ROK 2016
Skacz.
Dzień dobry.
Ja na rozmowę.
Proszę usiąść.
Zaraz wrócę.
Nie ruszył się pan.
Miałem czekać.
- Spędził pan tu noc? - Miałem usiąść.
Wie pan, kim jestem?
Domyślam się. Strażniczką.
Co pan o nas wie?
Zarządzacie kosmosem.
Stworzyliście Latarnie. Była was dwunastka.
Jeden zmarł.
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
I jesteście niebiescy.
Wierzymy, że rozmowa pójdzie lepiej, jeśli będę w ludzkim ciele.
- Mogę o coś spytać? - Proszę.
To pierścienie wybierają Latarnie.
Skąd więc to spotkanie?
Z powodu pańskich kondolencji.
Mam coś powiedzieć?
Zazwyczaj kandydaci pytają: "Dlaczego ja?".
Ja wiem dlaczego.
Mamo!
Idę.
Boisz się?
Tak! Tak!
Co się stało?
LATARNIE
Tajemniczy bohater znany jako Zielona Latarnia
uratował kolejne miasto przed katastrofą.
Wciąż nie ujawnił swojej tożsamości, ale dzisiaj wydał to oświadczenie.
Cytuję: "Choć nie widzicie mojej twarzy,
wiedzcie, że zawsze będę walczyć ze złem.
Gdy otrzymałem ten pierścień, spytano mnie, czy się boję.
Odpowiedź wciąż jest ta sama.
Nie znam strachu".
Oszalałeś?
Jak miałem się nie bać?
Uniosło mnie z łóżka. Byłem w bańce.
- Daj broń. - Widziałem zielone światło.
To był test na Latarnię, chcieli mnie.
Miałeś koszmar. Nie było bańki!
- Powiedział, że była. - Oddaj pistolet.
Spytali go o to samo.
To przypadek?
- Przerażasz mnie. - "Boisz się?"
- Dlaczego nie wierzysz? - Jak mogłabym?
Ale ty uwierz, że jeśli nie oddasz broni,
spotkasz się ze stwórcą!
Nikogo bym nie skrzywdził.
Zupełnie oszalałeś. Mam dosyć.
Gdy wrócimy ze szkoły, ciebie ma tu nie być.
Zastałam sierżanta Stewarta?
Nie. Mogę pomóc?
Kiedy się go pani spodziewa?
Nie wiem. Kim pani jest?
- Jest pani jego żoną? - Bernadette.
Proszę przekazać mężowi, że Strażnicy żałują,
że nasz komunikat wywołał u niego taką traumę.
Chcielibyśmy zadośćuczynić za poniesioną krzywdę.
Nie rozumiem.
Podobno wielu kandydatów do roli Zielonej Latarni
przeżywa teraz...
emocjonalny chaos.
Jest pani kosmitką?
Tak, mój gatunek nie pochodzi z tej planety.
- Gdzie dowód? - Słucham?
Wygląda pani jak biała kobieta. Proszę to udowodnić.
Moja naturalna postać szokuje większość ludzi.
Mnie nic nie szokuje. Chcę zobaczyć.
Pije pani kawę?
Przepraszam za bałagan. Moje dzieci miały klasówkę.
- Ma pani więcej dzieci? - Tak.
Moich uczniów. Jestem nauczycielką.
To wy unieśliście mojego męża z łóżka?
Nie mieliśmy jeszcze Latarni z Ziemi.
Nie wiedzieliśmy, jak proces selekcji wpłynie...
na wasz gatunek.
Zamierzacie to naprawić?
Wszyscy myślą, że Johnny zwariował.
Zapija się na śmierć, moja rodzina się rozpada.
System nie jest idealny.
Nic na to nie poradzę.
Rozumiecie różnice rasowe na Ziemi?
To, jak niesprawiedliwe jest pytanie czarnego w Ameryce, czy się boi?
Chodzi o brązową skórę?
Wciąż boimy się prześladowań,
ale się staramy, często bardziej niż inni.
Wiedziała to pani?
Nie.
Nawet w kosmosie nas ignorujecie.
Ludzie żyją stosunkowo krótko.
Może jest jeszcze szansa.
Pierścieniowi chodziło o geny męża.
Pani jest wyjątkową kobietą.
Państwa potomek może być kiedyś świetnym kandydatem.
To daleka przyszłość.
A jeśli też będzie się bać?
Poniesie porażkę.
A jeśli go wychowam na nieustraszonego?
Zasłuży na naszą uwagę... w swoim czasie.
Skąd będę wiedzieć, że dostanie uczciwą szansę?
Ma pani moje słowo.
To pani odwiedziła moją mamą?
Tak.
Nękała ją policja, gdy próbowała sprzedać brylant.
- Nie wierzyli, że jest jej. - Przykro mi z tego powodu.
Przekażę.
Ojciec był żołnierzem, szedł pan w jego ślady?
Tak. To część drogi.
"Drogi"?
Zostałem żołnierzem, żeby usiąść naprzeciwko pani.
Zacznijmy od tego, Johnie Stewart.
A może raczej starszy sierżancie?
Były starszy sierżancie.
Nie masz innych ubrań w aucie?
- Stroju na siłownię? - Nie.
Zamówiłem ci stek i piwo.
Dziękuję.
Po co ten mundur?
Podobno chodzi o bezpieczeństwo narodowe.
Zależało mi na dyskrecji.
Nie zostało nam wielu tak skutecznych snajperów.
- Jesteś cierpliwy. - Mój cel?
Kryptonim "Szary Wilk". Pierze pieniądze.
Obchodzi mnie tylko misja.
Nie można go namierzyć.
Wraca tylko w jedno miejsce, do domu na Kamczatce.
Nie wiemy, jak często tam jeździ i jak długo zostaje.
Mam czekać, aż się pojawi.
To może trwać tygodnie, miesiące.
Ilu już próbowało?
- Skąd pomysł, że nie jesteś pierwszy? - Są tu informacje o tamtejszych górach.
Szczątkowa mapa. Ktoś tam był.
Trójka.
Z ostatnim straciliśmy kontakt miesiąc temu.
Tym razem zrobimy to inaczej.
Dostaniesz przycisk alarmowy.
Nie potrzebuję go.
Uporządkuj sprawy przed wyjazdem.
- Co u taty? - Słucham?
Kiedyś stacjonowaliśmy razem.
Podobno miał problemy.
Czuje się lepiej, dziękuję.
Nie słyszałem cię.
Za wygodna ta kanapa.
To lepsze niż motel.
Musimy to naprawić.
Wiem.
Nie dostałbyś tego pierścienia.
Wiem, że mi nie wierzysz.
Już wierzę. Przykro mi, że traktują cię jak wariata.
Ja też.
Co się zmieniło?
Odwiedziła mnie jedna z szefowych Latarni.
Przepraszają, że cię nie wybrali.
Co powiedziała?
Coś o niedoskonałości systemu.
Ale John ma szansę.
Nasze dziecko?
Zgadza się.
Nie rozumiem.
Dlaczego zostałeś żołnierzem?
Dlaczego ja uczę?
Chcemy coś osiągnąć.
Udowodnić, że jesteśmy coś warci.
Nie przełamywałeś stereotypów
po to, by karano cię, bo bałeś się porzucić bliskich.
Nie widzą nas, wiesz o tym.
Ani tutaj, ani tam.
Powiedziałam to samo. Nie godzę się na to.
Nie możemy wychowywać chłopców, wierząc, że i tak zostaną pominięci.
- Dlaczego nie Aaron lub Marcus? - Są za duzi, znają już strach.
I myślę, że Strażniczka polubiła Johna.
Czułam to.
Jak stworzyć Zieloną Latarnię?
Trochę czytałam.
Przyzwyczaimy go do strachu.
Będzie tym, co widzieli w tobie,
i tym, czym nie jest obecny Latarnia.
No nie wiem.
Gdy cię odrzucili, wszystko zaczęło się sypać.
To szansa, żeby to znów poskładać.
Znienawidzi nas.
Trudno.
Kiepska pogoda, ale tak nas nie zauważą.
Więc idealna.
Gdy zakończysz misję, wciśnij ten guzik. W razie kłopotów...
Dam znać, gdy zakończę misję.
Powodzenia. Skacz.
Zwolniono mnie dyscyplinarnie.
- Proszę to wyjaśnić. - Zwolnienie czy dyscyplinarkę?
Martwi mnie niesubordynacja.
Miałem misję, ale zawiodłem.
Nie wygląda pan na kogoś, kto ustępuje.
Gdyby istniał ku temu powód, byłby tajny.
Większość tej rozmowy też jest tajna.
Nic nikomu nie powiem.
Co pan wie o Sinestro?
To, co widziałem w wiadomościach.
Zbuntował się i zabił jednego ze Strażników.
Hal Jordan skopał mu tyłek.
- Co pan myśli o Jordanie? - Nic.
- Jak to? - Nie myślę o nim.
Musi pan coś myśleć.
Wybrano go zamiast pańskiego ojca.
Mój tata służył temu krajowi.
Szanował ludzi, którzy chronią innych.
Tego mnie nauczył.
Sinestro był nauczycielem Jordana.
Mentorem.
Hal wciąż żywi do niego sympatię.
- To niepokojące. - I ludzkie.
Kochamy tych, którzy nas wychowali.
Nawet jeśli to świry.
Niech nam żyje sto lat!
Niech nam żyje nasz John
Niech nam żyje sto lat!
Pomyśl życzenie.
Mamy coś dla ciebie. Zamknij oczy.
- Dlaczego ty zamykasz? - Niech to będzie koszulka baseballowa.
Nie zmieściłbyś się.
Otwórz.
Prosiłem o kredki.
Czas poznać swoje przeznaczenie.
Zostaniesz Zieloną Latarnią.
To dlatego traktujemy cię inaczej.
Sypiasz w innym pokoju. Nie chodzisz do szkoły.
Myślałem, że bardziej go lubicie.
- Ej. - To poważna sprawa.
Gdy byłeś dzieckiem, Strażnicy, istoty, które rządzą wszechświatem,
powiedzieli, że chcą, żebyś został następną Latarnią.
Mamy cię szkolić, a oni wysyłają ptaki,
które o wszystkim im donoszą.
Dlatego tak je lubisz.
Wiem, że chciałeś kredki, wciąż czasem możesz rysować.
Ale w tym roku zaczynamy prawdziwy trening.
Co mam robić?
Masz być nieustraszony.
- Zawsze go wybieracie. - Aaron!
Nie przejmuj się nim.
Skup się na sobie.
Nie chcesz, żeby Strażnicy myśleli, że rezygnujesz.
Nie.
Co to?
Ostrożnie. Oddaj Johnowi.
Daliśmy ci cel.
Teraz nauczysz się strzelać. Gotowy?
Dlatego został pan snajperem?
Dobrze strzelam.
Nie o to pytam.
Trafiam z odległości mili.
Lubi pan odległość?
To metafora?
Pyta pani, czy kogoś mam?
Czy będę rozkojarzony?
Tak. O to pytam.
Lubię być sam. I się nie dekoncentruję.
A rodzice?
Ma im pan za złe rygory szkolenia?
Ma pani rodzinę?
Pojawiamy się tu sami i sami umieramy.
To smutne.
Czyżby?
Nie mogę wyjaśnić, czym jest rodzina,
komuś, kto jej nie ma,
ale rygory to norma.
Nieźle. Brawo.
Ustaw kolejne jabłko.
Nie miałeś zainstalować anteny?
Pomyślałem, że potrenujemy.
Myślałeś?
Musisz to skończyć.
Skończyły się pieniądze na części.
Muszą wiedzieć, jak dobrze sobie radzi.
Mieli nas obserwować.
Ufamy im?
Jestem jak Wilhelm Tell.
Zestrzel ze mnie.
- Zrób to. - Co?
Zobaczysz, czy się boi.
Strach jest zaraźliwy. Spytaj go o to, o co oni spytali.
Boisz się?
Nie.
Musicie obaj się wykazać.
To mus jabłkowy. Mogę zjeść?
Tata wymyśli coś lepszego.
Zasłużyłeś na cheeseburgera.
Mój synek.
A pańscy rodzice. Kocha ich pan?
Oczywiście, że kocham. Wszystko im zawdzięczam.
- Wszystko? - Tak.
Jak się pan odwdzięczy?
- Dostając tę pracę. - A jeśli się nie uda?
Uda się.
Skąd ta pewność?
Tak mnie wyszkolono.
Wiem, że mam rację.
Nie mogą użyć tego słowa w radiu.
I to prawdziwy tekst?
Skąd ma wiedzieć? Nie jest czarny.
Słucha muzyki fortepianowej.
Wiesz, że mama...
Wiesz, że mama mu każe.
Ale słucha przez ścianę.
Tak, to prawdziwe słowa.
- Mówiłem! - Podlizujesz się.
Znasz tekst?
Dawaj.
Będziesz się ich bał całe życie?
Robią z ciebie lamusa.
Brzmisz jak białas Henry.
- John, wysiadaj. - Prosiliśmy, żeby rapował.
Nie chodzi o piosenkę. To trening.
Nigdy nie był w takim miejscu.
Nie pytamy o twoją opinię.
Wysiadaj.
Przepraszam.
Dlaczego nie użył pan alarmu?
Miałem misję.
- Był pan uparty. - Miałem misję.
Pański trening zrobił z pana samotnika.
Ludzie potrzebują więzi społecznych.
Ta izolacja jest sprzeczna z pańskim oprogramowaniem.
Nie jesteśmy programowani, ale wychowywani.
Nie rozumiem różnicy.
Jest jedna.
Dokąd idziesz?
Nie możesz! Czekaj!
Nie.
John.
Został dla ciebie kotlet.
Talerz jest w mikrofali.
Jako Latarnia jeszcze bardziej oddali się pan od rodziny.
Żaden problem.
Nie będą tęsknić?
Nie.
Pan nie będzie tęsknił za nimi?
Mieszkaliśmy w tym samym domu 18 lat.
Dorastałem, tęskniąc.
Mamo! Mogę wyjść z Marcusem i Aaronem?
Wszystko skończyłem. Mamo?
Codziennie wykazuje się odwagą. Jesteście tam?
Powiedzcie coś. Daliście słowo.
Z kim rozmawiasz?
To Strażnicy? Nie odpowiadają?
Może nie widzą rezultatów. Wciąż się boisz.
Wcale nie. Ptaki to wiedzą.
- Nie mówią im. - Więc kłamią.
Udowodnij to.
Dobrze. Bardzo dobrze.
Czas na cheeseburgera.
- Nie skończył. - Słucham?
Niech strzela.
Do czego?
Do jabłka na tobie.
Podobno się nie boi.
Sprawdźmy to.
Dasz radę?
- Nie za szybko? - Umie zestrzelić lecącą ćmę.
Jednak ptaki nie kłamią.
Nie chowaj.
Pokaż.
Masz talent.
Wiem, że gdybyś mógł, rysowałbyś częściej.
Muszę ćwiczyć. Nie mam czasu na rysunki.
Ale chcesz rysować.
Masz to w sobie.
Lubisz ptaki, rysowanie.
Kochasz tatę.
Nie ma czego się wstydzić.
Wielu chłopców nie ma taty do kochania.
Bałem się.
To normalne, że nie chcesz krzywdzić bliskich.
Miłość jest najważniejsza.
Chcemy, żebyś odniósł sukces, bo cię kochamy.
Ptaki mają rację. Jestem za słaby.
Zmyśliłam to o ptakach.
Tak naciskamy...
żebyś był gotów już dzisiaj, bo...
nie wiemy, kiedy przyjdzie na ciebie pora.
A nie wiemy, bo miałeś rację.
Strażnicy nam nie odpowiadają.
Kłamałaś?
Strażnicy nam nie odpowiadają.
Pewnie nie wiedzą, kim jestem.
Dobrze to wiedzą.
Znają cię lepiej niż Jordana i wiedzą, że jesteś lepszy.
Ma pierścień tylko dlatego, bo był tak uprzywilejowany,
że nie poznał strachu.
My dajemy ci ten sam dar.
Widzę to.
Widzę cię w tym stroju, będziemy pękać z dumy.
Nie wybrano mnie.
Czasem musimy sami podnieść rękę.
To nie oznacza, że nie jesteś lepszy.
Po prostu nas nie widzą.
Musimy zwrócić na siebie uwagę.
Jeśli chcesz to przerwać, bo cię okłamaliśmy, zrozumiem.
Nie myśl o tym, czy cię wybrano.
Ty wybierz siebie.
Jestem gotów strzelać.
Obudzę tatę.
Nie do taty. Do ciebie.
Wiedziałam, że potrafisz.
Czas na cheeseburgera.
Nie znoszę ich.
Nie musisz już ich jeść.
Doceniam pańską szczerość.
Czuję, że usłyszę "ale".
Wciąż coś pan ukrywa.
- Zwolnienie z wojska. - Tak.
Powiedziałem to, co mogłem.
Jeśli chce pan tę pracę,
powie mi pan resztę.
- Dziewięć miesięcy. - Mówił pan, że chwilę to potrwa.
- Długa chwila. - Tyle to trwało.
Myśleliśmy, że nie żyjesz. Góra wariowała.
Mógł pan wysłać zwiadowcę. Nie Jordana.
Nie wysłaliśmy go. Właśnie.
Zastępca sekretarza obrony był w klubie ze striptizem
i spotkał tam Hala Jordana.
Zaczęli pić.
Zastępca wysypał się, że Szary Wilk jedzie na Kamczatkę.
Bum.
Jordan wzbił się w powietrze, wysadził posiadłość,
złapał Wilka i odstawił go do Guantanamo.
Teraz mamy żywego terrorystę
i wkurzonych Rosjan, którzy pytają, kto spalił 120 hektarów ich ziemi.
Wojsko może wziąć odpowiedzialność za tę gównoburzę.
Z jednym wyjątkiem.
- Nie powinno nas tam być. - Właśnie. Jordana też nie.
Ktoś musi wziąć winę na siebie, żeby nie wydało się, że nasza dyplomacja
to proszenie o pomoc naprutego superbohatera w stripklubie.
Dziękuję.
Zgoda.
Wiesz, na co się zgadzasz?
Byłeś tam z własnej woli.
Zwolnią cię dyscyplinarnie.
Ale góra będzie wiedzieć, co zrobiłeś dla kraju.
Rozumiem.
Z Bogiem.
Długo będziesz się mazać?
Ile mi pozwolisz.
Pieprzony Hal Jordan.
- Pieprzony Hal Jordan. - Wszystko straciłem.
- Możesz to odzyskać. - Lata życia.
Dziewięć miesięcy jadłem robaki i jagody.
I tak nie jesz mięsa.
Otwórz. Ja już czytałam.
Co to?
Nie aplikowałem do szkoły artystycznej.
- Ja cię zapisałam. - Dlaczego?
Czas, żebyś przestał zużywać mój prąd.
A co z moim przeznaczeniem?
Droga się nie zmieniła.
To tylko objazd.
Panikujesz, że to koniec?
- A wtedy... - To koniec.
Właśnie. Odwaga to strach, który zmówił modlitwę.
Możesz się martwić, ale musisz nadal próbować.
Pewnego dnia każdy chłopiec będzie chciał być taki jak ty.
Na razie spróbuj być szczęśliwy.
- Od kiedy ci na tym zależy? - Wciąż jesteś zły za kredki?
- Dziękuję, że pan przyszedł. - Ja dziękuję.
Na pewno powiedziano panu, że szukamy kogoś do wyjątkowego projektu.
Polecono mi pana.
Ewaluacja jest prosta.
Poproszę, żeby naszkicował pan coś z pamięci.
Im bardziej szczegółowo, tym lepiej.
Zaczniemy?
Proszę naszkicować ten budynek.
Teraz zegarek. Najlepiej należący do rodzica.
- Mojego ojca. - Świetnie.
Teraz, proszę...
włożyć ten pierścień i zmaterializować zegarek ojca.
Proszę pamiętać o wszystkich mechanizmach.
Wystarczy pomyśleć, a się pojawi.
Dobra robota.
Obserwowaliśmy pańskie postępy.
Proszę iść, bo przegapi pan rozmowę.
Jaką rozmowę?
Tę, na którą pan czekał.
Proszę skakać.
Potwierdzi pan, że zwolniono pana z wojska przez Hala Jordana?
Tak.
Czy wybór Hala Jordana zamiast pańskiego ojca
skomplikował życie pańskiej rodziny?
Tak.
Byłby pan bliżej z braćmi?
Tak.
Czy przez to żywi pan urazę do Hala Jordana?
Nie.
Ale przez niego pana zwolniono.
- Słuchał tylko rozkazów. - Bynajmniej.
Wielokrotnie prosiliśmy go,
by nie wtrącał się w ziemskie konflikty.
Czy chciałby pan zastąpić Jordana,
wiedząc, że będzie myślał, że jest pan tylko jego zastępcą?
To moje rozkazy?
Jeśli dostanie pan tę pracę, tak.
Więc nieważne, czego chcę.
Gratulacje...
Johnie Stewart.
Mamo, tato.
Nie uwierzycie.
Oto i on. John Stewart.
Nazywacie go juniorem?
Po prostu John.
Juniorze, Hal Jordan. Miło mi.
- Mnie również. - Prawda?
Właśnie mówiłem, że mam poznać mojego protegowanego.
Nie wiem, jak go wybrali niebiescy szefowie,
ale skoro wy go wychowaliście, na pewno jest świetny.
Jesteście solą tej ziemi. Rodziną Huxtable z Midwestu.
Juniorze, pogadajmy na zewnątrz.
Dziękuję za gościnność.
Idziesz?
Zszokowany czy nieśmiały?
Ani to, ani to.
Czuję jakieś napięcie.
Nie, ale miałem nadzieję, że sam im powiem.
Popsułem to?
Nie. Nic się nie stało.
Nic? Na pewno?
Świetnie.
Bo szczerze?
Mam w dupie, na co liczyłeś,
ale zgaduję, że na ten pierścień.
Nie potrzebuję ani pomocnika, ani zastępcy.
Dostaniesz ten pierścień po moim pieprzonym trupie.
Zaczynamy w poniedziałek. Na razie, juniorze.
Chyba mnie lubi.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Tekst polski: Marta Piasecka Iyuno