HEARTBEAT
ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,
AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE
Woo-hyeol,
ayos ka lang ba?
Magdamag kang nandito?
Wala akong ibang magawa
bukod sa bantayan ka.
Alam ko ang kailangang gawin sa may sakit,
pero di ko alam ang gagawin noong ikaw ang nagkasakit.
Natakot ako
na baka may mangyaring masama sa 'yo.
Natakot ako
na baka hindi na ulit kita makita...
tulad ng mama at papa ko.
Gusto kitang makasama
nang mahabang panahon
at 'wag kang pupunta kahit saan.
Di ko alam ang gagawin
kung wala ka sa mundo.
Alam kong iisang tao lang
ang nasa puso mo.
Pero kahit gano'n,
sa tingin ko,
kailangan ko 'tong sabihin sa 'yo
dahil hindi ko pa 'to naramdaman dati.
Sa tingin ko...
may nararamdaman ako para sa 'yo, Woo-hyeol.
Parang tumitibok na ang puso ko.
Huwag kang mag-alala.
Hindi ako aalis
at dito lang ako sa tabi mo
nang mahabang panahon.
HEARTBEAT EPISODE 12
Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko?
Baka mamatay ako nito.
Nakakapagtaka.
Bakit ko ginawa 'yon?
At bakit di ko mapigilang ngumiti?
Nabalitaan kong naghahanap ka ng kalahating bampira.
Sinasabi mo bang isa kang bampira
at matutulungan mo akong humanap
ng isang kalahating bampira?
Kaya pala lumago ang negosyo mo.
Nagtataka ako
kung bakit tutulungan ng isang bampira ang isang tao.
Tao o bampira. Ano'ng pagkakaiba nito? Pera lang ang mahalaga sa 'kin.
Pero bakit naghahanap ka ng isang kalahating bampira?
Mahalaga ba 'yon?
Pera lang ang mahalaga sa 'yo.
Ikaw ang tipo kong tao.
Nasasabik ako sa partnership natin.
May nangyari ba kagabi?
Ano?
Wala.
Wala talaga.
Narinig kitang panhik-panaog kagabi.
Hindi naman, a.
E di, sige.
Hindi mo naman kailangan mag-makeup sa umaga.
Ano? Wala, wala akong makeup.
Sino'ng niloloko mo?
Mayroon kaya.
'Wag kang magpatawa. Wala akong makeup.
Kompletong makeup na 'yan pag naglagay ka ng lipstick at blush.
Bakit mo tinatanggi?
Mag-jojogging lang ako para gumaan ang pakiramdam ko.
- Sige. - Sige.
Mag-ingat ka.
Nakatulog ka ba?
Napagod ka siguro sa pagbabantay sa 'kin buong gabi.
Oo, ngayon lang ulit ako nakatulog nang maayos.
Ang ganda mo.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Salamat sa 'yo, mabuti na ulit.
Baka ano na ang nangyari sa 'yo kung di dahil sa mga kaibigan mo.
Tawagan mo sila mamaya. Nag-aalala siguro sila.
- Sige. - At saka,
nakalimutan kong tanungin ka kagabi sa dami ng mga nangyari.
Pero ano ang nangyari kay Ms. Na?
'Yon ba?
Hindi sa nag-uusisa ako o kung ano.
Umiiwas lang ako sa maling akala.
Pasensiya na.
Pero may nangyari nga.
Puwede ko bang malaman?
Ang scroll na nawala ko
ay nasa kaniya.
Ano?
Drawing lang...
'yan.
Ang taong hinihintay ko...
ay ang taong nagturo sa 'kin kung paano mahalin
at ang dahilan kaya ko gustong maranasang umibig,
di lang basta kamukha ni Hae-sun.
Ang babaeng ito...
ay ako.
Paano nangyari 'yon?
Hindi ko alam kung paano napunta sa kaniya 'yon,
pero isa lang ang alam ko.
Ang Ms. Na na nakita ko kahapon
ay ibang-iba sa Hae-sun na kilala ko.
Hindi ko alam ang gagawin.
Katulad no'ng magising ako makalipas ang 100 taon.
Hindi ko alam kung saan ako pupunta.
Pero nahanap mo ako.
Woo-hyeol!
No'ng tinawag mo ako,
para akong iniligtas
mula sa isang madilim na hukay.
Natuwa at nabuhayan ako ng loob nang makita ka.
Ang malaman na may naghihintay sa 'kin
at ang katotohanan
na ikaw 'yon
ang bumalot sa 'kin.
Salamat na nandito ka sa tabi ko.
Woo-hyeol!
- Woo-hyeol! - Naku!
- Woo-hyeol. - Ayos ka lang ba?
Ano ba kayo?
Lumayo kayo sa 'kin, mga pasaway!
Huminahon ka pakiusap.
Bakit ang aga n'yo rito?
Ano'ng ibig mong sabihin? Nandito kami dahil nag-alala kami.
- Mukhang maayos na siya. - Tama.
Kailangan kitang makita para makasiguro ako.
Sobra akong nabigla kahapon, di ako nakatulog.
Oo nga. Pasensiya na. O, alis na kayo.
- Dahil do'n... - Ano?
Maupo ka.
- Ako ba ang magsasabi? - Sige.
May sasabihin kasi kami sa 'yo.
Gusto n'yong tumira at magtrabaho rito?
Oo.
Biglaan naman yata 'yan.
Malay mo
himatayin ka ulit, di ba?
Mas mabuti nang nandito kami.
Hindi ba 'yan...
- Mas mapapanatag kami. - Tama.
Hindi mo siguro alam ang gagawin kung wala kami kahapon.
May punto ka.
Pero isang guest house
na mas marami ang bampira kaysa tao?
Kaunti lang ang guest namin, kaya di ko kayo masasahuran sa ngayon.
Di ba talaga kami puwedeng tumira dito?
Sige na nga.
Hindi maganda ang kondisyon ni Woo-hyeol,
at sa kaniya ang basement, kaya di ko kayo pipigilang tumira dito.
Sige.
Pero ibabawas ko sa sahod n'yo ang renta.
- Oo, sige lang. - Walang problema.
- May konsiyensiya naman kami. - Totoo 'yan.
Salamat, Butler Joo.
- Hindi siya basta-basta, 'no? - Alam ko. Bata pa siya pero nakakatakot.
Ibabawas sa sahod natin ang renta?
- Muntik ko nang ilabas ang pangil ko. - Buti na lang pinigilan mo.
Halos di ko na nga mapigilan.
Kayong dalawa.
Kailangan nating mag-usap.
Sumunod kayo sa 'kin.
Bakit kayo nagdesisyon nang di sinasabi...
Patawarin mo kami, Woo-hyeol.
Pero kahit di ka pumayag,
ipipilit namin.
Ang mawalan ng malay ang isang bampira
ay di dapat ipagwalang-bahala.
Pero Woo-hyeol,
malapit mo na bang makuha ang dugo na kailangan mo?
Mayroon akong
kailangan sabihin sa inyo.
Ano 'yon?
Sa tingin ko
ay umiibig si Butler Joo.
Talaga?
Ibig bang sabihin magiging tao ka na?
Tama 'yan.
Binabati kita, Woo-hyeol!
Nagawa mo rin sa wakas! Magaling!
- Sandali lang. - Teka.
Hindi ba dapat maghanda tayo ng maliit na party bago ang mahalagang araw?
Kailan ba tayo nahilig sa mga party?
Nakakasawa na 'yan!
Sa wakas, magiging tao na siya!
Kailangan nating magdiwang!
Pero ako 'yon!
- Oo! - Woo-hyeol!
Ang alin?
Ang mahal ni Butler Joo.
Ako 'yon.
Ano?
May nararamdaman siya para sa 'kin.
Gano'n ba?
Aray!
Ayos ka lang ba?
Buwisit.
REFRESH REAL ESTATE CONSULTING
Mr. Shin.
Si Lee Man-hwi po
ang lalaking nasa video.
At mukhang kilala niya si Seon Woo-hyeol.
Hindi maganda ang kutob ko sa kaniya.
Lumapit siguro siya sa 'kin matapos makinig sa usapan natin.
At mukhang gagawin niya ang lahat para sa pera.
Susubaybayan ko po siya.
Mukhang delikado siya pero puwedeng magamit pag nakatali.
Mukhang pera ang pakay niya,
kaya isipin nating business deal 'to.
Opo, sir.
Puwede ba tayong mag-usap?
Nagpapasalamat ako sa payo na binigay mo.
Napaisip ako dahil do'n.
Pero nagtataka ako.
Tungkol sa mansiyon.
Alam mo ba kung ilang taon na 'yon?
Hindi ako sigurado.
Hindi ko alam ang eksaktong bilang,
pero hindi 'yon bababa sa isang siglo.
Bakit mo naitanong? May problema ba?
Paano kung
may nakatira do'n ngayon na mas matanda pa sa mansiyon?
Dederetsuhin na kita.
Alam mo ba kung ano si Seon Woo-hyeol?
Hindi ko alam kung paano sasagutin 'yan.
Hindi ka maniniwala sa sasabihin ko.
Kailangan kong malaman.
Ano ba si Seon Woo-hyeol,
bakit di siya tumanda o namatay sa loob ng maraming siglo,
at bakit nakatira siya kay Joo In-hae na parang gano'n talaga dapat?
Kung may alam ka, pakiusap sabihin mo sa 'kin.
Maniniwala ka ba sa 'kin kung sasabihin kong
isa siyang bampira?
Isang bampira?
Ang babae sa scroll na kamukha mo
ay ang unang minahal ni Seon Woo-hyeol.
Siya ang dahilan kaya gusto niyang maging tao.
Hae-sun.
Nahanap mo ako katulad ng ipinangako mo.
'Yong mga tingin sa mata niya...
Ang hirap ipaliwanag.
Parang may kakaiba.
Mr. Seon, bakit di ka kumakain?
Di ka ba gutom?
Ano na'ng gagawin mo
na naghintay sa isang babae sa loob ng ilang siglo?
Ito ang pinakamagandang lugar para maghintay sa isang tao.
Dito, puwede kang manabik sa kaniya
nang di namamalayan ang paglipas ng oras.
Nagpipinta ka ba?
No'ng kabataan ko,
sinabi sa 'king gifted ako.
Ang mga bubuyog at paruparo
ay dumadapo sa mga painting ko.
Pakiusap...
maghintay ka pa nang kaunti.
May kailangan lang akong ayusin.
A.
Kumusta, bakit po kayo naparito?
Kailangan kong pumunta sa isang burol.
- At? - At walang puwedeng magbantay sa kaniya.
- Ano po? - Min-jae, halika rito.
Si Gi-suk ng butcher shop
ay nasa ospital para magpa-checkup.
Pasensiya ka na,
pero puwede mo ba siyang bantayan sandali?
Pero, ano kasi...
Pero isa 'tong guest house, hindi isang daycare center.
Hindi n'yo puwedeng basta...
Tama, alam ko 'yan.
Pero puwede ring maging guest ang mga bata.
Walang ibang puwedeng magbantay sa kaniya. Pakiusap tulungan mo ako.
Pero masyado itong biglaan.
Sandali lang.
- Heto. - Ano...
- Pero... - Min-jae, halika rito.
Susunduin ko siya mamayang gabi.
Hindi man halata, pero di naman siya makulit.
Maging sa bahay, mahilig lang siyang magbasa.
Min-jae, magpakabait ka, ha? Babalik agad ako.
- Opo. - Sige.
Babawi ako sa 'yo.
Min-jae, magsaya kayo ni ate In-hae. Babalik agad ako.
- Opo. - Malinaw?
- Ibibili kita ng jellies pag-uwi ko. - Opo.
Maraming salamat.
Sandali, Mr. Kim!
Mr. Kim!
Tumatanggap din ba kayo ng bata bilang guest?
Tumatanggap din ba tayo ng bata bilang guest?
Tama.
Mukhang ito yata 'yong bahay.
Ano?
Ano'ng...
Man-hwi?
Min-jae...
Gutom ka ba?
Kung gano'n...
Itong mga nasa likod ko...
Ang mga tito na 'to...
Gusto mo bang makipaglaro ng bola sa kanila?
Narinig kong mahilig kang magbasa,
pero wala kang puwedeng mabasa rito.
Tama.
Gusto mo bang manood tayo ng video?
Ano kaya ang gusto mo?
May gusto ka bang gawin?
Amusement...
Ano 'yon?
Gusto ko pong pumunta sa amusement park.
Naku, may problema yata ako kasi di kita marinig nang maayos.
Gusto niyang pumunta sa amusement park.
Sa amusement park.
'Yon pala.
Gusto mong pumunta sa amusement park.
Kaya lang di natin puwedeng iwanan na walang bantay ang bahay.
Kami na'ng magbabantay.
Kami na. Isama n'yo si Woo-hyeol at ituring n'yo itong date.
Isang date? 'Wag ka ngang magpatawa.
Hindi sa gano'n.
Dapat nagtatrabaho tayo, kaya kalimutan n'yo na.
Ikamamatay mo bang dalhin ang bata kung gustong-gusto niya?
Puwede rin nating date 'yon.
Maligayang pagdating.
- Maligayang pagdating. - Maligayang pagdating.
Maligayang pagdating.
Ito pala ang amusement park.
Ano ang nakakatuwa rito?
Marami.
Pumunta muna tayo ro'n.
Di ko alam na may ganitong lugar.
Gusto mo bang subukan ang mga hairband na 'yon?
Mga tainga sila ng hayop.
Ilalagay mo 'to sa ulo na parang sombrero.
Ikaw rin, Butler Joo.
'Yan.
Sino po ba talaga ang bata rito?
Ito kaya?
Ganito ba?
Min-jae.
Isa, dalawa, tatlo.
- Heto na. Enjoy. - Salamat.
Min-jae, tikman mo.
Hawakan mo 'to.
Ganiyan nga.
Min-jae, puwede ba akong tumikim?
Gusto ko pong sumakay ro'n.
Medyo nakakatakot 'yan. Sigurado ka ba?
Nakakatakot 'yan.
Niloloko mo ba ako?
Isa akong bampira.
Bakit ako matatakot diyan, e kaya kong lumipad?
Magbabago ang isip mo pag nakasakay ka na.
- Imposible. - Tara na po, bilis.
Bakit po pala di kayo magkahawak kamay?
- Ha? - Ano?
Kailangan n'yo pong maghawak ng kamay pag maraming tao para di kayo mawala.
Di po ba dapat alam 'yan ng matatanda?
Maliligaw kayo pag bumitaw kayo, kaya walang bibitaw.
Tara na po, bilis!
Kapuri-puring bata.
- Tara na. - Sige.
Ang galing, sakto na ang tangkad mo.
Puwede ba nating sukatin ang tangkad mo?
Tumayo ka nang matuwid.
Pasensiya na, sa susunod na lang.
PARA SA KALIGTASAN, KAILANGANG 110CM O MAS MATANGKAD ANG SASAKAY
Ayos lang 'yan, Min-jae.
Pumunta tayo sa ibang ride.
Madali lang 'to.
Sigurado ka ba?
Oo, ayos lang ako.
Mukhang di naman 'to masama.
Ayos ka lang ba?
Bakit ka natakot do'n, e, kaya mo ngang lumipad?
Kasi maituturing din 'yong barko,
kaya na-seasick ako.
Kailangan kong magpahinga sandali.
Kailangan nating sulitin ang pera natin.
Tara na.
Akala ko ayaw mong pumunta rito.
Hindi nga, pero natutuwa ako ngayong nandito ako.
- Tara na. - Ano?
Kailangan ba talaga?
HORROR MAZE
Naku po!
Sisiw lang sa 'yo ang haunted house.
Ito ang gusto ko.
Nakikipag-away ako lagi sa mga multo habang nasa kabaong sa loob ng 100 taon.
Sumunod kayo sa 'kin.
Tara.
Tulad ng sabi ko, ito ang gusto ko.
Magaling ang ginawa nila sa mga dekorasyon.
Maayos ang pagkakagawa.
- Hindi ka ba natatakot, Min-jae? - Hindi po.
Natakot ka ro'n, di ba?
Medyo mahaba pala.
Butler Joo, natatakot din ako.
Ano?
Woo-hyeol, ayos ka lang ba?
Ayoko sa mga multo.
Magpahinga tayo rito sandali.
- Umupo ka. - Hintayin n'yo ako rito.
Bibili lang ako ng pagkain.
Sige.
Bumalik ka agad.
Di ba ang bata mo pa para bumuntong-hininga?
Tito Woo-hyeol, alam n'yo po ba kung ano ang pag-ibig?
E, ikaw? Alam mo ba kung ano 'yon?
Pag nagmamahal, gagawin n'yo ang mga bagay-bagay nang sabay.
Pag may nakita kang nakakatawa
o natikman na masarap, gusto mong matikman din niya 'yon.
'Yon ang pag-ibig.
Ang lalim mo nang mag-isip para sa edad mo.
Sa pagpunta rito,
naaalala ko si Ga-hyeon.
Sana nandito rin siya.
Puwede natin siyang isama sa susunod.
- Uy. - Kumain tayo.
Nga pala.
Woo-hyeol.
Heto.
- Ano 'to? - Dala ko galing sa bahay.
Ox blood 'yan.
Hindi maganda na kami lang ang kumakain.
Salamat.
Ubusin po natin 'to tapos mag-rides ulit tayo.
Ulit?
Inimbestigahan ko si Lee Man-hwi,
pero wala pong anumang kakaiba.
Pero parang nadagdagan pa ng mga bampira ang Shaded Oasis.
MR. GU HYEONG-MAN
Ano ba 'tong napasok ni In-hae?
Mahalaga ang makahanap ng kalahating bampira,
pero gayon din ang kaligtasan ni In-hae.
Tandaan mo na napapaligiran siya ng mga bampira.
Sinubukan ni Seon Woo-hyeol na maging tao?
Sinubukan niya ang lahat ng paraan sa loob ng daan-daang taon.
Mukhang di pa rin siya sumusuko.
Kilala siyang pursigido.
Bakit ang imortal na bampira
ay gugustuhing maging tao?
Kaya siya itinuring na baliw.
Gusto niyang maranasan ang pag-ibig na magpapatibok ng puso niya o kung ano.
Pag-ibig na magpapatibok sa puso niya?
Para ngang may kakaiba sa kaniya no'ng huli naming engkuwentro.
Hindi ka na naman nagtagumpay.
Nanghina ka.
Siguradong may kakaiba sa kaniya.
Para bang nawawala ang kakayahan niya bilang bampira.
Walang katiyakan 'yan.
Kailangan kong makita ang pilat niya.
Ang pilat na patunay na isa siyang kalahating bampira.
Saka lang kita babayaran.
Siyanga pala,
saan mo nalaman ang tungkol sa kalahating bampira
na kahit ako ay hindi alam?
Kailangan ko bang sabihin 'yan sa 'yo?
Sumobra na naman ako.
Hindi propesyonal 'yon.
Kaunti na lang ang oras, kaya pakibilisan.
Di ko akalaing maikli ang pasensiya mo.
Sige.
Ayaw ko ring pinapatagal ang mga bagay.
Isa, dalawa... Ngiti.
Hi!
Cheese.
Kumaway ka sa papa mo.
Ang saya nito, di ba?
Hi!
Ang ganda, di ba?
Oo.
Naiintindihan ko na kung bakit sinasabi nila na parang carousel ang buhay.
Patuloy itong umiikot, umaangat, at bumababa.
Mukha itong mabagal at nakakainip,
pero pag nagbalik-tanaw ka, puno ito ng mga nagniningning na sandali.
Siguradong napagod siya.
Siguradong mahaba rin ang araw na 'to para sa 'yo.
Salamat sa batang 'to,
naging masaya rin ako.
Sinabi mo pa.
Nakakatamad no'ng una,
pero naging masaya.
Ayokong mawala ka.
Magaling, Min-jae.
- Min-jae! - Masaya, di ba?
Min-jae!
- Uy, Tita Gi-suk! - Min-jae.
- Tita Gi-suk. - Hello.
Tumawag ang tatay ni Min-jae.
Humingi siya ng tawad na natagalan siya at pinapasundo siya sa 'kin.
Min-jae, natuwa ka ba?
- Ang saya ko po! - Buti naman.
Heto.
Nakakapagod sigurong alagaan siya buong araw
kaya pagsaluhan n'yo 'to.
Salamat po.
Salamat ngayong araw.
Tara na, Min-jae.
Heto na ang backpack mo.
Magpaalam ka na.
- Paalam po! - Paalam.
Tara na.
Naku.
Sandali lang.
Ikaw.
Di ba ikaw 'yong detective na dumaan ilang araw na ang nakalipas?
Grabe, ang galing ng memorya mo.
Madaling maalala ang mukha mo.
Dito ka ba tumutuloy?
Oo, dito.
Kakaiba, a.
Sige, magandang gabi sa inyo.
- Sa susunod na ang ox blood. - Sige po.
- Ingat. - Sige.
- Paalam. - Tara na.
Malapit nang umuwi si Papa.
Ano 'yon?
Isa ka bang detective?
Tama 'yan.
Mag-usap tayo.
Sumunod kayo sa 'kin.
Isang detective? Ano'ng nangyayari?
Sabihin mo sa kaniya.
Tinatanong ko ang mga kapitbahay tungkol sa nawawalang ginto,
at siguradong may kakaiba
tungkol kay Joo Dong-il, ang ama ni Butler Joo.
No'ng una, kumbinsido ako na kinuha niya ang ginto.
Pero ngayon iniisip ko kung talagang kinidnap siya
dahil sa ginto.
- Tama. - Kinidnap?
May di-matukoy na sasakyan daw na dumukot sa kaniya rito sa lugar.
Kailangan ko pang alamin 'to,
pero kakaiba ang pakiramdam ko rito.
- Di ba? - Oo.
May hindi tama.
Huwag muna nating ipaalam kay Butler Joo.
Ayokong mag-alala siya nang walang dahilan.
- Tama. - Siyempre.
TTEOKBOKKI NI LOLA
Ano'ng ginagawa mo rito sa labas?
Nakakahiya na ako lang ang kumakain sa loob,
kaya lumabas ako para kumain at para magpahangin.
Bakit mo kinakain 'yan?
Binibigyan ko ng gantimpala ang sarili ko ngayon.
Ano?
Woo-hyeol, teka. Tumigil ka.
Paano kung mahimatay ka ulit?
Tigil.
Hindi puwede!
Hay naku!
Ang sarap. Ayos sa 'kin 'to.
Teka. Tama na 'yan.
Tumigil ka na sa pagkain.
Tumigil ka!
Maliwanag ang buwan,
at nalasing ako sa pagkain.
Napakasarap sa pakiramdam.
Di ako makapaniwala sa 'yo.
Sigurado ka bang gusto mong maging tao para maranasan ang pag-ibig
at hindi dahil gusto mong kumain ng pagkain ng tao?
Magsisinungaling ako kung sasabihin kong hindi.
Siyanga pala.
Paano kaya kung magtakda tayo ng araw?
Ng araw?
Dugo na puno ng pagmamahal.
Sinabi mong puwede kang maging tao kapag uminom ka n'on.
Kailan ka puwede?
Talaga bang...
bibigyan mo ako ng dugo mo?
'Yon ang talagang gusto mo, di ba?
Maging tao at maranasan ang pag-ibig na magpapatibok sa puso mo.
Gusto kong makatulong.
Papayag kang sipsipin ng bampira ang dugo mo?
Wala ka bang takot sa mga bampira?
Sinasabi sa 'kin ng mga tao no'n na napapalamig ko ang dugo nila sa takot.
Kaya bakit ako matatakot sa bampira?
Tama ka.
Saglit kong nakalimutan
na ikaw ay matapang na babae na kayang kumagat ng bampira.
Kung gano'n...
puwede bang sa ika-100 araw mula no'ng una tayong nagkakilala?
Iimbitahan ko ang mga kaibigan mo at ipaghahanda kita ng birthday party.
Isang birthday party?
Oo.
Muli kang isisilang bilang isang tao.
Bibili tayo ng cake at hihipan ang mga kandila.
Ano sa tingin mo?
Mukhang maganda 'yan.
Wala ka bang pagsisisihan?
Tungkol saan?
Kapag naging tao ka, hindi ka na magiging imortal.
Wala 'kong pagsisisihan.
Bilang mortal,
magiging mainit ang mga kamay ko,
makakakain ako ng pagkain ng tao,
at mararanasan ko ang pag-ibig na magpapatibok sa puso ko.
Bakit ang imortal na bampira
ay gugustuhing maging tao?
Kaya siya itinuring na baliw.
Gusto niyang maranasan ang pag-ibig na magpapatibok ng puso niya o kung ano.
- Pakiusap. - Pakiusap 'wag mo akong patayin.
Pakiusap 'wag mo akong patayin.
Pakiusap.
- Pakiusap 'wag mo akong patayin. - Pakiusap 'wag mo akong patayin.
- Pakiusap. - 'Wag mo akong patayin.
'Wag kang mag-alala.
Bakit ko papatayin ang pinagmumulan ng pagkain ko?
- Pakiusap 'wag mo akong patayin. - Pakiusap maawa ka.
Ayokong mawala ka.
Heto, kunin n'yo.
Sige.
Dahil mas marami na ang staff natin,
utusan natin sila para linisin ang lugar.
Dong-seop, madalas kang magtatrabaho sa kusina,
kaya ikaw ang maglinis do'n.
Sang-hae, ikaw ang bahala sa sala.
Grabe.
Bakit? May problema ka ba?
Hindi ko sinabi 'yan.
Kaya lang, malinis na ang bahay.
Kailangan pa ba ng malawakang paglilinis?
Maaaring makilala o masira ang isang guest house dahil sa kalinisan.
Woo-hyeol, samahan mo akong maglinis ng mga kuwarto at labhan ang bedsheets.
Tayong dalawa lang?
Sino ang mga taong 'to?
Oo nga pala.
Sila ang mga bago naming staff.
Sina Park Dong-seop at Lee Sang-hae.
Bumati kayo.
Bakit mas marami ang staff dito kaysa sa mga guest?
Magtrabaho na kayo.
Hello?
Paano mo nakuha ang number ko?
Ibaba mo, buwisit!
Pag tumawag ka ulit, tatawag ako ng mga pulis!
Ano 'yon?
Paano natin matatapos 'to lahat pag ganiyan?
Ganito kaya?
Samahan mo ako.
Di ba ikaw ang bahala sa labada?
Hindi, nagkasundo tayo na tayong dalawa.
Tayong dalawa ang maglalaba at magpapalit sa mga bedsheet.
Papalitan din?
Sige.
Ano ang...
Pasensiya ka na.
Masarap ba? Nagustuhan mo ba?
- Ganti 'yon. - Oo.
- Pupunasan ko. - Sige.
Ituloy na natin.
- Ayos ka lang ba? - Ayos lang ako.
Tumayo ka nga!
Ang ganda n'yong tingnan.
Pasensiya na kayo sa abala,
pero puwede ko bang makausap si Ms. Joo?
Bakit hindi mo sinabi sa 'kin?
- Ano? - Kailan mo pa nalaman
na si Seon Woo-hyeol ay isang bampira?
Bakit nagulat ka?
Sa tingin mo di ko malalaman?
Kasi...
Alam mo na siguro,
pero si Woo-hyeol ay hindi...
Sa tingin mo ba gano'n mo siya kakilala?
Kung gano'n,
alam mo na ako si Hae-sun na matagal na niyang hinihintay.
Hindi ka ba naaawa na naghintay siya sa iisang babae sa loob ng maraming siglo?
Kahit papaano, puwede mo siyang tulungan.
Umalis ka na sa buhay niya habang mabait pa ako.
Ayokong gawin 'yan.
Anuman si Woo-hyeol,
at ikaw man o hindi si Hae-sun,
susundin ko ang puso ko.
At walang puwedeng magdikta sa 'kin diyan.
Tama.
Salamat sa katapatan mo.
Kung 'yan ang nararamdaman mo,
kailangan ko ring sundin ang puso ko.
Makikita mo.
Hahayaan mo bang maagaw ng hindi naman tao ang babae mo?
Natatakot ka ba dahil isa siyang bampira?
May mag-iiba ba kung isa siyang tao?
Anong sagot ba ang hinahanap mo?
Hahayaan mo ba na magsama sila sa iisang bahay?
Ba't kailangan ko silang makita
na nag-iibigan sa guest house na ako ang namuhunan?
Kumalma ka.
Hindi makakatulong ang emosyon.
Naging masama lang ang takbo ng lahat
dahil wala kang ginawa.
- Mali ba ako? - Ms. Na.
Hindi ako uupo at hahayaan lang na magmahalan sila do'n sa mansiyon.
Sa katunayan, sisiguraduhin kong hindi 'yon mangyayari.
Gumawa ka rin ng paraan kung ayaw mong mawala si Joo In-hae.
Ito lang ba ang sunscreen na mayroon tayo?
Mayroon pa.
Nakakapagod mag-impake tuwing lilipat tayo.
Pero sinuwerte tayo.
Kapag lumipat na tayo sa Shaded Oasis, di na tayo aalis do'n.
Siyanga pala, nasaan si Rose?
Hoy, nandito ako.
Hayan na nga.
Bakit kailangan n'yo ng truck kahit halos wala naman kayong gamit?
Hindi naman sila puwede i-teleport.
Itapon n'yo na 'yong iba habang ginagawa 'yan.
Basura naman lahat 'yan.
Pero di ko inasahan na tatanggapin kayo ni Butler Joo.
Pabor sa amin na nahimatay si Woo-hyeol.
At saka, sila...
Dong-seop.
- Wala. - Wala 'yon.
Habang nando'n kayo, alagaan n'yong mabuti si Woo-hyeol.
Nga pala, kakaiba ang pakiramdam ko sa isang bahay na nakita ko kamakailan.
At lumabas mula ro'n si Man-hwi.
- Si Lee Man-hwi? - Oo.
Naku, ano na naman ang ginagawa niya.
Pumasok ka ba sa loob?
Baliw ka ba? Bakit ako papasok?
Tama na 'yan.
Umalis na tayo.
Nasaan ang truck?
- Nasa harap. - Nasa harap?
- Tara na. - Magkita na lang tayo sa harap.
Bilisan mo, puwede ba?
Kumusta ang pakiramdam mo?
Ayos pa naman ang lagay ko.
Masaya akong marinig 'yan.
Parang di rin maayos ang lagay mo.
Paano ako magiging kalmado matapos kong sabihin 'yong nagawa ko?
Dapat lang sa 'kin 'to.
Ano pa ang silbi ng paninisi pagkatapos ng lahat?
Nakaraan na ang lahat ng 'yon.
At di rin naman mababago ang katotohanan.
Kaya pakiusap, kalimutan mo na 'yon.
Nagpapasalamat ako sa pag-unawa mo.
Pero,
salamat sa 'yo,
nabigyan ako ng pagkakataon na maging tao.
At ngayon,
malapit na ako ro'n.
Gano'n ba?
Ang dugo ba ng nagbukas sa kabaong
ay puno na ng pagmamahal?
Oo.
Sa wakas, matutupad na ang pangarap mo.
Kapag naging tao ako,
magiging masaya rin si Butler Joo, di ba?
Ano'ng sinabi mo?
Na magiging masaya si Butler Joo.
Bakit?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit mo sasabihin 'yan
kung kailangan mo siyang isakripisyo para maging tao?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ba't ka naparito ng ganitong oras?
May nakakaintrigang impormasyon ako.
May balita ka ba sa kalahating bampira?
Parang gano'n.
Akala ko malinaw na ang lahat.
Tungkol 'to sa babaeng si Joo In-hae.
Ba't mo sasabihin 'yan
kung kailangan mo siyang isakripisyo para maging tao?
Ibig kong sabihin,
ang pagbibigay ng ilang patak ng dugo
ay di naman malaking sakripisyo, di ba?
Ano'ng problema?
Hindi magiging masaya si Butler Joo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Iyan ang kapalaran ng mga tao na nagbukas ng kabaong ng bampira.
Kailangan nilang mamatay pagkatapos ibigay ang dugo nila
o patayin ang bampirang 'yon para mabuhay.
Sa inyong dalawa ni Butler Joo,
isa lang ang puwedeng mabuhay.
Upang maging tao,
kailangan mong ubusin ang dugo niya.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Ano'ng gagawin mo kay In-hae?
Bakit?
Ano 'yon?
Paano ka nakapasok dito?
Kumusta ka na?
Akala mo ba hindi kita mahahanap
kapag nagtago ka sa ganitong lugar?
Makakatakbo ka, pero di ka makakapagtago sa 'kin.
Sumama ka sa 'kin habang mabait pa ako.
Bitawan mo ako!
Tatawag ako ng pulis!
Wala silang pakialam sa mga relasyon!
Pag-uusapan natin 'to!
Sabihin mo sa 'kin kung bakit di mo nilulubayan si In-hae.
Alam ko kung ano ka.
Alam ko rin kung ano ang habol mo kaya tumutuloy ka rito.
Huwag kang magsalita
tungkol sa mga bagay na wala kang alam.
Papatayin mo ba talaga siya, ha?
Pag-ibig na magpapatibok ng puso mo?
Naniniwala ka ba na ang isang bampira na sumisipsip ng dugo
ay puwedeng umibig?
Halimaw ka.
- Bitawan mo ako! - Halika na!
Bitaw!
Buwisit!
- Bitawan mo ako! - Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Sino ka ba?
Ano'ng ginagawa mo? Sinabi niyang bitawan mo siya.
Mukhang may hindi pagkakaunawaan, pero boyfriend niya ako.
Wala kang pakialam dito, kaya umalis ka na.
Boyfriend mo mukha mo.
Matagal na tayong hiwalay, stalker ka!
Tumahimik ka!
- Kailangan mong... - Buwisit!
Sira-ulo ka.
Bitawan mo ako!
Hindi sana nangyari 'to kung tahimik kang sumunod sa 'kin!
Bitawan mo ako!
Masakit!
Bitawan mo ako!
Ano bang...
Tigil.
Lumayas ka, hayop ka!
Ano bang...
Butler Joo.
Nasa panganib siya.
Mukhang pareho n'yong gustong mamatay.
Butler Joo, ayos ka lang ba?
Hoy, tumigil ka!
Woo-hyeol.
Lumayo ka sa kaniya!
In-hae.
In-hae, ayos ka lang ba?
In-hae.
Gumising ka.
Gumising ka, In-hae.
In-hae.
HEARTBEAT
Huwag kang lalapit sa kaniya.
Umalis ka na lang.
Gusto kong sundin ang puso ko saan man ako dalhin nito.
Gumising ka nga!
Mga bampira sa isang guest house na para sa mga tao?
Ibalik mo ang puhunan at penalty sa paglabag sa kontrata.
Nakahiga ka doon nang duguan.
Hindi ko mapapatawad ang sarili ko na pinairal ko ang instinct ko.
Gusto mong hanapin ang tatay ni Butler Joo?
Di siya dapat nag-iisa at nangungulila.
Kailangan kong umalis.
Para hindi ako maging halimaw.
Hulihin mong buhay si Seon Woo-hyeol para sa 'kin.
Maghanda ka lang ng malaking bayad para sa serbisyo ko.
Mamamatay ka, Woo-hyeol!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Janel L