WYSPA KSZTAŁTÓW
Kółko i Trójkąt przyszli do domu Kwadratu
na wyjątkową noc.
Trójkąt ma nadzieję, że nikt nie zauważy, że zapomniał szczoteczki do zębów.
Zapomniałeś szczoteczki.
Myślisz, że zauważy?
W zaproszeniu napisał, że mamy przynieść swoje.
Cześć, przyjaciele. Witajcie na najlepszym pidżama party w waszym życiu.
„Pidżama party u Kwadratu”.
Zapomniałeś szczoteczki.
Myślałem, że…
- Może… - Nie martw się.
To miłe.
Miesiącami dokładnie planowałem każdą sekundę dzisiejszych zajęć,
żebyśmy się jak najlepiej bawili.
A wy musicie się tylko zrelaksować i cieszyć owocami mojej pracy.
Czujcie się jak u siebie.
Mi casa es su casa.
Świetnie! Dzięki, Kwadracie.
Nie. Tędy! Za mną!
Kwadrat długo myślał nad rozmieszczeniem miejsc.
Siadajcie, proszę.
Przemyślane. Stojaki na szczoteczki.
Kwadracie, przeszedłeś sam siebie.
Skoro się rozgościliście,
czas na aktywność numer jeden.
Puzzle 200 elementów!
Okej, jasne.
Mogę prosić szklankę wody?
Pod poduszką masz butelkę i batonik, jeśli jesteś głodny.
Do dzieła!
I… skończyliśmy.
Idealnie. W samą porę. Tak jak zaplanowałem.
A teraz aktywność numer dwa.
Kolejne puzzle!
Kolejne?
Kolejne puzzle!
Tym razem tysiąc elementów.
To sporo.
Okej, ale…
Hej, może zrobimy sobie przerwę od puzzli
i porobimy coś innego.
Bardzo zabawne. Zawsze skory do żartów.
Ja nie…
Lepiej nie kombinujmy i trzymajmy się swoich ról.
Trójkącie, twoje są rogi.
Kółko, grupuj według kolorów.
Ja się zajmę krawędziami. Mam do nich oko.
Nie zastanawiajcie się, zaczynajcie.
Nie ociągajcie się i układajcie.
I skończone.
Wreszcie.
Nieźle! 30 sekund przed czasem.
Mam do czynienia z ekspertami.
Przygotujcie się,
bo przyda nam się te dodatkowe 30 sekund.
Gotowi?
- Pewnie. - Proszę.
Ostatnie aktywności były wyciszone,
ale chciałem zacząć spokojnie i potem się rozkręcać.
Przygotujcie się na aktywność numer trzy.
Puzzle 2000 elementów!
Dwa tysiące?
Te będą trudne
ze względu na jednolity obraz,
ale wiem, że najlepsze puzzle to te,
w których można się skupić na elementach.
Zaczynamy?
Hej, wiesz, co jeszcze robi się na pidżama party?
Opowiada historie o duchach.
Twoja historia trwa 30 sekund?
Nie wiem. Nigdy nie mierzyłem czasu.
Nie jest długa.
Mogę ją opowiedzieć szybko.
Zaufaj mi, spodoba ci się.
Szczególnie…
Muszę ci przerwać.
Skończyło się 30 sekund. Załatwione.
Teraz mamy opóźnienie. Następne puzzle!
Nawet nie dałeś mi szansy.
Gdy ty zorganizujesz imprezę,
z chęcią posłucham historii o duchach, prawda, Kółko?
Ja bym chętnie posłuchała opowieści o duchach.
Okej. Spoko.
Jeśli wykażę się kreatywnością,
mogę poprzesuwać kilka wydarzeń
i to wcisnąć.
„Nieplanowana historia o duchach”.
Dobra. Teraz mamy to w grafiku.
Trójkącie, możesz zacząć opowiadać.
Jedyną rzeczą, jaką znaleziono po tej nocy
była podkładka, która wyglądała tak!
I to jest dobra narracja.
Strasznie.
Nieźle, Trójkącie.
Okej. Przeciągnęło się, ale wrócimy na właściwe tory,
jeśli przyśpieszymy z puzzlami.
Trudne, ale wykonalne.
- Chwila. Ja mam jedną. - Jedną co?
Historię o duchach.
Okej, co się teraz dzieje?
Oboje chcecie pominąć ostatnie puzzle?
Pewnie, żaden problem.
Okej. Ta jest o grupie…
Okej, zabiorę to stąd.
Nie chcę, by te trudne, ale satysfakcjonujące puzzle
odwróciły waszą uwagę od historii.
Gotowe. Kontynuuj.
Okej.
To historia o grupie przyjaciół, która urządziła sobie pidżama party.
Powiadają, że jeśli zaczekasz do późna,
możesz usłyszeć, jak stuka w okno.
Chwila! Co to było?
Słyszałeś coś?
Nie żartuj sobie, Kółko.
Dobra opowieść.
Musimy nadrobić stracony czas.
Pójdę po ciastka i przygotuję czwartą aktywność.
- Włączę światło. - Czekaj!
Najpierw sprawdź okna. Chyba go słyszałem.
Przestań. To tylko opowieść.
Czyżby?
Nie. Nic.
Okej, ciastka…
Trójkąt!
- Hej, Kółko… - Daj spokój, Kwadracie.
Musisz przyznać, że Trójkąt cię przestraszył.
Tak. Przestraszyłeś mnie.
Wygłupiałem się. Wybacz.
Dobrze się bawiliśmy.
Teraz możemy wrócić do zaplanowanych aktywności.
Jasne. Nieźle, Trójkącie.
Wracając do grafiku…
Z powodu opowieści
musimy przyśpieszyć z innymi aktywnościami,
ale i tak będziecie się dobrze bawić!
Okej, idealnie.
Przenieś… Wygląda na to…
Świetnie. Widzę to.
Okej.
Okej, nie mamy na to czasu. Ani na to.
Przejdźmy do plecenia koszyków.
Może zbudujemy fort z koców? Będziemy mogli w nim spać.
Tak, to brzmi fajnie.
Nie, Kółko, nie mamy na to czasu.
Już straciliśmy dużo zajęć
i nie mam mowy, że przegapimy
plecenie dekoracyjnych koszyków!
Daj spokój. Nie martw się tym.
Możemy to zrobić następnym razem.
Następnym? Planowałem to wiele miesięcy.
Idę po pudło włókien naturalnych. A wy ani rusz!
Okej.
Kwadracie, czym się tak denerwujesz?
To była moja impreza.
To mój dom.
Od dawna dokładnie to planowałem.
A wy się zjawiacie
i chcecie robić to, co wy chcecie.
Jesteśmy twoimi gośćmi.
Wiem o tym!
Dlatego zaplanowałem dla was fajne aktywności!
Ale chcemy robić coś innego. Tu nie chodzi tylko o ciebie.
Kwadracie.
Chciałem zorganizować najlepszą imprezę,
ale moja wizja zabawy jest inna niż ich.
Źle mi z tym.
Tak.
Ale nie chcę układać puzzli.
Tak.
Kwadracie.
Ja… My właśnie…
Nieplanowana bitwa na poduszki!
I tak
pidżama party Kwadratu okazało się lepsze, niż planował.
Dobra gęstość splotu.
Dobranoc, kształty.
Po długiej nocy snów o kwiatach i warzywach
Kółko spędza poranek, doglądając ich.
Chce ci się pić.
Bez obaw. Nie zapomniałam o tobie.
I nie wiem tego na pewno, ale…
Też chcecie wody?
Pomidory bardzo chciały wody.
Jasne, że dostaniecie.
Gdy Trójkąt słyszy rozmowę,
robi wszystko, by w niej uczestniczyć.
Podlewasz pomidory?
Tak.
Fajnie.
- Chcesz zobaczyć, jak żongluję? - Umiesz?
Tak. Dasz mi pomidory?
Tak.
Nieźle mi poszło.
Tak.
Cześć, Kółko.
Cześć.
Wszystko dobrze?
Tak. Nic mi nie jest.
Okej.
Nauczysz mnie hodować warzywa?
Chcesz się zająć ogrodnictwem?
Twój ogród jest pełen życia. Pomidory, sałata, ogórki.
Mój pewnie nie będzie taki ładny,
ale myślałem o tym i chcę…
Z chęcią cię nauczę.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Pamiętaj, robię to od wielu lat.
Tobie może to zająć trochę czasu.
Tak. Rozumiem.
Muszę iść po zapasy. Nawet nie wiem, co hodować.
To będzie dobre doświadczenie dla nas obojga.
„Ból wzrostu”.
Kwadrat uważał, że choć ogród jest w ziemi,
może być uporządkowany.
Widzę, że się nie nudzisz.
O rety, kupiłem za dużo? Mogłem skonsultować.
Jest dobrze. Potrzebujemy tego.
Okej. Dobrze.
Naucz mnie.
Jeśli chcemy stworzyć ogród, musimy mieć na niego miejsce.
Nasypmy trochę ziemi.
„Nasypać ziemi”.
Ile?
Nie wiem. Może pół worka?
„Pół worka”.
I… gotowe.
Może powinienem to zmierzyć.
Nie. Nie musisz.
Ogrodnictwo to sztuka, nie nauka.
Jasne. Co dalej?
Ogród to sporo pracy.
Mówiłam, że nie będzie łatwo, ale dobrze ci poszło.
Ciekawe, jak wyjdzie. Będę miał ogórki?
Pamiętaj, to twoja pierwsza próba.
Nie oczekuj zbyt wiele.
To ma sens.
Kiełkuje?
Potrzeba więcej niż kilku godzin, nim coś zobaczymy.
Nie zapomnij: woda i światło, okej?
Sprawdzaj notatki, a ja przyjdę za kilka dni.
Kółko zaczekała kilka dni, nim poszła do swojego ucznia.
Cześć. To twoja pierwsza kontrola.
O nie. To sprawdzian? Oceniasz mnie?
Nie. Chciałam zobaczyć, czy coś wyrosło.
Poszło ci lepiej, niż sądziłam.
To wspaniale. Trochę się martwiłem.
Nie chciałem ci przeszkadzać, więc czytałem o technikach.
Na pewno znam te techniki.
Na pewno.
Twoje arbuzy potrzebują więcej wody.
Dzięki wodzie są takie soczyste.
Naprawdę? Dlatego?
Nie, nie tylko dlatego.
A marchewki nie są takie soczyste, więc pewnie potrzebują jej mniej.
Cześć, Kwadracie.
Cześć, Kółko. Mój ogród nieźle się rozwija.
Zobacz, jakie mam zielone melony.
Bardzo zielone.
Bardziej zielone niż te w ogrodzie Kółka? Kto wie?
Ja wiem. Są bardziej zielone.
Kółko też to zauważyła.
Tak, są naprawdę zielone.
Ustawiłeś parasole?
Ostatnio było dość gorąco.
Zbyt ostre słońce jest złe, ale komu to mówię?
Pewnie już ustawiłaś.
Oczywiście.
Przyszłam sprawdzić, czy ty to zrobiłeś.
Zdałeś.
Ale muszę iść sprawdzić magiczne sprawy.
Tak trzymaj.
Okej, pa.
Ogród Kwadratu jest dobry,
ale to dlatego, że mu tyle pomagałam.
Gdy zajmę się trochę swoim,
będę mieć najlepsze warzywa na wyspie.
Lepsze niż Kwadratu.
Ale nie to jest ważne.
Kółko pracowała ciężej niż kiedykolwiek wcześniej.
Co to jest?
Najlepsza marchewka, jaką wyhodowałam.
Muszę pokazać Kwadratowi.
By go zainspirować.
Tak, właśnie dlatego. Inspiracja.
Cześć, Kwadracie. Wpadłam, żeby ci pokazać moją…
Kółko, cześć! Wreszcie zbieram warzywa.
Co myślisz o moim ogrodzie?
Jest udany.
Jest lepszy niż twój.
No nie wiem.
Zdecydowanie bardziej soczyste.
Dużo bardziej!
Mamy chyba na wyspie nowego mistrza ogrodnika, co?
Przesadzasz. Sam nie wiem.
Jest udany. Ja…
Jest udany.
Masz udany ogród.
Ale powinnam już wracać do mojego.
Jego ogród jest niezły jak na pierwszą próbę.
Ty też wybierasz jego ogród?
To udany ogród. Dobra?
Tak, przyznaję. Postarał się, okej?
Ale czasem początkujący ma szczęście,
a to nie znaczy, że jest lepszy ode mnie.
Jest moim przyjacielem. Cieszę się, że jego ogród jest ładny.
Jest bardzo ładny.
Jaką byłabym przyjaciółką, gdybym nie życzyła mu sukcesu?
Rośnij lepsza!
Wiesz co? Może…
Może mamy na wyspie nowego mistrza ogrodnika.
Po co mam próbować?
Hej, co robisz?
Poddaję się?
Sama nie wiem.
Mogę wziąć pomidory? Żeby ćwiczyć żonglowanie?
Częstuj się.
Tak.
- Złapałeś coś kiedyś? - Nie.
Jak długo to robisz?
Kilka lat.
Kilka lat? Ale nie potrafisz nic złapać.
Ani jednego. Patrz.
Hej, jesteś niezła.
Nie obchodzi mnie, czy jestem dobry.
To dlaczego to robisz?
Bo to lubię. Bo to jest fajne.
No proszę.
Nawet Trójkąt potrafi czasem powiedzieć coś mądrego.
Gdy tak sobie o tym myślę, jest w tym dla ciebie pewna lekcja.
Jaka?
Odpuść ogrodnictwo i zajmij się żonglowaniem!
Jest fajniejsze, bo pomidory wydają fajny dźwięk,
gdy uderzają o ziemię.
Tak, nie to miałam na myśli.
Na razie.
Hej, Kwadracie.
Cześć. Wszystko w porządku?
Teraz już tak.
W tym roku nie wyszły mi ogórki.
Przykro mi to słyszeć.
Ale sałata wygląda nieźle.
Naprawdę nieźle.
Jeśli masz nadmiar warzyw,
możemy połączyć siły i zrobić jutro sałatkę.
Tak, oczywiście. Brzmi wspaniale.
Zastanawiam się, czy mam dobrą furtkę.
Słyszałem przeżuwanie.
Mam na to sposób.
NA PODSTAWIE „TRÓJKĄT”, „KWADRAT” I „KÓŁKO”
AUTORSTWA MACA BARNETTA I JONA KLASSENA
Napisy: Agnieszka Otawska