(จังหวะหัวใจ)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)
(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)
เมื่อนานมาแล้ว ณ ดินแดนแห่งนี้
มีผู้ที่มีสายเลือดอมตะอาศัยอยู่
และมีเหล่ามนุษย์โลภมาก ที่ต้องการดื่มเลือดนั้น
เพื่อให้ตนเองมีชีวิตนิรันดร์
จับตัวมา พวกมันอยู่นั่น
อย่าให้มันหนีไปได้
ไปกันเถอะ
ขอโทษนะ เป็นเพราะข้าเอง
ใต้เท้า ได้ของมาแล้วขอรับ
ตามที่ใต้เท้าสั่ง หัวธนูทำจากเงิน ที่คร่าชีวิตผีดูดเลือดได้
และก้านลูกธนูเหลาจากไม้ต้นซานจาขอรับ
อูฮยอล
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่นะ
เจ้าคงเจ็บน่าดู
รีบหนีไปเถิด เร็วเข้า
เจ้าต้องไป
เมื่อผู้คนรู้ตัวตนของเจ้าแล้ว ต้องไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่
ข้าไม่เป็นไร เจ้ารีบหนีไปเถิด
รีบหนีไปเร็วเข้า
ไม่นะ...
มัวทำอะไรกันอยู่ รีบยิงมันเสียสิ
อย่าให้มันหนีไปได้
จับไอ้สัตว์ประหลาดนั่นไว้
ไม่นะ
"ซอนอูฮยอล
เขาเป็นสหายที่ดีของเรา
เราจะไม่มีวันลืมเขาเลย
เขาเป็นผู้นำของเรา
ผู้นำที่หล่อเหลาและแต่งตัวทันสมัย
ทั้งที่มีสาวๆ รายล้อมอยู่เสมอ
แต่เขาก็ยังมารยาททราม ไม่รู้จักซาบซึ้ง..."
หือ
"เขาคือสหายผู้เป็นมิตรครับ
ถึงแม้เขาจะจากเราไปแล้ว
แต่ความทรงจำที่มีร่วมกันมา จะอยู่ในใจเราตลอดไป
เราจะคิดถึงเขาเสมอครับ
ด้วยเหตุนี้
ผมเลยอยากเก็บเสื้อโค้ต ตัวโปรดของเขาเอาไว้
เพื่อจะได้ระลึกถึงเขาตลอดไปครับ"
- พี่ซอบก็เลือกเอาสักอย่างนะครับ - ไม่ล่ะ
ตอนนั้นบอกว่า หมวกลูกพี่อูฮยอลเท่ดีไม่ใช่เหรอ
มันเท่ก็เพราะลูกพี่อูฮยอลใส่
พอดีฉันหัวโต ใส่หมวกไม่สวย
จะเหมาะไม่เหมาะมันสำคัญตรงไหน
เอาไปก่อนแล้วค่อยคิดสิ
ไม่ล่ะ ฉันโอเค ฉันไม่ใส่หมวก
งั้นก็เอาไปแล้วให้ผมทีหลังสิครับ
ฉันไม่อยากทำขนาดนั้น
- ถ้างั้นก็... - ฉันบอกให้จัดพิธีรำลึก
แต่กลับวางแผนกบฏกันสินะ
อะไรกัน บินไปตั้งแต่เมื่อไหร่
เดี๋ยวสิ ลูกพี่ ไปนั่งอยู่นั่นได้ไงครับ
ยังเหลือพิธีสำคัญที่ผมเตรียมไว้อยู่นะ
นาย
ถ้าฉันไม่อยู่ จะขายบ้านหลังนี้ทิ้งด้วยไหม
ลูกพี่ ทำไมพูดจาทำร้ายจิตใจ...
ลูกพี่ครับ ผมซังแฮไง อีซังแฮ
ลูกพี่กับผมรู้จักกัน มาเกิน 130 ปีแล้วนะ
- ยังไม่เชื่อใจผมอีกเหรอครับ - ใช่
ได้ งั้นก็ช่างหัวมันเถอะ
ไม่ต้องเก็บ จะเก็บเพื่อ
ผมลำบากแทบตาย กว่าจะเขียนบทสรรเสริญนี้ขึ้นมาได้
อุตส่าห์อดหลับอดนอนสามวัน เขียนไปเลือดกำเดาไหลไป
ผมตั้งใจกลั่นกรองอักษรแต่ละตัว ออกมาแทบตาย
จะไม่ทำเกินไปหน่อยเหรอครับ
พ่อบ้านจู
ไม่... ไม่ตอบ...
คนที่เชื่อใจได้ในบ้านหลังนี้ มีแค่นายคนเดียวจริงๆ
ขอฝากด้วยนะ
อย่าได้ห่วงเลยครับ นายท่าน
ผมและลูกหลาน จะรับใช้ท่านไปตราบนานเท่านาน
ปล่อยผม ลูกพี่
ผมขอถามอะไรอย่างนะครับ
ผมสงสัยเรื่องนี้มาตลอด 130 ปี
ทำไมลูกพี่ ต้องอยากเป็นมนุษย์ขนาดนั้นครับ
เพิ่งมาถามเอาป่านนี้เนี่ยนะ
อ้าว ตอบก่อนสิครับ
ทำไมต้องลงทุนลงแรงขนาดนั้น เพื่อเป็นมนุษย์ด้วย
นั่นก็เพราะว่า...
พ่อบ้านจู
ไว้ได้เป็นแล้วจะบอก
ปัดโธ่ ลูกพี่ ผมสงสัยจะตายอยู่แล้วเนี่ย
ผมคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ไงครับ
- พวกเราคือแวมไพร์ - เป็นอะไรกันแน่ ถามจริง
ผีดูดเลือดที่อยู่รอดได้ ด้วยการดูดเลือดมนุษย์เท่านั้น
ผู้คนหวาดกลัวเรา
แต่ในความจริง
เราก็ไม่ได้ต่างอะไร จากเจ้าพวกนี้มากนัก
ก็เหมือนกับที่ยุง ไม่ได้ดูดเลือดเยอะจนทำให้มนุษย์ตาย
พวกเราเอง ก็ไม่ได้ดูดเลือดมนุษย์
จนถึงแก่ชีวิตเหมือนกัน
เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
เพราะการกินน้อย คือเคล็ดลับในการมีอายุยืนยาว
พวกเราเกลียดแสงแดดก็จริง
แต่ในบางครั้ง เราก็ออกนอกบ้านในยามกลางวัน
ทว่า เมื่อร่างกายโดนแดด
เลือดที่ดื่มจะย่อยสลายอย่างรวดเร็ว
เราเลยจำเป็นต้องเติมเลือดอยู่บ่อยๆ
พลังวิเศษน่ะเหรอ
เราโบยบินได้ และมีกำลังวังชา
แต่ไม่อาจนำไปใช้ข้างนอกได้
เพราะเราต้องไม่ทำอะไรเตะตามนุษย์
น่าจะช่วยกันทำความสะอาดหน่อยสิ ให้ตาย น่าหมั่นไส้
- ว่าไงนะ - เปล่าครับ
มันแค่ช่วยให้ทำความสะอาดสะดวกขึ้น
ไหนดู
โอ้โฮ เท่มากเลยครับ
หุ่นดีระเบิดระเบ้อจริงๆ
จะชอบส่องกระจกก็ไม่แปลก
ถูกใจไหมครับ
ถ้าเห็นก็ว่าไปอย่าง
น่าเสียดาย
พวกเราไม่อาจมองเห็นภาพของตนเอง
ที่สะท้อนในกระจก
ถูกใจมากครับ
ขอบคุณนะ
กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนาน มนุษย์ก็ลืมการมีอยู่ของผีดูดเลือดไป
เราจึงสามารถอยู่อาศัย
ปะปนอยู่ท่ามกลางมนุษย์ได้พอประมาณ
จะหล่อเกินไปไหม
ดูคนนั้นสิ
หล่อจริงอะไรจริง
- หล่อมากเลย - ทำไงดี เขามองฉันแหละ
เบื่อความป๊อปของตัวเองจัง
เขาไม่ได้มองนายสักหน่อย
ลูกพี่อูฮยอลกับผมต่างกันตรงไหน
มีตาสองข้าง มีจมูกหนึ่งอันเหมือนกัน
แต่ว่าการจัดเรียงเครื่องหน้า มันต่างกันเว้ย
จัดเรียงเหรอ
นายมันขี้เหร่
เชิญครับ
พ่อบ้านจู เราจะไม่สายเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
วันนี้เขาอาจจะมาก็ได้ ว่าไหมครับ
เขาจะมาในสักวันครับ
(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 1)
"อิลมยอนชิก"
หมายถึง "สถานที่หลีกหนีจากแสงอาทิตย์"
เป็นที่ที่ฮอตฮิตที่สุดในคยองซอง
ผู้คนที่ชอบยามกลางคืนมากกว่ากลางวัน
ในคืนนี้ก็ มารวมตัวกันที่นี่เช่นเคย
เยี่ยมเลย
แม้นักล่าผีดูดเลือดจะสาบสูญไปแล้ว
แต่พวกเรายังคงมีตัวตนอยู่ที่นี่
โดยที่พวกคุณไม่รู้
พ่อบ้านจู ขอเข้มๆ แก้วหนึ่ง
เข้มๆ นะครับ
ค็อกเทลละมุนๆ
ค็อกเทลแรงๆ
เครื่องดื่มฟาดสาว
ถือดีๆ อย่าสลับกันนะครับ
ดื่มสักแก้วสิครับ
ฉันว่าฉันเมาแล้วนะ
เมาสิ ยิ่งดี
แบบนั้นถึงจะเด็ด
หือ
เปล่า ไม่มีอะไร ดื่มเถอะ
คุณไม่มีคนรักเหรอคะ
คนรัก อ๋อ แฟนผมน่ะเหรอ
อาจจะเหลือเชื่อ แต่ว่าไม่มี
- คนรักของผมก็คือ... - ไม่ใช่
หมายถึงเจ้าของร้านนี้
ไม่ต้องไปสนใจหมอนั่นหรอก
เราไปหาที่เงียบๆ ทำอะไรสนุกๆ ...
ไปกันเถอะน่า ขอสักครั้งแล้วจะ...
ให้ตาย อย่ามาเสนอหน้า เหมือนแมลงวันตอมขี้ หลีกไปซะ
แมลงวันตอมขี้เหรอ
- ถ้าฉันเป็นแมลงวัน เธอก็เป็นขี้ - ว่าไงนะ
- ขี้เหรอ - กลิ่นขี้เหม็นหึ่งเลยเว้ย
- ตายแล้ว - เฮ้ยๆ
เลิกอู้แล้วไปทำงานซิ
- เจ็บนะ - เจ็บเหรอ
ขอตัวนะ
- ตามมา - เธอมันตาถั่ว
เจ้าของร้านคะ
ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้คะ
คนเราเป๊ะขนาดนี้ได้ไง
มีแฟนยังคะ
สุภาพสตรีทั้งหลาย ผมขอตัวก่อนนะ
วันนี้ก็ไม่มาแฮะ
ทำบ้าอะไรมิทราบ
ฉันบอกไปชัดแล้วนะ
ว่าห้ามดูดเลือดมนุษย์ที่อิลมยอนชิก
ไม่ได้ฆ่าตายหรอก แค่ลองชิมนิดหน่อย
การดูดเลือดมนุษย์ที่อิลมยอนชิก
เป็นเรื่องต้องห้าม
ไอ้ซอนอูฮยอลนั่น มันยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอครับ
จะเป็นมนุษย์เนี่ยนะ จริงๆ เลย
เห็นว่าเขาไม่กินเลือดคนเป็นด้วยนะครับ
แวมไพร์ที่ไม่กินเลือดมนุษย์เนี่ยนะ
เหลวไหลจริงๆ เลยเชียว
พวกนายมีสิทธิ์อะไรมาว่าลูกพี่อูฮยอล
ถ้าพูดจาปากไม่มีหูรูดอีกละก็
พ่อจะจับถอนเขี้ยวให้หมดเลย
- หนาวไหม - ไม่หนาว
การเฝ้ามองมนุษย์ที่มีความรัก
คืองานอดิเรกที่ฉันทำมานาน
- นี่ - อะไรเนี่ย
อะไรกัน ขอบใจนะ
แก้มสีแดงระเรื่อ
ริมฝีปากสีแดง
ที่กระซิบบอกคำว่ารัก
น่ารักจัง
ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจเต้นรัว
เลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกาย
ตั้งแต่หัวจดเท้า
ช่างเป็นภาพที่อัศจรรย์
หัวใจของฉัน...
ไม่เคยเต้นเลยสักครั้ง
เพราะไม่เคยเป็นมนุษย์
ฉันเลยไม่เคยตาย
แต่ก็ไม่เคยมีชีวิตจริงๆ
เลยสักครั้ง
เขาว่าหัวใจมีดวงเดียวฉันใด
รักแท้ก็มีแค่หนึ่งเดียวฉันนั้น
รักแท้มันคืออะไรนะ
การที่หัวใจเต้นตึกตักๆ แบบนี้
ใช่รักแท้หรือเปล่านะ
"ตึกตักๆ " หรือ
หากหัวใจไม่เต้น
ก็ไม่อาจมีความรัก ที่ทำให้หัวใจเต้นงั้นหรือ
ฉันเอง ก็อยากสัมผัสมันมาตลอด
ว่าความรักที่ทำให้ใจเต้น
มันคืออะไร
นับจากนั้นมา
ฉันก็ลองสารพัดวิธี เพื่อที่จะกลายเป็นมนุษย์
ข้าอยากเป็นมนุษย์
- อยากเป็นมนุษย์ - ลูกพี่ เสียสติไปแล้วหรือขอรับ
- เป็นบ้าไปแล้วหรือ - ไม่นะ
- โอ๊ย ร้อน - มนุษย์...
ฉันยอมถูกหาว่าบ้า และพยายามอย่างหนัก
- ไม่นะ ลูกพี่ - ลูกพี่
ลูกพี่ อย่าทำแบบนี้สิ
- เป็นอะไรของท่านเนี่ย ถามจริง - เร็วเข้า ลูกพี่
- คายออกมา - ลูกพี่ ทำไมต้องเสี่ยงอันตรายเช่นนี้
- ปัดโธ่เว้ย - ให้ตายสิ
- ทำไมต้องทำเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ - จำเป็นต้องทำขนาดนี้ด้วยหรือ
ลูกพี่ พระพุทธเจ้า จะลำบากใจเอานะครับ พอเถอะนะ
พระพุทธเจ้าก็ต้องพักผ่อนนะ ลูกพี่
เราจะสมมติ ว่าลูกพี่เป็นมนุษย์แล้วกันครับ
- ตอนนี้ก็เหมือนมนุษย์ไปแล้วล่ะครับ - ใช่
ไม่ว่าสิ่งใด ก็ไม่สามารถ ทำให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ได้
แกคงหิวมากสินะ
อร่อยถูกปากไหม
ไม่มีมักกอลลีเหรอ
พอดีลิ้นเปลี่ยนไปแล้วน่ะ
เจ้าชอบมักกอลลีปะ
- มัก... - ข้าชื่อยางนัม
นามสกุลโก โกยางนัม "มนุษย์แมว"
อ้อ ครับ
(เกี๊ยวและซาลาเปา)
ครับผม
อยากเป็นคนงั้นเหรอ
ครับ ผมอยากกลายเป็นคนครับ
ช่วยบอกวิธีหน่อยสิครับ นะ
ไหนว่าอยู่มาเกือบพันปีแล้วไงครับ
คุณค้นพบวิธีทำให้แมวกลายเป็นคนแล้ว
ก็น่าจะรู้วิธีทำให้แวมไพร์ กลายเป็นคนไม่ใช่เหรอครับ
จะมาถามวิธีทำให้แวมไพร์กลายเป็นคน จากแมวทำไม
ข้าก็เป็นแค่แมว
แมวที่อยู่มาพันปี
เข้าใจแล้วล่ะ ว่าทำไมคนถึงเอ็นดูหมามากกว่าแมว
ว่าไงนะ
ขอตัวนะครับ
ทำไมล่ะ ทำไม
ทำไมถึงอยากกลายเป็นคน
- ถามทำไมครับ - ข้าต้องรู้ถึงจะบอกวิธีได้
ความรักครับ
ผมอยากมีความรักที่ทำให้หัวใจเต้น
- รักเหรอ - ครับ
ผมให้สัญญาไว้น่ะครับ
ว่าเราต้องกลับมาเจอกัน
และมีความรักที่ทำให้ใจเต้นให้ได้
แฮซอน
ไม่เป็นไร
ข้าไม่เป็นไร อูฮยอล
หัวใจมีดวงเดียวฉันใด
รักแท้ก็มีแค่หนึ่งเดียวฉันนั้นไง
เรา...
จะได้เจอกันอีกครั้ง
ข้าจะตามหาเจ้าเอง
ถึงตอนนั้น เรามา...
มีความรักที่ทำให้ใจเต้นกันนะ
ดื่มเลือดข้า
และจดจำข้าไว้ที
โลงศพไม้ซานจา
อะไรนะครับ
ถ้านอนหลับในโลงศพไม้ซานจา
แล้วตื่นมาหลังผ่านไปร้อยปี จะกลายเป็นคนได้
ไม้ซานจานี่หมายถึง...
ใช่แล้ว มันคือไม้ที่อันตราย ต่อแวมไพร์พอๆ กับเงิน
การให้ผมไปนอนในโลงไม้ซานจาร้อยปี
ก็เหมือนบอกให้ผมไปตายเลยนี่ครับ
- ตายซะ - ฮะ
ตายซะ
ตายซะ ตายไง ก็ตายนั่นแหละ
มีเพียงผู้ที่พร้อมเผชิญความตาย ที่จะสามารถลิ้มรสชีวิตใหม่ได้
เจ้าคิดว่าจะเป็นมนุษย์ได้ โดยไม่ต้องเสี่ยงอันตรายเลยเหรอ
ลูกพี่ มันไม่ใช่แค่ปีเดียวหรือสิบปี
แต่ว่าเป็นร้อยปีเชียวนะ จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอครับ
ถ้ามันจะทำให้เป็นมนุษย์ได้จริง แค่ร้อยปี...
ไม่สิ ต่อให้เป็นพันปีฉันก็ไหว
คงได้เป็นแผลกดทับกันพอดี
นายนี่มันขยันพูดจาไร้สาระจริงๆ
ต่อไปเวลาจะพูดอะไร ให้หยุดคิดก่อนสามวินะ
ว่ามันควรพูด หรือไม่ควรพูด
ลูกพี่
ผมว่าจะไม่พูดขนาดนี้แล้วนะ...
งั้นก็ไม่ต้องพูด
หนึ่ง สอง สาม ผมคิดแล้วว่าต้องพูดครับ
ลูกพี่เชื่อที่เขาบอกจริงๆ เหรอครับ
แวมไพร์นอนหลับร้อยปี แล้วจะกลายเป็นคน
มันเข้าท่าแล้วเหรอครับ
ฉันอยากเชื่อ
เพราะในตอนนี้
นี่เป็นหนทางเดียวเท่านั้น
อีกอย่าง
มันเข้าท่าหรือไม่เข้าท่า
ลองดูเดี๋ยวก็รู้
ยังไงชีวิตนี้ก็ไม่มีวันตาย
จะเสียเวลาเปล่าไปสักร้อยปี ก็ไม่มีปัญหาหรอก
ไม่สิ ร้อยปีนี่มัน...
พ่อบ้านจู
ซังแฮ เอาดอกไม้มาเพิ่มดีกว่า
พอฉันตื่นขึ้นมา นายก็คงไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว
ขอโทษนะ ที่ไปร่วมงานศพนายไม่ได้
ใช้ชีวิตให้ดีก่อนไปนะ
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ นายท่าน
ลูกหลานของผม จะดูแลบ้านหลังนี้สืบต่อไปครับ
ต่อให้ผมตายไป ลูกของลูก
ของลูก ของลูก ของลูก
ของลูกของผม ก็จะปกป้องบ้านหลังนี้ครับ
ขอบใจนะ
ลูกพี่ เดี๋ยวสิ จะไปแบบนี้จริงๆ เหรอครับ
ฉันต้องไปก่อนพระอาทิตย์ตกดินสิ
งั้นเสื้อโค้ตตัวนั้น...
ไม่มีอะไรครับ
นายน่ะ ขนาดมองจากบนนี้ ก็ยังขี้เหร่ไม่เปลี่ยนเลยนะ
ลูกพี่
พี่ซอบก็อยู่นี่ พูดอะไรอย่างนั้นครับ
อ้อ จริงสิ ดงซอบ ขอกระจกหน่อย
ครับ ลูกพี่
อยู่นี่ครับ
ขอบใจนะ พ่อบ้านจู
จะเอากระจกที่ส่องไม่ได้ไปทำไมครับ
พอกลายเป็นมนุษย์แล้ว ฉันอยากส่องกระจกเป็นอย่างแรก
ว่าฉันหล่อขนาดไหน
ต้องตกใจแน่นอนครับ
คราวนี้จะไปจริงๆ แล้วนะ
ฝากด้วยนะ พ่อบ้านจู
อีกร้อยปีเจอกัน สหายทั้งหลาย
ลูกพี่
ไม่มีลูกพี่แล้วเราจะอยู่ยังไง
โอ๊ย หนาว
(ฮีตเตอร์ ผิดพลาด)
(ร่างทรง)
อะไรวะ
สักครู่นะครับ
ฮีตเตอร์พังอีกแล้วค่ะ
คนทำงานอยู่ไม่เห็นเหรอ ฮะ
ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง
ทีหลังมันชาติไหนล่ะคะ นี่มันตั้งกี่วันมาแล้ว
ถ้าฉันอาบน้ำเย็นๆ แล้วเป็นไข้ขึ้นมาล่ะคะ
จะจ่ายค่ารักษากับค่ายาให้ไหม
เออ รู้แล้วน่า เข้าใจแล้ว
เอานี่ไปก่อน
เอาเงินนี่ไปโรงอาบน้ำ
แล้วค่อยคุยกันทีหลังเนอะ
ปัดโธ่ ฉันต้องกลับเข้าไปแล้ว
ถ้าท่านเทพพิโรธขึ้นมา
พลังจะแผ่วหมด
ยอมใจจริงๆ
แล้วเก็บเงินยังไงมันถึงเป็นสภาพนี้
(โรงเรียนมัธยมปลายกงชอน)
คิดว่าตัวเองเป็นใครยะ
เดี๋ยวก่อน โอ๊ย ใครคะเนี่ย
ทำแบบนี้ทำไมคะ
ทำไมเหรอ ยังจะมีหน้ามาถามอีก
- เดี๋ยวสิ ปล่อยฉัน... - แกนะแก
- คุณแม่ - แกเล่นด้วยผิดคนแล้วล่ะ
- ปล่อยก่อนครับ - โอ๊ย มันเจ็บนะ
นี่มันเรื่องบ้าอะไร
ให้ตายสิ
ลูกฉันขอให้เอาหมากฝรั่ง ที่ติดผมออกให้
แต่นางทำหัวลูกฉันกลายเป็นสภาพนี้ มันใช้ได้เหรอคะ
โรงเรียนมีห้องพยาบาลไว้ทำไม
มีหน้าที่ตามล้างตามเช็ดให้เด็ก ก็ทำให้มันดีๆ สิ
ทำงานประสาอะไรคะ
คุณแม่ ใจเย็นๆ ก่อน...
คิดว่าฉันจะใจเย็นลงเหรอคะ
ทำหัวลูกฉันเป็นสภาพนี้เนี่ย
ขอโทษนะครับ คุณแม่
ครูจู รีบขอโทษเร็วเข้าสิ
ฉันต้องขอโทษเรื่องอะไรเหรอคะ
- ว่าไงนะ - ครูจู
อีกอย่าง ห้องพยาบาล ไม่ได้มีไว้ตามล้างตามเช็ดเด็กค่ะ
มันเป็นสถานที่ให้ความรู้ด้านสุขศึกษา แก่นักเรียนและบุคลากร...
คุณไม่ใช่ครูจริงๆ สักหน่อย
เป็นพนักงานอัตราจ้างนี่ สัญญาจ้างสองปี
ยังจะมีหน้ามาสั่งสอนชาวบ้านอีก
มาทำให้ผมลูกสาวคนสำคัญของคนอื่น เละเทะแบบนี้แล้ว
ควรพูดว่า "ขอโทษค่ะ" เป็นอย่างแรกสิ
วิเศษวิโสมาจากไหน ถึงมาขึ้นเสียงใส่ฉัน
ลูกสาวฉันเข้าวัยแรกรุ่น ยิ่งอ่อนไหวอยู่
ฉันนี่ต้องบังคับมา เพราะแกไม่อยากมาโรงเรียน
ก็บอกว่าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นไง
แม่ไม่รู้อะไรด้วยซ้ำ
คุณคงไม่รู้สินะคะ
ว่าลูกสาวคนสำคัญ ถูกกลั่นแกล้งที่โรงเรียน
(ครูพยาบาล จูอินแฮ)
ไม่นานมานี้ นาแรมาหาฉันคนเดียวค่ะ
ฉันไม่ได้ถามว่าไปโดนอะไรมา
เพราะกลัวแกจะยิ่งเจ็บปวด
ฉันก็เลยตัดผมแกค่ะ
เพราะคิดว่าผู้ปกครองควรรู้
จะได้สนใจลูกบ้าง
ฉันดีใจที่อย่างน้อยคุณก็รู้นะคะ
ขอโทษที่ทำให้ผมลูกสาวคุณ เป็นสภาพนั้นค่ะ
พอดีฉันมีใบประกอบวิชาชีพพยาบาล แต่ไม่มีใบประกอบช่างตัดผมน่ะค่ะ
ทำไมลูกถึงไม่บอกฉันนะ
ทุกวันนี้ความรุนแรงในโรงเรียน กำลังเป็นปัญหาครับ
ทางโรงเรียนเองก็จะพยายามสุดความสามารถ
แต่ผู้ปกครอง ก็ควรเอาใจใส่ลูกหลานตัวเองด้วย...
พอดีเป๊ะ
(ร้านอาหารว่างดงซอบ)
อุ้ย
มาแล้วเหรอครับ คุณตา
โถๆ
วันนี้ก็มีแต่แมลงวันบินว่อนตามเคย
ใช่ครับ
วันนี้วันอะไร รู้ใช่ไหม
แน่นอนสิครับ วันจ่ายค่าเช่าไงครับ
อีกเดี๋ยวผมจะไปถอนเงินที่ธนาคาร แล้วเอาไปจ่ายให้ทันที
โอนเข้ามือถือเถอะ ไปธนาคารมันยุ่งยาก
ครับ ได้ครับ ผมจะโอนให้ภายในวันนี้ครับ
โอนมาภายในหกโมงเย็นนะ
ถ้าช้าแม้แต่นาทีเดียว
พ่อจะกระชากถาดต็อกบกกีให้ดู
แน่นอนอยู่แล้วครับ สบายใจได้เลย
หกโมงเย็นนะ
เดินทางดีๆ นะครับ
ให้ตายสิ เงินหนอเงิน
เล่นเอาพี่ต้องก้มหัว ให้มนุษย์ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
เศร้าจนแทบทนดูไม่ไหว
ฉันต้องใช้ชีวิตแบบนี้เพราะใครกันล่ะ
ทั้งการพนัน ทั้งทำธุรกิจเจ๊ง แกถลุงเงินไปตั้งเท่าไร
ถ้าลูกพี่อูฮยอลรู้นะ คงได้ทะลุฝาโลงขึ้นมากันพอดี
อะไรกันครับเนี่ย เรื่องตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว
เพราะมัวหมกมุ่นกับอดีตแบบนี้ ถึงไม่พัฒนาไปไหนไงครับ
- แกว่าไงนะ - คอแห้งจัง ไม่มีอะไรดื่มเหรอ
เออ ไม่มี ถึงมีก็ไม่ให้ อยากกินก็ซื้อเอา
เงินจ่ายกาชาดยังไม่มี ผมจะเอาเงินไหนมาซื้อเลือดกินครับ
โห ขี้ตืดว่ะ ขี้ตืดเป็นบ้า
โห สมัยก่อนนี่มันดีเนอะ
กล้องวงจรปิดก็ไม่มี กล้องหน้ารถก็ไม่มี
การดูดเลือดคนเป็นแค่เรื่องจิ๊บๆ
เดี๋ยวนี้ผมจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ ว่าเลือดมนุษย์เป็นๆ รสชาติยังไง
ใครจะไปคิดว่าวันที่เรา ต้องซื้อเลือดกินจะมาถึง
นี่ ซังแฮ แกถือโอกาสนี้เลิกสับไพ่
แล้วไปเรียนทักษะอะไร ให้เป็นเรื่องเป็นราวซะ
ผมไม่ได้สับไพ่ แต่เป็นหมอดูไพ่ทาโรต์
บอกตั้งกี่ครั้งแล้วครับ
ว่ากันตามตรง แทนที่จะต้มต็อกบกกี ที่ขายไม่ออก สู้สับไพ่ยังดีกว่าอีก
ทั้งแกทั้งพี่ เราคงไม่มีหน้าไปเจอลูกพี่แล้วล่ะ
ถ้าเห็นว่าเรามีชีวิตแบบนี้ ลูกพี่จะผิดหวังแค่ไหน
เราเป็นไงงั้นเหรอ
ลูกพี่อูฮยอลจะไปต่างอะไร ในเมื่อโลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
เฮ้อ ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ผมก็คงไปนอนในโลงศพเหมือนกัน
เดี๋ยวนะ
เฮ้ย เหลืออีกสองวันเองนะ
เขาจะกลายเป็นคนจริงไหมนะ
ได้ก็แปลกครับ ไม่เป็นแผลกดทับก็บุญแล้ว
อุ้ย แม่ร่วง
จะไปไหนคะ
ฮะ
เอ่อ คือ...
จะไปทำธุระต่างจังหวัดน่ะ
ทำธุระต่างจังหวัดเหรอคะ
ใช่ไง ปกติผมก็เดินทาง ไปทำธุรกิจบ่อยอยู่แล้วครับ
คงจะไปสักสองสามวัน
แล้วฮีตเตอร์ฉันล่ะคะ
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ช่างซ่อมก็มา พรุ่งนี้เช้า
วันนี้ฮึบไว้ก่อนนะครับ
พรุ่งนี้ก็จะได้อยู่อย่างอบอุ่นแล้ว
มาๆ ให้สัญญาเลย
มาสัญญากัน เอาน่า
ประทับตรา
เชื่อได้ใช่ไหมคะ
ท่านเทพบอกว่าเชื่อได้
เดินทางปลอดภัยนะคะ
อย่างน้อยก็น่าจะส่งข่าวหน่อยสิ ว่าอยู่หรือตาย
โอ๊ย หนาว
(ที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์รีเฟรช)
(ประธาน ชินโดชิก)
ขอแค่ผ่านมือของเขาคนนี้
แม้แต่ย่านการค้าที่กำลังจะตาย ก็ฟื้นขึ้นมาได้ค่ะ
ฉันขอจับมือหน่อยได้ไหมคะ
อะไรนะครับ
มือคู่นี้ก็คือมือของไมดาสค่ะ
มือที่แตะไปที่ไหน ก็จะกลายเป็นสถานที่สุดฮิต
น่าทึ่งมากจริงๆ ค่ะ
สมัยนี้เขาชอบพูดแบบนี้กันค่ะ
"หมอช่วยชีวิตคนป่วยที่กำลังจะตาย
ส่วนรีเฟรชช่วยชีวิตย่านที่กำลังจะตาย"
คิดว่าไงคะ
งานผมคงเทียบกับการช่วยชีวิตคนไม่ได้
แต่ก็ขอบคุณที่คนคิดกันแบบนั้นครับ
การที่งานที่ผมชอบทำให้คนมีความสุขได้ ผมก็เหมือนได้รับรางวัลแล้วครับ
ไม่ใช่แค่นั้นสิคะ
ตามข้อมูลที่เราได้มา
ได้ยินว่าคุณให้การสนับสนุน เด็กที่ป่วยเป็นโรคหัวใจมาเจ็ดปีแล้ว
อ้อ เรื่องนั้น...
ฉันคิดว่าต้องมีคนที่ใช้อิทธิพล ในทางที่ดีแบบนี้เยอะๆ
สังคมของเราถึงจะพัฒนาขึ้นได้ค่ะ
สัมภาษณ์เมื่อกี้ เป็นงานสุดท้ายแล้วใช่ไหมครับ
ครับ ใช่ครับ
โรงพยาบาลแจ้งผลตรวจหรือยังครับ
ไม่มีอะไรผิดปกติครับ
ผลตรวจเลือดก็ปกติดี ซีทีสแกนก็ไม่มีปัญหาครับ
เฮ้อ แต่ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
รู้สึกไม่ดีเลย
ใกล้เปิดกิจการแล้ว คุณไม่ค่อยได้นอน
จะเหนื่อยก็ไม่แปลกหรอกครับ
จริงสิ ซื้อบ้านในย่านเซบุกหรือยังครับ
ครับ ทำการซื้อเรียบร้อย เมื่อสองสามวันก่อน
ตอนนี้กำลังเจรจา เรื่องกำหนดการปรับปรุงอยู่ครับ
ซื้อที่ดินราคาแพงๆ โดยรอบ ให้หมดด้วยนะครับ
เพราะสิ่งสำคัญที่สุด คือการถือครองที่ดินก่อนมีการพัฒนา
รับทราบครับ
อะไรเนี่ย
ทำไมประตูล็อกล่ะ
โทษนะครับ
มีใครอยู่ข้างในไหมครับ
โทษนะครับ
โทษนะครับ มีใครอยู่ข้างในไหมครับ
อ้อ มาซ่อมฮีตเตอร์สินะ
- เชิญเลยค่ะ - ฮะ
เจ้าของบ้านเช่าไม่ได้แจ้งเหรอครับ
เรากำลังจะรื้อถอนที่นี่นะ
คะ
(สำนักงานอสังหาริมทรัพย์)
(ปิดชั่วคราว)
(เจ้าของบ้าน)
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
ท่านกำลังเข้าสู่ บริการรับฝากข้อความเสียงค่ะ
ประวัติฉ้อโกงแปดคดี
โห แบบนี้มันเป็นนิสัยไปแล้วล่ะ
คนนี้ใช่ไหมครับ
หมอนี่ไม่ธรรมดานะครับ
ศาสนาคริสต์ ศาสนาพุทธ นิกายโรมันคาทอลิก
เดี๋ยวนี้ลามมายันหมอผี
คราวก่อนถึงกับโกนหัว แอบอ้างเป็นพระสงฆ์
มันคิดว่าตัวเอง เป็นบุตรของพระเจ้าหรือไง
แล้วเงินฉันล่ะคะ
เงินค่ามัดจำห้องของฉัน
เราต้องจับตัวให้ได้ก่อน ถึงจะลงมือทำอะไรได้
แต่บอกตามตรง มันไม่ง่ายเลยครับ
หมายความว่ายังไงคะ
ต่อให้จับหมอนั่นได้ แต่ถ้ามันบอก "ไม่มีเงิน อยากได้ก็ไปฟ้องเอา"
ก็จะเป็นเรื่องยุ่งยากไปอีกครับ
- ไม่สิ... - คุณกลับไปที่บ้านก่อนนะ
เอาไว้ผมตรวจสอบแล้วจะโทรบอกอีกที
ต้องมีบ้านให้กลับสิคะ ถึงจะกลับได้
(ธนาคารซอฮัน)
น่าเสียดาย แต่คุณไม่มีอะไรเป็นหลักประกันเลย
ทางเราเลยหาทางช่วยไม่ได้ค่ะ
แล้วถ้าขอกู้เพิ่มจะยากหรือเปล่าคะ
ถ้าฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ที่ไหนเดี๋ยวนี้
ก็จำเป็นต้องมีเงินมัดจำ
เงินเดือนฉันก็รับผ่านบัญชีนี้ค่ะ
แล้วที่นี่ก็เป็นธนาคารหลักของฉันด้วย
ไม่มีทางช่วยเลยเหรอคะ
ต้องขอโทษด้วยค่ะ คุณลูกค้า
เงินที่กู้ไปก่อนหน้านี้ ก็เต็มวงเงินแล้ว
จะกู้เพิ่มคงเป็นไปได้ยากค่ะ
คุณลูกค้า
อย่างน้อยก็รับนี่...
ขอบคุณค่ะ
(ระวังการฉ้อโกงที่อยู่...)
(ผู้นำของนิวโทร ประธานชินโดชิก แห่งที่ปรึกษาอสังหาริมทรัพย์รีเฟรช)
(ที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์รีเฟรช)
- ฮัลโหล - ใช่คุณจูอินแฮหรือเปล่าครับ
ค่ะๆ ใช่ค่ะ จับตัวได้แล้วเหรอคะ
คะ
ผมจะดำเนินการตามพินัยกรรม ที่คุณจูดงอิลทิ้งไว้
เมื่อตอนยังมีชีวิตนะครับ
คุณจูดงอิล คุณพ่อของคุณ
ได้รับการประกาศว่าเสียชีวิตแล้ว
หลังจากหายตัวไปเป็นเวลาห้าปีครับ
มรดกจะตกเป็นของบุตรสาว คุณจูอินแฮ
ซึ่งเป็นทายาทเพียงผู้เดียว
การรับมรดกนี่...
หมายถึงรับสืบทอดหนี้ด้วยหรือเปล่าคะ
ตอนนี้สถานการณ์ฉันไม่สู้ดีเลยค่ะ
อ้อ ไม่ต้องห่วงนะครับ
ท่านไม่มีภาระหนี้สินอะไรครับ
ตรวจสอบแล้วว่ามีเงินฝากในธนาคารกับ คฤหาสน์เก่าหลังหนึ่งในชื่อตัวเองครับ
(พินัยกรรมเขียนเองทั้งฉบับ)
(ข้าพเจ้าขอยกทรัพย์สิน ให้บุตรสาว จูอินแฮ)
(วันที่: 20 ธันวาคม 2015 ผู้ทำพินัยกรรม: จูดงอิล)
นี่มันอะไรกัน
หือ
อะไรเนี่ย
อะไรกัน
อย่าเข้ามานะ
อย่าเข้ามาใกล้นะเว้ย อย่าเข้ามา
อ้อ
ทายาทของพ่อบ้านจู
อย่าตกใจไปเลย
ตอนนี้ฉันเองก็เป็นคนแล้ว
หยุด
อย่าเข้ามาค่ะ พูดนั่นแหละค่ะ อยู่ตรงนั้นแหละ
เมื่อกี้พูดว่าไงนะคะ
พ่อบ้านเหรอ ทายาทเหรอ
นี่มันหมายความว่าไง
อย่าบอกนะว่าไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับฉัน
คุณเป็นใครล่ะคะ
ซอนอูฮยอล
- ฉันชื่อซอนอูฮยอล - ไม่สิ ฉันไม่ได้ถามชื่อ
ฉันเป็นเจ้าของตัวจริงของบ้านหลังนี้
พูดอะไรของคุณคะเนี่ย
ฉันเพิ่งไปหาทนาย แล้วตรวจสอบ ทะเบียนที่มีการรับรองมาหยกๆ นะ
เธอชื่ออะไร
- จูอินแฮ - จูอินแฮเหรอ
- ที่ผ่านมาทำได้ดีมาก - คะ
ในช่วงร้อยปีที่ฉันหลับไป
ต้องขอบใจจริงๆ ที่ช่วยดูแลบ้านหลังนี้เป็นอย่างดี
ที่ฉันกลายเป็นมนุษย์ได้ ต้องขอบคุณพ่อบ้านจู
และทายาท ของทายาท ของทายาท
ของทายาท ของทายาท ของทายาท
ของทายาทพ่อบ้านจู
เอาล่ะ
ไหนว่ามา
ฉันจะทำตามความปรารถนาเธอหนึ่งอย่าง เพื่อฉลองที่ได้กลายเป็นมนุษย์
- ช่วยออกไปด้วยค่ะ - หือ
ออกไปจากบ้านหลังนี้เลยค่ะ ก่อนที่ฉันจะแจ้งตำรวจ
ช้าก่อน
อะไร
ไอ้บ้านี่
ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
ฮะ
กระจก
ฉันต้องส่องกระจก
เฮ้ย
อะไรกัน
อะไรวะเนี่ย น่ากลัวชะมัด
ทำไมกันล่ะ
ทำไมถึงได้...
- อย่าบอกนะว่า... - นี่คุณ
จับอะไรของคุณนักหนาเนี่ย
- วันนี้วันที่เท่าไร - อะไรนะคะ
วันนี้คือวันที่ 9 ธันวาคม ปี 4355 ตามปฏิทินของดันกุนไม่ใช่เหรอ
พอดีไม่ใช่วันที่เก้า แต่เป็นวันที่แปดอะค่ะ
วันที่แปดเหรอ
ยังไม่ถึงร้อยปี
ขาดไปหนึ่งวัน
เราตื่นเร็วไปหนึ่งวัน
ฮัลโหล เบอร์ตำรวจใช่ไหมคะ
โทรจากย่านกงชอนนะคะ แจ้งเรื่องคนบุกรุกที่อยู่อาศัยค่ะ
ตอนนี้มีไอ้โรคจิต...
ให้ตาย
ทำบ้าอะไรคะเนี่ย
เธอเป็นใคร
ปลุกฉันขึ้นมาทำไม
จะขึ้นเสียงหาอะไรคะ
เธอ...
ทำลายสัญญา
สัญญาอะไรคะ
ฉัน...
ต้องอดทนอยู่ในนั้น
มาตั้งขนาดไหน
เธอทำทุกอย่างพังหมด
เป็นเพราะเธอ
เธอจะต้องชดใช้
ที่ทำให้ฉันตื่นขึ้นมา
(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญพิเศษ คุณพัคอินฮวาน พัคชอลมิน และคิมบาดา)
(จังหวะหัวใจ)
ตอบสนองต่ออาหารที่ไม่ใช่เลือดงั้นเหรอ
อย่าบอกนะคะว่าเมา เพราะกินรามยอนเนี่ยนะ
สัญชาตญาณในการดูดเลือดยังคงอยู่
ทำไมถึงได้บ้าแบบลงรายละเอียดขนาดนี้นะ
แวมไพร์ก็ไม่ใช่ คนก็ไม่เชิง
เวรกรรมๆ
บอกให้ไปไง ไปซะ
ฉันตื่นขึ้นมาในรอบ 100 ปี
แต่ไม่ได้จิบเลือดแม้แต่หยดเดียว
ไม่มีแรงเลยแฮะ
ถ้าทำแบบนี้แล้วมีคนบาดเจ็บขึ้นมา
คุณจะรับผิดชอบไหมครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
รุ่นพี่โดชิกเหรอ
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
เหมือนจะเกิดเรื่องขึ้นนะ
เราควรไปตามหาไม่ใช่เหรอ
อยู่ใกล้ๆ และคอยจับตาดู ผู้หญิงคนนั้นไว้
นางอาจกลายเป็นเบาะแสสำคัญก็ได้
คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม