(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
เร็วเข้า
จ้ะ
- ไหน ตรงนี้เหรอ - ใช่ๆ
- ใกล้ถึงแล้ว - เร็วเข้า ให้ไว
ไปเร็ว
- รีบไปต้มน้ำ - ได้ๆ
(โชยงพิลและโชซัมดัลเกิดปี 1986)
น่ารักจัง
ไม่ใช่ผู้ชายหรอกเหรอ
ทำไมได้ผู้หญิงล่ะ
นั่นสิ
ก็นึกว่าทางนั้นจะได้ลูกสาว
แต่กลับได้ลูกชาย
ไหนว่าคนนี้จะเป็นแม่ทัพ ส่วนคนนี้เป็นเจ้าหญิง
ตรงกันข้ามเลย
ของเสื่อมแล้วเหรอแม่หมอ
เปล่านะ
ได้บอกตอนไหนว่าหมายถึงผู้ชาย
ฉันบอกว่าจะได้แม่ทัพย่ะ
ใครบอกล่ะว่าแม่ทัพต้องเป็นผู้ชายเท่านั้น แม่ทัพหญิงก็มีนี่
จริงๆ นะ คนนี้เหมือนผู้หญิงเลย
แต่ก็เป็นผู้ชาย
- ยังไม่ทันโตก็หัวขบถแล้ว - นั่นสินะ
ตกลงเรามีแม่ทัพหญิงกับเด็กชายหัวขบถใช่ไหม
ถูกต้อง
เธอสองคนตัวติดกันตลอด
- ถึงได้คลอดพร้อมกันไหมนะ - คุณพระ
เหมือนฝาแฝดเลยนะ
คลอดพร้อมกันได้ยังไงเนี่ย
นั่นสิ ของแบบนี้มันวางแผนได้ที่ไหนกัน
มหัศจรรย์มากเลย
แล้วตั้งชื่อแม่ทัพหญิงกับเด็กชายหัวขบถว่าไงล่ะ
ยงพิลค่ะ โชยงพิล
ซัมดัลค่ะ โชซัมดัล
คุณพระ
เกิดมาเป็นเนื้อคู่กันแน่ๆ เลยเจ้าสองคนนี้
นั่นสิ เนื้อคู่กันแน่ๆ
น่ารักน่าชัง
(ตอน 2 ความเป็นมาของเนื้อคู่)
เธอนี่ก็ทุเรศเหมือนกันนะ
เธอยังไม่พร้อม
นี่แหละที่พวกเธอเป็นสำหรับฉัน ขี้หมา
คุณบังกล่าวว่าถูกทารุณทางวาจา และจากการใช้อำนาจข่มเหง
ในช่วงที่ทำงานเป็นผู้ช่วยของช่างภาพโช
สุดท้ายเธอจึงพยายามฆ่าตัวตาย แต่เจ้าหน้าที่ช่วยชีวิตไว้ได้
ตอนนี้เธอกำลังพักฟื้นที่โรงพยาบาล
- นั่นไงโชอึนฮเย - นั่นไง
คุณยอมรับไหมครับว่าทารุณผู้ช่วยบังจริง
ฉันไม่เคยทำแบบนั้นค่ะ
คุณทำแบบนั้นทำไม
เข้าใจผิดแล้วค่ะ ฉันไม่เคยทำแบบนั้น
คุณมาโรงพยาบาลทำไมคะ
ยอมรับไหมคะ
คุณโช
- คุณโช - ได้ขอโทษหรือยังครับ
- ไม่รู้สึกผิดเหรอครับ - คุณโช
- พูดอะไรหน่อยค่ะ
คุณโช
อึนจู ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ
เธอทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ
มาคุยกันก่อน
อึนจู บังอึนจู
- ขอโทษเธอหรือยังครับ - ยอมรับไหมว่าทารุณเธอ
พูดอะไรหน่อยครับ
คุณบังอาการคงที่ แต่โรงพยาบาลแจ้งว่า…
โรงพยาบาลนั่นอยู่ไหน
ไหนว่าพี่ทะเลาะกับนางเพราะนางยั่วแฟนพี่
แล้วนางอัดเสียงมาทำแบบนี้ได้ไง
ไม่อยากเชื่อเลย
ซัมดัล นำเลย ไปโรงพยาบาลนั่นกัน
ลุกขึ้นมาสิ
มาเลย
ไปแล้วจะทำอะไรได้
โอ๊ย
เป็นอะไร หยุดทำเกินกว่าเหตุได้แล้ว
ทำไมต้องโอเว่อร์ด้วย
โอเว่อร์งั้นเหรอ
คิดเหรอว่าเกิดเรื่องแบบนี้แล้วฉันจะอยู่เฉยๆ ได้
โชจินดัล พี่สาวของช่างภาพที่เป็นข่าว
หย่ากับจอนแดยอง ซีอีโอเอเอสกรุ๊ปในปี 2019
อดีตสะใภ้ที่แฉครอบครัวเศรษฐี เรื่องการใช้อำนาจข่มเหง
- มีน้องสาวใช้อำนาจ… - อย่าแหย็มกับครอบครัว
มันกล้าดียังไงมาแฉฉัน
ทำไมมันพูดชื่อจริงฉัน
ซัมดัล นำทางไปเลย
ตอนนี้อยู่เฉยๆ จะดีสุดนะ
ซัมดัล เรียกสติกลับมา นี่ อย่าหมดอาลัยตายอยากแบบนี้
ไปกันเร็ว ลุกขึ้น
ชาวเน็ตขุดพบว่า น้องสาวคนสุดท้องเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
- นางอายุ 29 มีลูกสาวอายุเก้าขวบ - ครอบครัวนี้พังสุด
เป็นห่วงอนาคตเด็กคนนั้นจัง
ฉันไม่ใช่แม่เลี้ยงเดี่ยวนะ
กล้าดียังไงมาพูดถึงลูกสาวฉัน
- โรงพยาบาลอยู่ไหน ไป - ไหนบอกอย่าโอเว่อร์
จะไม่ให้ทำได้ไง
เงียบๆ ก่อน ขอฉันคิดก่อน
โธ่เอ๊ย
คุณโชคะ นักข่าวรู้ที่อยู่คุณแล้ว ตอนนี้กำลังไปหาคุณค่ะ
- ไม่นะ - อะไร
พวกนั้นกำลังมานี่
- พวกนักข่าว - ฮะ
คุณโช
อะไรกันเนี่ย
ข้อมูลที่อยู่เราหลุดด้วยเหรอ
ทำไมคนประเทศนี้ เคารพความเป็นส่วนตัวคนอื่นไม่เป็นเลย
ทำไงดี
ทำไงดี เรื่องคงไม่ซาง่ายๆ แน่
ไม่รู้แล้ว ฉันจะหนี
นี่
พวกนั้นรู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันไปด้วย
ฮะ จะทิ้งฉันกับฮายูลไว้เหรอ บ้าหรือเปล่า
- เธอมีงานพาร์ตไทม์ - ไม่สนแล้ว
ก็ได้ งั้นไปกันหมดนี่แหละ
- เก็บกระเป๋า - โอเค ไป
- ไป - ชาฮายูล
ขึ้นไป… เดี๋ยว
อะไร
แล้วเราจะไปไหน
เอ่อ…
(ยินดีด้วยที่ได้งานใหม่)
ฉันไม่มีทางเลือกเลยเหรอ นอกจากจะหันหน้าหนีไป
ฉันถนอมความทรงจำ…
ฉันอยู่…
เธอคือโมนาลิซ่า
เสียดายเกินทน
รับรักฉันไม่ได้เหรอ
นึกว่ายุ่งอยู่
นี่ ไม่เห็นเหรอ จะตายอยู่แล้วเนี่ย
ฉันต้องไปทำงานแล้ว ช่วยหน่อย
ก็นี่แหละที่พูดถึง
ทำไมจะต้องมาร้องเพลงทุกงานด้วย ก็รู้อยู่ว่าตัวเองยุ่ง
- นายเป็นข้าราชการนะ - นายนี่เชยจริงๆ
แบบนี้เขาเรียกตัวตนที่สอง
ตัวตนที่สอง
ฉันคือโชยงพิล ความภาคภูมิใจของเชจู นี่แหละตัวตนที่สองของฉัน
- ตัวตนที่สอง - ใช่
รู้จักสิ ตัวตนนี่คือยังไงล่ะ
ช่างเถอะ อธิบายไปก็เปลืองน้ำลาย
- อะไร - ช่างเถอะ
พูดอะไรของเขา
- นี่ - อืม
ว่าแต่ไปแผ่นดินใหญ่ทำไมเหรอ
ใครบอก
มีคนเห็นนายที่สนามบิน
ไปไหนมา ไปโซลเหรอ
ฉันไม่ได้มีธุระอะไรให้ต้องไปโซล
แค่ไปเจอคนที่สนามบินเฉยๆ
ถอยไป
- แค่ไปสนามบินเหรอ - เออ
เซ็งเลย
ทำไมทำเสียงผิดหวังขนาดนั้น
พูดอย่างกับฉันมีเรื่อง ให้ต้องไปแผ่นดินใหญ่อย่างนั้นแหละ
เปล่า เปล่าซะหน่อย ฉันหมายถึงว่า…
นึกว่าไปเจอใครมา
จะเจอใครได้ล่ะที่โซล
ยงพิล
ครับ
ผมร้องต่อไม่ได้แล้วนะ ผมต้องไปทำงาน
- รู้แล้ว - ครับ
พรุ่งนี้เป็นไง
พรุ่งนี้มีอีกงานเหรอครับ
เปล่า พรุ่งนี้ฝนจะตกไหม
- ฉันต้องพ่นยาฆ่าแมลง - ฝนเหรอ ขอผมดูก่อน
อ้อ
ไม่ตกครับ
- ฮะ - พ่นได้เลย
- จริงเหรอ - ครับ
- ได้ๆ - ไปละ
- ไปเถอะ - ทุกคนครับ ผมไปก่อนนะ
- บาย - เจอกัน
ไว้มาอีก
ชาอึนอู
ว่าไง
ถ้านายเป็นห่วงก็โทรหาซัมดัลสิ
ไม่ต้องสนใจฉันหรอก
ไม่ได้สนซะหน่อย
ไม่มีเบอร์ต่างหาก
ขอโทษที
สุดจัด อะไรเนี่ย
ปัดโธ่
นี่ๆ
นี่ จอดๆ
จะไปไหนเนี่ย
ยงพิล เห็นนี่ยัง
- ลดกระจกลง เห็นนี่ยัง - อะไรของมัน
เห็นแล้วละสิ นักข่าวเลือกรูปน่าเกลียดสุดๆ เลย
เหมือนจะมีเรื่องไม่ดี
ลดกระจกลง เร็วๆ ลดกระจก
ลด… จะลงหรอกเหรอ ลงมา
อะไรอีกล่ะ จะเอาอะไร
- ยังไม่ได้อ่านเหรอ - อ่านอะไร
ข่าวโชซัมดัลไง
ข่าวบอกว่าซัมดัลใช้อำนาจ ข่มเหงรุ่นน้อง มีคลิปเสียงด้วย
เขาทำแบบนี้จริงๆ เหรอ นายรู้ความจริงไหม
กยองแท
เขาทำแบบนี้จริงๆ เหรอ นายรู้ไหม
ฉันจะไปรู้เรื่องที่นายไม่รู้ได้ไง เหลือเกินจริงๆ
เก็บไปเลย
รู้อะไรไหม
นายมันไม่มีจริยธรรม
ฉันเหรอ
ไม่มีมารยาทด้วย
- ฉันเหรอ - บื้อเป็นสากกะเบือ
ขอนะ
นี่ ก็นายเป็นเพื่อนกับซัมดัล ก่อนที่จะเป็นแฟนเก่าเธอนะ
- ไม่ห่วงเหรอ - ไปเฝ้าประตูโน่น
ถ้าคนมาจะทำไง
มันเปิดอยู่ ไอ้บ้า ฉันดูอยู่
เป็นใครถึงมาสอนงานฉัน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
โทรไปถามดีไหมนะ
(จุดตกต่ำของช่างภาพดัง โชอึนฮเย ต้องสงสัยว่าใช้อำนาจในทางที่ผิด)
(ข้อเสนอแต่งตั้งบุคลากร กรมอุตุนิยมวิทยาสาธารณรัฐเกาหลี)
จะขบถอีกเหรอ
บอกให้ผมเอาไปทิ้ง จู่ๆ เปลี่ยนใจงั้นเหรอ
อะไรกันครับ
ผม…
ขืนทำแบบนี้อีก ผมไปจริงๆ นะ
- โธ่ - โอเคไหม
ผมต้องไปเมื่อไหร่
ถ้าอยากไปโซล ผมก็ไปได้ทันทีเลยเหรอ
จริงเหรอ เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
นี่
ขอเพียงเอ่ยมา ไปพรุ่งนี้เช้าเลยก็ยังได้
ดื้ออยู่นี่มาตั้งนาน อะไรทำให้เปลี่ยนใจล่ะ
ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าผมจะไป
ก็แค่ถาม
สมมติเฉยๆ
ตกลงอยากไปหรือเปล่าเนี่ย
เขาหลบหน้าคนที่โซลอยู่ไม่ใช่เหรอครับ
หวัดดีค่ะ
สดชื่นจัง
ดูเย็นดีนะ
ดีใจจังที่ได้กลับบ้าน
- ดีจริง - ใช่ไหม
- ที่ไหนก็ไม่ดีเหมือนบ้าน - ลุกขึ้นนั่ง
ค่ะ
พวกแกยุ่งเกินกว่าจะมาเยี่ยมเรา แม้แต่ช่วงวันหยุดเทศกาล
ทำไมจู่ๆ ถึงมาพร้อมหน้ากันเชียว
ยายคะ คืองี้ค่ะ
ลูกบอกว่ามาพักผ่อนเฉยๆ น่ะ
วันหยุดของฮายูลด้วย
- ใช่ค่ะ - ใช่ค่ะ
ฮายูลหยุดเรียน
พ่อพูดถูกค่ะ แม่
ฮายูลคิดถึงตายาย
- เราเลยมาเยี่ยม - ใช่ๆ
แม่ ไม่เอาสิ
แม่ที่ไหนถามลูกว่ามาเยี่ยมทำไม
นั่นสิ เหลือเกินจริงๆ
แม่ก็
นั่นสิ ลูกมาเยี่ยมเฉยๆ น่า
แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงขนกระเป๋ามาขนาดนี้
บังเอิญว่างพร้อมกันพอดีใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - ใช่แล้วค่ะ
- ใช่ๆ - เราบังเอิญว่างพร้อมกันพอดี
- ใช่ๆ - ใช่ๆ
ตอนที่เห็นกระเป๋า เหมือนเห็น…
เรียกว่าอะไรนะ
เห็น…
- ที่เห็นในฝันน่ะ - รองเดวูเหรอ
- เดจาวูค่ะ - อ้อ ใช่ๆ
รู้สึกอย่างนั้นเลย
รู้สึกเหมือนเป็นลางไม่ดีชอบกล
แม่
หนูท้อง
แม่ พ่อ
หนูหย่ากับผัว
กระเป๋าพวกนั้นทำให้นึกถึง…
เรียกว่าอะไรนะ
แผลใจค่ะยาย
นั่นแหละๆ แผลใจ
ไปทำร้ายใครมาอีกล่ะ
แม่ก็
แกท้องอีกเหรอ
แม่อะ
แก…
แกล้มเหลวเหรอ
จุกเลยแฮะ
แม่พูดอะไรไปเรื่อย
แม่นี่ก็
งั้นอะไรล่ะ
คนไหนทำอะไรมา
บอกมา ใคร
อะไรนะ
พ่อ ทำอะไรเนี่ย เงียบๆ สิ
น้องลูกสั่งสอนรุ่นน้องเหรอ ทำอะไร ตบตีเหรอ
ตบตีที่ไหนล่ะพ่อ ไม่ได้สั่งสอน คนเขาพูดว่า…
นางใช้อำนาจข่มเหง
แต่มันไม่จริง แค่ทะเลาะกันใช่ไหม
งั้นซัมดัลก็ควรปฏิเสธแล้วบอกว่าบริสุทธิ์
นางบอกแล้ว เล่าความฝั่งของนางแล้ว บอกแล้วว่านางบริสุทธิ์
- แล้วเป็นไง - ไม่ได้ผล
มีแค่บทความเดียว ที่ลงข่าวฝั่งนาง แต่ก็ไม่มีใครสน
ทำไมล่ะ
คนไม่สนเรื่องนั้นกันหรอก
พวกเขาอยากด่า ช่างภาพที่ประสบความสำเร็จมากกว่า
ว่าใช้อำนาจข่มเหงคนอื่น
คนพวกนี้อยากเชื่ออะไรก็จะเชื่อ
ทำไมล่ะ พ่อไม่เข้าใจ
ซัมดัลบริสุทธิ์ ทำไมต้องโจมตีกันด้วย
น่าจะสืบให้มันดีๆ ก่อน
คนแผ่นดินใหญ่ผลีผลามแบบนี้กันหมดเหรอ
ไม่หรอกค่ะ
คนในวงการหลบหน้านาง เพราะไม่อยากติดร่างแห
ซัมดัลอุตส่าห์ฝ่าฟันอะไรตั้งเยอะแยะ กว่าจะได้เป็นช่างภาพ
อย่าให้แม่เขารู้เด็ดขาดล่ะ
ค่ะ
ขืนรู้เรื่องได้เป็นลมล้มพับอีกแน่
"อีก" เหรอคะ หมายความว่าไง
หมายถึงเดี๋ยวแม่เขาตกใจแหละ
ทำอะไรอยู่
ตกใจหมดเลย
คุยอะไรกับลูกมาล่ะ
ก็แค่…
ไปถามจะช่วยเอาของออกจากกระเป๋า
ลูกบอกคุณว่าไง
คนไหนไปก่อเรื่องถึงได้กลับมา
ไม่รู้เหมือนกัน
ช่างลูกเถอะน่า อยู่แผ่นดินใหญ่คงลำบากแหละ
อะไร
อะไรเนี่ย
ขยะเหรอ
บ้าเอ๊ย ไอ้สันดานที่ไหนทิ้งขยะเรี่ยราด
เอาไปทิ้งให้ก็ได้
นี่
ก่อนจะปาเหล้าทิ้ง กินให้หมด อย่าทำเสียของ
ให้ตายสิ
เห็นไหม ยังเหลืออีกเยอะ
มีบทความเขียนว่า ฉันใช้อำนาจข่มเหงเยอะเลย
มีแค่บทความเดียวที่เล่าความข้างฉัน
นั่นสิ พี่น่าจะบอกนักข่าวไปว่ายัยนั่นยั่วแฟนพี่ยังไง
ทำไมพี่ไม่บอกไปล่ะ
ไม่อยากบอก
- เสียศักดิ์ศรี - นี่
- ศักดิ์ศรีเธอมันกินได้เหรอตอนนี้ - พี่อะ บอกพ่อทำไม
ก็มีแค่พ่อไม่ใช่เหรอที่ปกป้องเราได้ต่อหน้าแม่
ถ้าแม่รู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม
เดี๋ยวแม่ได้ใส่ลองจอนอีกแน่
อุ๊ย ไม่เอานะ
อย่าให้ได้ใส่เด็ดขาด ไม่นะ
สงสารซัมดัลนะ แต่คุณโคคงว้าวุ่นน่าดู
แปลว่าคุณโคจะกลับมาใส่ลองจอนอีกเหรอเนี่ย
ป้าแกใส่ลองจอนตอนที่จินดัลหย่า แล้วก็ใส่ตอนที่แฮดัลท้อง
ทุกครั้งที่เกิดเรื่องไม่ดี แกจะใส่ลองจอนออกไปวิ่ง
ก็จริงนะ
แกไม่ได้อยู่เป็นสุขซะที
เพราะสามพี่น้องมหาประลัย แห่งซัมดัลลีเอาแต่ก่อปัญหา
นี่ มันซู พักบ้างก็ได้
ทำไมทำงานตลอดเลย
ทำงานให้คนอื่น มันไม่ง่ายหรอกครับ ผมต้องหาเงิน
โธ่ ง่ายสิ
ตอนเจ้านายไม่อยู่ หนูควรร่าเริง มานั่งคุยกับเราสิ
แต่คุณเป็นลูกชายของเจ้านายผม
เป็นลูกชาย ไม่ใช่เจ้านาย ยังไงเราก็เหมือนคนแปลกหน้าอยู่ดี
มานั่งพักก่อน
กินขนมซะหน่อย กินให้หมดเลย
จิบนี่ด้วย
ผ่อนคลายหน่อย
ว่าแต่สามพี่น้องมหาประลัยนี่
ใครเหรอครับ
นายคงยังไม่เคยเจอสามคนนี้ เพราะเพิ่งมาที่นี่เมื่อปีกลาย
นายไม่รู้สินะ
ละแวกนี้มีตำนาน
สามพี่น้องมหาประลัย
ยัยถึก
ยัยบ้า
ยัยจอมแก่น
ยัยถึกเป็นคนโตสุด
เด่นกว่าชาวบ้านมาตั้งแต่เด็กๆ
เล่าขานกันว่าใช้ช้อนกินข้าวกับพ่อแม่
ทั้งที่เด็กอายุเท่ากันยังกินนมขวดกันอยู่
ไม่มีใครแกร่งเกินยัยนี่ ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่หรือเพศอะไร
- นางคุมทั้งเกาะ - ขอโทษ
ไม่นะ ขอโทษด้วย
- โถ - ไม่ใช่พวกเขาครับ
ตู้ชกวัดพลังหมัดทั่วซัมดัลลี รวมถึงเกาะเชจู
มีป้ายเตือนแบบเดียวกัน
(โชจินดัลห้ามเล่น)
ลูกสาวคนที่สอง
ยัยบ้า
ขอโทษนะ ซัมดัล
แกตาย
ยัยคนนี้อารมณ์ร้าย
นางกลายร่างเป็นผีบ้า แล้วทรมานทุกคนที่ทำให้รำคาญจนสาแก่ใจ
(ของโชซัมดัล ใครแอบดู ตาย)
บอกแล้วไงว่าอย่าอ่าน
จากนี้ไปหนูจะไม่เขียนไดอารี่อีก
- อุ้ย - หนูจะฉีกมันทิ้ง
พ่ออ่านทำไม
ยัยจอมแก่น
ไปซื้อมักกอลลีที่ร้านนั้นให้ลุงหน่อยนะ
หนูเอาซื้อขนมด้วย
ตำรวจใช่ไหมคะ
มีผู้ชายคนหนึ่งขอให้เด็กไปซื้อเหล้าให้ค่ะ
แม่หนู
ไม่จริงนะครับ
โทษทีๆ
- ไปเถอะ - ยัยเด็กนั่น…
- ไปนะคะ - ไม่สนผู้หลักผู้ใหญ่
ทำอะไรตามอำเภอใจสุดๆ
เป็นไง
ช็อกใช่ไหม
คนทั้งละแวกอยู่กับความกลัวเพราะสามพี่น้องนี่
- เป็นที่มาของชื่อสามพี่น้องมหาประลัย - อ้อ
แล้วตอนนี้สามคนนี้อยู่ไหน
- หือ - ไม่เห็นแถวนี้หรอก
ไปได้ดีบนแผ่นดินใหญ่แล้ว ไม่กลับมาแล้วแหละ
ฉันเห็นต่าง จินดัลกับแฮดัลมีปัญหา
แล้วดูซัมดัลตอนนี้สิ
แต่ถ้าไม่กลับมาเชจูก็คงยังได้ดีกันอยู่
ฉันกับนายอยู่โซลไม่รอด ซมซานกลับมาอยู่บ้าน
มีแต่พวกนี้แหละที่ไปแล้วประสบความสำเร็จ
ก็จริง
ยังอยู่โซลก็คงยังได้ดีกันอยู่
(ความภาคภูมิใจของซัมดัลลี โชยงพิลมาแล้ว)
มองอะไรอยู่เหรอ
พวกนั้นจะกลับกันเมื่อไหร่
ลูกเพิ่งมาเมื่อวานเองนะ อย่าใจร้ายกับลูกนักเลย
ฮะ
ยงพิลยังไม่ไปทำงานเหรอ
เป็นอะไรไปล่ะ กลัวยงพิลเจอลูกเหรอ
อยู่บ้านตรงข้ามซะขนาดนี้ ยังไงก็เจอ
ยัยลูกคนนี้งี่เง่าจริงๆ
ไปคบกับไอ้ขี้แพ้ที่ไหนมาอีกล่ะ ถึงได้ซมซานกลับมาบ้านแบบนี้
- ฮะ - ที่กลับมากันหมดก็เพราะยัยซัมดัล
รู้ได้ไงล่ะเนี่ย
ก็เลิกกับแฟนอีกแล้วนี่
ทำไมอายุปูนนี้แล้วยังเลือกผู้ชายดีๆ ไม่ได้
ก็นั่นน่ะสิ
ลูกคงเสียใจมากแหละ
อย่าเคืองลูกเลยนะ
ฉันไม่เคยเคืองลูกฉัน
อีกอย่าง แม่นี่ก็ปกติสุดแล้วในสามคนนั้น
เด็กๆ ตื่นได้แล้ว
ตื่นมากิน…
ยัย…
โชซัมดัล!
อะไร มีอะไร
- นี่กลับบ้านมากินเหล้าเหรอฮะ - แม่
- เหรอ - เจ็บนะ
กินไปกี่กระป๋อง
- แม่ - กินหมดนี่คนเดียวเหรอ
จินดัลกับแฮดัลกินกับหนู หนูไม่ได้กินคนเดียวหมด
- นางฝันน่ะ - เราไม่ได้ดื่ม
ทำไมจะไม่ดื่ม พูดงี้ได้ไง
- นี่ ปล่อยนะ - ฉันกินคนเดียวเหรอ
- บอกให้ปล่อย - ปล่อย
นังลูกบ้า!
- แม่ - แม่
- ไม่ใช่เด็กๆ กันแล้วนะ
- บ้ากันหมด - แม่
- ทำไมแข็งแรงแบบนี้ - เป็นอะไรเนี่ยแม่
แม่ ฟังก่อน
ฟังก่อน
แม่ ฟังก่อน
เสร็จแล้ว
คนทะเลาะกันข้างนอกเหรอ
เสียงดังเชียว
หมาเห่ามั้ง
อาหารเช้ามาแล้วครับ
กับข้าวหน้าตาคุ้นๆ นะ
เหมือนแกงที่พ่อทำเมื่อวานเชียว
เครื่องเคียงก็เหมือนกันเด๊ะเลย
นี่พ่อสงสัยลูกตัวเองแบบนี้ได้ไงกัน
พ่อดูนี่ มันจะเหมือนได้ยังไง
เมื่อวานพ่อทำผัดเห็ด แต่นี่…
นี่เป็นผัดเผ็ดเห็ด
ใช่ไหม ดูนี่
งา ของพ่อไม่มีงา แต่ของผมมี
แกผัดใหม่แล้วใส่พริกป่นสิท่า
เลิกขี้เกียจเวลาถึงตาแกได้แล้ว
ทำไมพ่อเรื่องมากเรื่องอาหารเช้าจังล่ะ
อย่าทำตัวเป็นเด็กสิ กินให้หมด อร่อยออก
เฮ้อ
เดือนนี้มีวันไหนไม่ทำกะดึกบ้าง
ทำไม
อยากออกเดตกับลูกชายเหรอ
ลูกสาวคนโต ของหัวหน้าหมู่บ้านประมงอายุ 28 ปี
เป็นครูประถม
เป็นครูเลยนะ
ผมไม่ชอบครู ผมแพ้ครู
ผมเหนื่อยผมง่วงตลอดตอนเรียน
ตั้งแต่เด็กแล้ว ผมกลัวครูปาชอล์กใส่
ตกลงจะไม่แต่งงานเลยใช่ไหม
ทำไมพ่อไม่แต่งเองล่ะ
นี่พ่อ แม่บ้านที่ออฟฟิศผมล่ะเป็นไง
สวยใจเจ็บเลยนะ
พูดกับพ่อแกแบบนี้ได้ไง
เดี๋ยวเถอะ
ไง ซัง…
ไอ้นี่
เพี้ยนชะมัด
ดูซิ
อยู่ไหนนะ
เฮ้ย บูซังโด
ไอ้ซังโดนี่แหละไม่มีจริยธรรม
ถึงจะไม่มีจริยธรรม แต่ก็มีเงิน โคตรรวยเลย
ไอ้พวกผู้ดีใหม่น่ะ
- ผู้ดีใหม่ - เราคุยอะไรกันอยู่นะ
เรื่องที่พรหมลิควิดบอกว่าคนเป็นเนื้อคู่กัน
ลิควิดอะไร ลิขิต
มันเป็นพรหมลิขิตที่ผูกยงพิลเข้ากับซัมดัล
ตัวติดกันมาตลอด 30 ปีแรก
- ฉันพูดเร็วไปไหม - ไม่ครับ กำลังดี
สองคนนี้เลยตกหลุมรักกัน ชายหญิงเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก
อ๋อ เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อเหรอ
ใช่ กรณีตัวอย่างเลยแหละ
ตอนที่ซัมดัลไปกรุยทางอาชีพที่โซล
ยงพิลตามไปเพราะเป็นห่วง
ตอนนั้นแหละที่สองคนนี้ตกหลุมรักกัน
คู่รักคู่กัดที่จะถูกจารึกในประวัติศาสตร์
ขยับจากเพื่อนเป็นแฟนได้ แหล่มเลยครับ
- แหล่มแมวอะไรล่ะ - ตอนนี้ไม่ได้คบกันเหรอครับ
เลิกกันแล้ว
ซัมดัลบอกจะไปเรียนต่อ ต่างประเทศแล้วก็ทิ้งยงพิลไป
ตอนนั้นนะ ยงพิล…
ยงพิลเหมือนผีดิบเลยตอนนั้น
- เหมือนอะไรนะ - ผีดิบ ยงพิลเหมือนผีดิบ
ผีดิบ
คงเสียใจน่าดูเลยตอนนั้น ใช่ไหม
ตอนนั้นอะไร
ตอนนั้นอะไร คิดว่าเสียใจแค่เมื่อก่อนเหรอ
แปดปีมานี้มันไม่คบผู้หญิงคนไหนอีกเลย
หล่อตะโกนแบบนั้น เสียของจริงๆ
แปดปีเหรอ
งั้นเขาก็ยังรักซัมดัลอยู่เหรอ
จะไปรู้ได้ไงว่ามันคิดอะไรอยู่
- จะโมโหผมทำไมเนี่ย - โทษที
สงสารคุณยงพิลจัง
ฉันสงสารตัวเองกว่าอีก เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะ มันซู
นายน่าจะเอาไปส่งให้ตรงเวลา
ซูเปอร์คาร์ที่บ้านนอกเนี่ยนะ
เร็วเข้า ไปเถอะ
ปัดโธ่
เพราะงี้ไงฉันถึงไม่อยากกลับมาบ้าน
เราไม่เหมาะกับงานใช้แรง
มาทีไรก็ชอบใช้งานเราหนัก
มันร้อนมากนะแม่
เงียบไปเลย
เจ้านายคะ ให้มันแฟร์ๆ หน่อย ทำก็ทำกันให้ครบเลย
ทำไมต้องเว้นยัยซัมดัลด้วย
โอ๊ย เจ็บนะ
แม่ หนู…
เจ้านายคะ
- คือเรา… - ซัมดัล
คะ
แกอยู่บ้านดีกว่านะ
เดี๋ยวเพื่อนบ้านจะคิดว่าแกตกอับกลับมา
เยส!
- แม่ ไม่แฟร์เลยนะ - แม่ หนู…
- หนูต้องดูฮายูล - ฝันไปเถอะ
- แม่ หนู… - แม่
- นาง… - เดี๋ยว มานี่
ก็เห็นๆ อยู่ แม่ไม่อยากให้นาง ไปบังเอิญเจอพี่ยงพิลเข้า
อืม นางไม่ควรไปเจอ
ว่าแต่
ทำไมพี่ยงพิลเลิกกับนางล่ะ
รักนางมากไม่ใช่เหรอ
ใครจะไปรู้ หมดรักแล้วมั้ง
ยัยซัมดัลหมดสภาพไปเลย
ดีนะที่นางไปเรียนต่อต่างประเทศ
เพราะขืนอยู่นี่
ทำให้ตายยังไงก็ไม่ได้ดี
แต่นางเดินหน้าต่อได้ ก็เพราะนางถูกทิ้งแบบไร้หัวใจนะ
ก็จริง
ลืมคนที่ทิ้งเราง่ายกว่าลืมคนที่เราทิ้ง
- อืม - อืม
(ประวัติการศึกษาของโชเป็นประเด็นร้อน)
คนพวกนี้กุเรื่องเก่งจริงๆ
นังผู้หญิงหิวอำนาจทำเราขายหน้า ตายซะ
เธอน่าจะฆ่าตัวตายซะเอง
อีนี่กำลังจะได้จัดแสดงภาพ ดีใจจังที่นางจบเห่
โชอึนฮเย ทำไมไม่ตายๆ ไปซะ
น่ารำคาญจริงๆ
เรื่องจริงเหรอพี่
บ้าเอ๊ย
(ชอนชุงกิ)
น่ารำคาญชะมัดยาด
ร้อนๆ
บ้าจริง
โธ่เอ๊ย
ให้ดิ้นตายสิวะ
เป็นอะไรอีกล่ะ
ถ่านหมดเหรอ
ไหนดูสิ
อยู่นี่เอง
เจอแล้ว
อยู่ไหนเนี่ย
อ้าว
น่าจะอยู่บ้านนะ เพราะไม่ได้ไปดำน้ำ
ไหนดูซิ
(โฉนดที่ดิน)
โธ่เอ๊ย
เดี๋ยวนะ มันต้องอยู่แถวนี้สิ
ถ่านอยู่ไหน
เฮ้อ
อยู่ไหนเนี่ย
แม่
แม่ ทุ่นของแม่อยู่ในบ้านเหรอ
แม่เอาไปไว้ไหน
โชยงพิลเหรอ
มาทำอะไรที่นี่
ตายแล้ว
แม่
ผมเข้าไปนะ
เข้ามาบ้านฉันทำไม
- แม่ - ทำไงดี
คุณโค
อ้าว อยู่บ้านสินะ
แม่
หรือว่าคุณลุงโช ลุงครับ
ลุงโช
แม่
ทุ่นของแม่…
นี่อะไร
นี่อะไรเนี่ย
อ้าว
มาสิ จะมาติดทำไมตอนนี้เนี่ย
เล่นอะไรเนี่ย
รู้นะมีคนอยู่ข้างใน
ใครอยู่ในนั้น บอกหน่อย
- จะบ้าตาย - อย่าแกล้งผมเล่นสิ เปิดประตู
เปิดสิ เลิกแกล้งผมได้แล้ว
ผมมาเรื่องทุ่น…
ว่าไง
ฮะ
ได้เลย
จะไปไหนครับเนี่ย
เอามานี่
ดูร้านนะ
- มาเร็ว - เออ
เวรเอ๊ย
บอกให้ปิดประตูรั้วแท้ๆ
จะบ้าตาย
แล้วฉันมาซ่อนทำไม ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย
จริงด้วย ฉันจะออกไป
นางอยู่นี่ ยังไงก็ต้องได้เจอกันสักครั้งแหละ
เราจะทำไงดี
จะทำไงได้ล่ะ มันเลี่ยงไม่ได้นี่ อยู่ใกล้กันซะขนาดนี้
อย่างน้อยก็ขอให้เจอกันตอนนางสวยๆ
ไม่ใช่เจอตอนโทรมๆ
นางก็ไม่ได้มีใจให้เขาแล้วนี่
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก
นี่
อีตานั่นทิ้งนางนะ ควรได้เสียใจบ้าง
ดูสภาพฉันสิ
โทรมได้โล่เลยแม่
รู้นะว่าอยู่ในนั้น ไอ้โจรกระจอก
แกเสร็จฉันแน่ ไอ้ตีนแมว
ไอ้หอกนี่
บ้าเอ๊ย ไอ้โจรชั่ว
เปิดนะ
- ไปเอากุญแจมาจากไหน - ทำไมเปิดไม่ออก
กล้ามาปล้นบ้านคุณโคเหรอ
จับได้แล้ว ไอ้โจรห้าร้อย
แรงเยอะนะแก
โธ่เว้ย
เปิด
ไปซะทีสิ อีตาบ้า
แกเป็นใคร
ถามว่าแกเป็น…
เลิกกันเถอะ
ฉันไม่ชอบนายแล้ว
ฉันไม่ต้องการนายแล้ว
เพราะงั้นเลิกกันเถอะ
ทำไมอยู่ดีๆ อยากเลิกล่ะ
โชซัมดัล
เลิกกันเถอะ
ฉันไม่ต้องการเธอแล้ว
ยงพิล ออกมาเถอะนะ
ฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้ ยงพิล
คบกันเหมือนเดิมนะ
ไม่เจอกันนานเลย
ว่าแต่มาทำอะไรที่นี่
นี่บ้านฉัน
ก็จริง
ออกมานะไอ้เลว เงียบๆ เดี๋ยวโจรก็หนีหรอก
มีคนอื่นด้วยเหรอ นี่นายบอกให้คนอื่นมาเหรอ
อืม อึนอูกับกยองแท
มาทำไมกันล่ะเนี่ย
นี่มัน…
น่าอายชะมัดเลย
ฉันไม่อยากเจอใครทั้งนั้นตอนนี้
ดูสภาพฉันสิ
น่าอายชะมัดเลย
ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับฉันด้วย
อยู่แบบนี้ไปก่อนนะ
ฉันจะจัดการพวกนั้นให้
- อยู่ไหน ออกมา - ออกมาซะดีๆ
- ฮึ่ย - มันอยู่ไหน
- ไม่อยู่แล้ว - หมายความว่าไง
- มันหนีไปแล้ว ไปเถอะ - มันขู่นายไหม
- ฉันจัดการเอง - กลับไปเลย
- มันไม่อยู่แล้ว ไปเถอะ - นายไม่แข็งแรงพอนะ
- อย่ามาโกหก - ไปเถอะน่า
- มัดมันไว้เหรอ - ไปสิ
ตกลงยังไงกันแน่
- กลับไป - ไปก็ไปดิ
- เราแค่จะคุยกับมัน - นี่
- เหมือนเห็นอะไรไม่รู้ - ไม่มีคนอยู่
- ใจอ่อนกับมันสิท่า - ไปได้แล้ว
- ไปสิ - ขอดูหน้ามันหน่อย
อะไรของนาย
- นายก็รู้ฉันเก่งเรื่องนี้ - เมื่อกี้เห็นอะไรแวบๆ
- มันไปแล้ว - พวกเธอสามคน
เป็นไงกันบ้าง
- สวัสดีครับ - แม่ มันทำตัวแปลกๆ
แม่ดูมันด้วย เป็นอะไร
- สวัสดีครับ - หวัดดีจ้ะ
ดูกยองแทสิ ไม่ทำงาน
- อะไร - เรียกมันมาไม่ใช่เหรอ
- จะไปไหนครับ - บ้านคุณโค
- ฉันทำอาหารมาฝาก - เดี๋ยวครับ
- ฮะ - เข้าไปไม่ได้
- คือ… - ฮะ
คุณโคไม่อยู่บ้าน
ไม่มีใครอยู่บ้านเลย
จริงเหรอ
คุณโคอยู่สวนส้มเหรอ
- เอาไปวางไว้แล้วกัน - เดี๋ยวครับ
ฮะ
มาคิดๆ ดูแล้ว
บ้านหันหน้าไปทางใต้
เอาไปวางไว้เดี๋ยวเสียเร็ว เสียของเปล่าๆ
ค่อยมาอีกทีตอนเย็นนะครับ
ก็จริงนะ
ช่วงนี้ของวัน บ้านนี้ร้อนตลอด
- ขนาดหน้าหนาวก็ยังร้อน - ใช่ครับ
ไว้มาใหม่ตอนเย็นแล้วกัน
- สวัสดีครับ - บาย
- บายครับ - ร้านมีคนเฝ้านะแม่
- มันซูอยู่ - ยงพิล อึนยู
แยกย้ายไปไป๊
- บายครับ - แม่
- นายทำตัวแปลกๆ - ทำไม
บอกว่าโจรขึ้นบ้าน เราก็อุตส่าห์มา แล้วมาบอกหนีไปแล้วเนี่ยนะ
ฉันทิ้งงานมากลางคันเลยนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน
ฉันก็กำลังดูลูกอยู่นะ
ก็มันไม่มีนี่
ฮะ
ฉันนึกว่ามีโจรขึ้น
แต่ไม่มีคน
เมาอะไรเนี่ย เลิกโกหกเลย
- เข้าไปดูกัน - จัดไป
- ไม่มีโจร - ไหนว่า…
บอกแล้วไงว่าไม่มี ทำไมไม่เชื่อ
นายดูลูกอยู่ใช่ไหม นายทำความสะอาดร้านอยู่ใช่ไหม
งั้นก็รีบกลับไปทำต่อ
- แต่… - กลับไปสิ
- ให้ตาย - บาย
- แต่เรา… - ไปสิ
- ไป - ไอ้บ้านี่
- ตากแดดจนบ้ามั้ง - บอกให้เรามาเองแท้ๆ
- กลับบ้านดีๆ ล่ะ - พูดเหมือนเป็นเหตุด่วน
- กลับไปก่อน ไว้โทรหา - เสียเวลา
เจอกัน
เธอ…
ไม่ได้ดูแย่อะไร
ไม่ต้องห่วง
ยงพิล นายมันแย่ที่สุดเลย
ทำไมจะต้อง…
จะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ฉันคงกู่ไม่กลับแล้ว
สวัสดีครับ
ช่างภาพคนนั้นเป็นคนเชจู คนบ้าอำนาจที่ฆ่าคนตายน่ะ
- เห็นว่าไม่จริงนะ - กรุณาแตะบัตรอีกครั้ง
ทำไมจะไม่จริง คิดว่าจะยอมรับข้อหาง่ายๆ งั้นเหรอ
ก็เห็นๆ อยู่
ยัยคนนี้มันเลว
- นี่หนุ่ม - ครับ
ไม่เห็นเหรอ
ยังไม่ได้จ่ายเลยนะ
คิดจะหนีทั้งที่ยังไม่ได้จ่ายเหรอ
ผมไม่รู้
- แล้วผมก็ไม่ได้หนี - หนีสิ
คนที่พยายามจะขึ้นฟรี
จะยอมรับเหรอว่าไม่ได้จ่าย
เป็นอะไรของลุงเนี่ย
แล้วทำไมไม่เชื่อ เขาก็ปฏิเสธข้อกล่าวหาแล้ว
แล้วเขาก็ไม่ได้ฆ่าใครด้วย
ไอ้หมอนี่ต้องระวัง…
- โอ๊ย - ว้ายตายแล้ว
ใจตกไปอยู่ตาตุ่ม โอ๊ย
หัวใจจะวาย
เธอซีดเหมือนผีเลย
ต้องจิบน้ำหน่อยแล้วฉัน
นี่ จะไปไหน
นี่ ยัยซัม…
ยัยโชซัมดัล
โอ๊ย ขวัญเอ๋ยขวัญมา ขอนั่งก่อน
(คนดังซังโด)
- ซังโด - ครับ
กว่าจะเจอไอ้ซังโดได้มันยากจริงๆ
มันยุ่งกับร้านอาหาร
อย่างน้อยมันก็ยังเบิ้ลเครื่องทุกวัน ให้เรารู้ว่ามันยังไม่ตาย
มันก็แค่เรียกร้องความสนใจ
นี่บ้านนอกนะ ใครสนซูเปอร์คาร์กัน
อวดรวยน่ะสิว่าเป็นผู้ดีใหม่
ไอ้ยงพิลนี่ก็บ้า
ทำไมเราไม่มีเพื่อนปกติเลยสักคน
มีสิ ยัยซัมดัลไง
ปกติอยู่คนเดียวในกลุ่มเราห้าคน
ก็จริง แล้วจะโมโหฉันทำไม
ได้โทรหาซัมดัลไหม
ไม่
นี่ ฉันทำไม่ได้ว่ะ
ยัยนี่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาตลอด
ไม่อยากโทรหาให้มันเสียใจ
ทำไม่ได้จริงๆ
นายไม่มีเบอร์มันด้วยซ้ำ
ก็จริง
ไม่มี
ไอ้โง่
ไปเถอะ ไม่อยู่นี่หรอก
เดินไปให้สุดนู่นก่อน
ไปเองเลย เดี๋ยวส่องไฟฉายให้
- เร็วสิ - จะส่องไฟฉายให้ ไปสิ
กลิ่นทะเล
เกลียดชะมัด
พอได้แล้ว
คุณโช ข่าวนี้จริงหรือเปล่าคะ
คุณทำแบบนั้นทำไม
ผมสงสารคุณนะ เด็กสมัยนี้น่ากลัวมาก คุณน่าจะระวังตัวกว่านี้
จริงหรือเปล่าคะ คุณใช้อำนาจในทางที่ผิดจริงๆ เหรอ
ฉันสมเพชเธอจัง อึนฮเย
ไม่มีใครอยากรู้เลยว่าเธอเป็นยังไง
ไม่อยากเชื่อว่ายัยนั่นจะพยายามฆ่าตัวตาย
เธอนี่ก็ทุเรศเหมือนกันนะ
อย่าโทษฉันที่เธอเห็นคุณค่าตัวเองต่ำ
มันจะเป็นโอกาสก็ต่อเมื่อเธอพร้อม ถ้าไม่ ก็แค่ความเสี่ยง
เธอยังไม่พร้อม
แล้วคุณเป็นใครถึงมาตัดสินเรื่องนั้น
คิดว่าเธอพร้อมหรือเปล่าล่ะ
เคยเหยียบขี้หมาหรือเปล่า พอรู้ว่าเหยียบก็โมโห
แต่จะให้มันทำเราอารมณ์เสียทั้งวันไม่ได้ เช็ดมันซะแล้วใช้ชีวิตต่อ
นี่แหละที่พวกเธอเป็นสำหรับฉัน ขี้หมา
(เธออยู่ไหน คุยได้ไหม แบบนี้ไม่ถูกนะ)
(อึนจู รีบสายเถอะ เธอทำแบบนี้ทำไม)
(โอเค ฉันขอโทษ รับสายเถอะนะ)
เธอทำแบบนั้น…
เพราะฉันจริงๆ เหรอ
(ห้ามหาสัตว์น้ำตอนกลางคืน ในเขตตกปลาของหมู่บ้าน)
(ห้ามจับสัตว์น้ำทุกชนิด)
อ้าว สวัสดีค่ะ คุณโค
มากินนี่กัน
ตายแล้ว
มาเร็วทุกคน
รีบมากันสิ
- เร็วเข้า - มา
มีคนมาหาปลาเยอะไหม
เยอะสิ
มากันหกคณะแล้ว
ตายจริง
คงมาเที่ยวพักผ่อนวันหยุดกันสินะ
- จ้ะ - ใครอยากมาก็มาได้
แต่ฉันจะเอาตะขอเกี่ยว
จะฆ่าคนมาเที่ยวเหรอ
เดี๋ยวก็ติดคุกไม่รู้ตัวหรอก
กินให้หมดเลยนะ
ขอบคุณที่ทำงานกันหนักเลย
ไม่หรอก คุณแหละทำหนักสุด
เราผลัดเวรกันเฝ้าวันเว้นวัน
แต่คุณเอาอาหารมาให้เราทุกวัน ลำบากลำบนจะแย่
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก โฟกัสกับเรื่องปกป้องแหล่งทำมาหากินของเราก็พอ
- ค่ะ - ค่ะ
ดีใจจังที่เห็นคุณโคยิ้มแบบนี้
ฉันก็เป็นห่วง กลัวว่าคุณโค จะใส่ลองจอนไปวิ่งมาราธอนอีก
เป็นห่วงแทบแย่
หมายความว่าไง
ทำไมฉันจะต้องไปวิ่งมาราธอนด้วย
หือ
อ๋อ
เห็นจินดัลกับแฮดัลเหรอ
ก็แค่มาเยี่ยมหาเพราะว่าฮายูลหยุดเรียน
เปล่า เรากำลังพูดถึงซัมดัล
มันร้ายแรงเอาเรื่องอยู่นะที่ฉันได้ยินมา
หมายความว่าไง
ไม่รู้เหรอว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ดูเหมือนซัมดัลใช้อำนาจข่มเหงรุ่นน้อง
เลยเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่เลย
ว่าไงนะ
ตายแล้ว ไม่รู้จริงๆ ด้วย
จริงเหรอ
ทำไงดี
จะพูดถึงทำไม
ฉันใจร้ายกับเขาขนาดนั้นจริงๆ เหรอ
น้ำนี่ลึกมากเลย
โชยงพิล
(สู่อ้อมกอดซัมดัลลี)
(บทส่งท้าย)
- เอาอันนี้ไหม - อันนี้ล่ะ
อันนี้
(ลัคกี้มาร์ท)
(เนื้อคู่)
ซื้อเนื้อคู่อีกแล้วเหรอ
ค่ะ
หนูต้องเก็บเงินซื้อตั๋วเครื่องบินไปแผ่นดินใหญ่
นี่เป็นขนมที่ดีที่สุดสำหรับเงินที่เรามีอยู่แล้วค่ะ
งั้นหรอกเหรอ
ขนมนี่คงตั้งชื่อตามหนูสองคนสินะ
เอาไป
ขอกล่องที่เขียนว่า "เนื้อ" ได้ไหม
ฉันชอบสตรอว์เบอร์รีมากกว่า
นี่ ฉันแก่กว่านะ
ฉันถึงกินฝั่ง "เนื้อ" ส่วนนายกินฝั่ง "คู่"
แต่เราเรียนชั้นเดียวกันนะ
เพื่อนร่วมชั้นเราเป็นเพื่อนกันหมด
ไม่จริงหรอก
กวางชิกกับกวางแทเป็นฝาแฝด
- แต่กวางแทเรียกกวางชิกว่าอะไร - พี่
ใช่ กวางชิกแก่กว่าเพราะเกิดก่อนสองนาที
ฉันเกิดก่อนนายห้านาที
อ๋อ
เข้าใจยัง กินซะ
ขอบใจนะ
ผึ้ง
หนีเร็ว
- เดี๋ยว - หนีเร็ว
ไปให้พ้น
ทำไงดี
แต่ ยงพิล นายน่าจะหนีไปด้วยนะ
โดนต่อยเลยเห็นไหม
ฉันไม่เป็นไร
ทำไมไม่วิ่งไปแบบคนอื่นล่ะ
เพราะว่า
ฉันหนีไปแล้วทิ้งเธอไว้ไม่ได้
(ช่างภาพโชอึนฮเย)
("คนของฉัน" เป็นงานจัดแสดงภาพถ่าย ผลงานตลอด 15 ปีของโชอึนฮเย)
- โทษนะคะ - ครับ
งานถูกยกเลิกไปแล้วค่ะ
คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้
ขอโทษด้วยครับ
โทษนะครับ
คนที่เข้าชมต้องลงชื่อใช่ไหมครับ
ค่ะ
นั่นใช่สมุดลงชื่อไหมครับ
ค่ะ
งั้นผมขอ
ลงชื่อได้ไหมครับ
เราจะเอาทิ้งแล้วค่ะเพราะงานถูกยกเลิก
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
มีคนมาดูงานของเธอหนึ่งคนก็ยังดี
อ๋อ
(โชยงพิล)
(ปารีสแม็กกาซีนเวิลด์ทัวร์ โชอึนฮเย ช่างภาพคนแรกของปี 2023)
(15 ปีของโชอึนฮเย - คนของฉัน)
- ซัมดัล - ก็บอกแล้วไงว่าอย่าบอกใครที่ฉันอยู่นี่
- นี่ - ไม่งั้นซัมดัลก็อาจกลับมาที่นี่แล้ว
และซ่อนตัวอยู่
อะไรวะน่ะ
ผู้ชายคนนั้นมาอีกแล้ว
ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นหรอกป้า
เพราะเดือดจัดต่างหาก
ที่รัก
นายไปหาซัมดัลใช่ไหม
- ได้เจอหรือเปล่า - เจอ
ใครน่ะ ใคร
ข่าวนั่นเป็นเรื่องจริงเหรอ ซัมดัล…
ถ้าเกิดว่าซัมดัลกลับมา…
ดีจังนะที่เห็นฉันล้มเหลวแล้วนายมีความสุข
แค่เรื่องเข้าใจผิดน่ะ
เข้าใจผิดอะไร
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ