Huzurlu bir zaman, gece gündüze dönüyor
ve herkes hâlâ yatakta keyif yapıyor.
Kare hariç…
…çünkü bugün her zamanki gibi
etraflıca yaptığı İki Ayda Bir Yarı Yıl Nihai Kumsal Toplama Günü gelmişti…
…ve etraflıca temizlik derken ciddiyim.
Toplanacak çok şey vardı.
Dün gece büyük bir fırtına koptu
ve dalgalar bir sürü şeyi kıyıya getirdi.
Durun, bu ne?
Sinsi şeytan!
"Bugün epey yürüdüm. Otuz yeni palmiye saydım.
Kare'nin kreplerini seviyorum.
Püf noktası kesin tarçın."
Dur, ne? Kare mi?
Kare'nin tanıdığı tek Kare, kendisi.
Bunu kim yazdı? Kreplerimdeki tarçını nereden biliyor?
Bu bir sır!
Sakin ol Kare. Bunu Üçgen yazmıştır.
Tat alma duyum çok iyidir der hep.
Notunu ona geri vereyim.
Kare! Okyanus kıyısında notunu buldum ve açıkçası hiç hoşuma gitmedi.
Bu özel bir şey!
Notumu mu? Ne?
"Bu küçük yapraklar kaşındırıyor ama çiçekler çok güzel.
Yağmur yağacak gibi. Üçgen uykusunda konuşuyor."
Beni uyurken senin kadar gören biri yok! Hikâyelerini dinlerken içim geçiyor
ve ben uykumda konuşmam!
Herkes konuştuğunu biliyor Üçgen
ama bunu ben yazmadım.
Bulduğum notu sana göstermeye geldim,
kreplerimdeki püf noktayı ifşa ediyor.
Tarçın! Tabii ya.
Dur. Bunun anlamını biliyor musun?
Çok açık Kare! Ada'da bir casus var!
Tüm sırlarımızı toplayıp cam şişelere tıkıyorlar
ama kim? Neden?
Dur. Peki ya Daire?
Daire! Elbette. O olmalı.
Bu casuslarla başa çıkmak için bize tavsiyede bulunabilir!
Hayır! Casuslar seni ve beni yazıyor, onu değil.
Onu bu işe karıştıramayız.
Sence şu anda izleniyor muyuz?
Bak, sakin olmalıyız ve…
"Şişedeki Mesaj."
Oku!
"Ay bu akşam çok parlak. Daha çok su içmeliyim.
Üçgen sormadan Kare'nin yo-yo'sunu aldı…"
-Demek sen aldın! -Tamir edip geri verecektim.
Dur, bozdun mu?
Odaklan Kare!
Yaptığım ya da yapmadığım bir derin, karanlık sır daha mı?
Bu bir kanıt! Casuslar bizi gözlüyor!
Kriz anlarında mantıklı Kare bile kolayca etkilenirdi.
En iyimizin bile başına gelir.
Tamam.
İçeri girene kadar konuşmayalım.
Şu anda bizi dinliyor olabilirler.
Tamam. Bu, casusun görüş alanını kapatır.
Ne kadar tedbir alsak…
-Ne? -Burada güvende değiliz.
Evime böcek yerleştirmişler.
Bunun sıradan bir böcek olduğuna eminim.
Sırada ne var? Şekerli kurabiyemdeki limonu mu keşfedecek…
Çok şey söyledim bile.
Bu işi çözebiliriz. Sadece düşünmemiz gerek.
Casuslar bizden ne istiyor?
Hakkımızda bilgi toplamak mı?
Özellikle uyku ve krep alışkanlarımız hakkında mı?
Aynen öyle! Biz de onlara sırlarımızı gümüş tepside sunarız.
Hiç beklemedikleri bir anda da bam! Tuzağımıza düşerler!
-Ne tuzağı? -Bana güven. Çabuk, şunu giy!
Evet.
Tamam, yeterince derin. Ben üstünü örterken sen de hazırlan.
-Hazırız. -Mükemmel!
Şimdi tamamen kendimiz gibi davranıyoruz
ve casuslar diğer sırlarımızı çalmak için geldiğinde bam!
Kapana kısılacaklar! Kıyafetleri çıkaralım. Gösteri zamanı.
Bunlara dalmayı iple çekiyorum…
İyi dostum Üçgen uyandığında yiyeceğimiz lezzetli krepler.
Şimdi, benim gizli tarçınım nerede?
İşte buradayım, rüyamda sırlarımı görüyorum.
Demek buradasınız!
-Daire! -Daire!
Her yerde ikinizi aradım.
Durun. Yol ortasına niye çukur kazdınız? Biri düşer.
Evet, plan da bu! Casus yakalıyoruz.
Şu şişelerden bulduk,
içlerine sırlarımızın olduğu mesajlar saklanmıştı.
Onlarla ne yapıyorsunuz? Okumadınız, değil mi?
Elbette okuduk ama sen okuma, tamam mı?
İçlerinde bizimle ilgili çok hassas bilgiler var.
İçlerinde yazanı biliyorum. Onlar benim!
Bunu anlamalılardı.
O notlar özel.
Casus sen misin yani?
Casus mu? Siz neden bahsediyorsunuz?
Peki. Anlatacağım ama sakın gülmeyin.
Bazen bilincim bulanıyor ve duygularımı aktarmam gerekiyor.
Düşüncelerimi yazıp okyanusa bırakmayı seviyorum.
Uzaklaşmalarını izlerken arınıyorum sanki.
Şişeleri Ada'ya şu fırtına taşımış olmalı.
Okuduğunuza inanamıyorum! Çok utandım!
Üzgünüz. Sırlarımız ortaya çıkınca öyle sarsıldık ki…
O yüzden mi tüm sırlarımı okudunuz? Öyle mi yani?
Düzgün düşünemedik. Bir daha olmaz. Söz!
Serçe parmak sözü.
Tamam, sorun değil. Bilmiyordunuz.
Bu basit bir yanlış anlama. Bu olayı ardımızda bırakalım.
Kare, takvimime göre, bugün senin her zamanki
İki Ayda Bir Yarı Yıl Nihai Kumsal Toplama günün, değil mi?
Evet ve yerinden oynamamış bir kum tanesi bile yok.
O zaman bugün harika bir kumsal günü demektir.
Bakın, atıştıracak kreplerimiz bile var.
Ne şaşkınız, casuslar bizi izliyor sandık.
Evet.
Gerçi Daire olduğunu öğrendiğimden beri
o şişelere hakkımızda
başka neler yazdığını merak etmeden duramıyorum.
Selam çocuklar!
Evet.
Bugünden sonra hazmetmesi gereken çok şey vardır.
Galiba bunu sadece okyanus bilecek.
Yarın görüşürüz, tamam mı? Yol için şunlardan bir tane alayım.
Oldukça neşeli.
Evet. Bana sorarsan biraz fazla neşeli.
Kare, o şişeyi almalıyız.
Dur, ne? Aklını mı kaçırdın?
Bak, şurada! Daire ne yazdı öğrenmeyelim mi?
Kızgınlığı bu kadar çabuk geçtiğine göre
o notta canımıza okumuş olmalı.
Öyle değil midir?
Bunu önermene bile inanamıyorum.
Önce sinirliydi tabii ve evet,
akşamüstü çoğunlukla tek oturdu
ve aslında su kovasını doldururken bana bakışlarını yakaladım.
Kesin bizimle ilgili yazdı. Belki şey yapabiliriz…
Hayır. Kare, yapma!
Ama dur, hayır. Hayır, yapamayız. Hayır, elbette olmaz!
Kare, o farkına bile varmadan şişeyi alır, okur ve geri yollarız.
O not çok sert olabilir.
Ya uzakta bir kıyıya vurur da biri okuyup şöyle düşünürse
"Vay, şu Kare denen çocuk cidden fena birine benziyor."
-Fena mı? -Ya da daha kötüsü!
Ya gizli krep malzemelerinden birini daha ifşa ettiyse?
Oku! Oku, Kare! Oku!
Tamam!
Beni affet Daire.
"Bir daha günlüğümü okumayacağınıza serçe parmak sözü vermiştiniz."
Bir şey mi buldunuz?
Nasıl yapabildiniz?
-O serçe sözünü… -Daire! Olamaz!
…bundan sonraki günler için vermiştik!
-Bize inan! -Yemin ederiz. Cidden…
Yeter!
Size bir daha güvenemeyeceğim.
Haklı. Ne yaptık biz? Biz çok kötü dostlarız.
Öyle. Kesinlikle çok kötüyüz.
Yapamam… Benim gitmem lazım.
Ben şişe bulamadım.
Kare, Daire ve Üçgen'le buluşmak için acele ediyordu
çünkü Üçgen çok önemli bir şey konuşmak istediğini söylemişti.
Az kaldı. Geç kalmamalıyım.
Üçgen, "Bu bir sonraki en önemli şey" demişti.
Umarım çok uzun sürmez.
Daha çiçekleri sulamalı, bulaşıkları yıkamalı ve…
Olamaz, terlemeye başladım. Umarım fark etmezler.
Merhaba Kare. Kuru görünüyorsun.
Ormanda bana katıldığınız için sağ olun.
Bugün yeni uydurduğum bir oyunu oynamak için toplandık.
Yeni oyun mu?
İlginç.
İlginç tabii.
Bu yeni oyunda ikimiz saklanacak, diğeri onları arayacak.
Adı gizlen ve bul.
Vay be! Çok orijinal bir fikir.
Sağ ol. Orijinal fikrine katılıyorum, ben de orijinalim.
Bunun için sağ ol.
Başlamak için gözlerimi kapatacağım ve siz saklanırken 20'ye kadar sayacağım.
Toz olun!
Bir. İki. Üç. Dört.
Başlıyoruz.
Beş.
-Altı. -Bu delikte bir sorun var.
-Yedi. Sekiz. -Aramaya devam edeyim.
Özür dilerim Daire.
-Seni görmedim. -Dokuz.
On.
On bir. On iki.
-Saklanmalıyım. -On üç.
-On dört. On beş. -Hadi. Çuvallama.
Olamaz! Vaktim tükeniyor.
-On altı. On yedi. -Ocağı açık mı bıraktım?
On sekiz.
On dokuz.
Yirmi!
Bu ne?
Buldum seni!
Peki. Kare, bir dahakine daha iyi bir saklanma yeri bul bence
ve Daire, sen sadece her zamankinden biraz daha yükseğe uçtun. Etkisiz.
Hadi be. O kadar yükseğe bakacağın aklıma gelmedi.
Daire, arama sırası sende. Kare'yle ben saklanacağız.
Hadi.
Bir. İki. Üç. Dört.
Beş.
Sadece doğru açıyı bulmalıyım.
Delikten göremesinler diye eğilsem iyi olacak.
Umarım burası yeterince iyidir ama çok iyi değildir.
Oyunu iyi oynadığımı düşünsünler yeter.
Bunu sevdim mi?
"Kare'nin Özel Yeri."
Buldum seni!
Tamam.
Hepimiz yeni ve orijinal oyunumu çok başarılı bulduğumuza göre
bugünlük yeter diyebiliriz.
Tamam. Tebrikler Üçgen.
Sağ ol ve görüşürüz.
Gizlen ve bul oyununu herkese anlatmayı unutmayın.
Adı kadar ölümsüz ve unutulmaz bir oyun.
Güzel.
Pekâlâ. Başka ne yapacağım?
Kitaplığı tekrar düzenleyebilirim.
Daha bu sabah düzenledim ama zararı olmaz.
Şey de yapmalıyım…
Yapabilir miyim?
Kare'ye göre burası saklanma alanından daha fazlasıydı.
Selam küçük dostlar.
Vay canına.
Bilirsiniz, dünyada
sırf size ait özel küçük bir yer bulmak çok hoş olabilir.
Anlaşılan Kare'nin keyfi çok yerinde.
Bence onu şimdilik yalnız bırakmak en iyisi. Dışarıda bekleyelim.
Kare saati fark etmedi.
Bazen böyle olabilir.
Kare ara sıra buraya uğramaya başladı.
Burada ona kendini iyi hissettiren bir şey vardı.
Kare, oradaki sen misin?
Hâlâ saklanıyor musun? Üzgünüm, ahbap. O, eski bir sonraki önemli şey oldu.
Bir sonraki bir sonraki önemli şeye geçtik.
Birbirimizi kovalayıp ebelediğimiz bir oyun.
"Vuruş" deniyor.
Vay, bir orijinallik daha. İçeri girmek ister misiniz?
Tabii.
Burası çok hoş bir yermiş.
Evet, ustalıklı dekoru hoşuma gitti.
Bu nakışı sen mi yaptın?
Çok güzel düzenleme.
Yalnız karıncalar var. Dur, sana yardım edeyim.
Biraz daha ışık alsın istersin dedim.
Sağ ol.
Neden burada takıldığını anlıyorum.
Gizlen ve bul ya da vuruş değil ama oldukça iyi bir sonraki önemli şey.
Dur, hayır. Güncel, normal seviyede bir şey.
Bu kabuğun çok sıkı bir dokusu var.
Tüh.
Burada takılmamıza izin verdin, sağ ol.
Tekrar uğramayı iple çekiyorum.
Evet! Bizim yerimiz olabilir bence, anlıyor musun?
Kesinlikle. İkinizi de görmek harikaydı.
Güle güle Kare. Sonra görüşürüz.
Hoşça kal!
Kare'nin yeri artık farklıydı.
Kare hemen geri gelmedi.
Daha sonra hiç geri gelmedi.
Onun yerine ne yaptığına bir bakalım mı?
Tamam. Alfabetik sıralama kolay
ama boy ya da renklerine göre dizmek daha iyi olabilir.
Peki, büyük çizgi romanlarımı ne yapayım?
Bunca kırıntı nereden geliyor?
Tepsi alsam iyi olacak… Bilemiyorum. Rüküşlük olabilir.
Çayı çok ısıtmak istemem, fazla demlemek de…
Ya da yarın uyuyakalmak.
Özel yerinize her zaman dönebilirsiniz.
Orada olmasa bile.
"ÜÇGEN", "KARE" VE "DAİRE"DEN ESİNLENİLMİŞTİR
YAZARLAR MAC BARNETT VE JON KLASSEN
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü