HEARTBEAT
ANG MGA TAUHAN, PANGALAN ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,
AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE
Noong unahang panahon,
sa lugar na 'to nakatira ang mga nilalang na imortal.
At may mga taong sakim na gustong maging imortal
sa pamamagitan ng pag-inom ng kanilang dugo.
Hulihin n'yo sila! Nandoon sila!
'Wag n'yo silang patatakasin!
Tara.
Patawad. Kasalanan ko 'to.
Panginoon, dinala ko po ang hinihingi n'yo.
Gawa sa pilak ang ulo ng palaso na nakakapatay ng mga bampira,
at gawa sa kahoy ng hawthorn ang pana.
Woo-hyeol.
Ayos ka lang ba?
Paano 'to?
Siguradong masakit 'yan.
Tumakas ka na. Bilisan mo.
Kailangan mo nang umalis.
Di sila titigil na hanapin ka ngayong alam na nila kung ano ka.
Ayos lang ako, kaya umalis ka na.
Bilisan mo!
Hindi...
Ano'ng ginagawa n'yo? Panain n'yo siya!
Patayin n'yo siya!
Hulihin ang halimaw na 'yan!
Hindi!
"Seon Woo-hyeol."
"Naging mabuti natin siyang kaibigan."
"Hindi natin siya makakalimutan."
"Siya ang ating pinuno."
"Matipuno at magaling manamit na pinuno."
"Kahit na palagi siyang napapaligiran ng mga babae,
wala siyang pakialam at..."
Ano?
"Napakapalakaibigan niyang tao."
"Kahit na iwan niya tayo,
mananatili ang mga alaala niya sa mga puso natin
at di natin siya makakalimutan."
"Kung kaya,
plano kong itago ang isa sa mga paborito niyang coat
para habambuhay ko siyang maaalala."
- Seop, pumili ka rin ng isa. - Ayos lang ako.
Di ba sinabi mo na maganda ang sombrero ni Woo-hyeol?
Dahil sa suot niya 'yon.
Masyadong malaki ang ulo ko.
Sino'ng may pakialam?
Kunin mo na lang at saka mo na isipin.
Hindi, ayos lang talaga ako. Di bagay sa 'kin magsombrero.
E, di kunin mo na lang, tapos ibigay mo sa 'kin.
Parang di na 'yon kailangan.
- Kung gano'n... - Sinabi kong gusto ko ng lamay
pero pinagtataksilan n'yo na ako.
Kailan ka lumipad diyan?
Woo-hyeol, di ka dapat diyan nakaupo.
Wala pa kami sa pinakamahalagang parte.
Ikaw.
Ibebenta mo ba ang bahay na 'to kapag nawala na ako?
Sinasaktan mo naman ang damdamin ko.
Woo-hyeol, ako 'to, si Lee Sang-hae.
Higit 130 taon na tayong magkasama.
- Wala ka pa rin bang tiwala sa akin? - Oo.
Ganoon? Kalimutan mo na ako!
'Wag mong pulutin 'yan!
Alam mo ba ang hirap ko sa paggawa ng eulogy na 'to?
Dumugo na ang ilong ko dahil tatlong araw akong gising para maisulat 'to!
Binigay ko ang lahat para maisulat ito.
Paano mo 'to nagagawa sa akin?
Butler Joo.
Hindi niya ako pinansin.
Ikaw lang ang nag-iisang mapagkakatiwalaan ko ng bahay na 'to.
Alagaan mo 'to nang mabuti.
Maaasahan n'yo po ako, sir.
Habambuhay akong maglilingkod hanggang sa susunod na salinlahi.
Bitiwan mo ako. Woo-hyeol.
Hayaan mo akong tanungin ka.
Iniisip ko na 'to noong unang araw ko pa lang.
Bakit ba gustong-gusto mong maging tao?
Ngayon mo ako tinatanong niyan?
Sagutin mo ako.
Bakit mo ba ginagawa ang lahat para maging tao?
Dahil 'yon sa...
Butler Joo.
Saka na pag naging tao na ako.
Pambihira. Gustong gusto ko nang malaman!
Imposible 'to sa tingin ko.
- Mga bampira kami. - Ano ba'ng problema mo?
Kailangan naming uminom ng dugo ng tao para mabuhay.
Takot sa amin ang mga tao.
Pero...
wala kaming masyadong pinagkaiba sa mga 'to.
Di sinisipsip ng mga lamok ang dugo ng tao hanggang sa mamatay sila.
Tulad n'on, di namin sinisipsip ang dugo ng tao
hanggang sa mamatay sila.
Ganito lang karami ang kailangan namin.
Ikahahaba rin ng buhay n'yo kung kaunti lang ang iinumin namin.
Ayaw namin sa araw,
pero lumalabas din kami paminsan-minsan.
Kapag mas matagal kaming nasa arawan,
mas maraming dugo ang kailangan namin.
Kaya kailangan naming mas madalas uminom ng dugo.
May kapangyarihan ba kami?
Kaya naming lumipad at malakas kami.
Pero di namin ginagamit sa labas
dahil kailangan naming humalo sa mga tao.
Bakit di niya kami tulungang maglinis? Nakakainis talaga.
- Ano'ng sinabi mo? - Wala po.
Pero may silbi ang kapangyarihan namin kapag naglilinis.
Ayos.
Grabe, ang ganda ng tindig mo.
Sukat na sukat sa katawan mo.
Mahilig kang manalamin, 'no?
Nagustuhan mo ba?
Paano ko malalaman?
Sa kasamaang palad,
di namin nakikita ang sarili namin
sa salamin.
Nagustuhan ko.
Salamat.
Sa paglipas ng panahon, nakalimutan na ng mga tao ang mga bampira.
Kaya nagagawa namin na makihalubilo sa mga tao
at patuloy na mabuhay.
Sobrang guwapo niya.
Tingnan mo.
Sobrang guwapo niya.
- Sobrang guwapo niya. - Tiningnan niya ako.
Sobrang sikat ko.
Hindi sila sa 'yo nakatingin.
Di kami nagkakalayo ni Woo-hyeol.
Parehas kaming may mata at ilong.
Pero magkaiba ang hitsura.
Ang hitsura?
Pangit ka.
Makakasakay na po kayo.
Butler Joo, makakarating ba tayo sa tamang oras?
Makakarating po tayo.
Baka dumating ang taong 'yon ngayon.
Isang araw, darating din sila.
HEARTBEAT EPISODE 1
Shaded Oasis.
Ang pinakasikat na lugar sa Gyeongseong
na ibig sabihin ay "silong mula sa araw."
Dito nagpupunta gabi-gabi
ang mga nilalang na mas gusto ang gabi kaysa umaga.
Ang galing niyang sumayaw!
Wala nang mga nanghuhuli ng bampira.
Pero may mga bampira pa ring nabubuhay kasama ang mga tao
nang di nila alam.
Butler Joo, kailangan ko ng alak na malakas ang tama.
Malakas ang tama.
Banayad na cocktail.
Matapang na cocktail.
Pamatay ng babae.
'Wag n'yong paghahaluin.
Uminom ka.
Parang lasing na ako.
Mas maganda 'yon.
Mas sasaya ang gabi.
Ano?
Wala, wala. Uminom ka na.
May kasintahan ba?
May kasintahan ako?
Maniwala ka man o hindi, wala.
- Ang kasintahan ko ay... - Hindi ikaw.
'Yong may-ari.
Hayaan mo na siya.
Puwede tayong pumunta sa tahimik at...
Lumabas na tayo. Bigyan mo lang ako...
Para kang langaw na umaali-aligid. Tigilan mo na ako, puwede?
Langaw?
- Kung langaw ako, tae ka! - Ano?
- Tae? - Ganoon ang amoy mo!
- Ano? - Hoy!
Tumigil ka na at bumalik ka na sa trabaho.
- Masakit. - Masakit?
Makikiraan.
- Halika. - Di ka marunong tumingin!
Sir.
Bakit sobrang guwapo mo?
Paanong walang mali sa 'yo?
May kasintahan ka na ba?
Makikiraan, mga binibini.
Di rin sila nagpunta ngayong gabi.
Ano'ng ginagawa mo?
Sinabi ko na sa 'yo
na bawal uminom ng dugo ng tao sa Shaded Oasis.
Di ko siya pinatay. Tinikman ko lang nang kaunti.
Ipinagbabawal ang pag-inom ng dugo ng tao
sa Shaded Oasis.
Di pa rin ba sumusuko si Seon Woo-hyeol?
Na maging tao? Pambihira.
Tumigil na rin siyang uminom ng sariwang dugo.
Bampirang di umiinom ng dugo ng tao?
Isang kahangalan.
Sino kayo para pag-usapan nang ganiyan si Woo-hyeol?
Kapag nagsalita pa ulit kayo,
tatanggalin ko ang mga pangil n'yo.
- Nilalamig ka ba? - Ayos lang ako.
Matagal ko nang libangan ang obserbahan
ang mga taong nagmamahalan.
- Heto. - Ano 'yan?
Salamat.
Namumulang mga pisngi.
Mapupulang mga labi
na bumubulong ng pagmamahal.
Ang ganda.
Tug, tug.
Bumibilis ang tibok ng puso,
at pinapadaloy ang dugo
sa buong katawan.
Nakamamangha.
Di pa tumibok ang puso ko...
ni minsan.
Dahil di pa ako naging tao kahit kailan,
di ako namamatay,
at di pa rin ako
totoong nabuhay.
Sinasabi na dahil iisa lang ang puso mo,
isang tao lang ang tunay mong mamahalin.
Ano sa tingin mo ang tunay na pag-ibig?
Kapag ba tumibok nang mabilis ang puso mo,
tunay na pag-ibig na 'yon?
Kapag bumilis ang tibok ng puso mo?
Kapag hindi tumitibok ang puso mo,
ibig bang sabihin na di mo na mararanasang magmahal?
Gusto ko ring malaman
ang pakiramdam ng tumitibok na puso
dahil sa pag-ibig.
Simula noon,
sinubukan ko ang lahat para maging tao.
Gusto kong maging tao!
- Gusto kong maging tao! - Woo-hyeol! Nababaliw ka na ba?
- Baliw ka ba? - Hindi!
- Sobrang init! - Gusto kong maging tao!
Kahit na tinatawag akong baliw ng lahat, di ako tumigil.
- Naku po, Woo-hyeol! - Woo-hyeol!
Woo-hyeol! Talaga naman.
- Ano ba'ng problema mo? - Ano ka ba!
- Iluwa mo! - Woo-hyeol! Bakit mo kinain 'yon?
- Pambihira. - Naku naman.
- Bakit kailangang umabot sa ganito? - Kailangan ba talaga 'to?
Woo-hyeol, siguradong naiilang na sa 'yo ang Buddha. Tama na.
Kailangan din niyang magpahinga.
Magpanggap na lang tayo na tao ka.
- Mukha ka naman nang tao ngayon. - Oo nga.
Di ako naging tao sa kabila ng lahat ng mga ginawa ko.
Gutom na gutom ka siguro.
Masarap ba?
May makgeolli ka ba?
Nagbago na ang panlasa ko.
Mahilig ka ba sa makgeolli?
- Mak... - Ako si Yang-nam.
Ko Yang-nam, isang taong pusa.
Sige.
DUMPLINGS AT STEAMED BUNS
Cheers.
Gusto mong maging tao?
Oo, gusto kong maging tao.
Pakiusap, sabihin mo sa akin kung paano.
Halos 1,000 taong gulang ka na.
Dahil nalaman mo kung paano maging tao ang isang pusa,
siguradong alam mo rin kung paano magiging tao ang isang bampira.
Bakit sa pusa ka nagtatanong niyan?
Pusa lang ako.
Isang 1,000 taong gulang na pusa.
Alam ko na ngayon kung bakit mas gusto ng mga tao ang mga aso kaysa sa pusa.
Ano 'yon?
Aalis na ako.
Bakit?
Bakit mo gustong maging tao?
- Bakit mo tinatanong? - Para masabi ko sa 'yo kung paano.
Dahil sa pag-ibig.
Gusto kong maranasang magmahal at tumibok ang puso.
- Magmahal? - Oo.
Nangako ako.
Na magkikita ulit kami
at mamahalin ang isa't isa nang buong puso.
Hae-sun.
Ayos lang ako.
Ayos lang ako, Woo-hyeol.
Sa dahilang iisa lang ang puso mo,
isang tao lang ang tunay mong mamahalin.
Magkikita...
ulit tayo.
Babalik ako at hahanapin ka.
At kapag nangyari 'yon,
mahalin natin ang isa't isa nang buong puso.
Inumin mo ang dugo ko...
at alalahanin mo ako.
Kabaong na gawa sa hawthorn.
Ano?
Kapag natulog ka
sa kabaong na gawa sa hawthorn ng 100 taon, magiging tao ka.
Ang ibig mong sabihin sa hawthorn...
Tama ka. Katulad ng pilak, mapanganib din 'yon sa mga bampira.
Kung matutulog ako sa hawthorn na kabaong ng 100 taon,
parang sinabi mo na ring mamatay ako.
- Mamatay. - Ano?
Mamatay.
Mamatay!
Ang mga handang humarap sa kamatayan ang bibigyan ng bagong buhay.
Akala mo ba na madali lang maging tao?
Woo-hyeol, di lang isang taon o isang dekada.
Isang siglo. Makakaya mo kaya?
Kung talagang magiging tao ako,
kaya kong matulog ng 1,000 taon.
Sasakit ang katawan mo.
Ang dami mong sinasabi.
Simula ngayon, mag-isip ka muna nang tatlong segundo
bago ka magsalita.
Woo-hyeol.
Ayaw ko 'tong sabihin, pero...
'Wag mo nang sabihin.
Isa, dalawa, tatlo. Kailangan kong sabihin.
Naniniwala ka talaga roon?
Magiging tao ang bampira kapag natulog ng 100 taon?
Kalokohan 'yon!
Gusto kong maniwala.
Sa ngayon,
ito lang ang tanging paraan.
At isa pa,
malalaman din natin
kung tunay ba o hindi.
Imortal din naman ako.
Ano'ng pinagkaiba kung magsayang ako ng 100 taon?
Mahabang panahon 'yon.
Butler Joo.
Sang-hae, magdagdag pa tayo ng maraming bulaklak.
Wala ka na rito kapag nagising ako.
Patawad dahil di na ako makakadalo sa burol mo.
Sana mabuhay ka nang masaya.
'Wag po kayong mag-alala, sir.
Aalagaan ng mga magiging kaapu-apuhan ko ang bahay na ito.
Kahit mamatay ako, ang anak ko, ang mga anak nila,
mga anak ng anak ng anak nila...
at mga anak nila ay aalagaan ang lugar na 'to.
Salamat.
Woo-hyeol, teka lang. Ito na ba talaga 'yon?
Dapat bago lumubog ang araw.
'Yong coat...
Hayaan mo na.
Ikaw, kahit mula rito, ang pangit mo.
Woo-hyeol.
Di mo ba nakikita si Seop sa tabi ko?
Oo pala. Dong-seop, bigyan mo ako ng salamin.
Sige po.
Heto.
Salamat, Butler Joo.
Bakit mo kailangan ng salamin?
Titingin ako sa salamin sa oras na magising ako.
Para makita kung gaano ako kaguwapo.
Magugulat ka.
Oras na.
Ikaw na ang bahala, Butler Joo.
Magkita ulit tayo pagkatapos ng 100 taon, mga kaibigan.
Woo-hyeol.
Paano tayo mabubuhay nang wala siya?
Grabe, ang lamig.
HEATER ERROR
SHAMAN
Ano 'yon?
Teka lang.
Sira na naman ang heater.
Di mo ba nakikitang nagtatrabaho ako?
Mamaya na tayo mag-usap.
Kailan ang mamaya? Ilang araw na.
Paano kapag sinipon ako?
Babayaran mo ba ang pagpapaospital ko?
Oo na. Naiintindihan ko.
Sa ngayon,
pumunta ka muna sa bathhouse gamit ang perang 'to.
Mag-usap ulit tayo mamaya.
Kailangan ko nang bumalik sa trabaho.
Kapag nagalit ang diyos ko,
mawawala ang kapangyarihan ko.
Pambihira.
Bakit naman lukot-lukot 'to?
GONGCHEON HIGH SCHOOL
Sino ka, ha?
Teka lang! Sino ka ba?
Bakit mo 'to ginagawa?
Anong bakit?
- Bitiwan mo ako! - Ikaw.
- Ma'am! - Maling tao po ang inaaway n'yo.
- Bitiwan n'yo siya! - Ang sakit n'on!
Ano'ng nangyayari?
Grabe.
Nagpatulong siyang tanggalin ang gum sa buhok,
at tingnan mo ang ginawa niya sa buhok ng anak ko!
Para saan pa ang nurse's office?
Trabaho mong linisin ang dumi ng mga bata.
Di mo ba maaayos ang trabaho mo?
Ma'am, huminahon po kayo.
Paano ako hihinahon?
Tingnan mo ang buhok niya.
Pasensiya na po, ma'am.
Ms. Joo, humingi ka ng paumanhin!
Ano'ng kailangan kong ihingi ng paumanhin?
- Ano? - Ms. Joo!
At isa pa, di trabaho ng nurse's office linisin ang dumi ng mga bata.
Mayroon nito para turuan ang mga estudyante at mga guro ng...
Ni hindi ka nga totoong guro.
Temporary ka lang na may dalawang taon na kontrata.
Sino ka para pangaralan ako?
Dahil sinira mo ang buhok ng anak ko,
dapat humingi ka muna ng paumanhin!
Sino ka para sagutin ako?
Maramdamin siya dahil nagdadalaga,
kinumbinsi ko pa siya para lang pumasok.
Sinabi ko na ngang hindi ganoon!
Wala kang alam.
Mukhang hindi n'yo alam
na nabu-bully ang anak n'yo sa eskuwelahan.
SCHOOL NURSE JOO IN-HAE
Pumunta sa akin si Na-rae kamakailan.
Di ko siya tinanong ng kahit ano.
Ayaw ko siyang masaktan pa.
Kaya ko pinutol ang buhok niya.
Para malaman ng mga magulang niya.
At mabigyan siya ng pansin.
Buti nalaman n'yo na.
Pasensiya kung sinira ko ang buhok niya.
Nagsanay ako na maging nurse at hindi maging hairdresser.
Bakit hindi niya sa akin sinabi?
Malaking problema ngayon ang pambu-bully.
Gagawin ng eskuwelahan ang lahat para mapigilan 'to,
pero kailangan ding pansinin ng mga magulang ang mga anak nila.
Ayos.
DONG-SEOP SNACK SHOP
Heto na.
Hello, sir.
Tingnan mo nga naman.
Wala pa ring tao?
Opo.
Alam mo ba kung anong araw ngayon?
Oo naman po, ngayon ang bayaran ng upa.
Pupunta ako sa bangko mamaya at magbabayad ng cash.
Ipadala mo na lang. Matrabaho pa ang cash.
Opo, sir. Ipapadala ko po mamaya.
Ipadala mo ng 6:00 p.m.
Kapag nahuli ka kahit isang minuto,
sisirain ko ang kawali na 'yon.
Sige po. Makakaasa kayo.
Alas-sais, ha?
Mag-iingat po kayo, sir.
Grabe, ang pera nga naman.
Magmamakaawa ka kahit sa tao na walang kaalam-alam.
Nakakalungkot panoorin.
Kasalanan mo 'to.
Sana di mo na lang ginamit ang pera sa sugal at mga palpak na negosyo.
Kapag nalaman 'to ni Woo-hyeol, babangon siya mula sa kabaong.
Ano ka ba, nangyari na ang nangyari.
Di ka makakausad kung mananatili ka sa nakaraan.
- Ano'ng sinabi mo? - Nauuhaw ako.
Wala akong maibibigay sa 'yo. Kung mayroon man, magbayad ka.
Ni wala nga akong pera pambayad sa Red Cross, pati pambili ng dugo.
Grabe, ang kuripot mo naman.
Namimiss ko na ang dati.
Sisiw lang sumipsip ng dugo ng tao
nang walang mga CCTV at dash cam.
Ni hindi ko na maalala ang lasa ng sariwang dugo.
Sino mag-aakala na magbabayad tayo para makakuha ng dugo?
Hoy, Sang-hae, tigilan mo na ang pagbabalasa ng baraha,
at mag-aral ka ng praktikal na bagay.
Hindi 'to pagbabalasa ng baraha. Nagbabasa ako ng baraha.
Sinabi ko na sa 'yo, e.
Mas gugustuhin ko pang magbalasa nito kaysa magluto ng pagkaing walang kumakain.
Kahihiyan tayong dalawa kay Woo-hyeol.
Madidismaya siya kapag nakita niya tayong ganito.
Ano ba'ng mali sa 'tin?
Siguradong katulad lang din natin si Woo-hyeol sa panahon ngayon.
Kung alam kong mangyayari 'to, natulog na lang din sana ako sa kabaong.
Teka.
Huy, dalawang araw na lang.
Sa tingin mo tao na siya?
Malabo. Masuwerte na siya kung di sumakit ang katawan niya.
Pambihira, ginulat mo ako!
May pupuntahan ka ba?
Ano?
Kasi...
Pupunta ako sa ibang lugar para magtrabaho.
Para magtrabaho?
Nagsasagawa rin ako ng ritwal sa ibang lugar.
Aabutin ako ng ilang araw.
Paano ang heater ko?
A, 'yon ba?
May pupunta bukas ng umaga para ayusin 'yon.
Kaya kaunting tiis pa.
Simula bukas, mabubuhay ka na nang may init.
Heto, pangako.
Pangako. Sige na.
Sinelyuhan na natin.
Mapagkakatiwalaan kita, di ba?
Oo raw sabi ng diyos ko.
Mag-iingat ka sa biyahe.
Sabihin mo man lang kung buhay ka ba o hindi.
Grabe, ang lamig.
REFRESH REAL ESTATE CONSULTING
CEO SHIN DO-SIK
Kayang buhayin ng lalaking ito
ang naghihingalong komunidad.
Puwede ko bang hawakan ang kamay mo?
Ha?
Magaling talaga ang kamay niya.
Gumaganda ang bawat lugar na hinahawakan niya.
Kamangha-mangha ka talaga.
Sinasabi ng mga tao
na tulad ng pagligtas ng doktor sa malubhang pasyente,
nililigtas ng Refresh Real Estate ang mga naghihingalong komunidad.
Ano sa tingin mo?
Di ko maitutulad ang ginagawa ko sa pagsagip ng buhay,
pero ikinagagalak ko 'yang marinig.
Masaya akong marinig na napapasaya ko ang mga tao sa mga gusto kong gawin.
Hindi lang 'yon.
Nabalitaan din namin mula sa ilang tao
na pitong taon ka nang tumutulong sa mga batang may sakit sa puso.
A, 'yon ba...
Mas mapapabuti pa ang ating lipunan
kung mas marami ang handang tumulong sa iba.
'Yon na ba ang huling interview?
Opo, sir.
Lumabas na ba ang resulta?
Wala silang nakitang mali.
Maganda ang resulta ng blood test at CT scan mo.
Ano ba'ng mali sa akin?
Di maganda ang pakiramdam ko.
Halos wala kang tulog dahil sa store opening.
Kaya siguradong pagod ka.
Oo nga pala, binili mo ba 'yong bahay sa Sebuk-dong?
Opo, naayos na namin ang mga papeles noong nakaraan,
at ini-schedule namin ang renovation.
Siguraduhin mong mabibili ang mga importanteng lupa.
Kailangang mabili ang lupa bago pa madevelop ang lugar.
Opo, sir.
Ano 'to?
Nakakandado ang pinto?
Tao po?
May tao ba riyan?
Tao po?
Tao po? May tao ba riyan?
Kayo po ba 'yong mag-aayos ng heater?
- Pasok po. - Ha?
Hindi ka ba sinabihan ng landlord mo?
Gigibain na namin ito.
Ano?
REAL ESTATE OFFICE
TEMPORARILY CLOSED
LANDLORD
Hindi sumasagot ang tinatawagan.
Ireredirect ka sa voicemail.
Walong kaso ng napatunayang panloloko.
Paulit-ulit niya na 'tong ginagawa.
Siya 'to, di ba?
Iba rin siya.
Nagpanggap na siyang pastor, monghe, pari,
at ngayon naman ay shaman.
Nagpakalbo pa siya dati para magmukhang monghe.
Anak ba siya ng diyos o ano?
Paano ang pera ko?
Paano 'yong deposit ko?
Kailangan muna natin siyang mahuli bago 'yon.
Pero hindi magiging madali.
Ano'ng sinasabi mo?
Kahit na mahuli natin siya, kapag sinabi niyang wala siyang pera,
wala tayong magagawa.
- Paano... - Umuwi ka na muna ngayon.
Iimbestigahan namin 'to at tatawagan ka.
Wala na akong bahay na uuwian.
SEOHAN BANK
Sa kasamaang palad, wala kang guarantee insurance.
Kaya wala kaming masyadong magagawa para matulugan ka.
Puwede ba akong mag-loan ulit?
Kailangan ko ng pambayad ng deposit
kung maghahanap ako ng ibang matitirahan.
Sa account na 'to pumapasok ang sahod ko.
At dito rin ang pinakabangko ko.
Puwede kaya?
Pasensiya na po, ma'am.
Nagamit n'yo na po ang limit sa nauna n'yong loan,
kaya wala na po kayong maloloan.
Ma'am.
Heto.
Salamat.
MAG-IINGAT SA HOUSING FRAUD...
ANG PINUNO NG NEWTRO, CEO SHIN DO-SIK NG REFRESH REAL ESTATE CONSULTING
REFRESH REAL ESTATE CONSULTING
- Hello? - Si Ms. Joo In-hae po ba ito?
Opo. Nahuli n'yo na ba siya?
Ha?
Ayon sa huling testamentong iniwan ni Mr. Joo Dong-il,
gagawin ko ang kaniyang hiling.
Si Mr. Joo Dong-il, ang 'yong ama,
ay opisyal nang idinideklarang patay
pagkatapos ng limang taong pagkakawala.
Ikaw ang magmamana ng mga ari-arian niya,
ang nag-iisa niyang tagapagmana.
Kung mamanahin ko ang mga ari-arian niya,
kasama rin ba ang mga utang niya?
Hindi maganda ang sitwasyon ko sa ngayon.
A, 'wag kang mag-alala.
Wala siyang kahit anong utang.
May pera siya sa bangko at lumang mansiyon na nakapangalan sa kaniya.
HOLOGRAPHIC WILL
INIIWAN KO ANG MGA ARI-ARIAN KO SA ANAK KONG SI JOON IN-HAE...
PETSA: DISYEMBRE 20, 2015 TESTATOR: JOO DONG-IL
Ano 'to?
Ano 'to...
Ano 'yon?
Ano'ng nangyayari?
'Wag kang lalapit!
'Wag kang lalapit! Lumayo ka!
Ikaw.
Kaapu-apuhan ni Butler Joo.
'Wag kang matakot.
Tao na ako ngayon.
'Wag kang gagalaw!
Diyan ka lang. Puwede kang magsalita mula riyan.
Ano'ng sinabi mo?
Butler? Kaapu-apuhan?
Ano'ng ibig sabihin n'on?
'Wag mong sabihin di mo ako kilala.
Sino ka ba?
Seon Woo-hyeol.
- 'Yon ang pangalan ko. - Hindi ko tinatanong ang pangalan mo.
Ako ang totoong may-ari ng bahay na 'to.
Ano'ng sinasabi mo?
Nakausap ko ang abogado at tiningnan ang titulo.
Ano'ng pangalan mo?
- Joo In-hae. - Joo In-hae.
- Mahusay ang ginawa mo. - Ha?
Salamat sa pagbabantay sa bahay na 'to
habang tulog ako ng 100 taon.
Salamat kay Butler Joo, sa mga anak niya,
at sa mga anak ng anak nila,
mga anak ng anak ng anak ng anak nila...
at naging tao na rin ako.
Ngayon.
Sabihin mo sa akin.
Tutuparin ko ang kahilingan mo para ipagdiwang ang pagiging tao ko.
- Lumabas ka na. - Ano?
Lumabas ka na ng bahay na 'to bago pa ako tumawag ng mga pulis!
Teka lang!
Ano?
Bastos ka!
Hindi dapat 'to nangyayari.
Ano?
Salamin.
Kailangan kong manalamin.
Hoy!
Ano 'to?
Ano'ng nangyayari sa kaniya?
Bakit?
Ano'ng nangyari?
- Imposibleng... - Makinig ka!
Bakit mo ba ako hinahawakan?
- Ano'ng petsa ngayong araw? - Ano?
Hindi ba ika-9 ng Disyembre, Taong 4355, sa kalendaryo ng Dangun?
Hindi ika-siyam ngayon, ika-walo ngayon!
Ika-walo?
Wala pang 100 taon.
Kulang pa ng isang araw.
Nagising ako nang isang araw na mas maaga.
Hello? Pulis po ba 'to?
May pumasok sa bahay dito sa Gongcheon-dong.
Isang bastos...
Seryoso ka ba?
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Sino ka?
Bakit mo ako ginising?
Bakit mo ako sinisigawan?
Ikaw...
hindi mo tinupad ang pangako.
Anong pangako?
Alam mo ba...
kung gaano ako nahirapan...
sa loob ng kabaong na 'yon?
Sinira mo ang lahat.
Kasalan mo 'tong lahat.
Mapaparusahan ka
sa paggising mo sa akin.
SALAMAT KINA PARK IN-HWAN, PARK CHUL-MIN, AT KIM BA-DA SA ESPESYAL NA PAGLABAS NILA
HEARTBEAT
May epekto sa 'kin ang pagkain ng di dugo?
'Wag mong sabihing lasing ka. Nalasing ka sa noodles?
Nasa akin pa rin ang instinct na uminom ng dugo.
Di ako makapaniwalang nasasabi mo nang detalyado 'yan.
Hindi ka bampira at hindi ka rin tao.
Buwisit!
Umalis ka na nga. Alis!
Nagising ako pagkatapos ng 100 taon
pero di pa ako nakakainom ng kahit patak ng dugo.
Nanghihina na ako.
Paano kung may masaktan?
Pananagutan mo ba?
Ayos ka lang ba?
Do-sik?
Tumigil ka!
Mukhang may nangyari.
Hindi ba natin siya hahanapin?
Bantayan mo siya at ipagtanggol.
Maaaring siya ang may hawak ng susi.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez