W poprzednich odcinkach...
Kto dał moc, tobie, Fjordzie?
Nie wiem.
Moje wspomnienie szczeliny.
Wydaje się nie moje.
Tylko nie naszyjnik. Potrzebuję go.
Blokuje ich. Nie widzą mnie.
Gadaj. Pracujesz z nią?
Nie musisz mi ufać, Beauregard, ale nie teraz i nie tutaj.
A ja mówię, że tutaj.
Mistrz Ikithon nazwał nas Volstruckerami.
Teraz rozumiem.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Ona ma typhros.
Jasna Królowa oczekuje reakcji na kradzież Latarni.
Wyruszam do Imperium za 48 godzin.
Chyba że udało ci się ją namierzyć?
To klucz do wszystkiego.
Mów, gdzie zabrali Latarnię.
Przyłóżcie się, do cholery!
To na naszych barkach spoczywa bezpieczeństwo Imperium.
I na pewno nie zawiedziemy na mojej warcie.
Sępy.
To Sierotczyni!
- Niemożliwe. - Sępy.
Sępy podążają za nią.
Już po nas.
Sierotczyni to mit.
Wracajcie do pracy.
To tylko kobieta. Dowiodę tego.
Zobaczymy, wielka suko.
Spudłowałaś.
To ona!
Do ataku!
Jebać to!
Z drogi!
Nie. Nie.
Błagam.
Proszę, daruj życie.
Myślałam, że chciałaś zapomnieć o tych uczuciach, Yasha.
Zabij ją
i zdobądź nagrodę.
Magowie.
Zgromadzenie.
Którędy?
Na zachód. W Zadashu.
Nareszcie. Dotarliśmy do celu.
WITAJCIE NA DOŻYNKACH W ZADASHU
Twój kontakt tu mieszka?
Kiedy nieodżałowany Gustav
potrzebował czegoś wątpliwej legalności,
Dżentelmen dostarczał wszystko za odpowiedni dar.
Dar? Mówiłeś, że dżentelmen sprzeda nam naszyjnik dla Caleba.
Ten Dżentelmen.
I chodzi o amulet ochronny.
Zamiennik.
By żaden magiczny ćwok nie znalazł Caleba.
Ani nas.
Dobry pomysł.
Za rozmowę ze mną oczekuję daru.
Dar i hasło.
Okazja.
Nigdy nie okradaj szczęśliwych ludzi.
Miło cię widzieć, Julie.
O jakim darze mówimy?
O czymś wyszukanym.
Ponoć jest wyrafinowany.
ZAKOCHANY KIEŁ
Może to?
Namiętna historia miłosna Oscara i Ginewry.
Chyba inaczej rozumiemy „wyrafinowanie”.
Gdzie zniknęła lady sześciopak?
Masz?
Co to jest?
Axiom.
To wszystko?
Tajna wiadomość do członka Zgromadzenia Cerbera.
Trenta Ikithona.
Kojarzysz faceta?
Zniszczył życie komuś, kogo znam.
Wyjaśnijmy to sobie.
Trent Ikithon to zdrajca stojący za atakiem na garnizon Rockguard,
który doprowadził do wojny z Dynastią.
Macie wspólnego przyjaciela?
Za dużo powiedziane.
To gość, z którym podróżuję.
Volstrucker.
Były.
U nich nie ma „byłych”.
Nie można ot tak się wypisać.
Jeśli dowie się, że jesteś z Kobaltowej Duszy,
zabije cię.
Wie.
I nie zrobi tego. Tak sądzę.
Nienawidzi tego bydlaka Trenta nawet bardziej niż ty.
Albo chce, żebyś tak myślała.
Kiedy powiem królowi Dwendalowi, że jego minister propagandy jest zdrajcą,
nie wiem, co się stanie.
Zgromadzenie może czegoś spróbować.
Wojna czarodziejów?
Miej na niego oko, Beau.
Jeśli naprawdę jest byłym Volstruckerem,
to pierwszym, o jakim słyszałam.
Składają przysięgę, że umrą za Imperium i zabiją za nie.
Uważaj na siebie.
Dam znać, jak będzie bezpiecznie.
Będę się wylegiwać z pieskami i filiżanką herbaty.
Bren.
Caleb, idziesz?
Gdzie jesteś?
Akademia.
Wróciłeś do domu.
Grawitacja.
Ale wyczuwam nie tylko to.
Przestrzeń.
Rzeczywistość.
Jak daleko można się posunąć?
Herr Ikithon, ostrożnie. Możesz zrobić sobie krzywdę.
Nie, utrzymam go.
Dziękuję, Esseku. To było...
Niebezpieczne.
Dunamancja pozwala kontrolować grawitację i przestrzeń.
Ale nie traćmy z oczu głównego celu.
Oczywiście. Dusza.
Pokonanie śmierci.
Wyleczenie twojej matki.
Wbrew temu, co o mnie myślisz,
ja zawsze dotrzymuję słowa.
Na to się umówiliśmy.
Wiedza o dunamancji w zamian za uratowanie życia twojej matce.
Cieszę się...
że to słyszę.
Sądzę, że znalazłem sposób, by ustabilizować ciało
i wydobyć duszę bez...
Król wzywa, mistrzu.
Prosi o twą obecność w Radzie.
Kontynuuj, Esseku.
Niedługo wrócę.
Pilnuj go.
Może jej dotykać tylko w mojej obecności.
Tak, mistrzu.
Tak! To może się udać.
Wieczorny Kielon.
Mówiłeś, że ten Dżentelmen jest wyrafinowany.
To tutaj?
Przekonajmy się.
Gdzie byłaś?
Na zakupach.
Molly mówił, że ten gość lubi przepych.
Niezły klimat.
„Przynosimy prezenty”.
„Mamy hojne podarunki”?
Masz pieniądze na drinki czy nie?
Nie prowadzimy handlu wymiennego.
Wybacz. Człowiek, który dał mi hasło, nie żyje,
a pamięć płata mi figle.
Bardzo zabawne.
Molly?
Trzeba było wziąć więcej prezentów.
Mam!
„Choć nie mam monet, mogę zaoferować wiele darów”.
Witajcie w Kielonie.
Wybornie.
Ukryte schody zawsze robią wrażenie.
Wzywałeś mnie, panie?
Dobry wieczór.
Vess, co ty...
Nie ma spotkania z królem.
Twoja pycha cię tu przywiodła, Trent.
Nie mogłam nic zrobić.
Kurator Tasha.
Trencie Ikithonie,
Kobaltowa Dusza znalazła dowody
na twój udział w ataku na garnizon Rockguard.
Nonsens.
Widzisz? Pycha.
Wszedłeś prosto w zaklęcie wiążące.
Z rozkazu króla
aresztuję cię za zdradę.
Zgromadzenie nie ochroni cię przed dekretem króla.
Przykro mi, stary druhu.
Nie wierzę, że odgadliśmy ich tajne hasło.
Jesteśmy genialni.
Powinniśmy założyć zespół.
Albo agencję detektywistyczną.
Lucien?
Lucien.
Jak to możliwe?
To ty.
Minęło...
zbyt wiele czasu.
Dwa lata od tamtej nocy.
Masz inne włosy.
Te tatuaże.
I nowa ekipa?
To długa historia.
Opowiem ci później, no wiesz.
Oczywiście, Nonagonie.
Czy to znaczy, że rytuał zadziałał?
Lucienie,
kim jest twoja przyjaciółka?
Wybaczcie.
Jestem Cree.
No właśnie, Cree.
Moja stara przyjaciółka.
Jak dużo wiedzą?
Wszystko.
Znamy wszystkie rytuały.
Ale który to był tym razem?
Magini, która ci pomagała, mówiła, że coś nie wyszło.
Po pogrzebie nawiała z twoją książką.
To okropne.
Uwielbiałem tę... książkę.
Jeśli sobie życzysz, mogę wezwać Grobołazów.
Nie trzeba.
Mamy sprawę do Dżentelmena.
Dyskretną.
Oczywiście, Nonagonie.
Chodźcie za mną.
Molly, co tu się odwala?
Nie mam pojęcia. Dopasujmy się.
Towarzystwo.
Jacyż to nieznajomi zaszczycili nas swoją majestatyczną obecnością?
Zapraszam.
Miłego wieczoru.
Zwą nas Potężną Dziewiątką.
Chusteczka?
A ty musisz być Dżentelmenem.
Trafiony, zatopiony.
Co was sprowadza do mej kryjówki?
Chcemy dobić targu.
Czy to Zakochany Kieł?
Intrygująca opowieść o zatajonym romansie i zakazanym pożądaniu!
Choć jedno z was ma dobry gust.
Ale nie pójdzie wam tak łatwo.
Zakładam, że szukacie czegoś wyjątkowego.
Amuletu chroniącego
przed niepożądanymi oczami.
Ponoć jesteś mistrzem przemytu.
Musisz mieć potężnych wrogów, skoro potrzebujesz takiej przysługi.
Doskonale.
Bo jest robota.
W kamieniołomie Egelin odkryto ruiny sprzed Katastrofy.
Niby nic nadzwyczajnego,
ale wzbudziło to zainteresowanie Zgromadzenia Cerbera.
Krążą pogłoski, że mogą to być legendarne tunele Nydasa Okiro.
Nydas? Okiro?
Niesławny pirat-najemnik Złotej Kosy?
Nie chodziliście do szkoły?
Mnie uczyli w domu.
Czytałam o tym.
Nydas ukradł różne rzeczy i je ukrył.
Powiedziałeś „pirat”?
Podobno Nydas zgromadził
najcenniejsze skarby na swoim flagowym statku.
Te kosztowności zakopał następnie w jaskiniach,
które nazwał Odwróconym Skarbcem.
Aby nie dopuścić do niego wrogów,
zastawił magiczne pułapki, które tylko on potrafił rozbroić.
Mamy tam wejść i przynieść jakąś błyskotkę.
Nie byle jaką.
Tajemny kompas Nydasa.
Z pewnością jest w kajucie kapitana.
To imperium nie splądrowało statku?
Żołnierze mieli problemy z dostaniem się do środka.
Jakie problemy?
Zginęli.
Zajebiście.
Mieliśmy pomóc Calebowi kupić naszyjnik.
Nie narażać życie dla czyściciela grobowców.
Bez urazy.
Caleb z pewnością zginie, jeśli go nie znajdziemy.
Zobacz, jaki jest bezbronny.
Bez urazy.
Nie wiem, Jess.
Drażnienie Imperium, starożytne magiczne pułapki,
to nas przerasta.
Nie słyszeliście, że mówił o „skarbcu”?
Nie wiem, jak wy, ale ja potrzebuję hajsu na drinki, seks i...
Jedzenie?
Mówię o podstawach.
No weź, Fjord.
Sekretne miasto, worki pieniędzy
i uratujemy Caleba.
Ucz się.
No tak.
Masz rację.
Wszyscy jesteście dziwni.
Wiemy, mój drogi.
Wchodzimy w to.
Rozgryzłem to.
Ty, wyjdź.
Znalazłem rozwiązanie.
- Mistrz będzie chciał... - Wynocha, Cricku!
Astrid, co się dzieje?
Mistrz Ikithon został aresztowany przez Kobaltową Duszę.
Przeklęci uczeni.
Coś jeszcze?
Zapasy i mapa na podróż.
Zanim jednak wyruszycie, potrzebuję pewnej rzeczy.
Ręcznika do twarzy?
Zaufanie jest niezwykle ważny w moim fachu.
Muszę mieć pewność, że nie zwiejecie z kompasem
i nie wydacie mnie strażnikom.
Potrzebuję próbek waszej krwi.
Po co?
Żeby nas namierzyć.
Tylko jeśli zdradzicie, rzecz jasna.
Ja następna.
Jesteś pewien, Caleb?
Tak.
Nadal nie chce mówić?
Od wielu godzin?
Będzie rozmawiał tylko z królem.
Stary knur jest twardszy, niż myślałam.
Straże przeszukały jego wieżę i to całe Sanatorium. Bez skutku.
Musimy znaleźć Latarnię.
Może damy mu to, czego chce.
Te głazy same się nie rozbiją.
Jak ominiemy tych gości?
Co najmniej tuzin jest przy głównym wejściu,
ale na szczęście mapa Dżentelmena pokazuje inną opcję.
Ten wodospad.
Jesteś pewien?
Z doświadczenia wiem,
że tylne wejście to zwykle dobra zabawa.
Ucz się.
Chodź, Fjord.
Ruchy.
Co to?
Padnij!
Szybciej.
Teraz wszyscy wyglądamy jak Caleb.
Co tu robisz?
Będziemy wiedzieć, czy ktoś nas śledzi.
Na razie idzie jak po maśle.
I to mnie niepokoi.
- Od razu lepiej. - Nott,
może uda ci się prześlizgnąć
i rozbroić pułapki?
Jasne. Tylko...
łyknę sobie dla kurażu.
Nie musisz tego robić.
Ma do tego smykałkę,
jest też mniejsza i szybsza od nas.
Ma rację. Jak zawsze.
Po pierwsze nie ma.
Po drugie, ona się boi.
Pewnie, że się boję!
Ale za 90 sekund mi przejdzie.
Jesteś dość zwinna, Beau.
Jeśli chcesz pomóc, droga wolna.
Chciałbyś, co?
Co knujesz? Chcesz nas po kolei załatwić?
O co ci chodzi, Beauregard?
Skup się na zadaniu, Widogast.
Jak dzieci. Możecie nie robić tyle hałasu?
Nie ma sprawy.
Jeśli dla Caleba muszę pokonać korytarz śmierci,
zrobię to.
Chyba wiem, jak to wszystko wyłączyć.
Jesteś dzielna, Nott! Wierzymy w ciebie!
Ona zginie. Nie chcę na to patrzeć.
Kurwa, kurwa!
O w mordę.
Szybko!
Wyłącz to!
Właśnie uratowałam ci...
Nie martw się. Twój tyłeczek się zagoi.
Nie ufałaś jej.
Zdaje się, że nie ufasz nikomu.
Ja cię kręcę.
Ten Nydas miał słabość do smoków.
Jedyne wyjście jest 30 stóp nad nami.
Mistrzu ognia, mógłbyś...
Podpal pozostałe!
Co to ma być, do diabła?
Nie myśl za mocno, bo popuścisz w gatki.
Masz ze mną jakiś problem?
Puść ją.
Hej, Fjord ci pomaga, a ty chcesz go spalić?
Na pewno nie chciał. Prawda?
Chciałeś, Calebie?
Nerwy nam puszczają. Głód i zmęczenie robią swoje.
Nie atakujmy przyjaciół.
Przyjaciół?
Samotna wilczyca nie ma przyjaciół.
Myśli tylko o sobie.
Co, kurwa, powiedziałeś?
Słyszałaś.
Wiecie co? Nie lubię kopalni.
Wolałbym być gdzie indziej.
Pod gwiazdami. Tonąć w ruchomych piaskach...
Szukaj!
Gwiazdy.
Słuchajcie...
Nydas był piratem, prawda?
Nawigował według gwiazd.
Gwiazdozbiorów.
Obracają się.
Uwielbiam łamigłówki!
Może pasują do gwiazd na sklepieniu.
Ale są ich setki.
Mała Drakonia.
To smocza konstelacja.
Wielka Drakonia.
Całkiem nieźle.
I Wężowa Pani.
Witajcie!
Jestem pod wrażeniem, że dotarliście tak daleko.
Byle tak dalej,
a może czeka was nagroda.
To ten koleś Nydas.
Jarmarczna sztuczka.
Powodzenia, pijcie wodę i bawcie się dobrze.
Nie dajcie się zabić.
Brawo, kapitanie.
Udało mi się, mamo.
Mam lekarstwo.
Zabieram cię do...
Kto tu był?
Verrat wpadł się pożegnać.
Jak to „pożegnać”?
Światła Królowa wysłała go na front.
Dziś przejmą granicę.
Bez Latarni
zginie!
Wybaczcie, nie spodziewałam się, że wacek posągu będzie pułapką.
Jakie diabelstwo czeka nas w tej sali?
Na wielki stolec.
Ci goście są...
fajni.
To nie jest jarmarczna sztuczka.
Okręt flagowy Nydasa.
Czyli ten odjechany kompas jest na statku?
Jak się tam dostać?
Widzę drogę.
Spożywaj!
Powinienem cię wypatroszyć
za to, że musiałem zejść do tej kloaki.
Zdejmij mu knebel.
Panie, czarodziejska mowa...
Wiem, co potrafi.
Zdejmij go i wynoś się.
Niech żyje król.
Ukradłeś mi Latarnię i łgałeś mi w żywe oczy.
Tak było.
O czym jeszcze kłamałeś, mistrzu Ikithonie?
Zatrudniłeś mnie, bym kłamał, panie.
Bym mamił lud.
Twoich biurokratów i polityków.
Moim życiowym celem było okłamywanie każdego,
kto mógłby osłabić Imperium.
Nawet ciebie.
Imperium to ja!
Dlatego nie mogłem ryzykować, że dowiesz się o operacji.
Dopóki nie odkryję, jakie dobrodziejstwa może dać nam Latarnia.
Wy, magowie, chcecie wszystko badać.
Życie to nie tylko wiedza.
Myślicie, że pozjadaliście wszystkie rozumy,
a jesteście oderwani od rzeczywistości.
Twoja operacja rozpętała wojnę,
która rozedrze kontynent na strzępy!
To jest rzeczywistość!
Kogo to obchodzi?
Słucham?
Kogo obchodzi, kto rozpoczął wojnę?
Ważne, że to my ją wygramy.
A ja mogę zagwarantować zwycięstwo.
Jak?
Dzięki badaniom.
Dobrze. Pokaż mi.
Teraz czuję się głupio.
Mogliśmy się domyślić.
Nawet to miejsce nie mogło go zatrzymać.
Człowieku, tam nic nie ma.
Jak mam skakać po czymś, czego nie widzę?
Poprowadzę cię.
Albo zmylisz i zostanie ze mnie mokra plama.
Po co miałbym cię zabijać? Jesteś przydatna. Na razie.
Taki żarcik.
Humor czarodzieja jest bardzo czerstwy.
Dobra, zróbmy to.
Spożywaj.
Dobra.
Gdzie pierwszy?
Dwa metry do przodu, pół metra w prawo.
Jazda.
Ja pierdzielę!
Następna platforma jest trochę wyżej.
Fjord!
Po co to zrobił?
O nie.
Nadchodzą!
Zaklęcie alarmowe Caleba.
Tędy! Szybko!
Ruchy!
Co to?
Ucz się.
Oddychaj!
Fjord!
Goście nadchodzą! Jak wam idzie?
Gdzie następny?
Dwa metry przed tobą, 15 stopni w lewo.
Co do chuja?
Może to było 2,5 metra.
Gdzie się wcześniej wymknęłaś?
Walić to, wracam.
Możesz spróbować.
Ale czy pamiętasz dokładnie położenie?
Mówiła mi, żebym ci nie ufała.
Kto, Beauregard?
Moja opiekunka w Kobaltowej Duszy.
To z nią się spotkałam.
Zbieramy dowody,
by przyskrzynić Trenta Ikithona.
- Że co? - Ukradł broń Dynastii.
Rozpęta wojnę, w której zginą niewinni.
Moja partnerka załatwi jego
i Volstruckerów.
Jeśli masz z tym problem,
albo ze mną, to mnie zabij.
Rób, co musisz.
Trzy metry przed tobą, 20 stopni w prawo.
Przykro mi,
ale by pokonać Trenta Ikithona, trzeba go zabić.
Twoja partnerka pewnie już nie żyje.
W sumie mogłabym w tym popływać.
Zbieraj skarby.
Ja poszukam kompasu.
Gratulacje.
Dotarliście dalej niż ktokolwiek.
Musicie być bardzo pomysłowi.
Ale czy wystarczająco, by pokonać...
ostatnią pułapkę?
To są jakieś jaja.
Strasznie długo tam siedzi.
Fjord!
Słyszysz mnie?
- Fjord! - Słyszysz nas?
Oni nas usłyszeli.
No tak.
Chyba na to zasłużyliśmy.
Z rozkazu Imperium, stać!
Na ziemię!
- Rzućcie broń! - Na kolana!
Brać ich!
- Jazda. - Wszyscy na ziemię!
- Mówiłem, na ziemię! - Uwaga!
Co do...
Caleb, spadamy.
Powodzenia!
Caleb!
Spożywaj!
Ja pierdolę.
Na ziemię.
Reagują na dźwięki.
Nie ruszaj się!
Ruszaj!
Cofnij się!
Poddajemy się. Tylko cicho.
Zatrzymają się.
Zamknijcie się!
Na kolana.
Żadnych wygłupów.
Zrobimy to powoli.
Idioci!
Daliście się złapać!
Jak mogę być częścią tak głupiej drużyny?
- Lekkomyślne, samolubne dziwaki! - Cicho bądź!
A ty, Nott,
mała zarazo!
Nie potrafisz rozbroić pułapki, nie zabijając połowy drużyny!
Kogo nazywasz zarazą, klucho?
Caleb śmierdzi kupą!
Śmierdziel myśli, że ktoś będzie za niego nadstawiać karku,
a on wbije mu nóż w plecy.
Nie tylko ja...
mam problemy z zaufaniem!
Nie! Gdzie ona jest?
Spóźniłeś się.
Gdzie jest Latarnia?
- Gdzie Ikithon ją zabrał? - Na front.
By ćwiczyć to, czego go nauczyłeś.
Nie może.
Oszalał.
Wszyscy oszaleliście.
Nie, proszę...
Dynastia zwycięży!
Zajęliśmy Ashguard!
Za Światłą Królową!
Za sprawiedliwość!
Generale Verrat, spójrz.
Zatrzymaj się, Trent.
Bez obaw, panie.
Nic nam nie zrobią.
Lepiej jednak pozostań z tyłu.
Łucznicy, przygotujcie się!
Essek? Co ty tu robisz?
Tu nie jest bezpiecznie. Musimy uciekać. Zaufaj mi.
Czy to...
Ognia!
Do ataku!
Skąd wiedziałeś?
Skąd, Esseku?
Ty...
Ukradłeś Latarnię.
Sakiewka dla ciebie.
Dla ciebie też.
Jester, możesz wziąć ten krzykliwy naszyjnik.
To nie jest złe życie.
Mała akcja, by zarobić na drinki
i przygody łóżkowe.
Szkoda, że nie zgarnąłeś więcej z jeziora, Fjord.
- Pewnie by nie... - Udźwignął?
Wszystko w porządku?
Molly, obróć się trochę.
Próbuję uchwycić kości policzkowe.
Potem narysuj mnie.
Masz rację.
Jestem nieufny.
Ale chcę spróbować.
Czy to były przeprosiny?
Niedobrze?
Zwykle pojawia się słowo „przepraszam”.
No więc...
Jaja sobie robię.
Przyjmuję.
I nie jestem samotną wilczycą.
Po prostu... nigdy nie miałam przyjaciół.
Ja też nie.
Zwykle są jak wrzód na dupie.
Oj tak.
Udało się!
Mam przeczucie, że najgorsze już za nami.
„WIELE DARÓW”
NA PODSTAWIE KAMPANII POTĘŻNA DZIEWIĄTKA
Napisy: Grzegorz Niksiński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski