POD OKIEM GWIAZD
Serce dziecka bije za szybko.
Proszę jak najszybciej oddzwonić.
GONG RYONG
Ryong?
Ten filmik…
Co to jest?
Czemu wysłałaś to Yi-manowi?
Czy tętno płodu może być takie wysokie?
Bywa nieregularne.
Teraz wynosi 180 uderzeń na minutę, więc na razie jest w normie.
Nie martw się.
Rozumiem.
Eve.
Czy to dziecko…?
Zaszłam w ciążę tutaj.
Jest twoje.
Przylecę do ciebie.
Dobrze.
Jak najszybciej. Tęsknię.
Dobrze.
Uśmiechasz się czy płaczesz?
Nie zapłaciłeś grzywny,
straciłeś uprawnienia
i dostałeś dwuletni wyrok.
IOU i Koreańska Agencja Kosmiczna
nie wyślą cię w kosmos, więc jak…?
Pójdę już.
Muszę wam coś powiedzieć.
ODCINEK 16
O co chodzi? Coś nie tak?
Przepraszam, że tak późno.
Dowiedziałam się kilka dni temu.
O co chodzi?
Jestem w 12. tygodniu ciąży.
Co ty wygadujesz?
To absurd.
Mówi prawdę.
Dziecko jest zdrowe.
Kto jest ojcem?
Gong Ryong.
Doszło do tego tutaj.
Dziecko umrze, jeśli wrócę na Ziemię.
Pozwól mi tu zostać.
Urodzę tutaj.
- Eve. - Eve.
Zwariowałaś?
Możesz umrzeć podczas porodu!
Nikt nigdy nie rodził w kosmosie, nawet myszy!
Chcesz umrzeć?
Szefowo.
Chcę żyć.
Nie chcę stracić życia, Dong-a.
Pozbyłam się moruli.
Jeśli to dziecko umrze,
nie będę w stanie żyć.
Nadal nie potrafię wybaczyć mojej matce.
Chciałam, ale nie potrafię. Porzuciła mnie.
Ani to dziecko, ani ja nie stracimy życia.
Ze względu na to maleństwo
desperacko
chcę żyć długo w zdrowiu. Bardziej niż kiedykolwiek.
Doktor Ma, szefowo, Dong-a. Musicie mi pomóc, dobrze?
Pomóżcie mi.
Przygotujcie się na odlot i czekajcie na rozkazy.
Szefowo.
Szefowo!
- Eve. - Eve.
Co się dzieje?
Eve, co jest?
- Boli cię coś? - O co chodzi?
Szefowo! Eve!
Eun-su, wezwij Donę.
Gdzie ona jest?
Eve, w porządku?
Jakim cudem nie zauważyłaś, że jest w ciąży?
Po powrocie miała badania w Szpitalu MZ,
a potem w Houston przed odlotem.
Jak…?
Była tu niecałe trzy tygodnie.
Przez 21 dni ciąża nie wychodzi w testach. Pewnie nie wiedziała.
Kto by na to wpadł? Eve się nie spodziewała.
Co teraz?
Czy matka zdoła bezpiecznie wrócić?
Tak, chyba tak.
Musimy ją tu sprowadzić, dobra?
Nie jestem ginekolożką ani położną.
Potrzebujemy specjalisty, który ma pojęcie o nieważkości.
Skąd my takiego wytrzaśniemy?
Ginekolog-położnik zaznajomiony z nieważkością i stacją?
Na całym świecie takiego nie znajdziemy!
KOREAŃSKA AGENCJA KOSMICZNA
Nie, odpada. Nie możemy tego zrobić.
Nikt inny się nie zgodzi!
Nawet turysta może tam zostać najwyżej dziesięć dni.
Nie będzie miał czasu na szkolenie.
Przez nieważkość może stracić zdolność chodzenia.
Wiesz o tym.
Tylko jedna osoba będzie gotowa
zaryzykować swoje życie.
Jedyny głupiec, który poleci,
to Gong Ryong!
NOWA WIADOMOŚĆ: LEE SEUNG-JUN
Ryong, Eve ma bóle brzucha.
Zerknij na wynik USG.
Mamy wynik USG Eve.
Szefowo, Eve skarży się na bóle brzucha.
Miała krwawienie z pochwy.
Spójrzcie na wynik jej USG.
Nie wiem, jaka jest przyczyna.
Szyjka macicy jest za krótka.
Dolna część ma kształt lejka.
To może być niewydolność,
ale badania nie wykonał lekarz.
Trzeba zrobić USG dopochwowe.
Niech od razu je zrobią.
Nie. To może być dla niej niebezpieczne.
Nie mamy czasu!
- Ona krwawi, Ryong. - Co?
Krwawi?
To oznacza,
że szyjka się rozszerza lub jest inny problem.
USG dopochwowe trzeba wykonać ostrożnie.
Worek owodniowy się obniżył, pęknięcie byłoby groźne.
Płód też może być zagrożony.
Eve może poronić.
Krwawienie się pogorszy.
Dojdzie do zakażenia i szoku.
Minimalne krwawienie może wywołać wstrząs hipowolemiczny.
Umrze.
Nie może lecieć!
Nawet gdyby mogła,
nie naraziłaby życia dziecka.
Nie pozwól jej umrzeć.
Myślicie, że chcę, żeby umarła?
Potrzebuje lekarza,
który znajdzie przyczynę
i zaszyje szyjkę macicy lub w inny sposób
zatamuje krwawienie.
W nieważkości nie da się operować.
Założę szew McDonalda.
OKRĘŻNY SZEW SZYJKOWY
Szefowo, jedyną osobą, która operowała w nieważkości,
jest Gong Ryong.
Szefowo.
Pozwól mi lecieć.
Wiem, że IOU nigdy tego nie zatwierdzi.
Nie mam uprawnień medycznych.
Nie zapłaciłem grzywny.
I nie stać mnie na lot w kosmos.
Przemyć mnie jak bagaż na statku zaopatrzeniowym.
Umrzesz, zanim tam dotrzesz.
Nienawidzisz mnie, prawda?
Myślisz, że zasługuję na śmierć.
Daj mi lecieć z myszami.
Z owocówkami.
Proszę.
Błagam, wyślij mnie tam.
Proszę.
Błagam, pozwól mi przy niej być.
Błagam. Ona i dziecko…
są teraz moją rodziną.
To jedyny lekarz, który może jej pomóc.
Pozwól mu!
Czas ucieka, szefowo.
Błagam.
Proszę, błagam cię.
Ubolewamy nad tym, co się stało.
Nie ma żadnej wymówki.
Rozumiem też, że ponowne wysłanie przestępcy w kosmos brzmi absurdalnie.
Zanim jednak przyczepicie mu łatkę skazańca,
pomyślcie, że to jedyny lekarz, który może uratować tam życie.
Dajcie mu szansę ocalić naszą astronautkę.
Jeśli ktokolwiek jest w stanie to zrobić,
to tylko on.
Ryong!
Jecie lunch?
- Jadłeś już? - Tak.
Siadaj.
- Mamo. - No?
- Mamo. - Co?
Mamo!
O co chodzi, głuptasie?
Lecę bardzo daleko.
Dokąd?
Na jak długo?
Wrócę niebawem.
Czyli kiedy?
Dam znać, jak tam dotrę.
Jesteście naprawdę niesamowite.
Wychowałyście mnie, karmiłyście
i wykształciłyście.
Jesteś naprawdę okropny.
Sprytnie pominąłeś kwestię porodu.
- Rany. - Mogłeś to dorzucić.
Proszę.
Korzystajcie z tego w razie potrzeby lub choroby.
Gdy coś wam dolega, nie oszczędzajcie, łykając leki przeciwbólowe.
Że co?
Przechwala się, bo ma konto z debetem.
SZCZEGÓŁY TRANSAKCJI
To miały być pieniądze na twój ślub. Czemu nam je dajesz?
Dajcie spokój. Przestańcie tyle pić!
Ej, coś ty taki melodramatyczny?
Dzięki, że mnie przygarnęłyście.
Wiem, że utrudniło wam to życie.
Kocham was.
Ty czorcie!
Dokąd się wybierasz?
Kiedy wrócisz?
Mów.
Dajcie mi ryż.
Chce ryż.
- Nie, zjedz mój. Proszę. - Najpierw zjedzmy.
Tylko pół miseczki.
- To za mało. Masz. - Cicho bądź.
Ugrilluj makrelę!
- Daj mu też zupę. - Dobra.
Co z Eve?
Krwawienie nie ustaje,
a szyjka się skróciła.
Odmawia leków przeciwbólowych ze względu na dziecko,
więc odczuwa większy ból.
Możliwe, że niedługo poroni.
Ma coraz wyższe ciśnienie.
Okej, lećmy. Szybko.
Jaka piosenka?
Jaja sobie robicie, kuźwa?
Nie takim tonem, dupku!
Nie masz prawa tak mówić!
Ciesz się, że wysyłamy cię w kosmos, a nie za kratki.
Nie podoba mi się to.
Zgodziliśmy się ze względu na Eve, sukinsynu!
Start.
Trzymaj się, Eve.
Niedługo tu będzie.
Już leci.
- Doktorze Lee. - Szybko.
Dziękuję.
Eve.
Nic się nie bój.
Będzie dobrze.
Muszę założyć szew.
Krwawisz przez niewydolność szyjki macicy.
Tym razem mam strzykawkę, żeby podać znieczulenie.
Zaszyję ci szyjkę macicy, żeby zabezpieczyć płód.
Będzie też podparciem dla rosnącej macicy. To prosty zabieg.
Prosty?
Tak, potrwa tylko chwilę.
Jesteś tego pewien?
Przy szyciu palców też tak mówiłeś.
Kłamczuch.
Każdy lekarz to łgarz.
Gotowa?
Zaczynam.
Do roboty.
Obserwowałam ją całą noc.
Minęły bóle brzucha i bóle głowy po znieczuleniu.
Ciśnienie w normie, krwawienie ustało.
Wszystko w porządku.
Dobra robota.
- Wszyscy na stacji śpią? - Tak.
Powinniście odpocząć.
Ostrzegłaś doktora Gonga, prawda?
Dobrze spałeś?
Tak, dowódczyni.
Jak się czujesz?
Nie jestem już dowódczynią.
Dla mnie zawsze nią będziesz.
Dobrze się czujesz?
Tak, dużo lepiej.
Całe szczęście.
Mamy teraz
Byeol.
„Byeol”?
Tak, to imię naszego dziecka.
„Gwiazda”, bo spłodzone tutaj.
Nazwałaś tak potomka naszych owocówek.
Nie podoba ci się?
Sam nie wiem.
- Bo nazwałam tak owocówkę? - Nie.
No więc co?
Nic.
Kiedy będę czuła ruchy dziecka?
Od 20. tygodnia.
- Od 20. tygodnia? - Tak.
Codziennie o tobie myślałam nad książką o położnictwie.
Skąd wiedziałeś, że mi się przyda?
Części, które wyciąłeś na alkohol,
są poświęcone 14. i 15. tygodniowi ciąży.
Ale w 13. tygodniu
chodząca encyklopedia położnictwa
do mnie przybyła.
Czy po porodzie
będę mogła wypić kropelkę tego trunku?
Nadejdzie taki dzień?
Tak, na pewno.
Nie jesteś astronautą.
Musisz być tego świadomy.
Polecisz bez odpowiedniego szkolenia.
Z powodu nieważkości możesz stracić zdolność chodzenia.
Zwiększony napływ krwi do oczu
powoduje zgrubienie siatkówki. Można stracić wzrok.
Nie możesz być tam zbyt długo.
Im dłużej zostaniesz,
tym większe będzie ryzyko.
Twoje zadanie
to od razu wrócić tu z Eve.
Pamiętaj o tym.
Mówiłam, żeby tego nie włączali.
Ale gorąco.
Znowu muszę ustawić temperaturę.
Eve.
Nie jest ci gorąco? Tylko mnie?
Nie jest mi gorąco.
A mnie tak.
Panie Turysto.
Powinieneś już wracać.
Pobyt tu jest niebezpieczny.
Dobrze się już czuję.
Poprowadzisz moją ciążę z Ziemi.
Tylko wróć na poród, dobra?
Wróć ze mną.
Przyleciałem cię zabrać.
Możemy mieć dziecko później.
Kiedy ciąża i poród uda się u myszy
i potwierdzimy, że to bezpieczne.
Nie przemyśleliśmy tego.
Zabieram cię ze sobą.
Czekają na nas.
Wróć ze mną.
Nie wierzę, że to mówisz.
Nie możesz tu zostać.
Wiesz o tym.
Chcesz zabić własne dziecko?
A jak coś pójdzie nie tak? Co, jeśli będzie potrzebna cesarka?
Gdy cię otworzę, narządy zaczną sobie dryfować.
Przez napięcie powierzchniowe krew przylepi się do narzędzi.
Będzie w całym pomieszczeniu.
Nie mogę przeprowadzić tu cesarskiego cięcia,
więc nie ma nic…
To zbyt niebezpieczne.
Czemu zakładasz, że coś pójdzie nie tak?
Jeśli ryzyko, że umrzesz, wynosi 5%…
albo choćby 1%, nie pozwolę na to.
Jak nie wrócisz, to ja też nie.
Co?
Bez ciebie nigdzie nie lecę.
Możesz tu być najwyżej dziesięć dni.
Jak będziesz lekarzem,
jeśli stracisz wzrok i umiejętność chodzenia?
Więc leć ze mną.
Mam zabić nasze dziecko?
Nie ty je zabijesz.
Tylko ja.
Tak na to patrz.
Co za różnica? Co ty wygadujesz?
Wiele kobiet rodzi naturalnie.
Nie możesz mi zaufać?
Możemy mieć inne dziecko.
Nie będzie takie samo jak to!
To maleństwo umrze!
Błagam cię!
Przestań.
Przestań mówić, że umrze.
Ja też…
chcę chronić nasze dziecko.
Ale…
najpierw muszę chronić ciebie. To mój priorytet.
Jeśli zostaniesz dłużej,
powrót będzie zbyt niebezpieczny.
Wróć ze mną.
Będziesz się mną opiekował z Ziemi,
przejdziesz szkolenie dla astronautów
i wrócisz na poród. Nie możemy tak zrobić?
Czy jestem…?
Jestem dla ciebie tylko turystą?
Mam wpaść na tydzień jak turysta,
gdy żona i dziecko walczą o życie?
Traktujesz mnie jak lekarza, który ma przylecieć na poród.
Jesteś naprawdę uparta.
Nigdy wcześniej
nie mówiłem, by pozbyć się dziecka.
To nasze dziecko.
Też tego nie chcę.
Dobrze.
Możesz zostać.
Zostanę z tobą.
Cokolwiek się stanie,
doprowadźmy to do końca.
Będę przy mojej żonie i dziecku.
Oszalałeś?
Dziecku i mnie nic nie będzie.
Czemu chcesz zrujnować sobie życie?
Proszę, wróć.
Posłuchaj.
Możesz umrzeć przy porodzie. Mam na to patrzeć?
Wróciłabyś na moim miejscu?
Wróć, proszę.
Bez ciebie nigdzie nie wrócę.
Jeśli się o mnie martwisz,
leć ze mną.
Szefowo.
Eve zgodziła się wrócić.
Serio?
Wylądują u wybrzeży Florydy.
Przekażcie to.
W Zatoce Meksykańskiej.
Dajcie znać, jak obliczycie spalanie deorbitacyjne.
SPALANIE DEORBITACYJNE: ODPALENIE SILNIKÓW W CELU ZEJŚCIA Z ORBITY
Santi, masz spadochrony, tak?
Tak, proszę pani.
Eve, jak tam ból głowy? Masz wysokie ciśnienie.
W porządku, dobrze się czuję.
A ty, doktorze Gong?
W porządku.
Ryong naprawdę dziś wraca?
Czemu Yi-man miałby kłamać?
Posprzątajmy mu mieszkanie.
Ty weź łazienkę, ja ogarnę kuchnię.
Na-mi, otwórz okna.
Gdzie on posiał odkurzacz?
- Monitoruj parametry życiowe Eve. - Tak jest.
Będziecie na Ziemi za osiem godzin.
- Przyjąłem. - Przyjąłem.
Przyjęłam.
Okej. Jesteśmy gotowi do startu.
Odlot.
Rozpoczynam procedurę odłączania.
Odłączanie. Zwalniam pierwszy zaczep.
Odłączanie G.O-12.
Minuta do startu.
Zwalniam drugi zaczep.
Odłączanie zakończone. Do startu 30 sekund.
Eve, w porządku?
Dopływ tlenu jest stały? Mają nierówny oddech.
Ciśnienie i tętno jest w normie.
Wszystko gra.
Okej.
G.O-12 odłączył się od stacji.
Odpalimy silniki, gdy będziecie 20 metrów od stacji.
Co teraz?
Będzie dobrze?
Spokojnie, Eve.
O niczym nie myśl.
Czy on potrafi tu cokolwiek znaleźć?
SZANOWNA PANI KIM EVE
KRAJOWE CENTRUM PRAW DZIECKA
„Szanowna pani Kim Eve”?
„Krajowe Centrum Praw Dziecka”?
W WIGILIĘ BOŻEGO NARODZENIA 1988 ROKU…
Ale nie porzucono pani w pobliżu stacji Chuncheon, prawda?
Nie w taksówce, prawda?
Nie w taksówce jadącej na Chuncheon
w Wigilię, gdy w Korei była olimpiada?
W WIGILIĘ BOŻEGO NARODZENIA 1988 ROKU…
Nie.
Ciśnienie Eve cały czas rośnie.
Co?
Co się stało?
Czemu płaczesz?
Co ze mnie za matka?
- Na-mi. - Czemu beczysz, głuptasie?
Hwa-ja, jestem skończoną idiotką.
- Na-mi! - Co się stało?
Jak mogłam jej nie rozpoznać?
Na-mi.
Nie zasługuję na to, żeby być matką.
Przepraszam.
Wybacz mi, maleństwo.
- Szefowo. - Co jest?
Nigdy tak nie miała.
Przepraszam.
Eve.
Wybacz mi, dzieciątko.
Eve, spójrz na mnie.
Ma za wysokie ciśnienie i tętno. Jest bardzo niespokojna.
Pękną jej naczynia.
Eve, spróbuj się uspokoić.
Słuchajcie, coś się dzieje z Eve.
Santi, zdejmij jej kask.
Sprawdź też źrenice.
Robi się, chwila.
Eve, widzisz mnie?
Eve, spójrz na mnie!
Popatrz na mnie! Widzisz mnie?
Ma rozszerzone źrenice!
Eve!
Ile palców widzisz?
Eve! Widzisz mnie? Ile palców pokazuję?
Trzy.
Trzy?
Podwójne widzenie. Może mieć krwotok.
Jak tak dalej pójdzie, to umrze.
- Przerwijmy. - Musimy wracać!
Trzeba wracać!
Eve.
Już!
Teraz!
Santi, zawróć na stację.
Eve potrzebuje leków.
Będzie dobrze.
Nic ci nie będzie.
Eve.
Oddychaj głęboko.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
TERMINAL PASAŻERSKI 2
Dokąd to?
Nie twoja sprawa.
Wróciłem do Seulu, a ty gdzieś wybywasz?
Panie Go.
Zaczekajcie na mnie.
Mogę skoczyć do toalety?
No weź, ej!
Nie masz nic do roboty? Znajdź pracę.
Będzie miał syna czy córkę?
Syn czy córka?
Skąd mam wiedzieć?
My też spróbujmy.
Ryong pomoże ci zajść w ciążę.
Pogięło cię?
Zobaczysz.
Ryong pomoże ci zajść w ciążę!
Co za świr. Rany.
Ji Hwa-ja, Jang Mi-hwa i Jeong Na-mi?
- Tak! - Jesteśmy.
- Chodźmy. - Już.
Czemu przyszłyście razem?
Coś nie tak?
Wiem, że podczas porodu będzie potrzebowała krwi.
Wyślijcie tam moją krew.
Mamy grupę A.
- Moją też wyślijcie. - I moją.
Nie, macie niedokrwistość. Nie mogę.
Przestań, Yi-man.
Nie pijemy już i rzuciłyśmy palenie.
Naprawdę.
Zrób to. Boimy się.
Czemu? Nie ma czego.
Ryong by się ucieszył.
Ale ty nie możesz, Na-mi.
Czemu?
Ponieważ organizm Eve
mógłby odrzucić twoją krew i uruchomić reakcję obronną.
Matka nie może być dawczynią.
To absurd.
Jak to możliwe?
Dlaczego nie mogę…?
Czyli nawet tego nie mogę zrobić dla córki?
- Nie płacz. - Na-mi, dość już.
Słuchaj. Ryong niedługo wróci
razem z żoną i dzieckiem.
Teraz naprawdę jesteś mamą. I wszystkie jesteśmy babciami.
Zajmiesz się nimi, jak wrócą.
Prawda?
Jasne. Oczywiście.
No właśnie. Potraktujmy to
jako ich bardzo długą podróż poślubną,
w której spłodzili dziecko.
Wrócą do nas całą trójką.
- Dobrze mówię? - Tak.
Ale…
- Nie płacz. - Już dobrze.
TYDZIEŃ DO PORODU
Raz, dwa, trzy, cztery,
pięć, sześć, siedem, osiem…
Dobrze. Delikatniej, zgodnie z oddechem.
- Okej. - Super, Santi.
- Ssanie działa? - Tak.
Dobra. Spróbujmy jeszcze raz.
Okej.
Ciśnienie i serce dziecka są w porządku.
Nie ma deformacji spowodowanych promieniowaniem.
Dobrze się rozwija. Bardzo chce przetrwać.
To ostatnia prosta.
Ulepszyliśmy moduł medyczny, by zapewnić pełną ochronę
przed zewnętrznymi bakteriami i wirusami.
Nie musicie się martwić, że jacyś pacjenci tu zachorują.
Świetnie.
Namagnesowaliśmy z dr. Gongiem narzędzia chirurgiczne,
żeby sobie nie fruwały.
Okej. A co z krwawieniem?
Dr Mina będzie kontrolować ssanie.
Okej.
Doktor Gong znalazł stabilną pozycję do zabiegu.
Eve dużo ćwiczy, więc masa mięśniowa wygląda dobrze.
Nie dało się wysłać rentgena?
Nie. Ani rentgena, ani rezonansu magnetycznego.
Zabiegi chirurgiczne byłyby możliwe, gdyby było więcej czasu.
Ciśnienie i gęstość kości są w normie. Powinna dać radę urodzić naturalnie.
Byle żadna kość nie pękła.
Nie może mocno przeć.
Okej! Dobrze jej idzie.
Eve świetnie sobie radzi, co?
- Co to? - Co jest?
O co chodzi?
Sprawdźcie.
Przecież jeszcze kilka dni!
Wzrosło jej ciśnienie i pojemność minutowa.
Santi, podłącz kroplówkę i podaj antybiotyki.
Robi się.
Eve, krzycz, jeśli cię boli. Nie powstrzymuj się.
Oddychaj.
Jak będzie po wszystkim,
to wrócisz na Ziemię, dobrze?
Po porodzie
polecisz na Ziemię, jasne?
Zaczęły się skurcze.
Ty kłamco.
Gdy dziecko się urodzi,
zastąpi cię inny lekarz, dobrze?
Dobrze.
Pełne rozwarcie.
Gdy poczujesz skurcz, wstrzymaj oddech i przyj, dobrze?
Spróbujmy.
- Raz, dwa, trzy. - Dwa, trzy.
Przyj!
Dobrze.
Świetnie ci idzie.
Ssanie.
Jeszcze raz.
Unieś głowę i przyj. Raz, dwa, trzy.
Przyj!
- Włączyłeś nawilżacz? - Tak.
- Uwaga na główkę. - No już, już.
Czemu ona kaszle? Co się dzieje?
- Kaszle? - Tak. Zaczekaj.
Zsiusiała się.
Ale pięknie wcina.
Eve, trzeba dać jej jeść.
Przynieś mleko, to ją nakarmię.
Ty nie możesz?
No weź, wstań.
Jeszcze chwilka.
Byeol, kiedy wróci mamusia?
- Wstajemy. - Wyprostuj nóżki.
No dalej. Chwyć się tego.
Puszczę cię, dobrze?
Stoi? Puszczę ją.
Byeol!
Z tatusiem. Chcesz lecieć z mamusią w kosmos?
Eve.
Zostałaś mamą.
Gratki, Eve.
Dziękuję wam
za wszystko, co dla mnie zrobiliście.
Dobra robota.
Odpocznij.
POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
Tak!
O rany!
Jest taka maleńka.
Słuchajcie.
Przygotujmy wszystko
i posprzątajmy tu.
Santi.
Jest piękna.
Powinnaś odpocząć. Mała też musi.
O co chodzi? Coś nie tak?
Nie.
To nic. Jest okej.
Na pewno?
Tak.
Nie może być żadnych złamań kości. Jeśli pęknie ci miednica, to koniec.
Wiesz co?
Napiłabym się alkoholu.
Co? Tak szybko?
Nie mogę?
Nie możesz. Musisz poczekać.
Serio nie mogę?
Bardzo chciałabym się teraz z tobą napić.
Proszę.
Proszę?
Zaczekaj chwilę.
Ciśnienie masz w normie. Wszystko wygląda okej.
Skurcze są w porządku i…
nie ma oznak krwawienia.
Kiedy znieczulenie przestanie działać?
Niedługo.
A co? Masz mdłości?
Podejdź tu.
Jesteś teraz tatą.
Tak.
Mówiłeś, że nie odbierzesz porodu własnego dziecka. Gratuluję.
Co to za mina?
Wyglądasz na smutną.
Nie. To tylko nadmiar emocji.
Rozumiem.
Zaraz wrócę.
Jeśli pęknie ci miednica, zaczniesz mocno krwawić.
Nie będą mogli cię zoperować.
To będzie koniec.
Absolutnie nie możesz mocno przeć.
Jest piękna.
Tylko kropelkę, okej?
PODSTAWY POŁOŻNICTWA
Albo nie.
- Zmieniłem zdanie. - Nie możesz mi tego zabrać.
No co?
Musisz odpocząć i coś zjeść.
Potem się napijesz.
W końcu to wszystko twoje.
Okej.
Posłuchaj.
Chce mi się spać.
Jasne. Prześpij się.
Dobrze ci to zrobi.
Nie chcę zasnąć.
Nie chcę marnować czasu.
Nie marnujesz.
Sen to najlepsze lekarstwo. Potrzebujesz go.
Ale nie chcę.
Nie odchodź.
Dobrze.
Będziesz przy mnie, gdy zasnę?
Oczywiście.
Już tęsknię.
Za kim? Za mną?
Za Byeol?
Za wami obojgiem.
Prześpij się, a potem będziemy razem.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
ROK PÓŹNIEJ
CEREMONIA OTWARCIA KLINIKI LECZENIA BEZPŁODNOŚCI W KOSMOSIE
Otwieramy klinikę
na stacji kosmicznej.
W warunkach nieważkości
wyleczymy bezpłodność, co na Ziemi jest niemożliwe.
Jest to możliwe dzięki wsparciu MZ Group i moim wysiłkom.
Nasza ukochana Byeol, pierwsze dziecko kosmosu,
będzie obchodzić pierwsze urodziny otoczona naszą miłością.
Przyjęcie odbędzie się w module biologicznym stacji kosmicznej.
Zapraszamy państwa…
Nie. Zapraszamy na nie wszystkich na Ziemi.
Z tym że
każdy musi sam zapłacić na przelot.
Zniżek nie będzie.
Kiedy Byeol przyleci na Ziemię?
Na to pytanie
najlepiej odpowiedzą dwie osoby,
które niedługo polecą na stację.
Pani Kang Tae-hui,
sam jestem ciekaw.
Kiedy oni tu wrócą?
Dr Gong Ryong opuścił Ziemię rok i siedem miesięcy temu.
Nikt inny nie był w kosmosie tak długo.
Astronauci się zmieniają,
ale on chce pozostać na stacji
jako lekarz i ojciec.
Byeol ma niedorozwój serca, niską gęstość kości i masę mięśniową,
bo serce jest tam mniej obciążone, a mięśnie są mniej używane.
Wytrwałość dr. Gonga
pewnego dnia sprawi,
że razem z Byeol powrócą na Ziemię.
Prosimy o państwa wsparcie.
Dziękuję, pani Kang Tae-hui.
Wraz z założeniem tej kliniki
rozpoczyna się nowa era,
w której wszyscy mogą mieć dzieci.
Już nikt nie pozostanie bezdzietny
z powodu środowiska, braku pieniędzy,
zdrowia czy innych ograniczeń.
Dr Gong przewodzi temu w kosmosie, a ja – na Ziemi.
Dzięki jego wiedzy
i moim pieniądzom
będziemy chronić wartość życia.
Jak państwo zebrali bilion wonów?
To moje pieniądze.
Pięćset miliardów zdobyłem fartem.
Zainwestowałem w akcje i zarobiłem kolejne 500.
Dyrektor Choi Go-eun.
Poproszę o brawa.
Zrobiłem coś dobrego. Pochwal mnie.
Kocham cię.
Wyjdź za mnie.
Chcę…
mieć z tobą dzieci.
Rozmnażajmy się, Ziemianie!
Inaczej nasza planeta zginie!
Kiedy ślub?
To były oświadczyny?
Prosimy o komentarz.
Ciąża i poród u ssaków,
które wydawały się niemożliwe…
Narodziny Byeol rozwiązały kwestię bezpłodności
i otworzyły możliwość…
Doktor Gong Ryong nadal jest na stacji kosmicznej.
Dba, by życie zapoczątkowane w kosmosie
mogło być kontynuowane na Ziemi przy oddziaływaniu grawitacji.
Zdeformowane plemniki numer 3, 5 i 9.
Ich wady genetyczne można naprawić w nieważkości.
Ludzie, którzy bardzo pragną dzieci, mogą je teraz mieć.
Nie przeciążasz się?
Wyluzuj trochę. Masz dziecko.
Zostaniesz mamą, to zobaczysz. Rodzic nigdy się nie męczy.
Byeol.
Gwiazdeczko.
Widzisz tamtą błękitną planetę?
To dom mamy i taty.
Polecimy tam?
Musisz wreszcie wrócić.
Uszkodzenie narządów, oczu i utrata masy mięśniowej zagrażają życiu.
Nieważkość może cię zabić.
Jesteś na granicy.
Musisz wrócić.
Dopóki nie wymyślę, jak przewieźć Byeol na statku,
to nie wrócę.
Znajdę sposób i wrócę razem z nią.
Byeol!
Tu jesteś!
Wyspałaś się? Powiedz „ciocia”.
Byeol.
- A kto to? - Powiedz „wujek”.
Wolisz mnie, prawda?
„Wujek”.
- Powiesz „wujek”? - Odbiło ci się?
Dajcie spokój.
Pierwszym słowem musi być „mama”.
Prawda, Byeol?
Powiesz „mama”?
- Mam cię! - Grzeczna dziewczynka.
Gili, gili!
Po narodzinach Byeol
Eve była z nami jeszcze jeden dzień.
Byeol, chodź do wujka.
Powolutku.
Ojejku.
No zobacz.
Spójrz, Byeol.
Jakie żółte.
Śliczne, prawda?
Zobaczmy ryż.
Tamtego dnia pocałowała stópki Byeol
co najmniej sto razy.
Wielokrotnie przepraszała
wszystkich w Centrum Kontroli Misji.
Żartowała,
że to ja powinienem umrzeć zamiast niej.
Ten jeden dzień
trwał i trwał.
Tak wiele zrobiła, zanim odeszła.
Kosmos był dla niej
miejscem narodzin i śmierci.
Żegnaj, Eve.
Do zobaczenia.
Kochana Byeol,
w tej bezkresnej przestrzeni kosmicznej
sama to zobaczysz.
Cynie, sałata,
jętki, a nawet ludzie
nic tutaj nie ważą.
Każde życie jest sobie równe.
Dlatego nie depcz bezmyślnie
dżdżownic na podwórku
ani nie wyrywaj chwastów.
To cuda
stworzone przez siły wszechświata.
Każde życie
to cud.
Napisy: Joanna Kuboń