PARK HYUNG-SIK
JEON SO-NEE
PYO YE-JIN
YUN JONG-SEOK
LEE TAE-SEON
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
KATHANG-ISIP ANG DRAMANG ITO
MGA PANGALAN, KARAKTER, LUGAR
AT PANGYAYARI SA DRAMANG ITO AY KATHANG-ISIP
MGA EKSENANG MAY HAYOP
AY GINAWA PARA MAGING PROPS AT VISUAL EFFECT
YEON-HEE
Won-bo, ano'ng problema?
Naplano niya ito simula palang.
Ano'ng pangalan mo?
Yeon-hee.
Ay, Yeon-hee.
Ano'ng pangalan mo?
Yeon-hee.
Tumingala ka.
Paano kung baguhin natin ang kapalaran mo ngayong gabi?
Nang nakita kitang pumasok,
naisip ko na masyado kang maganda para maging Gisaeng.
Kilala mo ba kung sino ang pupunta rito ngayon?
Ang Kamahalan, ang Hari ay pupunta sa bahay ko.
Ang Kamahalan, na parang diyos,
kaya 'di puwedeng hamak ang magsilbi sa kanya.
Kaya ipapakilala kita sa kanya
bilang miyembro ng pamilya.
Miyembro ka na ng pamilyang Cho at ang pangalan mo ay Su-yeong.
Ako ay
nagdadalang tao.
Ang sutil na 'yun…
Ang lakas ng loob mo…
Papatayin kita…
- Ano ito sa tingin mo? - Itlog ng hayop.
Parang itlog ng isda.
Ano'ng ginagawa mo?
Galing 'yan sa Reyna, baka…
Paumanhin, Kamahalan.
Ito ay itlog ng isda na tinatawag na Muyanghyeolmok.
Muyanghyeolmok.
Isda ito na nabubuhay sa Byeokcheon. Ang sabi ay nabubuhay ito
ng ilang libong taon kaya dinadasalan ito ng ibang tao.
At may mga kakaibang sabi-sabi pa rito.
Umiinom daw ito ng dugo ng tao
at sinuman ang makakakain ng itlog nito
ay mababaliw.
Pinadala ito para magkatotoo ang liham ng multo.
Mababaliw ako at maglalakbay sa buong bansa
at mamamatay.
Salamat at napigilan nating mangyari 'yon.
Buhay pa rin ang isdang 'yun.
Nakita ko na ang isdang 'yun noon
nang pumunta ako sa silid ng Reyna.
Nandito ka.
Ano'ng problema, Tito?
Sabihin mo sa'kin.
Bakit nakalagay ang pangalan mo sa liham ng mga taga Byeokcheon?
Sampung taon ang nakaraan…
Pumunta ka ba para patayin ako?
Oo. Pumunta ako para patayin ka.
Ang katayin ka ay 'di pa sapat,
papatayin kita sa harap ng Mahal na Hari.
Pero
'di mo kayang isuko ang anak ni Song, 'di ba?
Ang lakas ng loob mong banggitin siya!
Gusto mong isiwalat ang kaso sa Byeokcheon
kapag naging Prinsipeng Tagapagmana siya?
'Di mo ako mapipigilan.
Kapag nalaman ng Mahal na Hari ang totoo,
malalagay sa panganib ang buhay ni Prinsipe Myeong-ahn.
Sasabihin mo ba sa Mahal na Hari
na ang hamak na gisaeng mula sa pamilyang Song ng Byeokcheon
ay ginawa mong kapamilya para lokohin ang Hari na pakasalan siya?
At kapag nalaman ng Mahal na Hari
ang ginawa mo sampung taon na ang nakaraan
mapapatay ka.
Hangga't 'di nagiging Prinsipeng Tagapagmana si Myeong-ahn,
'di mo sasabihin sa Mahal na Hari ang tungkol sa Byeokcheon.
'Di puwedeng maging Prinsipeng Tagapagmana ang mula sa pamilyang Song.
Alam ko kung saan nakatira ang mga taga Byeokcheon.
Sa Nayon ng Naewang sa Bundok ng Songak.
Papatayin ko silang lahat.
Katulad ng ginawa ko noon.
Kapag naayos ko na sila,
iisipin ko kung ano'ng gagawin ko sa'yo at sa anak ni Song…
Papatayin kita bago mo gawin 'yun!
Court Lady Kwon! Court Lady Kwon!
Sa tingin mo hahayaan ko siyang mabuhay?
Niloko niya ako at sinabi niya sa'yo ang lahat ng sinabi ko.
'Di lang ako ang nakakaalam sa Nayon ng Naewang.
Papatayin ko ang Prinsipeng Tagapagmana sa Naewang dahil papunta na siya roon.
Kapag bumalik siya sa palasyo ng buhay,
'di kita mapapanatiling buhay o ng anak mo
o ng buhay ko.
Alam mo kung ano'ng matagal ko ng gusto.
Wala akong pakialam kung anak siya ni Song.
Aakyat siya sa trono
at magiging hari.
Magiging Balong Reyna ka at Dakilang Balong Reyna.
Sa ganoon, ako ay magiging
mas makapangyarihan kaysa sa Hari.
Totoo ang sinulat ni Master Min sa jikgeumdo.
Ito naman ang 'di kilalang sulat na ibinigay ng Reyna sa anak ko.
SI EUNUCH GO AY SI MIN JAE-YI
At ito ang pirmadong kontrata na nakuha ng anak ko mula kay Lord Cho.
Katibayan ito na ang Konsehal ng Kanang Estado
ay inutusan si Seong-on para patayin ang Kamahalan.
Ako, si Cho Won-bo,
nangako na ibabalik sa puwesto si Han Jung-eon
kapalit ng kamatayan ng Kamahalan.
Dalhin n'yo sa'kin ang mga lalaking kayang makipaglaban.
Mga taong may alam sa espada at pamamana.
Mga taong walang problemang pumatay ng mabangis na hayop.
Huhulihin ko ang mga hayop na 'yun
- at babalatan ng buhay. - Opo, Kalamahan.
Si Cho Dae-cheon at Cho Jeong-su
na nasa Byeokcheon sampung taon na ang nakaraan ay makikita
sa Linangan ng Pagsasanay ng Hukbo at sa Maharlikang Dibisyon.
Sabihin mo sa kanila na hinahanap ko sila.
Opo, Kamahalan.
'Di tayo kikilos dahil sa utos ng Mahal na Hari
kaya dapat handang mamatay ang lahat.
Sabihin mo na babayaran ko sila ng malaki.
Kamahalan.
'Wag kang magsalita.
Kamahalan, 'wag mong talikuran ang mga tao mo.
'Wag mong gagawin.
Si Hyeon… baka mamatay ang Hyeon ko
sa mga kamay niya…
Kailangan mo siyang pigilan.
'Wag mo siyang pamarisan.
Malayo na ang narating natin
at huli na ang lahat para bumalik tayo sa'tin.
Court Lady Kwon.
Puwede tayong gumawa ng balon kahit saan sa Byeokcheon.
Alam ko.
Sampung taon na nila itong ginagawa.
Ang mga guwapong iskolar!
Baka nakita nila ang liham natin!
Halika rito.
May mga bakas ng mga tao rito. Malapit na siguro tayo.
Kamahalan, paano kung maghintay tayo
sa kabilugan ng buwan tulad ng sinabi ni Tae-san?
Apat na araw pa 'yun mula ngayon.
'Di na tayo makakapaghintay.
Importante ang oras.
Tigil.
Sino kayo?
Pinagtaksilan mo ang tao mo?
Nilalagay mo sila sa panganib!
Pinoprotektahan ko sila sa pamamaraan ko,
gaya ng ginagawa mong pamamaraan.
Ibaba n'yo ang espada.
'Di ko magagawa 'yun.
Ibaba muna nila ang espada nila.
Utos 'yun. Ibaba n'yo ang espada.
Nandito ako para iligtas kayo.
Alam kong hindi kayo magnanakaw.
Alam kong 'di kayo rebelde na gustong magtayo ng bagong bansa.
Alam ko ang lahat.
Ako ang Prinsipeng Tagapagmana ng Joseon.
Kailangan mong maging malinaw.
'Di ka na Prinsipeng Tagapagmana.
- Prinsipeng Tagapagmana. - Napatalsik ka na.
Kunin sila.
Ano ang sinasabi mo?
Isang liham?
Ang poging iskolar ay ang Prinsipeng Tagapagmana?
Ano'ng nangyayari?
Mananalakay!
Sandali. Siya ang…
Taga Byeokcheon ako,
pero wala akong masyadong alam tungkol doon.
Kamahalan.
Ibaba n'yo ang armas n'yo. Siya ang Prinsipeng Tagapagmana.
Ang Prinsipeng Tagapagmana?
Mga mananalakay sila.
Walang buhay na dapat nakakaalam ng Nayon ng Naewang.
'Di natin hahayaan na may mabuhay sa kanila. Papatayin sila bukas ng umaga.
Sandali.
Kusa silang nagpunta rito.
'Di sila pumunta rito para saktan tayo. Binitawan din nila ang mga espada.
Tama. Nakita namin na binitawan nila.
Narinig ko sa kabundukan.
Nandito sila para iligtas tayo.
Para makauwi tayo sa'tin, kailangan niyang mamatay.
Kailangan niyang mamatay para magkaroon ng bagong Prinsipeng Tagapagmana
para makabalik tayo sa'tin.
Nandito ako para pakinggan ang istorya niyo.
Sampung taon ang nakaraan…
Sabihin mo sa'kin ang nangyari sa Byeokcheon.
Maniniwala ka ba kung sasabihin namin?
Alam kong 'di kayo magnanakaw.
Alam kong 'di kayo mga rebelde.
Teka muna.
Nagtrabaho ako noon sa palasyo.
Pakinggan natin siya.
Noong eunuch ako,
pinatawag niya ang mga taga Byeokcheon
para alamin ang nangyari noon.
Tama. Nang pinalayas kami,
pinigilan niya ang Mahal na Hari.
Pero pinatalsik niya rin kami sa huli.
Oo, tinuring niya kami ng maayos kahit na taga Byeokcheon kami.
Tama. Alam niyang mga ulila kami mula Byeokcheon
pero binigyan niya pa rin kami ng pera panggamot at pagkain.
Baka patay na kami ngayon kung 'di dahil sa kanya.
Kung papatayin mo sila bukas ng umaga,
alamin na rin natin kung bakit sila nandito.
Kung 'di nila tayo ililigtas,
puwede mo na silang patayin, 'di ba?
Kinuha mo ang mga espada nila.
Mas marami tayo sa kanila.
Tama.
'Di rin pupunta rito si Tae-gang para saktan tayo.
Pakawalan mo muna kami. Wala kaming planong tumakas.
Salamat.
Magalang na babae.
Ngayon, ibaba ang mga armas n'yo.
Nandito ang Kamahalan para alamin ang nangyari noon
at para ibigay ang nais n'yo.
Sabihin n'yo sa'kin.
Paniniwalaan ko kayo.
Naniniwala ka ba talaga
na 'di kami magnanakaw?
Naniniwala ako.
Oo, 'di kami mga magnanakaw.
Mga tao lang kami na naninirahan sa Joseon.
Sumulat kami sa Mahal na Hari para hilingin na tulungan kami.
Nais lang naming humingi ng tulong.
Nakakuha ako ng piraso ng papel mula sa bahay ng Gisaeng.
Hiniram ko ito sa eskwela.
Kung susulat tayo ng liham sa Mahal na Hari,
pakikinggan niya ba tayo?
Matagal na akong 'di sumusulat.
Ikaw lang ang marunong sumulat.
Naku.
Pakisabi huminto na silang kulitin akong bayaran ang Buwis Militar ng asawa ko.
Makasalanan ako sa panganganak ng batang lalaki.
'Di ko siya mapadala sa serbisyong militar. Sanggol palang siya.
At kinuha nila ang kasulatan ng bahay at lupa ko.
Kinuha rin nila ang kaldero ko!
Iniiwan ng mga tao ang mga anak nila para mabuhay.
'Di nila kayang tiisin.
Kung 'di sila makabayad, papaluin sila ng 50 beses.
Paano mabubuhay ang tao ng ganoon?
'Di mo ba nakikita na umiika maglakad ang ama ni Sam-sik?
Ang hari ay dapat na parang ama ng bayan, tama?
Bakit hinayaan niyang maghirap ang mga anak niya?
Isulat n'yo na ang mga pangalan n'yo.
Ang mga pangalan namin?
'Di natin alam ang mangyayari sa'tin.
- May nakalimutan pala ako. - Hoy.
Papakainin ko na ang anak ko.
Ayos lang ilagay ang pangalan ng matadero?
Kung puwede ang pangalan ng babae, pakisulat ang pangalan ko.
Yeon-hee ang pangalan ko.
Kailangang isulat sa alpabeto ng Koreano,
pero 'di na mahalaga 'yun.
Ang pangalan ko ay Ssang-gae.
Ssang-gae, kilala ka ng lahat.
Ang pangalan ko ay Cho Sang-won.
Isulat mo rin ang akin.
Ako si Seok-gap.
Ang pangalan ko ay Deok-sim.
Kapag kinuha nila ako,
ikaw na ang bahala kay Dal-rae at Meo-ru.
Magdadala lang ako ng halamang gamot…
Tatlumpu't walo!
Tatlumpu't siyam!
- Apatnapu. - Tigil.
"Du-guk-byeong-min!"
Du, tulad ng kinakain ng gamo-gamo.
Tinatawag mo ba akong insekto?
Ang lakas ng loob mo! Hamak na peste!
Tinuring ko kayong mga peste na parang tao.
Pinagbayad ko kayo ng buwis at pinayagan ang mga anak n'yo na dalhin
ng kanilang ama sa trabaho sa militar at tinuring na tao.
Ngayon sinasabi mo,
na mali ang ginawa ko?
Siguro may huling kahilingan ka.
Nahuli n'yo ba ang lahat ng nasa listahan?
Sabi sa sulat galing 'yan kay Hong Jae-yong.
Ako si Hong Jae-yong.
Ako ang lider, kaya patayin mo na ako!
Sabi niya patayin ko raw siya.
Sige. Paluin siya.
Paluin siya! Sige na!
- Apatnapu't isa. - Lakasan mo pa!
Apatnapu't dalawa.
Pakiusap ibigay mo 'to sa Mahal na Hari.
Para makabalik ang Prinsipeng Tagapagmana.
Ano 'to?
Prinsesa.
Alagaan mo si Myeong-ahn.
Alam ko na 'di mo siya mapoprotektahan,
pero ikaw na lang ang puwede kong pakiusapan.
Bakit sinasabi mo ito ng biglaan?
Hyeon, inosente ang ama mo.
Ang ginawa niya lang ay buksan ang pintuan ng pandayan niya.
'Di pinuno ng magnanakaw ang ama mo.
Wala tayong pinuno.
Manonood ka na lang ba at walang gagawin?
Halika at kunin natin ang mga kasama natin.
'Di tayo puwedeng maupo na lang at panoorin na mamatay sila.
Namamatay ang mga kasama natin sa bilangguan.
Baka patay na sila. Pakiusap.
Ano'ng…
Nang magpunta ang mga tao sa opisina ng gobyerno, wala ng tao roon.
Umalis ang mga masasamang tao nang nalaman nila na papunta kami.
Ay hindi!
Ay naku.
Selyo 'yan mula sa opisina ng gobyerno.
Iwan natin ito rito.
Si Cho Won-oh ang umalis at iniwan kaming lahat.
Siya ang unang umalis,
kaya paano namin siya masasaktan?
Sinaksak niya ang sarili niya sa sikmura.
Buksan n'yo ang pinto!
Mga rebelde!
Naglagay kami ng puting watawat at naghintay.
Akala namin na malalaman nila
na wala kaming ginawang masama kapag nakita nila 'yun.
Tumabi kayo!
Umalis na kayo rito! Ngayon na!
- Hindi. - Alis na!
Inatake nila ang opisina ng gobyerno ng asarol at karit.
Akala n'yo makakatakas kayo sa pagsabit ng puting watawat?
Siya siguro ang pinuno.
Siya si Song, ang panday, tama?
Sinindihan nila ng apoy ang nayon namin
at pinatay ang lahat.
Pinatay nila ang lahat bata at matanda.
Lahat ng makita nila, pinatay nila.
Doon namatay ang anak ko.
Bilang Prinsipeng Tagapagmana, sabihin mo.
Kung magnanakaw siya, ano'ng ninakaw niya?
Limang taong gulang lang siya
na hindi pa nga nakakaubos ng isang mangkok ng lugaw.
Ano bang nagawa niya?
Inilibing ko na sana ito kasama niya.
'Di siya nakakatulog ng wala ito.
Halika na.
Malayo pa ang pupuntahan natin.
Babalikan ka namin kaagad, Wol.
Alam kong mamimiss mo kami, pero kumapit ka lang.
Wol.
Kasalanan ko ang lahat.
Pagsisisihan ko ito ng buong buhay,
kaya magpakalayo na kayo
at kalimutan ang lahat ng nangyari.
'Di tayo makakalimot.
Paano tayo makakalimot?
'Wag mong sabihin 'yan, Mongha Mu-jin.
Maghihiganti ako sa mga gumawa nito sa'tin.
Wol.
Paano mo kami tutulungan ngayon?
Paano mababawi ang nakalipas na sampung taon?
'Di ko kayo mababayaran sa nakalipas na sampung taon,
pero tutulungan ko kayong makauwi sa inyo.
Talaga?
Tutulungan mo talaga kami?
Tagabantay ako ng Prinsipeng Tagapagmana. Hahatid ko kayo pauwi.
Ako si Pinunong Han.
Kasama n'yo ako bilang gobernador ng Byeokcheon.
Binigyan tayo ng Mahal na Hari ng permiso para sa lahat.
Titingnan ulit namin ang nangyari noon
at sisiguraduhin na si Cho Won-bo at Cho Won-oh
ay magbabayad sa mga ginawa nila.
At kapag nakabalik na kayo sa Byeokcheon kasama ako,
'di kayo magbabayad ng buwis ng limang taon.
Pagkatapos ng limang taon, magpapadala kami ng mga tao
para siguraduhin na ginagawa ng gobernador ang trabaho niya.
Ang pagbabawal sa mga taga Byeokcheon na kumuha ng pagsusulit ng sibil?
Ang batas na nagbabawal sa mga taga Byeokcheon na kumuha ng pagsusulit
ay mawawala na at ibabalik sa trabaho ang mga natanggal noon.
Magkakaroon din ng espesyal na pagsusulit para humanap ng talento sa Byeokcheon.
Sisiguraduhin ko na 'di na kayo didiskriminahin
bilang taga Byeokcheon.
Layunin ko ang lahat ng ito
ganoon din ang Mahal na Hari.
Nasa akin pa rin itong pagkakakilanlan
ibig sabihin may karapatan akong bumalik sa posisyon ko
at ang katotohanan na bakante ang posisyon ng Prinsipeng Tagapagmana
ako pa rin ang Prinsipeng Tagapagmana ng Joseon at babalik ako.
Pakiusap pagkatiwalaan n'yo ako.
Ililigtas ko kayo.
Dahil nagsalita na ang Kamahalan at magiging gobernador ng Byeokcheon,
may gusto rin akong sabihin.
Oras na bang mananghalian?
Malapit nang magtanghalian.
Kung mamamatay tayo bukas, lakasan na nating kumain ngayon.
Narinig kong napakamapagbigay ng mga taga Byeokcheon.
Puwede ba kayong mamahagi ng pagkain?
Please.
- Halika na. - Kumain na tayo nang sabay-sabay.
Mapapabuti ng tanghalian ang pakiramdam namin.
Gaya ng utos mo, handa na ang mga kawal.
Handa na nilang itaya ang buhay nila gaya noong nakaraang sampung taon.
Kamahalan.
Tinitipon ng Konsehal ng Kanang Estado ang mga kawal.
Mukhang dumating na ang oras.
Dadalhin ko ang milbu at ang sikretong utos mo kay Lord Han.
Kamahalan, hindi maaari.
Ipinag-utos ng Mahal na Hari na 'wag magpapasok kahit sino.
Ano'ng nangyayari sa labas?
Gusto kang makita ni Prinsesa Ha-yeon…
Ama, may gusto akong ibigay sa'yo.
Kailangan mong makita 'to ngayon.
Pumasok ka.
Ito ay liham mula sa mga taga Byeokcheon.
Mapa ito papuntang Bundok ng Naewang.
Ibinigay ba talaga ito sa'yo ng Reyna?
Nandito ang Mahal na Hari.
Reyna ko.
Ano'ng ininom mo?
Lason ba 'yon?
Ang kaparusahan ko ay…
maglakbay sa buong mundo
kahit sa kamatayan.
Nagtatanim kayo at kumakain ng sama-sama?
Parang mas masarap ang pagkain kapag kinakain ng sama-sama.
Pero ang duming 'yon…
Wala ba kayong balon?
Nakakita ako ng mga balde.
Kumukuha ba kayo ng tubig sa lambak?
Kahit gaano kalalim ang hukayin n'yo, walang tubig dito.
Paano kayo nabubuhay ng walang tubig?
Nagluto ako ng munggong lugaw.
Paano mo nalamang walang laman ang mangkok ko?
Salamat.
Nasaan ang Kamahalan?
Nandito lang siya kanina.
Baka pumunta sa palikuran.
Ano 'yon?
Nasaan ang Kamahalan?
- Tumakas siya! - Naku…
Hindi siya tumakas.
Kumuha ako ng pala.
Naisip kong maghukay.
Biglaan mong naisip 'yon?
Magaling ako roon, alam mo.
Kaya naisip kong maghukay ng balon.
Maghukay ka hanggang gusto mo. Wala kang makikitang patak ng tubig.
'Di pa siguro siya nakapaghukay dati.
Sino sa tingin mo ang nagturo?
Naghuhukay ang Kamahalan, 'wag kayong tumayo lang diyan.
Sige na at simulan n'yo nang maghukay.
Si Myeong-jin ay kakain ng pulang…
Maghuhukay rin ba ako?
Kung ganoon ipapakita ko kung paano 'yun gawin.
Nauubusan na tayo ng oras. Bilisan n'yo.
Maghanap sa lahat at hanapin sila.
Opo, Kamahalan.
Bilisan n'yo!
Ayaw ko nito.
- Master. - Alam ko.
Gusto mo bang palitan kita riyan?
Diyan ka lang.
Mahusay sa paghuhukay ang master mo.
Humuhusay ka pa lalo.
Kung ginagawa ng Kamahalan, gagawin ko rin.
Maghukay ka ng malalim.
Isa pa.
Tumabi ka.
Wala kaming tubig sa loob ng sampung taon.
Walang patutunguhan ang paghuhukay ngayon.
Tama na 'yan.
Wala pa akong nagagawa para sa inyo.
Ang maibibigay ko na lang ay tubig.
Ibibigay ko 'yun sa abot ng makakaya ko.
Kamahalan, kailangan mong huminto. Magkakasakit ka.
Kamahalan, kumbinsihin mo sila ng kondisyon.
Kahit ilan ang pangako ko,
hindi ko sila mapapaalis.
Para mapaalis ko sila,
kailangan kong magpakita ng sinseridad.
Kaya maghuhukay ako hanggang sa makakita ng tubig.
Tama.
Kailangan mong ipakita ang nararamdaman mo sa gawa
hindi lang sa salita.
Kamahalan.
Alisin mo muna 'yung malalaking bato.
'Di ka puwedeng maghukay ng may bato.
Masasaktan ka lang.
Kami na ang tatapos, magpahinga ka muna.
Pumunta kayo rito!
Tapusin natin 'to.
Halika na.
Tara na, simulan na natin!
Mukhang mapagkakatiwalaan natin siya. Ano?
Mananalakay!
Sa tingin n'yo ba 'di ko kayo mahahanap kahit magtago kayo ng tahimik?
Lord Cho!
Nagdala ka ng mga kawal dito kahit 'di inutos ng Kamahalan?
Tingnan mo nga naman.
Ang napatalsik na Prinsipeng Tagapagmana.
Nag-alala ako at nawala ka papunta sa Ganghwado.
Ano'ng ginagawa mo rito kasama ang mga magnanakaw?
Ikaw ang magnanakaw, hindi sila.
Nabulag ka ng kapangyarihan at pumatay ng mga inosenteng tao.
Nandito ako para ibunyag kung paano ka naging mahalagang tauhan
matapos mo silang palabasing magnanakaw.
Marami kang ginawang krimen. Pinatay mo ang mga inosenteng tao.
'Di mo lang niloko ang mga tao
para sa pansarili mo, pero nagplano ka rin na patayin ang Prinsipeng Tagapagmana.
Tinipon mo ang mga kawal, na isang pagtataksil
at sinubukang patayin ulit ang mga tao.
'Di mo mapagbabayaran ang lahat ng 'yon kahit buhay mo.
Ano ngayon?
Lahat kayo ay mamamatay dito ngayon.
Walang makaliligtas, kaya walang makapagsasabi ng totoo sa labas.
'Yun ba talaga ang iniisip mo?
Nandito ako ayon sa utos ng Mahal na Hari
para arestuhin ang pumatay sa mga inosente at uminsulto sa maharlikang pamilya.
Utos ng Mahal na Hari.
Pinuno ng rebelyon, Cho Won-bo. Ibaba mo ang espada mo.
Ngayon, hahatulan ka sa mga krimen na nagawa mo rito.
Sugod!
- Alisin mo ang mga babae at bata rito. - Dito tayo! Dito!
Mga babae at bata pumunta kayo rito.
Mag-ingat.
Patayin ang lahat ng taga Byeokcheon!
Mauna na kayo. Kailangan kong bumalik.
- Ano'ng gagawin mo? - Umalis na tayo rito.
Doon tayo.
Lee Hwan!
Cho Won-bo!
Ibaba ang lahat ng espada n'yo!
Ibaba ang espada n'yo at 'di kayo mamamatay.
Talian siya.
Ibabalik ko siya sa kabisera at pagbabayarin sa mga krimen niya.
Kamahalan!
Tae-san!
Walang alam ang mga tao sa Nayon ng Naewang.
Inosente sila.
Naniwala lang sila
na makakauwi sila sa kanila.
Kaya
pauwiin mo sila…
Pangako ko.
Lahat ng nandito ay makakauwi sa kanila.
Tae-gang.
Noong nagpapanggap ako bilang ikaw,
natutunan kong tumawa at magsaya gaya ng normal na tao.
Sinabi ng Kamahalan na ipaalala kong uminom ka ng gamot.
- Ayos lang. Puwede kang… - Aalis na ako, Kamahalan.
Tae-san!
Hindi! Tae-san!
Tae-san!
'Di puwede, Tae-san!
Tae-san!
Ibalik 'yang traydor na 'yan sa kabisera.
Matapos kitang makilala,
nakahanap ako ng kaginhawaan
sa malungkot na palasyong ito.
Nagpapasalamat ako sa'yo
at kay Myeong-ahn.
Hindi na ako isang gisaeng.
Tinubos na ako ng panday na si Song, 'di ba?
Kaya pakiusap pabayaan mo na lang ako.
Hinihintay niya ako.
Sino ka?
Hayaan mo siya.
"Ang nangyari sampung taon ang nakaraan sa Byeokcheon
ay kasinungalingan na ginawa nina Konsehal ng Kanang Estado na si Cho Won-bo
at Ministro ng Hustisya na si Cho Won-oh."
'Yun ang sabi roon.
"Inosente ang mga taga Byeokcheon
at pinatay sila ng napakasamang mga tagapangasiwa.
Hindi sila magnanakaw o rebelde."
'Yun ang sabi roon!
"Kinikilala ang papel na ginampanan niya,
pinatalsik niya ang Prinsipeng Tagapagmana at babalik sa posisyon
- at magiging susunod na hari." - 'Yun ang sabi roon!
"Konsehal ng Kanang Estado, Cho Won-bo at Ministro ng Hustisya, Cho Won-oh,
ay babaliin sa gulong!"
Oo! Dapat silang punitin sa mga biyas!
"At saka, bilang makasalanan dahil sa korapsyon
at pag-abuso ng kapangyarihan ng angkan
ang Ministro ng Kultura, na si Cho Eung-yun
at ang Ministro ng Panloob na si Ahn Il-nam ay matatanggal
at itataboy sa labas ng kabisera.
At ang Reyna ay mapapatalsik
at itataboy si Prinsipe Myeong-ahn sa Probinsya ng Pyongan."
'Yun ang sabi roon!
"At ang Kamahalan ay pansamantalang magiging puno
para mabayaran ang mga taga Byeokcheon
sa lahat ng pag-uusig at diskriminasyon
na dinanas nila sa sampung taon
at para siguraduhin na maayos ang lahat."
'Yun ang sabi roon!
"Bukod doon
nahanap din nila ang totoong mamamatay tao
ng pamilyang Min habang nag-iimbestiga
si Cho Won-bo at ang kasamaan niya.
Kaya
ang anak ni Master Min, ang pangalan ni Min Jae-yi ay malilinis
at ang kanyang tagapagsilbi na si Jang Ga-ram
- ay pinapatawad." - Wow.
Maganda 'yan!
Kamahalan.
Mapapatawad mo ba siya?
Nabaliw siya at naglalakbay sa buong bansa.
May anak ako.
Naku. Nakakainis ka! Umalis ka rito!
Nakita mo ba ang asawa ko?
Baliw siyang babae!
May guwapo akong anak.
Nasaan ang asawa ko?
Panday ang asawa ko.
Nakita n'yo ba siya?
Nakita mo ba ang asawa ko?
Panday siya.
Kapag nakita mo siya, sabihin mo sa kanya
- May anak akong lalaki. - Baliw ka.
Nakakainis ka!
Hindi. Hindi, ang anak ko.
Nabaliw siya
at nakalimutan ang anak niya.
Naparusahan na siya ng husto.
Pero nilagyan ng lason ni Sim Yeong ang sabaw matapos makontrol ang isip niya.
At ang nagbigay ng orasyon ay patay na.
Pero siya ang nag-utos ng lahat.
Noong una, 'di ko maintindihan kung bakit gusto ng Kamahalan na pumunta
sa Nayon ng Naewang para iligtas ang mga taga Byeokcheon.
Mapapatawad mo ba sila?
Nawalan ka ng kapatid dahil kay Cho Won-bo,
pero sila ang sumumpa at sinubukan kang patayin.
Ayos ka lang ba roon?
Nag-aalala ako sa'yo.
Hindi.
Matapos kong makinig
nalaman ko ang nangyari sampung taon ang nakaraan,
pero nawalan ako ng pamilya dahil sa kanila,
kaya hindi ako makapagsimpatya sa kanila.
Naiintindihan ko.
Naiintindihan mo ang nararamdaman ko, 'di ba?
Pero Jae-yi. Saan ito nagsimula?
Sino ang nagsimula ng lahat?
Napalayas sila sa kanila at nagpagala-gala ng sampung taon.
Ang gusto lang nila ay makauwi at may isang taong gumawa ng paraan para roon.
Si Cho Won-bo ang nagbigay ng peach kay Myeong-ahn,
paano ko sisisihin si Myeong-ahn
sa pagbahagi noon kay Ui-hyeon?
Wala siyang kasalanan.
Ang masaktan
at manisi ng ibang tao.
'Yun ang gusto niyang mangyari.
Gusto kong pigilan 'yon.
Sige.
Susubukan kong patawarin sila
para 'di manalo ang masasamang tao.
Para 'di manalo ang masasamang tao…
NAKARAAN ANG ISANG TAON
Kamahalan.
Ito ay mula kay Han Seong-on, ang gobernador ng Byeokcheon.
Kamahalan, kumusta ka na?
Maayos ang lahat dito.
Inaayos namin ang mga bahay
at nagsisimula nang magmukhang lumang Byeokcheon.
- Maayos ba kayo? - Opo, Kamahalan.
Galing sa Kamahalan ang mga sako ng bigas na ito.
Binanggit ba talaga ako ni Lord Seong-on?
Simulan mo sa panlimang linya.
Pero Kamahalan, nagpapadala ng liham si Prinsesa Ha-yeon sa akin kamakailan.
Sobrang abala niya ngayon,
bakit ka nagpapadala ng liham sa kanya?
Sinasabi niyang pupunta siya sa Bundok ng Jaeryong.
Pakisabi sa kanya
na 'di mataas ang bundok ng Jaeryong at walang masyadong makikita
kung gusto niyang pumunta sa bundok, mas maganda sa Namsan.
Bakit ka tumatawa?
Nakakatawa lang para sa'kin.
Papakalmahin nitong tsaa ang isip mo.
Inumin mo.
Gusto kong magpakasal.
Ang gusto kong asawa
ay dating pinuno ng seksyon at ngayon gobernador na ng Byeokcheon.
'Yung mula sa pamilyang Han
na mapagbigay at tapat.
Kung may isa siyang kapintasan,
wala siyang ideya sa nararamdaman ko.
Sabihin mo na kung gusto niya akong mapangasawa,
palalagpasin ko ang kapintasan niya.
Sabihin mo sa kanya.
'Di ako sigurado kung magugustuhan ka niya, Kamahalan.
Dapat magpasalamat siya.
Dapat lang.
Pero ano'ng ibig sabihin nito?
Mabuti naman ang batang ipinadala mo sa'kin.
Pero may kakaibang nangyari.
Nagpunta siya sa Byeokcheon.
Ina!
Sino ang bata at sino ang babae?
Ang ipinadala mo bang bata kay Seong-on ay ang kapatid natin?
Kung buhay pa siya…
Kahit na kasama niya ang nabaliw niyang ina,
ayos lang sa'kin.
PAHINTULOT SA KASAL
Kamahalan.
Sana 'di mo pinabayaang mag-isa si Jae-yi.
Parehas kayo ng nararamdaman sa isa't-isa, kaya ano pang hinihintay mo?
Salamat sa pamamahala mo, tahimik na ang Joseon.
Oras na para asikasuhin mo ang sarili mo.
Pakiusap 'wag mo siyang hayaan na mag-isa.
Hinahanap mo ba si Master Kim?
Pumunta siya sa Kapital ng Mahistrado para imbestigahan ang isang bangkay.
Nilalangaw ang mga palayok ko
at nag-aalala ako na baka mabulok ang pagkain sa loob.
Kaya mo bang ayusin 'yon?
Siyempre, Ginang.
Kung 'yun ang problema, kailangan mong
magtanim ng balsams o bulaklak ng cockscomb sa paligid ng palayok.
Dahil gusto ng langaw ang bulaklak gaya ng bubuyog,
hihinto sila sa pagpunta sa mga palayok.
Paano mo nalaman 'yun?
Tinuruan ako ni Master Kim.
Alam niya ang lahat ng bagay na puwedeng matutunan.
Tinuruan niya rin akong magtuon ng pansin sa maliliit na bagay
at alamin ang lahat ng makakatulong sa tao.
Palagi niyang sinasabi 'yun.
Parang maayos ang trato sa'yo ng master mo.
Umiibig ka ba sa kanya?
Ano?
Bakit naman?
Anak siya ng maharlika.
'Di siya ang taong puwede kong mahalin.
At may ugali ang kanyang ina.
Kapag nalaman niya ang tungkol sa'kin,
'yun na ang katapusan ng buhay ko.
Sinisiraan ng master mo ang kanyang ina?
'Di mo ba alam?
Alam lahat 'yun ng nasa kabisera
ang asawa ng Pinuno ng Konsehal ay may ugali.
Sumunod ka sa'kin sa loob.
Ama, mapupunit ang tainga ko.
Ikaw talaga…
- Ina? - Ina?
- Ina! - Ang sakit!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hanggang kailan mo gagawin itong kalokohan mo?
Pangarap mo ba na maging taga-ayos
sa palengke?
Lahat ng maliit na bagay na makakatulong sa tao
na 'di marunong magsulat o may alam sa legal.
Kung ganoon mananatili ka ba rito kasama niya?
'Di ako puwedeng maupo at manood lang.
'Di na kita anak mula ngayon.
Aalisin na kita sa pamilya natin
kaya 'wag mong sasabihin sa kahit kanino na anak kita.
Sino na ang ama ni Kim Myeong-jin?
Ang lakas ng loob mong gamitin ang pangalan na 'yun?
Mag-iba ka na ng pangalan at gawin ang gusto mo.
Naparito ako para abandunahin ka.
Tara na.
Inalis ka na nila sa pamilya nila?
Paano nila nagawa 'yun?
Ayos lang.
May totoong pangalan ako.
Ano?
Ang pangalan ko
ay Kom Meong-jin.
Bagay ito sa
Jang Ga-ram, 'di ba?
Bagay nga.
Sabi ng Maharlikang Doktor na si Kim Ji-su
"Dahil sa problema sa bituka, kaya walang ganang kumain ang Kamahalan.
Hirap din siyang makatulog ng halos isang taon na ngayon."
Paumanhin, Kamahalan.
Sinubukan ko ang acupuncture
at iba-ibang mga gamot, pero walang tumalab doon.
Seryoso ba ang sakit ko?
Pakiusap patayin mo ako, Kamahalan.
Mali ang pagsusuri ko.
Ano?
Nalaman ko na ang sakit mo.
Ang tawag doon ay eum-heo-hwa-dong.
- Eum-heo-hwa-dong. - Kulang ka sa enerhiya ng Yin.
dahilan ng pagkalagnat, pagpapawis, walang gana kumain at pagkahilo.
Kilala rin ito bilang
sakit ng pag-ibig.
Arkiwista, 'wag mong isulat 'yun.
Nahiya ang Kamahalan at sinabi sa'kin
na 'wag isulat na may sakit siya sa pag-big.
Sinabi ko na 'wag mong isulat.
At sinabi niya ulit sa'kin.
Kamahalan, ito na ang tamang oras.
Sa araw na umalis si Eunuch Go.
Tama na.
Sakit sa pag-ibig?
'Di maaari. Sabi ko 'di maaari!
Kamahalan, maaari 'yon.
Sinabi ko na, 'di maaari 'yon.
Kamahalan, maaari 'yon.
Hindi. Tumigil ka sa pagsusulat.
'Di ko alam kung ano'ng problema n'yo.
Kamahalan, maaari 'yon.
Kamahalan, sigurado ako.
Puwede ka nang umalis.
Halika rito.
Tupa.
- Manok. - Manok.
- Mamuno. - Mamuno.
- Gabi. - Gabi.
'Yun lang muna sa araw na ito.
Salamat, Master.
May maitutulong ba ako sa'yo?
Kamahalan, ano ang…
Kumusta ka?
Mukhang maayos ka, kaya siguradong mabuti ka.
- Ikaw ba… - 'Di ako mabuti.
Napakatahimik ng palasyo kapag wala ka
'di ko maramdaman na lugar 'yun para sa mga tao.
Sumama ka sa'kin.
Tinutupad mo ba ang pangako mo?
Sinabi mo na puwede akong maging pinuno ng eunuch.
Ano'ng klase ng eunuch ang sumasakay doon?
Alam kong huli na pero…
ito ang sagot ko sa pag-amin mo
noong araw na 'yun.
Sobrang huli ka na.
Ang dami mo laging sinasabi.
'Di mo ba gusto?
'Di masyado.
'Wag ka nang magpaliguy-ligoy pa at sabihin mo na.
Kailangan kong marinig na sabihin mo dahil huli ka na.
Sinabi ko na sa'yo ang nararamdaman ko at huli ka na sumagot,
kaya kailangan kong marinig sa'yo…
Mahal kita.
Mahal din kita Jae-yi.
SALAMAT SA PANONOOD NG NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN
NAMUMUKADKAD NATING KABATAAN