Baik, siapa bersedia untuk berseronok?
Betul. Itulah yang saya nak dengar.
Angkat tangan bagi sesiapa yang pernah ke rakaman rancangan TV?
Terima kasih.
Okey. Ingat,
"Filem itu lucu. Semua orang beli tiket."
Saya nak tanya awak.
Saya bagus dalam filem itu?
Kev, saya ejen awak. Tentulah awak bagus.
Awak tahu siapa lagi fikir begitu? Studio.
Hiburkan mereka. Senyum lebar, ketawa berdekah. Lelaki lucu Amerika.
Kugiran kami akan bermain. Kita akan berseronok!
Lelaki lucu Amerika.
LANGSUNG BERSAMA LEAH & MIKEY
Orang ramai menggila tentang filem baharu awak.
Oh, Tuhan. Sungguh!
Awak bekerja bersama Dwayne "The Rock" Johnson
sebagai teman sampingan komedinya. Adakah ini kali keenam?
-Keenam. -Bagaimana awak kekalkannya hebat?
Saya dan Dwayne adalah kawan.
-Bertuah. -#Cemburu.
Dia pun bertuah. Lihat,
kawan saling menyokong.
Tenaga itu berpindah. Tapi, entahlah.
Saya pun suka anggap watak saya sebagai wira.
Entah kenapa awak ketawa.
Saya sangat serius.
Saya cuba jadi pelakon utama dan bintang aksi,
tapi saya dapat watak yang sama.
Orang anggap saya lelaki lucu.
-Awak buat saya ketawa. -Terima kasih.
-Baguslah... -Saya tak mudah terhibur.
Ya, tapi saya boleh buat lebih
daripada hadir dan buat lawak atau menari.
-Saya... -Boleh buat?
Boleh buat?
Siapa nak lihat Kevin menari?
-Mainkan "Macarena". Awak sedia? -Tidak.
Tidak.
Saya tak nak menari.
-Lain kali, sudah tentu. -Ada soalan.
Apabila awak nampak Idris Elba,
awak kata, "Wah, itu bintang aksi."
Tapi, jika potong enam inci tinggi Idris,
tiada sesiapa akan peduli.
-Sekadar peringatan. Ini siaran langsung. -Okey.
Awak faham, tiada sesiapa akan peduli.
-Betul. -Jika dia lebih kecil.
Saya tak kenal mana-mana bintang aksi setinggi 5'7".
-Boleh namakan seorang? -Ada Tom Cruise.
-Hebat. -Kami suka dia. Kegemaran rancangan ini.
-Okey, Tom Cruise. -Jackie Chan.
-Ya. Dia orang kecil. -Dia hebat, bukan?
Perangai awak memang keji.
Adakah awak cuba melawak?
Saya rasa, boleh jadi. Kembali ke filem itu.
Kongsikan betapa hebatnya filem ini.
Filem itu sampah.
-Apa? -Ya. Filem itu sampah.
Ambil filem itu, campak ke dalam tong sampah.
Berapa kali nak tengok saya naik kereta dengan Dwayne "The Rock" Johnson?
Saya teman samping komedi, dia selamatkan nyawa
dan ungkapan penarik saya, "Jangan harap"?
-Kami suka awak cakap begitu. -Boleh buat lagi?
Kenapa tak boleh bintang aksi?
Saya baca dalam talian
tentang awak takut makhluk hutan jarang?
-Ya. -Tentang apa?
-Beaver? Tupai. -Tupai.
Awak takut tupai.
Saya tak takut dengan tupai.
-Tak takut apa-apa! -Saya faham maksud awak.
Tak takut apa-apa dan saya bukan sekadar komedi.
Saya bintang aksi.
Seriuslah dengan saya.
Pandai-pandai saja tentukan.
Jika saya tiada kemampuan, adakah saya akan tunjuk ini atau itu?
-Berundur! -Baik.
Kev, awak perlu kembali ke sana.
-Cakap yang awak melawak. -Melawak?
Awak tak faham.
Saya nak dipandang serius. Saya teringin jadi wira aksi.
Daripada bermimpi, baik awak kekal dalam bidang awak.
Apa awak kata tadi?
Apa yang awak buat?
Melawak. Kami melawak.
-Tak takut... -Awak cakap.
-Awak dah jelaskan. -Tak takut dengan...
Saya lebih daripada komedi.
Saya bintang aksi!
Apa kata awak mula...
Itu bintang kita, Kevin Hart.
SAKSIKAN: "BINTANG AKSI" KEVIN HART MENGAMUK!
Nampaknya, dia sedang melalui sesuatu.
Kalau nak dikata.
Tom takkan...
Dah tahu hal yang awak nak cakap. Awak minta maaf, kemudian...
Tak, dah terlambat untuk minta maaf.
Studio buang awak daripada papan iklan.
-Kerjaya saya berakhir. Begitu saja. -Mungkin tak.
Claude Van De Velde nak jumpa awak.
Claude Van De Velde?
-Maksud awak, pengarah itu? -Ya.
Pengarah empat daripada enam filem aksi terunggul sepanjang zaman,
tonton temu bual itu dan nak berjumpa.
Kenapa? Beginilah, tak apa.
Tak penting. Saya akan datang ke sana.
Hebat.
Saya dah tonton semua filem awak. Saya suka semuanya,
tapi Kevin, awak tak suka filem awak.
-Awak tahu? -Sudah tentu, saya boleh tahu.
Kita berdua sama.
Untung kasar filem saya berbilion dolar.
Siapa peduli?
Ya. Maksud saya, bukan soal duit, betul?
Soalnya adalah mencari diri sendiri dalam ekspresi artistik.
Ya.
Saya nak cari awak, Kevin.
Boleh biarkan saya jumpa awak?
Awak dah jumpa saya. Saya di sini.
Projek saya yang seterusnya ialah filem yang serius dan gigih.
Pelakon yang serius dan gigih diperlukan.
Awak, Kevin.
Saya nak awak lakonkan watak utama.
Alamak! Awak tentu...
-Maaf. Awak. -Saya minta maaf, encik.
Mark Wahlberg takkan tengking pelayan parti.
Saya tak tengking.
Bintang aksi perlu keyakinan,
tak terganggu dengan hal remeh yang mengganggu orang biasa.
Ya, saya tak terganggu.
Tak terganggu langsung.
Kalau awak betul-betul nak watak ini, saya nak awak hadiri program latihan.
Semua bintang aksi terbaik dah melaluinya.
Sesuatu seperti Sekolah Bintang Aksi?
Stallone. Van Damme.
Steven Seagal, Jackie Chan... Mereka semua alumni.
Saya anggap semua lelaki itu ada tarikan tersendiri.
Awak ingat Matt Damon sebelum dia jadi Jason Bourne?
-Ya, dia baru saja menang Oscar. -Saya pun sama.
Program ini menukar Matt Damon
untuk memegang watak utama yang dihormati di seluruh dunia.
Dengan segala hormatnya, saya tak perlukan itu.
Saya tak perlu semua itu. Saya dah sedia.
Saya dah sedia sekarang.
Di bawah sini!
Awak tak rasa perlukan latihan,
awak nak watak itu sekarang.
Watak baharu awak sedang menunggu di atas bumbung itu.
Pergi dapatkannya.
Alamak!
Tolong! Tolong saya!
Bagusnya.
Dia buat adegan terkenal, "Tolong saya" daripada Ride Along 2.
Tolong!
Kev, saya tak suka idea awak memandu entah ke mana-mana
-untuk pergi ke... -Sekolah Bintang Aksi.
Betul, ya. Itu, Kev. Mungkin patut tunggu lagi.
Studio akan lupa betapa teruk kesilapan awak
-dan tawarkan watak teman samping baharu. -Tak, inilah masa saya bersinar.
Awak percaya saya, betul?
Betul?
Danny? Awak percaya...
TIADA RANGKAIAN MENCARI...
Aduh. Isyarat tak guna.
Tidak.
SEKOLAH BINTANG AKSI RON WILCOX
"Ron Wilcox?"
Tak guna.
Kuatkan semangat, Kevin.
Jadi Pemenang Anugerah Academy, Matt Damon.
Turun dari kereta saya.
Helo?
Ada sesiapa di sini?
Claude Van De Velde hantar saya.
Beritahu saya perkara sebenar. Kenapa awak datang?
-Kenapa datang? -Di mana anak saudara saya?
-Kawan. -Mana anak saudara?
Manalah saya tahu dia di mana.
Hei, maaf.
Awak tak percaya saya?
Awak bunuh anak saudara saya, Rodrigo.
Tak guna!
Saya tak bunuh Rodrigo.
Awak bawa duit? Saya ada barang.
Saya tak tahu Rodrigo di mana. Mungkin dia bersama ibu awak.
Latihan dah bermula.
Okey.
Ayuh. Lakukannya!
-Ayuh. Pukul dengan kayu itu, tak guna! -Hei!
Awak nak cari pasal?
Cubalah lawan.
Hei, siapa awak? Kuat, ya?
Tepat sekali, saya orang kuat.
Kuat Philadelphia Utara.
Saya Kevin...
Apa yang berlaku?
Inilah Sekolah Bintang Aksi Ron Wilcox.
Saya Ron Wilcox. Itu pelajaran pertama awak.
Kepala dihentak kayu pemukul?
Naifnya awak.
Alat prop daripada plastik saja.
Bukan plastik.
Saya pernah dipukul. Saya tahu rasa logam.
Baik. Hei, En. Van De Velde suruh saya beritahu dia
jika awak merungut tentang sesuatu yang terlalu susah.
Tidak. Saya bukan merungut.
Tidak. Saya suka begitu.
Hebat rasanya. Saya rasa teruja.
Bagus. Mari tinjau sekeliling.
-Ya. -Mari.
Tempat ini dulunya rumah sembelih hingga tahun 70-an.
Menurut legenda, haiwan memberontak terhadap penyeksa mereka
-dan mereka sembelih manusia. -Oh, Tuhanku.
Kawan saya, Charles Norris, awak kenali sebagai Chuck.
Dia perlukan tempat berlatih. Saya membeli tempat ini dan melatih dia,
itulah sebabnya sekarang dia mantap.
Ya.
Dia hampir mati di sini.
Begitulah Sekolah Bintang Aksi Ron Wilcox bermula.
Singkatannya, SBA Ron Wilcox.
Apa awak kata tadi?
Matt Gam... Matt Damon datang ke sini?
Matty! Hebat!
Matt Damon. Sebelum dia jumpa saya, dia pelakon tak dikenali di New England.
Dia tak hebat. Beratnya kurang daripada 100 paun.
Ini Matt Damon yang sama?
Tentulah. Matt Damon.
Okey. Ya, awak katakan yang...
Tiada telefon hingga tamat pengajian.
Saya uruskan empayar, malangnya, saya perlu...
Baik. Saya nak hubungi En. Van De Velde dan cakap,
"Dasar telefon tak berkesan. Dia tak sukakannya."
Saya tahu tindakan awak seterusnya.
Awak akan hubungi Hollywood. Awak akan cakap, "Helo?
Sekolah Ron susah untuk saya. Saya nak dadah lagi."
-Bukan. -Cakap, "Saya Kevin Hart,
saya nak kaviar dan champagne lagi."
Saya nak cakap dengan staf saya.
Tak mengapa, tapi saya tetap menyimpannya.
Okey.
Okey, sehingga tamat pengajian,
awak dilarang melawat dunia luar.
-Awak akan tinggal di sini. -Apa?
Awak ada katil, tandas dan singki.
Semua kemudahan moden.
Okey. Ini sepatutnya menguatkan saya.
Okey, saya faham.
Ya, bagus juga.
Aduh, itu terlalu bagus.
Peraturan nombor dua, jangan berasmara di sini.
Walau apa pun caranya.
Siapa lagi di sini?
Cuma saya.
Lampu padam dalam 20 minit.
Jadi, dua lelaki Colombia yang pukul kepala saya tadi
-ialah pelakon, betul? -Ya, betul.
Okey. Peraturan nombor tiga.
Apabila di tempat ini, nama awak bukan lagi Kevin.
Awak Ejen Hart dan awak panggil saya
Ron Wilcox, atau Ron, atau Wilcox atau Jurulatih Ron.
Saya suka Jurulatih Ron.
-Saya panggil awak... -Ejen Hart.
-Betul. -Betul? Saya sedang buat.
Saya anggap ada sebab awak suruh saya pakai jaket FBI ini.
-Apa halnya? -Hei, boleh tolong saya?
Boleh.
-Kevin, tolong ambilkan kerusi itu. -Ya.
-Bolehkah? -Kerusi ini?
Tak boleh! Jawab jika dipanggil dengan nama Ejen Hart saja.
Tak guna!
Awak baru cakap. Habislah saya. Maaf, saya takkan buat lagi.
-Kenapa tak panggil saya Kevin? -Okey.
Seumur hidup awak, pernahkah dengar
pelakon utama bintang aksi bernama Kevin?
-Kevin James dalam Mall Cop? -Tidak. Kevin itu nama orang lemah.
Ethan Hunt, itu nama bintang aksi.
Tom Cruise ialah alumni saya.
Selama sembilan tahun, dia cuma menyahut apabila dipanggil Ethan Hunt,
sama ada sedang dirakam atau tak,
di bilik mandi atau di tandas,
berasmara atau tak.
Okey, saya faham, Jurulatih Ron.
Awak betul-betul faham?
Harap begitulah.
Demi awak, sebab hidup awak bergantung kepadanya.
Okey, pelajaran seterusnya. Setiap pelakon utama perlu tahu cara
meluru ke bangunan terbakar dan selamatkan orang tak dikenali.
Alamak! Bagaimana awak lakukan itu?
Orang tak dikenali yang kita akan selamatkan hari ini
ialah bintang aksi kita, Kevin Kecil.
-Sayakah orangnya? -Saya tak nampak persamaannya.
Awak bergurau dengan saya?
Dah lama kami ada patung ini.
Tidak!
Itu ayat saya. Saya sebut dalam 12 filem.
-Ejen Hart, adakah awak narsisis? -Tidak.
-Awak rasa dunia ini awak punya? -Itu bukan...
Tengok diri awak dan tengok dia.
-Sebab itu... -Tengok awak dan dia.
-Awak nampak apa-apa persamaan? -Memanglah ada!
Okey, baiklah. Mungkin saya gila.
Tolong! Tolong saya! Oh, tidak!
Keselamatan ketika lagak ngeri adalah sangat penting.
Ya, itulah sebabnya awak guna pelagak ngeri.
-Cakap elok-elok. -Tak, orang lain.
Bukan saya. Orang-orang lembik. Saya tak...
Okey, jaket awak perencat api.
Maknanya jika disambar api, usah panik.
Saya akan masuk dan keluarkan awak.
Awak akan... Saya rasa lega mendengarnya.
Apabila awak sedia, meluru masuk ke dalam rumah,
cari mangsa dan bawa dia ke tempat selamat.
Apa?
Apa yang awak buat?
Memotivasikan diri.
Panas!
Panasnya!
Awak di mana?
Oh, Tuhan! Saya tak nampak apa-apa!
Kev Kecil!
Tumpang tanya.
Awak Ron Wilcox?
Helo. Apa khabar?
-Jordan King. -Kami menunggu awak.
-Tolong saya! -Saya jaga awak!
-Saya jaga awak, Kev Kecil! -Tidak!
Saya nak selamatkan awak.
Tolong saya! Tidak!
-Kenapa? -Tolong saya!
-Siapa itu? Apa... -Tidak!
-Panasnya!
Bangun.
Ya, saya sangat gementar. Saya tak pernah berlakon filem aksi.
-Saya nak buat yang terbaik di sini. -90 peratus adalah mental.
Awak tentu hebat. Saya dah tahu.
Alamak. Dia okey?
-Tuhan. -Tolong saya...
Dia tak boleh ditinggalkan langsung.
-Aduh. -Padamkan saya!
Padamkan api saya!
Dia okey?
Dia okey.
Gal Gadot berlatih dengan saya, dia terbakar selama 12 minit.
Dia padamkan sendiri guna selimut.
Lelaki ini bertahan 12 saat.
Awak anggap ini lucu?
Pelakon lelaki utama mesti belajar untuk tak risaukan hal remeh.
Hal remeh?
-Saya terbakar, Jurulatih Ron. -Hei!
Sudahlah.
Ada wanita dan saya nak awak jumpa dia.
Ejen Hart, ini Ejen Jordan King.
-Teman sebilik awak. -Gembira jumpa awak.
Terima kasih.
Jelaskan sebab dia dapat pengenalan yang bagus ini.
Kenapa dia tak dipukul di kepala?
-Bila awak nak pukul dia? -Apa?
Apabila dia buat hal begini,
saya abaikan dia apabila dia mula mengeluh.
-Mari tinjau sekeliling. -Okey.
Ini dulunya rumah penyembelihan sehingga tahun 70-an.
Saya nak sebut peraturan nombor dua.
Jangan ada hubungan asmara di sini.
Ya, itu bukan masalah.
Saya tak rasa itu akan berlaku.
Saya tahu awak perlu menyebutnya. Tak mengapa. Kami baik.
Baik, berehatlah. Santai,
kita jumpa di tempat latihan di luar dalam masa 20 minit.
-Terima kasih, Ron. Awak terbaik. -Hei, sama-sama.
Dia sosiopat.
-Apa maksud awak? -Apa maksud saya?
Awak betul-betul nak tahu?
Saya datang semasa keadaan tegang.
Ada lelaki di sini tuduh dia bunuh lelaki bernama Rodrigo.
-Rodrigo? -Ya, Rodrigo.
Nampak semuanya. Kali pertama berjalan masuk,
kepala saya dihentak pemukul. Bukan plastik, tapi pemukul logam.
Hari ini pula, dia biarkan saya terbakar.
"Biarkan saya terbakar."
Kenapa awak perlu sebut begitu? Ya.
"Biarkan saya..."
Begitu rupanya.
Jika awak perlahankan, bunyinya macam tak betul,
tapi awak faham maksud saya. Betul-betul berlaku.
Saya minta maaf. Telefon saya tiada. Tempat ini pelik.
Fikiran saya mula bercelaru. Mungkin saya akan jadi gila.
Entahlah.
Teruknya.
Air yang teruk.
Ya. Tak guna.
Awak tak bersendirian lagi.
-Jadi... -Mungkin, tapi...
Saya kenal awak?
Ya.
Aduh! Awak gadis sitkom dengan robot itu.
Robot butler. Pernah berdebat dengan butler.
"Pergi dari sini, Bagaimana, "Butler murahan?"
-Ya. -Ya.
-Saya orangnya.
Dululah. Saya baru berhenti.
Kathryn Bigelow tawarkan saya watak utama filemnya
yang penting. Yalah, filem aksi wanita setakat ini hanya ada tiga.
Ada banyak lagi, tapi tahniah.
Awak nak sebut filemnya?
Ada banyak. Ada Wonder Woman.
Ada Black Widow.
Tajuk filem namanya ada wanita...
Dengan...
Dia...
Ya, tiga saja.
Semuanya bergantung kepada sekolah aksi ini.
Cuma perlu buktikan kepada Ron yang saya cukup cergas.
Tak perlu buktikan kepada sesiapa. Awak cergas.
Semasa awak berjalan masuk, saya kata, "Mantap."
Bukan begitu.
Bukan nada begitu.
Saya tak maksudkan begitu.
-Saya nak berlatih. Bukan buat kawan. -Ya.
Saya jujur saja.
Kita datang atas sebab yang sama, betul?
-Lupakan sahabat. -Bagus.
Ya.
Boleh saya gunakan tandas?
Buatlah apa yang perlu. Di sana.
Ya. Saya nak awak...
Nak buang air besar.
Dalam pelajaran ini, kita akan fokus dan meninjau motivasi bintang aksi.
Ejen King, apa motivasi awak?
Selepas penyamaran di Paris, saya pergi ke bilik bawah tanah di Louvre
dan saya menggagalkan pencurian artifak Mesir kuno
ketika saya didatangi ejen yang jahat.
Bagus. Ejen Hart?
Didatangi? Agak kasar.
Apa hal?
Fokus.
Kemudian...
Okey. Saya seorang ejen.
-Ya. -Saya seorang ejen.
Pada asasnya saya pergi... Saya perlu jemput Ejen King.
Saya perlu menggoda Ejen King di bilik bawah tanah Louvre dan...
Cuma soalan. Adakah ini fiksyen peminat James Bond?
-Mula. -Apa...
Ejen King.
Siapa yang nak tahu?
Ejen Hart.
Nanti dulu.
Awak dalam bahaya.
Awak hanya selamat jika ikut saya ke bilik tidur.
Goda dia, tak guna!
Goda dia! Umpan dia ke dalam kereta.
Naik kereta.
Naik.
Miang.
-Apa semua itu? -Cantik!
Teruskan.
Apa maksud, "Teruskan"?
-Awak ada masalah? -Ya, ada masalah.
-Apa itu? -Dia Bruce Lee dan saya si miang.
Terlalu mencabar untuk awak goda dia. Betul?
Ya, betul. Apabila awak buat saya macam...
Saya faham tindakan awak. Awak cuba buat saya marah?
Takkan berkesan. Saya takkan masuk perangkap.
Saya takkan lawan pakar jujitsu ini dengan kata-kata seksi.
Awak nak perubahan motivasi?
-Ya. -Okey. Ini motivasi baharu untuk awak.
Dia perisik Rusia yang berpura-pura jadi ejen FBI.
Bunuh dia guna benda ini.
-Itu pisau prop, betul? -Boleh sentut.
Pergi ke sana dan ajar dia.
Barulah betul.
Awak kata dia perisik Rusia. Betul?
Okey. Saya tak suka.
Tumpaskan perisik.
Alamak! Tak guna.
Hai, saya akan tikam awak sebentar lagi.
Tunggu! Ini pisau prop.
Apa?
Awak perlu menjiwainya, buat macam betul.
Tak guna!
Apa?
Darah sebenar.
-Oh, Tuhan! -Apa awak buat dengan dia?
Apa awak buat dengan dia?
Maaf. Saya ingat... Awak kata pisau boleh sentut.
Saya kata praktikal.
Pisau yang praktikal. Ini pisau sebenar.
-Oh, Tuhan. -Dia pengsan.
-Alamak. -Saya perlu jahit dia.
Saya ada kit perubatan.
-Biar saya ambil. -Jangan!
-Pergi ke bilik. Awak dikurung! -Tidak. Biar saya ambil.
Jangan!
Pelajar dilarang masuk ke pejabat saya.
Saya kata pejabat saya kawasan larangan.
Kalau awak ingkar lagi, lain kali saya baling pisau itu,
tengkorak awak yang kena.
Hei.
Saya bawakan sarapan untuk berdamai.
Makanan di sini sukar. Almari penuh dengan jerki daging.
"Macho Man" Randy Savage adalah alumni di sini,
dia tinggalkan semua bekalan makanannya kepada Ron, jadi...
Nak Slim Jim?
Nak sarapan dengan saya?
Sudah tentu.
Jerki untuk dua orang.
Saya nak minta maaf.
-Saya tak berniat... -Tikam saya?
Saya tak nak guna perkataan itu.
Begini, Ron gila.
Saya serius. Dia gila.
Gila teruk.
Saya yakin dia bunuh lelaki bernama Rodrigo
dan cuba bunuh saya kerana menghampiri pejabat dia.
Melihatkan tangan awak, saya tahu awak fikir saya tipu.
Dia kata boleh sentut.
Ya, saya pernah keluar dengan lelaki macam awak. Sentiasa salah orang lain.
Itu tak betul. Langsung tak betul. Apabila saya silap...
Tak patut sebab saya tak pernah salah.
Jika saya salah, tiada masalah untuk saya mengakuinya.
Cuma bukan dalam hal ini. Dia kata, "Boleh sentut."
Saya agak gembira awak tikam saya.
Ini lencana kehormatan.
Saya dengar apabila Jason Statham datang ke sini,
dia ditikam di jantungnya.
-Dia selamat? -Rakam Transporter selepas seminggu.
Apa hal?
Mereka tikam dia di jantung?
-Ya, menembusinya. -Aduh.
Mungkin saya silap kerana datang ke sini.
Mungkin tak sesuai untuk saya.
Jadi, baliklah saja.
Baliklah. Saya pasti ada wira sebenar perlukan teman sampingan bodoh.
Okey, pedasnya.
Saya sangka awak akan kata
saya perlu bertahan dan latihan ini bagus untuk saya.
-Itulah yang saya fikir. -Nak saya cakap apa?
Jika perlu motivasi tambahan untuk berlakon dalam filem Claude Van De Velde,
awak salah bidang.
Ini mungkin satu-satunya peluang saya untuk jadi bintang aksi terkenal,
maka saya takkan sia-siakannya.
Saya akan buat apa-apa saja.
Betul cakap awak.
Memang betul.
Saya perlu berhenti merungut dan mengeluh.
Saya perlu jadi berani.
Begitulah.
Ketika mula bentuk sekolah latihan ini, melatih bintang aksi,
setiap adegan lagak ngeri adalah praktikal,
atau Kevin mungkin kata, "boleh sentut."
Sangat bagus. Hebat sekali.
-Tak lucu. -Namun, industri dah berubah.
Awak tak boleh jadi bintang aksi tanpa tahu tangani layar hijau.
Saya sangat biasa dengan layar hijau.
Saya dah buat 15 filem yang menggunakan layar hijau.
Manakah filem yang awak jadi pelakon utama?
Sesiapa boleh gunakan layar hijau, pura-pura dimakan naga grafik komputer.
Aduh, Kevin Kecil pun boleh buat.
Tidak!
Siapa yang ada masa untuk dandan dia macam saya?
-Sangat... -Soalan.
Apa yang pelakon utama wanita atau lelaki
boleh buat di layar yang teman sampingan tak boleh buat?
-Menang perlawanan. -Bunuh orang jahat.
Berasmara.
Pelajaran hari ini ialah bercinta.
Ya!
Di layar hijau? Kita akan buat itu di layar hijau?
-Betul. -Bagus.
Menambah kesan ke katil dan dinding dan menghebatkannya.
Beginilah. Saya tak nak buat adegan asmara dengan dia.
Tak mengapa. Saya pun tak nak buat dengan dia.
Apa yang lucu?
Tengoklah diri awak, kemudian tengok dia.
Tengok awak, kemudian dia.
Awak pula, dia pula.
Tak faham lawak itu. Apa yang saya tak faham?
Biar saya ubah sikit.
Tengok diri awak, kemudian pandang dia.
Tengok awak, kemudian dia.
Boleh kita hentikan?
Okey, mari bincangkan motivasi.
Baik. Selepas hampir saling berbunuhan,
Ejen Hart dan Ejen King menyedari bahawa mereka di pihak yang sama.
Selepas mematikan bom
di puncak pencakar langit sewaktu gempa bumi,
awak menemui keghairahan terhadap satu sama lain.
Kami di puncak pencakar langit sewaktu gempa bumi?
Ya! Tak guna!
Awak pelakon paling bodoh pernah bekerja dengan saya.
Ayuh! Mula!
-Wayar merah atau biru? -Wayar merah.
Awak pasti?
-Ejen Hart, awak pasti? -Saya tak tahu.
Gempa bumi! Bangunan runtuh!
-Okey. -Okey.
Bagus. Hebat.
Alamak! Nanti. Tunggu!
-Di mana awak? Nanti. -Kevin.
Nanti. Beri saya sedikit masa.
-Alamak. Okey. -Okey.
Baik, mari. Gempa bumi!
-Ya. -Mula.
Ejen Hart, saya tak percaya kita baru saja matikan bom.
Kita selamatkan ribuan nyawa, mungkin jutaan.
Gempa bumi ini tentu lebih kurang 7.5 magnitud.
Ini mungkin kali terakhir kita bersama sebelum mati.
Kucup tengkuk dia dan mula berasmara.
Apa? Nanti, kucup tengkuknya dan kemudian mula berasmara?
-Kucup tengkuknya dan mula berasmara! -Okey.
Saya lakukannya sebab itu...
Tak mengapa.
-Biar saya... Beri kepada saya. -Jadilah seksi! Buat sesuatu!
-Pegang kaki saya. -Beri kepada saya.
Awak tak pernah berasmara? Lakukannya!
-Itu bukan... -Kita perlu tegak.
-Satu saat. Itu saja. -Saya fikir... Ayuh.
-Mula! -Ejen Hart, kita tak boleh lakukannya.
Ini melanggar protokol biro.
Protokol memang untuk dilanggar.
Tolong! Jangan jatuhkan saya!
Jangan jatuhkan saya! Tolong jangan lepaskan!
-Saya pegang awak. -Jangan lepaskan!
Saya pegang awak. Janji.
Boleh zum masuk lebih dekat?
Tolong saya!
Terlalu muda untuk mati!
Lebih dekat, nanti mereka nampak kamera.
Okey, bagus. Tahan di situ.
-Saya pegang awak. -Bagus.
-Tolong! -Kevin, awak satu kaki dari lantai.
Awak tak boleh mengajar berlakon begitu.
Saya akan turunkan awak.
Okey, lampu padam 20 minit lagi. Jangan nakal.
Jangan berasmara.
Sekarang awak percaya? Dia psikopat.
Okey, kebetulan yang aneh apabila kabel awak putus.
Kebetulan? Tak logik.
Wayar itu cukup kuat untuk menampung berat gajah.
-Di mana telefon awak? -Dia merampasnya.
Kevin. Dia kata matikan lampu. Tak boleh keluar.
Dia bukan kaunselor kem saya.
Saya nak ambil telefon saya semula
dan saya nak jenguk pejabat dia yang dia larang saya tengok.
Kevin, jangan.
-Ronnie, sayang! -Kawan.
Duduklah.
Tolong paparkan babak 12.
Duduklah.
-Ini idea yang teruk. -Ini idea yang baik.
Wilcox takkan bunuh saya di depan awak.
Mari. Itu pejabat dia. Jom.
Baik.
Tak guna!
Awak ada sepit rambut?
Ya, ada pada sanggul kepala saya.
Okey, buat perangai. Biar saya cari kelip kertas. Tumpang lalu.
Nanti, awak tahu cara buka mangga?
Dilahirkan dan dibesarkan di Selatan Chicago.
Itu bukan Philadelphia Utara, tapi saya tak kisah.
-Dapat. -Hei.
Di mana awak? Oh, Tuhan!
Tak guna! Saya tak nampak apa-apa.
-Di mana awak? -Tolong saya!
-Saya dapat awak, Kev Kecil! -Alamak!
-Tolong! -Panasnya!
Awak memang betul. Sungguh asli.
-Dia tak tahu pun yang dia dirakam. -Betul.
Dah lama saya mencari gaya cinéma vérité
bagi aksi ganas realistik pembuatan filem.
Inilah impian saya, unikorn saya.
Saya cuma perlukan pelakon yang lemah,
dikecam ramai dan takut dilupakan.
Takut dilupakan.
Terima kasih, Kevin.
Awak anugerah.
Terima kasih.
Ada soalan untuk babak esok?
Tiada, Claude. Saya sangat...
Saya penat betul!
Saya patut balik ke set.
-Selamat malam. -Ya.
-Saya sukakannya. -Terima kasih.
Sekali lagi.
Hei, boleh saya tanya awak?
-Boleh. -Awak ingat tadi,
ketika kita sedang rakam babak di layar hijau,
sejurus sebelum kabel terputus?
Nampaknya awak macam meminati saya.
Itu namanya berlakon.
Awak berlakon seperti nak mengucup saya?
Ya.
Ayuh.
Tak guna, curi barang saya.
Hobbit katik tak guna.
-Dapat apa-apa? -Tidak. Awak?
Dia ada laci penuh gambar muka lama.
"Jurulatih Ron, awak cahaya dalam kegelapan jiwa saya."
Apa maksudnya?
-Kita patut beredar segera. -Tak, jangan.
Ada sesuatu yang dia tak nak kita tengok. Cari benda itu.
Mungkin ada bahagian rahsia.
Jumpa.
-Berjaya. -Wah.
Nah, satu lagi mangga untuk awak buka.
-Apa kandungannya? -Entah.
Sesuatu yang dia tak nak sesiapa jumpa.
Alamak!
Si leprechaun. Siaplah awak.
Menarik.
Saya tahu awak berdua berpura-pura tidur, saya tak kisah.
Mungkin itu lakonan terbaik
yang awak akan lakukan dalam seumur hidup.
Terutamanya awak, Ejen Hart.
Tapi jika saya tahu ada antara awak, tinggalkan katil ini tanpa kebenaran saya,
awak akan menyesal kerana menjejakkan kaki
di Sekolah Bintang Aksi Ron Wilcox.
Kalau awak tak pura-pura tidur, awak akan bangun.
-Aduh. Nyaris-nyaris saja. -Betul.
Kevin, buka nanti. Kita sepatutnya berada di pentas suara.
Hampir berjaya. Tunggu sebentar.
Tak guna.
Saya dapat buka.
Seutas rantai leher.
Ada tertera "RBG."
"R" untuk Rodrigo. Lelaki yang dia bunuh.
Aduh, Kevin. Berhentilah.
Curi-curi letak balik di pejabatnya sebelum dia sedar.
Bangun. Mari pergi.
-Ayuh, mari pergi. -Tak guna.
Saya letak di tempat awak.
Baiklah, kelas. Hari ini menyeronokkan. Ini hari yang penting.
Ada kejutan besar untuk awak di sebalik pintu itu.
-Kita akan lihat cahaya matahari? -Bukan.
-Ada tekaan lain? -Harimau kumbang akan datang bunuh kami?
Awak semakin hangat.
Kenapa semakin hangat?
Protein selain jerki daging.
-Tengok ini. -Itu tentu hebat.
-Luar biasa. -Buah? Smoothie?
Josh Hartnett!
-Hei! -Hei!
Awas!
Lepaskan saya.
Alumni kegemaran saya.
-Kelas Minggu Ketiga April, 1999. -Jangan begitu! Itu...
-Jangan begitu. -Oh, Tuhan.
Mungkinkah awak terlalu cantik?
Ya. Awak kucup...
Awak banyak tersenyum.
-Bagus. -Apa yang awak cakap tadi?
Kev, saya gembira awak di sini. Ini akan ubah hidup awak.
Setelah tamat, saya membintangi Pearl Harbor, Black Hawk Down.
Hollywood Homicide.
-Yang terakhir tak perlu. -Saya tak dikenali waktu mula.
Berat saya hanya 100 paun.
Apabila tamat, saya rasa sukar ditandingi.
Saya terasa macam pemenang Anugerah Academy, Matt Damon.
Awak berlebih-lebihan.
Awak berdua bersembanglah. Ejen King...
-Ya? -...cakap hal motivasi.
-Selamat tinggal. -Gembira jumpa.
Kev!
-Bagaimana perkembangan setakat ini? -Tak bagus.
Tempat ini macam penjara. Awak faham?
Jurulatih Ron nak bunuh saya.
Itu cuma cara dia. Dia beruang teddy.
Dia bukan beruang teddy.
Tak sama langsung. Saya yakin dia bunuh seseorang.
Saya rasa dia bunuh raja dadah Colombia.
Saya rasa dia buat. Rodrigo pernah berada di sini.
-Awak buat saya ketawa. -Rasanya dia bunuh orang itu.
-Awak serius. -Ya, saya serius.
Saya intip pejabatnya dan jumpa cenderamata pembunuhan itu.
Ada rantai leher tertera "RBG."
Ron bunuh seseorang dan simpan rantai leher?
Macam Dexter?
Dengar cakap saya.
-Ya. -Kita perlu hubungi polis.
-Pihak berkuasa perlu datang. -Okey.
-Saya maksudkan FBI... -Apa yang awak bisikkan?
Tiada apa-apa. Kami bercakap tentang senaman kami.
Itu saja.
Apa khabar anak baptis?
Dia cepat membesar.
Tunjuk kepada saya.
-Anak pembaptisan? -Mari tengok.
Tengoklah dia.
Dia rindu Pak Cik Ronnie.
Beritahu dia Pak Cik Ronnie pun rindukan dia.
Hei. Kenapa awak nampak sedih?
Awak okey?
Saya baik.
Saya tak jumpa rantai istimewa saya.
Rantai yang saya tempah dengan RBG.
-Ruth Bader Ginsburg. -Tak mengapa.
Dia Hakim Mahkamah Agung kegemaran saya.
Saya suka pendapat berbeza dia.
Beginilah. Jika saya tahu ada orang mencurinya,
saya akan bunuh dia!
Hei, awak perlu berfikir positif.
Kita akan mencarinya. Pasti jumpa.
Saya janji tak lama lagi awak jumpa.
Hari ini kita buat lagak ngeri senjata api.
Kita ada Pegawai Hartnett, polis korup yang jadi penyangak.
Kita ada Ejen King
dan Ejen Hart.
Akhirnya awak jumpa dia di bengkel haram.
Inilah tempat tembak-menembak berlangsung.
-Ini pistol awak. -Bagus.
Jangan sesekali terima pistol begitu!
Mesti dari belakang.
-Awak hulur ke depan. -Itu ujian.
Awak gagal.
Senjata api ini berisi.
Jadi, tolong berhati-hati ketika mengendalikannya.
Bukan berhati-hati sebab peluru kosong, betul?
Bukan "berisi"? Peluru kosong, betul?
Tak, Jurulatih Ron. Saya tak terima.
Saya perlu pengesahan lisan bahawa peluru ini kosong.
-Apa pendapat awak? -Adakah peluru kosong?
Jangan begitu, Kevin. Fokus.
Saya sedang fokus.
Saya cuba nak selamat dan dia masih belum jawab ya atau tak.
Ya.
Ya. Awak dah dengar.
Okey, semua pergi pakai kostum.
Jumpa di sini sepuluh minit lagi. Kita mula menembak. Mari pergi!
Hei, apa yang awak buat? Pakai kostum.
Saya tak nak lakukannya.
Awak paranoia. Dia kata peluru kosong.
Pistol saya peluru kosong.
Saya jamin. Tapi percayalah, peluru pistol Josh yang betul.
Ron pernah cuba bunuh saya.
Dia mungkin sanggup mengambil nyawa saya.
Saya takkan buat. Cuba jadikan macam kemalangan.
Itulah yang dia akan buat.
"Kevin Hart terbunuh secara tak sengaja di Sekolah Aksi Ron Wilcox."
Tak naklah.
Mula-mula, Josh takkan buat begitu. Dia baik dan sensitif.
Dia tentu lembut.
Mungkin?
Ada apa di sana?
Saya percaya dia tak begitu.
Dia dan Ron memang rapat.
Bapa pembaptisan anaknya. Dia tak cakap pun.
-Mereka tahu saya ada rantai itu. -Letak balik.
Tak boleh, sebab dah terlambat.
Mereka tahu saya ada rantai itu. Sudah tak selamat. Saya perlu pergi.
Nak lupakan impian sejak sekian lama
sebab awak takut ditembak?
Lupakan impian itu.
Saya nak pergi.
Awak ada pilihan.
Ikut saya.
Tak boleh.
Maafkan saya.
Ini peluang saya.
Saya faham.
Ini peluang awak dan awak berhak.
Okey.
Bagus.
Pusing ke arah lain.
-Satu, dua, tiga. -Mula.
Ya!
Bodoh!
Di mana kereta saya?
Biar betul.
Tak guna!
Dia rosakkan kereta.
Dia rosakkan kereta hebat saya.
Kevin!
Di mana awak?
Keluar, walau di mana pun awak.
Tak guna!
Tupai tak guna!
Tak guna!
Pergi dari sini!
Pergi, tupai!
Tak guna.
Lebih baik awak pergi. Awak dengar saya?
Saya tak takut awak.
Duduk saja di sana sebelum awak cedera.
Jika datang ke sini, awak akan kena. Tak guna.
Saya takkan alihkan pandangan daripada awak.
Saya dah sasarkan awak.
Berundur!
Hutan bodoh.
Syukurlah.
Maaf.
Apa khabar?
Awak tahu awak menceroboh.
Ya.
Tak, saya tak tahu.
-Tapi saya... -Ada tanda diletakkan di sana.
Cuma tertera dua perkataan.
"Jangan"
dan "menceroboh."
Ya, saya nampak sekarang.
Saya nampak sekarang. Tak nampak ketika masuk.
Papan tanda membelakangi saya sewaktu datang.
-Jadi, saya tak nampak. -Awak...
Budak bandar, bukan?
Saya lelaki bandar, bukan budak.
Boleh kata budak lelaki. Mana satu awak suka?
Hutan tak selamat untuk budak bandar.
Apatah lagi lelaki bandar.
Okey.
Saya akan cakap sajalah.
Babak umpama filem Deliverance ini,
hebat sebab ia berkesan.
Apabila berjaya, awak puji mereka.
Saya tak selesa, tuan.
Sebenarnya saya takut, okey?
Biar saya tolong suasana ini dengan beritahu sebab saya di sini.
Saya cuba guna telefon.
Awak ada telefon? Saya guna sekejap dan keluar dari sini.
Dua minit.
Saya waras.
Saya sangat waras.
-Lelaki itu cuba bunuh saya. -Malang sekali.
Malang?
Dengar saya, Danny. Dia cuba bunuh saya.
Betullah sangat.
Kev, dengar.
Saya ada berita penting. Sedia?
Pound Pups 4.
Mereka nak awak jadi suara Reggie.
Seekor goldendoodle yang bijak, cepat marah dan suka buat kerosakan.
-Mereka terus mahukan saya? -Ya.
Bayarannya tak banyak,
tapi ini mungkin watak yang bawa awak kembali mesra
dengan dewa komedi.
"Hei...
Hei. Saya... Hai!
Hei, saya Reggie,
goldendoodle dan saya sedia untuk buat kerosakan."
Nampak? Awak genius.
Hebat.
Saya dalam filem sekarang. Saya tengah tonton.
Biasanya kita
tawar-menawar perjanjian yang lebih baik dan lain-lain.
Kita patut pilih yang ini. Apa pendapat awak?
Tak, jangan mengeluh. Bergembiralah.
Ini bagus, Kev.
Tak guna!
Awak menangis?
Kenapa sampai jadi begini, Danny?
Kenapa?
Cakaplah.
Berhenti mengkritik diri sendiri.
Awak buat silap.
Cuba jadi sesuatu yang lain.
Sekarang awak tahu awak bukan wira aksi.
Awak setuju dengan Pound Pups 4?
Tolong!
Tolong saya!
Saya tersangkut!
Kev?
Saya perlu pengesahan lisan.
Jangan biar peluang ini terlepas.
-Tolong saya! -Kevin, goldendoodles.
Awak suka anjing, Kevin!
Tolong saya!
Kevin!
Tolong saya!
-Tolong! -Hei!
Hei, awak okey?
-Tidak... -Tak guna!
...jek saya patah!
-Aduh! -Himpit dada saya.
Saya tak boleh bernafas.
Saya akan panggil seseorang sekarang. Okey?
Saya panggil seseorang.
Hei!
Okey, ayuh.
Saya perlu angkat trak ini.
Saya perlu angkat trak ini!
Angkat trak ini.
Ayuh, Kevin.
Okey. Sedia? Tiga, dua, satu.
Saya sedang lakukannya!
Awak okey?
Bernafas.
Perlahan-lahan.
Perlahan-lahan. Baik.
-Bertenang untuk bernafas kembali. -Oh, Tuhan.
-Awak baru selamatkan saya. -Tidak.
Ya. Awak macam Rambo sebenar.
Rasanya begitulah.
Bagaimana saya boleh membalas jasa encik?
Encik? Tidak.
Nanti, awak tak kenal saya?
Awak tak cam saya daripada filem, TV? Komediri?
Tidak.
Nama saya Hart.
Ejen Hart.
Awak tahu jalan pintas ke Sekolah Aksi Ron Wilcox, betul?
-Hartanah Wilcox? -Ya.
Ya, ejen.
Ikut jalan itu akan menuju ke sana.
Okey.
Saya akan ikut jalan itu sebelum matahari terbenam.
Lupakan. Awak tak perlu berjalan.
Oh, ya.
Bagaimana?
Luar biasa. Kami dapat rakam.
Baik. Itu penamat treler menakutkan.
Syabas, semua.
Berhenti!
Tak guna! Berhenti!
Tak guna.
Chitty chitty bang bang!
Tidak!
Tak guna!
Aduhai, Jordan. Awak tak bergurau.
Dia betul-betul fikir kita gunakan peluru hidup. Kev?
-Awak beritahu dia? -Maaf. Kelakar.
Tak kelakar sebab lelaki di belakang sana itu gila.
Awak gila, Jurulatih Ron.
Awak tahu tak?
Mungkin saya gila.
Saya patut bunuh awak saja.
Jangan, Ron. Nanti!
Biar saya bunuh dia.
-Hentikan. -Jangan, saya!
Hentikan. Berhenti!
Beginilah. Mainlah jika awak nak. Teruskan.
-Habiskan semuanya. -Baik.
Sekarang kita berseronok.
Awak mulakan.
Alamak!
Alamak.
Mungkin ada peluru betul.
Teruknya awak.
-Saya gila. -Tak guna!
-Jangan. -Oh, Tuhan.
Josh, berhenti. Ini mengarut.
-Dia cuba bunuh saya. -Apa masalah awak?
Saya dah minta maaf.
Bila awak minta maaf?
Rasanya sudah.
Awak rasa awak dah minta maaf?
Awak tahu tak?
Mungkin saya akan minta maaf kalau awak pulangkan rantai saya.
Itu pun dia.
Saya ambil rantai itu jadi awak cuba bunuh saya!
-Mengaku sajalah. -Kev, bertenang.
Kami cuma berseronok sikit. Tiada sesiapa cedera.
-Olok-olok? -Ya, olok-olok.
Saya rasa lebih baik sekarang.
Awak tahu ia olok-olok, Jordan?
Saya tak tahu.
-Tak tahu. -Tak nak terlibat.
Tak nak terlibat?
Keadaan tegang sekarang. Mari berehat.
Rehat. Minum air dan makan jerki daging.
Kita berkumpul sebentar lagi.
-Saya tenang. -Tenang?
-Saya tenang. Mari. -Peluk dia.
-Peluk saya. -Tak nak.
-Ayuh. Saya sayang awak. -Itu hebat.
Bagaimana awak sayang saya?
Bagaimana orang sayang orang lain?
Apa?
-Itu mendalam. -Soalan yang bagus.
Kami akan rindukan awak.
Saya pun rindukan awak.
Dia biarkan kita lihat siang hari macam kita bebas.
Saya tak pernah kata awak tak boleh pergi.
Imaginasi awak agak kuat.
Dulu kereta saya di sini,
tapi sekarang kereta saya di dasar jurang.
Awak rasa saya bayangkan?
Ya, awak tahulah, ini negara dadah.
Mungkin ada kaki dadah berlumba.
Sekejap lagi baliklah.
Saya lupa kaki dadah suka memandu.
Kita akan baik-baik saja.
-Ya. Bagaimana... -Saya tenang.
Hei, saya tahu ini sukar untuk awak.
Hanya tinggal beberapa hari lagi.
Nasihat saya, belajar sebanyak mungkin daripada dia.
-Berseronoklah. -Terima kasih, Josh.
Jumpa lagi, Kev.
-Saya sayang awak. -Saya pun sama.
Jordan.
Selamat tinggal.
Apa itu?
Ejen Hart, saya nak beritahu sesuatu.
Saya tak rasa nak lakukannya, Jurulatih Ron.
Beginilah.
Saya minta maaf tentang peluru hidup itu.
Saya kesal.
Itu saja yang saya mahu.
Saya cuma mahu permohonan maaf.
Saya tahu.
Awak sebut kepada saya bawa perbezaan besar.
Saya minta maaf sebab tuduh awak cuba bunuh saya dan orang lain.
Peluklah saya.
Terima kasih.
-Terima kasih. -Kamu semua...
-Ya? -Siapa itu?
Alamak!
-Masuk ke dalam! Ayuh. -Apa itu?
-Tak guna! -Ayuh! Tak guna!
Alamak!
Itu bom!
Apa yang berlaku?
Ron, saya tak tahu babak ini. Mana satu skripnya?
Tiada dalam skrip.
Tidak. Katakan awak bergurau. Katakan itu lagak ngeri.
Kita tak lihat Josh Hartnett meletup.
Bukan lagak ngeri!
Tiada dalam skrip!
Josh Hartnett dah mati!
Alamak, habislah saya.
Habislah saya!
-Apa yang berlaku? -Okey.
Apa yang sedang berlaku?
Okey, Kevin. Jangan marah.
Jangan marah. Tapi semua ini,
selain daripada hal yang menimpa Josh Hartnett,
-telah dirancang. -Kenapa dengan loghat itu?
Saya sedang berlakon. Maaf!
Saya bukan dari Chicago. Saya dari Essex!
Claude Van De Velde mahukan awak yang paling asli.
Jadi, dia sembunyikan kamera di sini
untuk rakam lakonan, lagak ngeri dan semuanya.
Tapi hal yang berlaku bukan sebahagian daripadanya, itu gila.
Biar betul!
"Biar betul?"
Itu yang awak nak beritahu saya? "Biar betul?"
Cakap dengan suara biasa.
Baiklah... Tidak, dah hilang.
-Saya serabut. -Siapa buat begitu?
Siapa buat orang begini?
Tak guna. Awak okey?
Oh, Tuhan. Bodohnya saya.
-Apa yang saya fikirkan? -Apa semua itu?
-Nak tahu apa yang berlaku? -Awak betul. Saya nak tahu.
Saya beli sedikit dadah, jual kepada orang yang salah.
-Apa? -Rodrigo marah
dan kami bergaduh. Kemudian saya tak sengaja terbunuh dia.
Awak bunuh Rodrigo.
-Ya. -Saya kata dia bunuh Rodrigo.
Rantai leher itu milik dia.
Saya teruk.
Saya akan terus masuk neraka.
Memang betul.
-Apa awak buat? -Claude!
-Apa awak buat, Ron? -Claude!
Claude, kalau awak menonton, hubungi polis sekarang.
Hubungi polis.
Encik Wilcox!
Tak guna!
Jasad anak saudara saya, Rodrigo, hanyut empat batu ke selatan.
Kebetulan, bukan?
Saya akan beri awak dua minit saja.
Dua minit untuk keluar dan berdepan saya macam anak jantan!
Jika tak, saya akan mula tembak bangunan
dan goreng awak macam chicharrón.
Sedarlah!
Tak boleh. Sudah berakhir.
Dengar, tak guna.
Inilah sebab lelaki tak boleh diberi tanggungjawab!
Kerjaya saya baru saja terbentuk menjadi sesuatu
yang saya usahakan seumur hidup.
Saya takkan mati kerana awak, bodoh!
Kita semua akan mati.
Tak guna.
Apa semua ini?
Semua orang bertenang!
Semuanya peluru kosong.
Hei.
-Jangan pukul. -Saya takkan pukul. Tengok...
ketika saya mula-mula masuk,
awak kata, "Kevin..."
Awak kata, "wira aksi tiada di sini."
Katakan tiada di dalam sini.
Awak kata ia di dalam sini.
Di dalam hati awak.
Awak pernah buat silap.
Salah satu kesilapan itu ialah membunuh anak saudara raja dadah.
-Tuhan! Saya bunuh dia, -Hei.
Saya bukan cuba buat awak kecewa.
Begini, saya tahu awak tahu...
Awak tahu ada wira aksi di dalam sana.
Saya tahu wira aksi sebenar itu gagah,
yakin
dan tak terpengaruh dengan hal remeh yang mengganggu orang biasa.
Mereka bertanggungjawab atas kesilapan mereka.
Keluarlah dan beritahu kebenaran.
Beritahu hal yang sebenar.
Katakan kematian Rodrigo tak disengajakan.
Awak tak sengaja. Berikan dia...
Beri ini kepada dia. Nah.
Beri kepada dia. Katakan awak nak baiki keadaan.
-Saya nak baiki keadaan. -Itu saja.
Katakan, "Nak baiki keadaan. Saya silap."
-Saya silap. -"Ini hal sebenar."
-Hal sebenar. -Itu saja.
-Saya buat silap. -Okey, awak cuma perlu
jadi wira aksi
yang awak nak lihat di dunia.
Terima kasih.
Beritahu hal sebenar.
Itu hebat.
Kawan!
Damai!
Tak sangka.
Betul-betul berkesan.
Kevin, awak baru selamatkan nyawa kita?
Tidak.
Saya baru tahu yang jadi wira bermakna mengaku salah sendiri.
Saya perlu belajar yang sama dalam hidup saya.
Saya gembira yang Ron juga boleh belajar hal yang sama.
Tak guna!
Biar betul?
Dia dah mati?
Ditembak banyak peluru. Rasanya dah mati.
Kita perlu periksa jika dia masih hidup.
-Dia dah mati. -Ya.
-Dia dah mati. Sahih. -Ya.
Mungkin jika kita terus senyap, mereka akan pergi.
Saya suka pelan itu. Ya.
Juan, Ortiz...
Kalau ada saksi, bunuh mereka.
-Saya benci pelan itu. Ayuh. -Kita perlu pergi.
Tak guna.
Tutup itu.
Tahan.
Kita ada peluru sebenar lagi?
Hanya ada peluru kosong.
Tak guna betul.
Adakah di sini semuanya prop?
Pisau yang saya guna untuk tikam awak?
-Boleh sentut, darah palsu. -Tak guna!
Biar betul!
Alamak! Lari!
-Kevin. -Ya?
Jika apa-apa berlaku dan kita gagal keluar hidup-hidup,
-saya cuma nak awak tahu... -Berhenti.
Saya pun cintakan awak.
Alamak. Awak nak cakap hal lain, bukan?
-Awak nak kata gembira kenal saya? -Ya.
Teruknya saya.
Kita akan mati. Awak boleh tipu saja.
Awak tipu sepanjang minggu.
-Tiada bezanya. -Maafkan saya.
Saya diupah untuk melakonkan watak dan mereka bayar saya banyak.
-Sangat banyak. -Awak tak menambah baik.
Awak menambah buruk.
-Awak dengar? -Mereka datang.
-Buat-buat mati. -Apa? Tidak.
Mereka nampak kita mati, mereka akan pergi.
Bagaimana kita mati?
Tak dengar. Saya tengah mati.
Apa...
Hei!
-Awak dengar? -Ya, saya rasa itu Ortiz.
Apa yang awak tunggu lagi?
Bodoh.
Bukannya susah.
Nak tendang saya? Rasakan!
Tendang saya dua kali. Memalukan saya.
Sepak saya...Tembak awak.
Setiap kali saya pandang. Awak asyik terbaring!
Mari pergi dari sini.
Nanti.
Mari.
Boleh menang menembak dengan raja dadah Columbia?
Tak, orang England tiada pistol.
Awak dari Philly Utara.
Apa yang awak buat?
Tak boleh ambil pistol begitu. Beri betul-betul.
-Ron tentu bangga. -Diam. "Ron tentu bangga.
Ron tentu bangga."
Tak guna!
Bergerak.
Tak guna!
Okey. Saya akan buat gangguan,
kemudian, awak tembak lelaki itu.
-Awak dah sedia? -Sudah.
Dalam kiraan tiga.
Satu, dua...
Nanti. Jangan kira begitu.
Terbalikkan. Begitu lebih baik bagi saya.
Tiga, dua, satu.
-Pergi. -Masa untuk pergi.
Tak guna!
Apa itu? Saya keluar!
Tak guna! Hampir dapat dia.
-Ya, awak berjaya. -Ya.
Dia isi semula.
Ikut saya, cepat.
Nanti. Tunggu saya.
Tak guna!
Tak percaya tak kena dia.
Saya dapat dia. Bidikan...
Bidikan senget.
Bukan, awak tak pandai menembak.
Kita perlu fikir.
Tentu ada sesuatu di sini yang kita boleh guna.
Apa yang kita tak boleh guna? Ini.
Saya kehabisan peluru.
Kevin, fokus.
Itu prop.
Ada banyak prop di sini.
Itu pun dia.
Tidak!
Dapat awak, tak guna!
Alamak!
Okey.
Pegang dia.
Awak sangka dah tamat, bukan?
Saya tak datang seorang diri.
Tak, saya bawa kawan bersama.
Biar saya kenalkan awak
kepada En. Tak Guna dan En. Naik.
-Kevin, diam! -Okey.
Banyak lagi nak cakap.
Tapi saya... Pegang si tak guna ini!
Tak guna! Saya ingat awak tahan kaki dia.
Tak guna! Ya...
kita dapat dia.
-Saya dapat dia. -Tiada "saya" dalam pasukan.
Tepuk ria. Mari keluar.
Mari. Awas langkah awak.
Awas langkah awak, mari pergi.
Dia tendang hidung saya.
Tak guna!
Lari.
Tunggu. Hei, tunggu sekejap.
Jordan, perlahan.
Itu tebing!
Alamak.
Cepat, kita perlu pergi.
Saya tak boleh lakukannya. Itu terlalu jauh.
-Maaf. -Demi Tuhan! Lompat saja!
Buat saja! Selamatkan diri!
Tidak! Kita sama-sama pergi dari sini. Cepatlah.
Tak guna!
Ayuh!
Aduh.
Cakaplah awak cintakan saya juga.
Entahlah. Kita baru nak berkenalan dan...
Ada perkataan terakhir sebelum otak awak meletup?
Jangan tembak.
Awak tak perlu buat begini.
Tak perlu.
Ya. Biar saya...
Kenapa buat begitu?
Cukup.
Berhenti.
Tengok waktu saya bunuh awak.
Tengok saya.
Saya tahu tiada apa-apa di atas sana.
Tak guna!
Baliklah. Saya pasti ada wira sebenar yang perlu teman sampingan bodoh.
Awak tak bersendirian lagi.
Saya pegang. Saya janji.
Kevin, fokus.
Saya hutang awak.
Saya akan datang kepada awak.
Lompatan mudah.
Tiga, dua, satu.
Ya!
Hei!
Mari.
Jordan, jangan. Ayuh, bangun.
Jordan, jangan.
Pandang saya.
Jangan mati. Saya takkan biarkan awak mati.
Ayuh, Jordan. Awak tak boleh...
Awak tak boleh mati. Bukan...
Ayuh, Jordan. Bangun! Jangan...
Jordan!
Saya melompat. Saya sampai ke sini.
Jordan?
Saya betul-betul melompat!
Betul-betul... Bernafas.
Syabas.
Itu penamat.
Syabas.
-Baik. -Penamat?
-Ejen Hart! -Jurulatih Ron?
Ya!
Oh, ya.
Apa yang berlaku?
Hei, bagus bekerja dengan awak.
Jangan tersinggung. Maaf.
Kevin!
Hai.
Jangan begitu, Jordan.
Ini sebahagian daripadanya?
Ya. Maaf, Kevin.
Jordan.
Saya ingat awak dah tiada.
Aduhai, Kevin.
Tidak...
Saya gembira awak masih hidup.
Nampaknya...
keajaiban filem.
-Bagus. -Keajaiban filem.
Sangat bagus.
ENAM MINGGU KEMUDIAN
Jordan, jangan. Ayuh, bangun!
Jangan buat begini. Jangan mati!
Ayuh, Jordan. Bangun. Jangan...
Jordan!
Saya berjaya, saya melompat. Saya sampai ke sini.
Jordan?
Saya betul-betul melompat!
DALAM KENANGAN JOSH HARTNETT (1978-2020)
Bagaimana?
Itu mungkin filem paling pelik yang saya tonton.
Sungguh aneh dan...
ganas.
Tapi...
asli.
Lakonan begitu tak boleh diajar.
-Awak sukakannya? -Sukakannya?
Suka kolam bentuk ginjal.
Saya suka egnog telur kurang lemak.
Filem ini...
saya suka.
Dia sukakannya.
Apa rasanya jadi watak utama dalam filem aksi sendiri?
Kevin, silakan.
Pentas yang sama.
Tak, berhenti, semua.
Saya belajar dua perkara.
Perkara pertama ialah ia berbahaya.
Betul-betul berbahaya.
Saya dibakar, kepala dihentak pemukul,
ditumbuk dan ditendang.
-Saya akan berparut. -Itu lucu.
-Mungkin betul. -Saya serius.
Entah kenapa awak ketawa. Saya serius.
-Akan ada masalah besar kerana dia. -Hebat!
Bukan...
Bukan "hebat."
Ini perkara serius.
Perkara kedua yang saya belajar ialah...
pelakon lelaki utama itu tak wujud.
Sebab awak bukan sesiapa tanpa pelakon pembantu.
Awak semua membantu saya. Terima kasih.
Naik ke sini. Mari.
-Syabas. -Terima sanjungan ini dengan saya.
Nanti. Nama saya yang teratas?
Nama awak teratas.
Bagus. Saya terlupa tanya.
Tiba masa untuk meraikan.
-Ya. -Kita ada filem meletup.
-Claude, tahniah! -Ya.
Hei, tahniah, semua.
Hadirin sekalian, ada yang istimewa untuk anda hari ini.
Nanti. Jangan beritahu.
Ini memerlukan kekuatan dramatik.
Okey, inilah dia.
Awak tahu saya bukan peminat filem aksi bajet tinggi.
Dia buat lagi dengan minatnya terhadap filem asing beragam.
Saya bijak menilai. Itulah kekuatan saya.
-Awak yang minta. -Teruskan.
Filem oleh Claude Van De Velde ini buat saya tersentuh.
Filem yang hebat. Saya menontonnya 27 kali.
Pasukan Van De Velde di sini.
Wira filem ini bukan bintang aksi
yang anda sangka menyelamatkan keadaan.
Dia bersama kita hari ini.
Tuan-tuan dan puan-puan, Sassy, si tupai.
Awak lebih besar sebenarnya.
Tidak.
Terjemahan sari kata oleh Seri
Penyelia Kreatif NHAzizan