WELCOME TO SAMDAL-RI
Ginawa mo ba talaga
dahil sa akin?
DINUMOG NG PRESS SI CHO EUN-HYE DAHIL SA PANG-AABUSO
Nagulat ako.
Ano'ng problema?
Ano'ng tinitingnan mo?
Ano…
Ano iyon?
Umuwi ka na nga. Bakit ka ba narito lagi?
Uuwi na. Oo. Tama.
Sige.
Uuwi na ako. Kitakits.
Paalam. Aalis na ako.
Paalam.
Baliw talaga…
Sandali. Ano'ng ginagawa niya?
Uy! Huwag, sandali.
Nakahanap siya ng lugar na pag-iinuman.
Pasensiya na at late ako.
Bakit ka late? Gusto ko nang umuwi.
-Pasensiya na. -Paalam!
Paalam.
EPISODE 6 "THE DREAMS" NI CHO YONG-PIL
Naku.
Umuulan.
Naku.
Ano?
Sang-do.
Bakit ka narito?
Makakalbo ka kapag naulanan ka.
Sabi sa balita, hindi raw uulan.
Iba ka na talaga ngayon.
Di tiwala sa balita ang mga taga-Jeju.
Naku.
Sang-do, aking pinakamabait na kaibigan.
Kalahati ng buhay ko, sa Seoul na.
-Oo nga pala. -18 taon para maging native.
Sige, doon ka na.
Alam mo ba?
Ano?
Noon, gusto ko ng mga taga-Seoul.
Talaga?
Sandali. Taga-Seoul ako.
Paano mo pala nalamang narito ako?
May kapangyarihan kasi ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Saan ka na naman pupunta?
Uulan na! Iangat mo ang bubong!
Sang-do, basa na ang balikat mo!
Ayos lang. Basta tuyo ang VIP namin.
Naku. Sisisihin mo ako pag nagkasakit ka.
Ilagay mo pa sa 'yo.
O lapit ka para pareho tayong tuyo.
Tama. Sige.
Yong-pil.
Uy.
Hindi ko akalaing narito kayo.
Saan kayo pupunta?
Ikaw ba?
Bakit ka tumatakbo sa ulan?
Naku, basang-basa ka.
Ako?
Gusto ko lang tumakbo ngayon…
Ano?
Bakit wala kang payong sa ganitong panahon? Ito.
Sige.
Pero bakit dalawa ang payong mo?
Ano?
Naisip kong…
baka may makita akong taong walang payong habang tumatakbo.
Mabait kasi ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Ayusin mo ang forecast mo. Sabi n'yo hindi uulan.
Uy, sinabi kong uulan. Hindi lang sila naniwala.
Kunin mo muna ang tiwala nila.
Di sila nakikinig kasi walang tiwala.
Ako kaya ang may pinakamagandang forecast.
Talaga ba? Iba siguro sasabihin nila.
Alam kong hindi iyon gagawin ni Ms. Cho.
Nagtanong siya tungkol sa program namin sa abroad.
Gusto niya ipasok si Eun-ju.
Bakit niya 'yon ginawa?
Hindi ko na rin alam.
Di makatarungan ang ginawa nila dahil lang sa sinabi ni Eun-ju.
Puwede mo bang kausapin ang magazine--
Sensitibo sila rito. Di mahalaga ang totoo.
Pag may gulo, umiiwas agad ang mga kompanya.
O kahit interview na lang para depensahan si Ms. Cho?
Ganito,
maghanap na lang kayo ng ibang trabaho.
Alam kong di 'yon magagawa ni Ms. Cho, pero…
hindi mo rin alam.
Aalis na ako. Oo nga pala,
iyong project sa Magazine X?
Tinulungan ni Chung-gi si Eun-ju.
Ito na lang ang maitutulong ko, okay?
Napahiya si Chung-gi kasi nagloko siya.
Ano'ng karapatan niyang maghiganti?
Di ako makapaniwala sa editor na 'yon.
Tinanggihan ni Ms. Cho ang ibang magazine.
Na-promote pa nga siya.
Pero ayaw tulungan si Ms. Cho?
Di lang siya ang ganiyan.
Nagtatago sila para umiwas dito.
Oo nga pala,
bakit walang ginagawa si Ms. Cho?
Puwede niyang kasuhan ng defamation si Eun-ju.
Bakit hindi siya kumikilos?
Hindi natin alam.
Tara na.
Sige.
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Kay Ms. Cho ito.
Ano?
Sino kayo?
Bakit n'yo hawak ang gamit ko?
Pasensiya na. Pero galing sa studio namin ang portfolio na ito.
Ano?
Sa amin ito.
Sa amin ito. Ito ang jungle gym.
Theme ito ni Ms. Cho sa Magazine X project.
Iyan ang portfolio.
Ano?
MAGAZINE X PROJECT PORTFOLIO PHOTOGRAPHER BANG EUN-JU
Magnanakaw siya.
Ninakawan niya tayo.
'Yon ang araw na nagligpit siya ng gamit.
May meeting sila ngayon, di ba?
Di ko na nakita 'yong reporter kahapon.
Di niya masasabing narito ako.
Tama.
Pero bakit ka lumabas kung umiiwas ka sa reporters?
Maikli pa rin ang pasensiya mo.
Hindi ka nagbago.
Di ba, Yong-pil?
Di pa rin siya nagbago.
Ano? Oo.
Hulaan mo ang nangyayari pag marami kang pera at nakarelasyon.
Magbabago ka.
Nagbabago ang tao.
Huwag ka umastang alam mo lahat.
Hindi nagbabago ang tao agad.
Hindi pa siya nagbabago.
Kung nagbabago agad ang tao, magiging Transformers sila.
Uy, Sang-do.
Hindi iyon dahil sa pasensiya ko.
Mainitin kaya ang ulo mo noon pa.
Iyon ang dating ako.
Hindi na mainitin ang ulo ko.
Di naubos ang pasensiya ko. Planado ko iyon.
Gusto kong depensahan ang sarili ko.
Planado? Kahit iyong dashcam footage?
Planado? Grabe, ang galing mo.
Oo! Lahat ng iyon, planado!
Paalam, Sang-do.
Ano'ng problema niya?
Ubos ang pasensiya niya.
Di nagbabago ang tao.
Mainitin ulo niya.
Nakakainis si Yong-pil.
Di pa rin siya nagbabago.
Ang yabang niya.
ASSISTANT DIRECTOR KO EUN-BI
Eun-bi.
Ano 'yon?
Iyong playground portfolio mo.
Ninakaw ni Eun-ju.
Ginamit niya ang portfolio mo sa Magazine X project!
Nakakainis!
Nagsinungaling si Eun-ju tungkol sa pang-aabuso.
Tapos, ninakaw niya pa ang gawa mo para agawin ang posisyon mo.
Nakakainis!
Sang-do!
Uy, bakit ka bumalik?
Puwede mo ba akong ihatid sa airport?
Bakit?
Babalik ako sa Seoul.
Bakit naman?
May dapat akong tingnan.
May problema? Ano'ng titingnan mo?
Lahat.
Lahat ng bagay.
Kaya ko nang tanungin ni Eun-ju ngayon.
Tara sa Seoul.
Pumunta tayo.
Sasama ako. Sa tingin mo ba, di magiging delikado?
Bakit kailangan mong sumama?
-Sasama ako. -Ano'ng problema mo?
Malay natin sa mangyayari.
Sang-do, halika na nga.
Pero hindi umaandar iyong kotse.
Sabi ko, akin na ang susi, para hindi mo ako ihatid.
Ikaw rin.
Marami akong oras.
Ibaba n'yo lang ako sa airport.
Sam-dal.
Narito ka para iwasan ang reporters, tama?
Bakit sila naghiwalay?
Uy!
Di ba puwedeng…
Buwisit.
Ano ba?
Naku!
Ano'ng problema?
Naku naman.
Di ako makapaniwalang ang saya ko noong ipanganak siya.
Naku.
Baliw ka.
Tigil mo.
Labas!
Tumigil ka, siraulo ka!
Ano ba, Ma?
Sabi kasing ayaw ko 'tong gawin!
Ayaw ko nga!
Nakakainis.
Buwisit.
Sandali.
Ano'ng problema? Ano iyon?
Kausapin mo ako. Paano ka kikita kung aalis ka?
Uy.
Tingin mo siguro, wala akong kuwenta dahil sa lagay ko rito.
Ako si Cho Jin-dal. Tanda mo?
Alam mo kung ilang airlines ang gusto ako?
Sandali, hindi iyon ang sinasabi ko--
Itong pamilya…
Makinig ka.
Simula ngayon,
susundin ko ang puso ko.
Hindi ko na gagawin…
ang di ko gusto.
BAHAY NI SAM-DAL
Samdal din pangalan mo?
Pangalan iyon ng tita ko.
Mahirap din siguro ang buhay mo.
Ikaw siguro si Ha-yul.
Anak ka ni Hae-dal, di ba?
Naku. Ang laki mo na.
Pasan-pasan lang namin siya no'n noong sanggol siya.
Di ko na po maalala, pero salamat po.
Pinalaki siya ni Hae-dal nang maayos kahit mag-isa, 'no?
Mag-isa nga lang. Kawawa.
Dapat ginawa nila ang ritwal noon.
Pero hindi sumunod si Ms. Ko.
Oo nga. Sinabi na ng manghuhula. Hindi magtatagal ang tatay.
Dapat laging makinig sa manghuhula.
Oo. Dapat, nagritwal sila.
Ma'am.
Namatay ba ang papa ko dahil kay Lola?
Ano? Hindi.
Siyempre hindi.
Pero 'yon po ang sabi mo.
Sabi mo, namatay ang papa ko dahil di nagritwal si Lola.
Naku.
Anak, hindi iyon gano'n.
Maaga lang nawala ang papa ko kasi tapos na ang oras niya.
Di kasalanan ng iba.
Pag narinig po kayo ng lola ko,
malulungkot siya nang sobra.
Pasensiya na, Ha-yul.
Di namin dapat sinabi 'yon.
Pasensiya na.
Ano ba naman kami?
Naku. Pasensiya na.
Hindi ka pa nakakakita ng dolphin?
Hi.
Bakit kailangan mo pa ng binoculars para sa dolphin?
Makikita mo naman sila.
Pero di ko malalaman kung sino sa kanila iyon.
Kinikilala mo ba ang mga isda bago mo sila kainin?
Pareho lang ang dolphins.
Uy, bata.
Hindi ako bata. Grade 2 na ako.
Sige, Grade 2 na bata. Iba ang dolphin sa mga isda.
Ang IQ nila ay 90,
at pareho natin ng emotional intelligence.
Naaawa rin sila gaya natin. Okay?
Sige.
Nakita mo iyong dolphin na iyon? Si Namchun 'yon.
Ang katabi, si Palbong.
Mag-asawa sila.
At kung titingnan mo, may baby doplhin na si Oryong.
Iyon ang anak nila.
Sige.
Oryong?
Makulit talaga si Namchun.
Baka pati si Oryong.
Magkaibigan siguro kayo ni Namchun.
Oo. Best friends kami.
Cha Ha-yul!
Uy. Mag-iingat ka.
Enjoy sa panonood sa pamilya ni Namchun.
Paalam.
Sino iyon?
Lalaking di masyadong matalino.
Uy, huwag kang makikipag-usap kung kani-kanino.
Tara na.
-Isang ticket sa Gimpo. -Ako rin.
Hindi, dalawa na.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Sasama kayo?
-Day off ko naman bukas. -At marami akong oras.
Sige. Salamat.
Umalis na kayo.
Puwedeng ikaw muna? Babayaran kita. Salamat.
Uy…
Sige. Salamat po.
Gusto ko itong konsepto mo.
Parang Y2K ang vibes.
Lalabas din ang kulay.
Papalitan ang kulay ng jungle gym para bumagay sa damit.
-Ayos. -Naku, Eun-ju.
Ms. Bang pala.
Hindi ko alam na ganito ka kagaling.
Mayroon kang talento. Bakit hindi ka nagsimula agad?
Last minute ko lang ito ginawa.
At ganito agad? Naku, niyayabangan mo yata kami.
Humble lang siya.
-Masyado kang humble. -Oo nga.
-Gusto ko ito. -Ako rin.
Iyong theme, sa 'yo ba…
talaga iyon?
Oo naman.
Sige.
Talaga?
Ano'ng problema?
Sa tingin mo, ninakaw ko?
Hindi.
Eun-ju, iyong kape mo.
Ano…
Ilalagay ko sa mesa mo.
Lalagyan ko ng bulaklak ang slide.
Puwede.
At hahaluan ko ng ibang bulaklak para mas maging makulay.
-Sige. -Oo.
Parehong kulay?
Oo, pareho rito sa larawan.
Si Cho Eun-hye ba 'yon?
-Oo. -Siya nga.
-Uy, Yong-pil. -Ano?
Hindi, mamaya na.
Dapat siguro, sumama tayo.
Hindi na kailangan.
Seoul naman ito. At di na siya bata.
Di ba?
Si Cho Eun-hye iyon?
Oo. Nakita ko siya.
Bakit siya narito?
Para ba kay editor Cheon Chung-gi?
Naku.
Oo nga.
-Katrabaho 'yong assistant niya. -Oo.
Galit na siya siguro.
-Excuse me. -Ano po?
Nasaan ang meeting ni Mr. Cheon?
Doon po sa meeting room.
Salamat.
Bakit mo sinabi? Naroon si Eun-ju.
Ano'ng gagawin natin? Pigilan?
Paano ang buhok ng model, makeup, at props?
Kayo na ang umisip no'n.
-Ano? -Ano?
Sandali.
Kailangang sabihin mo ang konsepto para handa kami.
Oo nga.
Kayo na mag-isip.
Alam kong kaya n'yo.
Sandali. Bakit kami ang iisip ng…
Alam mo ba kung--
Naku.
Ms. Cho?
Cho Eun-hye.
Ang tagal na.
Bakit ka narito?
May mga tanong lang ako…
pero nasagot na ang isa.
Tatanungin ko na ang isa.
-Eun-ju-- -Ms. Cho!
Huminahon ka…
Eun-hye, sa labas tayo.
Wag kang makialam.
Wag kang gumawa ng eksena.
Eksena?
Paumanhin, Mr. Cheon.
Playground, jungle gym, slide, at mga bulaklak.
Pamilyar ba?
Ano…
Puwede namang magkapareho ang mga ideya.
Puwede silang magkapareho…
Ano ang itatanong mo?
Ms. Cho.
Bakit hindi siya sumasagot?
Dito sila nagtratrabaho?
-Hindi mo alam? -Hindi.
Di ako makapaniwalang nagkarelasyon sila at nagnakaw pa.
Sang-do, ikaw roon. Ako na rito.
Sige.
Ano?
Sa tingin mo, ninakaw ko iyon?
Para sa 'yo, wala akong binatbat sa 'yo.
Kaya ko ring makaisip ng ideya.
Reference…
lang iyon.
Reference lang iyon…
Narito ka para dito?
Hindi, hindi para dito.
Narito ako para tanungin ka.
Sinubukan mo ba…
talagang
magpakamatay dahil sa akin?
Ano?
Narito ka para tanungin 'yan?
Bakit ngayon pa?
"Bakit?"
Hindi ba obvious? Dahil sa akin, may gustong
magpakamatay.
Dahil ba talaga sa akin?
Dahil pinahirapan kita?
Alam mo na dapat ang sagot d'yan.
Oo.
Alam ko.
Hindi dahil sa akin.
Hindi kita inabuso.
Kahit ilang beses kong isipin,
wala akong ginawa para
gustuhin mong magpakamatay.
Iniisip ko,
"Bakit niya gagawin?"
Bakit?
Dahil ba talaga sa akin?
Dahil walang nakikinig sa 'yo, kaya uupo ka na lang diyan?
Bumalik ka sa Seoul at kasuhan mo. Puwede mong kasuhan ng defamation.
Bakit wala kang ginagawa? Sabi mo, di mo inabuso.
Oo nga. Hindi ko ginawa.
Pero…
ano nga ba?
"Dahil ba talaga sa akin?"
"Inabuso ko ba siya nang di ko alam?"
"Nasaktan ko ba siya sa mga salita ko noong araw na iyon?"
"Paano kung totoo?"
"Paano kung…
sinubukan niya talaga dahil sa akin?"
Kung hindi dahil sa akin,
wala kang rason para gawin 'yon.
Sumasakit ang ulo ko.
Pero noong…
nakita ko na ninakaw mo,
iba na ang nasa isip ko.
Baka lang…
gusto mo talaga ako pabagsakin.
May magbabago ba?
Wala nang makikinig sa 'yo.
Wala akong pakialam kahit walang maniwala.
Gusto ko lang malaman ang totoo, Eun-ju.
Dahil ba talaga sa akin?
Sinubukan mo talagang…
magpakamatay dahil sa akin?
Hindi.
Huwag mo ito gawin, Eun-ju!
Pag-usapan natin. Okay?
Eun-ju. Bang Eun-ju.
Hindi dahil sa 'yo.
Hindi ko…
Di ba dapat, nasa loob ka?
Ano'ng gagawin natin?
Hoy!
Uy, Eun-hye!
Ano'ng ginawa mo?
Paano mo nagawa 'yon?
-Bakit? -Uy.
Bitiwan mo siya!
Tara na.
Sino ka?
Huwag mo ako hawakan, tarantado!
Kung ayaw mo mamatay.
Hindi dahil sa akin.
Di niya ginawa dahil sa akin.
Inamin na niya.
Hindi ako.
Hindi dahil sa akin.
Nakita niya na kaya?
Masaya ba?
Nagsisipilyo ka ba dahil masaya?
Ginagawa mo dahil kailangan.
Uy, grade 2 ka lang.
Tingnan mo ito.
Hindi mo kailangang gawin ang workbook ng Grade 3.
Kailangan ko.
Sabi ni Tita Sam-dal.
Sabi niya, kailangan kong magsikap para maabot ko ang pangarap ko.
Hindi mo sinasabi kung ano ang gusto mo.
Babasahin ko ang diary mo kapag tulog ka.
Mama!
Sabihin mo nga.
Ano ang gusto mo paglaki? Alam dapat ng mama mo.
Bawal.
Bakit?
Sasabihin ko kapag panahon na.
Ayaw ko sa mga tao na puro lang salita.
Ayaw ko maging ganon.
Naku.
Pasaway ka. Sige na nga.
Huwag mo siyang guluhin habang nag-aaral.
Hindi ko siya ginugulo.
Ang hirap naman niyan.
Ang talino mo.
Ano'ng ginawa mo ngayon, Ha-yul?
Naglakad-lakad lang.
Talaga?
Naikot mo na siguro ang buong bayan.
Tahimik naman ba?
Hindi, ayaw ko rito.
Ano?
Bakit?
Dahil ba wala kaming playground?
Matanda na ako para doon.
Bakit?
Bakit ayaw mo rito?
Ano'ng problema?
-Lolo. -Ano?
Naaawa ang mga tao rito sa 'kin kapag nakikita nila ako.
Iyon ang dahilan.
-Tapos ka na umiyak? -Ano?
-Oo.
Pasensiya na.
Uy!
Hindi ko alam na narito kayo.
Oo, nagkasalubong lang kami.
Oo.
Ito.
Ilagay mo sa mata mo.
Sige.
At inumin mo ito.
Sige.
Balik na tayo sa Jeju kung tapos ka na.
-Mauna na kayo. Hindi pa ako tapos. -Ano?
Uy, Sam-dal.
Narinig ko na iyong boses na iyon.
Importante ba iyon?
Nakakainis na gano'n siya makatingin.
Alam mo ba ito?
Itutuloy ko pa rin ito.
Magpanggap kang tayo ang nauna.
Pero ninakaw mo. Sabi mo, may ebidensiya pa.
Sabihin mong ninakaw niya.
-Gusto ko lang kumpirmahin. -Pero--
Ba't ko nanakawin ang ideya mo?
Ano? Ano'ng nangyayari?
At sino iyong lalaki kanina?
Siya ba ang…
May itatanong ka pa?
Di, may sasabihin ako.
Gaya ng sa kaniya,
ibibigay ko ito sa 'yo.
Gamit ang theme ko,
at iyong camera, lighting, at staff ko,
subukan mo.
Tingin mo, di ko kaya?
Eun-ju,
di ko kailanman naisip
na hindi mo kaya ang ginagawa ko.
Pero matapos ngayon, parang gano'n na nga.
Ano?
Hanggang saan ka aabot sa mga ninakaw mo?
-Hanggang kailan ito tatagal? -Bakit mo…
Ang yabang mo pa rin.
Wala ka na sa posisyon.
Inabandona ka ng mga koneksiyon mo.
At matapang ka pa rin?
Tama ka.
Nawala lahat dahil sa 'yo.
At ang hirap ngayon.
Pero kahit gaano kahirap
o ano pa ang kaharapin ko,
malinis ang konsensiya ko.
Salamat.
Marami akong natutuhan dahil sa 'yo.
Mula sa 'yo,
sa kanya,
at sa lahat ng bagay.
Lahat ng bagay!
Mabubuhay ako nang di alam na peke lahat ito.
Sige, sa 'yo na ang theme at tingnan natin kung hanggang saan ka.
Isa pa, tanggalin mo ang bulaklak sa slide. Hindi bagay.
Sandali, sir!
-May tao pa sa loob. -Ano?
Tiningnan ko na. Wala nang tao.
May pumasok doon at di pa lumalabas.
Oo nga.
Baka sa likod dumaan.
-Maraming exit dito. -Pero sir…
Ano'ng gagawin natin?
Nasaan ang likod?
Naka-lock na rito. Saan siya nagpunta?
Hindi rin sumasagot.
Baka umuwi na o nasa studio.
Hindi 'yon, may mga reporters.
Wala nang flights ngayon, di siya makakabalik.
Hindi ko alam ang Seoul.
Alam mo ba kung nasaan siya?
SEOUL BANK
Sandali, Sang-do.
-Ano? -Tawagan mo ako kapag nakita mo.
Uy, Yong-pil!
Nasaan na kaya siya?
Pakiusap, Mama.
Puwedeng bilhan mo na ako ng camera?
Gusto ko maging photographer, Mama.
Mama, pangako
magtratrabaho ako at bibigyan ka ng masayang buhay.
Mama, pakiusap.
Magpupursigi ako. Bilhan mo ako ng camera.
Gagawin ko ang lahat para doon.
Pakiusap!
Di ba? Ang galing ko kumuha?
Sabi rin ng unibersidad, magaling ako.
Dahil 'yon sa grades mo, di sa talent.
Paano ka makikipagsabayan sa iba roon?
Wag ka pong ganyan.
Kahit nga si Seo Hui-ju, mula sa South Gyeongsang Province.
Uy, Sam-dal.
Ano'ng problema? Bakit ka umiiyak?
Bakit? Sino'ng nagpaiyak sa 'yo?
Gusto ko na umuwi.
Gusto ko na umuwi sa Jeju.
Ayaw ko na rito. Nahihirapan na ako.
Wag ka nang umiyak. Tara.
Ilang araw na akong di makatulog.
Pero napapagalitan pa rin ako at hindi na ako nakakakain.
Nasira pa camera ko. Ano'ng gagawin ko?
Yong-pil, gusto ko na umuwi.
Huwag ka na umiyak. Okay?
Umuwi na tayo.
Tama na, okay?
Tama na. Itigil na natin.
Bakit ka pa nagpapakahirap?
Bakit hinahayaan mo sila?
Huwag ka na maging photographer!
Bakit mo iniwan ang mga magulang mo para maghirap dito?
Sam-dal, alam mo?
Handa ako laging bumalik sa Jeju kasama ka.
Huwag ka na maging photographer.
Tama na ang kahibangan. Tigil na.
Hindi ito kahibangan.
Gusto mo pa rin maging photographer?
Oo naman.
Hintayin mo lang.
Gagawin ko lahat para maging pinakamagaling.
Magaling at tangang photographer.
Akala ko naman makakabalik na ako sa Jeju dahil sa 'yo.
Sabi ko sa 'yo, di mangyayari iyon.
Manood ka lang. Di ako babalik sa Jeju.
Sabihin mo nga.
Umiyak ka ba dahil miss mo na ang mama mo?
Hindi.
Huwag sinungaling.
Umiiyak ka dahil miss mo na siya.
-Hindi nga. -Hindi?
Sige. May inihanda akong
espesyal para sa iyaking si Sam-dal.
-Okay? -Ano iyon?
Sa harap ng Jeju Sarang Bank, ang pride ng Jeju, si Cho Yong-pil.
Ano'ng ginagawa mo?
Dumating ako sa magandang siyudad
Matapos pangarapin
Yong-pil! Tigil na sa pagkanta!
Malamig doon at delikado
Ano 'yan?
Matapos maligaw Napunta ako sa isang pinabayaang pinto
At umiyak ako
Ngumiti ka kaunti.
Ayos.
Uy, Cho Eun-hye!
Bakit ka natutulog sa trabaho?
Pasensiya na po.
Magligpit ka na at umalis. Alis!
Pasensiya na po, ma'am.
-Eun-hye! -Ano po, Ms. Seo?
-Kailangan pa ng ilaw rito. -Opo.
Cho Eun-hye.
Okay, papunta na.
Hala!
Ano'ng gagawin ko?
Di 'to puwedeng mabasa.
Hello, Ms. Seo.
Bakit di ka sumasagot?
Saan siya nagpunta?
Nakakainis.
Ibibigay niya ako sa 'yo?
Ano ako, bagay?
Nakakainis siya.
Ba't ang yabang niya kahit walang natira sa kanya?
Alam mo namang hindi siya madaling maapektuhan.
Nakakainis na si Cho Eun-hye!
Ano'ng karapatan niya? E, wala nang natira sa kaniya?
Naku.
CHEON CHUNG-GI
Sino ka?
Cheon Chung-gi, buwisit ka!
-Sino ka? Ano ginagawa mo? -Sino ka?
Kuya ako ni Cho Eun-hye, buwisit ka.
Tawag ka ng pulis.
Talagang…
Ikaw…
Lumayo ka sa kanya.
O papatayin kita.
Ano'ng problema niya?
Nakakainis…
Ano?
Naghiganti ka ba sa kanila?
Ano'ng problema? Mukhang gigibain mo iyong gusali kanina.
Ginawa mo dapat iyon.
Bakit hindi? Iba ka na.
Iba?
Ano nga ba ako?
Iyong sasabunutan sila at sisigaw?
Kung gano'n ang gagawin ko,
hindi ako magtatagal dito.
Pinipigilan ko ang galit ko.
Nagpapanggap ako lagi.
Kaya nakarating ako rito.
Pero naisip ko
na sobrang nagbago na ako.
Natakot ako komprontahin si Eun-ju.
Bakit? Dahil baka inabuso mo nga siya?
Oo.
Baka may nagawa akong di ko namalayan.
Hindi ba, sabi mo, ikaw pa rin iyan kahit nagbago ka na?
Totoo. Isipin mo.
Puwede kang magbago, pero ikaw pa rin si Cho Sam-dal.
Pero alam mo?
Si Cho Sam-dal,
hindi nananakit.
Kaya huwag kang mag-alala.
Magtiwala ka sa sarili mo.
Bakit ganyan ka makatingin?
Nagbibigay ako ng payo.
Oo nga.
Hindi ko lang sinasabi ito para pagaanin ang loob mo.
Nagsasabi ako ng totoo.
Paano mo nalamang narito ako?
Hindi mo naalala?
Lagi kang umuupo rito at sinasabing di ka na babalik sa Jeju.
Talaga?
Ano?
Ito lang ba ang lugar sa Seoul na parang Jeju?
Hindi.
Naaalala ko lang sarili ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Kakaiba lang na may Jeju Sarang Bank sa gitna ng Seoul.
Iniisip siguro ng mga tao kung bakit ito narito.
Baka naaasiwa rin 'yong bangko.
Tingnan mo, nakatayo lang siya.
Walang masasandalan sa Seoul.
Nakakaawa.
At gano'n ka?
Noon, oo.
At hanggang ngayon.
Ginawa ko ang lahat para tumayo,
pero wala pa ring masandalan.
Iyong editor na 13 na taon kong kasama,
di na ako pinansin matapos ng balita.
Kahit 'yong mga artistang ako lang ang gusto,
tinalikuran din ako.
Isang dekada kaming magkakatrabaho.
Pero walang nagtanong kung kailangan ko ng tulong.
Walang nangumusta.
Walang nagtanong.
Di na ako sikat na photographer, kaya di na nila ako kailangan.
Naghirap ako para dito.
Pero parang wala lang.
Kakaiba.
Bakit parang may kulang?
Sa bayan?
Pareho pa rin.
Mali ka.
Parang may umalis ng isla. Hindi pa dumaraan si Sang-do, 'no?
-Nasira ang kotse niya. -Ano?
-Iniwan niyang bukas sa ulan. -Uy.
Baka nabasa ng ulan.
Mabuti nga. Ang ingay no'n. Si Yong-pil ba?
Pumunta siya sa Seoul dahil day-off.
Di ba? Sabi ko na. Bakit?
Si Yong-pil? Bakit siya nasa Seoul?
-Hello. -Uy.
Hindi ko rin alam. Narinig ko lang sa opisina.
Mama, puwedeng makahingi ng ramyeon?
Gano'n ba?
RAMYEON
Bakit pumunta sa Seoul si Yong-pil?
Hindi ko alam.
Bakit siya pupunta roon?
Paalam, ma'am.
Mama, sabing pahingi ng ramyeon!
Invisible ba ako?
UNDERSTANDING PHOTOGRAPHY
Tutuparin ko ang pangarap ko at magiging inspirasyon.
Hintayin n'yo lang! Tara!
Nasa photography ako nitong huling 20 taon.
Pero ngayong wala na, di ko na alam.
Di ko na alam ang gagawin paggising.
Hindi ko na alam ang sasabihin sa iba.
Bago ako maging photographer…
Di ko maalala ang ginagawa ko.
Uy, Sam-dal.
Hanapin natin siya. Kaya natin ito.
Hindi si Cho Eun-hye.
Si Cho Sam-dal.
Ano?
Isipin mo.
Nawala na ang pangarap mo, pero ikaw, hindi.
Hanapin natin siya.
Imbes na si Cho Eun-hye, hanapin natin si Cho Sam-dal.
Mama, gutom na ako!
Saan ka nanggaling kagabi at gutom na gutom ka?
-Wala kang kinain? -Wala po.
Walang makainan.
Sam-dal, nagpunta ka ba sa Seoul?
Bakit mo hinahalungkat ang gamit ko?
Bakit ka pumunta roon?
Kahapon lang 'yan.
Wala ka na roon.
Wala 'yon. May kailangan lang gawin.
Kaya pumunta ako at nagsaya.
Sige na. Kain na.
May gusto ka pa?
Kanin pa.
Sabi mo noon, wag na ako magpadala ng side dishes.
Magana ka na ngayong naghihirap ka?
Hindi gano'n.
Huwag mo na itago.
Sabi mo, di mo kakainin ang ipapadala ko. Itatapon mo kamo.
Naku.
Di naman sa ayaw ko kainin. Di ko makain.
Wala akong oras kumain.
Masaya na akong makauwi sa gabi lalo na makain ang luto mo.
Akala mo ba, masaya akong magtapon ng nabubulok?
Hindi mo alam.
Gusto ko lahat. Kakainin ko na ngayon.
Para sa mga hindi ko nakain noon.
Ano ito?
Ano?
Dad!
Akala ko, di natin pakikialaman ang gamit ng isa't isa?
Naku. Titingnan ko rin ang gamit mo pag maglilinis ako.
Ano? Pinagbabantaan mo ba ako?
Bakit ka mayroon niyan dito?
Di mo kailangang malaman ang lahat sa 'kin.
Abala ang mga buhay natin.
Wag ka nang makialam at wag ka rito sa kuwarto ko.
Papa!
Sabing di 'to basura.
Naku.
Wag 'tong itapon! Itong pulang…
Pulang yarn.
Ano'ng problema niya?
Naku, Ms. Ko.
Sabi ni Yong-pil, wag mo tanggalin.
Hayaan mo na.
Masasaktan si Yong-pil pag nakita niya.
Bakit? Luma na ito. Aalisin ko na.
Nasaan nga ba siya? Hindi ko siya nakita kahapon.
Si Yong-pil?
Pumunta siyang Seoul.
Nag-day off siya.
-Ano? -Oo.
Bakit siya magde-day off para pumunta roon?
Aba, malay ko.
Narinig lang ni Eun-u. Hindi rin niya alam.
-Sinabi ni Eun-u? -Oo.
Akala ko ba, alam ng Power Rangers lahat.
Akala ko, wala silang alam.
Naku, ginulat mo ako. Ano 'yon?
Wala.
Mauuna na ako.
Ayusin n'yo at umuwi na kayo.
Ano?
-Bakit ka aalis? -Ms. Ko!
Ano'ng nangyari?
Sam-dal, saan ka…
Ano'ng nangyayari?
Pumunta siya sa Seoul. Nag-day off siya.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano?
Papatayin mo ba iyan?
Nagpakahirap ang nanay mo riyan,
tapos, papatayin mo lang.
-Puwedeng pausod? -Hello.
Hello.
Dito na kayo maupo.
Yong-pil.
Uy.
Ano'ng ginagawa mo?
Kakarating ko lang.
Kumain ang trabahador mo, kaya ako na muna.
Para saan?
Babalik na sila.
Ano…
Puwedeng magkape?
Gusto ko siyang bugbugin.
"Tawag ka ng pulis."
Bakit mo bubugbugin?
Mabuti na lang, di ka nagpagod.
Ang sarap ng kape sa vending machine n'yo.
May nagtratrabaho rin ba sa loob nito?
Ano'ng sinasabi mo?
Nasaan si Sam-dal kahapon?
May lagi siyang pinupuntahan.
Alam mo pa rin ang lahat sa kanya.
Ikaw ba 'yan, Ma?
Ano'ng ginagawa mo?
Bakit hawak mo iyan?
Puwede ba akong magtanong?
Ano iyon?
Kahapon…
paano mo nalamang walang payong si Sam-dal?
Bakit wala kang payong sa ganitong panahon? Ito.
Sige.
Mahal mo pa rin siya?
BOARDING PASS SEOUL
Sam-dal,
mahal mo pa rin ba si Yong-pil?
WELCOME TO SAMDAL-RI
KOREA SINGS JEJU
Yong-pil.
Dapat mataas ang pangarap mo dahil lalaki ka at huwag kang manatili rito.
Ano ba, Sang-tae?
Ano'ng problema roon? Pareho tayo, Yong-pil.
Gusto ko sa Jeju.
Oo. Ayos lang iyon.
Ayos lang na wala pa kayong pangarap.
Ma, sabi ko, gusto ko rito, di ibig sabihin, wala akong pangarap.
Talaga?
Ano ba ang pangarap mo?
Ikaw at si Sam-dal.
Ano?
Kami ang pangarap mo?
Opo. Hindi naman kailangang trabaho.
Kayong dalawa ang pangarap ko.
Kapag natupad ang pangarap n'yo, sa akin din.
Siguro, hindi dapat abutin ang pangarap
kundi dapat protektahan.
At siguro,
ang pangarap ko…
may tsansa pang magkatotoo.
Saan ka pupunta?
Hahanapin ko si Sam-dal, di si Eun-hye.
Sa Olle Trail siya nagpunta?
-Wag hayaang makita ko siya. -Honey…
Kumusta ka?
Excuse me! May 500 won ka?
Okay lang na gusto ko siya? Matagal ko na siyang gusto.
Nagbalik si Sam-dal?
Para tumira sa Jeju?
Wag mong sabihin kay Mama na nagpunta tayo sa Seoul.
Nagkabalikan na sina Sam-dal at Yong-pil.
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Tagapagsalin ng Subtitle: EMN