HEARTBEAT
ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,
AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE
Binalaan kita, di ba?
Sinabi ko na sa 'yo na delikado na nasa gitna ka ng dalawang nilalang.
Nauubusan ka na ng panahon.
Magsisimula ka nang makaramdam ng mga ganitong kakaibang sintoma.
Mas lalala pa ang nararamdaman mo.
Sinasabi mo bang mamamatay ako?
Pero...
Hindi pa ako nagiging tao.
Kaya ayusin mo kung ayaw mong mamatay!
Sabi mo gusto mong makaranas ng pag-ibig na magpapatibok sa puso mo.
Sabi mo gusto mong tuparin ang pangako mo kay Hae-sun.
Kaya kailangan mong mabuhay.
Lakasan mo ang loob mo
tulad noong nagpasiya kang matulog ng 100 taon.
Kailangan mong
mabuhay.
Di ako puwedeng mamatay nang di nararanasang mabuhay.
Kailangan kong malampasan 'to...
kahit ano'ng mangyari.
Nakita mismo ng dalawang mata ko.
Hindi siya tao.
Bakit ang tagal niyang mamigay ng mga rice cake?
Siguradong tatamad-tamad na naman siya kung saan.
Wala talaga siyang tulong.
Tuturuan ko siya ng leksiyon.
Bakit ngayon ka lang...
Do-sik, sabi mo abala ka ngayong araw. Ano'ng ginagawa mo rito?
Opening mo ngayong araw.
Kanina ko pa 'yon iniisip.
Di mo naman na 'to kailangang gawin.
Salamat.
Nasaan si Mr. Seon?
Lumabas siya para mamigay ng rice cakes at di pa siya bumabalik.
In-hae, puwede ba tayong mag-usap saglit?
Tungkol saan 'to?
Alam kong nakapagtataka
ang sasabihin ko.
Tungkol kay Mr. Seon.
Ano'ng tungkol sa kaniya?
May napansin ka bang kahit anong kakaiba sa kaniya?
Ano'ng ibig mong sabihin?
May nakita akong kakaiba noong araw na inimbitahan mo ako
sa mansiyong 'to.
Imposibleng magawa ng kahit na sino ang gumalaw nang ganoong kabilis.
Nababahala ako.
May alam ka ba?
Ano ka ba?
Baka naman guni-guni mo lang 'yon.
Madami tayong nainom no'ng araw na 'yon.
Parang hindi 'to isang bagay na palalampasin lang natin.
Do-sik.
Alam kong medyo kakaiba si Woo-hyeol,
pero di siya sobrang kakaiba katulad ng iniisip mo.
Masisigurado ko 'yon sa 'yo.
- In-hae. - 'Wag kang mag-alala.
Kilalang-kilala ko na siya,
kaya 'wag kang masyadong mag-alala.
HEARTBEAT EPISODE 9
Kilalang-kilala mo na siya?
Naisip mo ba na baka di mo pa alam ang lahat ng tungkol sa kaniya?
Lahat ng tao ay may parte na mas gusto nilang itago.
Ikaw ba?
Di 'to kayang gawin ng isang tao.
Siguradong bampira siya.
Tatamad-tamad ka sa unang araw natin sa negosyo?
Pasensiya na.
May problema ba?
Mukhang masama ang pakiramdam mo.
Walang problema.
Nakatulog ka ba nang maayos?
Hindi, paikot-ikot ako.
Alam mo, mababaw akong matulog.
Baka dahil luma na ang bahay,
pero ang ingay ng hagdan,
nakakainis.
Ganoon ba?
At saka, may salad ba kayo?
Ha?
Complimentary lang ang almusal kaya 'yan lang ang mayroon kami.
Di ba dapat mas alagaan mo ang mga pangmatagalan mong guest?
Di ko kayang ganito araw-araw.
Sige.
Sino ka?
At sino ka naman kaya?
Tauhan namin siya rito, si Seon Woo-hyeol.
Nakita mo 'yong flyer kahapon, di ba? Siya ang nagsulat n'on.
Di ko na kayo napakilala sa isa't isa dahil wala siya kahapon.
Si Ms. Hwang So-i, long-term guest natin sa Room 201.
Ganoon ba?
Ikaw ang una naming bisita rito sa Shaded Oasis.
Maligayang pagdating.
Sana masiyahan ka sa pamamalagi mo rito.
Ba't ganiyan ka magsalita?
Woo-hyeol.
Puwede ba tayong mag-usap?
Ano'ng problema?
May nangyari ba kahapon?
Wala.
Masama ba ang pakiramdam mo?
Wala ka namang lagnat.
Di ka nga pala puwedeng magkalagnat.
May nangyari ba habang namimigay ka ng rice cakes?
- Wala naman. - E, bakit ganiyan ang hitsura mo?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Anong ganito ang hitsura ko?
Halata ko.
Akala mo ba di ko mahahalata?
Alam ko kung ano'ng gagawin mo at ano'ng hitsura mo.
Inii-stalk mo ba ako?
Anong kalokohan 'yan?
Ang ibig ko lang sabihin, nag-aalala ako sa 'yo.
Kaya sabihin mo sa 'kin kung may problema, ha?
Kailangan kong malaman.
Ako ang amo mo,
at ikaw ang aking...
empleyado.
Kung ganoon, amo't alipin ang relasyong 'to?
Ituring nating samahan 'to ng boss at empleyado.
Nagtatrabaho ka sa akin.
Tungkol nga pala roon, pag-usapan natin ang mga detalye.
PAG-AATAS NG MGA GAWAIN
CUSTOMER SERVICE, PAGHAHANDA NG ALMUSAL, PAGLILINIS NG KUWARTO, PAGLILINIS,
PAG-AAYOS NG MGA SUPPLY, PAGLALABA, RECYCLING, PAG-AAYOS NG KAMA
Kailangang maliwanag ang hatian natin sa trabaho.
Hatian sa trabaho?
Dapat malinaw ang responsibilidad natin para hindi ka na tatamad-tamad ulit.
Tatamad-tamad?
Di naman ako tatamad-tamad.
Kapag nawala ka sa oras ng trabaho, tatamad-tamad 'yon.
Ako ang bahala sa customer service
at paghahanda ng almusal kaya 'wag ka nang mag-alala sa mga 'yon.
Kailangan pa ng maglilinis sa kuwarto, banyo,
sala at kusina,
mag-aayos ng mga supply, maglalaba ng bedsheets, at magre-recycle.
'Yon na lahat.
Paano natin paghahatian?
Ako na ang bahala sa paglilinis ng kuwarto
at pagre-recycle.
Iwan mo na sa 'kin 'yon.
Alam mo namang mahiilig akong maglinis.
Alam kong bihasa ka.
Ikaw na rin ang mangasiwa sa mga supply.
Ako ang maglilinis ng sala, kusina at banyo.
Magkasama tayong maglaba at magpalit ng mga bedsheet.
Deal?
Deal.
Hati tayo sa kita.
Ibabawas 'yon sa utang mo.
Teka, hati tayo...
Sige na.
Magkamay tayo para sa kasunduang 'to.
Pero kalahati...
Malamig pa rin ang mga kamay mo.
Ako naman ang mas madalas makikipag-usap sa mga guest,
kaya mag-ingat ka na di malantad kung ano ka.
Alam kong di ka nananakit,
pero hindi lahat katulad ko mag-isip.
Naiintindihan mo ba?
Oo.
Hindi ko alam
na masyado ka pa lang nag-aalala sa 'kin.
Ikinararangal ko.
Oo nga pala.
May tanong ako.
Ano 'yon?
Kasi...
Kung araw-araw tayong magtatrabaho nang ganito,
kailan tayo magpapahinga?
Kailangan din natin ng day off
para makapag-date naman kayo ni Do-sik.
Anong date?
Bakit ko 'yon gagawin kasama siya?
Wala kaming gano'ng relasyon.
Bakit wala?
Bakit...
Bakit wala kayong gano'ng relasyon?
Akala ko nagkakamabutihan kayo.
Ang guest house ang mahalaga sa 'kin, di ang relasyon ko sa kaniya.
Bakit tayo magpapahinga gayong sobrang laking pera ang ginamit dito?
Araw-araw tayong magtatrabaho sa ngayon.
- Ano? - Sige na, mauuna na ako.
Teka...
Hindi bumubuti ang sitwasyon?
Ano 'yon?
Hindi!
Ano'ng ginagawa n'yo? Hindi n'yo 'to puwedeng gawin.
Tigilan n'yo yan!
Ano'ng ginagawa n'yo?
Ilegal pong magnegosyo rito. Hindi n'yo po ba alam?
Kahit na, bakit n'yo sinira 'to nang di pinapaalam sa 'kin?
Puwede dahil 'to sa batas.
Article 61, Paragraph 1 of the Road Act. Permission to Occupy and Use Roads.
Gusto mo pa bang ituloy ko?
Di ko alam. Pagbigyan n'yo ako kahit ngayon lang.
Kailangan kong maghanapbuhay.
Anong di mo alam? Tingnan mo kung ilang babala ang natanggap mo.
Harap-harapan kang nagsisinungaling.
Basta.
Kung pakiramdam mong nadaya ka, kumuha ka muna ng permit.
Sumunod ka sa batas.
Ano pang ginagawa n'yo? Sirain n'yo na.
Teka lang po.
Siguraduhin n'yong matatanggal n'yo lahat.
BABALA
Heto, inumin mo.
Hayaan mo na at inumin mo na 'to.
Alam ba nila kung magkano ang tent?
At higit pa roon, sinira nila lahat ng gamit.
Dapat ko silang idemanda.
Uy.
Mas marami ka pang nagawang ilegal.
Nandaya ka ng ID at mga opisyal na dokumento.
Magpasalamat ka na lang na di ka nahuli.
Kung nangyari 'yon,
nasa kulungan ka na ngayon.
Ngayong nangyari na 'to,
bakit di ka mag-aral ng kahit anong trabaho?
Talaga ba? Hayan ka na naman.
Ito ang trabaho ko!
Tumigil ka na sa pagtatago sa dilim at paggawa ng mga ilegal.
Pumunta ka na sa liwanag at mamuhay ka nang tama!
Sinasabi ko 'to para sa 'yo!
Bakit lalabas sa liwanag ang bampira?
Gusto ko ang nasa dilim! Mas bagay 'yon sa 'kin!
Kailan ka ba tatanda?
Di ka pa rin natatauhan pagkatapos ng nangyari na 'to.
Pambihira.
Sino ka para sabihin 'yan sa kaniya?
Hello, sir.
Bakit wala kang pakialam?
Punong-puno ng kostumer sa kabila,
pero nakaupo lang kayo rito at nagkukuwentuhan.
Medyo matagal nang matumal ang tindahan mo.
Makakabayad ka ba nito ng upa?
Gusto mo bang tulungan kita?
Ano po?
Para saan pa na ipagpatuloy ang nalugi nang negosyo?
Kung nahihirapan kang sumuko, puwede kitang tulungan.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Nakausap ko ang may-ari ng Vampire Tteokbokki
at gusto nilang palakihin ang tindahan nila.
- Uy, Vampire. - Opo, sir.
Pumasok ka.
Tingnan mo muna.
- Sige po. - Sige na.
Sir,
sumusobra na po kayo.
Anong sumusobra?
Hindi ako sumusobra.
Malapit na rin matapos ang kontrata n'yo.
Umalis na kayo sa susunod na buwan, ha?
Uy, Vampire.
Aalis na ako.
Na-offend ako.
Sinabihan na kitang magpagupit!
Napakatigas talaga ng ulo mo!
Ang pangit mong tingnan.
'Wag mo nang isipin 'yon.
Maayos ang hitsura mo.
Puwede ka namang magpagupit.
Ms. Joo,
congratulations sa opening.
Ms. Na.
Salamat sa pagpunta. Alam kong marami kang ginagawa.
Gusto ko sanang pumunta kahapon, pero abala ako.
Ang ganda ng pagkaka-renovate nila rito.
Ang ganda, ha.
Bagay na bagay rin ang painting.
Oo nga pala, nasaan si Mr. Seon?
Nagpunta siya sa grocery, pero pabalik na rin 'yon.
Gusto mo ba ng tsaa?
Sige.
Kung magkakakilala ang mga pamilya n'yo,
para ba kayong magkapatid ni Mr. Seon habang lumalaki?
Di kami ganoon kalapit sa isa't isa.
Pero kailangan ko siyang bantayan.
Anong klaseng tao siya?
Nakakabigla ba?
Naisip ko lang na mas kilala mo na siya dahil kasama mo siya sa bahay.
Medyo...
kakaiba siya at di pangkaraniwan.
Di pala medyo. Sobra.
Pero 'yon ang nakakatuwa sa kaniya.
Naiiba siya sa ibang lalaki.
May tiwala ako sa kaniya.
Palagay at masaya ako kapag kasama ko siya.
Ano'ng tingin mo kay Mr. Shin?
- Ha? - Bakit gulat na gulat ka?
Biglaan lang ang tanong mo.
Mukhang mahalaga ka sa kaniya.
Kaya iniisip ko kung ano'ng tingin mo sa kaniya.
SHADED OASIS GUEST HOUSE
Malaki ang utang na loob ko kay Do-sik.
Kung hindi dahil sa kaniya,
ni di ko maiisip na gawing guest house ang lugar na 'to.
Tinulungan niya ako sa lahat hanggang sa maliliit na detalye.
Noong nire-renovate...
Magkunwari ka na lang ba na walang alam?
Patuloy ka bang magbubulag-bulagan kahit halata naman?
A...
Sa tingin ko mas kailangan kong pagtuunan ng pansin ang guest house ngayon.
Hindi ito ang oras para makipagrelasyon.
Sa totoo lang,
ni wala pa 'yon sa isip ko.
Talaga ba?
Mr. Seon.
Ms. Na, bakit ka naparito?
Gusto kong makita ang pasasalamat mo para sa regalo ko.
Nagustuhan mo ba ang sasakyan?
Bakit hindi mo ako ipagmaneho?
Nagtatrabaho pa kasi ako ngayon.
Hindi, ayos lang 'yon.
Puwede kang lumabas.
Wala naman tayong ginagawa, kayang-kaya ko na 'to nang mag-isa.
Ilibot mo muna siya.
Parang may iba sa 'yo.
May problema ba?
Di naman,
wala namang problema.
Kinakabahan ka ba
na lumabas kasama ko?
Ang ganda ng panahon.
Gusto mo bang pumunta sa malayo?
Oo nga pala.
Pagagalitan ka kaya ni Ms. Joo?
Pagagalitan? Sino siya para pagalitan ako?
Ako ang palaging nanaway sa iba, pero di ang sinasaway.
Para ka kasing laging kinakabahan sa kaniya.
Di ko na sasayangin ang oras mo.
Ayaw mong sumama ang tingin sa 'yo ng amo mo sa simula pa lang.
Ang tagal na noong huli akong nasabik nang ganito.
Pero 'yon ang nakakatuwa sa kaniya.
Naiiba siya sa ibang lalaki.
May tiwala ako sa kaniya.
Palagay at masaya ako kapag kasama ko siya.
Di lang siya naiiba sa ibang lalaki, Ms. Na.
Magugulat ka nang sobra kapag nalaman mong bampira siya.
Para tayong nasa isang painting.
May kasama kang maglakad na magandang babae sa magandang lugar.
Pero bakit mukha kang malungkot
na parang may nakakalungkot kang alaala sa daffodils?
Kapag tumingin ka sa magagandang bagay,
talagang malulungkot ka.
Dahil lubos nang namumulaklak ang mga bulaklak,
malapit na rin silang malanta.
Di ko alam kung ano'ng nararamdaman ko.
Dapat ba
hindi na lang ako maganda?
Tingnan mo silang lahat hangga't gusto mo habang nandito tayo.
At amuyin mo rin sila.
Matagal na panahon na
noong una kong nakita ang mansiyon.
Pero naaalala ko pa rin ang naramdaman ko no'n.
Di lang siya basta luma at sirang bahay para sa 'kin.
Para bang may matagal na siyang hinihintay na dumating.
Naalala mo pa no'ng una tayong nagkita?
Bigla na lang akong niyakap ng isang lalaki na di ko kilala.
Pero nakapagtataka
na hindi ako natakot.
Pagkauwi ko no'ng araw na 'yon, ang tagal kong nag-isip.
"Sino ang lalaking 'to?"
Akala ko na kakaiba ka lang noong una,
pero bigla ko na lang naisip
na ang dahilan siguro kaya gustong-gusto ko ang mansiyon
nang wala namang dahilan
ay para makilala kita.
Naiintriga ako sa 'yo, Mr. Seon,
at gusto pa kitang
makilala.
Puwede ba kitang...
yakapin?
Pakiusap...
maghintay ka pa nang kaunti.
May kailangan lang akong ayusin.
Pagkatapos n'on,
tutuparin ko na ang pangako natin.
Kahit ano'ng mangyari.
Alam ba ni Ms. Joo ang tungkol kay Seon Woo-hyeol?
Hindi ko alam.
Paran sinusubukan niya siyang pagtakpan.
Pero di ko alam kung alam ba niyang bampira siya.
Ano'ng plano mo?
Wala pa pong nangyayaring masama,
pero hindi po natin alam kung ano'ng puwedeng mangyari?
Bantayan mo muna siya.
At tingnan mo kung may iba pang bampira na nakapaligid sa kaniya.
Ireport mo sa 'kin ang lahat ng detalye.
Sige po, sir.
Bakit puro gusto mo lang ang ginagawa mo?
Hindi mo ako sinipot at di mo sinasagot ang mga tawag ko.
Ano'ng gusto mong mangyari?
Ano ang kailangan niyang ayusin?
At anong pangako?
Ano ang mayroon sa 'yo ngayon?
Ano ba'ng ginawa mo nang buong araw?
Sobra akong naiintriga.
Para na akong mababaliw.
Alamin mo para sa akin.
- Alamin ang ano? - Si Seon Woo-hyeol.
Alamin mo ang tungkol sa kaniya sa lalong madaling panahon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kung ano'ng ginawa niya dati,
bakit siya nakatira sa mansiyon kasama ni Joo In-hae,
at lahat ng may kinalaman sa kaniya.
Kaya mo 'yong gawin, di ba?
Bakit hindi ka sumasagot?
Babayaran kita ng malaki.
Alam kong gusto mo ng pera.
Kakauwi mo lang ba?
Saan ka pupunta?
Buong araw kang nagsaya, oras na para magtrabaho.
Ikaw ang nakaatas na mag-recycle.
Sige.
Ano? Saan ka pupunta?
Ikaw ang magtatapon ng basura.
Kailangan ko bang sabihin ang lahat?
Ano'ng problema?
Wala ka bang gana magtrabaho
pagkatapos mong magpakasaya ng buong araw?
Magpakasaya?
Mukha ba akong masaya sa 'yo?
Alam mo ba ang nararamdaman ko?
Alam mo kung ano ang totoong nararamdaman ko?
Akala mo ba nagpakasaya ako ngayong araw?
Hindi.
Durog-durog ang puso ko ngayon.
Di rin naman ako mapakali.
Alam kong galit at nasusuklam ka sa 'kin kahit hindi mo pa pinapahalata.
Nararamdaman ko.
Naniniwala kang sinira ko ang lahat
dahil hindi ka naging tao dahil sa 'kin.
Kaya habang mas napapalapit ka kay Ms. Na,
mas kinasusuklaman mo ako.
Tama ka.
Kasalanan mo 'tong lahat.
Ikaw ang may kagagawan nito.
Nasira ang lahat
dahil ginising mo ako.
Nagkagulo ang lahat!
Dahil sa dugo mong nakakalason ang lahat ng ito.
Wala nang pag-asa.
LEE SANG HAE PARK DONG-SEOP, MR. KO, BUTLER JOO
Ang huli natig pag-asa
ay ang mahanap ang mga bloke ng ginto.
Uy, kalimutan mo na ang tungkol sa ginto
at maghanap ka na ng trabaho.
Kailangan na natin 'tong matapos.
Ang tanging tao na malayang makapasok sa bahay maliban kay Mr. Ko
ay ang pamilya ni Butler Joo.
Kung kinuha nila ang mga ginto,
tumigil na sana sila sa pagiging butler at nangibang-bansa na sana.
Bakit naman sila mananatili rito?
Uy, mag-sunscreen ka nga!
- Baka nagkaproblema? - Ano?
Di niya sana binuksan ang kabaong
kung namana niya ang mga tungkulin niya.
Alam niya dapat ang tungkol kay Woo-hyeol
at alam niya dapat na di niya dapat buksan ang kabaong.
Pero wala siyang kaalam-alam at binuksan niya.
Nakapagtataka.
Sa tingin mo ba?
Teka lang.
Heto.
May kakaiba sa pamilya niya.
Sino naman kaya 'to nang ganitong oras?
Woo-hyeol.
Bakit ka bumili ng di mo naman makakain?
Gusto ko lang maglasing ngayong gabi.
- Woo-hyeol. - Woo-hyeol.
Teka.
Ano'ng ginagawa mo? Hindi puwede.
'Wag mong gawin 'yan.
Woo-hyeol, ayos ka lang ba?
Oo naman.
Alam n'yong dalawa
kung gaano ko sinubukan
na maging tao.
Talagang...
ginawa ko
ang lahat ng makakaya ko.
Kahit walang ibang nakakaalam n'on,
alam namin 'yon.
Paano nagkaganito ang mga bagay?
Kasalanan 'tong lahat ni Butler Joo.
Kung di dahil sa kaniya,
nag-iibigan na sana kami ni Hae-sun nang buong puso.
Natupad ko sana
ang pangako ko kay Hae-sun.
Bakit...
di man lang ako mabigyan ng pagkakataon
na mabuhay kasama ang taong mahal ko...
bago ako mamatay?
Woo-hyeol, bakit ka mamamatay?
Alam mong hindi tayo namamatay.
Mahirap din ang buhay para sa 'min.
Sinira ang tarot tent ko at pinalayas si Seop sa tindahan niya.
Pero may babayaran kaming upa at mga buwanang bayarin.
Pinapahirapan tayo ng mga tao.
Pinalayas ka?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit mo pa 'yon sinabi sa kaniya?
Nag-aalala na siya ngayon.
Bilang pinuno n'yo,
nandito ako para suportahan kayo.
Pasensiya na.
Ano bang sinasabi mo?
'Wag kang mag-alala sa 'min.
Pagtuunan mo ng pansin ang pagiging tao mo.
Sabi ni Mr. Ko,
ito ang pinakamahalaga at pinakamapanganib na parte ng buhay mo.
SHADED OASIS GUEST HOUSE
RESERVATIONS: 0
Kasalanan mo 'tong lahat.
Ikaw ang may kagagawan nito.
Nasira ang lahat
dahil ginising mo ako.
Nagkagulo ang lahat!
Dahil sa dugo mong nakakalason ang lahat ng ito.
Wala nang pag-asa.
Puwede bang kumuha ng kuwarto?
A.
Opo,
puwede po.
Di ko akalain na ganito kalinis at kalaki ang lugar na 'to mula sa labas.
Grabe.
Ito po ang kuwarto n'yo.
- Heto po ang susi. - Sige.
Salamat.
Puwede pong mag-almusal ng 7 hanggang 9 ng umaga
sa kusina sa unang palapag.
Puwede kayong mag-toast, magprito ng itlog, at mag-cereal.
Nasa unang palapag din ang banyo.
Kung may kailangan kayo o may problema,
sabihan n'yo lang po ako.
Sige, magpahinga na po kayo.
Teka lang.
Ikaw ba ang may-ari?
- Opo. - Ganoon ba?
Siguradong di madali magpatakbo ng guest house nang mag-isa.
Nakakamangha ka.
Maayos ang pagpapalaki sa 'yo ng mga magulang mo.
Siguradong ipinagmamalaki ka nila.
Naku, hindi po.
May anak din akong babae
at nasa high school din siya.
Sa US siya nakatira kasama ang mama niya.
Lumipat siya noong elemetarya pa siya, kaya sampung taon na rin.
Ang bilis ng panahon.
Matalino siyang bata, kaya ko pinadala sa abroad bata pa lang.
Pero hindi madali ang suportahan siya.
May larawan niya ako.
Hindi kami magkamukha.
Tingnan mo.
Naku po.
Mag-isa lang ako sa bahay, kaya madalas na wala akong kausap.
Pasensiya na sa kadaldalan.
Gabi na, sige na.
Sige po.
Magandang gabi po.
- Magandang gabi. - Sige po.
Salamat.
Siguradong nahihirapan na si Woo-hyeol.
Tingnan mo ang lahat ng pagkain ng tao na kinain niya.
Sinabi mo pa.
Siguradong sobra siyang nahihirapan. Tikman natin?
Tingnan mo siya. Ayos lang siya.
Ano kung malasing tayo nang kaunti?
Iba tayo sa kaniya.
Ano ba? Hayaan mong iinom ko ang mga problema ko kahit minsan lang!
Di ka ba nahihirapan sa buhay?
Subukan ba natin?
Kahit ngayon lang?
Mukha 'tong masarap.
Ano 'to?
Mas masarap pa 'to sa...
Ginagawa ko lang 'to para sa anak ko.
Ano 'to?
Sobrang lambot at sarap.
- Masarap, 'no? - Opo.
Mabuti at nagustuhan mo.
Magandang umaga, ma'am.
Maaga kayong nagising ngayong weekend, a.
Habang tumatanda, mas maaga kang nagigising.
Gusto mo bang subukan?
Ako po? Naku, 'wag na po.
Naku.
Sumubo ka lang.
Di ako magaling magluto, pero magaling akong gumawa ng toast.
Mas masarap pa 'to sa nabibili sa tindahan, di ba?
Oo.
Ito ang pinakamasarap na pagkaing nakain ko simula noong tumira ako rito.
Tikman mo na.
Sige po.
Ang sarap nga!
Paano n'yo po 'to ginawa?
Sabi ko sa 'yo masarap, e.
Secret recipe ko 'to.
Sabi ng anak ko na ang toast ko ang pinakamasarap sa buong mundo.
Palagi n'yo pong nababanggit ang anak n'yo.
Siguradong miss na miss n'yo na siya.
Kailan n'yo po siya huling nakita?
Matagal na rin.
Nagvi-video call po kayo ng pamilya n'yo?
Malaki ang pagitan sa oras, at abala kaming lahat.
Abala ako sa paghahanapbuhay,
habang abala ang asawa ko sa pag-aalaga sa anak namin.
At di ko dapat abalahin ang oras ng pag-aaral ng anak ko, di ba?
Di po tungkol sa pera ang lahat.
Baka mas gusto niya pong kumain ng toast n'yo kaysa sa pera.
Di pa rin siya umuuwi?
Ang nangyari kasi...
'Wag ka nang malungkot, Seop.
Maghintay ka lang hanggang mahanap ko ang mga bloke ginto.
Magbubukas ako ng malaking tindahan para sa 'yo sa tabi ng Vampire Tteokbokki.
Ayaw ko na ng tteokbokki.
Oo nga pala,
nakauwi kaya nang maayos si Woo-hyeol?
Sana di siya pinagalitan ulit ni Butler Joo.
Ano 'to?
Mr. Ko.
Ano'ng nangyayari dito?
- Nalugi na ba ang tindahan n'yo? - Opo.
Mr. Ko.
Di ba parang ang sakit mong magsalita?
Bakit ka magdadala ng tteokbokki sa naluging tindahan ng tteokbokki?
Sikat daw ang lugar na 'to dahil sa retro na konsepto,
kaya naisip ko na baka makakuha kayo ng inspirasyon.
Dapat sinubukan n'yo pa.
TTEOKBOKKI NG LOLA NAMIN
Uunahin ko ba ang gawa sa harina
o sa bigas?
- Mainit. - Grabe.
Isasawsaw ko muna sa sauce.
Kailangang ganito kalaki
para magmukhang masarap ang pagkain.
Sayang lang at huli na ang lahat.
Mukhang masarap, di ba?
Di rin naman namin puwedeng kainin.
Sinubukan naming kumain ng pagkain ng tao kahapon kasama si Woo-hyeol,
at muntik na kaming mamatay.
Kumain si Seon Woo-hyeol ng pagkain ng tao?
Oo.
Tulad nang pag umiinom ang tao kapag may problema,
may dala siyang maraming pagkain ng tao at kumain nang kumain.
Tinanong ko siya kung ano'ng problema,
pero hindi siya sumagot.
Tama siya.
Nalasing siya sa pagkain at paulit-ulit sinabing mamamatay siya.
Di n'yo siya pinigilang kumain ng pagkain ng tao?
Pinanood n'yo lang siya?
Bakit? Masama ba 'yon?
Di pa siya ganap na tao kaya masama 'yon.
Kapag kumain siya ng pagkain ng tao sa kalagayan niyang 'yon,
siguradong sobra siyang nahihirapan.
Ano'ng problema sa kaniya?
May sakit ba siya?
Oo naman. Masakit ang puso niya.
Alam kong nahihirapan din kayo,
pero alagaan n'yo siya.
Sinasandalan n'yo rin siya.
Naku.
Ilang beses ko bang sasabihin sa kanila
na basura na ang may dumi ng pagkain?
INCHEON TO CHICAGO
Bakit po mag-isa po kayong umiinom dito?
Gusto ko lang magpahangin.
Ang sarap dito sa labas.
At ang liwanag pa ng buwan.
Oo nga po.
Sige po, magmuni-muni po muna kayo.
Pasensiya na po sa abala.
Hindi ako nami-miss...
ng anak ko.
Pagkalipas ng mga taon,
pakiramdam ko
para na lang akong makina na nagpapadala sa kaniya ng pera.
Nagkakaproblema na rin kami ng asawa ko.
At parang naiilang na sila kapag bumibisita ako.
Kahit gumastos ako ng malaking pera para lang bisitahin sila,
parang hindi sila masaya na makita ako.
Kaya pinapadalhan ko na lang sila ng pera.
Kinailangan kong gamitin ang deposito ko
para lumipat sa mas maliit na mga lugar.
At naiisip ko na lang,
"Mamamatay na lang ba ako pagkatapos ng lahat ng hirap sa pamilya?"
Magulang ako,
pero tao rin ako.
May parte sa 'kin na nasasaktan dahil sa anak ko,
at may parte naman na gusto kong mabuhay sa paraan na gusto ko.
'Yon ang nararamdaman ko.
Ganito rin kaya ang naramdaman ni Papa?
Naku po.
Pasensiya na sa paglalabas ng sama ng loob.
Kunwari wala kang narinig.
'Wag po kayong mag-alala.
Naiintindihan ko po ang nararamdaman n'yo.
Sigurado po akong naaalala rin po kayo ng pamilya n'yo.
Baka po naiilang lang sila na ipakita ang nararamdaman nila
dahil di po kayo palaging nagkikita.
Di ko pa po 'to nasabi kahit kanino,
pero ang papa ko po...
ay nawala nang mahabang panahon
at dineklarang patay na kamakailan.
Walang may alam kung buhay pa ba siya o patay na talaga.
At di man lang po ako makapaglamay.
Sa lumipas na panahon,
nagalit ako sa kaniya
dahil naisip ko na iniwan niya ako.
Pero nami-miss ko po siya.
At umaasa akong buhay pa siya kung saan.
Kahit na iniwan niya ako,
tatay ko pa rin siya.
Siguradong...
nahirapan ka.
Dahil sinabi n'yo po
ang nararamdaman ng isang ama,
gusto ko lang din po sabihin kung ano ang iniisip ng anak.
Sigurado pong
nami-miss at may pakialam ang pamilya n'yo sa inyo
higit pa sa iniisip n'yo.
Salamat sa sinabi mo.
Gusto ko rin po kayong pasalamatan.
NEIGHBORHOOD PATROL
Bakit ka mag-isa?
Nasaan si Mr. Dugo ng Baka?
May ginawa po siya, kaya wala siya.
Odd number tuloy ang bilang natin.
Sumunod dapat siya sa ipinangako niya.
- Di ba? - Kaya nga.
Bakit napakairesponsable niya?
Akala ba niya kaya kami nandito dahil wala kaming ibang gagawin?
Teka, siya 'yon, di ba?
Pasensiya na at nahuli ako.
Simula ngayon, kapag nahuli o wala ka nang di nagpapaalam,
may multa ka na kaya siguraduhin mong darating ka sa tamang oras.
Opo.
Pares-pares na tayo ngayon.
Magpatrol na tayo sa mga lugar natin,
at magkita ulit dito.
- Galingan n'yo. - Galingan n'yo.
- Heto. - Sige po.
- Galingan n'yo. - Galingan n'yo.
Bakit ka umalis nang di ako sinasabihan?
Sino ka ba?
Teka nga.
Pasensiya na.
Pinag-isipan ko,
at medyo ang sama ko.
Hindi,
sobrang sama mo.
Alam kong di mo 'yon sinadya.
Patawad.
Paano mo nagawang di umuwi ng magdamag nang di nagpapaalam sa amo mo?
Aksidente 'yon.
Nalasing ako sa pagkain ng tao
at nawalan ng malay sa bahay ng kaibigan ko.
Seryoso ka ba?
Bakit palagi kang kumakain...
ng pagkain ng tao?
Paano pag may nangyaring masama?
Di ko napigilan sa sobrang sama ng loob.
- Di na 'yon puwede simula ngayon. - Ano?
Di ka na puwedeng umalis ng trabaho sa oras ng trabaho.
Di na kita papayagang umalis kahit na si Ms. Na pa ang dumating.
Naiintindihan mo?
Sige.
At kung matutulog ka sa ibang lugar,
sabihin mo ako nang mas maaga.
'Wag kang basta na lang mawawala.
Ayaw kong may isang tao na naman na mawawala.
Pangako, gagawin ko 'yan.
- Di ka susunod? - Susunod.
Di ko alam may ganito palang lugar dito.
Dito pala siya nagtatago.
Mukha silang masaya.
Di ka dapat tumitingin sa mga tao.
- Ano? - Tara na.
- Bilis. - Tinitingnan...
Ayaw mo bang makaranas ng pag-ibig na magpapabilis ng tibok ng puso mo
tulad n'ong magkasintahang nakita natin?
Ikaw ang nagsabi
na puno ng lason ang dugo ko.
Di para sa 'kin ang pag-ibig.
Iniisip mo pa rin 'yon?
Patawarin mo na ako.
Hindi.
Iniisip ko na baka totoo 'yon.
Inaamin kong nabuhay ako nang may isang bagay lang sa isip ko.
Puro ako pera
na para bang 'yon lang ang makalulutas ng lahat ng problema ko.
Oo, masayang magkapera.
Pero,
may mas mahalaga pa sa pera.
Pero wala akong ibang pagpipilian.
Pera ang pinakamahagalang bagay kung gusto kong mabuhay.
Pag-ibig?
Ewan ko.
Nakikita mo ba 'yong puno roon?
Ang pagkakataon na umibig ako
ay katumbas nang kung may mamungang bulaklak sa patay na punong 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
May nakita ka na bang bulaklak na namunga sa patay na punong 'yon?
Sinasabi ko lang na halos imposible.
Tanging mga nakaranas magmahal ang nakakaalam kung pa'no magmahal.
Di pa ako nagmamahal,
kaya wala akong maibibigay kahit kanino.
At higit sa lahat, hirap nga akong mahalin kahit ang sarili ko.
Tara, pumasok na tayo.
Nauubusan ka na ng panahon.
Magsisimula ka nang makaramdam ng mga ganitong kakaibang sintoma.
Mas lalala pa ang nararamdaman mo.
GUEST HOUSE
Naging masaya ako sa pananatili ko rito, salamat sa 'yo.
Sigurado akong may maganda ring mangyayari sa 'yo.
Sa totoo lang,
may toast shop ako.
Ang pagkakataon na umibig ako
ay katumbas nang kung may mamungang bulaklak sa patay na punong 'yon.
CEO SHIN DO-SIK
Heto.
Ano 'to?
- Regalo. - Regalo?
Binili ko gamit ang perang kinita namin sa guest house.
Ganoon ba?
Di ko mabubuksan ang guest house kung wala ka.
Matagal ko nang gustong magpasalamat sa 'yo,
kaya binili ko kaagad 'yan noong kumita ako.
Maraming salamat, Do-sik.
Ikinararangal ko.
Salamat.
Bibilhan kita nang mas maganda kapag kumita na ako ng mas malaki.
Mr. Shin!
Mukhang biglaang cardiogenic shock.
Walang nakitang problema sa mga test,
kaya di ko malaman ang sanhi ng problema.
Imumungkahi ko na magpahinga muna siya sa ngayon.
Salamat po, Doktor.
Di niya alam ang sanhi, 'no?
Mr. Shin!
Ayos ka lang ba?
Parang di ko pa naipakita sa 'yo ang ganitong parte ng pagkatao ko.
Puwede ba akong humingi ng pabor?
Dinala ko po ang hinihingi n'yo.
Salamat.
Matagal n'yo na pong tinago sa safe ang lumang libro na 'to.
Tama ka.
Mahalagang libro 'to na pinasa sa pamilya ko.
Nakasulat dito ang tanging paraan
para gumaling ako.
VAMPIRE RECORD BOOK
Hanapin mo ang nasa pagitan ng tao ang bampira.
Makikilala mo sila sa pilat nila sa katawan.
Kunin mo ang puso nila at inumin mo ang dugo nila.
At magiging imortal ka.
Ito po ba ang dahilan kaya lagi kang nasa ospital?
Alam kong mahirap paniwalaan,
pero makakaligtas lang ako
kung susundin ko ang sinasabi sa librong 'to.
Kailangan kong maghanap ng kalahating bampira na may pilat sa katawan.
Baka si Seon Woo-hyeol
ang makasagot sa matagal ko nang problema.
Kakarating mo lang ba?
Nilagay mo ba 'to?
Gusto kong ipakita sa 'yo
na namumulaklak ang bulaklak
kahit sa patay na puno.
At tulad n'on,
maaari kang umibig at mahalin ng ibang tao.
Puwede mo bang sabihin sa 'kin?
Sabihin mo sa 'kin kung paano ka magiging tao.
Kung kayang mamulalak ng bulaklak sa patay na puno,
sino'ng may sabi na di puwedeng maging tao ang isang bampira?
Sabihin mo sa 'king kung may paraan.
Tutulungan kita.
Kailangan ko ang pag-ibig mo.
SALAMAT KINA PARK IN-HWAN AT CHOI DAE-CHUL SA KANILANG ESPESYAL NA PAGLABAS
HEARTBEAT
Ano'ng kailangang gawin para magkaroon ng dugo na puno ng pagmamahal?
May pader siya na mahirap gibain.
Ano'ng nangyari kay Do-sik?
Mukhang may pag-asa pa.
Ayos ka lang ba?
Ganito ang pakiramdam na may nag-aalala sa 'yo.
Para kong tinitingnan ang nakaraan ko.
May naaalala ka ba?
Gusto ko ang mansiyong 'to.
Mas naging masaya ang buhay ko.
Nag-aalala at naiinis ako na nakatira ka kasama si In-hae.
Gusto kong umalis ka sa Shaded Oasis.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez