Kare her gün biraz keyif yapmayı ve iyi bir kitaptan
birkaç sayfa okumayı sever.
Burası oturmayı en sevdiği yerdi.
Penceresinden gelen ışık okumak için mükemmeldi.
"Bir sabah bir fare bir kurtla karşılaşır…"
Sen de kimsin?
Ne güzel, gizemli bir ağaçsın sen
ama keşke biraz daha sağda yetişseydin de
ışığımı kesmeseydin.
Sen bir muz ağacısın. Şansıma inanamıyorum.
Atıştırma saati ve muza bayılırım.
Kare bu ağacın çok ama çok özel olduğunu biliyordu.
Adada muz çok az yetişiyordu.
En kıymetli meyve sayılıyordu.
Vay be! Sırf bana iki tane muz.
Kare en sevdiği meyveyle tam ziyafet çekmek üzereyken
bir şey hatırladı.
Muzu kendisi kadar seven birini tanıyordu.
Daire.
Muzlardan birini Daire'yle paylaşsaydı ne olurdu?
Hoş bir jest olurdu. Çok hoş bir jest.
"Kare'nin Çok Hoş Jesti."
Vay, çok cömert davranmış olurum.
Sağ ol Kare.
Bu hoş bir davranış. Çok hoş bir davranış.
Çok cömertsin.
İyi ve önemli bir arkadaşımsın.
Hop, hop, Kare!
Ve "Cömert Kare"nin ve çok hoş jestinin
efsanesi bu işte.
Her şey muhteşem olacaktı.
Kare'nin çok hoş jesti bir dakika daha bekleyemezdi.
Harika soru.
Bak, zaten harika arkadaşlar olsak da
bu muz Daire'yle beni en iyi dostlar yapacak.
Üçgen mi? Evet, tabii.
Birbirlerini tanıyorlardı ama en fazla ahbaptılar.
Tamam, iş bende. İş bende. Bu iyi.
Daire, çok şaşırtıcı bir olay oldu.
Bugün bahçemde muzlar çıktı.
Muza bayılırım. Çok teşekkür ederim.
Tanrım, cidden çok güzeller. Sağ ol.
Selam.
İyi günler.
Beraber bir gezintiye çıkalım mı?
"Yürüyüşe çıkalım mı?" demenin tuhaf bir yolu.
Evet ama çok daha gündelik.
Peki, muzun tadı nasıl?
Çok ama çok lezzetli.
En sevdiğim yiyecek gibi ama çok daha iyi.
Bunları bana vermen çok hoş Kare.
Önemli değil.
Hayır.
Bunlar ender bulunuyor ve çok güzeller
ve ikisini de bana verdin. Önemli değil değil. Çok önemli.
Şişmek üzereyim.
Biliyor musun Kare? Cömertliğin bana ilham verdi.
Üçgen, diğer muzu ister misin?
Yapma.
Tabii, neden olmasın? Bildiğim kadarıyla bir kere doğuyoruz.
Doğru ya.
Daha önce yediğimi ve nefret ettiğimi unutmuşum.
Çok tatlı.
İğrenç bulmama rağmen bunu bitirmek
kibar bir davranış olur.
Tamam, bunu bir daha yapmam.
Bu çok… eğlenceliydi
-ama artık gitmeliyim. -Emin misin?
Bu güzel tepeye daha yeni geldik
ve bugün özellikle güzel görünüyor.
Evet, daha tepesine bile çıkmadık. Hemen şurada.
Hayır. Üzgünüm. Sağ olun. Hayır, sağ olun. Çok üzgünüm. Yok…
Rica ederim ama hoşça kalın. Gitmeliyim.
Kare, işler istediği gibi gitmediği için kızgındı.
Sonra kızdığı için kötü hissetti.
Sonra kızgınlığı için kötü hissettiğine üzüldü.
Sadece hoş bir jestle anılmak istiyordu
ama en azından bir muz da istiyordu.
Kare bu işi halletmeliydi.
Bu ağaç bir daha filizlenirse doğru olanı yapacağım.
Daire'ye bir tane. Bana bir tane. Sadece olana dek beklemeliyim.
Uzun zaman geçti.
Günler, haftalar, aylar.
Sonra bir gün Kare'nin bir fırsatı daha oldu.
İyi günler Daire.
Ağacım yine iki muz verdi ve kendi kendime şöyle dedim,
"Hey, Kare, neden birini iyi arkadaşın Daire'yle paylaşmayasın?"
"Kare, çok cömert olduğunu biliyordum ama bu çok fazla.
Bu benim için çok önemli."
Önemli değil. Yani önemli değil değil.
Bu muzlar çok ender bulunur ve özeldir tabii
ama bana göre sen buna değersin.
"İyi ve önemli bir arkadaşımsın."
"İyi günler Kare." İyi günler Daire.
Kare bu sohbeti bin kere
prova ettiği için bu çok hoş jesti sorunsuz gerçekleşecekti.
…dostum Daire.
Tamam, bir tane sana.
Dostun Daire'yle neden paylaşmayasın?
Bir sana ve bir bana.
Dostun Daire'yle… İyi günler!
Merhaba Kare. Güzel bir gün, değil mi?
"İyi günler" demen gerekiyordu.
İyi Daire arkadaşım. Muzlarım iki ağaç verdi… Yani…
Anlayamadım?
Tabii. Daha fazla muz çok isterim.
Ama…
Üçgen geldi! Beraber gezintiye çıkalım mı?
Ama bir tane sana ve bir tane bana.
Vay be! Çok lezzetliydi ama biraz şişmeye başladım.
Üçgen, bir tane daha ister misin?
Neden olmasın?
Dur ya. Muz sevmiyorum, unuttun mu?
Ama seven birini tanıyorum.
Bayılan birini tanıyorum.
Daire! En sevdiğin meyve, değil mi? Bu yüzden Kare kendininkini veriyor.
Ben de şimdi benimkini sana veriyorum.
Ama Üçgen, az önce doydum demedi mi?
Tabii ama yarın ya da başka gün yiyebilir. Bu harika bir fikir.
Vay, haklısın. Yarın yiyebilirim.
Ne hoş bir jest.
Bunu söylemeliyim Üçgen,
iyi ve önemli bir arkadaşımsın.
Her zamanki Kare.
Zavallı, zavallı Kare.
Yapacağım son şey de olsa bu işi hatasız yapacağım.
Kare dört muz kaybetmişti
ama bir sonraki sefer bu işi kesin hatasız yapacaktı.
Tek yapması gereken birkaç muz yetişmesini beklemekti.
İyi günler. Ağacım yine iki muz verdi
"Kare, neden birini iyi arkadaşımla paylaşmayayım?" diye düşündüm.
Bir tane sana ve bir tane bana.
Sağ ol Kare. İyi ve önemli bir arkadaşımsın.
Enfes.
Kare!
Piknik yapıyoruz. Katılsana.
Geliyorum.
Kendi muzunu yediği için
Cömert Kare gidip diğerini dostu Daire'yle paylaşabilirdi.
Değil mi?
Ada'da hafta sonu.
Yani Cuma Eğlencesi Gecesi, yiyecek ve oyunlarla dolu bir akşam.
Kare, Üçgen…
…ve Daire buluşur.
Ve Daire buluşur! Daire nerede?
İşte burada.
Anlaşılan bu akşam Daire'nin başka bir planı var.
Çok heyecanlıyım.
Vakit geldi, şimdi…
"Tutulma."
Daire gecikti. Gidip bir baksak mı?
Tabii. Cuma Eğlencesi Gecesi'ni hiç kaçırmaz.
Tanrım! Ay'ın nesi var böyle?
Aman tanrım. Ne oluyor?
Ne oluyor?
Havucu fazla mı yedim? Havucun gözü güçlendirdiği bilinir.
Dünyanın sonu geldi, değil mi? Tut beni. Tut beni!
Tam bir Ay tutulması.
Keşke Kare ve Üçgen de burada benimle izleseydi.
Daire, bir şey mi unuttun?
Tanrım, ben… Cuma Eğlencesi Gecesi'ni unuttum!
Gözlerim acıyor.
Gözünü kırpma.
En kritik şeyler göz kırpma sırasında olur.
Galiba bitti.
-Bitti! Yaşıyoruz! -Yaşıyoruz!
O da neydi öyle?
Hiç bilmiyorum ama kim bilebilir biliyor musun? Daire! Gidip ona soralım.
Kare, bekle. Bir düşün.
Kırmızı Ay sadece ikimize göründü. Bizi seçti.
Hayat boyu hiçbir şey için seçilmemiştim.
Bu akşam çok özel bir şey gördük.
Hayal bile edilemeyecek bir şey. Daire burada değildi.
Anlamayacaktı. Kırmızı Ay bizim sırrımız olacak.
-Sırrımız. -Anlaştık mı?
Anlamaz mıyım? Ay tutulmasıydı.
Yüz yetmiş sekiz kez gördüm. Onlara söylemeliyim
ama sırlarından çok keyif alıyorlar.
Bunu mahvetmek istemem, değil mi?
İstiyordu.
Hayır! Tutulmalarla ilgili çok etkileyici bilgime rağmen
sırlarına saygı duyacağım.
Daire'nin de bir sırrı oldu.
-Dün akşam için üzgünüm. Ben… -Dün akşam inanılmazdı.
Şey gördük… Yani, şey gördük…
Biz bir bok böceği gördük.
Gerçekten mi? Harikulade.
Göğüs kafesi cidden acayipti.
Bu bok böceği muhabbeti beni acıktırdı.
Ne yapıyorsun?
Konuyu değiştirmeye çalışıyorum.
Vay! Bu çörek delikleri şeye benziyor…
Bence de, değil mi? Özellikle öyle yaptım çünkü bana şeyi hatırlatıyor…
Bok böceklerinin… Bok böceklerinin yuvaladığı boku. Evet.
Hepsi sır tutmada çok kötü, değil mi?
Çörek delikleri için sağ ol.
Şimdi bizim yapacak birkaç işimiz var.
Değil mi?
Normal, günlük, sır olmayan işler.
Belki Ay Güneş'e çok yaklaşıp alev almıştır.
Evet. Evet, galiba alevleri gördüm
ya da trilyonlarca kırmızı çiçek aynı anda açmıştır
ama çok soğuk olduğu için solmuşlardır.
Peki ya Ay'ın tepesi attıysa ve çok kızdığı için kırmızıya döndüyse?
Olabilir ama ben daha çok kızarma diye düşünmüştüm.
Daire'nin kızarmasını bilir misin? Ona benziyordu.
Evet, Daire. Aslında Daire bunu kaçırdığı için üzülüyorum.
Bu sabah çok üzgün görünüyordu. Bir sırrımız olduğunu biliyor mu sence?
Yok. Hem o her zaman her şeyi biliyor.
İlk kez kendimi ondan zeki hissediyorum.
Güçlü hissediyorum.
Muhtemelen bensiz
bir tür özel gizli Ay kulübü kuruyorlar.
Yani, bana sorsalar tutulma hakkında her şeyi anlatabilirdim.
Kitaplarım var. Şemalarım var. Teleskobum var.
Böyle bir yapbozum bile var.
Daire, arkadaşlarının, bilmediği bir şey bildiklerini sanmalarına dayanamıyordu.
Kare? Üstüne neden kutu geçirdin?
Ben olduğum anlaşılsın istemedim.
Aman ya. Burada olmamalıyım
ama bu sırrın ağırlığını artık taşıyamıyorum.
İtiraf etmeye geldim.
Buna gerek yok.
Yere yatmama gerek yok, biliyorum
ama gerilince bu pozisyon iyi geliyor.
Tamam. Üçgen'le bir sırrımız var.
Sana söylememem gerekiyor ama Cuma akşamı
Üçgen'le açıklıkta otururken
nereden çıktığını bilmediğimiz alev içinde kırmızı bir Ay geldi ve Ay'ımızı yedi!
Bir süre onu çiğnedi.
Sonra doyunca geğirip çıkardı!
En azından bence olan bu. Ay'ın kötü bir ikizi mi var?
Var mı? Ne olmuş olabilir?
Kare, canım, sormana çok sevindim.
Sizin gördüğünüz şey…
İnanılmaz! Biliyorum!
Tüm dünyada bunu bir tek Üçgen'le ben gördük!
Hiç bu kadar şanslı hissetmemiştim!
Üçgen kadar yetenekli ya da senin kadar büyülü değilim.
Sıradan, güvenilir yaşlı bir Kare'yim
ama kırmızı Ay tarafından seçilmek içimde bir şey uyandırdı.
İlk kez sanki her şeyi yapabilirim gibi hissettim!
Dünyanın gizemlerini çözebilirim sanki. Bak! Bir yapboz parçası.
Olamaz. Kare yapbozu görünce
fark edecek ki o bunu…
Olamaz.
Tanrım. Üçgen ne kaçırdığını anlarsa üzülür demişti ama baksana.
Vay. Ben gitsem iyi olur Daire.
Sırrımızı anlattığımı Üçgen'e söyleme.
Daire'ye vakit tanıyalım.
Sırmış.
Bence Daire biraz yalnız kalsa,
Kare ve Üçgen'le görüşmeye ara verse…
Merhaba Daire.
Çocuk kitapları okuyorsun demek.
Bilirsin, doğru bilgi gerçek deneyimden gelir.
Tahmin edeyim. Bir şey söylemeye mi geldin?
Kim? Ben mi? Yok, söyleyecek bir şey yok.
Süper inanılmaz gizli özel deneyimim dışında yani
ama sırları anlatmam.
Peki. Peki, söyleyeceğim. Tamam, dinle.
Cuma akşamı Kare'yle her zamanki gibi çayırdaydık
ve yüz küçük havuç yiyip mükemmel şekilde amuda kalktıktan sonra
çok çılgın bir şey gördüm.
Elinde koca kırmızı bir kalemle bir dev çıkageldi
ve Ay'ı boyamaya başladı!
Ay tamamen kıpkırmızı oldu!
Biliyorum. İnanılmaz, değil mi?
Ama en güzel yanı, hazır mısın?
Bir silgisi vardı.
Kırmızıyı sildi ve Ay tekrar normale döndü.
İnanabiliyor musun?
Tamam. Şimdi cidden gitmem gerek.
Geldiğimi Kare'ye söyleme.
Kare? Onlar benim havuçlarım mı?
Bunu nasıl yaparsın?
Etekteki taşları dökmek yok demiştin ama kendin döküyorsun.
Yiyeceği ziyan etme. Açıklayabilirim.
Kesin şunu!
Kare, taşları ilk dökenin sen olduğunu ikimiz de biliyoruz.
Daire! Bu, sırrımız olacaktı.
Dur. Ne? Sırrı benden önce mi anlattın?
Durun!
İkinizin de bu kadar saçmalaması yeter.
Yeterince sustum.
Sırrımı söyleme sırası bende.
Sizin gördüğünüz şey sadece bir tu…
Tabii, biliyorsun. Sen her şeyi bilirsin.
Siz her şeyi bildiğimi mi düşünüyorsunuz?
Evet, hemen hemen. Tanıdığımız en zeki şekilsin.
Nihayet bilmediğin bir şey bildiğimizi sandık.
Neyse, devam et, bize ne gördüğümüzü söyleyebilirsin.
Birden Daire düş kırıklığı yaşadığı için kendini aptal gibi hisseti.
Kare'yle Üçgen bilgisine her zaman hayrandı.
Tıpkı istediği gibi.
Diyordum ki bir hikâye duymuştum,
muhteşem kırmızı ay hakkındaydı.
Çok nadir görülen bir manzara,
sadece Ay gezegenimizin gölgesine kaydığında oluyor.
Gezegenimizin gölgesi mi var?
Evet ama en olağanüstü yanı ne biliyor musunuz?
Bu kırmızı Ay sadece temiz bir kalbe sahip oldukları için özellikle seçilmiş
şekiller tarafından görülebiliyor.
Gördüğünüzün bu olduğundan şüphelendim ama size söylemedim çünkü ben…
kıskandım. Evet, sırrım bu.
Tanrım! Keşke ben de görseydim.
Kare.
Daire, önceki gibi yüksekte uç ve parla.
Gözlerini aç.
Kırmızı Ay tam olarak böyle görünüyordu. Artık üçümüz de görmüş olduk.
Dost kulübümüze içtenlikle hoş geldin Daire.
"ÜÇGEN", "KARE" VE "DAİRE"DEN ESİNLENİLMİŞTİR
YAZARLAR MAC BARNETT VE JON KLASSEN
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü