WITAMY W SAMDAL-RI
I zrobione.
- Co to? - Zobacz.
Hej, Yong-pil. Chyba mi się podobasz. Co teraz?
Kwiecista boja należała do liderki haenyeo.
W dzień wypadku
wybiegł z pracy i za to oberwał.
Przeniósł się do serwisu pogodowego i pomaga fotografce.
Głupek.
Co on wyprawia? Rety.
Słyszałem, że ta fotografka jest córką liderki haenyeo.
Tato, co tu robisz?
Ty…
Tyle cię błagałem.
Mówiłem ci, że nie mogę żyć bez mojego syna.
Błagałem cię osiem lat temu.
Dlaczego wróciłaś?
Po co wróciłaś?
Panie Cho…
Tato, co ty mówisz?
Obiecałaś.
Czemu wróciłaś i robisz zamieszanie?
Czemu?
Moment.
Tato, co ty mówisz?
Odejdź.
Wróć na stały ląd!
Tato!
Naprawdę chcesz,
by stracił i ojca?
Będziesz zadowolona, kiedy odbierzesz mi jedynego syna?
Tato, chwileczkę.
Osiem lat temu…
błagałeś Sam-dal, żeby ze mną zerwała?
Czy to prawda?
To dlatego się rozstaliśmy?
Nie dlatego, że dręczył twoją mamę,
tylko dlatego, że cię o to prosił?
Zgadza się.
To byłem ja.
Ja ją o to prosiłem.
Dlaczego wróciłaś
i znów bawisz się jego uczuciami?
Sam-dal.
Nie żal ci go?
Stracił swoją matkę z powodu twojej.
Mimo to wciąż cię lubi.
Nie żal ci go,
że tak bardzo zależy mu na morderczyni jego matki?
Czemu ma jej być mnie żal?
Czemu?
To ty robisz ze mnie kogoś żałosnego!
Przestaniesz, dopiero kiedy zerwę kontakt
z moim synem?
Tato, przestań już.
- Nie rób tego. - Przepraszam.
- Za co przepraszasz?
Nie zrobiłaś nic złego, czemu płaczesz?
Chodź ze mną.
- Nie. - Chodź!
Sam-dal, czemu…
Czemu mi nie powiedziałaś?
Czemu nie powiedziałaś, że mój tata cię o to prosił?
Powinnaś była mi powiedzieć.
Czemu milczałaś?
Jak mogłam…
Jak mogłam ci powiedzieć?
Bo chodzi o nas.
A on jest moim tatą.
Właśnie.
Masz tylko tatę.
Nie mogłam ci go odebrać.
Jak?
Tato! Nie!
Tato!
Co robisz?
Opamiętaj się!
Moja głowa.
Rany.
Tato…
Nie rób tego. Nie przeżyję bez ciebie.
- Tato… - Głupiec ze mnie.
Taki ze mnie głupiec!
Dobrze wiedziałam, że macie tylko siebie.
Miałam powiedzieć ci dla własnych korzyści?
Nie mogłam zatrzymać cię przy sobie.
Ale dlaczego wzięłaś to na siebie?
To ja powinienem się tym zająć.
To mój problem.
To sprawa między tatą i mną.
Yong-pil…
Zależy mi na tobie.
Naprawdę.
Spotykałam się z różnymi facetami, by o tobie zapomnieć.
Ale nie udawało mi się.
Wiesz czemu?
Bo nie byli tobą.
Jadłam z kimś, spacerowałam,
ale myślałam tylko…
„Czemu on…
nie jest Yong-pilem?
Co ja tu robię?”.
Odkąd się urodziłam,
ufałam tylko tobie,
moje serce biło tylko dla ciebie.
Tylko przy tobie mogę znów być 23-letnią Cho Sam-dal,
jak mogłabym pokochać kogoś innego?
- Sam-dal… - Więc postanowiłam.
Zawsze będziesz tym jedynym.
Tak.
Ale to wszystko.
Z mojej strony…
będzie to nieodwzajemniona miłość.
Jak, skoro ja też coś czuję?
Zorientowałam się, kiedy zobaczyłam twojego tatę.
Nigdy z nim nie wygram.
Ja mam mamę, tatę i siostry.
Ty masz tylko jego.
Nie mogę. Nie jestem bezczelna.
Więc będę kochać cię z daleka.
Nawet jeśli zawsze już będę sama,
to lepsze rozwiązanie.
Tak zrobię.
Sam-dal.
Nie rób tego.
Chcę odwzajemnić twoją miłość.
Nie chcę przechodzić tego samego znowu.
Nie będę prosił cię,
byś walczyła z moim tatą.
Ani ty, ani twoja mama nie jesteście w stanie.
Zostaw to mnie.
Proszę,
po prostu zaczekaj.
Nie myśl, że zrobiłaś coś złego.
Nie popełnię tego błędu, co osiem lat temu.
Nawet nie myśl
o jakiejś nieodwzajemnionej miłości.
To się nie powtórzy.
Nieodwzajemniona miłość.
ODCINEK 13 TA CHOLERNA NIEODWZAJEMNIONA MIŁOŚĆ
Hej.
Jadłaś coś?
Tak.
Coś się stało?
To ty, Sam-dal?
Poczekaj.
Jest wyczerpana.
Co jest?
Mówiłam ci. Najpierw muszę zająć się sobą.
Co jest?
Powiedz.
Coś się stało?
Nie, nic.
Czy wciąż
czujesz coś do Yong-pila?
Co?
Pytałaś, czy możesz.
Możesz.
Ile tylko chcesz.
Podążaj za głosem serca.
Nie pozwól mi ani jego tacie cię powstrzymać.
Możecie robić, co chcecie.
Rozdzieliliśmy was na osiem lat,
a nadal o sobie nie zapomnieliście, więc co poradzisz?
Czemu mielibyście się powstrzymywać?
Nie zrobiliście nic złego. Ja jestem winna.
Słuchaj głosu serca.
A jeśli poczuję do niego za dużo?
Nie będę potrafiła znowu z nim zerwać.
A jeśli będę musiała? Co wtedy?
Jeśli do tego dojdzie…
chyba się załamię.
Zrobiłam to, bo jestem za mała, żeby cię chronić!
Ha-yul…
Nie martw się o takie rzeczy.
Jest twoją córką, nie siostrzenicą.
W końcu ma to sens.
Sprawdziłem twoje media społecznościowe. Wydawało mi się to dziwne.
Nie chciałam cię okłamywać.
Samo tak wyszło.
Ha-yul jest dojrzała jak na swój wiek.
Teraz wiem, że chce chronić mamę.
Tak.
Musisz być ciekaw.
Rzadko widuje się 29-latkę z dziewięcioletnią córką.
Podobnie 29-latka, który jest ojcem delfina.
Masz rację.
Właściwie to
byliśmy w tym samym wieku, gdy poznałeś Namchun, a ja urodziłam.
Też miałam 21 lat.
No tak, ma dziewięć lat.
Zgadza się.
W wieku 20 lat poleciałam na stały ląd, by spełnić swoje marzenie.
Potem moje marzenie się zmieniło.
Ona jest moim nowym marzeniem.
Jakie było twoje pierwsze marzenie?
Chciałam zostać pływaczką.
Naprawdę?
Jesteś z Czedżu, musisz być dobra.
Nie wszyscy jesteśmy dobrymi pływakami.
Może nie wyglądam, ale przyjęli mnie do ośrodka szkoleniowego.
- Uniwersytet mnie wybrał. - Nieźle.
Zrezygnowałaś z czegoś wielkiego. Więc byłaś naprawdę dobra?
Po prostu zmieniłam swoje marzenie.
Chcesz mnie o coś zapytać?
Tak.
Ale nie musisz mi odpowiadać.
Jestem wdową.
Co takiego?
Naprawdę?
Rozumiem.
Nie wygłupiaj się.
Co takiego?
Masz prawo być zaskoczony. Dziwne byłoby, gdybyś nie był.
No tak.
Dzięki za podwózkę.
Nie miałem daleko.
Wpadajcie do ośrodka, kiedy chcecie.
Mamy programy dla dzieci. Ha-yul lubi delfiny, spodobają jej się.
Na pewno.
Nie wiem, skąd to nagłe zainteresowanie delfinami.
Dzięki. Dobranoc.
Zaczekaj.
Coś dziś poczułem.
Właściwie czuję to od dawna.
Tworzycie świetną parę.
Co?
Jesteście jak przyjaciółki lub siostry,
a także jak matka i córka.
Zawsze tak myślałem.
Nigdy nie uważałem, że to coś niespotykanego.
To tyle. Dobranoc.
Cześć, Man-su.
Yong-pil jeszcze śpi?
Zaczekaj, Gyeong-tae.
Co jest?
Nie możesz wpadać tam z samego rana.
Uszanuj jego prywatność.
Tu nie ma prywatności.
- Zaczekaj. - No co?
Sam-dal też może tu być.
- Ostatnio… - Sam-dal?
Sam-dal…
- Nie dałem im pozwolenia. - Stój.
Hej, Yong-pil.
Gdzie on jest?
Co?
Gdzie on jest?
Doprawiasz ślimaki?
Czemu zrobiłaś dwie porcje?
Co?
W tej nie ma ogórka.
To znowu dla Sang-tae?
Nie dawaj mu nic.
I tak wyrzuci.
Oddawaj.
Dalej będę nosić mu jedzenie.
Dzięki temu gniewa się tylko na mnie.
Już od 20 lat.
Nigdy nie przestanie.
- Ja mu zaniosę. - Nie, chodźmy razem.
Możesz mi to dać.
Nie powinnaś się z nim widzieć.
Wpadł wczoraj na Sam-dal?
Coś się stało?
Wiesz co?
Przestanę uciekać.
Codziennie bierz swoje leki
i idź jutro na kontrolę.
Nigdy nie słuchałaś, kiedy mówiłem, żebyś przestała nurkować.
Ale kiedy córki ci to powiedziały, przestałaś natychmiast.
To boli.
Nie mam wyboru, chowają mi kombinezon.
Nie pomyślałem o tym.
Bo wiesz…
Nie boję się już
gniewu twojego ojca.
Nie jesteś sam.
Ciekaw jestem, skąd ta zmiana.
O mnie się nie martw, dbaj o Sam-dal.
Dobrze.
Ile on znów wypił?
Co tu robisz?
Przyszedłeś odciąć się od ojca?
Nie.
W takim razie,
czy odciąłeś się od Sam-dal?
Nie.
Więc co tu robisz?
Wynoś się.
Cholera.
Daj mi to. Nie potrzebuję…
Przyszedłeś, żeby mnie wkurzyć?
Tak. Przyszedłem, by cię wkurzyć.
I dalej będę cię wkurzał.
Dopóki mnie nie zostawisz?
Będę cię wkurzał,
by cię chronić.
Będę też chronił Sam-dal,
panią Ko
i samego siebie.
Coś ty powiedział?
Wiesz co?
Myślałem, że wystarczy, że tylko ja cierpię.
Myślałem, że ty, Sam-dal, pani Ko i ja będziemy mieć spokój.
Ale teraz cierpią wszyscy.
Więc od teraz
będę opowiadał ci o swoim bólu.
Będę mówił ci, ile wycierpiałem
i jak bardzo kocham Sam-dal.
Będę ci mówił o wszystkim.
Czy ty…
myślisz, że mi to pomoże?
Tak.
Wiem, że do tej pory
nie pogodziłeś się…
ze śmiercią mamy.
Musisz wiedzieć,
że i ja, i pani Ko martwimy się o ciebie.
Musisz o tym wiedzieć, jak cierpimy,
żeby o tym zapomnieć.
Rozumiesz?
Sam-dal,
to jeszcze nie koniec świata.
FENOMEN ATMOSFERYCZNY CZEDŻU
Hej, Eun-bi, bierzmy się do pracy.
Kiedy pani Ko wróci do pracy? Dostała nowy kombinezon.
Ten też zaginął.
- Co? - Znowu?
Jej córki nie dadzą jej nurkować.
Chowanie kombinezonu to nic.
Jeśli dowie się, że Jin-dal bierze udział w budowie parku,
zabije ją na miejscu.
No tak.
A jak głosowanie?
Głosowałyście na tak?
Oszalałaś? Wszystkie głosowałyśmy na nie.
Nikt nie chce tego parku.
- Tak. - Właśnie.
A może i chce.
- Co? - Jak sądzicie?
Głosowałaś na tak czy na nie?
Na nie!
- Głosowałaś na tak. - Szlag. Nie wkurzaj mnie.
Głosowałaś.
PRECZ Z PARKIEM AS! MIESZKAŃCY SAMDAL-RI
CHROŃMY NASZE BŁĘKITNE MORZE
PRECZ Z PARKIEM AS!
PARK ROZRYWKI URATUJE GOSPODARKĘ!
MIESZKAŃCY SAMDAL-RI ZA PARKIEM
Co to ma być?
Mam złą wiadomość!
Mamy kłopoty!
Co się stało?
Są wyniki głosowania.
I jak?
Przegłosowane pięcioma głosami.
Co takiego?
O czym ty mówisz?
Było 66 głosów na tak.
Na tak?
Wygrali różnicą pięciu głosów?
Tak.
A wy? Głosowałyście na tak?
- Nie! - Głosowałyśmy na nie!
Żadna z nas nie była za.
Posłuchałyśmy pani i głosowałyśmy przeciw.
- Właśnie. - Tak.
Aczkolwiek…
to pani głosowała na tak.
- Co? - Że co?
O czym ty mówisz?
Nie głosowałam na tak!
Pani, pani mąż i Jin-dal.
Sześć osób z pani rodziny.
- Rany. - Ojejku.
57, 58, 59, 60.
Sześć głosów na tak.
Mamy 66 głosów na tak.
Jesteś pewna?
Mama się wkurzy, jeśli dowie się, że to twoja sprawka.
Gdyby nas tu zobaczyła, stłukłaby nas na kwaśne jabłko.
Głosy nie są anonimowe, w końcu się dowie.
Głosowanie powinno być anonimowe.
Mama nadużywa władzy.
Żeby przyłapać takich jak ty.
Po czyjej jesteś stronie?
Ciociu Jin-dal.
Czy jeśli park powstanie, babcia nie będzie musiała nurkować?
Tak powiedzieli.
Miałaś się nie martwić.
Spokojnie, mamo.
Po prostu martwię się o babcię.
Dobrze, ale nie zamartwiaj się już.
O co chodzi?
Nie musisz wiedzieć.
Dae-yeong naprawdę przeniósł projekt ze względu na naszą mamę?
Ale dlaczego?
Nie mów, że to miłość.
Jeśli po tym, co mu zrobiłaś, wciąż cię kocha, musi być…
Uważaj sobie.
Był w naszej rodzinie. Jest od ciebie starszy.
Nie waż się nazywać go idiotą.
Nie nazwałam go idiotą.
Nie?
Cho Jin-dal!
Ty mała…
- Ty gówniaro! - Mamo.
- Oszalałaś.
Chcesz zrujnować nasze miasteczko?
- Porozmawiajmy. - Co tu robisz?
- Spokojnie! - Nie bij mnie!
Proszę o spokój!
Mamo, posłuchaj mnie.
Mamo, proszę.
Chodź tu, Jin-dal.
- Porozmawiajmy. - Już!
Mamo, proszę!
Mamo, to boli.
Nie bądź taka zaślepiona.
Posłuchaj mnie.
Większość zagłosowała na tak.
Zagłosowałam na tak pod waszymi nazwiskami.
Ale nawet bez tego większość była za.
To prawda.
Nie spodziewaliśmy się.
- Naprawdę. - Po prostu nie powiedzieli ci,
jak zagłosują.
Tak.
Coś ty powiedziała?
Mam gdzieś zdanie innych.
Jak możecie być za?
AS Group?
Wszyscy znają twoją historię.
Oszalałaś?
Więc przestań nurkować!
Twoje serce…
Zakazali ci nurkowania. Myślisz, że ja…
AS Group… To ja najbardziej ich nienawidzę!
Nie chcę nawet o nich myśleć!
Ale gdybym tego nie zrobiła, dalej byś nurkowała.
Co jest jeszcze gorsze!
Ona ma rację. Musisz przestać.
Skończ z tym.
A wy co?
Pytałyście mnie kiedykolwiek o zdanie?
Ty. Pozwoliłam ci na rozwód?
A ty…
Nie mówcie mi, co mam robić.
Nurkuję od dziesiątek lat.
Leki działają.
Przestańcie się martwić.
Park rozrywki w naszym miasteczku
powstanie po moim trupie. Jasne?
Tak, kochanie?
Boję się, babciu.
Rety.
Przepraszam, że podniosłam głos.
To nie tak.
Boję się, że morze zabierze cię,
jak zabrało twoją przyjaciółkę.
Wystawa centrum meteorologicznego to nie pani specjalność.
Nie mam swojej specjalności.
I będę podpisana jako Cho Sam-dal, nie Cho Eun-hye.
Mimo że centrum organizuję wystawę, muszę znaleźć koncepcję.
Prześlecie mi materiały koncepcyjne
i zdjęcia z moich poprzednich wystaw?
Oczywiście.
Wyślemy materiały i przylecimy do pani.
Jak najszybciej!
Dobrze.
MATERIAŁY Z WYSTAW CHO EUN-HYE
Pani Cho organizowała tylko duże wystawy.
Nieważne.
Ważne, że wciąż robi zdjęcia.
Bardzo się bałam,
że zrezygnuje.
Wyślijmy jej to i lećmy jej pomóc.
Jasne.
To wiadomości od odwiedzających?
Z tamtego drzewka.
Racja.
Je też wysłać?
Mamy nawet księgę gości.
Wybierzmy najlepsze i jej wyślijmy.
Dobrze.
Słyszałam, jak kłamałaś o tym, co ci się stało.
I jak sama zaprzeczyłaś!
Czemu mi nie powiesz?
Czemu wskoczyłaś do rzeki, jeśli nie przez Eun-hye?
Ty też?
Moja duma ucierpiała. Zaraz zwariuję.
Więc przestań.
Jak mogłaś tak kłamać? Ona…
Ty niby lepszy?
Zdradziłeś ją i przyszedłeś do mnie. Jesteśmy wspólnikami.
Nie zmieniaj tematu. Dlaczego skoczyłaś?
Bo chciałam umrzeć! Zadowolony?
Hej, Sam-dal!
Co tu robisz?
Słyszałem, że wróciłaś do Yong-pila.
Co? Kto ci powiedział?
Jak myślisz?
Man-su widział was
- w naszej kanciapie. - Man-su…
Przemyślałaś to?
Jeśli zerwiecie, znów stracimy kontakt.
Gyeong-tae, proszę…
Stracimy kontakt najwyżej przez ten twój jęzor.
Co?
Gyeong-tae, naprawdę jesteś…
nierozgarnięty.
Ja?
Manier też nie masz.
To déjà vu?
Yong-pila też tak dręczyłeś,
kiedy o mnie gadaliście?
Jest jasnowidzką? Skąd ona wie?
Tym razem żadnych rozstań.
Macie być razem!
SYNOPTYK CHO YONG-PIL SERWIS POGODOWY
Gdyby przyszła pani później, Cho by tu był.
Mówiłam, że wziął sobie wolny poranek.
W porządku.
Proszę. Jeszcze nie wybrałam koncepcji.
Ale po przejrzeniu lokacji i zdjęć
szybko coś wybiorę.
Przygotowanie wystawy nie potrwa długo.
Nie musi się pani spieszyć.
Może pani zdecydować w trakcie wyboru zdjęć.
Dobrze.
- Synoptyku Cho! - Tak?
Spójrz.
Była tu pani Cho Sam-dal.
Mówiłam, że się spóźnisz, ale i tak przyszła.
Spotkałyśmy się same.
- Teraz? - Tak.
Naprawdę? Rozumiem.
- Panie Cho. - Tak?
Wszystko gra?
HEJ, YONG-PIL. CHYBA MI SIĘ PODOBASZ. CO TERAZ?
Hej, Sang-do!
Jesteśmy zamknięci, więc mamy tylko to.
Ciężko pić z pełnym brzuchem.
Może być.
Pasują idealnie.
Spróbuj.
Twoja strata.
Muszę się napić.
Czemu na mnie patrzysz?
Popraw fryzurę. Wyglądasz jak wariatka.
Kojarzysz to uczucie,
kiedy chcesz wyjąć z głowy mózg?
Pozbyć się wszystkich myśli.
Świeże powietrze dobrze na to robi.
Jakich myśli chcesz się pozbyć?
Kto cię dręczy?
Nikt konkretny.
Yong-pil?
Czemu o nim wspominasz?
Nie dogadujecie się ostatnio?
Nie mówmy o nim.
Aż tak źle?
Nie, po prostu…
Nie mówmy o Yong-pilu.
Chcę ci o czymś powiedzieć.
Jasne. Zamieniam się w słuch.
Ja…
już od dłuższego czasu
mam kogoś na oku.
Serio? Kogo?
Chwila. Skoro to trwa…
Nie wierzę.
Znam ją? Powiedziałeś jej? Pomóc ci?
Jestem dorosły, nie potrzebuję pomocy.
A ty mi w tym nie pomożesz.
Nie musisz być taki niemiły.
Chodzi o to…
że jej podoba się kto inny.
Powiedziałeś jej, co czujesz?
Miałem nadzieję,
że któregoś dnia będę mógł jej powiedzieć.
Czekałem na ten dzień.
Wciąż czekam.
Ale wiesz co?
Teraz chyba mam szansę.
Ale boję się, że to nigdy się nie wydarzy.
Sam już nie wiem.
Jeśli masz okazję, powiedz jej.
A jeśli nigdy się nie uda?
Wtedy…
Musisz się poddać.
Naprawdę?
Nic nie mogę zrobić?
Nie.
Jeśli nie widzisz nadziei,
lepiej się poddaj.
Nieodwzajemniona miłość.
A co z tobą?
Poddajesz się, gdy nie widzisz nadziei?
Nie.
Wolę nieodwzajemnioną miłość.
Ale ty tak nie rób.
Mówię z doświadczenia.
Nie rób tego, Sang-do.
Jeśli kochasz kogoś, nie widząc żadnej nadziei,
to bardzo boli.
Nie rób tego.
Cholera.
Co?
Dlaczego…
Nie wyrzucaj tego zdjęcia.
Zawsze będę je wyciągał.
Jasne?
Wiem, że do tej pory nie pogodziłeś się…
ze śmiercią mamy.
Panie Cho.
Pęknięcie w ścianie. Powinien pan pojechać.
Naprawdę?
Gdzie?
W Galerii Samdal-ri.
Co się stało?
Co? Nic.
Nie może pojechać ktoś inny?
Nie, mają na głowie inne skargi.
- Na pewno? - Tak.
GALERIA SAMDAL-RI
- Witamy, panie Cho. - Dzień dobry.
Gdzie to pęknięcie?
Tam. Proszę.
Dzięki.
Dokąd idziesz? W ścianie jest pęknięcie.
Nie zajmiesz się nim?
Gdzie ono jest?
Tam. Nie widzisz?
Widziałeś je, prawda?
Mamę i panią Ko.
Jeszcze nie było mnie na świecie, ale ty je widziałeś.
Co ty kombinujesz?
Nie wiesz? Wkurzam cię.
Co to zmieni?
Nie trać czasu.
Wiem, że bardzo ją kochałeś.
Ale…
była też moją mamą.
I bratnią duszą pani Ko.
A także córką
babci i dziadka.
Co z tego?
Co chcesz powiedzieć?
Mówię tylko…
że wszyscy cierpieli.
To dlatego
o niej zapomniałeś?
Tylko ja…
Tylko ja wciąż ją pamiętam.
Ty
i Ko Mi-ja
zapomnieliście już
o tamtej tragedii.
- Tato… - Więc tak
chociaż ja będę o niej pamiętał.
Myślę, że czułaby się źle,
gdyby nikt o niej nie pamiętał.
SZPITAL CZEDŻU
Wszystko będzie dobrze, jeśli będę regularnie zażywać leki.
Radziłam sobie naprawdę dobrze.
Myślisz, że doszło do wypadku, bo nie wzięłaś leków?
Czuje się pani dobrze, bo zwiększyliśmy dawkę.
Ale pani ciało może nabrać tolerancji,
a my nie wiemy, kiedy będziemy musieli zwiększyć dawkę.
Proszę spojrzeć.
Karta medyczna sprzed ośmiu lat.
Zwiększaliśmy dawkę nieregularnie.
Po raz pierwszy zwiększyliśmy ją
rok po pierwszej wizycie.
Potem po dwóch latach.
I po pięciu miesiącach.
Bywa różnie.
Nie jestem dzieckiem. Mogłam pojechać sama.
Nie wiem, czemu twój ojciec tak się uparł.
Mamo,
pierwszy raz byłaś w szpitalu osiem lat temu,
28 maja.
Czy to wtedy po raz pierwszy zemdlałaś, a Yong-pil zabrał cię do szpitala?
Widziałaś?
Tak.
Naprawdę?
Było tak…
jak myślisz.
Wynocha stąd!
Tato, przestań!
Ty też posłuchaj!
Nigdy nie wybaczę jej rodzinie!
Wyjedź, inaczej wiecznie będziesz to oglądał.
Mamo, co jest?
Co ci jest, mamo?
Mamo! Co ci jest?
Mamo! Zaczekaj!
Yong-pil nie zerwał z tobą przez ojca.
Zerwał z tobą
z powodu mojej choroby.
KONCEPCJA WYSTAWY JAKI JEST TWÓJ STRUMIEŃ?
LOKALIZACJA SAGYEMUL
Synoptyku Cho.
Pani Cho pojechała robić zdjęcia. Nie pojechałeś z nią?
Nie.
Zawsze byliście nierozłączni.
Dokąd dziś pojechała?
Chyba do Sagyemul.
Nie wiem, skąd wie o tym miejscu.
Sagyemul? Dziś?
Tak.
Dziś przypływ.
Zaraz wracam.
No to do roboty.
Pora na zdjęcia.
ZAKAZ WSTĘPU PODCZAS PRZYPŁYWU NIEBEZPIECZEŃSTWO
Wiesz, że dziś zaczyna się przypływ?
Poziom wody będzie najwyższy.
Przejrzyj obszary zagrożone powodzią.
I przygotuj ostrzeżenie o wiatrach i wysokich falach.
Okres fali wynosi dziesięć sekund.
Fale są dość silne, by zalać wybrzeże.
Naprawdę?
Tak. Proszę spojrzeć.
Co tu robi facet z serwisu pogodowego?
Muszę coś sprawdzić.
CHO SAM-DAL
Czemu nie odbiera?
Baek-ho.
Jakie są dane z boi w Sagyemul?
Twoja kara się jeszcze nie skończyła.
Już szukam.
Dzięki.
O co chodzi?
Mi-ja!
Mi-ja?
Hej…
Geum-ok.
O nie.
Hej.
Geum-ok!
Jak mogliście głosować za po tym, co spotkało tamto miasteczko?
To darmowe pieniądze.
Nie będziemy mogły nurkować.
Czy to nie ciężka praca?
Wiecie w ogóle, co zrobicie z tymi pieniędzmi?
Mam ponad 100 pomysłów na biznes…
Ojej.
- Czy to nie dziadek Yong-pila? - Co?
Hej.
- Panie Bu. - Proszę pana.
- Co się stało? - Geum-ok zniknęła!
- Co? - Co?
Geum-ok!
Znowu zaginęła?
- Gdzie może być? - Chodźmy!
Panie Bu, proszę zaczekać!
Mamo!
Mamo.
Mamo!
Pani Yang!
Geum-ok!
Gdzie ona może być?
- Pani Yang! - Pani Yang!
Pani Yang!
- A jej dom? - Nie ma jej tam.
- Pani Yang! - Pani Yang!
- Rety! Pani Ko!
Co się stało?
Pani Yang znowu zaginęła.
A było z nią tak dobrze.
Strefa odpoczynku.
Byłyście tam?
Tak, szukałyśmy wszędzie.
- Pani Yang! - Pani Yang!
Pani Yang!
Boże.
Pani Yang!
Proszę pani!
Rany!
Co pani tu robi?
Chodźmy.
Nic pani nie jest?
Mi-ja?
Gdzie byłaś, córeczko?
To ty zabiłaś moją córkę.
Zabiłaś moją córkę, suko!
Ty suko!
Podła! Zasługujesz na śmierć!
Powinnaś umrzeć!
Dlaczego moja córka musiała umrzeć?
Giń!
Zasługujesz na śmierć!
Dlaczego to moja córka umarła?
Zasługujesz na śmierć!
Czemu moja córka musiała umrzeć?
- Rety, pani Yang! - Pani Yang!
- Pani Yang!
Pani Yang!
Rety!
- Jejku. - Boże.
Sang-tae.
Proszę cię o to,
byś nienawidził tylko mnie.
Przyjmę na siebie całą karę.
Aż poczujesz się lepiej.
Nawet jeśli to nigdy nie nastąpi.
Przyjmę to na siebie.
Więc…
czy możesz dać…
swoje błogosławieństwo Yong-pilowi i Sam-dal?
Możesz nienawidzić mnie.
Czy Mi-ja
nie byłaby smutna,
gdyby wiedziała, że Yong-pil cierpi?
Ko Mi-ja!
Jak…
Jak śmiesz o niej wspominać?
Jak śmiesz?
Jak śmiesz? Z drogi!
Jak śmiesz?
Panie Cho!
Jak śmiesz?
Nie tylko ty cierpisz.
Myślisz, że jesteś jedyny?
Że tylko ty cierpisz?
Coś ty powiedziała?
Cierpię tak samo jak ty.
Tak samo za nią tęsknię.
Tak samo!
Ja też za nią tęsknię!
Nie tylko ty cierpisz.
Też za nią tęsknię…
Straciłam przyjaciółkę.
Nie tylko ty cierpisz!
Mi-ja!
Ko Mi-ja!
Ja też…
Ja też tęsknię za moją przyjaciółką.
Tęsknię za moją Mi-ją!
UWAGA: PRZYPŁYW NIEBEZPIECZEŃSTWO
CHO SAM-DAL
18 POŁĄCZEŃ CHO YONG-PIL
Pani Cho, przesyłam zdjęcia z wystaw.
Przejrzałyśmy wystawy z ostatnich sześciu lat.
To dużo.
Pełna wdzięku wystawa oddaje jej osobowość.
Wystawa naprawdę zapadła mi w pamięć.
Najlepsza wystawa od dłuższego czasu.
Idealna kompozycja.
Czekam na więcej.
KOCHAJ, ALE W CISZY
Mam już dość.
Dobrze się bawisz?
Aż tak cię zainteresował ten tomik poezji?
O czym jest?
W poezji nie chodzi o historię.
Tylko o uczucia.
O czym ty mówisz?
Opowiedz mi o tych uczuciach.
- Więc jest tak. - Okej.
Miłość rodzi się po rozstaniu.
Podmiot liryczny musiał zerwać z miłością swojego życia.
Tak się czuł.
Cierpiał.
Ma złamane serce.
Płacze.
Może tylko płakać.
Pisze ten wiersz ze łzami w oczach.
Co? Nieodwzajemniona miłość.
Czemu zerwali ze sobą, skoro się kochają? To bez sensu.
Są jak Romeo i Julia?
Są Święta, wykaż trochę uczuć.
Poezję czyta się sercem.
Poczytaj lepiej swój podręcznik.
Nudzę się. Ty mi coś przeczytaj.
- Zaśniesz. - Nie.
- Zawsze zasypiasz. - Nie zasnę.
Otworzę swoje serce i spróbuję słuchać.
- Nie zaśniesz? - Nie.
„Kochaj,
ale w ciszy”.
PIERWSZA WYSTAWA CHO EUN-HYE
Dzień dobry.
„Nie chcę ci zajmować ani chwili.
Rozstaliśmy się. Jak daleko jesteś?”
TO UCZUCIE
„Gdziekolwiek jesteś,
choć to boli, nikt nie musi wiedzieć,
kochaj, ale w ciszy”.
KOCHAJ, ALE W CISZY
„Tak jak każde ostrze w końcu tępieje,
tak ból po rozstaniu
także się zmniejsza,
daj mi kochać samemu”.
TRASA ŚWIATOWA PARIS MAGAZINE PIERWSZA FOTOGRAFKA 2023, CHO EUN-HYE
KOCHAJ, ALE W CISZY
Ktoś zostawił tę wiadomość w księdze gości.
CHO YONG-PIL
Cho Sam-dal!
Musimy stąd iść.
WITAMY W SAMDAL-RI
Nie chcę nieodwzajemnionej miłości.
Bądźmy zakochani, co?
Nadal nie widzę dla siebie
nadziei.
Czego jeszcze chcesz?
Moja żona płakała w poduszkę przez ostatnie dziesięć lat!
Musisz widywać się z nią…
mimo że jestem przeciwny?
Bu Mi-ja to ta, którą kochasz i pamiętasz.
A dla mnie to Sam-dal.
Nawet jeśli twój tata nigdy nas nie zaakceptuje,
bądźmy ze sobą nawet w cierpieniu.
Napisy: Jakub Jadowski