BASEADA EN FEITOS REAIS
Vale, entón teño que vixiar o cuarto dos medicamentos e levar a conta de todo.
- Saca fotos, mira no lixo... - Xiringas, contagotas...
- Busca probas. - Teño que observala sen que se decate.
MORFINA
No cuarto 34, Anne Lise Poulsen, 84 anos, pneumonía, posíbel septicemia.
- Está con coidados paliativos. - Si, para a dor.
No cuarto 31, Maggi Margrethe Rasmussen. Caeu na casa e veu esta mañá.
Está algo confusa, pero a parella di que é así.
Entendido.
Está en observación por se ten hemorraxia cerebral.
Está estábel.
- Perfecto, grazas. Até logo. - Vémonos.
A ti tócache o grupo de alto risco, Pernille.
- Pernille? - Si?
No cuarto 38, temos a Henrik. Ten epilepsia.
Tomou a medicación que non era na casa.
Tamén temos a Viggo Holm Petersen no cuarto 35.
Ten 66 anos. Leva xa tempo con cancro e as súas constantes son moi malas.
Non o reanimedes en caso de paro cardíaco.
- Vale, entendido. - Ben. Que teñades unha boa quenda.
Grazas.
Vamos alá.
Ola.
Ola, son Pernille, a enfermeira.
Teño quenda de noite.
Viggo ten cancro de vexiga desde hai anos e o seu sistema inmunitario está débil.
Estámoslle a pór antibióticos, así que esperemos que lle baixe a febre.
Si.
- Atópase mellor, Viggo? - Si.
Si, xa ten mellor aspecto.
Aínda non vos ides librar de min.
Entón... podemos marchar para a casa?
Poden, si. Deséxenlle unha boa noite.
- Grazas pola túa axuda. - Non é nada.
- Boa noite. - Boa noite.
Boa noite, amor.
Pode ser. A verdade é que nunca o entendín.
Pero si, é a serie favorita de Trine.
Xa, pero Trine ten uns gustos rarísimos.
Para as series e para os homes.
- Viches o final? - Si, pero non se descubre por que o fixo.
Non, pero suponse que era outra persoa.
Eu prefíroche Midsomer Murders.
Dime, que pasa?
- Creo que me mira raro. - Si?
Non sei se sospeita que ando argallando algo.
Seguramente non.
Non, xa. Claro que non.
Pernille, se estás incómoda, podemos deixalo.
- Farémolo noutro momento. - Non, fagámolo agora.
- Estás segura? - Estou, podo facelo.
Ben.
Que dis, Marlene? En serio?
Si. Gústame moito que en cada capítulo acabe a historia.
Claro.
E hai tantos que nunca rematas de vela.
Iso tamén me gusta.
Xa, supoño que está ben que vaian a historia por capítulo.
- Exacto. - Xa.
Tamén está aqueloutra serie, a das drogas.
Que ocorre?
Agora veño.
Creo que Anne Lise, do cuarto 34, se atopa peor.
Como?
- Estiveches alí? - Non, vou buscar a Marlene e agora vemos.
Voute informando.
Christina deulle diacepam a alguén, creo.
- A quen? - A Viggo Holm Petersen.
Entrou en parada?
Non, pero o seu ritmo é inestábel e estalle a baixar a saturación e...
Non respira ben...
- Había un líquido branco. - Iso é importante.
- Levei o catéter. - Víchesllo pór?
- Non. - Víchela saír do cuarto?
- Non. - Vale.
Vale que? Que me queres dicir?
É xenial que teñas o catéter, pero precisas probas de que llo puxo ela.
Se non, non podemos ir á policía.
Pernille? Escóitasme?
- Escoito, pero debo volver con Viggo. - Vale.
Morreu un.
Vou chamar a Marina.
Hora da morte: 20:30.
Segues ti?
Marina, podes vir ao 34 a ver a Anne Lise?
Podo.
- Que lle pasa? - A súa respiración e moi irregular.
Precisas probas de que llo puxo ela.
Hora da morte: 20:37.
Temos dúas mortes. Morreron Viggo e Anne Lise Poulsen.
Xa.
Non entendo que está a facer.
Pensei que lles causaba unha parada para salvalos,
para chamar a atención, como falamos. Iso tiña sentido, aínda que fose revirado.
Pero os dous de hoxe tiñan unha orde de non reanimación. Matounos sen máis.
Fóiselle a cabeza. Quere que sexa o máis extremo posíbel.
Non respira ben. Poderías examinalo canto antes?
- Marlene, precisas axuda? - Xa vou.
Ola, como se chama?
- Svend Åge. - Ola, Svend. Agora o vemos.
- Por aquí. - Grazas.
Hai alguén aquí?
- Ola, Maggi. - Ola.
Que fai aquí?
O meu mozo, Erik, tróuxome o iPad para que xogue ao solitario. Encántame.
Pero non o atopo.
Ah, vale. Vamos ao cuarto a ver se dámos con el.
- Aí o está. - Ai, que parva.
- Síntoo moito. - Non pasa nada.
Que riquiña es.
Maggi, a próxima vez...
- Tire do cordel e xa vimos nós. - Vale.
Si?
Ti tamén tes mozo?
Algo así, si.
Eu estou feliz.
Aínda conduce.
Aquí ten.
Trae o kit para Svend Åge.
E o desfibrilador.
Veña, axiña. Prepara a adrenalina.
Vinte e oito, 29, 30.
- Son o padioleiro. Sigo eu. - Ben.
Non hai ritmo desfibrilábel. Seguide.
- Que temos? - Svend Åge Petersen, EPOC.
Veu hai 15 minutos con problemas respiratorios.
Algo máis?
Chegou crítico e pasaba da taquicardia á fibrilación auricular.
Fibrilación ventricular e sen pulso.
Comprobamos ritmo.
Parade a masaxe. Cargando.
Listo. Fóra a máscara.
Desfibrilación.
Seguide coa RCP.
Temos un miligramo de adrenalina listo?
Adrenalina.
Ei! A adrenalina?
Adrenalina.
- Listo para intubar. - A adrenalina.
Adrenalina inxectada.
Cargando.
Listo. Máscara fóra. Desfibrilación.
Seguide coa RCP.
Hai ritmo desfibrilábel?
Cargando.
Listo, quitade o osíxeno. Desfibrilación.
- Canto leva en parada? - Dez minutos.
- Hai pulso? - Non hai pulso.
Estamos todos de acordo en parar?
- Si, paremos. - Parade a masaxe.
Hora da morte: 23:30.
Carallo, vaia quenda levamos. Xa van tres mortes.
Xa, síntocho. Pero sabes que?
Haiche quendas así, horríbeis.
Sempre pensas se podías facer algo máis.
Non había que facerlle. Estiveches xenial.
Tivemos outra morte.
Mimá.
Busquei xiringas, pero non atopei ningunha.
Vale.
Estou moi preocupada de que me cachase.
Xa.
- Non podo seguir. Creo que cheira algo. - Xa.
Ola, Pernille.
Ola, Pia.
Marlene di que abur. Tiña présa por volver á casa.
- Disque tiveches unha quenda de tolos. - Poderíase dicir que si.
Vaia merda.
Ola.
A familia de Svend Åge vén para aquí.
Axúdasme a preparalo?
Si, claro.
Si.
Que noite leva o dúo perfecto, eh?
Estás ben?
Pasa algo?
Non, non. Non sei que me pasou antes.
Pode pasarlle a calquera.
Levo atendido máis de 200 alarmas e aínda me sinto superada.
Non se nota.
Xa.
Dáseme ben finxir.
Sempre me dá medo cometer erros.
Temos un traballo ben raro.
Un só erro pode estragalo todo.
Un só erro e alguén morre.
En fin... Vou buscar un cuarto para durmir un pouco.
Paciente con dor abdominal grave. Tomou paracetamol hai unha hora.
- Dixéronnos o cuarto 36. - Si, é o meu. Traédea.
Ímosche pór un sedante, si?
Axiña che fará efecto.
Karina, intenta durmir un pouco.
Chegou outra paciente máis.
Unha muller nova.
- Vouna vixiar. - Ben.
Non podo deixar que mate máis xente.
- Ola, Maggi. - Ola.
- Cóllolle iso? - Si.
- Moi ben. Que durma ben. - Grazas.
Ei, Maggi empeorou.
- Maggi, que ten? - Estou mareada.
O seu ritmo é un caos. Saquémoslle sangue.
Si, eu de novo. Dóelle o peito e o corazón vaille a mil. Baixa xa.
Non, agora. É urxente!
Si, grazas.
Dóeche algo?
Non, non. Só estou moi mareada.
Esa Marina é unha incompetente. Chameina un millón de veces. É incríbel.
Grazas. Xa era hora.
Como estaba pola tarde?
Falei con ela hai unha hora e estaba ben.
- Que lle destes? - Un sedante.
O seu ritmo é inestábel. Hai que levala á UCI.
Agora non podemos...
A ver se espelimos! Está fatal.
Verdade? Hai que descubrir que ten.
- Non teño claro que sexa o corazón. - Ben se ve!
Vou mirar a súa ficha.
Xa che dixen o que pon a ficha! Oito veces! Por teléfono!
Marina, isto é incríbel.
Mándaa á UCI coronaria.
Séntese algo mellor?
- Si. - Vale, estupendo.
- Onde vai Christina? - Marchou con Marina.
Creo que aínda andan pelexando. Ninguén se explica que lle pasou a Maggi.
- Quen está con Maggi agora? - Agora mesmo, ninguén.
Parece que desactivaron a alarma.
ALARMA APAGADA
Igual é cousa do trebello vello ese.
Precisas axuda?
Non, estou ben.
Tiña que arranxar unha cousa.
Ah.
Moi ben...
Vale.
Xa fun eu ao 38, así que non fai falta ir.
- Que pasa? - Colle o desfibrilador e a bolsa.
Colle a bolsa!
Maggi Rasmussen, en observación por un posíbel coágulo.
Vale.
Fibrilación auricular e agora flúter.
Tiña saturación 60 e tensión 100/60. Agora está en paro respiratorio.
Moi ben, grazas.
Veña!
Comprobamos ritmo. Listo.
Aínda lle latexa o corazón.
Como se activou a alarma?
Non está en parada.
Temos a súa ficha?
Si, téñoa aquí.
Mira as imaxes.
Xa. Afsane, ves esta sombra de aquí?
Vexo.
Vese que tivo unha hemorraxia cerebral que causou danos irreparábeis.
- Dano cerebral? - Exacto.
- Entón non podemos... - Non podemos facer nada.
Porémola en coidados paliativos e informaremos a familia do dano cerebral.
- Recollede. - Levo o desfibrilador.
Grazas.
Podo ver as imaxes de novo?
O antídoto do diacepam é o flumazenil?
Si.
- Vale. - Por que?
- Vina facelo. - Que viches?
- A Christina envelenar a Maggi. - Que?
Púxose nerviosa cando entrei e activou a alarma antes da parada.
Vale.
Din que ten dano cerebral. Non ten sentido.
E posíbel que acabase así se lle desen diacepam?
Por que dis iso?
Non está na ficha.
- Désteslle diacepam? - Eu non.
- Que buscas? - Estou mirando uns escáneres antigos.
Tivo un coágulo hai uns meses e fixéronlle unha tomografía.
Estou comparándoas para comprobar que todo está ben.
Non pode ser.
É a mesma sombra.
Xa a tiña daquela. É unha lesión antiga.
Precisa osíxeno.
- Acende as máquinas. - Si.
Colle o antídoto do diacepam.
Vou.
- Collo a bolsa? - Si, grazas.
- Está o flumazenil? - Si, aquí.
- Ben. - Respira. Doulle aire.
- Grazas. - Toma.
Afsane, dállo.
Pero puxéronlle diacepam?
Ti dállo.
Que sede teño.
Podería beber algo?
Claro que pode.
- Maggi? - Si.
- Sabe onde está? - Sei, estou no hospital.
Moi ben. Pode respirar fondo?
Perfecto. Soa todo ben.
Empurre contra as miñas mans.
Ben.
A paciente ten constantes estábeis.
Ben feito.
Grazas.
Salváchela.
Impresionante.
Vaia quenda, eh?
É das que non se esquecen.
En fin...
Vou á exhibición de ximnasia de Nanna.
Van vir vela os meus pais.
Faime moita ilusión ir.
Veña...
Vémonos.
Seica tiveches unha noite dura.
Tiña razón eu.
- En que? - Tiña razón.
Vina facelo.
Ola.
Vale.
CHAMANDO A SØREN RAVN-NIELSEN
Policía de Vordingborg, Søren Ravn.
Ola, chámome Pernille. Son enfermeira do Hospital Nykøbing Falster.
En que a podo axudar?
Creo que unha compañeira matou tres pacientes á noite.
POLICÍA
...estaba terminal, en coidados paliativos.
Tamén gardei unha bolsa que atopei.
Christina Aistrup Hansen?
Si.
Son as 15:34. Queda detida.
Desculpen?
Por matar a Viggo Holm Petersen,
Svend Åge Petersen e Anne Lise Poulsen
e por tentalo con Maggi Margrethe Rasmussen.
Ten dereito a permanecer en silencio.
Isto ten que ser un erro.
Poderá ter un avogado no interrogatorio.
Non sei de que me falan.
Eu non fixen nada.
Vaia co meu compañeiro.
Nykøbing Falster está en shock tras a detención dunha enfermeira...
sospeitosa de varias mortes no hospital.
Trátase dun caso brutal e sensacional.
Segundo a policía, a enfermeira de 30 anos matou...
Delatouna unha compañeira despois dunha quenda...
O caso xa causou alarma...
A enfermeira está en boca de todos...
Ese día dramático...
A testemuña clave é outra enfermeira...
Trátase dun cargo moi grave...
No hospital están todos consternados.
O peor caso de asasinato da sanidade danesa.
A Enfermeira da Morte de Falster.
Colle un día libre.
Hoxe empeza o xuízo. Vai saír en todas as portadas.
Como te preocupas.
- Ninguén espera que... - Estou ben.
Xa, pero...
Se teñen algún problema con que siga no departamento
e non queren facer quendas comigo nin falarme, é cousa deles.
Eu só quero traballar.
Coñezo mulas menos testanas ca ti.
Atopeino. Caera debaixo da cama.
- Non me digas. - Claro.
Coidado cos dediños. Así.
- Hai que ver que cousas. - Estaba coma un tren.
Ola.
URXENCIAS 3 - PERNILLE KURZMANN
- Ei, Pernille. - Ola.
Precisamos unha mostra de sangue do novo.
- Vou. - Está no cuarto 38.
Xenial.
Ola.
Que ben. Vai acabar terceiro alí?
- Cuarto. - Que listo.
Para que poñedes isto aquí?
Si.
Ola.
Veño a sacarlle sangue.
- Vai sentir unha picadela. - Hei sobrevivir, non?
Xa está.
Ti es Pernille?
Son, si.
Quero darche as grazas.
Non hai de que.
GRAZAS AO TESTEMUÑO DE PERNILLE, CHRISTINA FOI CONDENADA
A CADEA PERPETUA POLOS ASASINATOS DE VIGGO HOLM PETERSEN
ANNA LISE POULSEN E ARNE HERSKOV
E POLO INTENTO DE ASASINATO DE MAGGI MARGRETHE RASMUSSEN.
AO NON PODER DESCARTAR OUTRAS CAUSAS DE MORTE,
OS CARGOS REDUCÍRONSE A CATRO INTENTOS DE ASASINATO.
A SENTENCIA DEFINITIVA FORON 12 ANOS DE CÁRCERE.
MAGGI SEGUE VIVA E SA,
IGUAL QUE O IRMÁN DE ARNE, KENNY HERSKOV.
TODAS AS ENFERMEIRAS DE URXENCIAS QUE TRABALLABAN ALÍ DAQUELA MARCHARON.
TODAS AGÁS UNHA.
PERNILLE KURZMANN AÍNDA É ENFERMEIRA NO HOSPITAL NYKØBING FALSTER.
HOXE CHÁMASE PERNILLE KURZMANN LUNDÉN.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso