POD OKIEM GWIAZD
Nie wierzę.
ODCINEK 12
WYBÓR GODNY KRÓLA DOŁĄCZ DO BANKU KRÓLEWSKIEGO
Nie był nasz.
Zostaniemy ukarani za chciwość.
Co teraz?
Przestań. To nie pora na beczenie.
Dajcie spokój. Przecież zgubił ten los, a my go dla niego znaleźliśmy.
Powinien nam coś odpalić.
Mamy mu pozwolić tak po prostu go zabrać?
Należy nam się dola.
Jego wina, że go zgubił.
My go tylko znaleźliśmy.
Na co czekasz? Idź z nim ponegocjować!
- Co? - Jeszcze pytasz?
Przez ciebie los przepadł, nie?
Po opłaceniu podatku
każdy z nas dostałby 83,75 miliarda.
Ale ty wszystko zepsułeś, doktorze Lee.
A skoro tak,
to musisz wziąć za to odpowiedzialność i odzyskać choć część, czyż nie?
HOTEL MZ
Powiedział, że nocuje tutaj.
Nie idź. Pójdę sam.
Nie mieszaj się w to. Poradzę sobie,
choćbym miał błagać, klęczeć albo wylecieć przez okno.
Możesz
iść do domu.
Nie chcę być sama z siostrą.
Jestem na siebie wściekły.
Wyobrażam sobie, jak bardzo wkurzeni są inni.
Przepraszam za moją siostrę.
Tak mnie trzepnęła, że nadal szumi mi w głowie.
Został ślad?
Sama tu weszłaś.
Nie ma odwrotu.
Okej.
Ryong.
Przywiozłam Ggonga. Otwórz.
Ryong.
Zaczekaj.
Pracujemy nad ra…
Napiszmy raporty osobno.
Wyślij mi swój, jak skończysz.
Chcę
coś pani powiedzieć.
Ma pani mocną głowę?
Powiedz to mnie. Czemu…?
Dobrze. Gdzie pójdziemy?
Przepraszam.
Niech pani idzie.
Chodźmy do domu.
Dobrze.
Nie.
Proszę zostać.
Dobrze.
- Pije pani? - Lubię alkohol.
- Dużo? - Lubię się napić.
To załóżmy się.
Ta, która wypije więcej, dostanie Ryonga?
Skąd pani wiedziała?
Powoli.
Ale wstyd.
Zakład już trwa?
Nie wchodzę w to.
Wkurzasz mnie. Kuźwa.
Przeklęła pani?
To wierzchołek góry lodowej,
ale za mało wypiłam, żeby powiedzieć więcej.
Niech pani idzie zwyzywać Ryonga.
To jego uczucia się zmieniły.
Nie pani zrobiła z niego
zdrajcę?
Pij.
Mocna zawodniczka.
Nalej mi drugi.
- Czemu? - Ty wypiłaś cztery.
Tak?
Teraz jesteśmy kwita.
Przepraszam.
Jeszcze jedną butelkę.
Chciałam pogadać na trzeźwo.
Nie wyszło.
Dziękuję za to,
że go ocaliłaś.
Chciałam ci podziękować.
To dlatego, że się w nim zakochałam.
Przepraszam.
Naprawdę starałam się pozostać obojętna,
ale nie potrafiłam.
Naprawdę mi przykro.
Wszystkie błyszczące rzeczy pod tym hotelem
są tym, czego Ryong ode mnie chce.
Dlatego mu się podobam.
Żeby mnie mieć,
zaryzykował życie, lecąc w kosmos.
Mój ojciec obiecał mu klinikę leczenia bezpłodności w kosmosie.
Nie zrezygnuje z niej.
Ryong tak naprawdę jest materialistą.
Pracowita astronautka do niego nie pasuje.
Jesteś po prostu atrakcją, czymś nowym.
Wkrótce się znudzi.
Znudzi się mną?
Wyglądam ci na nudziarę?
Poznałaś Ryonga jako turystę, który leci w kosmos za 70 miliardów,
i przyszłego zięcia prezesa MZ Group.
Ja widziałam, jak jeździł starym gratem
i był lekarzem żyjącym w biedzie.
Widziałam, jak za wszelką cenę chciał dotrzeć na szczyt.
Nie rozumiesz, jak bardzo…
mi go szkoda.
Wisi mi to.
Naprawdę myślisz, że jestem nudziarą?
Tak nie można.
Jeśli wypiję cały ten alkohol,
oddasz mi Ryonga?
Coś mi się wydaję, że ja wypiję wszystko.
GONG RYONG
RYONG
Czemu nie odbierają? Zaraz zwariuję.
Otwórz!
Jesteś mój!
Ryong!
W porządku? Dajecie gorzałą.
Eve, w porządku?
Miałeś tyle do powiedzenia, że musiałeś dzwonić do nas obu?
Fajnie mieć tyle bab do obdzwaniania.
Daj spokój.
Przestań, musicie wytrzeźwieć. Wszystko okej?
Nie dotykaj mnie.
Nie masz prawa się nawet odzywać.
- W porządku? - Daj mi chwilę.
Eve, nic ci nie jest?
Ej! Czemu się tam kładziesz?
- Też muszę sobie legnąć. - Co?
Nie leżcie tutaj.
Jak chcesz coś powiedzieć, to mów przy nas obu.
Po to razem wróciłyśmy. Mów, co masz powiedzieć.
Właśnie. Mów.
Będziecie tu spać?
- Tak. - Ja też.
Zawiozę cię do domu. Chodź.
- Kogo? - Mnie?
Mamy tu spać we trójkę?
- No to wyjdź. - Właśnie.
Możesz sobie iść.
Co za stres.
Zimno mi.
Nie.
Zimno mi.
Śpij.
Jak miło.
Cieplutko.
Jak fajnie.
Przyjemnie.
KOREAŃSKA AGENCJA KOSMICZNA
Gdzież ona jest? Czemu nie odbiera?
DONA
Czy to zwycięskie numerki losowania numer 2456?
Tak. Dopiero teraz się pan zgłasza?
Mogę odebrać nagrodę?
Oczywiście. To w końcu bajońska suma.
Zastanawialiśmy się, gdzie zwycięzca.
Drzwi się zamykają.
Okej, dziękuję.
My…
Szliśmy do bufetu. To nie tak.
Nie obchodzi mnie, czy spaliście, czy kopulowaliście.
Będziecie stać cały dzień?
Nie pozwoliłem usiąść.
Przepraszamy, doktorze Kang.
Wyglądam teraz na skończonego drania.
Czemu klęczycie?
Doktorze Kang,
wiesz, że jestem tchórzem.
Gdy znalazłam ten los, od razu chciałam znaleźć właściciela.
Przysięgam, że zamierzałam go oddać.
Czyj to był pomysł?
Kto radził, żebyś mnie okradła?
On jest beznadziejny.
Zamierzałam go oddać. Przysięgam.
„Czemu chcesz go oddać?
Oddanie mu go
będzie jak wylanie butelki wody do rzeki Han.
Chyba oszalałaś. Tylko idiota by to zwrócił”.
Kto tak mówił?
- Ty? - Ja?
Nie.
Santi zrobił z was złodziei?
Nie.
Ryong był prowodyrem?
Nie, skąd.
Doktor Gong nie zrobił nic złego.
Przysięgam na godność astronauty, że nasza trójka chciała go zwrócić.
Obgadaliśmy to, a gdy spałeś,
położyliśmy los obok ciebie, żebyś go zobaczył, i sobie poszliśmy.
To wszystko.
To najważniejszy element.
Ale w całym tym zamieszaniu
Ryong jakimś cudem go znalazł,
a po powrocie nam dał.
Pomyślałem: „Czy to przeznaczenie?
Czemu to do mnie wróciło?”. Jasne, że kusiło.
Ale powiedziałem: „Oddajmy go.
Musimy”.
Jest sprzed roku.
Sądziliśmy, że świrujemy o nic niewart świstek papieru.
Chcieliśmy zadzwonić do Houston, by sprawdzić jego ważność,
a potem go zwrócić.
Tego dotyczyła rozmowa telefoniczna w toalecie.
Taka jest prawda.
Czyli Ryong mówił,
że tylko głupek oddałby ten los.
To on na stacji gwizdnął mi go sprzed nosa,
a potem dał go wam, chociaż wiedział, że należy do mnie.
Zabieranie tego, co moje, to jego hobby.
Ma już pannę Choi.
Na co mu nieodwzajemniona miłość?
Może dorwiemy tę dziewuchę i damy jej nauczkę?
Podręczymy ją?
Żeby się ta dowódczyni odczepiła?
A masz!
Wyłącz to!
Nie unikajmy tego tematu, tylko ich zaprośmy,
żeby wiedzieć, co jest grane.
Skąd mamy wiedzieć, czy jej nie zależy, czy go uwiodła?
Racja.
Gdy tam byłam, to widziałam,
jak leżą sobie w śpiworku
bez majtek.
Bez…
- Oboje? - Co takiego?
Serio?
Czemu dopiero teraz nam mówisz?
A niech to.
Co tam?
Chcemy się odwdzięczyć tej, co cię ocaliła.
Przyprowadź ją na domowy posiłek.
Wiem, co knujecie.
Niby co?
Jestem zajęty. Muszę oddać pracę domową.
Słuchaj, czorcie.
Gdybyś wiedział, co czujemy, tobyś się wczoraj zamknął.
Myśl, zanim coś powiesz!
Zejdźcie ze mnie.
Też jestem w rozterce. Nie dręczcie mnie.
Dowódczyni czuje się tak samo.
Sytuacja jest wystarczająco trudna, nie wtrącajcie się.
Słuchaj, lepiej ją przyprowadź, żebyśmy ją ugościły domowym posiłkiem.
- Jasne? - Mamo.
Jak byś się czuła, gdyby była twojego faceta
powiedziała ci wszystko o ich związku?
Odkochałabym się.
Jako mężczyzna nie powinieneś do tego dopuścić.
To byłby koniec.
Chodzi o ciebie?
Muszę kończyć.
- Ej! - Że co?
- Ty durniu. - Pa.
Dziękuję za raporty.
Chciałeś odłączyć kabel od aparatu
i tam utknąłeś.
Było tam sporo zaplątanych kabli z różnych krajów, nie tylko mój.
Dlatego trudno było go odłączyć.
Nawet uporządkowane kable w mikrograwitacji robią, co chcą.
Postępowaliście zgodnie z wytycznymi dotyczącymi przetrwania.
Tak.
A dlaczego nie zdjąłeś skarpetek?
Mogłeś dostać odmrożeń.
Aha, no tak. Moje skarpetki…
No wiesz, skarpetki są…
Sama dobrze wiesz,
że w nieważkości ciężko się schylić, żeby je zdjąć.
Dlatego nieczęsto je tam zmieniamy, mimo że przebieramy się codziennie.
Nie dawał rady, więc się poddał.
W porządku.
Dziękuję, że się do tego przyłożyliście.
To będzie wielka pomoc.
To wszystko?
Za tobą niezwykła podróż. Balansowałeś na krawędzi życia i śmierci.
Nie zapomnimy tego.
Jasne.
Tutaj nasze drogi się rozchodzą.
Jesteś wolny.
Eve i ja musimy jeszcze coś omówić.
Jasne, to ja idę.
BIURO
Skoro wczoraj była impreza na zakończenie misji Expedition 3,
nie spotykaj się już z nim.
To jednostronne, ale i tak źle wygląda.
Ludzie będą gadać.
Już gadają.
Zapomniałaś, że więcej osób czeka na twój upadek,
żeby zabrać ci stołek, niż cię wspiera?
Ciężko na to pracowałaś.
Nie chcę, by coś takiego popsuło ci opinię.
Za bardzo wtrącam się w twoje życie osobiste?
Przesadziłam?
Nie.
Nie spotykaj się z nim. Jasne?
Nie odpowiadasz.
Dobrze.
Zrezygnowałeś z nieszczęśliwej miłości?
To nie dla mnie.
To dobrze. Wreszcie zmądrzałeś.
Ale myszy jako przedstawiciele ssaków nie kopulowały w kosmosie
ani nie zaszły w ciążę.
Jesteś ginekologiem-położnikiem.
- Co? - Jak myślisz?
Co jest potrzebne, by w nieważkości powstało życie?
Czemu ssaki nie mogą uprawiać tam seksu?
Zróbmy to razem.
Może jakaś ładna myszka
już to zrobiła.
- Co? - Po prostu tego nie widzieliście.
Przez 24 godziny po kopulacji
pozostaje u nich czop kopulacyjny.
Stąd wiemy.
Nie ma opcji, żebyśmy tego nie zauważyli.
Wiedzielibyśmy.
U niektórych myszy nie mamy pewności.
U tych przebiegłych, udających niewinne.
Potajemnie zakochanych.
Że co? Co ty wygadujesz?
U tych przebiegłych,
udających niewinne.
Potajemnie zakochanych.
Tym razem polecę z Eve.
Co?
Eve tam zostanie,
więc muszę naprawić usterki na stacji.
IOU dostało mój wniosek.
Nie wiem, czy zatwierdzą wniosek złożony w ostatniej chwili.
Nie obchodzi mnie, czy zakopiecie tam topór wojenny.
Jeśli misja zostanie wykonana, to zgoda.
Park Dong-a.
My też musimy napisać raport.
Na temat akcji ratunkowej, powrotu, problemów i niezbędnych napraw.
Dotyczy to też Eve.
Siedzimy w tym razem. Nie ważcie się skończyć pracy przede mną.
Zobaczmy.
Nie bój się. Nie zabiorę ci stanowiska dowódczyni.
Jak polecę, ty będziesz dowodzić. Nie zabiorę pracy koleżance.
Naprawy potrwają trzy miesiące.
A ty będziesz tam mieszkać.
Zajmę się tym.
A potem wrócę.
Nie patrz tak.
Znalazłeś coś?
- Cześć. - Hej.
Zaczynajmy.
W oknie koło siedzenia turysty zobaczyłam,
że moduł bagażowy się pali.
Powinien był spłonąć przed wejściem w atmosferę.
Czemu nadal tam był?
Byłem zaskoczony, że tak wolno płonął.
Spadochrony prawie się zapaliły.
Zmieniono materiały?
Spadochrony też nie działały dobrze.
Sprawdźmy wszystko po kolei.
Przypominają mi się tutaj dawne czasy. Dong-a, siadaj.
To prawda.
Rany, nie miałam z wami łatwo.
Dong-a, kto ci się wtedy podobał?
No właśnie.
Wybaczę ci, jeśli powiesz prawdę. Kto?
Nie mogę z wami.
Pewnie jakaś inna, szefowo. Były inne.
- I to mnóstwo. - Nie odpowiada.
Daj spokój, Eve. Szefowo.
- Ty obleśny draniu. - Zawsze taki był.
Dajcie mi spokój.
Czemu mamy razem przy tym pracować?
Zaraz będziesz się tu wił ze wstydu.
Dopiero zaczynamy.
- Szefowo. - No?
Leć na misję naprawy stacji.
Pracowałaś jako inżynier.
Leć z nami, żebyśmy mogli pobyć razem.
Mówisz?
Powoli mam dość spotkań i raportów.
To nie moja bajka.
Dong-a, polecimy wszyscy razem?
Co ty na to?
Dong-a.
Dong-a?
Co ty na to? Mogę lecieć?
- Do jutra. - Dobranoc, doktorze.
SMAKI GÓR, MÓRZ I PRZESTWORZY
Eve, co ty tu robisz?
Doktor Jeon Yi-man nagle do mnie zadzwonił.
Czemu?
Po prostu zadzwonił.
Dotarła pani! Witamy!
Jaka ona posłuszna.
Dobry wieczór.
Eve! Wsiadaj.
Szybko! To zły pomysł!
- Co mam robić? - Zapraszamy!
Pożrą cię żywcem! Wsiadaj!
Szybko. No chodź.
Niech to szlag. Nie!
Pewnie była pani zaskoczona telefonem Yi-mana.
Skocz po piwo.
Nie piję.
Kto mówi, że to dla ciebie? Chcemy ugościć panią kapitan.
Mam później spotkanie,
więc ewentualnie mogę wypić jedno.
Dobrze, jedno.
Nie mówcie żadnych głupot.
No co ty.
- Dziękujemy za uratowanie naszego syna. - Bardzo.
Wie pani, jacy są mężczyźni.
Gdy wyjeżdżają w nowe i nieznane miejsca
lub poznają nowe kobiety,
niecierpliwią się
i czasami tracą rozum i popełniają błędy.
Wie pani, jak to jest.
Ty durniu. A szklanki? Nie będziemy ciągnąć z butelki.
Skocz po szklanki.
Co za głupek.
Poleciał w kosmos, gdy miał się żenić,
więc na pewno ogarnął go strach i mógł zrobić coś głupiego.
Proszę nie mieć mu tego za złe.
Mężczyźni nie są tacy ogarnięci jak kobiety.
On może wygląda normalnie,
ale mimo że jest lekarzem,
jest bardzo niedojrzały i niezbyt fajny.
Co takiego?
Obgadujecie mnie, prawda?
Nawet jako kobiety dostrzegamy, że pani kapitan jest niesamowita.
Na pewno ma wysokie standardy i mnóstwo adoratorów.
Zapewne wielu się w niej podkochuje.
Takich głupich Ryongów to jest pewnie tuzin.
Na pewno.
Co pani lubi? Co przygotować?
Co by pani zjadła?
Kiedy pani leci?
Jem wszystko.
Ma pani na coś ochotę?
Dość tych pytań. Zróbcie wszystko.
- Ile ma pani lat? - Mam 37 lat.
Co robią rodzice? Żyją jeszcze?
Nie, zmarli.
Ojej.
Mimo to wyrosła pani na wspaniałą kobietę.
Byliby z pani dumni.
- Gdzie się pani urodziła? - W zasadzie nie wiem.
Zaraz po urodzeniu zostałam adoptowana w Stanach.
Wychowywali mnie rodzice adopcyjni.
Porzucili córkę? Noworodka?
Ludzie drodzy. Kiedy?
Po co o to pytasz?
Podobno w Wigilię, po angielsku Christmas Eve.
Coś okropnego.
Musiało być zimno.
Dlatego masz na imię Eve?
Dlatego nie znoszę Wigilii.
- Dziękuję za posiłek. - Też nie znoszę świąt.
Ty sobie daruj.
Też chcę się napić.
Tofu jest wyśmienite.
Kurczę, nie powinienem był pić.
Nie mogę pojechać z tobą taksówką?
Nie.
Szefowa kazała mi się z tobą nie spotykać.
Tylko do Centrum Kontroli Misji.
A jeśli nas zobaczą?
Zabiją mnie, jeśli się dowiedzą, że jestem tą myszką. Boję się.
Zwolniliby cię?
Kto wie?
Eve.
No?
Żałujesz, że to zrobiliśmy?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Czy w tamtej chwili nie przestałaś myśleć o śmierci?
Tak, zapomniałam o niej.
Zapomniałam o wszystkim.
Czy jestem dowódczynią, czy turystką.
W kosmosie czy na Ziemi. W nieważkości czy nie.
Dobry byłem, co?
Jestem całkiem niezłym ssakiem, co nie?
Czy Maru został odratowany?
Tak, dzisiaj trafił do naszego magazynu.
Sprawdzimy go z dowódczynią Eve i pilotem Dong-a Parkiem.
Zgłosimy błędy i usprawnienia procesu startu i lądowania Maru,
łącznie z odrzuceniem modułu bagażowego.
Pośpieszcie się.
Zespół dochodzeniowy na Florydzie jest gotowy.
SAUNA
Dzień dobry.
Dziękuję.
To mój pierwszy raz. Co mam zrobić, jak wejdę?
To, co wszyscy.
Mam ich naśladować?
Jak wrócisz na stację, przez cały rok będziesz się myła jak kot.
To nie mycie, to przecieranie.
Racja. To bardziej przecieranie.
Poradzisz sobie?
Mam wszystko zdjąć? Okej.
Powodzenia.
SAUNA DLA MĘŻCZYZN - SAUNA DLA KOBIET
- Jak było? - Ale wstyd. Same nagusy.
Pamiętasz, jak tam zmarzliśmy?
Nie, w ogóle.
Jestem głodny.
Ja też.
- Nie znam tej okolicy. - Idźmy tam, gdzie ładnie pachnie.
Dobra.
Idzie kolejna partia.
Zaczekaj.
Nie jadłaś kilka dni?
Na stacji nie było żadnych zapachów.
Było tak ponuro.
To zapach zwykłego chleba albo bagietek?
Czy jedzenie na stacji musi nie mieć zapachu i smaku?
Jak można to jeść przez rok?
Ja zacząłem tęsknić za Ziemią po dziesięciu dniach.
Najdłużej byłam tam trzy miesiące,
ale doświadczeni astronauci mówili, że po kwartale daliby się pokroić,
żeby usłyszeć śpiew ptaków.
A po pół roku
szaleńczo tęsknili za odgłosem deszczu.
Niektórzy zabierali ze sobą nagrania dźwięków z Ziemi.
Ja chciałabym zamknąć ten zapach w butelce i zabrać go ze sobą.
Zanurzenie się dzisiaj w gorącej wodzie,
woda spływająca po skórze,
słuchanie dźwięków tej dzielnicy,
czekając razem na pieczywo.
Fajnie.
Nie jest fajnie dlatego, że jesteś na Ziemi.
Po prostu jesteś ze mną.
Czyżby?
Aha.
Prawie tam umarłaś.
Nie boisz się wrócić?
Nie boję się śmierci.
Mogę umrzeć w każdej chwili, byle szczęśliwa.
Każdy umiera.
Mogę być szczera?
Nawet gdybym
umarła w tamtym namiocie,
nie miałabym żalu ani nie byłabym zła.
Bo nie byłam sama.
Tak.
„Śmierć u boku ukochanej osoby
nie będzie taka zła.
Całe życie byłam samotna, ale już nie jestem”.
Tak sobie myślałam.
Nie wierzę.
„Przeżyję i wrócę na Ziemię,
żeby zjeść z nią gorący posiłek,
wziąć z nią ciepłą kąpiel i z nią być.
A jeśli miłość się wzmocni,
ożenię się z nią i będziemy mieć dzieci.
Przynajmniej troje.
Nie umrę w wyniku jakiegoś wypadku.
Będę żył zdrowo i dociągnę do setki.
A potem umrę dzień lub dwa po niej.
Muszę żyć co najmniej dzień dłużej,
żeby nie rozpaczała”.
O tym myślałem, gdy zanosiłem błagania i modlitwy.
Chciałem przeżyć.
„Nie umrzemy w ten sposób”.
Obiecałem to sobie.
I co chciałeś zrobić, jeśli nasza miłość się wzmocni?
Wtedy…
- Dzieci? Ile? - Jeśli ta miłość się wzmocni…
Co? Ile dzieci chcesz mieć?
Nie wiem.
Że co? Chyba w snach, kolego.
Otwierają. Chodź.
Wejdź.
TATA
Halo?
Co ty, do diabła, wyprawiasz?
MZ Group zmieniło bank.
Przeszli do konkurencji.
Masz tam jechać i to naprawić!
Prezesie Choi.
Nie przesadził pan?
Co?
Proszę wrócić do naszego banku.
Go-eun jest moja.
Ją też proszę oddać.
Kazałeś mi się poddać.
Poddać się?
Nikt nigdy nie kazał mi się poddać.
Ty się poddaj.
Lubił mnie pan.
Ryong nigdy nie spełni pana oczekiwań.
On się nie poddał.
Nawet gdy nie miał komórek jajowych.
Nawet gdy twoim zdaniem nie było już nadziei.
Nie poddał się.
Przegrałeś.
Prawie zamarzł, ale się nie poddał.
Możesz się od niego uczyć, głupcze.
To łajdak. Jest zakochany w innej.
Aleś wymyślił.
Rzucił Go-eun.
Przyprowadź Ryonga.
Masz… inną kobietę?
Słucham?
Planuję
zatrzymać twoją skarpetkę na pamiątkę.
Zadałem pytanie. Masz inną kobietę?
Jeśli to prawda,
ryzykowanie życia dla tej moruli będzie bez znaczenia.
Nie powierzę ci nic.
Wylecisz ze szpitala,
a z kliniki leczenia bezpłodności nici.
Dopilnuję, żebyś nie mógł być lekarzem.
Prezesie, zamierzałem panu powiedzieć,
że Go-eun i ja…
Tato.
Czemu wątpisz w Ryonga na podstawie słów Kang Kang-su?
Co? Po akcji z lodami
macie kolejny świetny plan?
Jak zamierzacie nas zdradzić tym razem?
Posłuchaj, prezesie.
Gdyby Kang Kang-su nie świrował,
Ryong i ja nie mielibyśmy żadnych problemów.
Przez niego
nie potrafię spojrzeć Ryongowi w oczy.
Zarezerwował w naszym hotelu pokój obok mnie
i opowiada ludziom, że śpimy obok siebie,
robiąc ze mnie jakąś dziwną babę.
Trochę przesadzasz.
To prawda?
Tak, śpi w pokoju obok.
Wiesz, jakie to żałosne, że błaga, bym do niego wróciła?
Żałosne?
Kiedy zachowywałem się żałośnie?
Łazi po hotelowej restauracji w piżamie
i zmusza ludzi, by przed nim klęczeli, chrzaniąc o pieniądzach.
Wyciągnąłeś od nich kasę?
Jesteś naprawdę niezły.
Zachowujesz się, jakbyś był pępkiem świata.
Nie zależy mu na mnie.
Zależy mu, żeby nasza firma wybrała jego bank.
Wiesz, czemu go rzuciłam?
Co za wstyd.
Będąc na Ziemi, ten tak zwany astronauta
spędzał całe dnie z owocówkami,
był na konferencjach dotyczących owocówek
albo na przyjęciach, żeby zebrać fundusze na owocówki.
Wracał do domu po północy
tylko po to, żeby się ze mną przespać.
Widywałam go tylko w łóżku.
Jak tylko otworzył oczy, to leciał do swoich muszek.
Wpadałeś tylko nocami, bo podobno byłeś taki zajęty.
Jakim cudem nie dostałeś jeszcze Nobla
i masz czas nastawiać mojego ojca przeciwko Ryongowi?
Tego nie może robić na stacji.
Z muszkami nie da się sypiać.
Tylko po tobie do mnie przyszedł!
Wystarczy.
W porządku.
Nie wiesz, co znaczy być starszym bratem, a miałeś czelność mówić o moim.
Spodobał mi się ktoś inny,
więc nie chce odpuścić,
bo duma mu nie pozwala.
Tato,
traktował mnie gorzej niż te swoje muchy.
Nadal chcesz, żebym z nim była?
Co? Chcesz tego?
Czemu nadal gadasz z tym zmuchowiałym facetem?
Ty, wynoś się.
Prezesie.
Ten drań, Ryong, jest zakochany w innej.
Ryong, pójdziemy na obiad?
Prezesie!
Ej!
Ten miłośnik muszek ma tu zakaz wstępu.
Nie wpuszczać go.
Ja mu to powiem.
Jeszcze z ciebie nie zrezygnowałam.
Pozwól mi zachować twarz.
Dobrze.
- Odbiło ci? - Ej!
Znowu z zaskoczenia?
Kurde.
Wyżyj się na mnie, a nie na moim cennym gracie.
Myślisz, że pójdę na dno sam?
Zabiorę cię ze sobą.
Powtórz to.
Wątpisz?
Co to? Przyłapałeś ich?
- Zabrałeś im to? - Słuchaj no.
Ukradłeś mi kasę i kobietę.
Ty tu jesteś złodziejem!
Tak. Nawet jeśli przywalą mi gorszą karę
i każą zapłacić miliardy wonów,
dzięki tobie nie muszę się martwić. Wielkie dzięki.
Chcesz się doigrać?
Ty gnojku.
- Ty dupku. - Ej!
Jeszcze nie wprowadziłeś moruli do macicy dr Na Min-jeong, prawda?
Ty draniu.
Pewnych rzeczy się nie mówi.
Nie widzisz różnicy między sprawami damsko-męskimi a sprawą życia i śmierci?
Umiesz tylko wbijać nóż w plecy.
Proszę przestać! Pani Choi będzie miała kłopoty!
Proszę przestać!
Zdradziłem złodzieja. No i?
- Co z tego, gnoju? - Co?
Zasługujesz na coś gorszego.
Go-eun.
Ciebie nie warto nawet bić.
Zadowoleni?
Szczęśliwi?
Jutro jest posiedzenie dyscyplinarne w sprawie Kang Kang-su.
Inspektor generalny osobiście będzie je nadzorował.
Cała załoga Expedition 3 ma się stawić.
Dobrze.
Eksperyment Kang Kang-su
z wykorzystaniem jajeczek z banku i nasienia Santiego
był aktem pogardy i oszustwem wobec kolegów i agencji kosmicznej.
To będzie jego sąd ostateczny.
Współpracujcie z inspektorem generalnym.
Jak mogliście nie wiedzieć, co jest w inkubatorze?
Widzimy tu jedynie, czy jest włączony.
Nie wiemy, co jest w środku, dopóki tego nie zgłoszą.
Si-won, chodź ze mną do biura.
Muszę wziąć coś dla zespołu dochodzeniowego.
Dobra.
Zjedz ze mną kolację.
Nie skończyłam pracy.
Ostrzegaliśmy cię.
Przed czym?
Przecież wiesz.
Dokończmy po kolacji.
Chcę mieć to z głowy.
Nie wysłuchasz mnie?
Nie musisz być ze mną, byle nie z nim.
Nie bez przyczyny każdy jest wam przeciwny.
To miała być rada czy ostrzeżenie?
Żartujesz, prawda?
Zostało mi niewiele czasu.
Za kilka dni lecę na stację.
Liczy się dla mnie każda sekunda.
Zostawię ukochaną osobę na Ziemi, więc każdy dzień jest jak ten ostatni,
jakby skazano mnie na śmierć.
Musiałabym zwariować, żeby marnować czas.
Spałaś z nim?
Kiedy?
Gdy ryzykowałem życie, by cię ocalić?
Gdy leżeliście nadzy w namiocie termicznym?
Tak.
Kłamiesz.
Jestem taka sama jak ty.
Nie kłam. Tam? W nieważkości?
Tak.
Mysz nie mogła, a ten frajer dał radę? Mam w to uwierzyć?
Tak.
A teraz jeszcze robisz ze mnie idiotę?
Eve, oszalałaś.
Kompletnie.
Nie skończyliśmy.
Czemu nie powiedziałaś doktor Ma?
Pragnie, by myszy to zrobiły
jako najbardziej płodne ssaki.
Czemu jej tego nie powiedziałaś?
Czemu okłamujesz tylko mnie?
Nie jesteś taka jak ja.
Ja jestem draniem. Ty nie mogłabyś tego zrobić.
Ja…
Znam cię. Nie jesteś taka.
Ale to prawda.
To prawda.
Przegraliście. Zrobiliśmy to pierwsi.
Nieźli jesteśmy, co?
Musicie się bardziej postarać, jasne?
Szefowo.
Za późno.
Właśnie wychodzę. Poczekaj trochę.
Masz parasol?
- Szefowo. - Co?
Podrzucisz mnie do Centrum Kontroli Misji?
Zrób to jutro.
Zespół chce to mieć dzisiaj.
To weź taksówkę.
Leje jak z cebra.
Poratuj chociaż firmową kartą.
Może od razu weź cały portfel.
Co mówisz?
Jedźmy na kolację. Nie chcę jeść sama.
Mam robotę. Co powiedział inspektor generalny?
Atmosfera była napięta.
To dowódczyni, prawda?
Nie ma parasola. Nie może się teraz rozchorować.
- Dzwoń do niej, weźmiemy ją. - Już.
Nie zimno ci?
Czemu wyszedłeś? To tuż za rogiem.
Czemu nie pożyczyłaś od kogoś parasola?
Wszyscy już poszli do domu.
Wszyscy, którzy mnie nie lubią, poszli?
Zaczekaj. Co to? Co ci się stało w szyję?
- Co? - Kto to zrobił?
To nic takiego.
- Co? - Nic takiego.
Tak nagle?
Gdzie się podziała dowódczyni,
która kazała mi się w sobie nie zakochiwać?
Zwyzywałeś mnie od morderczyni.
Gdzie ten facet, co nie chciał mnie widzieć?
Zostawiłem go w kosmosie.
Uwielbiam dźwięk deszczu.
Znowu to samo.
Nie chodzi o dźwięk deszczu.
Jesteś ze mną, więc nawet deszcz pięknie brzmi.
Racja.
Wtedy się zaczęło, tak.
Tak. Wtedy.
A Dong-a ryzykował życie.
Bądźmy szczerzy. Czuliśmy, że coś jest na rzeczy.
Powstrzymywali się, a po powrocie zaiskrzyło?
Si-won. Przybliż, co jest tam z tyłu.
- Z tyłu? - Szybko.
Dobra.
Powiększ.
- Jeszcze? - Tak.
Czy to nie inkubator?
Inkubator?
Był tam inkubator?
Czy to nie są drzwiczki?
Za ciemno, nie widzę dokładnie.
28 PAŹDZIERNIKA 2024, 21:10:17 WŁĄCZONY
Masz rację. To inkubator.
Był wyłączony, bo używaliśmy tego w obserwacyjnym,
ale włączono go tuż przed uderzeniem odłamków.
Ciężko stwierdzić, do czego go używano.
Po kolizji z odłamkami
straciliśmy łączność, więc nie mamy danych.
Kto z niego korzystał?
Na jutrzejszym posiedzeniu dyscyplinarnym rozpęta się piekło.
Sprawdź, kto tam poszedł po kolizji z odłamkami.
Dobra.
Czyli miał więcej niż siedem zarodków, z którymi go przyłapano.
Kurde.
Wezwij tu Kang Kang-su i turystę.
- Turystę też? - Był tam przez cały czas.
Kręcił się tam i dlatego tam utknął. Dzwoń!
Działaliście razem, prawda?
POD OKIEM GWIAZD
Nazwisko: Kang Kang-su.
Nieodwołalnie tracisz uprawnienia astronauty.
Zdrajcy.
Nasze dziecko straciliśmy,
ale chciałem uratować tę morulę.
Nie działaliśmy razem, nie lubimy się.
Zamknij się. Nie wierzę w ani jedno słowo.
Nie ma rodziny,
więc byłoby miło,
gdyby choć jedna osoba była po jej stronie.
- Chyba jest w ciąży. - Serio?
Gdzie jesteś? Zaraz będę.
Napisy: Joanna Kuboń