Bu, gerçek bir hikâye.
Tam burada, benim kasabamda, iki yıl önce yaşandı.
Bu hikâyede birçok insan çok garip şekillerde öldü,
ama bunu haberlerde ya da başka bir yerde göremeyeceksiniz,
çünkü polis ve kasabanın ileri gelenleri
olayı çözemedikleri için öyle utandılar ki,
her şeyi örtbas ettiler.
Ama buraya gelip herhangi birine sorsanız,
herkes size, benim şimdi anlatacağım şeyin
aynısını anlatacaktır.
Hikâye, benim okulumda başlıyor.
Maybrook İlköğretim Okulu,
anaokulundan beşinci sınıfa kadar eğitim verir.
O Çarşamba günü,
tüm okul için sıradan bir gündü.
İşe yeni başlayan bir öğretmen vardı.
Adı, Justine Gandy'di.
Ve o gün, her sabah olduğu gibi,
sınıfına gidiyordu.
Ama bugün, farklıydı.
Bugün, öğrencilerinin hiçbiri sınıfta değildi.
Okuldaki diğer tüm sınıfların öğrencileri yerlerindeydi.
Diğer üçüncü sınıfları okutan Bayan Belt'in sınıfı bile doluydu.
Ama Bayan Gandy'nin sınıfı, tamamen boştu.
Aslında, tamamen değil.
Sınıfta bir çocuk vardı.
Adı, Alex Lilly'di.
Ve 18 kişilik sınıfta,
o gün okula gelen tek çocuk oydu.
Peki neden, biliyor musunuz?
Oradaki tek çocuk oydu,
çünkü önceki gece, sabaha karşı 2:17'de,
diğer tüm çocuklar uyanmış,
yataklarından kalkmış,
aşağı kata inmiş,
ön kapıyı açmış,
ön bahçeyi geçip karanlığa karışmış,
ve bir daha geri dönmemişlerdi.
♪ Gözünü dört aç şimdi, ♪
♪ Dikkatli ol, dikkat et düşen salıncaklara. ♪
♪ Dört bir yanına düşüyorlar. ♪
♪ Sık sık yoklayan o acı, ♪
♪ Parmak uçlarında. ♪
♪ Dikkat et karanlığa. ♪
♪ Gözünü dört aç şimdi, ♪
♪ Dikkatli ol, dikkat et açgözlü liderlere. ♪
♪ Sürüklerler seni, gitmemen gereken yerlere. ♪
♪ Sarkık atlas sediri ağaçları ise, ♪
♪ Sadece büyümek, büyümek ve büyümek isterler. ♪
♪ Dikkat et karanlığa. ♪
♪ Dikkat et karanlığa... ♪
SİLAHLAR
Okuldaki tüm veliler ve diğer herkes
son derece üzgün ve tedirgindi.
Polis, çocukların tam 2:17'de evden çıktıklarını tespit edebildi,
çünkü evlerin neredeyse yarısında alarm vardı
ve çocuklar dışarı çıkarken hepsi devreye girmişti.
Hatta bazı çocuklar,
güvenlik kamerası olan evler tarafından görüntülenmişti.
Ancak kameralarda sadece,
çocukların karanlığa doğru koştuğu görülüyordu.
Ondan sonra nereye gittikleri görünmüyordu.
Polis, Alex'le uzun uzun konuştu.
Ona, sınıf arkadaşlarının neden böyle bir şey yaptığını sordular,
ama o, bilmediğini söyledi.
Ona, yapılmış bir plan olup olmadığını sordular,
ama o, varsa bile, kendisinin hiç duymadığını söyledi.
Ona, televizyonda, bu şekilde kaçan birini konu eden
bir dizinin olup olmadığını sordular,
ama o, varsa da hiç izlemediğini söyledi.
Ayrıca Bayan Gandy ile de uzun uzadıya konuştular,
ama o da hiçbir şey bilmiyordu
ve onlara yardım edemedi.
Neredeyse bir ay boyunca,
kapsamlı soruşturma nedeniyle okulu kapalı tuttular.
MAYBROOK İLKÖĞRETİM OKULU MAYBROOK GÜÇLÜDÜR
Ama bir süre sonra, her şeyi yeniden açmak zorunda kaldılar,
böylece, kaybolmayan çocuklar öğrenimlerine devam edebileceklerdi.
Bunu yapmalarından bir gece önce,
okulda büyük bir toplantı düzenlediler.
Bir sürü psikolojik danışman
ve o tarz insan vardı,
sanırım herkesin kendi hislerini anlamasına
ve beraberce toparlanmalarına yardımcı olmak için gelmişlerdi.
İşte hikâye aslında tam burada başlıyor.
Önemli olan kederimizi yargılamamamızdır.
Hiç hoşumuza gitmeyen duygular da hissedebiliriz.
Üzüntü dışında bazı duygular.
Öfke benzeri duyguları hissetme konusunda
kendimizi serbest bırakmamız gereklidir.
Öfke, yas sürecinin çok sağlıklı bir parçasıdır.
Özellikle terk edilme durumlarında çok güçlü olabilir.
Sık sık karşılaşabileceğimiz...
Bu ne demek şimdi?
"Özellikle terk edilme durumlarında çok güçlü" ne demek?
Siz şimdi, başına gelenler yüzünden Matthew'a kızmam
- gerektiğini mi söylüyorsunuz? - Bu anormal olmaz diyorum...
Şunu hemen söyleyeyim,
siz olanları "terk etmek" olarak adlandırabilirsiniz,
ama benim için değil. Ben öyle görmüyorum.
Benim gördüğüm, hiçbir mantığı olmayan bir şey.
Burada 17 çocuktan bahsediyoruz, üstelik hepsi tek bir sınıfta.
O sınıfta ne oldu?
Neden sadece o kadının sınıfı? Neden yalnızca onunki?
Evet!
Bakın, fazla duygusal olduğunuzun farkındayım,
ve bu gayet normal.
Bu yüzden, affınıza sığınarak
sizlere tek tek söz veremeyeceğimi bilmenizi isterim.
Ben asıl Justine Gandy'i dinlemek istiyorum.
Evet.
Kendisi burada. O sınıfta tam olarak
ne yaptığını bilmek istiyorum.
Ben... önce...
Öncelikle, olanlar için ne kadar üzgün olduğumu...
...belirtmek istiyorum.
Bunu düzeltmek için söyleyebileceğim hiçbir şeyin olmadığını biliyorum.
Gerçek şu ki, bir cevap almayı
ben de en az sizin kadar istiyorum.
- Yalan! Kaltak. - Yalancı!
O çocukları seviyorum.
Ve...
Biliyorum...
Gerçekte neler olup bittiğini çok iyi bildiğini biliyoruz!
Farkındayım, farkındayım... Öyle değil...
Neler olduğunu anlatana kadar hapse atılmalı!
Pekâlâ, şimdi bu tür şeylere gerçekten gerek yok.
Ciddiyim.
Bayan Gandy de
bu topluluğun olaydan etkilenen bir üyesi olarak,
hepimiz gibi acı çekiyor.
Ya ihmalkâr ya da suç ortağısın!
Çocuklarımız nerede, Bayan Gandy?
Bu kadar yeter. Bize biraz müsaade edin, lütfen.
Lütfen, lütfen. Çok uzun bir gece oldu.
Biraz uyumamız lazım ki,
yarın sabah daha dinç kafalarla uyanalım.
Bu gece yanında kalabileceğin biri var mı?
O zaman tavsiyem,
doğruca eve gidip dikkat çekmemeye çalış.
Durum kötüye doğru gide...
ALKOLLÜ İÇKİLER
Affedersiniz hanımefendi, otobüs bileti için para biriktiriyorum,
kardeşimi görmeye gideceğim, bozuk paranız var mı acaba?
Yok, kusura bakma. Affedersin.
Bilinmeyen Numara
Alo?
- Kimsiniz? - Kendini kollasan iyi olur,
çünkü bu gece seni...
Affedersiniz bayan, kardeşimi görmeye gitmek için otobüs
bileti parası biriktiriyorum. Bozukluğunuz var mı?
- Kusura bakma. - Peki, teşekkürler.
Kullanıcı her ne yaparsa, Enerjİp onu takip eder.
İp saatte yaklaşık 55 kilometre hızla hareket eder,
ancak yine de dokunmak güvenlidir.
Pekâlâ, Sharks, bu numarayı izle. Buna "Girdap" deniyor.
Bunun adı "Tirbuşon".
Bununki ise "Geçit".
Ve işte!
"Portal"ı takdim ediyorum!
Enerjİp süzülüyor...
Merhaba?
Evet?
Tanrım! Ne var be!?
Kim var orada?
Merhaba?
Kahretsin!
CADI
Sağlık sigortan devam edecek,
ve söylemem seni rahatsız etmeyecekse,
planının kapsamında birçok ruh sağlığı uzmanı da var.
Hatta bazıları...
Benim ihtiyacım olan tek şey çalışmak,
günlerimi öyle geçirmem gerek...
Evet, çalışmam lazım. Öyle...
Justine, dün geceki olay bize net olarak gösterdi ki,
kendilerini duygularına kaptırmış çok fazla ebeveyn var.
Bence şimdilik buradan biraz uzaklaşman en iyisi,
en azından insanlar kendilerini toparlayacak zamanı bulana kadar.
Alex nasıl? O...
Alex gayet iyi.
Şu an Bayan Belt'in sınıfında ve onun için yapabileceğimiz en iyi şeyin
rutinine aynen devam etmek
olduğunu tavsiye ettiler.
Mümkün olduğunca, her şey normalmiş gibi yaşamalıymış.
Onunla konuşmak isterim.
Bunu seninle daha önce konuştuk.
İstediğin şey söz konusu bile olamaz.
Eğer... eğer onunla konuşabilseydim,
kendimi çok daha iyi hissederdim.
- İşte tam da bu. - Ne...?
Sorun da bu zaten. "Sen" kendini iyi hissedersin.
O çocuk, basın tarafından mercek altına alındı.
Dedektifler arama yapmak için evinin altını üstüne getirdiler.
Travma yaşadı.
Öncelikli olarak Alex'i düşünmeye çalışalım, olur mu?
Eğer Alex'i veya öğrencilerimi
umursamadığımı ima ediyorsanız...
Mesele umursaman ya da umursamaman değil.
Mesele, öğrencilerine karşı,
profesyonel hayatın sınırlarını aşan bir
- davranış kalıbının olması. - Tanrım, yine başlıyoruz.
Ben, sınırları aşmıyorum.
Öğrencileri kucaklamanın uygun olmadığını biliyorsun.
Ağlayan küçük bir çocuğu kucakladım, hadi beni hapse atın.
Sen de biliyorsun ki, öğrencileri eve bırakmak, profesyonelce değil.
Ne? Kız otobüsü kaçırmıştı. Bana da yakın oturuyordu.
- Bu uygun bir davranış değil. - Ne...
Bütün bunları
o çocukları önemsediğin için yaptığını biliyorum.
Bu çocuklara bir tehdit oluşturmadığını da biliyorum,
ama şunu anlamalısın,
sen onların ebeveyni değilsin, öğretmenlerisin.
Arada fark var.
Ve bu yüzden, hayır, Alex'le konuşamazsın, Lilly.
Ben sadece...
...geriye yalnızca ikimiz kaldık diye...
- Yok artık. - Bak, bak, bak.
Evet, boya da esaslıymış, ha?
Ben bazı telefonlar da alıyorum.
- Tehdit telefonları. - Öyle mi?
Sizce bunu yapan arayan kişi olabilir mi?
Bilmiyorum. Olabilir de, olmayabilir de.
Peki, tamam...
Her kim yaptıysa, elimizden gelen tek şey, tutanak tutmak.
Bana sorarsanız, muhtemelen çocuklar yapmıştır.
Diyeceğim...
...okuldayken ben de bunun gibi şeyler yapardım.
Bilirsiniz, evi tuvalet kağıdıyla kaplamak, zili çalıp kaçmak...
Hiçbir arabanın üzerine "cadı" yazmadım tabii,
ama arkadaşım, arabanın birine kendi...
♪ Sokağın karanlık ucunda, ♪
♪ Her zaman buluşuruz orada, ♪
♪ Ait olmadığımız gölgelerde saklanarak... ♪
Selam!
Sarılabilir miyiz?
Evet, tabii ki sarılabiliriz. Tanrım.
Eline ne oldu?
O mu... Aptalca bir iş kazası sadece.
- Önemli değil. - İçki?
- Olur. - Tony?
Tony?
Evet, gelir şimdi hemen.
Sorun değil.
Benim acelem yok.
Vay be, aslında gelmeni hiç beklemiyordum.
Mesaj atmana sevindim. Ben...
Ben... seni çok düşündüm ve...
aramayı da istedim,
ama işleri daha da kötüleştirir mi, bilemedim.
- Ne bileyim işte... - İyi de,
senin adını telefonumda gördüğümde
solup gidecek narin bir çiçek değilim ki ben.
Biliyorum, öyle olduğunu da söylemiyorum.
Neyse, Tony. Arkadaşım bir içki istiyor.
Selam. Selam.
- Evet, söyle içkini. - Ne alırsınız?
Merhaba. Ben bir kola alayım.
- Kola mı? - Evet.
İyi. Tamam. Her neyse.
Ee, neler oluyor? Nasılsın?
Herkes benim bir cadı olduğumu düşünüyor.
Bunun doğru olduğunu sanmıyorum.
Git arabama bir bak.
Buraya arabayla gelmeyeceğini ummuştum.
Neden öyle umuyormuşsun?
Arabayla gelmeyeceğini ummuştum, çünkü...
Dur bir dakika...
Pislik yapma, Paul.
- Pislik yapmıyorum. - Hadi oradan.
Pislik yapmıyorum.
Senin için endişeleniyorum, ve...
Biliyor musun, benim senin...
benim senin lanet endişene ihtiyacım yok.
Tamam mı? Ben ayyaş değilim.
Tamam. Anladım. Özür dilerim.
Ee, ne oldu, biri arabana zarar mı verdi?
Üzerine "Cadı" yazmışlar. Yani, evet.
Bilgin olsun, buradaki herkes,
benim cadı olduğumu düşünüyor.
Yani, evet.
- Bir kola. - Teşekkürler.
Sana vermek istediğim birkaç...
- Acı reçete mi var? - Hayır.
Seni çok iyi tanıyan biri olarak
birkaç fikir vereceğim sadece.
- Olur mu? - Tamam.
Kendi kafanın içinden çıkmaya çalış.
Şu anda herkes seni düşünüyor falan değil, tamam mı?
Kasabanın tamamı seni hedef almış değil.
Bence bu konuda yanılıyor olabilirsin.
Biraz fazla "zavallı ben" havasına girme eğilimindesin...
- Vay be. Vay be. Tamam - ...biraz da paranoyaksın.
Ve bildiğim bir şey var ki, onun hiçbir zaman yardımı olmamıştır.
Nedir o? Neymiş?
Yalnız başına içki içip kendine acıma partisi yapmak.
Ben yalnız değilim.
Sen buradasın.
Ne demek istediğimi anladın, tamam mı? Ayrıca, kalamam.
Donna burada olduğunu biliyor mu?
Hayır.
- Gerçekten mi? - Gerçekten.
Bizim... anlarsın ya, bu sıralar aramız pek iyi sayılmaz.
Vay canına.
Çok da önemli değil.
Çok komiksin.
Bak gördün mü? Gülümsüyorsun.
Hadi. Benimle gerçek bir içki iç.
- Justine, olmaz. Justine. - Hadi, lütfen.
Lütfen?
Hayır.
♪ Kalkmalıyım, çıkmalıyım, ♪
♪ Sabah olmadan eve gitmeliyim. ♪
♪ Ya geç kalırsam, bugün önemli bir gün, ♪
Kapat şunu lütfen.
♪ Güneş doğmadan eve gitmeliyim. ♪
Hiç değişmemişsin.
Bugün ne yapacaksın?
Çalışacağım.
Bütün gün çalışacağım. Geç vakte kadar.
Tamam. Sana inanmıyor değilim. Tanrım.
Ne?
Merak etme.
Sana gece gündüz gereksiz mesajlar atacak değilim.
Dersimi aldım.
Justine, çalışacağımı söyledim sadece. Hepsi bu.
İş nasıl gidiyor?
İyi. Neyse ne işte.
Vay be. Umarım iş yerindeki genel hava böyle değildir.
Bu ne demek şimdi?
Yani, ortada 17 kayıp çocuk var
ve ben onları bulmakla görevli kişilerin
işlerine "Neyse ne ya" gibi yaklaşmadıklarını düşünmek istiyorum.
Birincisi, ben bir dedektif değilim,
bunun farkında mısın bilmiyorum.
İkincisi, leş gibi akşamdan kalmayım,
soruşturma hakkında sorguya çekildiğimi fark edemedim.
Hayır, ben... ben seni sorguya çekmeye çalışmıyorum.
Sadece, bu işi kendi başıma çözmemin gerekip gerekmediğini merak ediyorum.
Üzerinde çalışıyoruz.
- Üzerinde çalışıyorsunuz. - Evet.
Tamam, peki... içim ne kadar rahatladı bir bilsen.
Üzerinde çalışıyormuşsunuz.
Şu an artık gerçekten biraz sakin olmalısın.
Kimsenin kaytardığı yok.
Bu konuda iyice...
İyice Justine'leşmeyeyim öyle mi?
Dedektiflik yapmayı, dedektiflere bırak.
Seni görmek çok güzeldi.
Benim için de.
Kıçımı ye!
OKUL OTOBÜSÜ
Merhaba?
Sana gayet net bir şekilde
Alex ile iletişime geçmemeni söylemiştim.
Teknik olarak onunla iletişime geçmiş değilim.
Onu evine kadar takip etmişsin.
Kapısını defalarca çalmış,
sonra da pencereden gizlice içeriyi gözetlemişsin.
Bak, şu an sadece o evin tuhaf olduğu
gerçeğine odaklanabilir miyiz?
Justine, daha önce yeterince açık ifade edemediysem,
işte şimdi söylüyorum sana.
O çocuğu rahat bırakmanı istiyorum.
Pekâlâ, pencereler neden kağıtlarla kapatılmış?
Bu sana da garip gelmiyor mu?
Muhtemelen meraklı insanlar üstlerine vazife sayıp
oraya giderek evin içini dikizlemeye çalıştıkları içindir.
- Ama, Marcus... - Dalga mı geçiyorsun sen?
Sana bir iyilik yapıp
bu telefon görüşmesi hiç gerçekleşmemiş gibi davranacağım.
- Ne oluyor lan? - Sikiştin mi onunla?
Donna?
- Sikiştin mi onunla? - Donna, hayır. Ben...
Ben... ben yatmadım onunla. Yatmadım.
- Evet, yattın. Yattığını biliyorum. - Hayır, hayır, hayır.
Sizin birlikte olmadığınızı söyledi.
- Yalancı! - Hayır, hayır, hayır!
- Onu sarhoş ettin! - Donna, dur. Yapma!
O sana nazik davranmaya çalışıyordu, sen ise onu sarhoş ettin!
- Hey! Hey! Yapmayın! - Kes şunu!
Ne yaptığına bir bak!
Luciano, jakuzide olup bitenler yüzünden
başlangıcımız biraz zor oldu, biliyorum,
ama sen yine de beni...
JOHN'A OY VERİN!
Şimdi CESARETİNİZİ Gösterme Zamanı!!
DAVE'E OY VERİN
BAŞKAN ADAYI TALIA
BALİNALARIN MUHTEŞEM DÜNYASI DİŞLİ BALİNALAR DİŞSİZ BALİNALAR
PARAZİTLER Başka bir organizmanın üzerinde veya içinde yaşayan organizma veya yaşam formları.
Tanrım...
Alex, merhaba. Nasılsın?
Ben... sadece merhaba demek istedim,
çünkü seni çok düşünüyorum ve...
iyi olduğundan emin olmak istedim.
İyiyim.
Öyle mi?
Çünkü, ben o kadar zor bir dönem geçiriyorum ki,
senin için nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum...
Gitmem gerek.
Hey, biraz dur lütfen.
Ben... ben sadece her şeyin yolunda olduğundan
- emin olmak istiyorum. - Beni takip etme!
Merhaba? Ben Bayan Gandy. Sizinle konuşmak istiyorum.
Merhaba?
Evde olduğunuzu biliyorum!
İşe gidiyorum.
GRAFF & ORTAKLARI İNŞAATÇILIK
Bütün sabah seni arayıp durdum, patron.
Evet, gelirken yolda bir aksilik oldu.
Durumlar nasıl?
Bu sabah biraz karışık.
- Öyle mi? - Evet.
Marc, dış cephe kaplamasını almaya gitti,
ama ellerinde yokmuş,
çünkü sipariş hiç verilmemiş.
Kahretsin. Lanet olsun be.
Çok özür dilerim.
Cuma günü, mal sahibi eve bakmaya gelecek,
ve biz henüz binanın iskeletiyle uğraşıyoruz.
Benim yüzümden. Benim hatam.
Ayrıca, sabah geldiğimde bir de baktım ki,
Alvin, kapıyı senin sipariş ettiğin boyayla boyamış, ve...
Ee?
Müşteri orman yeşili istemişti ama bu kırmızı.
- Ne? - Bak.
Lanet olsun. Dur bir dakika... Yanlış boyayı mı göndermişler...
Siparişi kontrol ettim. Biz sipariş etmişiz.
Adamlar biz ne istediysek onu göndermişler,
- yanlış boyayı alan biziz... - Tamam. Benim bok yemem.
Onu geri götürüp doğru rengi alacağım.
Bay Graff.
Evet.
Gelen ihbarların her birinin izini sürüyoruz.
Yani sizi temin ederim ki, biz burada konuşurken bile,
memurlarımız bu karakola gelen her bir ipucunu
yoğun bir şekilde araştırıyor.
Peki ya Federaller? Yeni bir şey bulamadılar mı?
Aramızda devam eden çok sağlıklı bir bilgi alışverişi var,
bu nedenle onların da her ipucunu titizlikle takip ettiklerini
gönül rahatlığıyla söyleyebilirim size.
K-9 birimlerinden ne haber?
Uzun zamandır K-9'lardan herhangi bir rapor geldiğini duymadım.
Çünkü raporu size vermiyorlar.
Bay Graff, hassasiyetinizi anlayabiliyorum.
Sizinle bu konuşmaları yapmaktan da hiç rahatsızlık duymuyorum
çünkü, Tanrı esirgesin, eğer benim çocuğum söz konusu olsaydı,
ben de bir sürü cevap isterdim.
Ama işimizi yaptığımıza güvenmenizi istiyorum...
Gandy hâlâ konuşmuyor, değil mi?
O, biliyor.
Buna katılmıyorum.
Her ipucunu titizlikle takip ediyorsunuz,
ama o kadın hâlâ dışarıda bir kuş kadar özgür dolaşıyor.
Onun hakkında hiç araştırma yaptınız mı?
Kapsamlı bir araştırma yaptık, evet.
O zaman geçmişini biliyorsunuzdur, değil mi?
Çünkü ben birazcık eşeledim,
ve bir sürü şey öğrendim.
İki yıl önce, madde etkisi altında araç kullandığı için tutuklanmış.
Bunu görmediniz mi?
Son çalıştığı okuldan
uygunsuz davranışları nedeniyle kovulmuş.
Bunu da mı görmediniz?
Bir öğretim üyesi ile birlikte kovuldu.
O sorunlu bir insan. Öyle değil mi?
Onun ne bildiğini düşünüyorsunuz?
Sizce bize söylemediği şey ne olabilir?
Çünkü o çocuklar evlerinden kendileri çıktılar,
kimse onları çekip almadı.
Kimse onları zorlamadı.
Ben, o kadını işaret eden
hiçbir şey görmüyorum.
Siz benim görmediğim neyi görüyorsunuz?
Ben karşımda hiç anlam veremediğim bir şey görüyorum.
Evet!
Burada 17 çocuktan bahsediyoruz, üstelik hepsi tek bir sınıfta,
ve hiçbiri bu konu hakkında konuşmadı mı?
Kesinlikle!
Burada bilmem kaç tane ebeveyniz,
ve hiçbirimiz bunu öngöremedik mi?
Ben, o sınıfta ne olduğunu bilmek istiyorum.
Neden sadece o kadının sınıfı? Neden yalnızca onunki?
Çocuklarımız nerede?
Öylece çıkıp gidecek misiniz?
Bu kadar yeter. Bize biraz müsaade edin, lütfen.
Lütfen.
Hepimiz iyi bir gece uykusu çekelim ki,
yarın sabah daha dinç kafalarla uyanalım. Lütfen.
O kadın cevapları biliyor!
ALKOLLÜ İÇKİLER
Affedersiniz bayan, kardeşimi görmeye gitmek için otobüs
bileti parası biriktiriyorum. Bozukluğunuz var mı?
Kusura bakma.
Matthew?
Matthew.
Matthew!
Dur!
Bekle.
Matthew?
Matthew, neredesin?
Nereye gittin?
Konuş benimle.
Konuş benimle!
Özür dilerim.
Özür dilerim bunu sana söyleyemed...
söyleyemediğim için.
Birçok kez söylemek istedim.
Gerçekten her zaman söylemek istedim,
çünkü bunu her zaman hissediyorum.
Seni çok seviyorum.
Ne oluyor lan!?
Evimiz nerede?
İşte.
Kule nerede? Kule, kule, kule...
Göster bana.
Hadi.
Selam.
- Merhaba. - Nasılsınız?
Ben Archer Graff, Matthew'nun...
Evet, kim olduğunu biliyorum. Merhaba.
Güzel. Biliyorum, daha önce sizinle doğrudan konuşmadık.
Ama birçok kez aynı yerde karşılaştık...
- Nasılsın, Archer? - İyiyim. Gerçekten iyiyim.
Ben, biliyorsun,
olanları hesaba katarsak...
idare ediyorum işte.
Buna mecburuz, öyle değil mi?
Öyle.
Bak, gün ortasında evine gelip seni böyle...
şaşırttığım için özür dilerim, ama,
bilmiyorum haberin var mı, elimizde
Matthew'un evden çıkarken kapımızdaki güvenlik kamerasına
yakalandığı görüntüler var,
Sanırım Bailey ile ikiniz de...
aynı durumu yaşadınız, değil mi?
Evet, doğru.
Pekâlâ. Eminim siz de kendinizinkini polise göstermişsinizdir,
aynı benim gibi, ama...
Acaba o görüntülere bir göz atmama izin verir misiniz diye soracaktım.
Sizden kopyasını veya başka bir şey istemiyorum.
Bu durum beni rahatsız eder.
Peki. Anlıyorum.
Gary?
Archer Graff. Nasıl gidiyor?
İyi.
Matthew'nun babasıyım.
Evet, tabii ya.
Nasılsın?
Biraz garip gelebilecek bir şey isteyeceğim senden.
- Bunu izlemek oldukça zor. - Tamam, dur...
Kaldırıma çıktığı yere geri dön.
Peki.
İşte tam orada.
Ne görüyorsun?
Bir, iki, üç, dört...
...beş, altı, yedi.
İzninle.
Hadi ama. Boşuna mı bakıyorum ben?
Selam.
- Seninle konuşmak istiyorum. - Ben...
Birbirimize söyleyecek bir şeyimiz olduğunu sanmıyorum.
Bence senin söyleyecek çok şeyin var.
Sen ve bu şehirdeki diğer herkes,
inanın bana, mesajınız çok açık ve net.
Problem benim. Anladım.
Biliyor musun? sanırım senden duyduğum ilk dürüst söz bu,
evet problem sensin.
Ne yani, üstüme mi geleceksin?
- Beni tehdit mi ediyorsun? - Etmiy...
Kimse seni tehdit etmiyor.
Yanlış ata oynuyorsun, tamam mı?
Sen büründüğün bütün bu kurban rolleriyle
belki polisi kandırabilirsin,
hatta belki okulu bile...
- Kendini düşünmeyi bırak! - Marcus?
Seninle ikimiz şu an bir konuşma yapaca...
Hey!
Yerde kal.
Hey!
Ee, otel iyi mi?
- İdare eder. - Öyle mi?
Çok da lüks değil, ama zaten şirketin çıldırıp aksini yapmasını beklemiyordum.
Evet. Zaten sadece altı geceydi, değil mi?
Üç, aslında.
Görünen o ki, büyük kapanış partisi için
burada kalmam gerekmeyecek,
yani Perşembe günü ayrılabilirim.
- Harika, değil mi? - Evet, çok iyi.
Çünkü cuma günü yumurtlamam gerekiyor,
böylece bu ay bebeği tutturabiliriz.
Güzel, tamam. Evet, bu iyi.
Hoşuna gideceğini tahmin etmiştim.
Ha, bugün babamı gördüğünde,
hafta sonu eve döneceğimi,
ve yıl dönümü yemeklerine katılabileceğimizi söyler misin?
Olur, haber veririm.
Çok mutlu olacak.
Şimdi mesaine mi başlayacaksın?
Evet.
Sonra bir alkolikler toplantısına katılacak mısın?
Öyle bir niyetim yoktu.
Katılman gerektiğini düşünmüyor musun?
Vakit bulursam, birine uğrarım.
Paul, özellikle uzun süre yalnız kalacaksan,
düzenli toplantılara katılmanın önemli olduğunu düşünüyorum.
İçki içmeyeceğim, Donna. İyi hissediyorum.
Kendimi iyi hissetmezsem, o zaman bir toplantıya giderim. Tamam mı?
Tamam, tatlım.
Pekâlâ. Artık gitmem gerek.
Tamam. Hafta sonu konusunu babama söylemeyi unutma.
Olur.
- Seni seviyorum! - Seni seviyorum.
Tanrım...
Selam, Ed.
Selam, dostum.
EMNİYET MÜDÜRÜ
Donna, Cuma günü geri geliyor,
yani Pazar günü sizinle öğle yemeği yiyebileceğiz.
Neden erken dönüyor?
Sanırım ayrılmasına izin vermişler, o yüzden...
Kutlamanıza katılacağımızı sana iletmemi istedi.
Tamam, çok iyi olur.
Yıl dönümü yemeği, ha?
Evet.
Çok güzel. Tebrik ederim.
- Teşekkürler. - Bir sürü yıl...
Sen bana yaşlı mı diyorsun?
Hayır, hayır efendim. Hayır, hayır.
Neden bana yaşlı diyorsun?
Hayır efendim, öyle demedim.
Takılıyorum sana.
Ben... işime başlayayım.
Anlaşıldı.
♪ Sana sesleniyor, uyan Paul diyor... ♪
Önümüzdeki Pazartesi, McCarren Kasabasında
17 ilkokul öğrencisinin kaybolmasının üzerinden
30 gün geçmiş olacak.
Bölge sakinleri, çocukların bulunmasına yardımcı olacak
her türlü bilgi için, 50.000 dolar ödül koydu.
Şüpheli görülen herhangi bir faaliyetin bildirilmesinin
gerekli olduğu...
Olduğun yerde kal! Polis!
Kahretsin.
Dur yoksa şok tabancası kullanacağım!
Dostum, lütfen dur, dur, dur...
- Kapa çeneni! - Lütfen, orada çalışıyorum dostum.
Sadece anahtarlarımı kaybettim. Lütfen!
Anahtarlarımı kaybettim. Lütfen!
- İyi misin? - Evet, Memur Bey, iyiyim.
Pekâlâ, yere epey sert düştük. İyi misin?
Memur Bey, ben iyiyim. Lütfen çalıştığım depoyu arayın.
Numarasını internetten bulabilirsiniz.
Telefonum şu anda çalışmıyor.
Kelepçeler sıkı mı? Ellerin rahat mı?
Evet, ellerim rahat, Memur Bey.
- Hadi arabaya gidiyoruz. - Hayır, hayır, hayır.
- Hadi. Bir, iki, üç. - Lütfen Memur Bey, Memur Bey...
- Hey, adın ne, bayım? - James.
James, tamam. Şurada dur bakalım, James.
- Üzerinde herhangi bir silah var mı? - Yok.
Yok mu? Peki ya uyuşturucu? Var mı üzerinde?
Hayır, efendim.
Ceplerinde, ellerimi soktuğumda
bana batacak herhangi bir şey var mı?
Hayır, efendim, yok.
Emin misin? Bir şeyler elimi delsin istemiyorum.
Hiçbir şey yok, efendim.
Pekâlâ James. Şimdi sabit dur.
Polisten kaçmamalısın, bayım.
Siktir!
Lütfen, lütfen bir şey olmasın.
Kahretsin.
Tamam. Kalk, kalk. Kalk bakalım.
Hey, beni duyuyor musun?
James? Kendinde misin?
Ne oluyor lan?
- Abi bana vurdun lan. - Pekâlâ,
bak şimdi, şöyle yapacağız.
Kelepçeni çıkaracağım, tamam mı?
Sonra da hemen arabama binip
buradan çekip gideceğim, ama....
Beni dinliyor musun?
Seni bir daha buralarda görmek istemiyorum, tamam mı?
Bana göre, ben sana yanlış yaptım,
sen bana yanlış yaptın.
Bu konuyu bu şekilde kapatalım.
Ama seni bir daha buralarda görürsem,
o zaman her şey çok farklı olur, tamam mı?
Tamam mı?
Bak ciddiyim.
Pekâlâ, kendini uyarılmış say. Hadi şimdi kalkalım da,
şu kelepçeni çıkarayım. Bir, iki...
Çünkü şu anda bu...
tamamen başka bir mesele.
Birinin bu adama,
tek kayıp çocuğun kendi çocuğu olmadığını söylemesi lazım.
17 çocuk var. Hepsi de...
Pekâlâ, dinle.
Bu durum rapor edilmediği sürece,
o görüntü diskin bir yerlerinde öylece kalacak,
ve yaklaşık bir ay sonra üzerine başka bir şey kaydedilecek.
Ve o lanet olası vatandaş
bir ay içinde buraya gelip şikayette bulunmazsa,
olayın üstü tamamen kapanır.
Ama şikayet edecek olursa...
Paul, başın çok ciddi belaya girer.
Elini muayene ettirdin mi?
Siktir!
Justine Merhaba
♪ Sokağın karanlık ucunda, ♪
Selam!
Sarılabilir miyiz?
Evet, tabii ki sarılabiliriz. Tanrım.
♪ Ait olmadığımız gölgelerde saklanarak... ♪
Merhaba!
Paul?
Selam.
- Neredeydin? - Dönmüşsün.
Döndüm.
Birisi hastalandı ve
onlar da herkesi gönderdiler, benim ekibimdekileri, Morris'inkileri...
Sen neredeydin?
Ben... dışarıdaydım...
Nerede?
Paul?
Sen pisliğin tekisin.
Bugün öğle yemeğini değiştirelim mi yoksa aynı yerde mi yiyelim?
- Pizza? - Olur. Senden mi?
Ben bu sorunu daha önce de yaşadım...
Orospu çocuğu.
Hey!
Ne dedim ben sana? Ha?
Ne dedim ben sana?
Ben sana ne... siktir...
Şerefsiz!
Bu tam bir rezalet. Şu boka bak.
Lütfen, lütfen, lütfen, lütfen...
Tam burası, burası, burası, evet.
Lanet olsun... Ne bu lan!
Siktir.
Kahrolası pislik. Hah.
Lanet olsun sana.
Lütfen, lütfen, lütfen.
Siktir! Siktir. Hadi be, kahrolası, olsana lan.
Evet. Lanet olsun.
Ağzına sıçayım!
Siktir!
Yeni telefonum bu lan.
Lan kanka, benim diyorum.
Kanka dün bir iş buldum.
Evet, sağ ol dostum.
Sağ ol, sağ ol, sağ ol.
Ama şöyle ufacık, minicik bir sorunum var,
başlamam için yeni ayakkabı almam lazım,
bir de kıyafet falan yani,
ama işte, dediğim gibi, çok pahalılar,
ve...
Dur lan dur, dur, hayır, hayır, dur, dur...
Bu iyi bir şey. Bir...bir iş buldum,
ve burada çalışacağım için çok heyecanlıyım.
Böylece tekrar rahatlayabiliriz.
Tabii ki anneye parasını geri ödeyeceğim,
ama bunun için çalışmam lazım,
çalışabilmem için de, gerekli kıyafetlere para bulmam lazım,
böylece işe başlayabilirim ve anneye de parasını ödeyebilirim.
Alo?
Lanet olası piç!
Siktir! Siktir! Siktir!
Bak dostum, sanırım kendimi iyi ifade edemedim,
ama bu mesele çok önemli, benim bir miktar para bulmam gerek,
çünkü bulduğum işe girebilmem için
orada giyeceğim kıyafetleri satın almam lazım, açıkçası bu.
O yüzden lütfen beni geri ara ki, konuyu sana iyice açıklayabileyim.
Sağ ol, kanka. Seni seviyorum.
İşte bu!
ATEŞLİ SİLAHLA KAPÜŞONLA DÜŞÜK PANTOLONLA GİRİLMEZ
50.000 DOLAR ÖDÜL İHBAR / BİLGİ İÇİN LÜTFEN ARAYIN 814-197-2300
Hayır.
Hayır mı?
İstemiyorum.
Ne demek istemiyorum? Bu mal iyi.
Çok iyiler, çok iyiler.
Bak, bu elli papel eder.
Hayır.
Yirmi.
On.
Beş.
Lütfen dostum, lütfen.
Kahretsin.
Olduğun yerde kal! Polis!
Siktir!
Bana göre, ben sana yanlış yaptım. Sen bana yanlış yaptın.
Bu konuyu bu şekilde kapatalım.
Ama seni bir daha buralarda görürsem,
o zaman her şey çok farklı olur. Tamam mı?
Pekâlâ. Kendini uyarılmış say.
Şimdi siktir git.
Siktir!
Soktuğumun...
Bu ne lan?
Kahretsin.
Kahretsin, şunlara bak.
Hassiktir, Willow.
Tanrım! Kahretsin!
Özür dilerim. Özür dilerim...
Merhaba?
İyi misin?
Ne oluyor lan?
Pardon! Kahretsin! Pardon!
Pardon!
Hassiktir!
N'oluyor lan! N'oluyor be...
Siktir.
Lanet olsun. Kahrolası şeyler.
Bu ne lan? Tanrım! Kahretsin!
Siktir! Lanet olsun.
Kahretsin! Lütfen, lütfen, lütfen...
Siktir!
50.000 DOLAR ÖDÜL
20, 40, 60, 80...
...100.
Hey.
Kayıp çocuklar hakkında bilgi verecek olanlara
verilecek 50.000 dolarlık ödül için arıyorum.
Çünkü nerede olduklarını biliyorum.
Kesinlikle eminim. Hepsi. Bir sürü çocuk var gibiydi.
Hepsi o evin bodrumunda ayakta duruyordu, öylece dikiliyorlardı ve...
Bilmiyorum. Evin bodrumunda
hiç kıpırdamadan ayakta duruyorlardı işte.
Evde iki tane de lanet olasıca manyak vardı,
ve ortalığın da içine sıçılmış gibiydi.
Peki şimdi bu iş nasıl olacak, parayı nasıl alacağım?
Hayır, değilim, ben... Ben tamamen ciddiyim.
İsterseniz size gösterebilirim. Gösteririm.
Ama ben...
ben cidden oraya gelmek istemiyorum, o yüzden, biri,
sizden biri benimle bir yerde buluşup parayı verebilir mi?
Çünkü, ben gerçekten karakolları hiç sevmiyorum.
Oralar biraz ödümü patlatıyor. Benim... fobim var da.
Hey!
Ne dedim ben sana? Ne dedim ben... siktir!
"Ne dedim ben sana, ha? Ne dedim ben sana?
Ben kocaman bir polisim ha..."
Bir şeyin yok. Bir şeyin yok.
Gerçek değildi, gerçek değildi, gerçek değildi...
Bir şey yok, iyisin.
Kahretsin.
Şerefsiz! Beni bıçakladın!
Hayır, hayır, affedersin, affedersin, kazaydı.
Kazaydı, özür dilerim!
Dur, dur, dur, dur, dur, dur, dur...
O çocukların nerede olduklarını biliyorum!
Karakola da bu yüzden geliyordum.
- Yalan söylüyorsun lan! - Hayır, hayır yalan değil, değil!
Yemin ederim, yemin ederim, nerede olduklarını biliyorum, yemin ederim.
Neredeler?
Ya...ya. yakınlardaki bir... bir... evin bodrumundalar.
Ne saçmalıyorsun? Hangi ev?
Sa...sana gösterebilirim, dostum,
buraya çok, çok çok yakın.
Şu hâlime bak!
AIDS'in var mı?
AIDS, aşağılık herif. AIDS'in var mı?
Sanmıyorum.
Hepatit veya onun gibi bir bok?
Yani, bildiğim kadarıyla yok.
İşte şu, koyu renkli olan,
sokağın tam sonundaki.
Affedersiniz, efendim.
Kaba olmak istemem ama...
Gidip o ödülü kendinize almayacağınızı
nereden bileceğim ben?
Efendim?
Memur Bey!
Yapma be...
Ne oluyor lan?
Lan ne iş?!
Ne sikim iş bu?!
Çıkar artık beni buradan, lanet olsun!
Sağol be.
Ne oldu be?
Tanrım. N'oluyor be? Hey, dostum, iyi misin?
Tanrım, birader!
Hey, git başımdan dostum!
Lan bırak beni! Bıraksana beni lan!
Hey! Siktir!
İmdat! Yardım edin! Biri yardım etsin lütfen!
Sana söylüyorum Marcus, kendi gözlerimle gördüm.
O evin içinde çok ama çok tuhaf şeyler dönüyor.
- Bana inanmıyorsan git kendin gör. - Justine, yeter.
İşin özü şu.
Alex, son iki ayda yaşanan olaylar yüzünden
yeterince travma yaşadı.
- Ki eminim sen de öyle. - Marcus...
Bu yüzden sana bir iyilik yapıp
bu telefon görüşmesi hiç gerçekleşmemiş gibi davranacağım.
Bir çocuğun iyiliği söz konusu olduğunda, yasa gereği...
- Justine. - ...o çocuğu...
Çocuk Koruma Servisi'ne yönlendirmek zorundasın. Yasa gereği.
İşi gerçekten o noktaya mı götüreceksin?
Beni düşürmek istediğin durum bu mu?
Sadece gidip bir ev ziyareti yap, Marcus. Sadece bunu yap.
Benim öylece gidip ev ziyareti yapma yetkim yok.
Ama sen kanunen bunu bildirmekle yükümlüsün. Mecbursun.
Pekâlâ, şöyle yapacağım.
Alex'in anne babasını bir görüşme yapmak üzere davet edeceğim.
Ve onlarla yüz yüze konuşacağım, ama okulda.
Bu senin için kabul edilebilir mi?
Evet, teşekkür ederim. Buna gerçekten minnettar olurum.
Tamam, o zaman. Bir şey değil. Hoşça kal.
Gel.
Saat iki randevunuz geldi.
İyi tamam.
İçeri gönder onları lütfen, Marge.
Buyurun, hanımefendi.
Müdür Miller? Ben, Gladys.
Evet. Merhaba. Merhaba.
Buyurun.
- Oturun lütfen. - Teşekkür ederim.
Teşekkürler, Marge.
Geldiğiniz için teşekkür ederim. Ben...
...son zamanlarda çok fazla ilgiye maruz kaldığınızı biliyorum.
Bunların hepsi istediğiniz türden olmayabilir.
Ben geldiğim için memnunum, hiç sorun değil.
Pekâlâ. Bağışlayın ama,
sizinle hiç tanışmamıştık değil mi?
Hayır, sanmıyorum.
Tamam. Neyse ki.
Çünkü eminim ki sizi hatırlardım.
Alex'in babasıyla daha önce tanıştığımı biliyorum.
Ben Alex'in teyzesiyim.
Annesi benim küçük kız kardeşim.
Tamam. Yani onun yasal vasisi değilsiniz.
Yok, hayır. Vasisi anne ve babası tabii ki.
Pekâlâ, şey...
Affedin beni Gladys,
ama maalesef onun ebeveynleriyle konuşmam gerek.
Aslında... bunu söylemek istemezdim
ama anne ve babası son zamanlarda kendilerini pek iyi hissetmiyorlar,
ve ben de Alex'e bakmak için onlarla kalıyorum.
Ciddi bir şey gibi görünüyor.
Yo, yo, öyle ciddi bir şey değil. Ölümcül bir şey yok.
Sadece ince hastalık.
"İnce hastalık" mı?
Evet.
Biliyor musunuz?
Söylemeye utanıyorum ama,
sanırım bunun ne anlama geldiğini tam olarak bilmiyorum.
Ben bunun, Göçmenlerin Oregon Yolu'nda kaptığı
bir hastalık olduğunu düşünürdüm hep.
- Nedir bu? Tüberküloz mu? - Bakın ne diyeceğim,
onlar gayet iyiler, ama evde kalmaları gerekiyor.
Onlarla yüz yüze konuşmak istemiştim, çünkü...
...bu biraz can sıkıcı ama,
durumdan endişe duyan biri, Sosyal Hizmetlere şikayette bulunmuş,
ve maalesef çocuğun yasal vasisiyle
iletişime geçmem gerekiyor.
Bu gerçekten tartışmaya açık bir konu değil.
Ebeveynleriyle şahsen konuşmam lazım.
Hay allah!
Eğer durumu kolaylaştıracaksa ben de eve gelebilirim.
Sadece Çocuk Koruma Servisi devreye girmesin diye çabalıyorum.
- Ama açıkçası... - Çocuk Koruma Servisi mi?
...bir sorun olduğuna da inanmıyorum.
Şikayette bulunan kim?
Bunu söylemeye yetkim yok.
Doğrusu, bu çok üzücü.
Artık özgür irade tamamen kaybolmuştur.
Karınca, kendi zihninden ayrı bir zihnin...
...güdümünde hareket eder.
Karınca bunu yaparak, kendisini ölüme götürecek süreci başlatır.
Nefis, nefis, nefis...
İşte geldi.
O esnada asalak mantar, karıncadan beslenmeye devam eder.
İğrenç bir şey bu.
Bir süre sonra mantar meyveleri oluşur.
Daha fazla tohum saçmaya yarayacak büyük çiçekler.
Kim olabilir?
Ve tabii daha fazla karınca bulurlar.
- Şükürler olsun ki evdesiniz. - Kimmiş?
Bir cumartesi günü sizi rahatsız ettiğim için çok özür dilerim.
Lütfen, lütfen affedin beni.
Sadece oturuyorduk.
Otobüs, beni alması gereken yerden almadı,
ve maalesef çok geç fark ettim ama,
meğer yanlış köşede duruyormuşum.
Bunu fark ettiğimde ise
otobüsü çoktan kaçırmıştım.
O yüzden buraya gelmek için kasabanın ta öbür ucundan
yürümek zorunda kaldım.
Bunu duyduğuma çok üzüldüm...
- Biz de içeride tam... - Bunu söylemek istemezdim şekerim,
ama şuracığa çökmek üzereyim.
Bir bardak su alabilir miyim lütfen?
- Korkarım bunu yapa... - Tabii ki su alabilirsiniz.
- Çok teşekkür ederim. - Korkarım bu hiç doğru değil.
Adım, Gladys. Sizinle tanışmak çok güzel.
Merhaba.
Bu eve tek kelimeyle bayıldım!
Şuna bak, bir zürafa ve yeşil bir Çin pors...
...şu da orijinal olmalı, bahse girerim öyledir.
Mutfağa da bayıldım!
Tertemiz, bembeyaz dolaplar. O kadar kıskandım ki.
Şimdi bakın, münasebetsizlik ettiğimin farkındayım,
ama dünkü görüşmemiz hakkında
sizinle gerçekten konuşmam gerekiyor.
Marcus, ona bir bardak su ver.
Bir kâse, lütfen.
Kâse mi?
Evet, kâse. Bu da benim bir tuhaflığım.
Artık buna bir mantık bulmaya bile çalışmıyorum.
Bir kâse su. Peki.
Teşekkürler.
Alex'in babasıyla konuştuğumu bilmenizi istedim.
Dediğim gibi, o çok hasta.
Ama iyi haber şu ki, Pazartesi günü gelip
sizinle karşılıklı oturarak her şeyi açıklığa kavuşturmaktan
büyük memnuniyet duyacağını söyledi.
Bunun için teşekkür ederim, ama haber vermenize hiç gerek yoktu.
Yani yetkililere başvurmaya gerek kalmadı, değil mi?
Şey, evet, sanırım kalmadı.
O zaman onlarla "henüz" iletişime geçmediniz, öyle mi?
Gladys, gerçekten ısrar etmek zorundayım, siz...
O... o benim kurdelem mi?
Onlarla iletişime geçmediniz, değil mi?
Hayır, geçmedim. Bu nedir?
Aman Tanrım!
Ayy! Bakın ne yaptım. Aman Tanrım.
Bunu neden yaptın!?
Ya, kazayla oldu tabii ki.
Vay canına, çok kanıyor.
- Terry, alkolle ilk yardım çantasını getir. - Tamam.
Hayır, hayır, hayır. O saçmalık.
Sen bana bir bez verebilir misin, şekerim?
Galiba saçımı kesti!
911'i arıyorum.
Marcus, kadın galiba saçımı kesti!
Marcus, ne yaptı bu?
Marcus?
Pisliğe bak...
Şuna bakın!
Hey, ne halt ediyorsun dostum?
Aman Tanrım.
Söyle gitsin. Çocukları düşün.
- Kendini düşünmeyi bırak! - Marcus?
Seninle ikimiz bir konuşma yapaca...
Yerde kal!
Hey! Dur! Hayır!
Tanrım.
Yardım edin! Lütfen! Lütfen!
Tanrım. Hayır!
Tanrım.
Hey!
- Defolun dükkânımdan! - Yardım etsene lan!
N'oluyor lan!
Orospu çocuğu!
Kaçma, seni pislik herif!
ÇIKIŞ
İyi misin?
Evet, sanırım iyiyim.
Sadece...
...birkaç sıyrık.
Sen?
Aynen.
Sana teşekkür etmek istiyorum.
Evet istiyorum. Teşekkür ederim.
Ne demek.
Zaten başka ne yapabilirdim ki?
Adam kontrolünü kaybetmişti.
Onunla son konuşmamızda,
gayet iyiydi. Gerçekten öyleydi.
Hayatımda böyle bir şey görmedim.
Ben gördüm.
Neden bahsediyorsun?
Koşma şekli. Onu daha önce gördüm.
Sana bir şey gösterebilir miyim?
Onların küçük kızı da aynı Matthew gibi koşuyordu.
Aynı duruş, aynı tarz...
Tıpkı Marcus'un bugün senin peşinden koşarkenki hâli gibi.
Bir silah hâline getirilmişti.
Sanki sana kilitlenmiş ısı güdümlü bir füze gibiydi.
İşte, şuna bak. Bu, benim evim.
Bu, Bailey Kramer'in evi.
Şimdi, bu iki evden çıkan çocukların düz bir çizgide ilerlediklerini
ve bir hedefleri olduğunu varsayarsak,
ve ikisinin hedefinin de aynı olduğunu varsayarsak,
iki çizgi, bu civarda bir yerde kesişiyor.
Aman Tanrım.
Bu bölgeyle ilgili bir şeyler olmalı.
- Alex. - Bazı... Ne?
Alex Lilly, bu evde yaşıyor.
Kim bana, başka bir...
...parazit örneği verebilir?
Var mı kimse?
- Lisa? - Tenya.
Tenya! Çok iyi!
İğrenç bir şeydir, değil mi?
Bağırsaklarınızda yaşar, yediklerinizle beslenir...
Kes şunu.
"Kes şunu."
N'aber, Baltacı?
Anlat bakalım, Baltacı. Bugün okul nasıldı?
- İyiydi. - Öyle mi? Hiç süper model öptün mü?
Hayır.
Hayır mı? Olsun.
Pekâlâ, bu gece, o gece dostum.
Annenin teyzesi Gladys gelecekti, hatırladın mı?
Neden bizim evde kalmasına izin vermek zorundayız ki?
Çünkü durum, daha önce de konuştuğumuz gibi.
O çok hasta ve gidecek başka bir yeri yok.
Ama onu doğru dürüst tanımıyorum bile.
Seni anlıyorum, dostum. Onu ben de pek tanımıyorum.
Dürüst olmak gerekirse, annenin de o kadar iyi tanıdığını sanmıyorum.
Ama sonuçta aileden biri. Aile önemlidir.
Birbirimize yardım etmeliyiz.
Selam, bir çocuk buldum.
Selam. Erkeklerim dönmüşler.
- Merhaba. - Merhaba.
Hop, hey. Okulda günün iyi geçti mi?
- Evet. - Pekâlâ. Güzel.
Gladys Teyzen gelmeden önce
evi temizlemek istiyorum.
O yüzden bana bir iyilik yap
ve ödevlerine başlamadan önce odanı temizle.
Benim odamda kalmayacak ki, öyle değil mi?
Evin tertemiz olmasını istiyorum,
ve buna senin odan da dâhil. Hadi bakalım, işe koyul.
Biliyorum, senin arkanı toplamak korkunç bir şey.
Tamam mı?
Merhaba. İçeri gel.
- Kapıyı gördün mü? - Gördüm.
Bir basamak daha...
Bak söylüyorum sana, durumu gerçekten kötü görünüyor.
Burası onun için uygun bir yer mi, emin değilim...
İyi de, ya burada kalacak ya da sokakta, Stephen.
Ama biliyorsun, burası bakım evi değil, hayatım.
Ben de biliyorum bunu. Biliyorum.
Bu tür bir şey için gerekli ekipmanımız yok. Tamam mı?
Ayrıca 15 yıl içinde bu kadını hiç görmedik.
Düğünümüze bile gelmedi...
Bak, annem olsa ona bakardı,
o yüzden ben de bakacağım, tamam mı?
Desteğine gerçekten ihtiyacım var.
Eğer herhangi bir noktada kendini kötü hisseders...
Alex, tatlım, ne yapıyorsun?
Açım.
Acıktın mı? Tamam, peki.
O zaman aşağı in, yemeğini ye
ve sonra da dişlerini fırçala, tamam mı? Saat neredeyse 7:30.
Ve arka taraftayken sessiz ol. Gladys Teyzen uyuyor.
Ne kadar süre bizimle kalacak?
Söylemesi zor, dostum.
Durumu pek iyiye gidiyor gibi görünmüyor.
Yani, sonsuza kadar bizimle mi kalacak?
Hayır.
Ben...
Burada bir aydan fazla kalacağını sanmıyorum.
OKUL OTOBÜSÜ
- Tamamdır, dostum. - Tamamdır.
Seni saat ikide alırım, tamam mı?
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
SAAT KAÇ?
Zaman doldu. Kalemleri bırakın.
Matthew!
Ne? Kalemleri bırakın dediniz.
Matthew, çabuk dışarı!
Alex, iyi misin?
İyiyim.
Matthew, kalk hadi. Çantanı al.
Sadece şakaydı! Tanrım!
- Otobüsü mü kaçırdın, evlat? - Sorun yok.
Emin misin?
Anne, baba, neredeydiniz?
Selam, Baltacı. Okul nasıldı?
Sorun ne?
Alex?
Eve hoş geldin!
Nasılsın, şekerim?
Dur sana şöyle bir bakayım.
Biliyor musun, seni henüz
minnacık bir bebek olduğun zamandan beri görmedim.
Annemle babamın nesi var?
Bir şeyleri yok şekerim, gayet iyiler. .
Anne?
Selam. Okul nasıldı?
Gördün mü, iyi olduğunu söylemiştim. Merak etme.
Alex.
Kaba davranma.
Neden masaya oturmuyorsun, çünkü akşam yemeği hazırlıyorum.
Sana sormalıydım, ama burada değildin,
ben de peynirli makarna iyi olur diye düşündüm ve...
Baba!
Alex, bu kadar yeter.
Yukarı çıkıp yüzünü yıkamanı,
dişlerini fırçalamanı ve sonra da yatmanı istiyorum.
Bu akşam sana yemek yok.
Şaka yapmıyorum, genç adam. Yürü.
Gel. Otur.
Alex.
Otur.
Annenle baban için endişelenme.
Sadece dinleniyorlar.
Bugün okula gitmeden önce, bir konuda söz vermeni istiyorum,
tek bir kişiye bile, benim burada olduğumu,
ya da annenle babanın bu şekilde dinlendiğini söylemeyeceksin.
Beni duydun mu, Alex?
İzle.
İzliyor musun?
Durun!
Dur! Baba!
Alex.
Otur.
Sana benimle ya da anne babanla ilgili
kimseyle konuşmaman gerektiğini söylediğimde,
sözünü tutmazsan neler olabileceğini şimdi anlamışsındır.
Kendi kendilerine zarar vermelerini sağlayabilirim.
Birbirlerine zarar vermelerini sağlayabilirim.
İstersem birbirlerini yemelerini bile sağlayabilirim.
Bunu ister miyim, Alex?
Bana inanıyor musun?
Bir başkasına benden
bahsetmeyeceğine söz ver. Söyle.
Söz veriyorum.
Çünkü yaparsan bilirim, Alex.
Okula git. Otobüse bin.
Bugün konuşmadın.
Aferin sana.
Annenle babanı beslemen gerek.
Dolapta çorba var.
Yarın biraz daha satın alırsın.
Alex!
Buraya gel, şekerim.
Çok hastayım, Alex.
Su ister misiniz?
Su işimi görmez.
Suyun fayda etmeyeceği kadar hastayım.
Çok uzun zamandır böyleyim.
Size ne iyi gelir?
Aslında, annen ve babanın
daha iyi hissetmemi sağlayacaklarını umuyordum,
ama pek öyle olacak gibi görünmüyor.
Hastaneye gitmek ister misiniz?
Hastane beni iyileştiremez.
Ama belki sen yapabilirsin.
Sen yardım edebilirsin.
Nasıl?
Okuldayken,
sınıf arkadaşlarının her birinden birer eşya alıp bana getir.
Bu işe yarayabilir.
Bu sizi nasıl iyileştirecek ki?
Belki ihtiyacım olan şey tam budur.
Peki daha iyi olursanız, evinize geri döner misiniz?
Eğer daha iyi olursam...
...evime geri dönerim.
Alex.
Ne yapıyorsun burada?
Canım oynamak istemedi,
ve burada bir şey unutmuştum.
Hey, hey, hey.
Sen iyi misin?
- Evet. - Öyle mi?
Son zamanlarda fazla sessizsin.
Her zamankinden daha sessiz.
Nasıl gidiyor?
Ben iyiyim. Sadece bir şey unuttum.
Her şey yolunda.
Alex, biliyorsun,
eğer... biriyle konuşmak istersen,
benimle her zaman konuşabilirsin.
Biliyorsun değil mi?
Evet.
Benimle istediğin her şeyi konuşabilirsin.
Artık geri dönmek istiyorum.
Peki. Git oyna.
Ne yapıyorsunuz?
Günayd...
HOŞ GELDİNİZ! ZİYARETÇİLER GELDİKLERİNİ ANA OFİSE BİLDİRMELİDİRLER
Stephen kısa bir süre önce felç geçirdi,
bu yüzden konuşamıyor,
ve aileyle şimdilik ben ilgileniyorum.
İkinizin de burada olmasına sevindim.
Alex, nasılsın dostum?
İyiyim.
Sana okulda olanlarla ilgili
birkaç soru soracağız, olur mu?
Yarın insanlar buraya gelecek.
Ve bu evi arayacaklar.
Hazırlıklı olmamız lazım.
Dedektif! Buyurun!
Günaydın, Bayan Lilly.
- Nasılsınız? - İyiyim.
- Sizi yeniden gördüğüme sevindim. - Ben de öyle.
- Dedektif Colbert'i hatırladınız mı? - Evet.
Bugün sadece birkaç dakikalığına evinize uğrayıp
etrafa bir göz atmak,
Alex'in yaşadığı ortamı görmek istedik.
Ve aile ilişkilerinin nasıl olduğuna dair bir fikir edinelim dedik.
- Elbette! - Teşekkür ederiz.
Ve...
Selam, Alex, bugün nasılsın bakalım?
Bugün biraz sessiz, değil mi?
Evet, öyle.
Merhaba?
Eşyalarını topla, Alex, yarın buradan gidiyoruz.
Tuzun üstünden geçme.
Polisler burada. Sence bu ne anlama geliyor?
Bilmiyorum.
Kapıyı mı çalalım? Sonra mı gelelim?
İstersen kapıyı çalalım.
Ne diyeceğiz peki? Ne açıklama yapacağız?
Ben... bilemiyorum...
- O zaman sadece... - Bir şey oluyor.
Hey, bu da ne?
Çıkan polis mi?
Paul bu.
- Onu tanıyor musun? - Evet.
Merhaba?
Paul?
Paul? Ne yapıyorsun orada?
Dur.
Siktir!
Geri çekil lan!
Paul?
Paul, dur.
Dur!
Tanrım!
Lanet olsun!
Tanrım.
Seni kahrolası küçük ucube...
Paul. Lütfen.
Matthew?
Matthew!
Hayır.
Matthew?
Hayır.
Matthew?
Hadi...
Matthew?
Kim...
Çok iyi, aynen öyle.
İşte bu şekilde.
Olamaz.
Tanrım!
Çekilin üstümden! Çekilin üstümden!
Matthew?
Hayatım, dışarıya bak!
Bahçeye ne yaptıklarına bir bak!
Jeremy, her yer cam parçalarıyla dolu!
Kızın ayakkabılarını bul! Tanrım!
Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Şimdi de mutfakta bir adam var!
Alex?
Matthew?
Buldum seni.
Alex'in anne ve babasına
bir yerlerde hâlâ çorba yediriliyor.
Ama Alex tarafından değil.
O, başka bir kasabaya taşındı ve başka bir teyzesiyle birlikte yaşıyor.
Duyduğuma göre, bu seferki çok iyi bir kadınmış.
Sınıfındaki tüm çocuklar,
yeniden ailelerine kavuştular.
Hatta bazıları bu yıl tekrardan konuşmaya bile başladı.
Çeviri: erkep
SİLAHLAR