WELCOME TO SAMDAL-RI
Çabuk olalım.
Tamam.
-Nerede? Burada mı? -Evet.
-Hadi. -Hadi, çabuk.
Gidelim.
-Git su kaynat. -Tamam.
CHO YONG-PIL VE CHO SAM-DAL 1986'DA DOĞAR
Ne güzel.
Oğlan değil mi yani?
Niye kız?
Aynen öyle.
Kızları olacak sanmıştım
ama oğulları oldu.
Çocukları paşa olacak ve prensesleri olacak, demiştin.
Tam tersi.
Güçlerin kayıp mı oldu?
Yapma.
Ne zaman erkek olacak dedim?
Paşa olacağını söyledim.
Paşalar illa erkek olmak zorunda mı? Kadın paşalar da var.
Yemin ederim ki bu bana kız gibi geldi.
Meğer erkekmiş.
-Şimdiden asi. -Aynen öyle.
Yani, bir kadın paşamız ve bir asi erkeğimiz var.
Haklısın.
Siz ikiniz hep ayrılmaz ikilisiniz.
-Ondan mı birlikte doğurdunuz? -İlahi.
İkiz gibiler.
Nasıl aynı anda doğurabildiniz?
Hakikaten. Planlasan başaramazsın.
Hayret verici.
Bu kadın paşa ile asi erkeğin adları ne?
Oğlan, Yong-pil. Cho Yong-pil.
Kız, Sam-dal. Cho Sam-dal.
Şükürler olsun.
Kaderinizde ruh ikizi olmak var bence.
Doğru. Onlar ruh ikizi.
Vay canına.
İKİNCİ BÖLÜM RUH İKİZLERİNİN GEÇMİŞİ
Vay be. Tam bir eziksin.
Daha hazır değilsin.
Benim gözümde busunuz. Boksunuz.
Bang, fotoğrafçı Cho'nun asistanı olarak
zorbalığa ve hakarete maruz kaldığını iddia ediyor.
İntihara kalkıştı ve kurtarıldı.
Şu anda hastanede.
-Hey, Cho Eun-hye geldi! -İşte orada!
Bang'a zorbalık ettiniz mi?
Hayır. Bunu asla yapmadım.
Bunu neden yaptınız?
Yanılıyorsunuz. Hiç öyle bir şey yapmadım.
Hastaneye neden geldiniz?
Yaptınız mı?
Bayan Cho!
Özür dilediniz mi?
-Suçlu hissetmiyor musunuz? -Bayan Cho!
-Lütfen bir şey söyleyin.
Bayan Cho!
Eun-ju, bu doğru değil.
Bunu yapamazsın Eun-ju!
Bunu konuşalım. Tamam mı?
Eun-ju. Bang…
-Ondan özür dilediniz mi? -Suçu kabul ediyor musunuz?
Lütfen bir açıklama yapın.
Bang'ın durumu stabil ama hastanenin açıklamasına göre…
Hastane nerede demiştin?
Sevgilimi ayarttığı için kavga ettik demiştin.
Neden kayıtları kullanıyor ki?
İnanılır gibi değil.
Sam-dal, gel hadi. Hastaneye gidelim.
Kalk!
Hadi.
Oraya gidip de ne yapacaksın?
Kahretsin!
Neyin var senin? Aşırı tepkili olma.
Niye aşırı tepki veriyorsun?
Aşırı tepki mi?
Bu durumda sakin kalmamı mı bekliyorsun?
Fotoğrafçının ablası Cho Jin-dal,
2019'da AS Group CEO'su Jeon Dae-yeong'dan boşandı.
Eski gelin, varlıklı ailenin gücünü nasıl istismar ettiğini ifşa etti.
-Kardeşi zorbalık ederken… -Aileyle uğraşılmaz.
Kimliğimi nasıl ifşa eder?
Niye sadece benim adımı verdiler?
Sam-dal, düş önüme.
Şu anda en iyisi hiçbir şey yapmamak.
Sam-dal, kendine gel. Böyle boş boş oturma.
Gidelim. Hadi kalk.
İnternete göre en küçük kardeş bekâr bir anne.
-Yaşı 29 ve 9 yaşında bir kızı var. -Ne sorunlu bir aile.
O çocuk için kaygılıyım.
Bekâr anne değilim!
Kızımı ne cüretle karıştırıyorlar?
-Hastaneye gidelim. -Aşırı tepki verme dedin.
Nasıl vermeyeyim?
Sessiz olun da düşüneyim.
Lanet olsun.
Bayan Cho, gazeteciler adresinizi bulmuş. Oraya geliyorlar.
-Olamaz! -Ne oldu?
Buraya geliyorlarmış.
-Gazeteciler. -Ne?
Bayan Cho!
Ne?
Ev adresimiz de mi sızdırılmış?
Niye bu ülke insanların gizliliğini önemsemez?
Ne yapacağız?
Ne yapsak? Bu, bir süre böyle gidecek.
Bilmiyorum. Ben kaçacağım.
Hey!
Beni tanıyorlar. Seninle geliyorum.
Ne? Ha-yul'u ve beni bırakacak mısın? Deli misin?
-Yarı zamanlı işin var. -Ne olmuş?
İyi, tamam! Hepimiz gidelim, tamam mı?
-Çantalarınızı toplayın. -Gidelim.
-Cha Ha-yul!
Hadi… Durun.
Ne oldu?
Gidecek yerimiz var mı ki?
Şey…
YENİ İŞİN İÇİN TEBRİKLER
Tek çarem dönüp gitmek mi?
Anılarımızı sevgiyle anıyorum
Kalıyorum…
Mona Lisa'sın sen
Çok pişman
Aşkımı gerçekten kabul edemez misin?
Meşgul değil misin?
Görmüyor musun? Canım çıkıyor.
İşe gitmem gerek. Bana yardım et.
Ben de onu diyorum.
İşin olmasına rağmen niye her festivalde şarkı söylüyorsun?
-Memursun sen. -Çok eski kafalısın.
Buna ikinci kişilik derler.
İkinci kişilik.
Jeju'nun gururu Cho Yong-pil'im. İkinci kişiliğim bu.
-Öyle mi? -Evet.
Anladım. Peki evlenen kim?
Boş ver. Niye uğraşıyorum ki?
-Kahretsin. -Boş ver.
Neden söz ediyorsun?
-Baksana. -Evet?
Bu arada, neden ana karaya gittin?
Niye gideyim ki?
Biri seni havaalanında görmüş.
Niye gittin? Seul'e mi gittin?
Seul'e gitmem için bir neden yok.
Sadece biriyle buluşmak için havaalanına gittim.
Yürü.
-Öylesine mi gittin? -Evet.
Aman…
Niye hayal kırıklığına uğradın?
Ana karaya gitmem lazımmış gibi konuşuyorsun.
Hayır, hiç öyle değil. Demek istediğim…
Belki biriyle buluşmuşsundur dedim.
Seul'de kiminle buluşabilirim ki?
Yong-pil!
Evet?
Başka şarkı söyleyemem. İşe gitmem gerek.
-Konu o değil. -Ne peki?
Yarın olur mu?
Yarın başka bir festivaliniz mi var?
Hayır. Yani, yarın yağmur yağar mı?
-İlaçlama yapmam gerek. -Yağmur mu? Bakayım.
Tamam.
Yağmur yağmayacak.
-Ne? -İlaçlama yapabilirsin.
-Sahi mi? -Evet.
-Pekâlâ. -Gidiyorum.
-Güle güle. -Millet! Ben gidiyorum!
Güle güle!
Yine gel!
Eun-u.
Ne?
Merak ediyorsan Sam-dal'ı ara.
Beni merak etme.
Merak ettiğimden değil.
Bende numarası yok.
Pardon.
Olamaz. Bu da ne?
Tanrım.
Hey!
Dur!
Ne yapıyor bu?
Yong-pil, bunu gördün mü?
-Camını indir. Bunu gördün mü? -Aman be.
Gördün. Basın en çirkin resimleri seçmiş.
İyi görünmüyor.
Camını indir. Çabuk ol.
Camını… İniyor musun? İn.
Yine ne var? Ne istiyorsun?
-Okumadın mı? -Neyi?
Cho Sam-dal haberini.
Asistanına zorbalık etmiş. Bir kayıt da var.
Sahi yapmış mı? Sen biliyorsun, değil mi?
Gyeong-tae…
Sahi yapmış mı? Biliyor musun?
Sen bilmiyorsan ben ne bileyim? İnanılır gibi değil.
Kapat şunu.
Bir şey diyeyim mi?
Ahlaksızsın sen.
Ben mi?
Görgüsüzsün.
-Ben mi? -Patavatsızsın da.
Sen…
Onun önce arkadaşı, sonra eski sevgilisisin.
-Merak etmiyor musun? -Kapıda dur!
Ya biri gelecek olsa!
Kapı açık salak! Gözüm orada!
O kim ki bana işimi öğretecek?
Neler oluyor?
Onu arayıp sorsam mı?
FOTOĞRAFÇININ DÜŞÜŞÜ CHO EUN-HYE'NİN ZORBALIĞI
KORE METEOROLOJİ DAİRESİ PERSONEL TAYİN TEKLİFİ
Asi misin sen?
Git dediğimde atmamı söyledin. Şimdi fikir mi değiştirdin?
Neden söz ediyorsun?
Ben…
Böyle yaparsan sahiden giderim.
-Yapma. -Tamam mı?
Ne zaman gitmem gerek?
İstesem hemen Seul'e taşınabilir miyim?
Cidden mi? Fikrin değişti mi?
Hey.
İstersen yarın ilk iş oraya gidebilirsin.
Burada kalmaya çok kararlıydın. Fikrini ne değiştirdi?
Gidiyorum demedim.
Sadece sordum.
Lafın gelişi.
Gitmek mi istiyor?
Seul'de uzak durduğu biri yok muydu?
Selam.
Çok ferahlatıcı!
Kesin öyledir!
Eve dönmek çok güzel.
-Bu güzel. -Değil mi?
-Ev gibisi yok. -Otur.
Hemen.
İş yüzünden tatillerde bile gelemiyordunuz.
Şimdi niye çıkageldiniz?
Anneanne, bak…
Dinlenmeye gelmişler işte.
Ha-yul da tatilde.
-Evet! -Evet!
Ha-yul ara tatilde.
Evet, doğru söylüyor anne.
Ha-yul ninesiyle dedesini özlemiş.
-Hep birlikte gelelim dedik. -Evet.
Anne, hadi ama.
Hangi anne çocuklarına niye geldiniz der?
Kesinlikle. İnanılır gibi değil.
İlahi.
Aynen öyle. Dinlenmeye geldiler.
Ama getirdiğiniz onca valize anlam veremedim.
Demek hepiniz izindesiniz.
-Evet. -Doğru!
-Evet! -İzinlerimiz denk geldi!
-Evet! -Evet!
Valizleri görünce dedim ki…
Ne derler ona?
Bu bir…
-Hani rüyanda görürsün ya. -Randevu mu?
-"Dejavu" anneanne. -Evet.
Öyle gibi geldi.
Hayra alamet değil gibi geldi.
Anne…
Ben hamileyim!
Anne, baba.
Ben boşandım.
Geri gelen o valizler bana şey yaşattı…
Nasıl denir?
"Travma."
Evet. Travma.
Yine birine mi saldırdın?
Anne, lütfen!
Yine mi hamilesin?
Yapma anne.
Sen…
Başarısız mı oldun?
Ne…
Anne, neden söz ediyorsun sen?
Hadi anne.
Hanginiz?
Bunun suçlusu hanginiz?
Hadi, söyleyin bana! Kim?
Ne?
Baba, derdin ne senin? Sessiz olsana!
Asistanına disiplin mi verdi? Tam olarak ne yaptı? Ona vurdu mu?
Tabii ki hayır. Öyle değil. Söylediklerine göre…
Ona zorbalık etmiş.
Ama bu doğru değil. Tartışmışlar.
İnkâr edip masumum demesi gerek.
Öyle yaptı. Olayı kendi açısından anlatıp masumum dedi.
-Sonra? -İşe yaramadı.
Tek haberde geçti, o da gölgede kaldı.
Nasıl olur?
Halk bunu umursamıyor.
Başarılı bir fotoğrafçıyı zorbalıkla
suçlamayı yeğliyorlar.
Doğru olduğuna inanmak istiyorlar.
Nasıl olur? Hiç anlamıyorum.
Sam-dal masum, onu niye eleştiriyorlar?
Olayın temeline inmeleri gerek.
Ana kara halkı hep böyle düşüncesiz mi?
Aslında sorun o değil.
Sektördeki insanlar sorun çıkmasın diye ondan kaçıyor.
Fotoğrafçı olmak için birçok zorluğa katlandı.
Anneniz bunu duymasın.
Elbette.
Duyarsa yine bayılır.
"Yine" mi? Ne demek istiyorsun?
Şoke olur demek istiyorum.
Ne yapıyorsun?
Beni korkuttun.
Kızlarla ne konuşuyordunuz?
Ben sadece…
Yerleşmelerine yardım edeyim dedim.
Sana ne söylediler?
Buraya gelmelerinin suçlusu kim?
Ben de bilmiyorum.
Bırak gelsinler. Ana karada yaşamak zor olmalı.
Neydi o?
Ne?
Çöp mü?
Kahretsin. Kim bu çöp atan serseri?
Şunu çöpe atayım.
Hey!
Atmadan önce bitir. Birayı ziyan etme.
Tanrım.
Gördün mü? Daha bir sürü kalmış.
Zorbalıkla ilgili bir yığın haber var,
benim hikâyemi yazansa bir tane.
Dedim sana. Kızın sevgilini nasıl ayarttığını anlatmalıydın.
Neden anlatmadın?
Hayatta olmaz.
-Gururuma dokunuyor. -Dinle.
-Şu anda gururunun önemi yok. -Of ya. Babama niye söylediniz?
Seni annemden korusun diye.
Annem neden geldiğini öğrenirse
yine paçalı donunu giyer.
Tanrım! Hayatta olmaz.
Bir daha olamaz. Asla.
Sam-dal için üzülüyorum ama Bayan Ko perişan olmuştur.
Yani yine mi paçalı don giyecek?
Jin-dal boşandığında giymişti. Hae-dal hamile kaldığında da.
Üstünde sadece paçalı donla etrafta koşturdu.
Haklısın.
Bayan Ko hiç huzur bulamıyor
çünkü Samdal-ri'li Üç Feci Kardeş hep bela çıkarmakla meşgul.
Man-su. Mola verme vaktin geldi.
Niye sürekli çalışıyorsun?
Başkalarına çalışmak kolay değil. Paramı hak etmeliyim.
Hayır, gayet kolay.
Patron yokken bizimle sohbet edip rahatlamalısın. Gel otur.
Ama sen patronun oğlusun.
Patron değilim ama. Hem yabancı gibiyiz.
Otur dinlen, tamam mı?
Biraz atıştırmalık al. Ye bitir.
Bundan da iç.
Rahat ol.
Bu arada, "Üç Feci Kardeş" ne iş?
Kim onlar?
Geçen yıl geldiğin için onlarla karşılaşmamışsındır.
O yüzden bilmiyorsun.
Bu mahallede efsanedirler.
Üç Feci Kardeş.
Güçlü.
Çılgın.
Küstah.
Güçlü olan en büyükleri.
Bebekliğinden beri çıkıntıymış.
Yaşıtları biberonla beslenirken
o, kaşıkla yemek yermiş.
Yaşı veya cinsiyeti ne olursa olsun ondan güçlüsü yokmuş.
-Jeju'yu o yönetiyormuş. -Üzgünüm.
Olamaz. Üzgünüm.
-Vah. -Onlar değil hanımefendi.
Sırf Samdal-ri'deki değil, Jeju'daki tüm yumruk makinelerinde
aynı uyarı yazısı varmış.
CHO JIN-DAL'IN OYNAMASI YASAKTIR
İkinci kız kardeş,
çılgın olan.
Sam-dal, affedersin.
Öldün sen.
Kinci bir mizacı varmış.
Çılgına döner, kendisini kızdıran herkese doyasıya eziyet edermiş.
BU, CHO SAM-DAL'A AİTTİR BAKAN ÖLÜR
Onu okumamanı söyledim.
Artık günlük tutmayacağım!
-Amanın! -Bunu parçalayacağım!
Niye okudun ki?
Küstah olan.
Şuradaki dükkâna gidip bana makgeolli alır mısın?
Kendine de abur cubur al.
Polis mi?
Burada bir çocuktan ona alkol almasını isteyen bir adam var.
Çocuk!
Bu doğru değil.
Tanrım, üzgünüm.
-Gidebilirsin. -O kız…
-Hoşça kalın. -…yaşlıları umursamazmış.
Aklına eseni yaparmış.
Ne diyorsun?
Sarsıcı, değil mi?
Tüm bu mahalle, bu üç kız kardeş yüzünden korku içinde yaşıyormuş.
-"Üç Feci Kardeş" buradan geliyor. -Anladım.
Şimdi neredeler?
-Ne? -Onları buralarda göremezsin.
Ana karada durumları iyi.
Değil. Jin-dal ve Hae-dal sorunlu.
Sam-dal'ın hâline bak.
Ama dönmediklerine göre hâlâ iyi durumdalardır.
Sen ve ben Seul'de yapamayıp döndük.
Orada sadece onlar başarılı oldular.
Doğru.
Hâlâ Seul'delerse durumları iyidir.
SAMDAL-RI'NİN GURURU! CHO YONG-PIL GELDİ!
Neye bakıyorsun?
Ne zaman gidiyorlar?
Daha dün geldiler. Onlara bu kadar yüklenme.
Ne?
Yong-pil hâlâ işe gitmedi mi?
Sorun ne? Kızla karşılaşma ihtimali mi?
Yolun karşısında oturuyor. Muhtemelen onu görecektir.
O kız aptal.
Acaba yine hangi ezikle çıktı da böyle eve döndü?
-Ne? -Sam-dal yüzünden buradalar.
Haberin var mı?
Yine erkek arkadaşından ayrıldı.
Bu yaşta hâlâ nasıl düzgün bir adam bulamıyor?
İyi bir soru.
Çok üzülüyordur.
Ona kinlenme.
Kendi kızıma asla kinlenmem.
Üstelik üçü arasında en normali o.
Kalkın!
Kalkın da yemek…
Sen var ya…
Cho Sam-dal!
Ne? Ne var? Sorun nedir?
-Buraya kafa çekmeye mi geldin? -Anne!
-Öyle mi? -Acıyor!
Kaç kutu içtin?
-Anne! -Bunların hepsini kendin mi içtin?
Jin-dal ve Hae-dal da benimle içtiler. Hepsini ben içmedim.
-Rüya görüyordu. -Biz içmedik.
İçtiniz. Bu ne cüret?
-Bırak! -Hepsini ben mi içtim?
-Bırak dedim! -Bırak!
Sizi sersemler!
-Anne! -Anne!
-Artık çocuk değilsiniz!
-Hepiniz delisiniz. -Anne!
-Niye bu kadar güçlü? -Derdiniz ne sizin?
Anne, dinle!
Dinle beni.
Anne, dinle.
Tamamdır.
Biri kavga mı ediyor?
Çok gürültü var.
Belki köpek havlıyordur.
Pekâlâ. İşte kahvaltın.
Bu yemekler çok tanıdık geldi.
Dün yaptığım yahni mi bu?
Garnitürler bile aynı.
Böyle bir konuda oğlundan nasıl şüphelenirsin?
Şuna bak. Bu yemeğin nesi tanıdık?
Dün wok tavada mantar kızarttın. Ama bu…
Bu, wok tavada kızarmış baharatlı mantar.
Tamam mı? Şuna bak.
Susam da var. Seninkinde yoktu ama benimkinde var.
Biraz pul biber ekleyip tekrar pişirmişsin.
Böyle yapmayı bırak.
Kahvaltı konusunda niye bu kadar titizsin?
Mızmızlık etme. Ye işte. Lezzetli.
Aman.
Bu ayki gece vardiyan ne zaman bitiyor?
Neden sordun?
Oğlunla kaliteli vakit geçirmek mi istiyorsun?
Balıkçı köyü muhtarının en büyük kızı 28 yaşında.
İlkokul öğretmeni.
Öğretmen!
Hayır. Öğretmenleri sevmiyorum. Onlara alerjim var.
Derste hep yorgun ve uykulu olurdum
ve bana tebeşir fırlatacaklar diye korkardım.
Ne yani, hiç evlenmeyecek misin?
Sen niye evlenmiyorsun?
Baba, sana ofisteki temizlikçi kadını ayarlayayım mı?
Taş gibi hatun.
Babanla nasıl böyle konuşursun?
Aman.
Sang…
Pislik herif.
Amma tuhaf.
Bakalım.
Neredeydi bu?
Bu Sang-do!
Ahlaksız herif.
Ahlaksız olabilir ama zengin.
Sonradan görme.
-Sonradan görme. -Ne diyorduk?
Onları ruh ikizi yapan yargıydı.
Yargı değil, yazgı.
Yong-pil'i Sam-dal'a bağlayan yazgıydı.
Hayatlarının ilk 30 yılında ayrılmaz ikiliydiler.
-Hızlı mı konuşuyorum? -Hayır, iyi.
Tabii âşık oldular. Erkekle kadın dost olamaz.
Peki. Arkadaşlar âşık mı oldular?
Evet, öyle oldu.
Sam-dal kariyer için Seul'e gidince
Yong-pil de gitti çünkü kaygılıydı.
İşte o zaman birbirlerine tutuldular.
O çılgın çift tarihe geçecek.
Dostluktan sevgiliye. Ne harika!
-Nesi harika? -Artık birlikte değiller mi?
Ayrıldılar.
Kız yurt dışında okuyacağım deyip onu terk etti.
O zamanlar Yong-pil…
O zamanlar zombi gibiydi.
-Ne gibi? -Zombi. Zombi gibiydi.
Zombi.
Kalbi kırılmıştır, değil mi?
"Kırılmıştır" mı?
Sence bunlar geçmişte mi kaldı?
Geçen sekiz yılda tek bir kadınla bile çıkmadı.
Yakışıklı da. Ne aptal.
Ne? Sekiz yıl mı?
Yani kıza hâlâ âşık mı?
Ne hissettiğini ne bileyim?
-Niye bana kızıyorsun? -Pardon.
Dostum, Yong-pil'e çok üzülüyorum.
Ben de kendime. Bu iş çok uzun sürdü.
Onları zamanında göndermeliydin.
Taşrada süper araba mı?
Acele et.
Aman be!
Eve dönmekten bu yüzden nefret ediyorum işte.
Ağır işçilik bize göre değil.
Her gelişimizde iş yıkıyor.
Çok sıcak anne!
Kapa çeneni.
Bayan Ko, adil davranıp hepimizi çalıştırmalısınız.
Sam-dal'ı niye hariç tutuyorsunuz?
Acıyor!
Anne. Dur, ben…
Bayan Ko.
-Bakın, biz… -Sam-dal.
Evet?
Sen evde kal.
Komşular başarısız olduğun için döndüğünü düşünür.
Evet!
-Haksızlık bu! -Anne!
-Ha-yul'a bakmalıyım. -Şaka…
-Anne, ben… -Anne!
-O… -Bekle. Buraya gel.
Çok açık. Annem Yong-pil'le karşılaşmasını istemiyor.
Doğru. Karşılaşmamalı.
Bu arada,
Yong-pil ondan neden ayrıldı ki?
Ona çok âşıktı.
Kim bilir? Belki aşkı bitmiştir.
Sam-dal zor zamanlar yaşadı.
İyi ki yurt dışına okumaya gitti.
Kalsaydı
ümitsiz vaka hâline gelirdi.
Acımasızca terk edildiği için hayatına devam edebildi.
Doğru.
Terk eden birini unutmak, terk ettiğin birini unutmaktan kolay.
-Doğru. -Doğru.
CHO'NUN EĞİTİM GEÇMİŞİ ŞAİBELİ
Palavra uydurmakta üstlerine yok.
Zorbalık etmesi rezalet. Geber.
Kendini öldürmeli.
Bu pislik sergi açacaktı. Neyse ki olmadı.
Cho Eun-hye, niye yaşıyorsun ki?
Çok sinir bozucu.
Bu doğru mu?
Lanet olsun.
CHEON CHUNG-GI
Kahretsin. Çok sinir bozucu!
Sıcak! Sıcak bu!
Lanet olsun!
Lanet olsun.
Aman be…
Bunun nesi var?
Acaba pili mi bitiyor?
Bakalım.
İşte burada.
Buldum işte.
Nerede bu kadın?
Ne?
Dalış yapmadığına göre evde olmalı.
Bakalım.
TAPU
Lanet olsun.
Hadi. Buralarda bir yerde olmalı.
Nerede bu piller?
Kahretsin.
Neredesiniz?
Anne!
Şamandıran içeride mi?
Nereye koydun onu?
Cho Yong-pil.
Burada ne işi var?
Lanet olsun.
Anne!
Giriyorum.
Neden evime giriyor?
-Anne! -Ne yapacağım?
Bayan Ko!
Demek evdesin.
Anne.
Yoksa Bay Cho mu o? Bay Cho?
Bay Cho.
Anne.
Şamandıran…
Bu da ne?
Nedir bu?
Neler…
Hadi ama. Niye sıkıştı bu?
Ne… Neler oluyor?
Orada biri var, biliyorum.
Kim o? Söyle bana.
-Deli olacağım. -Oyun oynama! Aç kapıyı!
Hadi. Muzipliği bırak da aç.
Şamandıra için geldim…
Ne var?
Ne?
Anladım.
Nereye gidiyorsun Gyeong-tae?
Onu bana ver.
Dükkâna bak.
-Çabuk ol! -Geliyorum!
Lanet olsun.
Ön kapıyı kapatmalarını söylemiştim.
Deli olacağım.
Niye saklanıyorum ki? Yanlış bir şey yapmadım.
Evet. Dışarı çıkacağım.
O buradayken en az bir kez karşılaşırlar.
Ne yapacağız?
Ne yapabiliriz? O kadar yakınız ki bu kaçınılmaz.
Umarım karşılaştıklarında en azından güzel görünür.
Paspal görünmemeli.
Artık ona ilgi duymuyor ki.
Önemi yok.
Hey.
Kızı terk etti. Buna pişman edilmeli.
Bu ne böyle?
Berbat görünüyorum.
Seni pis, küçük hırsız.
Öldün sen pislik.
Seni aşağılık.
Lanet olsun. Seni pislik.
Aç.
-Anahtarı nasıl buldu? -Niye açılmıyor?
Bayan Ko'nun evini nasıl soymaya kalkarsın?
Şimdi yakaladım seni, aşağılık.
Çok güçlüsün.
Hadi!
Aç.
Defol git manyak!
Kimsin sen?
Kimsin dedim…
Ayrılalım.
Artık seni sevmiyorum.
Artık sana ihtiyacım yok.
Ayrılalım.
Neden birdenbire ayrılıyoruz?
Cho Sam-dal!
Ayrılalım.
Sana ihtiyacım yok.
Yong-pil, dışarı çıkar mısın? Lütfen.
Bunu yapamam Yong-pil.
Beni bırakma Yong-pil.
Görüşmeyeli çok oldu.
Ama neden buraya geldin?
Burası benim evim.
Haklısın.
-Dışarı çık pislik! -Sessiz ol! Hırsız kaçacak!
Başkaları da mı geldi? Onları sen mi çağırdın?
Evet. Eun-u ve Gyeong-tae.
Niye geliyorlar?
Bu…
Küçük düşürücü.
Şu an kimseyi görmek istemiyorum.
Baksana, berbat hâldeyim.
Çok utanç verici.
Neden bunlar başıma geliyor?
Şimdilik böyle kal.
Onlarla ilgileneyim.
-Neredesin? Çık dışarı! -Göster kendini!
-Tanrım. -Nerede o?
-Burada yok. -Nasıl yani?
-Gitti. Gidin. -Seni tehdit mi etti?
-Ben hallederim. -Çık.
-Gitti! Siz de gidin! -Ne… Güçlü değilsin, biliyorum.
-Yalan söyleme. -Gidin.
Onu bağladın mı?
Neler oluyor?
-Hadi gidin. -Gidiyoruz.
-Onunla konuşacağız. -Hey.
-Bir şey gördüm. -Kimse yok.
-Yumuşadın, değil mi? -Gidin artık.
-Gidin hadi. -Bir göreyim onu.
Senin neyin var?
-Bunda iyiyimdir. -Orada bir şey gördüm.
-O gitti. -Siz üçünüz.
Hayat nasıl gidiyor?
-Selam. -Anne, tuhaflaştı.
Baksana şuna.
-Merhaba anne. -Selam.
Gyeong-tae'ye bak. İşte değil.
-Ne? -Onu yanına çağırdın.
-Nereye gidiyorsun? -Bayan Ko'ya.
-Yemek yaptım. -Bekle.
-Ne? -Olmaz.
-Yani… -Ne?
Bak, Bayan Ko evde değil.
Evde kimse yok.
Sahi mi?
Bayan Ko bostanda mı?
-İçeri bırakayım. -Dur!
Ne?
Düşündüm de…
Evinin güneye baktığı aklıma geldi.
Yemeği burada bırakırsan çabucak bozulup ziyan olur.
Akşam tekrar uğra.
Haklısın.
Evi bu saatlerde hep sıcak olur.
-Kışın bile. -Evet.
Tamam. Akşam yine uğrarım o zaman.
Güle güle.
-Güle güle efendim. -Dükkân boş değil.
-Man-su orada. -Yong-pil! Eun-u!
Hoşça kalın.
-Güle güle. -Anne.
-Çok tuhaf davranıyorsun. -Ne?
Hırsız var dedin, geldik. Şimdi de gitti diyorsun.
İşi bırakıp geldim. Neler oluyor yahu?
Ben de bebek bakıyordum.
Kimse yok.
Ne?
Hırsız var sandım
ama yokmuş.
Nasıl yani? Şaka yapma.
-Kontrol edelim. -Olur.
-Durun! Hırsız yok. -Dedin ki…
Niye inanmıyorsunuz?
Bebek mi bakıyordun? Sen dükkânı mı temizliyordun?
İşinize dönün.
-Yine de… -Gidin.
-Aman. -Görüşürüz.
-Ama biz… -Of, gidin hadi.
-Gidin. -Manyak bu.
-Delinin teki. -Bizi o çağırdı.
-Dikkatli gidin. -Çok acil gibiydi.
-Sizi sonra ararım. -Aman.
Güle güle.
Sen…
Kötü görünmüyorsun.
Merak etme.
Yong-pil, gerçekten fecisin…
Bunu neden…
Bunu neden yaptın?
Eziğin tekiyim.
Merhaba.
Fotoğrafçı Jeju'lu. Zorbalık eden katil.
-Doğru değilmiş. -Tekrar basın.
Elbette doğru. Suçunu kabul etmesini mi bekliyorsun?
Gayet açık.
O kadın cadının teki.
-Baksana. -Evet?
Görmüyor musun?
Ödeme yapmadın.
Niye ödemeden kaçıyorsun?
Bilmiyordum.
-Hem kaçmıyordum. -Kaçıyordun tabii.
Ödeme yapmayan kişi
ücret ödemediğini tabii ki kabul etmez.
Derdin ne senin?
Suçlamayı reddetti. Neden ona inanmıyor?
Hem kimseyi öldürmedi.
Lafına dikkat etse…
-Kahretsin! -Tanrım!
Beni korkuttun! Sırtım!
Gerçekten korkuttun.
Hayalet gibi görünüyorsun.
Su içmeye gidiyordum. Hadi.
Hey, nereye gidiyorsun?
Sam…
Cho Sam-dal.
Çok korktum ya. Bir dakika.
MEŞHUR SANGDO
-Sang-do! -Evet?
Sang-do'yla buluşmak çok zor.
Restoranıyla meşgul.
Hiç değilse her gün motoru bağırtıp yaşadığını gösteriyor.
İlgi budalası.
Burası taşra. Süper arabasından kim etkilenir?
Sonradan görme olduğu çok belli.
Yani, Yong-pil bile kaçık.
Neden hiç normal arkadaşımız yok?
Elbette var. Sam-dal var.
Beşimizin arasında tek normal olan o.
Evet. Bana niye kızıyorsun ki?
Onu aradın mı?
Hayır.
Bir şey diyeyim mi? Ben de bir türlü cesaret edemedim.
O her zaman gururludur.
Ona ulaşarak duygularını incitmek istemiyorum.
Gerçekten yapamam.
Sende numarası bile yok.
Doğru.
Yok.
Aptal.
Gidelim. Burada kimse yok.
Şuraya yürüyelim.
Sen git. Işık tutarım.
-Hadi! -Işık tutacağım. Hadi git.
Denizin kokusu…
Nefret ediyorum.
Bu kadarı yeter, tamam mı?
Bayan Cho, bu haber doğru mu?
Bunu neden yaptın?
Senin için üzülüyorum. Zamane çocukları korkunç. Dikkat etmeli.
Bu doğru mu? Sahi zorbalık yaptın mı?
Sana acıyorum Eun-hye.
Kimse senin nasıl olduğunu sormadı.
İntihara kalkıştığına inanamıyorum.
Vay be. Tam bir eziksin.
Öz güvenin yok, bana ne.
Fırsat olması için hazır olman lazım. Yoksa risk olur.
Daha hazır değilsin.
Ona sen mi karar veriyorsun?
Hazırsın, öyle mi?
Hiç boka bastın mı? Fark edince sinir olursun.
Ama takılıp kalmazsın. Temizleyip işine bakarsın.
Benim gözümde busunuz. Boksunuz.
NEREDESİN? KONUŞALIM. BÖYLE OLMAZ.
EUN-JU, LÜTFEN AÇ NİYE BÖYLE YAPIYORSUN?
ÖZÜR DİLERİM LÜTFEN TELEFONU AÇ
Bunu gerçekten…
…benim yüzümden mi yaptın?
KÖYÜN DALYANINDA GECE AVCILIĞI YASAKTIR
HER TÜRLÜ DENİZ MAHSULÜNÜ AVLAMAK YASAKTIR
Vay, merhaba Bayan Ko.
Bundan alsanıza.
Tanrım.
Toplanın millet!
Buraya gelin!
-Çabuk olun! -Hadi!
Çok insan geldi mi?
Gelmez olur mu?
Şimdiye kadar altı grup geldi.
Vay canına.
Sanırım hepsi tatil için Jeju'ya gelmiş.
-Tamam. -Gelsinler bakalım.
Onları bu kancayla döverim.
Ölürler ama.
Bir de bakmışsın ki parmaklıklar ardındasın.
Pekâlâ. Yiyin.
Çok çalıştınız, teşekkürler.
Lütfen ama. En çok sen çalışıyorsun.
Biz günaşırı nöbet değiştiriyoruz
ama her gün yemek getirmek kolay iş değil.
Beni boş verin, ekmek teknemizi korumaya odaklanın.
-Tamam! -Tamam!
Bayan Ko'nun gülümsediğini gördüğüme sevindim.
Yine paçalı donunu giyip maratona çıkacak diye korkuyordum.
Acayip endişelendim.
Ne demek istiyorsun?
Bunu neden yapayım?
Ne?
Anladım.
Jin-dal ve Hae-dal'ı mı gördünüz?
Ha-yul tatilde olduğu için geldiler.
Biz Sam-dal'dan bahsediyoruz.
Duyduğuma göre durum çok ciddiymiş.
Nasıl yani?
Ne olduğunu bilmiyor musun?
Sam-dal, asistanına zorbalıkta bulunmuş
ve bu, büyük bir olaya dönüştü.
Ne?
Tanrım. Gerçekten bilmiyormuş.
Sahi mi?
Ne yapacağız?
Niye söyledin ki?
Ona o kadar yüklenmedim, değil mi?
Bu su çok derin.
Yong-pil!
WELCOME TO SAMDAL-RI
KAPANIŞ
-Bu olur mu? -Ya bu?
Bu.
ŞANSLI MARKET
RUH İKİZİ
Yine mi Ruh İkizi?
Evet.
Ana karaya uçmak için para biriktirmem gerek.
Alabileceğimiz en hesaplı atıştırmalık bu.
Anladım.
Bu şekerlemeye sizin adınızı vermişler herhâlde.
Al.
Bana "ruh" aromasını versene.
Ben çilek seviyorum.
Hey, ben daha büyüğüm.
Bu yüzden ben "ruh"um, sen de "ikiz".
Ama aynı sınıftayız.
Sınıf arkadaşlarımız yaşıt.
Değil.
Gwang-sik, Gwang-tae'nin ikizi.
-Gwang-tae ona ne diyor? -Abi.
Aynen. Gwang-sik daha büyük çünkü iki dakika önce doğmuş.
Ben senden beş dakika önce doğdum.
Anladım.
Anladın mı? Al o zaman.
Teşekkürler.
Arılar!
Kaçın!
-Bekleyin! -Kaçın!
Defolun!
Ne yapacağım ben?
Yong-pil, sen de kaçmalıydın.
Seni arı soktu.
Ben iyiyim.
Niye diğerleri gibi kaçmadın?
Çünkü
seni bırakıp gidemezdim.
FOTOĞRAFÇI CHO EUN-HYE
"BENİM İNSANLARIM" FOTOĞRAFÇININ SON 15 YILINI RESMEDİYOR
-Pardon. -Evet?
Bu sergi iptal edildi.
Buraya giremezsiniz.
Anladım. Özür dilerim.
Pardon.
Ziyaretçiler adlarını yazar, bilirsiniz.
Evet.
Bu, o defter mi?
Evet.
Acaba…
Adımı yazabilir miyim?
Sergi iptal edildiği için bunu atacağız.
Ama yine de…
En azından bir ziyaretçisi oldu.
Pekâlâ…
CHO YONG-PIL.
PARİS DERGİSİ DÜNYA TURU 2023'ÜN İLK FOTOĞRAFÇISI CHO EUN-HYE
CHO EUN-HYE'NİN SON 15 YILI
-Sam-dal! -Burada olduğumu gizlemesini söylemiştim!
Ya da belki Sam-dal çoktan gelmiş,
bir yerde saklanıyordur.
Bu ne?
O adam yine geldi.
Ondan değil.
Sebep çok kızgın olması.
Canım!
Sam-dal'a gittin.
Kim o? Sen kimsin?
Haber doğru mu yani? Sam-dal gerçekten…
Ya Sam-dal dönerse…
Başarısız olmamın seni mutlu etmesine sevindim.
Bir yanlışlık var.
Nasıl bir yanlışlık?
Alt yazı çevirmeni: Murat Çetinbakış