapos, nanahimik na siya,
pero nagsimula na naman.
Papa, ano? Walong taon ang nakakaraan?
Ibig sabihin, ayaw nilang maghiwalay?
Dahil 'yon kay Mr. Cho?
Talaga? Naku.
Galit na naman ba siya dahil sa dalawang 'yon?
Dahil gusto pa nila ang isa't isa?
Napapansin n'yo rin bang gusto ulit nila ang isa't isa?
Hindi "ulit."
Hindi sila tumigil magmahalan.
Kaya di ako makapaniwalang di makahanap ng lalaki si Sam-dal
matapos kay Yong-pil.
Balita ko rin, single lang si Yong-pil.
Hindi ba halata, Papa?
Hindi sila ordinaryong magkasintahan. Magkasama sila mula pagkapanganak.
Napakahirap sigurong mag-move on.
Naaawa ako kay Mama.
Iyong tarantado…
-Sandali. -Saan ka pupunta?
Tatapusin ko ang problema sa kanya.
Papa, pakiusap. Kumalma ka.
Sinubukan na ni Mama.
Di mo ba nakita?
Tama siya.
Di ko pa siya nakitang gano'n kay Mr. Cho.
Hindi niya siya makausap sa hiya.
Mukhang nagulat din si Mr. Cho.
Oo naman.
Ito ang unang beses na binanggit ni Mama si Ms. Bu.
Di niya piniling wag itong banggitin.
Hindi niya kaya.
Hindi niya masubukan.
UNANG CONCERT NI CHO YONG-PIL SA OPERA HOUSE
Tingin mo, ikaw lang ang nasasaktan
at nagdurusa sa pagkawala niya?
Nasasaktan din akong gaya mo.
At nangungulila rin akong gaya mo.
Ako rin!
Nangungulila ako kay Mi-ja!
Kung mas mataas nang kaunti ang tide, delikado ka.
Bakit ka nagpunta kung kailan high tide?
Di mo nakita ang warning sign?
Yong-pil, mag-usap tayo.
Yong-pil.
Ano 'yon?
Noong mga bata pa tayo,
naalala mong nasusugatan ang dila ko dahil ayokong nguyain ang candy?
Oo naman.
Kaya lagi kong sinasabing nguyain mo.
Oo.
Lagi nating ginagawa iyon noong bata tayo.
Pero noong maghiwalay tayo,
nalaman kong di pa rin ako marunong.
Iniisip ko kasing paaalalahanan mo ako.
Lagi kang nasusugatan?
Hindi.
Di na ako kumakain ng candy.
Dahil kapag nasusugatan ako…
naaalala kita.
Tapos, sasakit na naman.
Kaya di na ako kumain ng candy.
Nagtrabaho ako nang sobra
at iniwasan lahat ng tungkol sa 'yo.
Hindi naman gumana.
Pero iba ka.
Ano?
Parang di mo iniwasan…
o sinubukang kalimutan ako.
Ang theme sa summer photoshoot ng Magazine X ngayon
ay mga salamin.
Parang walang sandaling…
CHO YONG-PIL
hindi ka bahagi ng buhay ko.
PHOTOGRAPHER NG 2023, CHO EUN-HYE
Di ka ba nahirapan?
Nahirapan ako.
Masakit.
Pero…
Paano kung kinalimutan talaga kita…
tapos, nangyari nga?
Paano kung ma-miss kita
at gusto kita makita
na sinubukan kitang alalahanin…
pero hindi na kita makilala?
Napakahalaga mo sa akin.
Sam-dal, ganito,
ayokong mawala ka sa buhay ko.
Kaya naman…
di ko sinubukang limutin ka.
Yong-pil…
Ayoko ng one-sided love.
Ayoko na.
Walong taon nating sinubukan pero di nangyari. Ano na ngayon?
Hindi ba unfair sa atin iyon?
Kaya naman…
Gawin natin.
Tayo na lang.
Magmahalan tayo, okay?
Sige.
Gawin natin iyon.
Magmahalan.
Magmahalan tayo.
-Sam-dal. -Ano?
Kahit di tayo tanggapin ni Papa,
wag mo akong iiwan gaya ng dati.
Hindi na.
Di kita papakawalan.
Di na kita ulit papakawalan.
Oo nga pala…
Kahit di tayo payagan ng tatay mo,
wag tayong bibitiw sa isa't isa kahit na masakit.
-Okay? -Okay.
Sige.
Aalis na ako. Paalam!
Ano itong pity party mo?
Tagayan mo ako.
Sang-do.
Bakit di ka na lang umamin kay Sam-dal?
Alam ko lahat. Matagal na.
Ang tiyaga mo rin. Ilang taon na ba?
Naku.
Tingin ni Gyeong-tae,
magbabalikan na sina Yong-pil at Sam-dal.
Kaya sabihin mo na sa kanya.
Sabihin?
-Tapos, ano? -Pag ayaw niya, tapos.
Mas mabuti 'yon kaysa magdusang mag-isa.
Gagaan ang loob ko, pero si Sam-dal hindi.
Kailangan…
Siya na ang bahala roon.
Makinig ka.
Noong sinabi kong may nagugustuhan ako, tutulong daw siya.
Wala siyang feelings sa akin.
Kung sasabihin ko sa kanya,
makakadama siya
ng awa at lungkot.
Hindi ko kaya iyon.
Ano ba, Sang-do?
Wala akong tsansa noon pa.
Kahit ang mga magagandang gusali na tinayo noon,
nagkakaroon ng sira.
Pero bakit kahit…
kaunti lang…
wala akong makitang sira
sa kanilang dalawa?
Ang AS Group… Galit na galit ako sa kanila!
Kinikilabutan na ako kahit iniisip ko pa lang sila!
Sige po…
Opo, naiintindihan ko.
Ano iyon?
Hindi ba system error?
Gumagana naman ang credit cards ko kanina.
Sir…
Mukhang nalaman na.
Ano?
Ano'ng sinasabi mo? Kinakabahan ako.
Ano 'yon, Secretary Ko?
Ano? Si Mama ba?
Oo.
Nagulat din kami. Di pa namin siya nakitang ganoon sa kanya.
Nasa labas si Mama?
At anong gagawin mo?
Papakalmahin siya?
Magpanggap ka na lang.
Ano ang sinasabi mo?
Makinig ka naman.
Ano? Makikipaghiwalay ka ulit kay Yong-pil?
-Ano? -Magpanggap ka na lang
at makipagbalikan ka.
Sige.
Pag-isipan mo.
Kinausap na niya si Mr. Cho matapos ang 20 taon.
Hinarap na niya siya.
Alam mo ba kung bakit?
Halata naman.
Kapag nahiwalay kayo ulit,
magi-guilty si Mama.
Naiintindihan mo?
Opo.
Alam kong nag-aalala ka,
pero hayaan mo na ang matatanda.
At wag mo silang sisisihin.
Ate na talaga siya.
Ate n'yo talaga ako.
Kung naiintindihan mo na, makipagbalikan ka na kay Yong-pil.
Ano ang sinasabi mo…
Uy! Kung gusto n'yong pilitin si Mr. Cho, dapat kayo na ni Yong-pil.
Makikipagbalikan ka lang kapag pumayag na siya?
Sabihin mong gusto mong makipagbalikan.
-Kung hindi, ako na. -Baliw ka ba? Bakit ikaw?
-Yong-pil! -Kami na ulit!
Ano'ng sabi mo?
Nagbalikan na kami.
Ano? Kayo na ulit? Bakit?
Kailan pa?
-Kahapon. -Kahapon?
Para akong tinraidor.
Naglalandian kayong dalawa habang nagkakagulo kahapon?
Naku, tingnan mo siya.
Sabihin mo na.
Nakakainis.
Dali na!
Ano na naman?
Masaya ka?
Oo.
CHO YONG-PIL IKA-6 NA ALBUM WHEN YOUR TEARS DRY OUT
Ano?
Nakabalikan kami ni Yong-pil.
Hindi ko na pipigilan ang sarili ko.
Di na kami maghihiwalay.
Mama,
wag ka nang ma-guilty.
Huwag kang maawa.
Mabuti naman.
Magaling.
-Bilis. -Sa labas ka matutulog?
Ano?
Sabi mo, wala 'yang kuwenta at mabigat.
Uy, kailan ko 'yon sinabi? Gusto ko ang mga ito.
Kasama mo si Sam-dal, 'no?
Ilan ba 'yang kuwelyo mo? Tingnan mo 'to.
Dalawa.
Kitakits.
Nagmamadali pa siya. Naku.
Naiinggit ako.
Kainggit!
Nga pala, ba't ka pumunta sa Sagyemul?
Para makita ang Tyndall effect?
Oo.
Paano mo nalaman?
Wala akong di alam. Alam ko lahat.
Maganda ang Tyndall effect pag sunrise sa oreum volcanic cones.
Talaga?
Tingnan ba natin sa susunod na araw?
Mababa ang ulap, kaya makikita mo.
Kailangang maaga tayo pumunta roon.
Oo, dahil sunrise nga.
Paano kung ganito?
Paano kung mag-camping tayo?
-Camping? -Oo.
Bale…
Gusto mong matulog doon?
Oo.
Tayong dalawa lang?
Isama natin si Gyeong-tae?
Bakit isasama mo pa siya kung tayo nga lang?
Tara na.
Ano pa ang kailangan ko?
Malamig kaya dapat, may hand warmers.
Nasaan…
Narito lang iyon. Nasaan na?
Ito na.
Pero kailangan ko ba talaga?
Mainit pa.
At mabigat ito.
Ano ang ginagawa mo?
Ano'ng ginagawa mo sa bahay ko?
Ano? Mama?
Kumain ka na, Yong-pil.
-Sea urchin at seaweed soup ito. -Ano?
Bakit ka nakatayo? Hindi ka kakain?
Baliw ka na ba?
Bakit ko 'yan kakainin? Umalis ka na.
Kung hindi, pumasok ka roon.
Narito ako para pakainin siya.
Maupo ka, Yong-pil.
Ano?
Sige.
Ikaw…
Bakit mo pinagluluto ang anak ko?
Sang-tae,
anak ko rin siya.
Di mo naaalala?
Gaya rin ng anak ni Bu Mi-ja ang mga anak kong babae.
Anak ko rin si Yong-pil.
Nangako kami ni Mi-ja.
Bawal pakainin ng nanay ang anak?
Nanay ka niya?
Pinatay mo ang nanay niya!
Hindi ko siya pinatay!
Kung gano'n, bakit ako narito?
Nakakulong na sana ako noon pa!
Baliw ka na ba?
Kinalimutan mo na ang nangyari at nagpapanggap ka na?
Dalawang dekada na akong humihingi ng tawad.
Sa mahabang panahong 'yon, paano ako titino?
Para akong makasalanan,
pati na rin ang mga anak ko.
Hindi na ako papayag.
Para kay Mi-ja
at sa mga anak namin,
hindi na ulit.
Naku, baliw ka na.
Naku.
Ilalagay ko sa ref. Initin mo na lang para mamaya!
Dalawang dekada ko 'yong kinimkim.
Yong-pil,
wag kang magagalit sa tatay mo ano mang gawin niya.
Di ko kayang harapin ang nanay mo kung ganoon. Okay?
Naku. Magnanay nga kayo.
Sinabi rin 'yan ni Sam-dal.
Oo na, naiintindihan ko.
Kain na.
-I-ref mo ang iba. -Opo.
-Aalis na ako. -Okay.
Salamat sa pagkain.
Papa.
Ano iyon? Masaya ka bang pinagluto ka niya?
Opo, masaya po.
Tingnan mo kung sino ang pinagluto niya.
Sino'ng may gusto ng top shells, seaweed soup, at bracken?
Paborito mo iyon, hindi akin.
Ginawa niya iyon para sa 'yo.
Papa, huwag mo nang itapon.
Okay?
Sam-dal!
-Cho Sam-dal! -Nariyan na!
-Ms. Cho! -Ms. Cho!
Ano ito?
-Naku! -Ms. Cho!
Paanong nandito ka?
Ano ang ginagawa n'yo?
Sandali, ano'ng nangyari?
Sabi namin, sasamahan ka namin.
Kahit gaano pa kaliit iyan, kailangan mo ng AD.
Oo nga.
Walang gagawin ngayon. Kumukuha lang ako.
Buti nagpunta kami. Alam naming mangyayari 'to.
Kumukuha ka nang walang katulong.
Oo nga.
Hindi naman ako mag-isa.
May kasama naman ako na parang alalay.
Mas maganda siguro kung alam kong pupunta kayo ngayon!
Ito ang bahay mo.
Hindi kita nakitang ganito.
Sobrang sopistikada at astig mo sa Seoul…
Ano? Hindi na ako astig?
Hindi, mukhang mabait na kapitbahay ka na.
Gano'n n'yo ako tratuhin.
-Hindi puwede. -Oo nga.
Oo nga pala!
Kung sakali,
nagdala ako ng filming equipment at props kung kailanganin mo.
Ano'ng gagawin natin?
Uy, kakarating n'yo lang. Bakit magtratrabaho kayo agad?
Huwag muna kayo magtrabaho. Magpahinga muna--
Sam-dal, magtrabaho tayo!
Sabi, "Magtrabaho."
Ano…
Sandali.
-Kain lang kayo. -Sige.
Babalik ako.
Sandali lang.
Magtrabaho na tayo.
Uy, narito sila para magtrabaho, kaya manahimik ka.
Pero sabi mo--
Tatakas ako pag nagpahinga sila.
-Saglit, okay? -Pero--
-Ang timing-- -Handa na kami, Ms. Cho.
Di n'yo kailangang mag-camping sa unang araw n'yo. Mapapagod kayo.
Oo nga. Di kayo makakatulog.
At walang liliguan, kaya di komportable.
Oo nga.
Kami na muna ngayon.
Maraming coffee shops sa beach.
-Doon muna kayo-- -Ms. Cho, tama na.
Nasa Jeju kami para magtrabaho, di para magkape.
Ikaw nagsabi na, "Uy, Eun-bi. Trabaho tayo."
Oo nga.
Ba't ko ginawa iyon?
Normal na di maligo o matulog. On-location shoot ito.
Oo nga, maganda itong KMA exhibition.
May kasama ka pang empleado.
Napakaganda ng panahon.
Tingnan mo siya.
Siya ba ang Ms. Yang kahapon?
Ang kalmado na niya pagkatapos noon.
-Oo nga. -Oo nga.
Naku.
Hindi ko alam kung dahil ba sa dementia kaya ganyan ang memorya niya
o dahil nangungulila na siya.
-Naku. -Baka pareho.
Naku. Kumusta na kaya si Ms. Ko?
Sinabunutan siya ni Ms. Yang kahapon.
Mabuti na lang marami siyang buhok.
Naku naman.
Buti hindi naubos ang buhok niya.
-Ayos lang siya? -Sang-tae.
Di siya natakot kahapon?
Hindi, pero ako, oo.
Umiinom ba siya ng gamot?
Baka may dementia na ako.
Nakakalimutan kong bigyan.
Mama, inumin mo ang gamot mo.
-Papasok na ako. -Sige.
Sang-tae.
Si Mi-ja…
Wag kang masyadong magalit sa kanya.
Bakit ako magagalit sa asawa ko?
Wag kang mag-alala.
Oo, ipina-express mail ko na.
Siguradong may bakante?
Opo, gusto nila ang may experience.
Makukuha ka basta di haharangin ng AS.
Maganda rin ang performance mo.
Oo naman. Top ako.
Pero di ako sigurado.
Alam kong gusto mo nang bumalik, Jin-dal.
Oo nga.
Sige, salamat. Lilibre kita pagbalik ko.
SAMSONGJANG MOTEL
Sandali. Bakit galing siya roon?
Secretary Ko.
Bakit, sir?
Mas mataas nang tatlong beses ang sahod mo ngayon kaysa noon.
Oo nga.
Bakit dito mo ako pinatulog?
Ang sakit ng likod ko.
Sabi ko, babayaran kita.
Pero di pa rin ako mayaman para sa 500,000 won na hotel room.
Ito ang kaya ko.
May credit card ka.
Pag may lumabas na "motel" o "hotel" sa credit statement ko,
papatayin ako ng asawa ko.
Pero kung sasabihin mo sa kanya--
Kapag sinabi ko sa kanya ang nangyari
na sinubukan mong ilipat ang theme park papunta sa Samdal-ri
at tinakwil ka ng chairman,
baka kailangan ko na ng bagong trabaho.
Hindi ako tinakwil ng chairman.
Paano nalaman agad ng tatay ko?
Uy, mabuti na narito ka na, Jin-dal.
-Hello, sir. -Umalis na sila kanina.
Saan sila nagpunta?
-Pabalik sa Namdal-ri. -Ano?
Nagalit ang mga tao.
Parang pinaglaruan sila.
Bakit niya pinatawag ang mga abalang tao
at aalis na lang?
Aalamin ko po.
Naku.
Ayan na siya.
Secretary Ko.
Magmaneho ka lang. Huwag mo ihihinto ang kotse.
Ano?
Uy, ano?
-Uy, Jeon Dae-yeong! -Okay.
Sir, hindi ka puwedeng tumakbo habambuhay.
Kailangan ni Ms. Cho ng paliwanag.
Paano ako magpapaliwanag matapos kong sabihing magtiwala siya sa akin?
Babalik ka ng Seoul para kausapin ang chairman…
Pina-freeze niya rin ang corporate card. Alam mo ang ibig sabihin?
Tatanggalin ako sa project.
Ano na ang plano mo?
Ano sa tingin mo?
Kailangan kong dalhin sa Samdal-ri ang project.
-Gusto ko rito! -Ako rin!
-Ang ganda! -Ang ganda rito!
Ano…
Iyong mga kaibigan mong galing Seoul…
inosente sila.
-Ang ganda! -Maganda ba?
Gusto ko rin.
Siguro di lang nila iniisip ang nararamdaman ng iba.
Oo…
Oo nga pala, ilang tents ang dala mo?
Dalawa ang dala ko.
Pero dalawahang tao lang iyon kada isa.
Di puwede ang tatlo.
Ms. Cho, tara!
Bilis!
Tara na.
-Cheers. -Cheers.
Unang beses ko uminom ng wine sa labas.
Oo nga.
May wine ka palang dala.
Ang mangyayari kasi,
cozy--
Cozy nga ang mood ngayon.
Ang bigat siguro nito.
Oo nga. Mabigat ito noong buhat ko.
Binuhat ko ang tents, kaya masakit--
-Talaga? -Oo, dito.
Gusto mo ng masahe?
-Oo, sige. -Dito?
Dito.
Dito?
Ms. Cho, nagbago ka na simula noong bumalik ka rito.
Ako?
Oo nga. Nagbago ka na.
Kakaiba ka na ring magsalita.
Huwag nga kayo. Ito pa rin ako.
Hindi. Sa Seoul noon,
lagi kang tense at seryoso dahil ayaw mong magkakamali ka.
Pero mukhang masaya ka rito.
Umiinom tayo, at hindi ka nagre-record.
Nagre-record ka kapag umiinom ka mag-isa.
Oo nga, di pa ako nakapag-record sa Jeju.
Baka dahil komportable ka sa kasama mo.
Uy, komportable rin ako sa inyo.
-Talaga? -Oo.
-Totoo? -Cheers tayo.
Ang lamig, 'no?
-Oo nga. -Nilalamig ka? Sandali.
Gamitin mo ito.
-Salamat. -Salamat.
Salamat.
Ito ang sa 'yo.
Ano iyon?
Ano?
Wala.
Oo nga pala,
siguro wala kayong trabahong nakuha sa iba.
May natanggap kaming offers.
Kapag nakasama mo si Ms. Cho, mataas tingin nila sa 'yo.
Gano'n pala.
Bakit n'yo ako hinihintay? Paano kung matagal pa ako?
Humanap na kayo.
Ayaw namin.
Gusto lang namin sa 'yo.
Malaki ang bahay mo kanina.
Linisin namin.
-Oo nga. -Baliw ba kayo?
Susukuan n'yo ang pangarap n'yo? Huwag!
Di naman, at sasama kami lagi sa 'yo.
Ako rin.
Naku.
Sino ang nagsabi sa inyong pumunta rito para paiyakin ako?
Cheers.
LUCKY CONVENIENCE STORE
Uy, Sang-tae.
Dae-seong, saan ka pupunta?
Sa restaurant.
-Kailangan nila ng barya. -Gano'n.
Iinom ka na naman nang mag-isa?
Sabay tayo. Babalik ako pagkatapos kong ibigay ang pera.
Dito ka uminom, okay?
-Sige. -Sige.
Sige na.
Umalis ka bago kita bugbugin.
Sa loob ng walong taon,
di man lang nagkita sina Yong-pil at Sam-dal.
Wag mo akong inisin.
Pero mahal pa rin nila ang isa't isa.
Magtatay nga kayo.
Ano'ng sinabi mo?
Baliw ka na ba talaga?
Oo!
Iniisip mo lang ang asawa mo
at hinayaan mong magdusa nang walong taon ang anak mo.
Ano?
Sino ka sa tingin mo?
Ano ba ang gusto mo?
Matapos mamatay ng asawa mo, gabi-gabi umiiyak ang asawa ko
sa loob ng isang dekada!
-Ano? -Ikaw…
Wala siyang mapagsabihan dahil sa konsensiya.
At umiiyak siya sa kama!
Ano, Pan-sik?
Gusto mo ba talagang mamatay?
-Buwisit. -Ikaw.
Pan-sik, ikaw…
Ano ba ang alam mo?
At ikaw?
Ikaw? Ano ba ang alam mo?
Pan-sik, ikaw…
Ano'ng karapatan mo, Pan-sik?
Bakit kayo nag-aaway?
Bakit…
Wala kang alam.
Lumalabo na ang paningin ko,
at humihina ang memorya.
Minsan,
di ko na maalala ang itsura niya,
kaya tinititigan ko ang larawan niya.
Ano ba ang alam mo?
Wala kang alam!
Tapos na.
Sige. Masarap ang tangerines.
Ayos na ang lahat. Puwede ka nang tumakas.
Siya iyon, 'no?
Ang nag-iisang bumisita, si Cho Yong-pil.
Magkababata kayo? At magkasama kayo sa exhibition?
Kayo ba?
Uy!
Pumunta siya rito dahil kay Cheon Chung-gi.
Tingin mo, gusto niya ng date?
-Oo nga. -Di ba?
Pasensiya na.
Gusto n'yo na matulog?
Gabi na. Iwan n'yo na at pasok na.
-Ayos lang? -Oo naman.
Sige.
Malamig kaya ibalot n'yo ang sleeping bags, okay?
Good night.
Ms. Cho, sandali!
-Ano? -Di ba nariyan si Forecaster Cho?
Oo, pero pandalawahan lang kasi. Dito na ako.
Ano?
38 years na kaming magkakilala.
Matulog na kayo, okay?
Pero hindi puwede.
Payat kami kaya siksik na lang.
Nakatagilid naman ako.
Siksik? Matulog na kayo. Okay lang.
Para din komportable kayo.
-Magtabi na tayo. -Girls.
Ayos lang.
-Ayos lang din. -Pero--
-Hindi. -Sabing ayos nga!
Ayos lang!
-Ayos lang din! -Girls!
Kami na.
Kami nang dalawa.
Kaya ayos lang.
Naku.
Pasensiya na.
Hindi ko alam na pupunta sila.
Pasensiya na.
Ano bang problema nila?
Tayo na, pero bakit pinigilan pa rin?
Bakit nila ginawa iyon?
Sinabi ko na bago lang tayo kaya--
Hindi na mahalaga iyon.
Nagdala ako ng wine, ngayon lang ako nagsabit ng ilaw.
Ginawa ko lahat.
Humingi na nga ako ng tawad!
Excited din ako. Di nga ako nagdala ng hand warmers.
Bakit?
Dahil yayakapin mo ako.
Bumalik na lang tayo, okay?
Sige.
Pero sasama ba sila?
Hindi, iiwan natin sila.
Talaga?
Oo, iiwan natin.
Itapon natin sa Hallasan Mountain para makinabang ang mga usa.
Alam kong mahina sila minsan,
pero espesyal sila sa akin.
Pansin ko nga.
Gusto ka nila.
Oo nga.
Mabait sila,
pero iniwan ko sila.
Sumakay kayo sa Bus 7780 pa-Bongsan at bumaba sa Samdal-ri.
Hello, Mr. Cho.
Kahit pa
sinabi kong ayoko…
itutuloy mo pa rin?
Opo.
Bakit?
Dahil…
si Sam-dal ang para sa akin.
Gaya ni Mama sa 'yo.
Hindi ko kaya…
nang wala si Sam-dal.
Si Bu Mi-ja lang ang babaeng mamahalin mo.
At sa akin, si Sam-dal iyon.
Kaya,
kahit di tulad ng kay Mama…
Puwedeng ako naman ang isipin mo?
Ano…
Anong buhok 'yan?
Kay Cho Yong-pil.
Di ba katulad ng kanya?
Aking kaibigan…
Gusto kitang iuntog sa pader. Baliw ka na ba?
Hindi mo siya kamukha.
Talaga?
Sayang, malaki pa naman ang nagastos ko.
Uy, Cho Sang-tae.
Bakit gustong-gusto mo ako?
Di ko alam. Gusto ko lang ang lahat sa 'yo.
Gusto kita mula ulo hanggang paa. Lahat.
Wala naman dapat rason.
Kay Cho Yong-pil lang ang puso ko.
Wala kang puwang sa puso ko.
Ayos lang sa akin,
dahil nasa puso kita.
Dahil kahit puro ka si Cho Yong-pil ngayon,
baka magkaroon ako ng tsansa
na magkapuwang sa puso mo.
Paano kung walang tsansa?
Puwes…
Di ko mapipigilan.
Halika na, Ha-yul…
Ano?
Nasaan siya?
Cha Ha-yul!
Bakit ka galing diyan?
Suotin mo ito.
Kay Tita Jin-dal mo ito.
Bakit ko susuotin?
Dapat may kuwintas ka.
Talaga?
Susuotin ko na lang 'yong akin.
Suotin mo na 'yan.
Ang ganda.
JEJU DOLPHIN CENTER
Ano kaya ang nasa drawing niya?
ANG PANGARAP NI HA-YUL…
Sabi ko sa 'yo, masisiyahan siya.
Salamat.
Ang gandang kuwintas.
Ito?
Ano…
Salamat.
Ano 'yan?
Ito?
Regalo kay Ha-yul.
Gusto ng mga tao ang placards na gawa ni Ha-yul.
Gusto nila hawakan.
Magaling siya sa art.
Talaga?
Para sa good cause ang talento niya.
-Para sa kanya ito? -Oo.
Gagawa sana ako ng placards para sa theme park.
Pero nilipat na ba ulit sa Namdal-ri?
Oo.
Bakit ka nagbuntong-hininga? Di ba maganda 'yon?
Di sang-ayon ang mga haenyeo.
Kailangan ang theme park dito para di na sumisid si Mama.
Ano…
May sakit siya sa puso, kaya bawal siya sumisid.
Pero mapilit pa rin siya.
Iyong theme park ang pipigil sa kanya.
Gano'n pala.
Hindi ko alam na may sakit siya.
Oo.
Ikaw ba? Ayaw mo dahil sa dolphins?
Oo.
Delikado ang ingay sa kanila.
Maingay ang construction.
Pasaway ang nanay ko.
Baka mapahamak siya habang sumisisid.
Hindi niya iniisip mga anak niya.
Sumama ka sa kanya.
Ano?
Sumama ka sa kanya kung nag-aalala ka.
Swimmer ka.
Oo nga.
Kalokohan 'yon. Hindi ako haenyeo.
Subukan mo lang. Ano'ng pumipigil sa 'yo? Sabi mo nag-aalala ka.
Oo.
Mama.
Uy, Ha-yul.
Maupo ka.
Sige.
Para ito sa 'yo.
Para ito sa mga placard.
Salamat po.
Gusto mo nang lumaki, di ba?
Inumin mo para lumaki ka.
Sige po.
Gusto ko ganyan ka lang, Ha-yul.
Ayokong lumaki ka.
Mama, nakakatakot kaya kung ganito lang ako habambuhay.
MAGPASA NG APLIKASYON PARA SA WORLD METEOROLOGICAL ORGANIZATION
Naku, gusto mo, 'no?
Sumali ka na.
Hindi na. Ayoko.
Hindi ka ba nanghihinayang sa skills mo?
Malapit ka nang magkaedad.
Ayoko nga. Hindi nga ako pupunta.
Ano'ng mawawala? Sumali ka na.
Hello?
Kumusta po kayo?
Sinabi ni Mr. Cho na hindi muna siya makakapasok.
May nangyari po ba?
Ano? Papa ko?
Papa.
Ano?
Ano ang ginagawa mo rito?
Alam mo ba kung nasaan siya?
Yong-pil.
Alam ko kung nasaan siya.
Pumunta siya kay Mama.
Ibig sabihin,
nasa temple siya?
Oo.
Tumawag ako.
Sabi, naroon siya.
Nag-empake siya at umalis kanina.
Alam mo?
Umasa ako.
Baka may pakialam na siya sa nararamdaman ko.
Pero mali ako.
Tayo. Sunduin natin siya. Okay?
Di ko alam ang gagawin.
Pinaderan niya ang palibot niya.
At hindi ko matibag.
Ngayon,
di ko na alam ang gagawin.
Yong-pil.
Ano?
Narito ka ba para mapagalitan?
Pagalitan mo po ako kung gusto mo.
Hindi ka ba galit sa akin?
Hindi ka natatakot?
Hindi.
Hindi po ako nagalit o natakot sa 'yo.
Bakit?
Dahil alam kong di ka talaga galit sa akin.
Alam kong…
mahal mo lang talaga si Ms. Bu.
Noong bata ako, gustong-gusto mo ako.
Sinasabi mo sa akin, "Sana anak na lang kita, Sam-dal."
Sinasabi mo lagi iyon.
Nalungkot ako,
dahil 'yong taong gustong-gusto ako…
biglang namuhi sa akin.
Nagbago ka bigla.
Ang sakit sa puso.
Hindi ka ba narito para kumbinsihin ako?
Narito lang ako para magsabi.
Para ilabas lahat ng gusto ko sabihin noon.
Puwede kang magalit sa akin, pero di ko magagawa iyon sa 'yo.
Dahil alam ko kung bakit ka ganyan.
Maghihintay ako.
Kakapit lang ako kay Yong-pil habang naghihintay.
Hihintayin kita, Mr. Cho.
Sam-dal.
Ano po?
Hindi mo kayang wala si Yong-pil?
Alam mo po ang sagot.
Mahal na mahal ko si Yong-pil.
At habambuhay na po iyon,
hanggang sa mamatay ako.
Kita mo itong hackberry tree?
Isipin mo na ako ito.
Ano ang sinasabi mo?
Kahit walang pakialam ang mga tao rito,
iniingatan tayo nito sa hangin at nagbibigay ng lilim.
Gaya ng hackberry tree na ito, kahit di mo ako mahalin,
mamahalin kita habambuhay.
Talaga?
Oo naman.
Mamahalin kita hanggang mamatay ako.
Ikaw lang ang gusto ko
at…
mamahalin.
Naku.
Diyos ko.
Sam-dal.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Pinuntahan mo si Papa?
Oo.
Sam-dal!
Mr. Cho.
Payag na ako
sa inyong dalawa.
Ano po?
Mahalin n'yo ang isa't isa!
Sige na.
WELCOME TO SAMDAL-RI
Cho Sam-dal…
NAPILI SI CHO SAM-DAL SA WEATHER EXHBITION
Ikaw ba ang reporter?
Kumusta ka?
-Ms. Cho! -Ms. Cho!
Ano ang gagawin sa exhibition?
Di ko alam paano nalaman, pero ang gulo.
-Pero ang pagkansela-- -Di ko na gagawin.
Di ko kailangang gawin.
Nakita ko na!
Alt account ni Bang.
Delikado ka na. Maghiwalay na tayo.
-Hiwalay? -Uy, Eun-hye…
-Tulungan mo ako. -Nababaliw ka na ba?
Bakit sinasadya mong maging pasaway para tulungan ako?
Dahil mahal kita.
Mahal kita.
Bakit ka susuko sa lugar mo mismo?
Dito na ang exhibition.
-Dito? -Oo, dito na.
Wag tayong susuko.
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN