இந்தத் தீவில் இன்னும் ஒரு இனிய நாள்.
இது போன்ற காலை நேரங்களில், சர்கிள், ஸ்குயர், மற்றும் டிரையாங்கிள், பக்கத்தில் உள்ள கடற்கரையில்
சந்தித்து, டோனட்டுகளையும், ஹாட் சாக்லேட்களையும் சுவைப்பது வழக்கம்.
எனக்கு இந்த டோனட்டுகளை சாப்பிட்டு சலிச்சுபோயிடுச்சு!
உனக்கு டோனட்டுகள் எப்படி சலிச்சுப்போகும், டிரையாங்கிள்?
இதுப் போல முக்கி முக்கிச் சாப்பிடுவது. முக்கு, முக்கு, முக்கு.
அது ரொம்ப அலுத்துப் போகுது. போர் அடிக்குது.
வாழ்க்கை முழுக்க இப்படி முக்கிச் சாப்பிடுவது யாருக்குப் பிடிக்கும்?
அதனால நான் முக்கிச் சாப்பிட மாட்டேன்.
ஆனால், அதுப் போல முக்கிச் சாப்பிடும்போது டோனட் நல்லாயிருக்கு.
அப்படின்னா முக்கிச் சாப்பிடு.
நான் சொல்றது கேட்குதா? எனக்கு முக்கிச் சாப்பிடுவது பிடிக்கும்.
நானே அதை முக்கணும் என்பது தான் பிடிக்காது.
எனக்கு ஒரு யோசனைத் தோணுது.
ஒரு முக்கும் இயந்திரத்தை நான் உருவாக்கப் போறேன்.
ஒரு எளிமையான முக்கும் இயந்திரம். அவ்வளவுதான்! அற்புதம்.
இனிமேல் இன்னொரு டோனட்டை நான் முக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.
காலை நேரத்துல, நான் ஸ்டைலா இளைப்பாறலாம், அதுப் போல ஒரு முக்கும் இயந்திரம் இருந்தா.
நான் போகணும்.
சரி, சரிதான்.
ஆனால் ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்படாதே.
"உணர்ச்சி வசப்படாதே" அப்படின்னா என்ன அர்த்தம்?
சர்கிள் மிகவும் அன்பு கொண்டவள்,
அதனால் எதுவும் கூறவில்லை, ஆனால் டிரையாங்கிளின் சிறு யோசனைகள்கூட பெரிதாகி விடும்.
சிறு உணர்ச்சிகளையும் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போய்விடும்.
விஷயங்கள், பெரிதாகலாம், சிறிய அளவில் முளைக்கலாம், அல்லது கொஞ்சம் பெரிதாகலாம்.
எளிமையாச் சொன்னால், சிலசமயங்களில், டிரையாங்கிள் உணர்ச்சி வசப்படுவான்.
நான் உணர்ச்சி வசப்படுவதேயில்லை.
"டிரையாங்கிள் தன்னையறியாமல்அடித்துச் செல்லப்படுகிறது."
டிரையாங்கிள்!
பொறு, பொறு!
கொஞ்சம் பொறு! பொறு! பொறு!
உன் டோனட்டை முக்கும் இயந்திரம் எப்படியிருக்குன்னு பார்க்க வந்தோம்.
சரிதான். ஆம். நான், அது இன்னும் முடியலை.
அது என்னது?
-அது என்னது? -அது.
அது! ஒண்ணுமில்லை.
அது, வேற என்னவோ. ஒரு விஷயம்.
அது ஒரு நல்ல பொருள்
கண்டிப்பா ஒரு ராட்சஸ டோனட் முக்கும் இயந்திரம் இல்லை.
-வந்ததுக்கு நன்றி. அப்புறம் சந்திக்கலாம். -ஆனால்... சரி, சரி.
அப்பாடி.
தடங்கலுக்கு வருந்துகிறேன். நான் மறந்துட்டேன்...
அது... அது ஒரு...
அது ஒரு ராட்சஸ டோனட் முக்கும் இயந்திரமாக இருந்தது.
நாம சர்கிள் கிட்ட இதைப்பத்தி சொல்லணும்.
எதுக்கு? நான் உணர்ச்சி வசப்பட்டேன்னு அவ சொல்லுவா.
நான் உணர்ச்சி வசப்படுவதே இல்லை!
சரி, சரி, ஒருவேளை ஏதாவது தவறானதுன்னா, சர்கிள் அதை சரி செய்வாள்.
எல்லாத்தையும் எப்படிச் செய்யணும்னு தனக்குத் தெரியும்னு சர்கிள் நினைக்கிறாள்.
ஆமாம். அவள் ஆச்சரியமானவள்.
இது முழுக்க முழுக்க பாதுகாப்பானது.
இந்த கன்ட்ரோலர் ஹெல்மெட்டைப் போட்டிருக்குற வரைக்கும், அது என் செய்கைகளை அப்படியேச் செய்யும்.
எதுவும் தவறு நேராது.
இப்போப் பாரு.
சரி, அந்த லைட் பல்பாவது வேலை செய்யுதே.
எப்படியானாலும், நான் சொன்னதுப் போலவே, முற்றிலும் பாதுகாப்பானது.
என்ன, இன்னும் சில விஷயங்களை சரிப்படுத்தணும்.
ஒருவேளை நான் அதை இன்னும் கொஞ்சம் பெரிசாக்கலாம்.
நல்லது!
சரி, நான் செய்யறதைப் பின்பற்று.
இப்படிப் பண்ணு.
அது சரியாயில்ல, பெரிசு. இப்படிச் செய்.
இப்படிப் பண்ணு.
இப்படிச் செய்! இப்படிச் செய்! செய், செய், செய்!
ஹே, அது என் கோப்பை, தெரியுமா!
போய் எடுத்துட்டு வா.
நான் செய்யறதயே திரும்பிச் செய்யாதே.
வேடிக்கையா இல்ல!
அப்பாடி.
அது என் கட்டுப்பாட்டுல இல்ல!
ஐயோ, இல்ல.
ஆமாம், இது நல்லதுக்கு இல்லை.
ஏதாவது தவறு நடந்துடுச்சா?
எதுவும் இல்லை.
அதைக் கொஞ்சம் நிறுத்துறயா?
நாம சர்கிள் கிட்ட இதைப்பத்திச் சொல்லணும்.
வேண்டாம்! நான் உணர்ச்சி வசப்பட்டேன்னு தான் அவள் சொல்லுவாள்.
ஆனால் சர்கிளால இதைச் சரிப் பண்ண முடியும்.
வேண்டாம்! நாம இதைச் சரி பண்ணுவோம். நானும் நீயும், ஸ்குயர்.
ஒரே அணியா நானும் நீயும் சேர்ந்து வேலை செய்யலாம். நாம் இருவர்.
நிச்சயமா, சுலபமான காரியம் இல்லை.
தைரியமும், புத்திசாலித்தனமும், ஒரு அணியா சேர்ந்து நிறைய உழைக்கணும்.
இருவரின் அணி!
இரு மனங்கள், இரு சிந்தனைகள், இரு நண்பர்கள்.
பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண எப்போதும் கூட்டு சேர்ந்து உழைக்கக்கூடியவர்கள்
ஆனால் நான் உணர்ச்சி வசப்படறேன்னு ஒருநாளும் சொல்லாத நண்பர்கள்,
ஏன்னா நான் உணர்ச்சி வசப்படுவதே இல்லை.
ஆமாம், நான் கண்டிப்பா சர்கிள் கிட்ட இதைச் சொல்லத்தான் போறேன்.
டிரையாங்கிள் உணர்ச்சி வசப்பட்டுட்டான்!
நான் அவனை எச்சரிக்க முயற்சி செய்தேன்.
அவன் கிட்ட, "டிரையாங்கிள், முதல்ல சின்னதா தோணும், அப்புறம் பெரிசாயிடும்னு சொன்னேன்.
சீக்கிரமே, எல்லாமே தப்பாயிடுச்சு."
இல்ல, இல்ல. அதாவது, ஆமாம், ஆனால் இல்லை.
டிரையாங்கிள் ஒரு ராட்சஸ டோனட் முக்கும் இயந்திரத்தை உருவாக்கியிருக்கான்,
ஆனால் அது சரியா வேலை செய்யலை, அது அவனைத் தூக்கிட்டுப் போயிடுச்சு.
காப்பாத்துங்க, பிளீஸ்!
நீ இப்போ என்ன செய்வ?
நான் இப்போ அந்த ஸ்விட்ச்சை ஆஃப் செய்யப் போறேன்.
எங்கேயாவது பாதுகாப்பா ஒளிஞ்சுக்கோ.
சர்கிள்.
ஹலோ, டிரையாங்கிள்.
நீ சொன்னது தான் சரி. நான் உணர்ச்சி வசப்பட்டுட்டேன்.
ஆனால் வேடிக்கை என்னன்னா, நீ சொன்னபடி தான் நடந்திருக்கு,
-ஆனால் வேற வகையில. -எனக்குப் புரியுது. கொஞ்சம் பொறு.
அவள் இதுபோல வேலை செய்யறபோது எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்.
ஸ்விட்சு பின்னாடிப் பக்கம் இருக்கு.
எனக்காக அதைக் கொஞ்சம் ஆஃப் செய்யறயா, பிளீஸ்?
அதைத் தான் நான் செய்ய முயற்சி செய்யறேன்.
ஆம்! ஆமாம், அது தான், ஆமாம்!
இப்போ, ஜாக்கிரதை. டிரையாங்கிள் வரப்போறான் பார்த்துக்கோ.
அப்படிதான், சர்கிள். உன்னால முடியும்.
ஆம்! ஆம்!
ஆமாம்! ஆமாம்.
ஜாக்கிரதை, என்னுடைய அந்த... அடடா.
நீ அமுங்குற!
நீ அமுங்கி...
எங்கிட்ட அந்த ஸ்விட்சைக் கொடு!
ஜாக்கிரதை! நான் உன் பின்னாடியே தான் இருக்கேன்!
நல்லது. என் கோப்பை!
அது உடையலையே.
எனவே, யாருக்காவது டோனட்கள் சாப்பிடணும் போல இருக்கா?
எனவே,
டிரையாங்கிளுடைய ராட்ச டோனட் முக்கும் இயந்திரம் ஒரு அழகான சிறிய தீவானது.
தினமும் காலை வேளைகளில், ஒன்று கூடி, மூன்று நண்பர்களும் சேர்த்து, ஹாட் சாக்லேட்டில் முக்கிச்
சாப்பிட்டு, அந்த கூடுதல் ருசியைச்
எப்போதும் சுவைக்க, அது ஒரு அற்புதமான இடமானது.
முக்கு, முக்கு, முக்கு.
தினமும் காலையில், ஸ்குயர் எழுந்தவுடன்,
என்ன செய்ய வேண்டும் எனத் தெரியும்.
தன் படுக்கையைச் சரி செய்வான்.
பற்களைச் சுத்தும் செய்வான்.
தினமும் சரியாக, அதே நேரத்தில் வீட்டை விட்டு வெளியேறுவான்...
அதே பாதையில் நடந்துச் செல்வான்...
அதுவும் அதே இடத்திற்கு.
ஸ்குயர், குகையின் அடிதளத்துக்கே போவான், அது கீழே, கீழேப் போகும்.
அதோடு, அவன் கீழேப் போனபின், அதை வேலையை தினமும் செய்வான்.
தரைக்குக் கீழே குவிந்திருக்கும் பாறைகளிலிருந்து ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பான்.
அந்த பாறையை மேலே தள்ளித் தள்ளி குகைக்கு வெளியே கொண்டு போவான்.
அதை மலை உச்சியின் மேல் இருக்கும் அந்த பாறைக் குவியலோடு சேர்த்து வைப்பான்.
இது தான் அவனுடைய வேலை.
அப்புறம், அடுத்த நாள் காலை, இதையேத் திரும்பச் செய்வான்.
அதே விஷயத்தை, ஸ்குயர்
தினம்தோறும் செய்வான்.
அதோடு அவனுக்கு அப்படிச் செய்வது தான் பிடிக்கும்.
"ஸ்குயருக்கு ஒரு வித்தியாசமான நாள்."
ஒரு நாள் காலை, ஸ்குயர் மலை உச்சிக்குப் போகும்போது,
சர்கிள் மேலிருந்து கீழே வந்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ஸ்குயர், நீ ஒரு அறிவு ஜீவி.
நீ ஒரு சிற்பின்னு எனக்குத் தெரியாது.
ஆம், ஆம்.
சிற்பின்னா என்ன?
ஒரு சிற்பி தான் பாறைகளுக்குக் கலைநயம் சேர்ப்பான்.
அட, ஆமாம். நீ சொல்வது புரியுது.
ஆனால், உண்மையில் அவள் சொன்னது அவனுக்குப் புரியவைல்லை.
இது ஒரு அழகான சிற்பம்.
அது உன்னைப் போலவே இருக்கு.
ஆமாம். அழகா தான் இருக்குன்னுத் தோணுது.
இல்லை! அழகா இருக்குறதோட இன்னும் நல்லா இருக்கு. ரொம்ப சிறப்பா இருக்கு.
இப்போ நீ என்னைப் போலவே ஒரு சிற்பம் செய்யணும்.
என்ன? ஆனால் நான்...
ஒரு அற்புதமான சர்கிள்.
நான் நாளை மதியம் திரும்பி வருவேன்.
பை, அறிவு ஜீவியே.
நான் அதை மலை உச்சிக்குத் தள்ளிக்கிட்டு இருந்தேன்.
சர்கிள், நான் உங்கிட்ட ஒண்ணு சொல்லணும்னு நினைக்கிறேன்!
ஆனால் ஏற்கனவே அங்கிருந்து போயிருந்தாள்.
அடக் கடவுளே!
சரி, இந்தப் பாறையை நான் சர்கிளைப் போல ஆக்கணும்.
அதோட சர்கிள் அற்புதமா இருக்காளே.
எனவே, நானும் இதை அற்புதமாச் செய்யணும்.
சரி. என்னால அதைச் செய்ய முடியும்.
சரி. சரி.
அப்புறம் நான் ஒருவேளை...
ஜாக்கிரதை.
இதைச் சரி செய்ய முடியும். இங்கே கொஞ்சம் வழவழன்னு செய்தா போதும்.
சரி, அதை விட்டுத் தள்ளு.
இப்போ நான் ஒரு சிற்பி.
நான் இதைச் செய்வேன். சர்கிளுக்காக.
ஓ, களிமண்ணு!
இல்ல, இல்ல, இல்ல!
இது அற்புதமா இல்லையே.
இது அற்புதமா இல்லை.
ஸ்குயர் உழைத்தான்
உழைத்தான்
இன்னும் உழைத்தான்.
இல்லை!
ஸ்குயர் அந்த பாறை முழுவதையும் செதுக்கியிருந்தான்.
அதில் எதுவும் எஞ்சியிருக்கவில்லை.
அவனைச் சுற்றி வெறும் கற்களாக இருந்தது.
அற்புதத்துக்கு எதிர்பதம்னு ஒண்ணு இருந்தா, அது தான் இது.
நான் இரவெல்லாம் கண் விழிச்சு, இதை எப்படியாவது சரி செய்வேன்.
ஸ்குயர் உறங்கிவிட்டான்.
அடுத்த நாள் காலை, ஸ்குயர் எழுந்தபோது...
என்ன செய்வதென்றே அவனுக்குத் தெரியவில்லை.
நான் யாரோட விளையாடுறேன்?
நான் வெறுமனே பாறைகளைத் தள்ளுறேன். அதுக்கு வடிவமெல்லாம் தர்றதில்லை.
நான் அறிவு ஜீவியெல்லாம் இல்லை.
சர்கிள் திரும்பி வந்து இந்த குப்பைக் குவியலைப் பார்த்து என்ன நினைப்பாளோ?
நான் அறிவு ஜீவி இல்லைன்னு அவளுக்குத் தெரிஞ்சுடும்.
நான் எப்படி அவ முகத்துல முழிப்பேன்? என்ன சொல்வேன்? என்ன செய்வேன்?
தெரிஞ்சுப் போச்சு.
நான் என் குகைக்குள்ளப் போய் ஒளிஞ்சுக்குறேன்.
நான் நாள் முழுக்க அங்கே இருக்கேன்! வாரமெல்லாம்! காலத்துக்கும்!
நான் பாதாளத்துல, அந்த பாறைகளோடவும், புழுக்களோடவும் வாழறேன்.
தினமும் நான் அதையேச் செய்யறேன்!
-தப்பிக்க இன்னும் நேரமிருக்கு. -ஹலோ, அறிவு ஜீவி. நான் வந்துட்டேன்.
முடிச்சிட்டயா?
ஓ, ஆமாம். நான் தீர்ந்தேன்.
ஓ, அட. இது...
மிக அழகாக இருந்தது.
அது மனதைக் கொள்ளைக் கொண்டது.
அது நான்.
அற்புதம்.
அப்படியா?
ஆமாம்.
நீ ஒரு அறிவு ஜீவி.
நன்றி.
"டிரையாங்கிள்," "ஸ்குயர்" மற்றும் "சர்கிள்" மூன்றயும் அடிப்படையாகக் கொண்டது
எழுதியவர் மெக் பார்நெட் மற்றும் சித்திரப் படைப்பு ஜான் கிளாஸ்ஸென்
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்