Poprzednio…
Złodzieje latarni chcą jej użyć.
Latarnia to coś więcej niż narzędzie do reinkarnacji.
Zwróć Latarnię.
Jestem Astrid. Ten wielkolud to Eadwulf
Jesteś wyjątkowy, chłopcze.
Czemu zostałaś, Nott?
Nie jesteś bezpieczna ze mną.
Bo jesteśmy przyjaciółmi.
Jester, lord Sharpe cię szuka.
Podróżniku, to twoja ostatnia szansa.
Kto dał moc, tobie, Fjordzie?
Nie wiem.
Dużo czerwonych oczu.
Nonagonie.
Czy to znaczy, że rytuał zadziałał?
Znalazłeś chętnych, by ukraść artefakt?
Mam grupkę straceńców, która nada się w sam raz.
Mów, gdzie zabrali Latarnię.
Myślałam, że chciałaś zapomnieć o tych uczuciach, Yasha.
Zgromadzenie.
Którędy?
Nadciąga burza.
Skąd wiesz?
Czuję to w kościach.
Jak starsza pani Marley?
Nie drwij sobie z Pana Burz.
Nigdy. Nabijam się z ciebie.
Pamiętaj, po co tu jesteś.
Sierotczyni.
Pamiętaj o swoim celu.
Pamiętaj o moim planie.
No dobrze.
Oto plan.
Artefakt Krynów…
Ten, który ukradniemy.
Tak. Będzie wystawiony na gali Mistrzów
ostatniej nocy festiwalu dożynkowego.
Za trzy dni.
Zgadza się.
W głównej sali akademii Soltryce. Tutaj.
O jakiej imprezie mówimy?
Takiej dla bogaczy i ludzi z koneksjami.
Na każdą imprezę warto się wkręcić bez zaproszenia.
Jak się tam dostaniemy?
Potrzebujecie zaproszenia.
Magicznie sporządzonego zaproszenia.
Musimy je ukraść.
A ja wiem komu.
Lordowi Sutanowi.
Nie był na gali od śmierci lady Sutan,
ale zawsze dostaje zaproszenie dla formalności.
Musicie pozostać niezauważeni.
Jego dom jest pełen pułapek.
I radzę nie zostawiać żadnych śladów.
Biurko, górna szuflada.
Księga zaklęć.
Dżentelmen nie pozwolił zostawiać śladów.
Muszę ją wziąć.
Odpuść.
Serio?
Albo jesteśmy drużyną,
albo pracujecie sami.
Decydujcie.
O cholera.
Co do…
Spokojnie, mam cię.
Mam cię.
Jesteś za słaby.
Cofnij się.
Trzeba też odwrócić uwagę.
To moja specjalność.
Fakt, ale tu przyda się siłowe rozwiązanie.
Akademia Soltryce to istna forteca.
Aby dostać się na teren, trzeba wspiąć się po zewnętrznym murze,
niepostrzeżenie minąć strażników
i wspiąć się na najwyższą wieżę.
Zwieńczeniem festiwalu jest pokaz fajerwerków
wystrzeliwanych z dachu wieży.
Wystarczy wykonać 6-metrowy skok
i odpalić fajerwerki,
żeby wszyscy wyszli na balkon.
Wtedy zaczniecie działać.
Beau, skoczysz tak daleko?
Pewnie. Łatwizna.
Grunt to dobre mięśnie ud.
Infiltracja będzie wymagała subtelniejszego podejścia.
Ktoś musi wejść na galę, by być naszymi oczami i uszami.
Wybierz mnie.
Ona najlepiej zna się
na bogatych ludziach.
Zatem moja droga,
potrzebujesz sukni.
Czegoś stylowego i zachowawczego,
by wtopić się w elitę Zadashu.
Znasz mój gust, panie Dżentelmenie.
Przejęcie artefaktu trzeba wykonać precyzyjnie i błyskawicznie.
Wykorzystamy kanały ściekowe.
Do akademii można się dostać
tajnym wejściem za salą.
Zaraz. Kanałami?
Z wodą?
Jakąś cieczą na pewno.
Aby pokonać różne zabezpieczenia artefaktu,
magiczne i fizyczne,
zalecam przygotowanie eliksirów.
Poradzimy sobie, ja?
Założysz się?
Przejdźmy do ucieczki.
Najlepsze zawsze na koniec.
Mam ustrojstwo, które może się przydać.
Będzie tylko kilka minut na ucieczkę z Trójwieży,
zanim ją zamkną.
Musicie to zrobić szybko i niepostrzeżenie.
Pamiętajcie,
ze strażą Zadashu lepiej nie zadzierać.
Bądźcie jednak gotowi na konfrontację.
Moje motto to: zawsze bądź gotowy
na ostre ruchanie.
Podoba mi się.
Chyba naprawdę to zrobimy.
Potrzebujecie zaopatrzenia.
Znam dobre miejsce.
NIECZUŁY WŁÓCZĘGA
Ojejku. Spójrzcie tylko na te rzeczy.
- Witajcie w Nieczułym włóczędze. - Jakie urocze.
Jestem czarownik Pumat Sol.
Mam na imię Jester,
jesteśmy Potężną Dziewiątką.
Oczywiście, jak mogę pomóc?
Potrafisz sprawić, by nigdy nie zabrakło gorzały?
Na litość boską.
Oczywiście.
To będzie 180 złotych monet.
Sporo kasy.
Nigdy o nic nie proszę.
Pragnę tego.
I potrzebuję też.
Jeden, dwa…
Ten sklep jest niesamowity.
Biorę te rzeczy.
Do czego to służy?
Pumat Prime jest z niego bardzo dumny.
Wystarczy pokropić tym jedzenie,
by znacząco poprawić smak,
do tego stopnia, żeby całkowicie rozproszył jedzącego.
Muszę to mieć.
Sprzedajecie torby?
To bardzo potężny artefakt.
Ja cię kręcę!
Ile za różową wersję?
Moja pierwsza gala.
Nie mogę się doczekać tańca.
Ale ta sukienka wiruje, jest super.
Znam tego fiuta.
Którego?
Lorda Sharpe'a.
Próbował mnie zabić, to takie zabawne.
Co to za nazwiska?
Lista gości.
Czyli mamy przejebane.
Co?
Jeśli będzie tam ktoś, kto cię tam rozpozna,
to nie możesz iść.
Nie!
Zasłonię się wachlarzem czy coś
albo będę dziwnie mówić.
Jester, ryzyko jest zbyt duże.
Mam sukienkę i resztę.
Co robimy?
Gala zaczyna się za pół godziny.
Bez wtyczki plan nie wypali.
Nie przetrwam w więzieniu.
Spokojnie.
Dobra, zrobię to.
Jester może się wspiąć na wieżę.
A ja pójdę na durne przyjęcie.
Co?
Myślisz, że nie umiem udawać bogatej cizi?
Bez urazy,
ale gala tej rangi
wymaga pewnej dozy…
autentyczności.
Język ciała tych ludzi kształtują
lata niszczenia nadziei i marzeń innych…
„Winnice rodu Lionett”.
Czy to…
To ty?
Mam mnóstwo pytań.
Bardzo mi przykro, Jester.
Wiem, że chciałaś iść na ten bal.
Wydaje ci się czasem…
że kiedy czegoś bardzo pragniesz,
to nigdy tego nie dostajesz?
Po wypłacie
pójdziemy na mnóstwo przyjęć.
Nie o to chodzi.
Tęsknię za mamą.
I Podróżnikiem, ale najbardziej…
za przyjacielem, któremu mogę się zwierzyć.
Myślałam, że ta impreza to nasza szansa…
Nieważne, to głupie.
Jestem głupia.
Ejże.
Nie nazywaj mojej przyjaciółki głupią.
Dziękuję,
Oskarze.
Co?
Dobra.
Już czas.
Milady.
Spadaj.
Nie dłub w tyłku.
Jester chyba wybrała zły rozmiar.
Nie sądzę.
Powodzenia i nie dajcie się tam zabić.
Już żałujesz udawania przyjemniaczka?
Odkąd tylko cię poznałem.
Tędy, proszę.
Zaproszenie.
Witajcie na gali.
Idź pierwszy.
Musisz mnie zapowiedzieć.
Lady Beauregard Lionett,
z Lionettów z Kamordah.
Lionettka w Zadashu?
W sumie to jak bogata jest twoja rodzina?
Wystarczająco, żeby być dupkami.
Znajdźmy nasz cel.
Prr!
Panowie, pomożecie?
Wal się.
No dobra.
Sam wymienię koło.
Nawet pasek jest siermiężny.
Wiem, że nie chciałaś zadania Beau,
ale i tak zrobisz to po swojemu.
Jesteś jedyna w swoim rodzaju
i wcale nie potrzebujesz
wymyślonego przyjaciela.
Idź i bądź sobą.
Podsadzisz mnie?
Jest.
Relikwia.
Pełno tu starych pryków.
Jak znajdziemy naszego?
Mistrzu Ikithonie, to wielki zaszczyt.
Po ostatniej bitwie król Dwendal wiele ci zawdzięcza.
Chyba się udało.
Czemu te kutwy Volstruckerzy wyglądają tak samo?
To normalne u kultystów. Mają unikalny styl.
Szkoda, że musisz brudzić sobie łapy, walcząc z ohydnymi Crickami.
Może poczekajmy, aż będzie sam…
albo i nie.
Dobra, działaj.
Szlag.
Wasza Wysokość, miło mi…
Do diabła!
Stać.
Twój powóz.
O rety.
Wezwijcie straż ogniową.
Szybko!
Dlaczego guziki?
Że co?
Guziki?
Zbierasz je?
Przypominają mi chłopaka, którego kiedyś znałam.
Gdyby coś poszło nie tak,
zapamiętaj mnie.
Już po nas. Straciliśmy szansę.
- Za dużo strażników. - Weź się w garść.
Wymyślimy nowy plan.
Jak?
Ciężko było wymyślić ten pierwszy.
Mam pomysł,
- ale potrzebuję twojej szarfy. - Co?
Zaczekaj, Beau!
Cztery smoki?
- Pieprzysz. - Nie.
Kuzyn mi powiedział.
Miały jakąś przerażającą nazwę.
Chyba Chromatyczne kombo.
Podróżniku?
Jakieś rady?
Dobra.
Nie wspinam się jak Beau, ale jak mówił Molly,
mam inne talenty.
Po prostu będę sobą.
Niech to szlag.
Jest dobrze.
Wszystko gra.
Nie. Wcale nie gra.
Caleb, przejście jest zalane,
więc będziesz musiał zrobić to sam.
Wybacz. Odbiór.
Nott, przykro mi z powodu tej wody.
Wiem, że się boisz,
ale musisz przejść, inaczej będzie po nas.
Wiem, że potrafisz to zrobić.
Dobrze.
Kurwa mać!
O matko i córko.
A już myślałam, że ta impreza to strata czasu.
Jestem Tracy.
Wisi mi to.
Totalnie rozumiem, królowo.
Jesteś fascynująca, a to miejsce jest…
strasznie banalne.
Roztaczasz aurę zagrożenia.
Mam rację?
Dziewczyno, ale masz fryz.
Zajekurwisty.
Odejdź.
Dobra.
Zastanawiałaś się, czemu nas wybrał?
Bren?
Nie chodziło o talent, Astrid.
Tylko dlatego, że już uwierzyliśmy w prawdę, którą nam sprzedał.
W głębi duszy…
już w nią uwierzyliśmy.
Wierzyliśmy, że władza jest warta każdej ceny.
Ale myliliśmy się.
Przepraszam.
Ostrzegałam cię, co się stanie, jeśli nie odpuścisz.
- O co chodzi? - Bren.
- Jest tutaj. - Bren?
To ty, Iskierko?
Cieszę się, że wciąż żyjesz.
Pomimo twoich wysiłków.
Nie skrzywdziłbym ulubionego ucznia.
Bren?
Jesteś tam?
Powiedziałeś, że dla Imperium musimy być gotowi na wszystko.
Ze wzajemnością.
Nie spocznę, dopóki nie spalę ciebie
i wszystkiego, co zbudowałeś.
Dla Imperium.
Zabierzcie Latarnię do Zauberspire.
O cholera, co on wyprawia?
Co ja wyprawiam?
Nie bądź śmierdzącym tchórzem.
Zginą przez ciebie.
Odwagi.
Udało mi się!
Tak!
Jebać wodę!
Jester, słyszysz mnie?
Jester, wyszłam z kanału.
Pięć minut do dywersji.
Dotarłaś do wieży?
Odbiór.
Tak.
Jeszcze trochę.
O kurde.
Ej!
Tracy.
- Dokąd… - Zabierz Latarnię.
Muszę się czymś zająć.
Grunt to dobre mięśnie ud.
Mięśnie ud.
Naprawdę myślałeś, że mi uciekniesz, Bren?
Nein?
Nie chcę cię, Podróżniku.
Potrzebuję tylko siebie.
Coś mówiłaś?
Podróżnik!
Czemu mnie zostawiłeś?
Nigdy bym cię nie zostawił.
Jesteś moją ulubienicą.
Przyjaciele mówią, że cię wymyśliłam.
Przyjaciele?
No wiesz,
nie tacy jak ty.
Myślałem, że to niemożliwe.
W niezły figiel się wpakowałaś, Jester.
Wiem.
Pomożesz?
Nie mogę się doczekać pokazu.
Czekaj.
Nie zostawiaj mnie znowu.
Moja droga.
Zawsze jestem przy tobie.
Siemanko.
Gdzie on jest?
Gdzie jest Bren?
Fajerwerki.
Gdzie on jest?
Pytam ostatni raz.
Gdzie jest Bren?
Prawdziwy.
Myślisz, że ci powiem?
Myślisz, że to twój przyjaciel,
ale on cię zdradzi.
Po pierwsze, „przyjaciel” to mocne słowo.
Po drugie, ssij pałę.
Kobaltowa Dusza.
Robi się ciekawie.
Czas wbić się na imprezę.
ŚMIERĆ
Witaj, Lucien.
Mistrz.
Zobaczmy, co my tu mamy?
Eadwulfie, gdzie jesteś?
Nie widzę mistrza Ikithona.
Że ja cię nie pierdolę.
Dziwne.
Pamiętam, że cię zabiłam, Lucien.
Caleb.
Ciebie też miło widzieć, Nott.
Więc…
jest mały problem.
Powiedz, że uczyłeś się magicznych pułapek
w szkole magii.
Owszem.
Miałem dobrego nauczyciela.
Co to był za wybuch?
Odwrócenie uwagi.
Gdzie jest mistrz Ikithon?
Zaczekaj!
Zajmę się tym.
Co to może być?
Skoro Trent tego chce,
musi być potężne
i niebezpieczne.
Ciekawe, co potrafi.
Wszystko.
Pomówmy w cztery oczy.
Wybacz.
Czy my się znamy?
Co chciałeś osiągnąć, przychodząc tu?
Teraz ja jestem Nonagonem.
I tym razem upewnię się, że nie przeżyjesz.
Nie. To niemożliwe.
Fjord?
Cholera.
OKO
Nazywają ją Latarnią Luxona.
Piękna, prawda?
Krynowie wierzą, że to część ich boga.
A czym jest naprawdę?
Czymś nowym.
Nowa magia?
Dunamancja.
Nowa granica wiedzy
w rękach Imperium.
Ta wojna…
Którą ty zacząłeś.
Oczywiście.
Po to, by zapewnić trwały pokój.
Dunamancja jest tak potężna, że może zakończyć każdą wojnę.
Nawet Krynowie nam się nie sprzeciwią,
jeśli nauczymy się władać tą mocą.
„Nauczymy się”.
Czyli nie masz pojęcia, czym ona jest.
Jeszcze nie.
Ale jeśli połączymy siły,
moglibyśmy odkryć jej sekrety
i wyprzedzić wszystkich magów w historii.
Czyż nie tego zawsze chciałeś?
Mocy niezbędnej do zmiany świata.
I twojej przeszłości.
Nie.
Nie. Caleb, nie słuchaj go.
Boże.
Nott?
Jestem przy tobie.
Nott?
Nic ci nie jest?
Zostaw mnie, zdrajco!
- Nott… - Nie.
Widziałam cię z tym świrem.
To był Trent, prawda?
Porozmawiamy o tym później, gdy…
Wszyscy żyją?
Mamy to coś?
Nie.
Hej.
Gdzie Fjord?
Zgubiłam go podczas zamieszania. Mamy to?
Nie.
- Kurwa, Beau. - Wybacz, stary.
- Mamy to? - Nie.
Zawijamy stąd,
później porozmawiamy.
Gdzie jest Molly?
Molly?
Co tu się stało?
Wszystko w porządku?
Szlag.
Mamy ze dwie minuty, zanim zamkną Trójwieżę.
Potrzebujemy innej ucieczki.
Nienawidzę tego.
Wszyscy do dziury.
Molly?
Wybacz, kochana.
Nie wiem, co…
W porządku.
Pójdziemy razem.
Eadwulfie!
Odzyskaj Latarnię!
Essek.
Co tam się wydarzyło?
Wyglądali jak wielkie, straszne robale.
Grupa szturmowa Krynów.
Tak.
I mają artefakt.
Spożywaj.
Stójcie!
Wszyscy, stać!
Słyszycie?
Nienawidzę kanałów.
Odsuńcie się albo zginiecie.
Może lepiej posłuchać robala.
Nie, patrzcie…
Mają to, czego chcemy.
- Co to jest? - Jester!
- Nic nie widzę! - Co jest?
- Caleb! - Gdzie jesteś?
Nie!
Jester?
Jester!
Spożywaj.
- Fjord, pomóż mi! - Jester!
Pomocy!
Spożywaj.
Ratunku!
Spożywaj.
Przepraszam.
Nie wiem…
Macie jeszcze siłę?
A zatem pora na śmierć w blasku chwały.
Jest jakiś inny sposób?
Proszę.
Proszę, pomóżcie mi.
ROBÓTKA W ZADASHU
NA PODSTAWIE KAMPANII POTĘŻNA DZIEWIĄTKA
Napisy: Grzegorz Niksiński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski