Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Het komt voor dat een gescheurde voorste kruisband...
het einde van de loopbaan betekent.
Het herstel is voor zeventig procent afhankelijk van de geestkracht.
Ik dacht stiekem: waar doe ik dit voor? Genoeg is genoeg.
Ik keek de wedstrijd op de tv en zag z'n gezicht vertrekken van de pijn.
Voordat ik alles kreeg wat ik nu heb...
was ik een jochie met een grote droom.
We moeten overbelasting van de flexor voorkomen.
Dit gaat op Instagram.
Keur me goed, dan ga ik het veld op.
Hij houdt de bal binnen en vindt Chiesa, op de rand van het strafschopgebied.
Dybala passt en Chiesa wil schieten, maar daar komt Smalling...
die de bal en zijn benen raakt, en Chiesa blijft liggen.
Dit is een zware overtreding van Smalling.
Chiesa ligt nog, hopelijk valt het mee...
voor de voormalige Fiorentinaspeler.
Het is zeer pijnlijk, hij steekt z'n arm op.
Hij kreeg een klap ter hoogte van de linkerknie...
Ik wilde schieten en toen kwam Smalling...
en ik kreeg een gruwelijke pijnscheut in m'n knie.
In eerste instantie dacht ik dat er een pees was gescheurd.
Ik ga neer en op dat moment voel ik m'n knie niet meer.
Dan komt de arts het veld op.
Het eerste wat ik zeg, is: "Ik voel m'n knie niet meer."
We probeerden hem rustig te houden, hij was best overstuur.
"Blijf maar op het veld tot ik om een wissel vraag."
"Nee, het gaat wel."
TEAM-HOOFDARTS
"Ik weet niet of het echt zo erg is."
Aan de zijlijn zeg ik: "Ik probeer het wel."
Maar zodra ik één stap op het veld zette, voelde ik iets knappen.
Bij elke stap voelde ik "knap, knap".
En zodra ik wilde omkeren...
voelde ik het weer knappen, maar dan harder.
Toen voelde het...
alsof m'n knie uit de kom schoot.
Ik viel op de grond...
met m'n handen in het haar. Lorenzo Pellegrini kwam naar me toe...
en ik zei tegen hem: "Alles is kapot."
Ik begon te huilen toen de arts...
een beweging bij me uitprobeerde...
om te kijken hoe de kruisband eraan toe was.
Hij verstijfde en schudde z'n hoofd.
Toen was ik wanhopig, ik barstte in tranen uit.
Daar zijn gewoon geen woorden voor.
De knie stond uit het lood.
Naar binnen gedraaid.
En dan is alles voorbij.
We zijn naar Innsbruck gegaan, naar professor Fink.
Hij had al twee van onze spelers geopereerd, Chiellini en Demiral...
met uitstekende resultaten.
M'n moeder is meegegaan naar Innsbruck...
omdat de pijn zo hevig was, en de angst voor wat er ging gebeuren.
Op dat moment...
heb ik gezegd:
"Dit wordt een martelgang."
FLORENCE
Marlon.
Chelsea, Marlon, braaf.
Federico was een hyperactief kind, hij sliep ontzettend weinig.
Als moeder denk je dan: "Hij moet worden afgemat met veel lichaamsbeweging...
anders is hij niet te houden."
Federico en ik hebben een hechte band, we waren altijd samen.
Ik was jong toen ik hem kreeg...
en ik ging altijd mee naar z'n trainingen, wedstrijden en toernooien.
MOEDER
Ik was er altijd bij, zeg maar.
DIPLOMA-UITREIKING
Het was heel vreemd, ik besefte niet hoe erg z'n blessure was.
Ik keek televisie en ik zag...
dat het gebeurde en dat hij schreeuwde.
En ik zag z'n gezicht vertrekken van de pijn.
Maar het idee van een ernstige blessure stond zo ver van me af...
dat het niet eens bij me opkwam.
Maar sinds het moment dat hij zo zwaar geblesseerd raakte...
ben ik veel banger geworden, moet ik zeggen.
FEBRUARI 49 DAGEN NA HET INCIDENT
Er zijn overal ter wereld gevallen van gescheurde voorste kruisbanden...
waarbij de spelers hun oude niveau nooit meer hebben bereikt.
TRAININGSCENTRUM
De operatie is uitstekend verlopen.
We hebben de gescheurde kruisband hersteld en de meniscus gehecht...
om de knie zo stabiel mogelijk te maken.
Als ik zo doe, trekt hij vacuüm...
en als ik schop, plopt hij.
Dat is ook wel positief, want... - Er zit vocht in.
En als je die plop voelt, zitten de hechtingen er nog in.
Oké, dan ben ik blij.
Toe maar.
Goedemorgen, Fede.
Hoe gaat het?
Beter. - Mooi, geen zwelling of pijn?
Nee, echt goed. Het gaat prima. - Top. Rustig aan.
Alles goed? En met je familie ook? - Ja, de groeten.
Dat hoor ik graag.
Elke keer dat Federico naar het revalidatiecentrum kwam...
was z'n eerste vraag: "Wanneer mag ik zonder krukken?"
Duwen, goed zo. Dit begint... - Ja, prima.
Goed gedaan. - bedankt.
We trainen nu je hersenen.
Daar reageren de spieren op.
Dus we beginnen met de kruk. - Als ik de grond raak...
Nee, we beginnen met een kruk.
Wat is ons doel? Hoeveel...
Niet als de toren van Pisa.
Parallel, niet diagonaal.
Probeer symmetrisch te blijven.
En onthoud dat je iets meer dan je halve gewicht erop kunt zetten.
Is het zo goed? - Zo is het goed, om te beginnen.
Probeer die onzekerheid uit je pas te krijgen.
Bij het neerzetten?
Onthou dat je vanuit je hiel moet lopen, en dan strekken.
Meteen na de operatie dacht Federico dat het ergste achter de rug was.
Ik heb uitgelegd dat er bepaalde momenten zijn waar je voorbij moet.
FYSIOTHERAPEUT
Het allereerste moment is als de krukken weg mogen.
Nu beginnen we meteen met lopen.
Ik wil je niet pushen, maar dit is een belangrijk moment.
Ik wil graag dat je je schoenen uittrekt.
Dus we gaan lopen zonder schoenen.
Wil je het zonder kruk doen?
Laten we het doen. - Lukt dat?
Voelt je knie symmetrisch aan, en stabiel?
Oké, prima. Ga maar.
Je kunt het, concentreer je. Kom op.
Niet nadenken, niet te veel nadenken. Het kan soepeler.
Uitstekend.
Doorgaan.
Spectaculair.
Het is een maand later, toch?
Een maand en een paar dagen.
De eerste stap zonder krukken...
is het belangrijkste moment van de hele revalidatie.
De krukken weglaten is belangrijk.
Daarna leer je pas goed lopen.
Hak en teen, teen en hak.
Kom op.
Opnieuw leren lopen is voor mij...
het beginpunt van de revalidatie, letterlijk bedoeld.
Na de operatie heb ik nog zes weken met krukken gelopen...
en dat was alsof ik nog in het ziekenhuis lag. Bij de kleinste dingen...
had ik nog hulp nodig.
Het was echt een bevrijding, toen ik van die krukken af was.
Ik trok het niet meer. Daar komt bij:
Voor iemand die gewend is om 37 km per uur te rennen...
is het echt een straf om met krukken te lopen.
MAART 56 DAGEN NA HET INCIDENT
De operatie is nu zes weken geleden.
We moeten naar Innsbruck voor de evaluatie van Federico's operatie.
Dat moet gebeuren om te kijken hoe de nasleep van de operatie gaat...
en om eventuele psychische problemen voor te zijn.
INNSBRUCK OOSTENRIJK
Bedankt en tot straks.
Kunnen we?
Leuk om je te zien. - Vind ik ook.
Het gaat beter. - Veel beter dan de vorige keer.
Nu kan ik weer lopen.
Dat is grappig.
De zwaarste tijd is nu achter de rug.
Kijk. Goed, hè? - Ja, het komt terug.
Ga maar liggen, ontspan.
Mooi. Heel goed, je bent goed in vorm.
Het is mooi dat de eerste fasen goed zijn verlopen. Dat verwacht je wel...
ORTHOPEDISCH CHIRURG
maar in de geneeskunde heb je nooit een slaagkans van honderd procent.
Dus het is goed om z'n vooruitgang te zien en om te zien dat de eerste fasen...
in deze lange revalidatie goed verlopen.
Het doet echt geen pijn. - Dat is mooi.
Hoe is de pijn hier?
En hier? - Geen kracht.
Dat zie ik... - Dat komt wel.
Nu moet hij z'n spieren weer opbouwen en het been weer onder controle krijgen...
en soepel en doelmatig bewegen. Hij is er nog lang niet...
maar de bewegingen moeten doelmatiger worden en dan komt de spieropbouw.
Goed.
Goed. Ik ben blij. Deze knie is nu beter dan je goede knie.
Deze werkt beter dan die. - Dat is ons doel.
Als ik m'n schoen aantrek, voel ik het wel.
Dat blijft nog wel een tijdje zo, je zult nog lang aan me denken.
Dit is een goede dag.
TURIJN
APRIL 80 DAGEN NA HET INCIDENT
Oké, perfect.
Vandaag voel ik m'n knie iets minder dan anders.
Daar hadden we het gisteren over. - Echt waar, vandaag...
voel ik m'n knie minder dan anders.
Iedereen gaat anders om met afzien.
Toe maar, en omhoog.
Nog een keer.
Op sommige momenten had Federico veel behoefte aan bijstand.
Op andere momenten verraste hij me met z'n wilskracht...
en z'n vermogen om te reageren op pijnprikkels, ongemak en afzien.
Eén. Pijnlijk?
Het trekt wel erg.
Het kwam vaak voor dat m'n knie pijn deed tijdens een training, echt veel pijn.
Dan dacht ik wel eens: waar doe ik dit voor? Genoeg is genoeg.
Maar dan begint de revalidatie pas echt, als je denkt dat je niet meer kunt...
en toch de wilskracht hebt om door te gaan.
Uitstekend.
Laat je been even bijkomen, goed gedaan.
Hij kan niet zo goed met pijn omgaan, hij blijft toch een man.
Dat komt ook doordat het hem altijd voor de wind is gegaan.
Hij is niet gewend aan afzien, lichamelijk of anderszins.
Als Federico zich slecht voelt, doe ik m'n best...
om het niet als zodanig te behandelen.
Als ouder heb ik altijd geprobeerd om niet te laten zien dat ik bang was...
terwijl je dat als moeder natuurlijk wel eens voelt.
Maar als het opeens heel zwaar wordt...
lukt het me om overeind te blijven.
Na afloop stort ik wel in, zo zit ik nou eenmaal in elkaar.
Ik ben bang dat er veel tijd overheen zal gaan...
voordat hij weer op het niveau zit waarop hij hiervoor zat.
Daar ben ik natuurlijk heel bang voor, dat wel.
Goedendag.
Als ik je zo naar buiten zie lopen, dat is het mooiste wat ik...
Dat is spectaculair.
Ben je klaar?
Zijn je twijfels een beetje weggenomen over je prestaties, en zo?
Ja. Ik had gewoon...
een dipje. - Ja, daarom.
Waar ik ook problemen mee heb...
Ik ben ook bang om weer te beginnen met rennen.
Ik ben bang dat ik de motoriek van het rennen kwijt ben.
Je hoeft niet opnieuw te leren rennen, als je het zo zegt, klinkt het naar.
We moeten de bestaande neurologische circuits weer stimuleren.
Dat is een groot verschil.
Om een blessure als deze te overwinnen, telt je mentale kracht mee...
voor zeventig procent.
Je moet door blijven gaan, dag na dag, alles op alles zetten...
en de angst voor het onbekende overwinnen...
die je elke dag onder ogen moet zien.
MAART 121 DAGEN NA HET INCIDENT
Hartstikke bedankt. - We wachten op je.
Tof van je. Hoe gaat het met je knie? - Beter, bedankt.
Ons eerste bezoek aan het stadion was bij Chiellini's afscheidswedstrijd.
Dat nieuwe shirt is mooi. - Dat zie ik niet, vanaf hier.
Zie je wie de bal nu heeft? Welk nummer?
7 - 77.
M'n relatie met Lucia is anders begonnen dan normaal.
We zijn begin januari aan de praat geraakt, rustig aan.
Daarna wilde ik haar zien, natuurlijk. Maar helaas was m'n kruisband gescheurd.
Ze wilde eerst niet komen, ze dacht dat ik me aanstelde.
Ze zei: "Kunnen we niet ergens afspreken? Laten we koffie gaan drinken."
Ik zei: "Nee, dat kan echt niet."
Ik zei het toch? 1.
Uiteindelijk had ik haar overgehaald om naar m'n huis te komen.
Toen zag ze zelf ook dat ik niet van de bank kon komen.
Zo is onze eerste date verlopen.
Ik snap wat je bedoelt, de stijl van het shirt.
Met strepen of helemaal zwart, of zo.
Dit zijn driehoekjes in elkaar. - Leuk, die krabbeltjes.
Zo blijft het een jaar lang. - Dit is niet dat basisshirt...
Met dat wit en zwart. - Dit is het basisshirt van dit jaar.
Drie jaar geleden had Juve een shirt met een roze streep, en zwart en wit ernaast.
Dat veranderen ze elk jaar. - En die met die kleuren, blauw en zo?
Dat is het tweede shirt.
Ik besefte dat er Lucia en ik een toekomst samen hadden...
toen zij haar best deed om mijn situatie te doorgronden.
Ze heeft me goed geholpen. Zij zag hoe kwetsbaar ik was.
Ze heeft een van de meest duistere momenten van m'n carrière meegemaakt.
Ze heeft m'n emoties en kwetsbaarheid van dichtbij meegemaakt...
en de moeilijke momenten en het opkrabbelen.
Dat heeft ons dichter bij elkaar gebracht.
Na m'n blessure ging ik voor het eerst het veld op bij het afscheid van Giorgio.
Ik had m'n hele tenue aan:
Kousen, broekje en shirt...
en sportschoenen, ik mocht nog geen voetbalschoenen aan.
Ik was er emotioneel van, maar zij nog meer dan ik.
In het begin legde ik haar uit: "Dit is niet mijn leven, dit is maar een overgang.
Mijn leven is anders. Ik heb elke drie dagen een wedstrijd...
en ik ben altijd weg."
Toen ik dat uitlegde, werd haar duidelijk...
wat ik voel als ik het veld op kom en ga voetballen.
MEI 135 DAGEN NA HET INCIDENT
Wie niet werkt... Ken je die? - Wat doet hij dan, wat doet hij dan?
Nee, zo gaat het niet. En wat zei je nou over De Sciglio?
"De Sciglio laat het lopen." Geloof me, die heeft problemen.
Je begint echt te zwaar te worden. - Ik heb hoofdpijn, verdorie.
Echt, ik heb hoofdpijn. - Waarom knelt dat elastiek...
je arm af?
De afdruk zit bijna tot op het bot. - Het knelt m'n arm niet af.
Je ziet inderdaad een afdruk.
Het is een bandje. - Een liefdesteken?
Ja, maar ik heb het al drie maanden om.
Lucia zei voor de grap tegen me:
"Als je het veld op gaat, vind ik het fijn als je iets van mij draagt."
Dus ik zei: "Prima, wat heb je voor me?"
Ze gaf me dit haarelastiek. Ik weet nog dat ze het in had...
eruit trok en zei: "Neem dit maar." Zo simpel was het.
Waarom begin je opeens over afknellen? - Omdat ik die afdruk zag.
Ze zei: "Krijg ik ook een juichritueel?"
Ik moest even nadenken en zei: "Ja, dat kan.
We doen het zo: Bij m'n eerste goal kus ik het armbandje."
Sinds die dag heb ik het niet meer afgedaan, ik doe het nooit meer af.
Oké, dit is een van de mijlpalen van ons traject samen, dat weet je toch?
Deze dag omcirkelen we in de agenda...
we gaan buiten rennen, en daarna het zwembad in.
Rechtdoor rennen vind ik niet zo eng.
Het enige is, als ik op dat been steun...
voelt het nog wankel, dat komt goed.
Wat ik wel een beetje eng vind, liever gezegd heel eng...
is het wenden en keren.
Daarvoor doen we andere oefeningen. Dat is de angst voor het onbekende...
net als bij alle vorige dingen.
Je vond het eng om zonder krukken te lopen...
toen was je bang om zware oefeningen in de sportzaal te doen...
en nu ben je "bang" voor het wenden en keren. Alles op z'n tijd.
Toe maar.
Op de middenvoet, net als daarnet. Twee.
Goed zo, en drie. Goed zo, vier.
Goed zo.
Haal jij m'n schoenen? - Straks, als je je gedraagt.
Heel rustig. Eerst 25, dan 50.
75 en 100.
Let erop dat je je hiel ook optilt, bij de afzet.
Vandaag ging niet eens zo slecht. Voordat ik ging rennen, was ik bang...
dat het niet zou lukken vanwege de pijn.
Ik was bang om op m'n been neer te zetten op de juiste manier.
Maar toen ik klaar was met rennen, zei ik: Oké, dit doen we morgen weer.
Dat was het.
Ik zie je in het zwembad.
Ik heb aan de kant staan kijken en je loopt symmetrisch.
Zo voelt het niet. - Weet je waarom het niet zo voelt?
Dat komt door de proprioceptie van de kruisband. Daar trainen we ook op.
Dat is niet zo gek, dit is de eerste keer.
We zitten al op 80 procent. Aan de laatste 20 moeten we werken.
Dus vanaf de kant zie je niet dat ik scheef ben?
Ik voel me wel scheef. - Dat is die proprioceptie.
FYSIOTHERAPIE
Wat is dat voor verhaal dat m'n arm wordt afgekneld?
Welnee, ze nemen je in de maling.
Dat ik Federico heb zien rennen na al die maanden...
deed me wel wat.
Dit is het moment waarop de antwoorden komen.
Nu zal blijken of al ons harde werk van de afgelopen maanden...
goed heeft uitgepakt.
Mama. - Fede, hoe gaat het?
Ik heb vandaag goed nieuws.
Ik heb gerend. - Dat moeten we vieren.
Dat moeten we vieren.
Dat is goed, dus. Het enige is, dat ik tijdens het rennen...
Het is nog wel zwaar. Voor m'n gevoel ben ik nog scheef...
en leun ik naar links. Dat is een beetje...
Maar Ale zegt dat ik perfect ren, dat je niet ziet dat ik ben geopereerd.
Als ik dat hoor, krijg ik buikpijn.
Dat is nog eng. - Ja, dat hoef je mij niet te vertellen.
Dat blijft zo, totdat m'n knie weer aan rennen gewend is.
Weet je, als ik aan alles terugdenk, word ik zeeziek.
Maar vandaag heb ik gerend, iedereen blij. Maar ik denk nu al...
Ik ben er nu al mee bezig dat ik moet wenden en keren.
Rennen gaat prima, nu is m'n uitdaging dat ik ga wenden en keren.
Ik moet weer aanleren wat ik eerst vanzelf deed...
en dat wordt nog lastig.
Maar je hebt wel zwaardere beproevingen doorstaan, al met al.
Weet je nog dat je als groentje in de Serie A kwam?
Toen zei je dat de balsnelheid belachelijk hoog was.
Dat was een belangrijke beproeving die je hebt doorstaan.
Nu moet je een open geest houden...
en elke dag een stapje verder gaan.
Ik maakte me ook zorgen om de operatie, maar...
Dat weet ik. Je moet gewoon wat meer geduld hebben.
Maar ik ben heel blij dat je weer rent, dat maakt me heel gelukkig.
We gaan het dit weekend vieren, met Lorenzo. Dan zijn we allemaal samen.
Goed? - Dat is goed.
Dag ma. Kus. - Kus.
Hallo Fede. - Giorgio.
Hoe gaat het? - Goed, hoor.
Wil je koffie, of heb je al? - Je neemt het er nog lekker van.
Ik laat me niks door de neus boren. - Je haalt nog snel alles binnen.
Ik stop op m'n hoogtepunt. Toen ik werd gekort, zei ik: "Mijn tijd is gekomen."
Hoe gaat het met je? Ren je alweer? - Ja, gisteren voor het eerst.
Ik ben heel blij.
Het wordt nog wel wat. - Ik heb nog niet veel spieren.
Vergeleken met een paar weken geleden, wel.
Jij weet ook dat de eerste vier maanden vreselijk zijn. Als je eenmaal rent...
Nu gaat het een beetje beter...
maar er komt nog een lange dip aan. - Dat hoorde ik al.
Dat is normaal. Nu voel je de euforie van het rennen.
Maar dan merk je dat je langzaam bent. Kom, we gaan zitten.
Je merkt dat je langzaam bent. "Vroeger ging ik 2000 km per uur."
Bij mij ook: "Niemand haalde mij in, nu is iedereen sneller dan ik."
Dat is waar.
Bij z'n eerste wedstrijd in de Serie A, Juventus tegen Fiorentina...
VOETBALLER
zouden we van shirt ruilen.
Ik gaf hem het mijne en hij wilde dat van hem geven, maar ik zei:
"Hou maar, dit is je debuutshirt, je hebt nog tijd genoeg om me een shirt te geven."
Ik vond het zielig om het aan te nemen, hij was vast geïntimideerd...
omdat ik ouder was.
Volgend jaar ben je er niet, dat wordt...
Vreemd, ook voor mij. Misschien wel meer. - Zeker weten.
Nu moeten jullie het zonder mij doen...
maar ik zal met plezier toekijken.
Ik besef nog steeds niet echt dat ik wegga.
Ik ben langzaam de laatste spullen aan het weghalen uit Continassa...
en nu dringt het tot me door.
Ik zal alles missen, de jongens van Juve en de dagelijkse dingen.
Maar ik weet ook dat dit het perfecte moment is...
om afscheid te nemen.
Dag Giorgio, veel succes. Ik hou van je. - Ik van jou.
Hou je taai. - Dag Giorgio.
Fede, eindelijk.
Dag liefje.
MEI 140 DAGEN NA HET INCIDENT
Heb je rustig aan gedaan? - Zeker.
Je was laat.
Je was laat, dus deed je niet rustig aan. - Ik heb een uur in de file gestaan.
Hoe gaat het? - Goed.
Is iedereen klaar voor de grote dag?
We zijn klaar. - Hoe gaat het?
Goed. - Marlon heeft me nu al vies gemaakt.
Kom je? Opa en oma zijn er. - Hebben jullie al gegeten?
Nee, we hebben op je gewacht.
Mama, ik zat vast in het verkeer. - Bij Barberino is het altijd druk.
Hij is er.
Dag liefje.
Hoe gaat het? - Heel goed.
Dag Adria, alles goed?
Wij zien elkaar vaak in Milaan.
Dit is een belangrijk weekend, voor mij en m'n familie.
M'n broer heeft z'n diploma-uitreiking op mijn oude school.
Zeven jaar geleden was ik aan de beurt, en nu m'n broer.
Ik heb de foto al aan opa en oma laten zien.
Hij is de laatste. - Ik was zo jong, zeven jaar geleden.
Serieus, toen ik hierheen reed, kwam het echt even binnen.
Ik ging met je mee naar de basisschool en na een week zijn we vertrokken...
omdat je nog niet kon lezen en geen woord Engels kende.
Na één week al, omdat de juf je huiswerk gaf.
Ik zei: "Huiswerk? Hij kan nog niks."
Maar dat gebeurde ook toen ik... - In groep 7 gingen we terug.
Toen kon je er nog niks van, maar ik liet je toch achter.
Weet oma al dat ik heb gerend? Wist je dat al? Ik heb gerend.
Dat heeft niemand verteld. - Mij is niks verteld.
Dat is echt knap.
Ik heb vier maanden gezwommen en nu...
En nu mag ik weer. - Noem dat maar zwemmen.
Tot vorige maand liep ik net als jij, met m'n stok.
Hou eens op, Fede.
Hij heeft de video bij zich, die kan hij laten zien.
Wil jij hem ook zien? - Ja.
Ik laat hem eerst aan mama zien. - Ik mag eerst.
Ik zweer het je, volgens mij...
Ik ren al m'n hele leven, maar op die dag...
Ik weet niet hoe jij het ziet, maar rennen...
Dat was zo vanzelfsprekend voor jou.
Wacht maar, dit was pas de eerste dag.
En nu gaat het prima. Het is heel gek om te leren rennen.
We hebben altijd gezorgd dat hij ons om zich heen voelde.
Dat we er voor hem waren en positieve energie stuurden.
We maken echt deel uit van zijn ups en downs...
en we proberen hem te helpen, op onze eigen manier.
Sorry, ik heb morgen...
Heb je wel nette kleren? - Zeker.
Gelukkig. - Ik heb alleen geen das.
Die doe ik ook niet om. - Perfect.
Oké, zullen we gaan eten?
WELKOM OP DE INTERNATIONALE SCHOOL
Leuk dat je er weer bent. Kom verder.
DIPLOMA-UITREIKING
Het is me een genoegen om Lorenzo Chiesa aan te kondigen.
Eén, twee, drie.
Dames en heren, de eindexamenklas van 2022.
Waarom huil je? - Ze moest al eerder huilen.
Wat schattig dat je huilt om Lollino.
Ik huil alleen bij de diploma-uitreiking.
Ik hou me altijd groot, behalve op deze dag.
Dat is zo'n mijlpaal voor kinderen, dit is een moment waarop ze...
erkenning krijgen voor al het werk dat ze hebben verricht.
Hoe gaat het? - Goed.
Je broertje, toch? - Ja.
Zeven jaar geleden stond ik daar nog. - Ik weet het.
Onze scheikundeleerling. - Ben je al genezen?
Ben je er al mee bezig? - Ja, het is al vier maanden geleden.
Ik mis drie maanden en in september... - Maar je bent wel in beweging.
Ik ben drie dagen geleden begonnen met rennen. Dus ik kom er wel.
Hoe voelt het? - Klote.
Goed zo, geweldig. En stop maar, prima.
Goed zo, Fede.
Als 't te zwaar wordt, moet je het zeggen. Dan pas ik het aan.
Goed zo. Je moet het alleen voelen.
Zo ja, dat bedoel ik.
Ga maar door, als herstel.
In het begin moest ik zo versnellen. - Perfect.
Dat is rechtuit, zo versnel ik niet. - Nee, je gaat opzij.
Hou er rekening mee... - Toen voelde ik even wat druk.
Maar nu... - Je begint op deze manier.
De volgende stap is wenden en keren. Als je dit kunt...
kunnen we gaan wenden en keren, en versnellen als een voetballer.
Maar jij zegt dat ik zo moet versnellen en ik kan niet...
Dat zit niet in je motoriek. - Nee, ik doe dit.
Dit is echt revalidatie, we werken ergens naartoe, snap je?
Hop.
KLEEDKAMER VELD
Eindelijk. - De eerste keer in het nieuwe tenue.
Wat vind je ervan? Niet slecht, toch? - Dit is echt mooi.
Hopelijk zie je het me binnenkort dragen op het veld.
Dit is wel een zware last. - Nee, juist niet. Het is een eer.
Ook. Maar in het oude heb je vaak gescoord, dit shirt is nog neutraal.
Ik moet hier eerst in gaan spelen. - Hier staan nog geen goals op.
Duimen maar.
Dit is een belangrijke dag, na al die maanden heeft hij een shoot voor Jeep.
HOOFD PR & MARKETING
En dan trekt hij voor het eerst het shirt met nummer 7 aan.
Trek je zwart-witte tenue maar aan.
Hoeveel goals heb je met 22 gescoord? - In het eerste jaar?
16 of 17.
Ik heb er zes gescoord in de Champion's League...
Nee, het zijn er meer, ik heb er twintig gescoord.
Twintig in totaal, een heel jaar in vijf maanden.
Nu moet je dat inhalen in minder tijd.
Ik heb tot januari gespeeld. Nee, tot november.
Goed, hoor. Mag ik eens?
Ik heb zweethanden, het draaien lukt niet goed.
Gelukkig spelen we met onze voeten.
JUNI 144 DAGEN NA HET INCIDENT
Voel je je kuit alleen bij belasting? - Nee, hij doet pijn.
Doet hij pijn? Wil je even kijken, dokter? - Laten we dat doen.
Is dat vervelend? - Ja, aan de voorkant.
Alleen hier? - Ja.
En hierboven? - Nee, daar gaat het goed.
En hier aan de zijkant? - Dat gaat prima.
Dit komt door de belasting, geen probleem. Alles is goed, mooi droog.
Ga zo door.
Goed, we verwarmen eerst het gebied ter ontspanning.
Daarna gaan we aan de knie werken.
Hier gaat het goed, de achterkant kan wel wat ontspanning gebruiken. Toe maar.
M'n humeur ging gelijk op met de pijn.
Als je opstaat met flinke pijn en ontstekingsremmers moet slikken...
sta je niet zo blij op. Maar het hoort bij het spel, laten we maar zeggen.
Als alles goed gaat, gaan we wat oefeningen in het zand doen, wist je dat?
Echt waar? - Ja.
Je moet het zand wegduwen met de buitenkant van je voet, op deze manier.
Je tekent een rondje.
Het is heel subtiel, steun op je knie.
Wenden vind ik eng, dat doet nog pijn.
Je moet de buitenkant van je voet voelen, prima.
Wacht even, en gaan.
Eén, twee...
Wenden en keren is op mijn positie heel belangrijk.
Ik maak explosieve bewegingen, zet mensen op het verkeerde been.
Dat hoort bij het dribbelen, zeg maar.
Gaan.
Oké, perfect.
Duwen, duwen. Goed zo.
Kom maar naar mij toe, goed zo. Kom maar.
Oké, kom maar.
Daar gaan we. Eén, twee en drie.
Perfect, goed gedaan.
Die zandtraining is goed voor het wenden en keren...
REVALIDATIE-FYSIOTHERAPEUT
omdat hij kracht kan zetten dankzij de losse structuur van het zand...
op een stevige, maar veilige manier.
Dan duw je, maar bedenk dat de remweg lang is. Blijf de controle houden.
Weer vier. Drie, twee, één, gaan.
Gaan. En één, twee, drie en vier. Uitstekend.
Zo gaat het goed.
JULI 168 DAGEN NA HET INCIDENT
Goedendag. - Hallo.
Wat ga je eten? - Spaghetti.
Omdat het zo lekker fris is? Nee, ik ga voor de caprese.
Voor welk nummer heb je vanmorgen getekend?
7. Ik heb nummer 7 gekregen. - Voor de eerste keer?
Lucia begreep meteen dat dat nieuwe nummer belangrijk voor me was.
Ze snapte dat ik er behoefte aan had om opnieuw te beginnen.
Ik kom terug, maar op een andere manier.
Hopelijk nog sterker dan eerst.
Dusan heeft nummer 9, ik nummer 7...
en nummer 10 is voor de nieuwe speler.
Welke kenmerken moet degene hebben die nummer 10 krijgt?
Niet de mijne.
Technisch beter? - Technisch beter en vooral sterk.
Iemand die het spel maakt, uit het niets.
Diegene speelt ook met de rug naar het doel.
Wat houdt dat in? - Een verdediger.
Wat zeg ik nou, verdediger? Wat betekent "rug naar het doel"?
In welke zin?
Dat is het doel van de tegenstander.
Laten we er maar over ophouden.
Ik weet heel weinig van voetbal. Ik leer wel wat van Fede, langzamerhand.
VRIENDIN
We oefenen vaak en dan neemt hij me in de maling.
Ik weet echt niks. M'n eerste bezoek aan een stadion was met Federico.
Wil je een spelletje doen? - Welk spel?
Positiespel, dat hebben we laatst ook gedaan. Weet je nog?
Laten we het simpel houden. - Waar speelt Dusan?
Als aanvaller. Naast jou, jij speelt hem aan en hij scoort.
Goed zo. - Is dat goed?
Ja, voor hem wel.
Maar hij mag mij ook aanspelen, zodat ik kan scoren.
Het is een aparte wereld. Voordat ik Fede kende...
had ik ook veel vooroordelen.
Ook omdat ze je maar een deel van hun leven laten zien.
Bij Fede heb ik gezien hoe het echt gaat, en ik leer de sport kennen.
Ik zie hoeveel offers dit vraagt en hoe hard je ervoor moet werken.
Doe je best om netjes te eten.
Je hand mag daar niet op. - Welke hand?
Ik doe het graag zo. - Dat mag ook niet.
Fede speelt deze sport en hij zit in deze wereld...
maar hij zit er niet middenin.
Hij blijft zichzelf, ook al zit hij in die wereld.
Dat is het mooie aan hem, en daar ben ik voor gevallen.
Toen we hier op het strand kwamen...
gingen we niet in de hitte onder een parasol zitten...
maar gingen we burraco spelen, en dat was heel leuk.
Je hebt me waardeloze kaarten gegeven, knap hoor.
Ik heb best goede kaarten. - Jij moet beginnen.
Hier. Hou je niet van harten? Jawel, toch? - Speel nou maar.
Je leert elkaar wel beter kennen, je ziet toch andere kanten van elkaar.
Ik heb 200 punten, jij 100.
Als je stoer doet, verlies je altijd. - Ik doe niet stoer, ik tel de kaarten.
Stop je? - Ja.
Nee, zo mag dat niet.
Jij haalt de 2000 niet.
90 en 100.
Laten we gaan. - Hoeveel had je?
2225... - Oké, dan staat het 2-2.
Dit is echt genieten, echt waar. - Goed, hoor. Heel knap.
Hoi, ik ben Lucia.
Doe ik ook zo overdreven? - Dit komt op Instagram.
Jij bent echt lachwekkend.
Forte dei Marmi is me dierbaar, dit was ons zomervakantiehuis.
Ik heb hier m'n eerste echte vriendschappen gesloten...
en ik ging voor het eerst met vrienden op stap.
Ik heb veel dingen voor het eerst gedaan in Forte dei Marmi.
Meen je dit? Waarom nou?
Dit is onze eerste vakantie samen, en we lachen en praten heel veel.
We ontdekken steeds meer over elkaar nu we steeds samen zijn.
We maken mooie herinneringen, die worden schaarser als Fede weer gaat spelen.
Sinds ik Fede ken, is alles anders. En dat is heel mooi.
Ging het goed, gisteren? Heb jij gereden? - Ja, ik heb gereden.
Ik laat Lucia niet in de Ferrari rijden.
Voor de liefde kun je dat wel doen.
Hoe gaat het? - Goed, het enige nadeel...
Het voelt allemaal zo slap, heel erg slap zelfs.
Wat ik wil doen:
We zetten een bank in de schaduw, dan doen je we core en de gluteus, en de rest.
Dan gaan we door in het water, en we doen rekoefeningen.
Hij is wel wat dikker geworden.
En je voelt je slap omdat je al tien dagen veel minder doet dan anders.
Je moet gewoon weer aan de slag.
Ik ben in Forte dei Marmi omdat de spelers ook recht hebben op vakantie.
Federico heeft ook vakantie gehad...
maar een geblesseerde speler verliest meer conditie in de vakantie.
Deze periode gebruikt hij om bij te schakelen...
en ik ben hier om te zorgen voor een gefaseerde aansluiting...
met het echte werk, maar dan op een rustige, beheerste manier.
Mooi.
Je keert hier om en dan ga je terug.
Je keert bij de eerste...
en dan ga je naar de buitenste.
Ik ben gehecht aan dit veldje, hier ging ik altijd heen...
toen ik 8, 9, 10 en 11 jaar oud was.
M'n vrienden en ik waren hier van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat.
Verdomme, Federico.
Ik weet nog dat voetbal alles voor me was.
Ik was elke ochtend op dit veldje en daarna ging ik trainen.
Gaat het nou slecht met rechts of goed met links?
Ik denk dat ik tijdens de revalidatie ook weer heb beseft...
waar ik vandaan kom.
Ik besef nu wie ik was voordat ik succesvol werd...
en nog niet alles had wat ik nu wel heb.
Ik was nog een jochie met een grote droom.
Volgens mij kan Lucia ook scoren.
Probeer maar te schieten. - Toe dan.
Als je scoort, verscheur ik m'n contract. Dan ga ik naar Juve en verscheur ik het.
Liefje, je voet eronder.
AUGUSTUS 202 DAGEN NA HET INCIDENT
Je bent er bijna. - Zie je hoe bruin ik ben?
Ik herkende je bijna niet.
Hoe gaat het? Ik ben helemaal blij. - Overdrijf niet zo.
Bruin? Nee hoor, het gaat goed.
Ik zei al: "Als ik vrijdag niet train, moet ik dan zondag wel?"
Niks, "oh". Ja, dus.
We zitten nu in de tredmolen, hij is al aan het draaien.
Hoe bedoel je? - Vanaf dit moment...
totdat je op het veld staat, zit je in de tredmolen.
Die blijft doordraaien.
Dat is een metafoor, ken je die niet?
Je moet wel serieus blijven. - Het is een goede metafoor.
Vanaf nu gaat het alsmaar door, met afspraken en trainingen.
Voor jou is dit de leukste fase.
Nu mag je je voetbalschoenen gaan aantrekken.
Ik heb je gemist. - Ik jou ook.
De voetbalschoen symboliseert de laatste stap in de revalidatie.
Je moet goed opletten en voorzichtig zijn...
omdat de belasting bij het dragen van voetbalschoenen...
op het been en de knie heel anders is dan als je sportschoenen draagt.
Voetbalschoenen, nu ben je er weer. Ik zal je voorstellen aan de bal.
Deze gebruik ik niet, van het WK. - Dit is een voetbal.
Wat doen jullie, overleggen wat je wel en niet leuk vindt?
Nee, we praten over de oefeningen. - Welja.
Als je op de paal schiet, trakteer ik op een cappuccino en een brioche.
Ik wil scoren, niet op de paal schieten. - Ik wil dat je op de paal schiet.
Je wint een cappuccino.
Om Federico weer tegen een bal te zien schoppen...
en te zien wat hij daar allemaal mee kan, is geweldig voor ons.
Dat is onze beloning voor al die maanden die we hem hebben bijgestaan.
Wat een grap.
Toen ik hier rondliep met m'n krukken, en Fabio de chauffeur me verzelde...
Toen hij me vergezelde. - Je zei "verzelde".
Hij was bij me en ik zei:
"Dit trek ik echt niet meer, hoe hou ik dit vol?"
Ik had ook net iets met Lucia. - En kijk nu eens.
Nu mag ik m'n schoenen aan. Maar we hebben allemaal hard gewerkt.
Er was een moment waarop ik besefte dat wij een band hadden.
Dat was na het WK, toen ik hier kwam en jij zei: "Ga naar huis, dat is beter."
Ik zag dat je er slecht aan toe was, zowel mentaal als fysiek.
Maar dat zijn wel momenten...
Ik had die dag getraind, maar ik was er niet bij met m'n hoofd...
en toen hadden we zo'n dikke knie.
De dag van het incident staat helaas in m'n geheugen gegrift.
Dat zal ik m'n hele leven niet vergeten, en dat zeg ik niet omdat je erbij bent.
Ik rende meteen naar je toe, want ik zat op de bank.
Ik ging naar je toe, jij legde je hand op m'n schouder...
en we hebben die 300 meter samen afgelegd, voor alle fans langs.
Dat moment zal ik nooit vergeten.
SEPTEMBER 260 DAGEN NA HET INCIDENT
Kom verder. - Goedemorgen.
Hallo, alles goed? Fijn om je te zien. - Dat vind ik ook.
Daar ben je dan. Wat goed om je te zien.
Ook omdat je hopelijk binnenkort weer wordt opgesteld. Ik ben benieuwd...
SPORTPSYCHOLOOG
hoe het ervoor staat, emotioneel en psychisch gezien.
Dit is een bijzonder moment. Hoe gaat het fysiek met je?
Fysiek voel ik me goed.
Maar ik voel me pas 100% als ik weer meespeel.
Ik ben op m'n achttiende in de Serie A gaan spelen, en ik was zes toen ik begon.
Dus ik heb altijd gevoetbald en ik heb nooit zo'n lange blessure gehad.
En nu denk ik gewoon: geef me groen licht om weer het veld op te gaan.
Ik wil dat je terug in de tijd gaat. Als je aan het ongeval denkt...
wat is het ergste dat komt bovendrijven?
Toen ik het veld weer op ging, omdat ik wilde weten...
of ik echt niet meer kon rennen...
en besefte dat het echt niet meer ging.
Dat was een flinke klap. Echt een flinke klap.
Ik voel woede opkomen.
Is die woede op iemand gericht? - Nee, op mezelf, op de gebeurtenis.
Ik ben niet eens boos op degene die de overtreding maakte.
Dat gebeurt nou eenmaal bij voetbal. - Absoluut.
Ik raad je aan om de techniek te gebruiken die je al kent, Tapping...
om die negatieve gevoelens weg te krijgen...
en weer helemaal positief te worden. - Goed.
Richt je aandacht puur op de lucht die door je lichaam gaat en op mijn stem.
Terwijl je door je neus ademt...
ademt elke cel in je lichaam mee.
Heel goed.
Nu je in deze staat verkeert, wil ik je vragen...
om het beeld op te roepen bij dat moment in het verleden.
Dat moment. Heel goed.
Nu wil ik dat je voelt wat er gebeurt, zonder iets te doen.
Adem maar even diep in en open je ogen.
Alles goed? - Alles goed.
Wil je me kort vertellen wat je hebt beleefd?
Het eerste beeld dat ik zag, was dat ik alleen op het veld stond.
Maar ik was rustig.
Het was donker, de stadionlichten waren aan en ik zag mezelf...
en de tribunes, maar die waren ook leeg.
Maar ik was, hoe zeg je dat, borst naar voren, zeker van mezelf.
Dat was het beeld. - Het gaat om het gevoel dat het je gaf.
Mooi.
Het gaf me een rustig gevoel om het veld op te lopen...
zonder ergens over na te denken. - Een hele mooie boodschap van je brein.
Mooi zo. - Precies dat, inderdaad. Bedankt.
Goedemorgen.
Dag jongen. Coach, goedemorgen.
Goedemorgen, heren.
Hoe gaat het? - Goed, en met u?
Goed.
Goedemorgen, jongens.
VERGADERZAAL
We moeten nu beslissen...
of Federico er klaar voor is om weer aan te sluiten.
We moeten zorgen...
dat we alle testuitslagen heel aandachtig bekijken.
We beginnen met de isogenese.
Is de snelheid 180-90? - Ja.
Bij die 180 hebben we een gap van zeven procent bij de extensor...
en drie procent bij de flexor, met een mooie curve.
En dat herhaalt zich tijdens meerdere krachtoefeningen.
Ook hier bleek het geblesseerde been sterker te zijn dan het gezonde.
Dus we gaan er vanuit dat hij gefaseerd terug kan in het team.
Wat mij interesseert... Federico heeft een zwakke gluteus.
We moeten overbelasting van de flexor voorkomen, vooral van de linker.
Daar zijn Ale en Mario mee bezig geweest in de sportzaal.
We doen veel mini bands en hip thrusts met een flinke belasting.
Mooi. We moeten hem wel blijven begeleiden.
Hierna vergaderen we met de technische staf.
Bedankt, tot later. - Jullie ook, goed gedaan.
We gaan springen en koppen, ga maar.
Dag jongens. - Chiesa is er ook bij.
OKTOBER 263 DAGEN NA HET INCIDENT
Het is een spannend besluit om Federico weer in het team op te nemen.
Niet alleen voor hem, ook voor ons.
De laatste, daarna splitsen we op.
Het is indrukwekkend om hem in de groep bezig te zien.
Het is alsof je een voetballer in z'n element ziet...
en dat zie je ook in z'n ogen, hij is veel gelukkiger op het veld dan erbuiten.
Kop hem erin.
Een goal uit een kopbal is twee punten, een omhaal drie.
Maar er is ook bezorgdheid.
Hebben we wel het juiste moment gekozen om Federico terug te laten komen?
Weten we zeker dat er geen complicaties komen?
Het is anders als je samen bezig bent...
dan wanneer er nog 23 mensen rondlopen.
Dus je verhoogt het risico alleen al omdat de interactie toeneemt.
Ik ben echt beter geworden in het passeren. Dat is zeker.
Beter dan eerst. - Passeren gaat ook beter.
Net als je schot. - Ja, dat ook.
Federico is erg gehecht aan z'n broer en zus, en aan z'n familie.
We zijn echt een hecht team...
dat achter Federico staat, we hebben hem altijd gesteund
Ook omdat z'n broer en zus misschien dingen hebben moeten missen...
om te zorgen dat Federico zijn pad kon volgen.
Ik vond het belangrijk dat iedereen erbij betrokken was en niemand erbuiten viel.
Iedereen heeft op z'n eigen manier...
bijgedragen aan de opbouw van Federico's voetbalcarrière.
Hij heeft natuurlijk zelf de grootste bijdrage geleverd...
maar z'n broer en zus waren er ook echt bij betrokken.
Ze waren zijn eerste fans, zeg maar.
En ze waren heel blij en enthousiast voor hem...
dat hij z'n grote droom kon najagen.
Dat lummelen in het begin was leuk.
We deden het met het hele team en het was heel leuk...
omdat degene in het midden de bal niet mocht krijgen.
Goed zo, Fede. - Welkom.
Ik voelde me thuis in de groep en op dat moment kwam het niet eens bij me op...
dat ik terugkwam na m'n blessure, ik had gewoon lol in het spel...
en m'n teamgenoten hielpen me erbij, in de kleedkamer zeiden ze: "Hij is er weer.
Hij is herrezen." "Bedankt, jongens."
Snel starten en door. Ga maar.
Als ik het veld op ga, denk ik twee dingen.
De eerste gedachte is: gaat het wel goed?
Met een vraagteken. En de tweede is:
Heb ik er alles aan gedaan om op m'n oude niveau terug te komen?
Dat zijn de twee vragen die ik mezelf stel.
297 DAGEN NA HET INCIDENT
Toen Fede me vertelde dat hij was opgesteld...
geloofde ik het bijna niet.
Ik had er geen woorden voor, ik kon niks uitbrengen van de opwinding.
We hebben een familiegroep...
en daarin appte hij dat hij was opgesteld.
Dat was om één uur, we kochten meteen treinkaartjes en vertrokken om vijf uur.
We kwamen helemaal opgewonden aan in Turijn.
Hup, hup.
Hij had een goede training.
Hij deed voor het eerst mee met pittige duels en dat gaf me een goed gevoel.
Het is zover.
Hopelijk is hij zich ervan bewust en geniet hij ervan.
We zijn allemaal nerveus.
We zijn voor honderd procent betrokken bij dit proces.
We hebben zoveel werk verricht en zoveel zweet en tranen vergoten.
Als hij over de lijn stapt en het verleden achter zich laat...
ben ik vast even emotioneel als hij.
Ik ben wel bang.
Ik denk dat dat onvermijdelijk is.
Maar we kunnen ons samen over die angst heen zetten.
Om Fede in het stadion te zien met al die fans, is heel bijzonder.
Dat is onbeschrijfelijk.
Waar is hij? Ik zie hem niet.
Groet hij ons niet? - Daar is hij.
Daar komt hij aan, nu ziet hij ons.
Rustig blijven. - Ik heb het niet meer.
Al staat hij er maar vijf minuten in.
Wanneer mag hij erin?
Aan het eind van de wedstrijd. Als het al voorbij is.
Federico, doe waar je al zo lang goed in bent.
Dan komt alles goed.
Attentie, alstublieft.
Na 297 dagen wachten, na 297 dagen afzien...
na 297 dagen niet op de grasmat gestaan te hebben...
komt Federico Chiesa het veld weer op.