WELCOME TO SAMDAL-RI
Bunu gerçekten
benim yüzümden mi yaptın?
CHO EUN-HYE ZORBALIKTAN MERCEK ALTINDA
Beni korkuttun.
Ne oldu?
Neye bakıyorsun?
Şuna bakıyorum.
Nedir o?
Eve gitsene. Neden sürekli buradasın?
Evet, gideceğim.
Tamam.
Eve gidiyorum. Görüşürüz.
Hoşça kal. Gidiyorum.
Güle güle.
Çatlak herif…
Bir saniye. Ne yapıyor bu?
Ne? Dur!
İçmek için kendine yer bulmuş.
Özür dilerim, geciktim.
Niye bu kadar geciktin? Eve gideceğim.
-Özür dilerim. -Hoşça kal.
Güle güle.
ALTINCI BÖLÜM CHO YONG-PIL'DEN "HAYALLER"
Tanrım.
Olamaz. Yağmur yağıyor.
Tanrım.
Ne?
Sang-do.
Neden buradasın?
Yağmurda ıslanırsan kel olursun.
Hava tahmini bugün yağmur yağacağını söylemedi.
Tam ana kara insanı olmuşsun.
Jeju yerlileri hava tahminine hiç bakmaz.
Tanrım.
Sang-do, eski iyi kalpli dostum.
Hayatımın yarısı ana karada geçti.
-Doğru. -On sekiz yılda oranın yerlisi oldum.
Peki, öyleyse ana karalı ol.
Biliyor musun?
Neyi?
Ana karalı kadınlar ilgimi çekerdi.
Sahi mi?
Bir dakika. Ben ana karalıyım.
Bu arada, burada olduğumu nasıl bildin?
Telepati diyelim.
Neden söz ediyorsun?
Yine nereye gidiyorsun?
Yağmur yağacak! Tavanı kapat!
Sang-do, omzun sırılsıklam oldu!
Olsun. Yeter ki ana kara şöhretimiz ıslanmasın.
Aman. Üşütürsen beni suçlarsın.
Biraz kendi tarafına yatır.
Ya da ikimiz de altına sığışalım.
Tamam. Olur.
Yong-pil.
Selam.
Sana burada rastlamak ilginç.
Nereye gidiyorsunuz?
Ya sen?
Yağmurda nereye koşturuyorsun?
Sırılsıklam olmuşsun.
Ben mi?
Bugün canım koşmak istedi de…
Ne?
Bu havada niye şemsiyen yok? Al bunu.
Tamam.
Neden iki şemsiyen var?
Ne?
Düşündüm ki…
Koşarken şemsiyeye ihtiyacı olan biriyle karşılaşabilirim diye düşündüm.
Güzel aslında.
Ne diyorsun sen?
Sen tahminlerine odaklansana. Yağmaz demiştin.
Yağacak dedim. Bana inanmadılar.
Güvenlerini kazanman gerek.
Sana güvenmediklerinden inanmıyorlar.
Öyle değil. En iyi tahminler benimkiler.
Tabii. Bence onlara göre öyle değil.
Bayan Cho'nun bunu yapmayacağını elbette biliyorum.
Dergimizin öğrenci değişim programını sormuştu.
Eun-ju için.
Peki niye ona niye kazık attı?
Hiç sorma.
Sözleşmeyi Eun-ju'nun ifadesine göre feshetmeleri haksızlık.
Bizim için dergiye konuşur musun…
Çok hassaslar. Gerçeğin önemi yok.
Şirketler böyle durumlara karşı hassas.
En azından röportaj verip Bayan Cho'yu savunur musun?
Kızlar,
başka bir stüdyoda iş arasanız iyi olur.
Bayan Cho öyle şeyler yapmaz, biliyorum ama…
Hiç belli olmaz.
Gitmem gerek. Bu arada,
X Dergisi projesini alsın diye
Chung-gi, Eun-ju'ya yardım etmiş.
Size bu kadarını söyleyebilirim.
Chung-gi onu aldattı ve küçük düştü.
Nasıl böyle zavallıca intikam alabilir?
Bu editöre de inanamıyorum açıkçası.
Bayan Cho onun için diğer tüm dergileri reddetti.
O sayede terfi bile aldı.
Bayan Cho'yu nasıl savunmaz?
Sadece o değil.
Herkes Bayan Cho'dan kaçıyor.
Bu arada,
Bayan Cho neden bir şey yapmıyor?
Eun-ju'ya iftira davası falan açabilir.
Neden boş boş oturuyor?
Kim bilir.
Hadi gidelim.
Tamam.
Ne?
Ne yapıyorsun?
Bu Bayan Cho'nun.
Ne?
Siz kimsiniz?
Eşyalarıma dokunmasanıza.
Affedersin ama bu portföy bizim stüdyonun.
Anlamadım?
Bu bize ait.
Çocuk merdivenini tanıdım.
Bayan Cho proje için oyun parkı teması seçmişti.
Portföy orada.
Ne?
X DERGİSİ PROJE PORTFÖYÜ FOTOĞRAFÇI BANG EUN-JU
Hırsız karı.
Bizden çaldığına inanamıyorum.
Eşyalarını toplamaya geldiği gün.
Bugün o konuda toplantı yok muydu?
Dün gelen muhabiri görmedim.
Burada olduğumu kimseye söyleyemez.
Aynen.
Dün neden muhatap oldun? Gazetecilerden kaçıp gelmiştin.
Hâlâ eskisi gibi asabisin.
Hiç değişmemişsin.
Değil mi Yong-pil?
Hiç değişmemiş.
Ne? Evet.
Paran ve ilişki tecrüben artınca ne olur, tahmin et.
Değişirsin.
İnsanlar değişir.
Beni çok iyi tanıyormuşsun gibi yapma.
İnsanlar kolay kolay değişmez.
Onun da hiç değiştiğini sanmam.
İnsanlar Transformers değil ki duruma göre değişsinler.
Sang-do.
Yok öyle bir şey. Asabi olduğumdan değil.
Yapma. Oldum olası asabisindir.
Bak, eskiden öyleydim.
Artık asabi değilim. Büyüdüm.
Öfkeme yenilmedim. Kasten yaptım.
Kendimi savunmayı planlıyordum.
Plan mı? Araç kamerası kayıtları da mı?
Her şey planlı mıydı? İnanılmazsın.
Aynen! Planlıydı!
Sang-do, görüşürüz.
Nesi var?
Yine öfkesine yenildi.
İnsanlar değişmez.
Hemen kızıyor.
Yong-pil'e katlanamıyorum.
O da hiç değişmedi.
Çekilir gibi değil.
MÜDÜR YARDIMCISI KO EUN-BI
Eun-bi.
Neye bakıyorum?
O senin oyun parkı portföyün.
Eun-ju onu çalmış.
X Dergisi projesinde senin portföyünü kullanıyor!
İnanılır gibi değil.
Eun-ju zorbalık konusunda düpedüz yalan söylemiş.
İşini çalıp kendisininmiş gibi göstererek başarılı olmak istemiş!
İnanılmaz!
Sang-do!
Niye geri döndün?
Pardon ama beni havaalanına bırakır mısın?
Neden?
Seul'e dönmem gerek.
Neden böyle aniden?
Bir şeye bakmam lazım.
Neye? Bir sorun mu var?
Her şey sorun.
Her bir şey.
Sanırım sonunda Eun-ju'ya sorabilirim.
Seul'e git.
Beraber gidelim.
Seninle geleceğim. Sence tehlikeli olmaz mı?
Boş ver. Niye gelesin ki?
-Seninle geleceğim. -Derdin ne senin?
Kim bilir ne olacak?
Sang-do, onu takma, git sen.
İsterdim ama araba çalışmıyor.
Anahtarı ver dedim, beni bırak demedim.
Ya sana ne demeli?
Boş zamanım çok.
Beni havaalanına bırakman yeterli.
Sam-dal.
Gazetecilerden kaçmak için gelmedin, değil mi?
Başta neden ayrılmışlar?
Hey!
Endişelenmek…
Kahretsin.
Hadi ama!
Amanın.
Ne var?
Amanın.
Doğumunu kutladığıma inanamıyorum.
Tanrım.
Deli.
Dur dedim!
İn!
Kaçmasana şerefsiz!
Yapma anne!
Bunu yapmak istemediğimi söylemiştim!
Bunu yapmak istemedim!
Cidden.
Kahretsin.
Dur.
Bekle.
Sorun nedir? Ne oldu?
Söylesene. Böyle çekip gidersen geçimini nasıl sağlayacaksın?
Hey.
Buradaki davranışlarım yüzünden zavallı olduğumu düşünüyorsun.
Ben Cho Jin-dal'ım, unutma.
Beni isteyen bir sürü hava yolu şirketi var.
Dur, öyle demek istemedim…
Bu aile…
Beni iyi dinle.
Bundan sonra
kalbimin sesini dinleyeceğim.
İstemediğim hiçbir şeyi…
…yapmayacağım.
SAMDAL-RI'NİN MASKOTU
Sen de mi Samdal'sın?
Bu teyzemin adı.
Hayatın onunki kadar zor olmalı.
Sen Ha-yul'sun herhâlde.
Hae-dal'ın kızısın, değil mi?
Amanın. Ne kadar da büyümüşsün.
Bebekken onu dinlenme alanında sırtımızda gezdirirdik.
Hatırlamıyorum ama teşekkür ederim.
Yine de Hae-dal onu kendi başına yetiştirdi, değil mi?
Zavallıcık yapayalnızdı.
Tören yapmaları gerekirdi.
Ama Bayan Ko ısrarla reddetti.
Haklısın. Şaman tavsiye etmişti. Baba uzun yaşamaz, dedi.
Bir şamanın sözünü daima dinlemelisin.
Doğru. Töreni yapmalıydılar.
Hanımefendi.
Babam, anneannem yüzünden mi öldü?
Ne? Hayır.
Tabii ki hayır.
Ama az önce öyle dedin.
Anneannem töreni yapmadığı için babamın öldüğünü söyledin.
Eyvahlar olsun.
Canım, öyle demek istemedik.
Babam eceli geldiği için dünyadan biraz erken ayrıldı.
Kimsenin suçu değildi.
Anneannem bunları duysa
ne kadar üzülürdü, düşünsenize.
Ha-yul, özür dileriz.
Bunu söylememeliydik.
Özür dileriz.
Niye öyle dedik ki?
Özür dileriz.
Daha önce hiç yunus görmedin mi?
Selam.
Senin gibi bir yetişkin yunuslara neden dürbünle bakar?
Dürbünsüz de görünürler.
Ama o zaman onları ayırt edemem.
Balık yerken balıkları ayırt ediyor musun?
Sonuçta hepsi yunus.
Bak çocuk.
Ben çocuk değilim. İkinci sınıftayım.
Peki, ikinci sınıf çocuğu. Yunus, balıktan farklıdır.
IQ'su 90'dır
ve duygusal zekâsı insan gibidir.
Senin ve benim gibi anlayışlı, empati sahibidirler, tamam mı?
Anladım.
Sıçrayan yunusu gördün mü? O, Namchun.
Onun yanındaki Palbong.
Onlar çift.
Dikkatli bakarsan Oryong adlı yavruyu da görebilirsin.
Oğulları.
Anladım.
Oryong demek.
Namchun çok oyunbaz.
Oryong ona çekmiş.
Namchun'la çok samimisin herhâlde.
Tabii. En iyi arkadaşım.
Cha Ha-yul!
Dikkat et çocuk.
Namchun'la ailesini izlerken iyi eğlenceler.
Güle güle.
O kimdi?
Aptal adamın biri.
Tuhaf yabancılarla takılma.
Hadi gidelim.
-Gimpo'ya bir bilet lütfen. -Gimpo'ya.
Hayır, iki olsun.
Ne yapıyorsunuz?
Siz de mi?
-Nasılsa yarın izinliyim. -Benim de tonla boş vaktim var.
Tamam. Teşekkürler.
Tepemi attırmadan gidin.
Benimkini ödesene. Sonra veririm. Seni seviyorum.
Hey…
Tamam. Teşekkürler.
X DERGİSİ PROJE PORTFÖYÜ FOTOĞRAFÇI BANG EUN-JU
Bu konsepte bayıldım.
2000'lerin tarzını yansıtıyor.
Renkler de dikkat çekecek.
Çocuk merdiveninin renkleri kıyafetlere göre değişecek.
-Harika. -Vay canına Eun-ju.
Yani Bayan Bang.
Bu kadar iyi olduğunu bilmiyordum.
Neden bağımsız çalışmadın? Fazlasıyla yetkinsin.
Bunu son dakikada hazırladım.
Ona rağmen bu kadar iyi demek. Resmen hava atıyorsun.
Mütevazı davranıyor.
-Yapma. Fazla mütevazısın. -Öylesin.
-Bu konsepte bayıldım. -Ben de.
Peki, bu konsept gerçekten…
…senin mi?
Elbette.
Tamam.
Sahi mi?
Sorun nedir?
Sence onu çaldım mı?
Hayır.
Eun-ju, kahveni unutma.
Ben…
Masana bırakıyorum.
Kaydırağı çiçeklerle dolduracağım.
Hoşuma gitti.
Daha renkli olması için değişik çiçekler kullanacağım.
Anladım.
Renkler aynı mı olacak?
Evet, bu fotoğraftaki gibi olacak.
Cho Eun-hye mi o?
-Evet. -O.
-Yong-pil. -Evet?
Neyse, sonra sorarım.
Biz de mi onunla girseydik?
Gerek yok.
Sorun olmaz. Burası Seul. O da çocuk değil.
Değil mi?
O, Cho Eun-hye miydi?
Evet, ben de gördüm.
Neden burada?
Editör Cheon Chung-gi için olmasın?
Hayda.
Haklısın.
-Asistanı o adamla çalışıyor. -Doğru.
Hesap sormaya gelmiş.
-Affedersin. -Evet?
Bay Cheon'un toplantısı nerede?
Şuradaki toplantı odasında.
Teşekkürler.
Niye söyledin? Eun-ju orada.
Ne yapayım? Durdurayım mı?
Modellerin saçları, makyajları, giyimleri nasıl olacak?
Bunları size bırakıyorum.
-Ne? -Ne?
Bir dakika.
En azından bize genel konsepti anlat.
Aynen.
Size bırakıyorum.
Siz halledersiniz.
Bir dakika. Niye biz yapıyoruz…
Fikriniz var mı…
Tanrım.
Bayan Cho?
Cho Eun-hye.
Uzun zaman oldu.
Neden geldiniz?
Sana soracaklarım var.
Birinin cevabını biliyorum.
Diğerini sorayım.
-Eun-ju… -Bayan Cho!
Lütfen sakin olun.
Eun-hye, dışarıda konuşalım.
Sen karışma.
Burada olay çıkarma.
Olay çıkarmak mı?
Affedersiniz.
Oyun parkı, çocuk merdiveni, kaydırak, çiçekler.
Tanıdık geldi mi?
Şey…
Bak…
İnsanların benzer fikirleri olabilir.
Benzer şeyler hayal edebilirler.
Ne soracaksın?
Bayan Cho.
Neden açmıyor?
Burada mı çalışıyorlar?
-Biliyor muydun? -Hayır.
İlişkileri olduğuna ve onun işini çaldıklarına inanamıyorum.
Sang-do, sen o tarafa bak. Ben bu tarafa bakacağım.
Tamam.
Nedir?
İşini çaldığımı mı düşünüyorsun?
Hâlâ eline su dökemeyeceğimi düşünüyor olmalısın.
Ben de iyi fikirler bulabilirim.
Bu sadece…
…referanstı.
Referans içindi.
Bana çatmaya mı geldin?
Hayır, onun için değil.
Bir şey soracaktım.
Gerçekten…
…benim yüzümden mi
intihara kalkıştın?
Ne?
Bunu sormak için mi geldin?
Neden şimdi?
"Neden" mi?
Yeterince açık değil mi? Biri benim yüzümden
kendini öldürmeye kalktı.
Gerçekten benim yüzümden miydi?
Sana yüklendiğimden mi?
Cevabı biliyor olmalısın.
Evet.
Biliyorum.
Ben sebep olmadım.
Sana hiç kötü davranmadım.
Neler olduğunu düşünüp durdum.
Canına kıymana yol açabilecek bir şey
asla yapmadım.
"Neden yaptı?" diye
düşünüp durdum.
Neden?
Gerçekten benim yüzümden miydi?
Kimse seni dinlemiyor diye boş boş oturacak mısın?
Seul'e dönüp ona dava aç. Ona iftira davası açabilirmişsin.
Neden yapmıyorsun? Ona hiç zorbalık yapmadım, dedin.
Doğru. Yapmadım.
Ama…
Kim bilir?
"Gerçekten benim yüzümden mi?
Farkında olmadan ona zorbalık mı ettim?
O gün sözlerim bir sebepten onu kırdı, gücendirdi mi?
Ya doğruysa?
Ya gerçekten…
…benim yüzümden canına kıymaya kalktıysa?"
Benim yüzümden değilse
bunu yapmanın hiçbir sebebi olamaz.
Az kalsın beynim patlayacaktı.
Ama sonra…
İşimi çaldığını öğrenince
farklı düşünmeye başladım.
Belki de…
…amacın beni mahvedip yerime geçmekti.
Artık bunların önemi var mı?
Şu anda kimse seni dinlemek istemiyor.
Bana inanıp inanmamalarının önemi yok.
En azından gerçeği öğrenmeliyim Eun-ju.
Sahi benim yüzümden mi?
Benim yüzümden mi…
…kendini öldürmeye kalktın?
Hayır.
Bunu yapamazsın Eun-ju!
Bunu konuşalım. Tamam mı?
Eun-ju. Bang Eun-ju.
Senin yüzünden değildi.
Sanmıyorum…
Oraya gitsene.
Ne yapacağız?
Hey!
Eun-hye!
Ne yaptın?
Ne hakla?
Ne hakla bana bunu yaparsın?
-Ne hakla? -Hey…
Dokunma ona!
Gidelim.
Kimsin sen?
Dokunma bana pis herif.
Ölümüne susamadıysan.
Benim yüzümden değilmiş.
Bunu benim yüzümden yapmamış.
İtiraf etti.
Sebep ben değilmişim.
Benim yüzümden değilmiş.
Onu buldu mu acaba?
Eğlenceli mi?
Dişini fırçalamak eğlenceli mi?
Gerektiği için yapıyorsun.
Daha ikinci sınıftasın.
Şuna bak.
Üçüncü sınıf alıştırma kitabına ihtiyacın yok.
Var.
Sam-dal teyze öyle dedi.
Düşlerimi gerçekleştirmek istiyorsam başkalarından çok çalışmam lazımmış.
Ne olmak istediğini bana hiç söylemedin.
Sen uyuyunca günlüğünü okuyacağım.
Anne!
Öyleyse söyle.
Ne olmak istiyorsun? Annenin bilmesi gerek.
Hayır.
Neden?
Zamanı geldiğinde söylerim.
Çok konuşup bir şey yapmayanlardan nefret ederim.
Nefret ettiğim birine dönüşemem.
Aman.
Çok inatçısın. İyi, pes ediyorum.
Yapma. Çalışırken kızı rahatsız etme.
Rahatsız etmiyorum.
Tanrım, bunlar çetrefil sorular.
Çok zekisin.
Bugün ne yaptın Ha-yul?
Kasabada gezdim.
Sahi mi?
Tüm mahalleyi gezmişsindir.
Sakin ve güzel miydi?
Hayır, bizim mahalleyi sevmiyorum.
Ne?
Neden?
Sevdiğin kapalı çocuk parklarından yok diye mi?
Oralara gidemeyecek kadar büyüdüm.
Niye peki?
Neden bu mahalleyi sevmiyorsun?
Sorun nedir?
-Dede. -Efendim?
Bu mahalledekiler ne zaman görseler bana acıyorlar.
Ondan sevmiyorum.
-Ağlaman bitti mi? -Ne?
-Evet.
Kusura bakma.
Hey!
Burada olduğunuzu bilmiyordum.
Rastlaştık.
Anladım.
Al.
Gözlerine tut.
Tamam.
Sen içebilirsin.
Tamam.
İşin bittiyse Jeju'ya dönelim.
-Siz gidin. Benim işim bitmedi. -Ne?
Hey, Sam-dal.
Sesini bir yerlerde duyduğuma yemin ederim.
Şu anda bunun ne önemi var?
Bana bakışları sinirimi bozdu.
Bunu görmüş müydün?
Yine de bunu kullanacağım.
Önce biz bulmuşuz gibi yap.
Ama konsepti çaldın. Kanıt bile var.
Onun benden çaldığını söyle.
-Sadece ona onaylatmaya gittiğimi söyle. -Ama bu…
Niye senin fikrini çalayım?
Ne? Neler oluyor?
Az önceki herif kimdi?
Şu şeyden gelen herif mi…
Hâlâ sorun mu var?
Hayır, diyeceklerim var.
Onu verdiğim gibi
sana bunu da vereceğim.
Konsepti al.
Kamera, ışıklandırma ve ekip benimkiyle aynı olsun.
Bir dene.
Sence yapamaz mıyım?
Eun-ju,
bir kez olsun
benden daha az yetkin olduğunu, iyi fikirler üretemeyeceğini düşünmedim.
Ama bugünden sonra başka türlü düşünemiyorum.
Ne?
Çalıntı fikirlerle nereye varacaksın?
-İlişkin ne kadar sürecek? -Beni karıştırma…
Hâlâ hava attığına inanamıyorum.
Bunu söylemek sana düşmez.
Tüm bağlantılarını kaybettin.
Hâlâ kendinden eminsin.
Haklısın.
Sayende her şeyimi kaybettim.
Ve şu anda çok zor durumdayım.
Ama ne kadar zor olursa olsun,
işler istediğim gibi gitmese de
vicdanım hep rahat olacak.
Teşekkürler.
Sayende çok şey öğrendim.
Senden
ona
ve diğer her şeye kadar.
Her şeyi öğrendim!
Sen olmasan tüm bunların sahte olduğunu bilemezdim.
Değerini kanıtlamak için konseptimi kullanmaya devam et.
Kaydıraktaki çiçeklerden vaz mı geçsen? Biraz zevksiz duruyor.
Durun beyefendi!
-İçeride hâlâ biri var. -Pardon?
Demin kontrol ettim. Herkes evine gitmiş.
Az önce biri girdi ve henüz çıkmadı.
Evet.
Arka kapıyı kullanmıştır.
-Birden çok kapı var. -Ama beyefendi…
Ne yapalım?
Arka kapı nerede?
Arka kapı da kilitli. Nereye gitti bu?
Telefonu da açmıyor.
Belki eve ya da stüdyoya gitti.
Sanmam. Orada gazeteciler var.
Şu anda uçuş yok, geri döndüğünü sanmam.
Seul'ü pek bilmiyorum.
Sence nereye gitmiş olabilir?
SEUL BANKASI
Sang-do, dur.
-Ne? -Onu görürsen beni ara.
Hey, Yong-pil!
Bu saate kadar nerede kaldı?
Lütfen anne.
Bana bir fotoğraf makinesi alır mısın?
Fotoğrafçı olmayı çok istiyorum. Lütfen anne.
Anne, söz veriyorum.
Başarılı olup sana rahat bir hayat yaşatacağım.
Anne, lütfen.
Lütfen bana fotoğraf makinesi al. Çok çalışacağım.
Çok çalışacağım, yemin ederim. Lütfen al.
Ne olursun!
Fotoğrafçılıkta iyiyim demiştim.
Üniversitem bile yeteneğimi gördü.
Yeteneğin değil, notların sayesinde.
Ana karadaki zeki çocuklarla nasıl yarışacaksın?
Komik olma.
Fotoğrafçı Seo Hui-ju bil Güney Gyeongsang'lı.
JEJU SARANG BANKASI
Sam-dal.
Ne oldu? Niye ağlıyorsun?
Ne oldu? Seni kim ağlattı?
Eve gitmek istiyorum.
Jeju'ya dönmek istiyorum.
Buradan nefret ediyorum. Her şey çok zor.
Tamam, ağlama. Gel buraya.
Üç gündür uyuyamıyorum bile.
Ama her gün azar işitiyorum ve yemek yemeye bile vaktim olmadı.
Fotoğraf makinem bile kırıldı. Ne yapacağım?
Yong-pil, eve gitmek istiyorum.
Tamam. Ağlama. Tamam mı?
Eve gidelim.
Her şeyi bırak, tamam mı?
Bırak gitsin. Vazgeç.
Niye boşuna acı çekiyorsun?
Seni niye üzüyorlar?
Aptal bir fotoğrafçı olmak için uğraşma!
Niye sırf acı çekmek için aileni bırakıp Seul'e geldin?
Sam-dal, biliyor musun?
Seninle Jeju'ya dönmek için hep hazırdım. Tamam mı?
Fotoğrafçı olmaya çalışmakla uğraşma.
Ne anlamı var bu aptallığın? Vazgeç işte.
Aptallık değil.
Yani aptal bir fotoğrafçı mı olacaksın?
Evet, öyle olacağım.
Bekle de gör.
Çok iyi, aptal bir fotoğrafçı olmak için
elimden gelen her şeyi yapacağım.
Sayende nihayet Jeju'ya dönmek için bir fırsatım olur diye düşünmüştüm.
Bunun asla olmayacağını söyledim.
Gör bak. Jeju'ya gitmiyorum.
Söyle bakalım.
Anneni çok özlediğin için mi ağladın?
Ondan değil.
Yalan söyleme.
Onu özlediğin için ağlıyordun.
-Ondan değil. -Sahi mi?
Peki. Ağlak Sam-dal'ımız için
özel bir şey hazırladım.
-Tamam mı? -Ne?
Jeju'nun gururu Cho Yong-pil, Jeju Sarang Bankası'nın önünde.
Ne yapıyorsun?
Rüyamda gördüm
Muhteşem bir şehir
Yong-pil, kes şunu! Lütfen şarkı söyleme.
Soğuk ve tehlikeli bir yerdi
Ne yapıyorsun?
Yolumu kaybedince Kırık dökük bir kapı çıktı karşıma
Kederle gözyaşı döktüm
Hafifçe gülümse.
Güzel.
Cho Eun-hye!
İşteyken nasıl uyuklarsın?
Özür dilerim.
Uyumak istiyorsan toplan, git!
Özür dilerim.
-Eun-hye! -Buyurun Bayan Seo.
-Bize daha çok ışık lazım. -Peki.
Cho Eun-hye.
Tamam, geliyorum.
Olamaz! Eyvahlar olsun!
Ne yapacağım?
Bu ıslanmamalı.
Alo Bayan Seo.
Niye açmıyorsun?
Yong-pil nerede yahu?
Çok saçma.
Beni sana mı "vermiş"?
Eşya mıyım ben?
Ondan nefret ediyorum.
Her şeyini yitirdiği hâlde niye bu kadar rahat?
Kolay strese giren bir tip değil.
Cho Eun-hye gerçekten inanılmaz!
Hiçbir şeyi yokken niye bu kadar rahat? Değil mi?
Tanrım.
CHEON CHUNG-GI
Sen kimsin?
Cheon Chung-gi, seni adi!
-Kimsin? Ne yapıyorsun? -Sen kimsin?
Cho Eun-hye'nin kardeşiyim, şerefsiz.
Polisi ara.
Bana bak…
Şimdi seni…
Ondan uzak dursan iyi olur.
Yoksa ölürsün.
Derdi ne bunun?
O herif…
E, ne oldu?
Geri dönüp ortalığı mı karıştırdın?
Sorun nedir? Orayı başlarına yıkacak gibiydin.
Bunu yapmalıydın.
Neden yapmadın? Senden beklemezdim.
Beklemez miydin?
Benden ne beklersin?
Sinirden deliye dönüp saçlarını yolmamı mı?
Öyle şeyler yapsaydım
bu noktaya gelemezdim.
Hep öfkemi bastırdım.
Sakin ve kendimden eminmişim gibi yaptım.
Bu noktaya böyle geldim.
Ama sonra anladım ki
çok değişmişim.
Bu yüzden Eun-ju'yla yüzleşmekten korkuyordum.
Gerçekten zorbalık etmişsindir diye mi?
Evet.
Farkına varmadan bir şey yapmışımdır diye.
Değişmene rağmen hâlâ aynı olduğunu söylememiş miydin?
Doğru. Düşünsene.
Ne kadar değişirsen değiş, yine de Cho Sam-dal'sın.
Ama biliyor musun?
Cho Sam-dal
başkalarına zarar verebilecek biri değil.
O yüzden merak etme.
Kendine biraz güven.
Niye öyle bakıyorsun?
Sana iyi tavsiyeler veriyorum.
Ciddiyim.
Sırf kendini daha iyi hissetmen için bunları söylemiyorum.
Gerçeği söylüyorum.
Burada olduğumu nasıl bildin?
Hatırlamıyor musun?
Hep burada oturup dişlerini sıkarak Jeju'ya dönmeyeceğim, derdin.
Öyle mi?
Ne özelliği var?
Seul'de evin gibi hissettiren tek yer burası mı?
Tabii ki değil.
Bana kendimi hatırlatıyor.
Nasıl yani?
Seul'ün göbeğinde Jeju Sarang Bankası tuhaf geliyor.
Eminim Seul halkı bu banka niye burada, diyordur.
Banka da bundan rahatsızdır.
Şuna bak, burada arsızca duruyor.
Seul'de güvenecek kimsesi yok.
Ona acıyorum.
Sen de öyle misin?
Bir zamanlar öyleydim.
Hatta hâlâ öyleyim.
Arsızca tutunmak için elimden geleni yaptım
ama hâlâ güvenebileceğim hiç kimse yok.
Benimle 13 yıl çalışan editörüm
haberi duyar duymaz beni cevapsız bıraktı.
Sadece benimle çalışmak isteyen ünlüler bile
bana sırtını döndü.
On yıldan fazla birlikte çalıştık.
Ama hiçbiri doğru mu diye bana sormadı ya da destek olmadı.
Kimse hâlin nedir demedi.
Hiç soran olmadı.
Artık başarılı olmadığım için bana ihtiyaçları yok.
Bu noktaya gelmek için it gibi çalıştım.
Ama artık hepsi anlamsız.
Tuhaf.
Neden böyle boş geliyor?
Mahalle mi?
Aynı görünüyor.
Yanılıyorsun.
Biri adayı terk etmiş gibi geliyor. Sang-do bugün geçmedi, değil mi?
-Arabası bozulmuş. -Ne?
-Yağmurda tavanı açık bırakmış. -Hey.
Arabayı su basmıştır.
İyi olmuş. Çok gürültülüydü. Ya Yong-pil?
Dün Seul'e gitmiş. Yarım gün izinli.
Gördün mü? Biliyordum. Neden?
Yong-pil mi? Neden gitmiş ki?
-Merhaba. -Selam.
Ben de bilmiyorum. İş yerindekilerden duydum.
Anne, ramyeon verir misin?
Öyle mi?
RAMYEON
Yong-pil neden ana karaya gitmiş olabilir?
Hiçbir fikrim yok.
Neden gitmiş olabilir?
Güle güle.
Anne, ramyeon istemiştim!
Beni görmüyor musun?
FOTOĞRAFÇILIĞI ANLAMAK
Hedeflerimi gerçekleştireceğim ve insanlara ilham vereceğim.
Bekleyin ve görün! Hadi!
Son 20 yılı fotoğrafçılığa adadım.
Ama bittiği için boşlukta hissediyorum.
Sabah uyanınca ne yapacağımı bilmiyorum.
Başkalarıyla ne konuşacağımı bilmiyorum.
Fotoğrafçı olmadan önce…
…ne yaptığımı hatırlamıyorum.
Sam-dal.
O kızı arayalım. Bunu yapabiliriz.
Cho Sam-dal'ı arayalım.
Eun-hye'yi değil.
Ne?
Düşünsene.
Hayalin suya düşmüş olabilir ama hâlâ buradasın.
Onu bulalım.
Fotoğrafçı Cho Eun-hye yerine gerçek Cho Sam-dal'ı bulalım.
Anne, acıktım!
Bütün gece neredeydin de şimdi açsın?
-Yemek yemedin mi? -Hayır.
Açık restoran yoktu.
Sam-dal, Seul'e mi gittin?
Eşyalarımı niye karıştırdın?
Niye gittin?
Tarih dündü.
Kendi işinize bakın.
Bir şey yok. Orada işim vardı.
Seul'e gidip eğlendim işte.
İyi, yemeğini ye o zaman.
Başka bir şey ister misin?
Az daha pilav.
Ana karadayken bana garnitür gönderme, demiştin.
Zorlandığın için iştahın mı açıldı?
Öyle değil.
İnkâr etme.
Gönderdiğim hiçbir şeyi yememekle tehdit ettin. Çöpe atarım, dedin.
Aman.
Yemek istemediğimden değil. Yiyemiyordum.
Yiyecek zamanım yoktu.
Bırak gönderdiklerini yemeyi, gece eve gelebilirsem şanslıydım.
Bozulan yemekleri dökerken içim yanıyordu.
Nereden bileceksin?
Her şeyden ver. Hepsini yiyeceğim.
Orada yiyemediklerimi telafi edeceğim.
Bu ne?
Ne?
Baba!
Hani birbirimizin eşyalarına dokunmayacaktık?
Ben de senin eşyalarını karıştırırım.
Ne? Beni tehdit mi ediyorsun?
Bu niye burada?
Her şeyimi bilmene gerek yok.
İkimiz de çok meşgulüz.
İşine bak ve odamdan uzak dur.
Baba!
Bu çöp değil dedim.
Aman be.
Atma! Kırmızı…
Kırmızı yer elması.
BİNİŞ KARTI
Ne oluyor buna?
Tanrım, Bayan Ko.
Yong-pil onu bırakmanı söyledi.
Bırak kalsın.
Yong-pil görürse üzülür.
Niye? Çok eskidi. Çıkarmam lazım.
Bu arada, o nerede? Dünden beri görmedim.
Yong-pil mi?
Dün ana karaya gitti.
Yarım gün izinli.
-Ne? -Öyle.
Neden yarım gün izin alıp ana karaya gitmiş?
Bilmiyorum.
Eun-u, Yong-pil'in ofisinden duymuş. O da bilmiyor.
-Eun-u mu dedi? -Evet.
Power Ranger'lar birbirinden haberdar sanırdım.
Ben hiç haberleri yok sanırdım.
Tanrım, beni korkuttun. Ne oldu?
Hiç.
Önce benim gideyim.
Siz de toplanıp eve gidin.
Ne?
-Niye gidiyorsun? -Bayan Ko!
Neler oluyor?
Sam-dal, sen nereye…
Neler oluyor?
Dün ana karaya gitti. Yarım gün izinli.
-Ne yapıyorsun? -Ne?
Ahtapotu niye öldürdün?
Annen canlı getirmek için didindi.
Sense onu şıp diye öldürdün.
-İlerler misin? -Merhaba.
Merhaba.
Sizi buraya alayım.
Yong-pil.
Efendim?
Ne yapıyorsun?
Az önce geldim.
Çalışanın yemeğe gitti, işi ben devraldım.
Niçin?
Geri gelecek.
Sadece…
Bir fincan kahve alabilir miyim?
Onu dövmeyi çok istedim.
"Polisi ara."
Niye döveceksin ki?
Enerji israfı. İyi ki dövmedin.
Bu arada, sizin otomattaki kahve çok lezzetli.
Makinenin içinde de mi işçi çalıştırıyorsun?
Ne diyorsun ya?
Bu arada, Sam-dal dün neredeydi?
Hep gittiği bir yer var.
Hâlâ ona dair her şeyi biliyorsun.
Sen misin anne?
Ne yapıyorsun?
O neden sende?
Sana bir şey sorabilir miyim?
Nedir?
Dün Sam-dal'ın…
…şemsiyesi olmadığını nereden bildin?
Bu havada niye şemsiyen yok? Al bunu.
Tamam.
Hâlâ aklında, değil mi?
BİNİŞ KARTI SEUL
Sam-dal,
Yong-pil'e hâlâ ilgin var mı?
WELCOME TO SAMDAL-RI
KORE ŞARKI SÖYLÜYOR JEJU
Yong-pil.
Bir erkek olarak büyük hayallerin olmalı, küçük işlerle yetinmemelisin.
Yapma Sang-tae.
Küçük hayallerin nesi var? Ben de senin gibiyim Yong-pil.
Jeju'yu seviyorum.
Olsun. Önemli değil.
Henüz hayallerin olması gerekmez. Zamanın var.
Anne, "Nehri seviyorum" dedim diye bir hayalim yok demek değil.
Öyle mi?
Öyleyse hayalin nedir?
Sen ve Sam-dal.
Ne?
Hayalin biz miyiz?
Evet. Her hayal işle ilgili olmayabilir.
Benim hayalim sizsiniz.
Hayalleriniz gerçek olduğunda benimki de olacak.
Belki de hayaller gerçekleştirmek için değil,
korumak içindir.
Ve belki de,
benim hayalim…
…hâlâ güzel bir şey olabilir.
Nereye?
Eun-hye yerine Sam-dal'ı bulacağım.
Olle Yolu mu? Oraya mı gitti?
-Gözüm görmesin onu. -Canım…
Sen iyi misin?
Affedersiniz! Beş yüz won'unuz var mı?
Ondan hoşlanmamda sakınca yok mu? Hep hoşlanırdım.
Sam-dal mı geldi?
Jeju'da yaşamaya mı?
Birlikte Seul'e gittiğimizi anneme söyleme.
Sam-dal ve Yong-pil yine birlikteler.
Ne?
Ne yapıyorsun?
Alt yazı çevirmeni: Murat Çetinbakış