Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ayusin niyo hanggang dulo.
Chiclet, ang mga kuwarto, siguraduhing handa na.
Opo, Miss Lilith.
May nakikita akong dumi doon sa sulok.
Ruby, huwag mong kalimutan iyon, ha?
Ay, Miss Lilith, pasensya na po.
Nandiyan na sila.
- Nandiyan na sila. - Nandiyan na sila.
Tandaan ninyo, VIP ang mga bisita natin, ha.
Kailangang asikasuhin natin silang mabuti.
At ayaw kong mapahiya si Don Valentin.
Nagkakaintindihan ba tayo?
Opo, Miss Lilith.
May kopya kayo ng mga litrato nila, pati 'yong listahan ng gusto at ayaw nila.
Inaasahan kong memoryado niyong lahat iyon.
Opo, Miss Lilith.
Mga madam, pwede na po kayong pumasok.
Sandali!
Ako ang mauuna dahil ako ang reyna.
Ano?
Reyna o baka nakakairita?
Hindi bagay sa iyo, ako teenage.
Hmm…
Mawalang-galang na, madam.
Pwede mo ba akong i-assist?
Oo naman, madam.
O, la la!
Madam, hinihintay pa po natin si Don Valentin.
At pansamantala, uminom muna kayo.
Pakibigyan kami ng champagne.
Ang laki ng mansyon!
Tingnan niyo ang lugar na ito!
Kasing laki ng…
At tingnan niyo ako.
Ang gandang pagmasdan!
Magenta, Magenta, Magenta.
Babet, pakiusap!
Huwag ka masyadong lumapit sa akin.
Masyado kang nakakasilaw.
Alam ko. Nakakasilaw talaga ang kagandahan ko.
Wala tayong magagawa diyan.
At tingnan mo ang sarili mo, dadalo ka ba ng kasal
o unang komunyon?
O, ito.
Sinuot ko ito kanina habang papungas-pungas pa sa loob ng kotse ko.
- O, talaga? - Oo.
Kaya lang, parang may kulang.
- May kulang pa? - Oo.
- Ano? - Bale…
kulang ka sa taste.
Panget na inggitera!
Ako na nga ang pinakaperpekto dito.
Hay naku.
Hi, bigyan ko ako ng maiinom.
Madam, pasensya na po.
Pasensya na po.
Okay lang.
Saan ba dito ang banyo?
- Doon. Doon. - Kasi gusto ko lang mag-ayos.
Sasamahan ko po kayo.
Hindi mo na kailangang mag-ayos, Diva.
Maganda ka lagi.
- Ito ba, doktora? - Oo.
Kulang pa ito.
Dapat alam ko.
Kasi ako ang gumawa ng mukhang 'yan.
Gusto mo bang makita ang hitsura ng babaeng 'yan
- Huwag mong ipapakita 'yan. - …noong aesthetician
- at dukhang assitant ko pa lang siya? - Hoy!
Tingnan mo ang mukhang 'yan!
- Na hindi magagawa ni Ugly Betty! - Saan mo nakuha iyan?!
Pinabura ko na 'yan, ha?!
Pati ang estilo ko sa pananamit, kinopya ng babaeng ito.
Na talagang wala siyang hiya.
Alam mo ba kung ano ang ginawa niya pagkatapos ko siyang pagandahin?
Doktora, mawalang-galang na.
Itong babaeng ito, niretoke ko na nga, inagaw pa sa akin si Valentin.
Ha? Doktora! Mawalang-galang na.
Hindi ko inagaw sa iyo si Valentin
dahil hindi lang naman siya sa iyo.
Tumingin ka sa paligid.
Lahat tayo ay miyembro ng KKK.
Kalaguyo.
Kerida, kabit!
Kerida lang ang nakikiagaw.
Kahit kailan hindi ako naging kerida.
Natutunan ko na ang sa tingin mo
na sa iyo ay hindi talaga sa iyo.
Tulad ng panghabambuhay ay pagpipilian.
Lahat ng bagay ay isang pagpipilian.
Ikaw ang makapagsasabi kung ano ang magpapasaya sa iyo.
Isa pa, ang masasabi ko, sa lahat ng mga KKK dito,
ikaw ang pinakawalang "K"!
Ikaw, may "K".
May malaking kulangot diyan sa loob ng ilong mo.
'Yan na iyon? Ikaw, KK.
Kadiring kabit!
Madam, 'yong champagne.
Hindi!
- Inaaway niya ako! - Isa, dalawa.
- Chiclet! - Dito naman po. 'Yan.
- Lalapit po ako. - Chiclet!
Huwag!
Hindi, hindi. Ayos lang.
Sanay na ako sa mga tagahanga ko.
Madam, pwedeng isa na lang?
I-video natin 'yong meme ninyo?
Ipapakita ko lang sa nobyo ko.
Kasi?
Ayan! Ganyang-ganyan, madam.
- Sige na, isa lang. Matutuwa iyon. - E…
- kasi? - Sandali lang, madam.
Irerekord ko lang po. Ayan po.
Hindi. Hindi. Gusto ko talagang malaman.
Bakit matutuwa 'yong nobyo mo?
- Kasi? - A!
Tagahanga mo po kasi talaga iyon.
Mawalang-galang na, madam.
Okay lang ba kayo?
Tingnan mo siya.
- Akala ko naman kung sinong superstar. - Ano?
Sumikat lang naman 'yan kasi mautak 'yong manager niya
at naisipan siyang pangalanang "Because".
Iniisip ng lahat na cute siya
kapag "kasi" 'yong sagot niya sa lahat ng tanong.
Pero ang totoo,
bobo talaga 'yang babaeng 'yan.
Ilang beses ko na 'yang nakasama sa pageant,
laging bagsak sa Q and A.
Mawalang-galang na.
Nasaan na si Valentin?
Madam, nagbibihis na po siya.
Diyos ko! Kilala kita!
Dinala na ako ni Valentin sa isang concert mo noon.
Lahat ng kinanta mo, kanta ni Lady Gaga.
Ano nga ulit ang pangalan mo?
A…
Hulaan mo.
Sia?
Anong tingin mo sa akin? Gaya-gaya?
"G" iyon. Lady G.
- Anong nangyari? - Bakit? Bakit? Bakit? Napaano ka?
Anong nangyayari sa kanya?
- Madam, anong nangyayari? - May sakit ba ito?
Hindi ako makahinga!
- Tubig! Tubig! - Aatakihin ako sa puso!
Hindi, hindi. Champagne.
- Champagne. - Champagne!
Kawawa naman!
Champagne.
Hindi natin dapat tinanggap ang imbitasyon ni Valentin.
Kasi?
- Bakit? - May masamang mangyayari.
Ano po ang masamang mangyayari, madam?
Naka-contact lense ka.
- Hmm… - Hindi po. Totoo po ito.
Hindi nga?
Totoo 'yan? Bakit sobrang asul?
Pinaglihi ka sa Smurf, 'no?
Pinaglihi ka sa Smurf.
Madam, mag-focus po tayo.
Ano po 'yong masamang mangyayari?
Oo nga pala.
Hayan.
May malaking trahedya na mangyayari.
Hala.
May mamamatay ngayong gabi!
Ayos ka lang ba?
Kailangan may mga ganoon-ganoong prediksyon?
Diyos ko!
Anong nangyari doon?
Hello!
Maligayang pagpasok sa club!
Kung hindi ako nagkakamali,
ikaw ang pinakabago naming miyembro.
Naging kabit ka ni Valentin bago nagpandemya, 'di ba?
Masaya akong makilala ka!
May lahi ka bang Koreana?
Wala.
Inaaliw ko lang 'yong sarili ko
para makalimutan ko 'yong mga katangahan ko sa buhay.
Pero mahilig din talaga akong manuod ng Korean drama.
Pero, girl, kanina pa kita napapansin, mukhang problemado ka.
Ngiti!
Nandito tayo para ipagdiwang ang kaarawan ni Valentin!
Parang isang pagdiriwang ng pribilehiyo at patriyarka ng lalaki.
Tingnan mo nga itong pagtitipon na ito.
Napakaregresibo.
Nagustuhan na kita.
Pero kung ganyan ka pala mag-isip,
bakit ka naging kabit?
Wala namang babae na gustong maging kabit, 'di ba?
Ay!
Kaso, heto tayo. Nakikipagkompetensya para sa iisang lalaki.
Hindi ako.
Ate, ang mundo ay isang malaking Quiapo.
Maraming mang-aagaw.
Maaagawan ka, lumaban ka!
Hoy! Hoy, hoy!
Hayan na, Miss Lilith.
Nasaan na si Valentin?!
Ha?
Bakit tayo pinaghihintay dito?
Lumabas ka na!
Valentin! Magpakita ka na. Dahil taeng-tae na itong
ang matandang ito na makita ka!
Anong sabi mo?!
O, bakit? Totoo naman, 'di ba?
Ngayon na biyudo na si Valentin, umaasa ka na ikaw ang pakakasalan niya.
- Siyempre! - Kung sabagay,
sa lahat sa amin dito, ikaw talaga ang pinakamatanda.
Mayroon ka nang 20 porsiyentong diskuwento sa MRT at LRT!
Hoy!
- Ikaw na porcupine na nagkatawang tao. - Huwag! Huwag mo akong hawakan!
- Ano? - Wala ako sa mood, ha!
- Mag-ingat ka sa'kin, baka bigla kitang… - Ano?
Wow!
- Madam. - Ilag ako, Magenta.
- Pakiusap. - Naku, hindi kita aatrasan.
Sabihin mo lang kung saan at kailan.
- Ibig sabihin, gusto mo ng away? - Oo.
- Ano? - Pagbibigyan kita.
Sabihin mo lang kung saan at kailan,
- pupunta akong suot ang pulang stilettos! - Wow! Nakakapag-stilettos ka pa.
Mga baliw, baliw, baliw.
Ikaw, matandang babae.
Bakit kailangan mo pang i-schedule
ang pakikipag-away mo dito sa triplets na dragon?
- Ngayon na! - Ngayon na!
Laban na!
Seryoso ba kayo?
Ang pakikipag-away ay libangan ng mga lalaking nasa 60!
Isa pa, baka 'yong botox niyo baka magbitak.
Sayang.
Helga, pakiusap.
Isipin mo 'yong sarili mong botox!
Mawalang-galang na, hindi ko pa naranasan kahit minsan ang botox!
Oo, sige.
At ako ang Birheng Maria.
Alam mo,
maglaban na lang!
O, ano? Ha? Hindi kita aatrasan.
- Baka mapaano pa kita. - Mga madam!
- Isa! Sige, sulong! - Hm! Hm!
Sulong!
'Yan, sige! Ano?
Si Don Valentin!
Valentin!
Magandang hapon, mga binibini
sa lahat ng edad, sukat, at hugis.
Ang malalambing at magigiliw kong mga babae.
Lady G.
Magenta.
Because.
Helga.
Coco.
Aura.
Moon-young.
Diva.
Babet.
Sparkle.
Lumapit kayo sa akin!
Papa!
Maraming salamat at dumating kayo.
Hindi ninyo alam kung gaano kaimportante sa akin
na makasama kayo ngayong araw na ito.
Hindi lamang dahil kaarawan ko,
kung hindi, dahil na rin sa mga nangyari sa akin nitong pandemya.
Tulad ng alam ninyo, nagka-COVID ako,
at nagkaroon ng nakamamatay na sakit si Charo.
Nakaligtas ako.
Pero nawala sa akin si Charo.
Ang asawa ko.
Ang matalik kong kaibigan.
Kasi…
…nitong mga nakaraang buwan,
maraming pumasok sa isip ko.
Nakita ko ang mga pagkakamali ko.
Lalong-lalo na sa bawat isa sa inyo.
Kaya inimbitahan ko kayo dito
dahil gusto kong makabawi sa inyo.
Kung pagbibigyan ninyo ako.
Oo!
- Siyempre naman, Valentin. - Siyempre naman.
Alam kong marami kayong katanungan.
At isa-isa ko 'yang sasagutin ngayong gabi.
Naghanda ako ng espesyal na hapunan para sa inyo.
Sa ngayon, magpahinga muna kayo dahil alam kong mahaba
ang naging paglalakbay niyo papunta rito.
Kaya, mga binibini,
magkita na lang tayo ulit…
mamayang gabi.
Mga madam!
Mga madam, ihahatid na namin kayo sa inyong mga kuwarto
para makapaglinis ng katawan.
Magkita na lang po tayo ulit mamaya
sa hapunan.
- Miss Lilith, ang nilabas ko… - O?
…ensaymada at keso de bola.
- Oo, tama. Salamat. - Okay.
A…
Pakiusap, pakipasok na 'yan. Salamat.
- Diyos ko! - O?
Bakit, madam?
Ilan pang supplements ang dapat inumin ni Valentin?
Isang daan po.
Limampu sa umaga, limampu sa gabi.
Hindi ba, masama sa atay iyon?
Hiyang na po siya.
Noong kami pa lang ni Helga, at saka ni Magenta ang kerida niya,
sampu lang ang iniinom niyang supplements.
Kung sabagay,
kailangan mo talagang lumaklak nang ganyang karami kung sampu ang kerida mo.
May tanong ako.
Ano ang alam mo sa mangyayari mamaya sa hapunan?
Mukhang may pinaplano na naman 'yang si Valentin.
Ayaw ko ng mga pasorpresa niyan.
Hindi ko alam kung matutuwa ako o mapapatay ko siya.
Naalala ko tatlong taon na ang nakararaan.
Pinag-cruise niya ako kasama ng mga kaibigan ko.
At ganoon din pala ang ginawa niya sa iba niyang kerida.
Pinagbakasyon niya kaming lahat,
kasi nga, may bago na naman siyang babae.
Pasensya na po, madam,
pero wala po talaga akong alam sa mangyayari mamayang gabi.
Kung sabagay, mukha ngang wala kang alam, bilang mayordoma ka lang dito.
- Madam, napakamatagumpay po ninyo. - O?
Bakit hindi po kayo…
Bakit po…
Pasensya na.
Hindi, sige. Ituloy mo na.
Bakit po hindi niyo iwan si Don Valentin?
Well,
siguro dahil sa pagmamahal?
Dahil nasanay na ako.
O dahil tanga ako.
Sa tingin mo kung alam ko ang sagot, nandito ako ngayon?
May hihingin akong pabor.
Ano po iyon?
Mamaya, ha,
sabihin mo doon sa ibang kerida,
na ipinagbabawal ni Valentin ang magsuot ng puti.
Lalong-lalo na doon sa silicon na tinubuan ng tao, ha. Kay Magenta.
Bakit po?
Huwag ka nang maraming tanong.
Ito. Sa iyo na ito.
Saudi gold iyan, tunay 'yan. Kagatin mo.
Ang ganda!
Sigurado po kayo?
Akin na. Ayaw mo?
Ay.
O, Lilibeth, 'yong bilin ko.
Lilith po.
Kahit ano pa 'yan, Judith.
Nandito na ba lahat?
- Kumpleto po iyan, Don Valentin. - Valentin!
A, Don Valentin, nandito na po ang mga vitamins ninyo.
Dadating ang kapatid ko mamaya.
Gagabihin daw siya.
Ihatid mo na lamang sa kuwarto.
O kung gusto niya, humabol siya sa hapunan.
Opo.
Alin ang mas maganda sa dalawa?
Si Because ulit ang ilalagay sa kalendaryo?
Itinigil ko muna ang taon-taong paghahanap dahil sa pandemya.
Baka maging dahilan pa ng pagkalat ng sakit ang event. Ito na lang.
- I-print ulit, ha. - A, sige po.
Ang ganda.
Kumusta ang mga bisita?
Nagpapahinga na po silang lahat.
Marami ang nagtatanong kung anong mangyayari mamayang gabi.
Don Valentin?
Inaatake ba kayo ng asthma?
- Chiclet, kumuha ka ng tubig! - Opo, Miss.
Nasaan ang gamot?
A…
Nandito ba?
Heto.
Wala ito.
Napagod lang siguro ako dahil sa paghahanda sa pagdating nila.
Huwag na kayong mg-alala.
Inayos ko nang lahat hanggang sa pinakamaliit na detalye.
Salamat. Talagang maaasahan ka, Lilith.
Magandang gabi, mga madam!
Welcome! Pasok po kayo!
Hay, naku.
- Hindi ka ba masaya sa damit mo, Magenta? - Hay, naku!
Ewan ko ba kay Valentin kung bakit pinagbawal ang pagsusuot ng puti.
Handa na sana ang aking damit pangka…
- Ano? - Ibig kong sabihin, 'yong evening gown…
Diyos ko! Tingnan mo ang sarili mo.
Ano 'yan? Alaherang-alahera ka naman sa suot mo.
Ano? Ipinatunaw mo ang lahat ng ginto sa pawnshop mo para diyan?
Hindi lahat.
At para lang sa kaalaman mo, may 5,000 na branch ang aking pawnshop sa buong bansa
bukod sa aking malawak na network ng mga kasosyo sa ibang bansa.
Ang sabi nila, ang tanso,
itubog mo man sa ginto, tanso pa rin!
Ang sabi din nila, ang matandang pakikipagkomunikasyon,
magpalagay man ng walong suso, matanda pa rin.
- Buwisit! - Alam ko.
Diva, Diva!
Diyos ko! Talaga, Diva?
Pati ba naman ang ball gown ko, kinokopya mo na rin.
- Naku! - Gaya-gaya ka talaga.
O baligtad?
Hindi kaya, ikaw 'yong gumagaya sa akin?
Anong sabi mo?!
Pwede ka nang mangatwiran.
Ha? Diyos ko!
Kailangan kitang ialay para maiwasan ang trahedya ngayong gabi.
A, madam.
Madam, nasa inyo po pala 'yong manok.
Akin na po iyan, kanina pa po hinahanap sa kusina 'yan, madam. Akin na po.
Hindi. Kailangan kitang ialay.
A, madam, pwedeng bukas na lang kayo mag-alay?
Kasi panghapunan natin iyan. Kukulangin po 'yong pritong manok, e.
- Pritong manok? - Opo.
Okay, sige. Sa iyo na si Chicky.
Pakisabi kay chef air fried ang akin.
Air fried. Sige po, madam.
Paano kung magkatotoo 'yong sinasabi niya na magkakatrahedya ngayong gabi?
Pinagsama-sama ni Valentin ang mga kerida niya sa iisang lugar,
magkakaroon talaga ng trahedya.
Uy, litratuhan ko lang iyon, ha.
- Litratuhan mo 'yong akin, ha. - Oo, sandali lang.
Sandali lang.
Kinokopya mo ba ang volcano walk ko?
- Volcano walk? - Oo.
Ang ibig mo bang sabihin ay 'yong Lava walk ni Catriona Gray?
Volcano.
Lava.
Pareho lang iyon. Sus!
Bakit ka ba sobrang naiinggit sa akin?
Kasi?
Mawalang-galang na.
Naglalakad na meme ka lang.
Isang kalokohan.
Wala akong dapat kainggitan sa iyo.
Naiingit ka kasi ako na dati mong karibal mo sa beauty pageant,
heto, sikat na.
Samantalang ikaw, kontesera pa rin.
At ang nakakalungkot, wala pa ring titulo hanggang ngayon.
O! Huwag kang masyadong mapangahas.
Hindi ka sikat, uso ka lang.
At lahat ng uso, mabilis malaos.
Pangalawa, hindi kita naging karibal
dahil hindi tayo magkalebel.
E, kung hindi pala tayo magkalebel bakit masyado kang naiinis sa akin?
A…
May tawaga diyan.
- Inggetera! - Tabi!
Mababaho ang hininga!
Ha?!
- Nagsisipilyo ako. - Diyos ko.
Valentin! Nasaan si Valentin?
Gaya ng dati, pahintay na naman.
- Lagi naman. Nakakaloka. - Valentin! Nilalamig ako, o!
Valentin?
Nandito na ang mga gamot mo.
Mahal ko!
Valentin!
Mahal ko.
Bakit hindi ka pa nagbibihis?
Kinakabahan ako.
Kailangan ba talagang ipakilala mo pa ako sa kanila?
Mahal ko, matagal na nating pinag-usapan ito.
At saka, bakit ka kailangang humarap sa kanila bilang isang mayordoma?
Hindi mo sila kailangang pagsilbihan.
Alam ko kung saan ako lulugar, mahal ko.
Hangga't hindi pa tayo naikakasal,
ako'y isa lamang hamak na kasambahay dito sa iyong mansyon.
Ang gusto ko, kung ihaharap mo ako sa kanila
ay makilala nila ako kung paano mo ako nakilala.
Kaya lalo kang napapamahal sa akin.
Kasi masyado kang mapagkumbaba, mahal ko.
Sige na. Magbihis ka na.
Hindi na ako makatiis na maipakilala ka at maipagmalaki sa kanila.
Valentin.
Uy!
O, nandiyan ka na.
Magandang gabi sa inyo, mga binibini.
Maligayang kaarawan, Valentin, mahal ko.
Maligayang…
Valentin!
Salamat, Helga.
At sa iyo rin, Diva.
Kahit malayo pa ang pasko,
maligayang pasko sa inyo, ho, ho ho.
Pero itong gabi na ito
ay hindi tungkol sa akin.
Ito ay para sa inyo.
Ha?
- Lintik na naman. - Pero hayaan niyo muna akong
parangalan ang asawa kong si Charo.
Ako ay isang hangal na tao.
Isang makasariling lalaki.
Ni hindi ko maisip ang pinagdaanan sa akin ni Charo.
Paulit-ulit ko siyang niloko.
Sa kabila ng lahat ng iyon, hindi siya bumitaw.
Kahit sa huling hininga niya, pinili pa rin niyang maging asawa ko.
Kaya, Charo, itong gabi na ito ay para din sa iyo.
At ngayong gabi na ito ay sisimulan ko ang aking pagbabago.
At uumpishanan ko ito sa pamamagitan ng paghingi ng tawad sa inyong lahat.
Alam ko na hindi mababawi ng mga materyal na bagay
ang mga nagawa kong pagkakamali sa bawat isa sa inyo.
Pero sana makapagbigay ng kahit kaunting saya ang mga regalong ito.
Regalo?!
- Kaya, mga binibini. - May regalo!
Narito ang sampung regalong maingat kong pinili para sa inyong lahat.
Diyos ko!
- Ipasok. - Ay, nandiyan? Ipasok na 'yan!
Ang unang regalo.
Diyos ko!
Ano ito?!
Ang laki!
- Ano ito? - Nasaan 'yong akin?!
Diyos ko!
Oo, mga binibini.
Bawat isa ay mayroong sports car!
- Nagustuhan ko ito! - Diyos ko.
Ipasok naman ang ikalawang regalo.
- Ibigay mo na sa akin 'yan. - Bilisan mo.
Salamat!
- At sa bilang ng tatlo. - Ang laki!
- Isa, dalawa, tatlo… - Ay, salamat.
SERTIPIKO NG TITULO NG LUPA
- Ano?! - Titulo ng lupa para sa akin? Diyos ko!
- May bahay na ako! - Lupa pa lang iyan, ate!
Ang ikatlong regalo.
Isa, dalawa, tatlo!
Diyos ko!
- Magenta! Sa iyo, grandfather's clock! - Ano?
- Diyos ko! - Ang ganda, ano?
Ipasok ang pang-apat na regalo.
Bilisan, bilisan!
Bilisan ninyo! Ang babagal ng mga penguin na ito!
Buksan ninyo. Oo!
Oo! Oo!
Oo, mga binibini.
Hmm…
- Putang ina! Ang laki! - Diyos ko!
Kaya naman, ang panglimang regalo, pasok!
- Ano ba iyan. ang dami namang regalo. - Pasok, panglimang regalo.
Sige, tatlo.
Buka! Buksan! Buksan ninyo!
- Oo! - Naku.
- Hindi ko na kaya ito, Valentin! - Yes.
Moon-young…
mali ito.
Amoy kulturang patriyarkal.
Gusto niyang ipangalandakan ang pangingibabaw niya
sa mga babaeng tulad natin.
Binibili niya ang dignidad natin sa pamamagitan ng mamahaling mga regalo.
At ngayon…
ang pangsiyam na regalo, mga binibini! Ipasok, ipasok!
- Kasya sa baywang ko! - O, hmm…
Oo.
Oo!
- Ang ganda! Mukhang prinsesa ka diyan! - Oo.
Oo! Oo!
Ang galing!
Akala ko namatay na ako at napunta sa langit!
Akala ko sinusundo na ako ni Mama Mary.
Don Constantin.
Hanggang ngayon nalilito pa rin ako sa inyong dalawa ni Don Valentin.
Pero ako si Valentin.
- Hindi po siya ganyan tumawa. - A…
pero tama ang kapatid ko.
Napakatalino mong babae.
Ikaw ang may pinakakaakit-akit na mata.
Kaya hindi naman ako nagugulat na ikaw ang pinili niyang pakasalan.
Alam niyo?
Hindi kami madalas magkita, pero alam ko lahat ang lahat ng nangyayari sa kanya.
Ngayon ka na ba niya ipapakilala sa kanyang mga kerida?
Oo.
Gusto niyang kunin ang basbas nila
para mas maging maayos daw ang kanyang pagbabagong buhay.
Ang galing!
Sige, maliligo lamang ako nang mabilis at pagkatapos hahabol ako, ha.
Sige po.
Ang galing!
Mahal na inang birhen,
patawarin niyo po kami sa lahat ng aming mga pagkakasala.
Ano bang ginagawa mo?
Miss Lilith?
Akala ko po poon.
Umaasa ako na nasiyahan kayo
sa mga regalo para sa inyo, mga binibini.
At para sa aking huling regalo,
Gumawa ako ng isang bagay na espesyal para sa bawat isa sa inyo.
- Aba. - Sa ganitong paraan,
parang lamang akong nasa inyong tabi.
Isa itong bahagi ng aking pagkatao
na maaalala ninyo lalo na sa gabing malamig.
At gusto ninyo akong makasama, paiinitin ko pa rin ang inyong mga gabi.
Ano iyan? Heater?
Ipasok na ang regalo.
Ibigay niyo sa akin! Dali! Dalian ninyo!
Lagi kang puno ng surpresa, Valentin!
Nasasabik na ako!
Sige na!
At sa bilang ng tatlo, mga binibini.
Zero, one…
Zero, two…
- Isa. - Akala ko…
Dalawa.
Isa't kalahati.
- Valentin! - Valentin, ano ba!
Zero dalawa at kalahati…
Zero…
tatlo!
- Ano ito?! - A, oo nga.
- Ano ito? - Isang piraso ng sining.
- Ano? - Ha?
Isang kasiyahang iskultura.
Isang nababalutan ng 24-carat gold na vibrator.
A…
Okay.
Mukhang hindi yata kayo masaya, mga binibini.
Nakakainis ba ang regalong natanggap niyo?
Hindi, hindi, hindi, Valentin. Sa tingin ko…
Sa tingin ko, medyo naguguluhan lang kami.
- Oo. - Pare-pareho lang siguro kaming
naguguluhan, Valentin.
Diyos ko! Tinagalog mo lang!
Hindi. Ang ibig naming sabihin,
papaano ka naming maaalala dito,
e, ang haba-haba nito?
Napakalusog at siksik nito kumpara doon sa orihinal na bersiyon!
Parang spaghetti!
- Pasta! - Totoo!
Ano ba, Valentin. Huwag na tayong maglokohan.
Sandali, sandali.
Ay, in fairness, totoong ginto.
- Wow. - O, ano ka ngayon!
At… gawa sa Tsina!
Salamat sa Tsina!
Mararating na natin ang rurok!
Salamat, Tsina!
Masaya akong nagustuhan niyo.
Dahil iyan na ang huling regalo ko para sa niyo
at nagpapaalam na ako.
Ano?!
- Bakit? - Gusto ko nang ayusin
ang buhay ko, mga binibini.
Gusto kong magsimulang muli,
bumuo ng pamilya sa isang babae
na ipinapangako kong mamahalin ko at hindi ko na lolokohin habambuhay.
Ako iyon, 'di ba?
Naloko na naman tayo ni Valentin!
Ano?
Ang tatanga nating lahat para umasa, ano?
Sandali, hindi ko maintindihan. Bakit hindi ako ang pipiliin mo? Kasi?
- Hay, naku! Ewan ko! - Ako dapat!
Ewan ko naman kasi sa inyo
kung bakit gusto niyong magpakasal.
Gusto niyo bang matulog kay Charo? Mamamatay lang kayo sa kunsomisyon.
Sinabi mo sa akin na iiwan mo 'yang asawa mo para sa akin!
Umasa ako sa iyo, Valentin!
Iyon ang sinabi mo sa akin sampung taon na ang nakararaan!
Hoy, Valentin!
Alam kong mas sinungaling ka pa kay Pinocchio, ha!
Pero sa lahat dito, ha, sa mga kerida mo,
ako lang ang nakapagbigay ng anak sa iyo!
Kaya dapat ako ang maging ligal na asawa!
- Mawalang-galang na. - Hay, naku. Naku, pwede ba, Babet?!
- Tumahimik ka! - Bakit?!
Wala nang mas nararapat pa kung hindi ako!
Ako! Ako!
Dahil ako ang nauna sa inyong lahat!
Hindi ka ba tinuruan na tratuhin nang tama ang mga babae, Valentin?!
Kung tinatrato mo kami nang tama, hindi kami mangangagat!
Pero kung mali ang pagtrato mo sa amin,
ito ang malaking pagsisisihan mo sa buong buhay mo!
Oo, tama iyon!
'Yong manok?! Nasaan 'yong manok?!
Hindi sakripisyo ang gagawin ko kung hindi sumpa!
Sige, gawin mo iyan!
Gagawin kong kasing liit ng botones iyang ari mo!
'Yong ari mo!
Huminahon kayo, huminahon kayo.
Huminahon kayo, mga mahal ko.
Hindi ko pa rin naman kayo pababayaan.
Lahat kayo ay aalagaan nang mabuti.
Kaya lang, natagpuan ko na ang mamahalin ko habambuhay.
Gusto kong ilaan ang natitirang oras ng buhay ko na kasama siya.
Sa totoo lang, gusto ko siya ngayong ipakilala sa inyo, mga binibini.
Pakiusap.
Maging mabait kayo na tanggapin…
UMINOM NG GAMOT
A… iinumin ko muna itong aking mga supplement.
Alam niyo naman kung gaano kaimportante sa akin ang mga ito.
Ano ba iyan?
Ito ba ang ipinunta natin dito?
Magnesium.
Collagen, Krill Oil, L-glutathione, Vitamin D3, Vitamin B12…
Zinc.
Turmeric, Probiotic.
E, bakit hindi mo na lang laklakin lahat iyan?
Mabilaukan ka sana!
Oo!
Bakit mo sinabi iyon?
E, nasabi ko na, paano?
Ngayon hindi na natin maiiwasan ang trahedyang mangyayari!
Mga binibini.
Hala? Ay!
- Okay lang ako. - Anong nangyayari?
- Valentin! - Sandali.
Anong nangyayari?
- Ay! Sandali, sandali! - Ano nang nangyayari?!
Inaatake siya ng asthma!
Valentin!
Valentin?
Valentin!
- Aray. - Anong nangyayari?
Valentin!
- Anong ginagawa mo? - Tinitingnan niya
- kung anong nangyari. - Valentin?
Buksan niyo ang ilaw!
Valentin!
Diyos ko! Buhay pa ba siya?
Valentin? Valentin!
Tumawag kayo ng ambulansya!
Bakit! Bakit?
Patay na siya.
Anong nangyari?
Bakit mo ako iniwan?
Hindi ko kaya!
Valentin! Valentin!
Kahit anong buwisit ko sa lalaking iyan,
mahal ko iyan.
Hindi ko naman akalain na mabibilaukan talaga siya, e.
Nabilaukan ba talaga?
O inatake sa puso?
O na-stroke?
May tumawag na ba sa punerarya?
- Oo nga. - Ay, ako po! Ako po!
Makikiraan, mga madam.
Makikiraan po, makikiraan. Opo.
Opo, mayroon na po.
Kaya lang po, isang araw po kasi ang biyahe papunta dito mula bayan.
Ay, ano ba iyan! Ano ba naman iyan.
- Diyos ko! - Sinagot ko lang iyong tanong.
Hindi ko na naiintindihan! Ang dami kong tanong!
Bakit? Ba…
Hindi ba sinabi ko na sa iyo na walang magpuputi sa party?
Pagkatapos ikaw itong may eksena, nakapangkasal ka pa, ha.
- Ano?! - Ano?!
Hindi ba, si Valentin ang nagsabing walang magpuputi sa atin?
Oo!
- Hoy, Babet! - Ano?
Sinasabotahe mo na naman ako, ano?!
- Talaga ba? - Ano? Ano iyan?
Hay, naku!
Sabi ko pa naman, gusto kong magputi!
Lalo na ako!
- Aray! - Nandoon na sa kama, e!
Nahanda ko na 'yong makeup ko, damit ko.
- Okay. - Ang kapal ng mukha mo.
Okay!
Mga binibini!
Okay. Okay lang kayo?
May patay, hindi ba?
Ano ang nangyari?
Wala naman siyang sakit.
Mas malakas pa siya sa dalawang kalabaw.
May pumatay kay Valentin.
Ha?!
At isa sa atin iyon.
- O… - Huy, naku, ha! Sandali!
Alalahanin ninyo, hindi ako.
Mahal na mahal ko si Valentin!
- Ebidensya, ha. Sandali lang. - Sandali lang.
Kung magaling ka talagang manghuhula,
dapat masabi mo kung sino.
Manghuhula nga ako, hindi ako imbestigador.
Sandali. Shh. Shh. Shh.
Anong sabi mo?!
- Anong sabi mo?! - Ano?
Ang pumatay kay Valentin?!
- Sino? - Ang pumatay kay Valentin!
- Sino nga? - Malapit daw sa kanya.
Wow!
Salamat sa clue! Malaking tulong!
Kung nakinig lang sana sa akin si Valentin.
Ayaw ko talagang pumunta kayong lahat dito.
Wow!
Sinasabi mo bang isa sa amin ang pumatay kay Valentin?
Sandali! E, sigurado ba tayong pinatay siya?
Kasi?
Sandali muna.
Ikaw ba talaga ang pakakasalan ni Valentin?
Oo nga!
- Ikaw ba?! - Kailangan namin ng resibo. Ha.
Ebisensya! Malay namin kung gawa-gawa mo iyan, Didith!
"Lilith"!
Okay! Sinabi sa akin lahat ni Valentin.
Si Lilith ang pinakamamahal niya.
Nagkalapit ang loob nila nang mamatay si Charo.
Sandali. Kung ganoon,
bakit ka nagpapanggap na mayordoma sa aming lahat?
- Oo nga. - Oo nga.
- Ay. O? - Hindi ako nagpanggap na mayordoma.
- Dahil mayordoma talaga ako. - Ganoon?
At hindi porke't pakakasalan ako ni Valentin
ay magdodonya-donyahan na ako katulad ninyo.
Wow!
Tumahimik kayo!
Ang galing!
Pwede ba, isantabi muna ninyo 'yang mga personal na isyu ninyo?
Dahil mayroon tayong mas importante na kailangang malaman.
Pinatay ba ang kapatid ko?
Bakit hindi natin subukang umpisahan sa pag-iimbestiga sa katawan?
Ibig kong sabihin, tingnan niyo.
Iyan ba 'yong mukha ng isang taong pinatay?
Ano ba ang eksaktong hitsura ng taong pinatay?
'Di ba, karaniwan, nakalabas 'yong dila?
Tapos 'yong mata, nagiging "X".
Ay, ano iyon?
Ano ito, cartoons?
Pinatay siya.
- Ha? - Ha?
Paano mo nasabi?
Dahil ako…
ang pumatay…
…sa kanya.
- Diyos ko! - Ikaw?!
Hoy, sandali muna!
Hindi ko alam kung bakit ko iniiyakan si Valentin, e.
Wala naman siyang kuwentang tao.
Ayos lang iyan.
Kaya nga masakit kasi nagmahal tayo ng walang kuwentang tao.
Akala mo kung sino akong maraming alam.
Pero kinain ko lahat ng paninindigan ko para kay Valentin.
Alam ko naman na hindi siya dapat mahalin, e.
Pero…
wala.
Nahulog pa rin ako sa kanya.
Wala kang dapat ipaliwanag sa akin, Coco.
Tayong mga kerida sobrang dami nating alam pero hindi natin magawa sa sarili natin.
Ay, mga madam, anong ginagawa niyo dito?
Baka gusto niyong magtsaa at magtinapay.
- Nasaan na ba iyon? - Nasaan na ang babaeng buhok?
Nasaan na 'yong babaeng buhok?
Ha?! Nasaan 'yong babaeng buhok?
Hayun siya!
Hoy, hoy, hoy!
Hoy, ano iyan?
Huwag mong gagamitin iyan, sinasabi ko sa iyo tatamaan ka sa'kin, ha!
- Hoy! - Kung ano man ang binabalak mo,
huwag mo nang ituloy!
Tingnan niyo! Tingnan niyo!
'Yong pamalo hawak niya, may dugo!
At sigurado akong pinatay niya ang isang kasambahay!
Hoy, gagalet!
Anong pinagsasabi mo?
Galing ako ng banyo.
May malaking daga doon.
Ang galing, ha.
- Pasalamat nga kayo, napatay ko, e. - Diyos ko!
Tatakas ka lang, 'di ba?
Nagsisinungaling ka!
Ano bang tatakas?
Ihing-ihi na ako!
Pagbalik ko ng kuwarto wala na kayo doon lahat.
Okay. Ipaliwanag mo ito, ha.
Totoo ba na ikaw ang pumatay kay Valentin?
- Oo nga! - Sige!
Magsabi ka ng totoo!
Mayroon akong sasabihing sikreto sa inyo.
Sige, ano iyon?
Nagpapanggap lang ako bilang si Lady G.
Ano?!
Dahil ang totoo…
Ako…
- Ang taray! - Wow!
…si Lady H.
- Ano?! - H?
- Ang kapatid ni Lady G. - Lady H?
Diyos ko!
Ang asim!
Ay! Diyos ko!
Ay, wala na pala.
Kasi?
Pinaglihi ba kayo sa alpabeto?
Ay, matanong ko lang! May tanong lang po ako.
Ano ka po? Babae, bakla, tomboy? Ano po iyan?
Non-binary ako…
- Ha? Ano? - Ano iyon?
Polyamorous…
- Ano? - Ay, ano iyon?
Diwata.
Noong dumating ang imbitasyon ni Valentin para sa kaarawan niya,
alam kong iyon na ang tamang pagkakataon para ipaghiganti ang kapatid ko.
- Ayos. - Diyos ko.
Nilihim ng kapatid mong malandi ang pagkakaroon niya ng asawa
at sampung mga pangit na kerida.
Anong sabi mo?!
Parang sampung beses sinaksak ang kapatid ko.
Dahil sobra niyang minahal si Valentin.
At dahil doon…
- At dahil doon… - Diyos ko!
- Ano? - Nagpakamatay 'yong ate niya!
Terible!
O, sige. Ate mo na lang.
Pabibo ka, e.
- Iyan. Mali ka. - Kasi 'yong kuwento papunta na doon, e.
Tinalikuran niya ang kanyang career niya dahil sobra siyang nabigo sa pag-ibig.
Aw.
Hindi niyo talaga ako maintindihan?
Talo pa niya ang namatay.
Dahil hindi na siya makakanta.
Kaya ako nandito ngayon.
Ipinaghihiganti ko siya.
Napapadalas yata ang pag-atake ng asthma mo.
Minsang naikuwento sa akin ng ate Lady G,
na mahilig daw lumaklak ng supplements, vitamins,
minerals, at ng kung ano pa ang kapatid mo.
Ito ang nakita kong paraan para lasunin siya.
Okay.
Lilinawin ko lang, ha.
Pinatay mo si Valentin
dahil tumigil sa pagkanta ang ate mo?
- Ang galing! - Hindi niyo talaga ako maiintindihan
hangga't hindi niyo naririnig bumirit ng…
…ang ate ko.
Anong lason ang ginamit mo?
- Dora. - The explorer?
Pangpatay sa daga.
Iyon ang laman ng kapsulang inilagay ko sa lalagyan ng tableta ni Valentin.
Talo ko pa 'yong nanalo sa lotto ng mga oras na iyon.
Paalam, Valentin.
Dapat lang sa iyo iyan.
Nakapawalang utang na loob niyo.
Iyon pang ate ko ang walang utang na loob?
Ang walang hiya?
Hindi ka bulag, 'di ba? Tumingin ka sa likod mo.
Tingnan mo isa-isa ng babaeng paulit-ulit niloloko ng kapatid mo.
Magpatawag na kayo ng pulis.
Hindi ako tatakas.
Sabihin niyo nasa kuwarto lang ako.
Naka-split nang may tagumpay.
A, Miss Lilith,
mag-i-spray lang po sana ako.
Matatagalan daw po 'yong punerarya, baka mangamoy po tayo.
Sige.
Nakikiramay po ako.
Hindi po namin alam na ikakasal po pala kayo ni Don Valentin.
Hindi ko rin naman talaga pinagsasabi
dahil kahit ako hindi ako makapaniwala.
Hindi ko alam kung anong nakita ni Don Valentin
sa isang kasambahay na tulad ko.
Nakakalungkot naman po talaga 'yong nangyari.
Pero, Miss Lilith,
'di ba, maigi na rin po na nalaman natin kaagad kung sino po 'yong may gawa?
Pero may ipinagtataka lang po akong isang bagay, Miss Lilith.
'Di ba, ang sabi po ni Lady H,
nilason niya si Don Valentin gamit ang panglason sa daga.
Pero tingnan niyo po 'yong katawan ni Don Valentin.
Kulay pink.
Karaniwan po kasi, senyales 'yan ng pagkalason sa cyanide,
hindi po sa panglason sa daga.
Cyanide?
Opo.
Paano mo nalaman?
Ay, mahilig po kasi akong manuod ng Sherlock.
'Yong palabas na nag-iimbestiga, 'yong British?
- Ay, hindi. Hindi po iyon, Miss Lilith. - Sosyal.
'Yong ano po, 'yong teleserye na may nagsasalitang aso.
Sherlock Junior po 'yong title.
Tagahanga po kasi talaga ako ng GabRu.
Si ano po iyon, si Gabbi Garcia saka si Ruru Madrid.
Grabe, Miss Lilith, nakakakilig silang dalawa.
Kaya lang, naghiwalay po sila agad pagkatapos ng teleserye.
E, pero po dahil sa teleserye na iyon,
ang dami ko pong natutunan tungkol sa mga kasong pagpatay.
Sigurado ako, Miss Lilith.
Kahit i-google niyo po ito, pagkalason sa cyanide po iyan.
Diyos ko.
May gana ka pang kumain nang ganyan pagkatapos ng ginawa mo?
Siyempre naman, Coco-langot.
Mahilig din kasi talaga ako sa danggit.
Hindi kita mapapatawad.
Para ko na siyang tatay.
Naintindihan niya ako na hindi nagawa ng ibang lalaki.
Sa maniwala man kayo o hindi…
siya ang una at tanging minahal ko.
Siya lang ang naniniwala sa mga hula ko.
Ano ba ito, pagpupuri?
Talagang pupuruhin niyo 'yong lalaking pinagloloko kayo porke't namatay?
Mga babae, gaano ba kayo kababa?
Pwede ba ikaw, tantanan mo na 'yang pagsisilbi sa amin.
Wala na bang ibang kasambahay dito?
Umuwi sila kagabi para tingnan nila ang pamilya nila,
marami kasing lumikas dahil sa lakas ng bagyo.
Ewan. Lumayo ka na lang sa akin, Meredith!
- Lilith! - Okay, Lilith!
Magandang umaga.
Anong nangyari sa iyo, Magenta?
Ang hirap pa ring tanggapin na wala na si Valentin kapag nakikita kita.
Bakit hindi ka sumama?
Ang sabi nila, kahit daw kambal may pagkakaiba.
Pero kagabi noong pinagmamasdan kita,
si Valentin ang nakikita ko sa iyo.
Nandito siya!
Psst, hayun siya.
Sino?
Si Valentin.
Ano?
- Totoo ba? - Valentin.
- Valentin, hi. - Diyos ko! Anong sabi niya?
- Wala akong naririnig. - Shh!
Pakinggan mong mabuti.
Kakausapin kita mamaya.
Uminom ka ng isang tasang kape,
para magising ang diwa mo?
Siya nga pala, baka gabihin daw ang mga pulis bago dumating
kaya wala sinoman dito ang pwedeng umalis hangga't hindi sila dumadating.
- Ganoon? - A.
At habang naghihintay tayo, pwede muna tayong magkuwentuhan.
Tungkol saan?
Tungkol sa sinabi ng mga kasambahay na
pasado alas kuwarto nang harapin kayo ng kakambal ko.
At pagkatapos, isa-isa kayong ipinahatid sa inyong mga kuwarto.
Alas otso ng gabi, nagkita-kita ulit kayo para maghapunan.
Ibig sabihin, mayroong mahigit na tatlong oras
na walang nakakaalam ng mga galaw ninyo.
O, ano? Big Brother house ito?
Kailangan alam lahat ng gawin namin?
- Alam ko! - Oo.
Ay, para ka talagang echo ni Helga, 'no.
Alam ko!
Gusto ko nang maniwala na namatay ang kapatid ko
dahil sa mga bumanganga ninyo.
Ang galing!
Namatay ang kapatid ko na mayaman nang biglaan.
At natural lamang na magpa-imbestiga ako para kanya.
Lalo kung totoo ang sinasabi nitong Amoeba na ito.
Natulog lang ako sa kuwarto ko.
Nakita kong kausap mo si Valentin.
- Sa tingin ko, bandang alas sais iyon. - O?
Guni-guni mo lang iyon.
Sa dami ng ginto mo sa katawan,
imposible na guni-guni lang iyon.
Isa pa, hindi lang ako ang nakakita.
Nasa opisina ako ni Valentin.
At habang naghihintay sa kanya,
tinitingnan ko ang mga koleksyon niyang mga libro.
Kung hindi niyo naitatanong, mahilig akong magbasa ng libro.
Mahilig akong magbasa at magbasa ulit ng mga klasiko!
'Yong Great Gatsby. War and Peace.
Noli Me Tangere. All that jazz.
Madam…
Madam, pasensya na. Akin po kasi iyan, naiwanan ko.
Pasensya na.
Salamat po.
…'Yang ego mo, at makita
ang mga babaeng ginawa mong parang mga laruan!
Ang lalaking kagaya mo dapat kinakapon!
Sumosobra ka na talaga, Valentin!
Kaya…
nandoon ka.
- Ay! - Nakita mo 'yong nakita ko.
- Opo, madam. - Ay!
Kung ganoon…
ano ang pinag-awayan ninyo ni Valentin?
Ang sinabi mo sa amin, natulog ka maghapon.
Bakit kailangan mong magsinungaling sa amin?
Wala akong dapat ipaliwanag sa inyo.
Alam mo, kung hindi umamin si Lady H
na siya ang pumatay kay Valentin, iisipin ko
- na ikaw ang may gawa. - Tumahimik ka.
Walang hiya ka lang. Mas walang hiya ako.
Walang hiya agad?
Bawal bang magtanong?
- Dobleng walang hiya! - Tripleng walang hiya!
Walang hiya sa pang-apat na kapangyarihan!
Walang hiya sa pangsampung kapangyarihan!
Period! Walang burahan! Kandado!
Lunok susi. Tapos.
- Diyos ko! Ano iyon? - Hep!
Nilunok ko 'yong susi, ibig sabihin tapos na.
Aalis na ako.
Koronahan niyo na iyan!
Basta ako, wala akong itinatago.
E di…
Maaaring may mga pagkakaiba tayo, pero kilalang-kilala ko si Doktora.
Matagal na akong assistant nito.
Sobrang bruha, impakta,
makasarili, walang puso, walang kaluluwa, saksakan ng arte.
- Akala mo kung sinong donya. - Ay.
Pero, hindi marunong magsinungaling.
- In fairness! - Salamat!
Sa tingin ko.
Mga madam,
may nakalimutang lang pong banggitin si madam Helga doon sa kuwento niya.
Ay, talaga? Ano iyon?
Ano iyon?
Noong kinuha ko po 'yong naiwan kong libro doon sa opisina,
nakita ko po na nandoon din si madam Helga.
Madam?
Hawak niya po 'yong lalagyan ni Don Valentin.
Madam?
Pasensya na po, sa akin po kasi iyan.
Naiwan ko lang po dito.
Pasensya na.
- Diyos ko! - Naku, naku, naku.
Mawalang-galang na. Huwag kang mag-iimbento.
Kasi hindi ko naman hinawakan 'yong lalagyan ng gamot ni Valentin.
Pero, madam, iyon po talaga 'yong nakita ko.
- Putang ina! - Ay!
- Diyos ko! - Diyos ka, ha?
Diyos ka para diktahan ang buhay ko? Putang ina mo.
Ang bastos!
Miss Lilith, hindi ako minumura sa bahay namin.
- Parang gago si madam, e. - Shh.
Sandali, naguguluhan ako.
Hindi ba, umamin na si Lady H na mamatay-tao siya?
- Pero bakit ang daming guilty? Kasi? - Oo nga.
Sa totoo lang, iniisip ko na nagsasayang lang tayo ng oras.
Kanina pa tayo nagtatalo dito, e, umamin na nga si bakla.
- Bakla ka daw. - Bakla?
- Gaga, ikaw. - A! Ako?
Oo.
O, mahal ko!
Kung ayaw mong piratin ko 'yang langaw mo sa pisngi,
hindi ako bakla.
Naiiba ako. Hindi bakla.
Ang panghalip ko ay "sila" at "nila".
At higit sa lahat, may pangalan ako.
Okay. Pasensya na, Lady H.
Mx. Lady H sa iyo
at sa langaw mo sa pisngi.
Ay!
Okay. Tumahimik kayo.
Sino pa ang nagpunta sa opisina ni Valentin bukod kay Babet at Helga?
Bumalik ako sa opisina ni Don Valentin noong kinagabihan.
Bakit?
Bago mag-alas siyete ng gabi nakatanggap ako ng mensahe
galing kay Don Valentin.
Naiwan daw niya 'yong lalagyan ng gamot niya sa opisina.
Kaya hinatid ko sa kuwarto niya.
Valentin!
Mahal ko.
Nandito na ang mga gamot mo.
Valentin!
Kung naiwan nga ni Valentin ang lalagyan ng gamot niya sa opisina,
at gabi na noong naihatid iyon ni Lilith,
ibig sabihin, lahat kayo ay may pagkakataong pumuslit doon
at palitan ng laman noon ng lason…
tulad ng ginawa ko.
Kaya't ang konklusyon ko na lahat kayo…
ay mga suspek!
- Hindi ako. - 'Yan na naman tayo.
Pwede ba, tigilan na natin 'yong paglalarawan sa mga babae na mapaghiganti.
Oo, okay, naiintindihan ko na lahat tayo ay may isyu kay Valentin.
Pero wala tayong dahilan para patayin siya.
At sa totoo lang,
noong nalaman ko na pipili siya ng isa sa pakakasalan sa atin,
ayaw ko siyang mamatay.
Gusto ko siyang mabuhay at piliin ako.
- Ha? - Ha? Ikaw?
Kung may gusto akong mawala dito sa mundo, kayo iyon.
Ay, grabe siya.
Kasi lahat kayo, kompetisyon.
E, bakit parang mukha kang natatae?
Sandali, tapos na ba tayo dito?
Gusto ko nang maligo. Kanina pa ako init na init.
- Ako rin. - Mga madam, pasensya na po.
Huwag niyo po sana akong mumurahin,
kaya lang, ang lakas po kasi ng ulan kagabi,
naputol po 'yong sebisyo ng tubig saka kuryente.
Ano?!
Walang ilaw?
Walang kuryente?
Walang generator?
Okay, sige!
E di, magsayawan na lang tayo.
Kasi?
Isang maliwanag at maaraw na umaga!
Isang araw sa liwanag ng araw.
Ganito ko sinisimulan ang araw ko.
Isang oras na magiliw na pag-aalaga
nang alas otso ng umaga sa sikat ng araw.
Ito ang sikreto ko sa aking batang kutis.
Para lang nasa tabi tayo ng pool.
Diyos ko, Diva!
Kanina pa tayo nasa tabi ng pool,
na-sunstroke ka na yata.
Mawalang-galang na.
Nasa harap tayo ng swimming pool.
Hindi sa tabi. Tanga.
May punto siya.
Baka naman kasi iniisip niya na nasa gilid talaga tayo ng pool,
at iyon ang harapan.
Wala tayo sa harap!
'Yong kabilang banda, iyon ang harap!
Hay, naku. Kung iyon ang harap, nasa likod tayo,
hindi sa tabi.
Isipin niyo, oo nga,
baka naman kasi nasa tabi talaga tayo ng pool at iyon ang harapan!
Punyeta!
Ano? Mas malaki pa itong problema niyo sa swimming pool kaysa sa buong pandemya?
Ako na lang kaya 'yong swimming pool?
- Okay na? - O? Okay, okay. Oo na.
E, nasa tabi na tayo ng swimming pool!
Sandali, tumigil ka na diyan, ha. Kanina ka pa, e!
- Oo nga, e! - Tumahimik ka!
Ihagis niyo nga sa swimming pool iyan nang malaman niya kung nasaan tayo.
Oo nga, ngayon na!
Don Constantin!
Pwede ba tayong mag-usap?
Makakapaghintay ba iyan?
Magpapalit lang muna ako kasi may pazumba daw si Coco.
Nagagawa pa nilang magsayaw
pagkatapos ng nangyari kay Don Valentin?
E, iba-iba ng mekanismo ang mga tao, Lilith.
Sa pagkakaalam natin, baka nabigla pa sila.
Wow, ang galing.
Nakikita ko na mahal mo talaga ang kakambal kong si Valentin.
At ngayon hindi ako nagtataka kung bakit ikaw ang minahal niya.
Mabuti ang puso mo, Lilith.
Mabuti binuksan mo ang usapan tungkol sa pagkamatay ni Don Valentin kanina.
May nadiskubre kami ni Chiclet kagabi.
Na hindi lang panglason sa daga ang dahilan ng pagkamatay kundi…
cyanide.
Cyanide?
Opo, Don Constantin. Naging pink po kasi 'yong bangkay.
Isa po iyon sa malinaw na mga palatandaan na pagkalason sa cyanide iyon.
Hindi lang si Lady H ang nag-iwan ng lason sa lalagyan.
Kailangang malaman natin kung sino iyon.
Ano ang motibo, Lilith?
Hindi pa ba sapat na motibo 'yong 200 milyong na matatanggap ng bawat kerida
sa pagkamatay ni Don Valentin?
Lilith…
alam mo ang laman ng testamento ng huling habilin ni Valentin?
Ibig sabihin, alam mo rin na
'yong mga natitira niyang pera at ari-arian ay ipinangalan niya sa iyo.
Ibig sabihin noon ay magiging mayaman ka talaga, Lilith.
Sa katunayan,
ikaw ang may pinakamalaking motibo para patayin si Valentin.
Ikaw? Wala kang motibo?
Hindi ka nagalit noong nalaman mong walang iniwan sa iyo kahit isang kusing?
Hindi ko kailangan ng pera ni Valentin, Lilith.
Siya nga pala…
hayaan na lang muna natin na mga pulis ang mag-imbestiga
kung mayroon pa ngang ibang posibleng pumatay.
Pansamantala,
kailangan muna nating mag-ingat.
Gusto mo bang ikaw ang sumunod kay Valentin, Lilith?
Wala akong pakialam kung ayaw mag-imbestiga ni Constantin.
Walang pwedeng makapigil sa akin.
Miss Lilith, sinusuportahan ko naman po kayo dito.
Tama nga po itong naisip niyo na bumalik dito.
Ganito rin ang gagawin ni Siri.
Sinong Siri?
Iyon po 'yong nagsasalitang aso doon sa pinapanuod kong Sherlock Jr.
Nakakahanap po siya ng mga ebidensya
kapag bumabalik po siya sa pinagyarihan ng krimen.
Tapos nalulutas niya po 'yong kaso.
Wala na 'yong mga alahas.
Ito na lang ang iniwan nila.
Miss Lilith, pwedeng akin na lang po ito?
- Ano ba iyan? - Vibrator daw po. Gawa sa Tsina.
Kung nakita ko lang talaga lahat
ng mga nangyari dito kagabi,
mas magkakaroon ako ng ideya kung ano ba ang hinahanap ko.
Ay! Miss Lilith, nakuhanan ko po ng video.
- Talaga? - Opo. Lahat.
Grabe, Miss Lilith. Tawang-tawa ako sa mga madam, paano, tilian nang tilian.
Akala mo nanunuod ng concert ng BTS.
Parang mga tanga.
- Diyos ko. - Diyos ko! Buhay pa ba siya?
Ang hindi ko maintindihan,
sa pagkamatay ni Valentin, bakit…
bakit noong nagbukas ang ilaw,
nag-iba na ang posisyon niya sa sahig.
Miss Lilith?
Okay lang po kayo?
Nanunumbalik lang sa akin ang lahat.
Nahihirapan lang talaga akong tanggapin.
Halika na. Wala na tayong makikita dito.
Sige po.
Ano iyon?
Bakit po, Miss Lilith?
Ito 'yong nawawalang cuff link ni Valentin.
Grabe, Miss Lilith.
Wala talagang nakakaligtas sa asul na mata niyo, ano.
Pero paano nasuot ito dito?
Pakihawak nga.
Miss Lilith!
Alam niyo po bang may pinto dito?
Hindi! Ngayon ko lang ito nadiskubre.
Tingnan ko nga po.
Miss Lilith, may hagdaan doon sa dulo.
Miss Lilith, baka may multo diyan! Miss Lilith!
Grabe.
Walang sinabi ang Horror House ng Star City.
Ang tagal ko nang namamasukan dito, ngayon ko lang nalaman iyan.
Okay lang po kayo, Miss Lilith?
Ano pong ginagawa niyo?
Kailangan kong maamoy ang kili-kili niya.
Bakit po?
Dito nakasalalay ang katotohanan.
Sa kili-kili ni Don Valentin?
Huwag ka nang masyadong maraming tanong.
Tulungan mo ako.
Sige po.
Miss Lilith?
May putok po?
Hindi ito si Don Valentin.
Peppermint na may 24 na oras na proteksyon ang ginamit niyang deodorant.
Kaya pala may kakaiba akong
naramdaman noong yakapin ko ang bangkay kagabi.
Wala siyang amoy.
Pero bago kami naghiwalay kagabi,
amoy na amoy ko pa ang sariwang peppermint
na may amoy ng hinog na pipino at juniper berries.
Sigurado po ba kayo
sa sinasabi niyo, Miss Lilith?
- Amuyin mo. - Ay! Hindi na, Miss Lilith.
- Ayaw ko. Ayaw ko. - Kailangang maamoy mo para makumpirma mo.
Hindi. Okay na po. Okay na, Miss Lilith. Ayaw ko po. Ayaw ko po.
Pero kung…
kung hindi po ito si Don Valentin,
ibig sabihin…
May paraan pa
para mapatunayan natin ung si Don Valentin nga ito.
May balat sa puwit si Don Valentin.
Puwit naman ngayon, Miss Lilith?
- Miss Lilith, puwit naman ngayon? - Tulungan mo ako.
Teka lang po, sandali.
Hindi na natin nirespeto itong patay.
Tabi-tabi po.
Wala siyang balat!
Diyos ko.
Diyos ko!
Ang kinis!
Ano kayang sabon niya?
Hindi ito si Valentin!
Lilith?
O? Anong ginagawa niyo dito?
Sinilip lang namin si Don Valentin
ang tagal kasing dumating ng punerarya.
Akala ko mayroon akong nasabing mali.
Pasensya ka na sa bibig ko, ha.
Minsan walang preno.
Sanay na ako.
Wala kayong pinagkaiba ni Don Valentin.
Pinangungunahan ni Coco ang zumba sa labas.
Nakakaalis ng stress. Tara, samahan niyo kami.
Sige. Susunod ako. May…
aayusin lang ako.
Okay.
Isa! Dalawa! Tatlo! Apat! Lima!
- Ha, ha, ha. - Isa, dalawa, tatlo!
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito, walo!
Mga madam!
- Mga madam! - Ano ba iyan.
- May kuryente na po. - Ano naman?
Pwede niyo na pong gamitin ang jacuzzi at ang mga spa.
Uy! Uy! Uy!
Mga binibini, saan kayo pupunta?
- Ha? - Maliligo.
Kararating ko lang!
Ano ba kayo? Tara, mag-zumba!
Coco! Tara, mag-zumba!
Mga babae, ituloy natin ito!
Lima, anim, pito, walo!
Isa, dalawa, tatlo, apat! Isa, dalawa, tatlo, apat!
- Isa pa! Isa, dalawa, tatlo, apat! - Isa, dalawa, tatlo, apat!
Nitong mga nakaraang buwan,
maraming pumasok sa isip ko.
Nakita ko ang mga pagkakamali ko.
Kaya inimbitahan ko kayo dito.
Dahil gusto kong makabawi sa inyo.
Kung pagbibigyan ninyo ako.
Ang galing!
Akala ko namatay na ako at napunta sa langit!
Lumapit kayo sa akin!
Hindi na ako makapaghintay na ipagmalaki ka sa kanila.
Alam ko ang lahat ng nangyayari sa kanya.
Pasok!
At ngayong gabi rin na ito ay sisimulan ko ang aking pagbabago.
At nagpapaalam na ako.
Gusto kong magsimula ulit.
- Ay! - Ay!
Nakatayo ka lang diyan?
Miss Lilith, pinagsarhan niyo po ako ng pinto
kasi sabi niyo po gusto niyong mag-isip muna at mapag-isa.
Pasensya na, ha.
Matagal ka bang naghintay?
Ay, ayos lang po. Wala pang limang minuto. Okay lang.
Palagay ko alam ko na kung ano ang nangyari.
Pero kailangang siguraduhin muna natin na si Valentin ito at hindi si Constantin.
Ay, Miss Lilith,
sinalaula na po natin 'yong patay.
Hindi pa po ba sapat 'yong nawawalang balat sa puwit?
At saka 'yong amoy ng hinog na pipino at juniper berries?
May isa pang paraan.
Namamaga ang bibig ni Valentin kapag kumakain siya ng mani.
Ay, wow. Talaga po ba?
Sa dami ng babae niya sa mani pa talaga siya may allergy?
Bakit ikaw lang mag-isa ang nagsisilbi dito?
Hay, ang init.
Magmeryenda muna kayo, gumawa kami ng sandwich na may pipino.
- Don Constantin, para sa iyo. Madam. - Sandwich na may pipino. Paborito ko.
Para kay Don Constantin po ito.
- E, nahawakan ko na. - Iba na lang po ang kunin ninyo.
- Ito ang gusto ko. - Hindi po para sa inyo iyan.
- Gusto ko nga ito! - Madam.
- Madami pa, madam. Akin na po. - Ano ba?!
- Sige. Sige, Lilith, ibigay mo na sa kanya. - Akin na!
Dinagdagan ko kasi ng pipino iyan para sa inyo, Don Constantin.
A, ganoon?
Kapag sa kanya, dinadagdagan mo.
Pero kapag sa amin, tinitipid mo kami.
Oo nga, bakit ganoon?
O, babawiin mo pa?
- Magaling! - Magaling!
Miss Lilith, mayroon pa po akong sandwich na may pipino.
Dinagdagan ko po ng pipino.
Espesyal talaga?
Salamat, Chiclet.
Uy! Salamat.
Bigla akong na-inspire magpahinga
kasi ayaw na nitong mga binibini na ito ng isang round, e.
Iidlip muna ako.
Pagkagising ko, saka ko ito kakainin.
A, pero mas masarap po iyan kapag bagong gawa?
Okay lang naman, Lilith.
Hindi naman ako pihikan sa pagkain.
- Hoy, Lilith! - Ay!
Aminin mo sa amin.
Paano mo inakit si Valentin?
Ano ang una mong tinanggal?
Bra? Panty? O konsensya mo?
- Ha?! - Rub-a-dub-dub, isa pang walang hiya!
Sampu-sampu na kamng mga kerida,
nakikisawsaw ka pa.
Unang-una, sa biblia may sampung utos,
bawal makiapid sa lalaking may asawa.
Sana bago mo binuksan 'yong hita mo, nagsaliksik ka muna.
Hay, naku.
- Mga madam. - O?
- Makinig kayong mabuti, ha. - Okay.
Unang-una, hindi ako nagtanggal ng panty
dahil hindi naman ako nagpapanty.
Kaya pala amoy danggit!
Pangalawa, rub-a-dub-dub din sa iyo.
Hindi ako nakisawsaw.
Pangatlo, ayon sa pananaliksik ko,
hindi ako kerida kagaya ninyo.
Naging kami lang ni Valentin
noong namatay na ang asawa niya.
Kaya hindi tayo magkaka-level.
Saging lang kayo.
Banana foster sundae ako.
Mawalang-galang na.
Mascot na asul ang mata at walang panty.
Oo inaamin ko, saging lang kami
pero maghanap ka ng puno sa buong Pilipinas,
saging lang ang may puso.
- Tama! - Saging lang!
Sandali lang po, mga madam, na saging. Inaaway niyo na naman po si Miss Lilith.
Huwag na po kayong mag-away-away.
Kasi pare-parehas lang naman po kayong niloloko ni Don Valentin.
Hm!
Miss Lilith, sabihin niyo na po sa kanila kung ano 'yong nadiskubre natin.
- Ano iyon? - Ano iyon?
E, ano nga ba 'yong nadiskubre niyong dalawa?
Ano iyan?
Hindi patay si Don Valentin.
Ano?!
Buong gabi pinaniwala niya kayong kasama niyo siya sa dining hall.
Pero abala kayo sa pagbubukas ng regalo.
'Di niyo napansing hindi live na Valentin ang nagsasalita sa video screen.
Ang totoo, habang nakatuon ang atensyon ng lahat sa mga regalo,
pumuslit siya gamit ang sikretong daan papunta sa kuwarto niya.
Mula doon dumiretso siya sa silid ng pangbisita kung nasaan si Constantin.
Naniniwala ako na doon pinatay ni Valentin si Constantin.
O, uy!
Ang nakatutuwa kong kakambal.
Bakit nandito ka?
Akala ko ba nagsimula na ang hapunan?
Kapatid ko.
Minsan lang tayong magkita.
Kaya dapat lang na i-welcome ko ang iyong pagdating.
Sige.
Pagkamatay ni Constantin, dinala niya ito sa kuwarto.
At doon binihisan kagaya noong suot niya.
Pagkatapos, dinala niya ang bangkay sa dining hall.
At doon, ipinuwesto niya ang bangkay para madaling hilahin palabas.
Umaasa ako na nasiyahan kayo sa mga regalo para sa inyo, mga binibini.
Naiwan nang matagal sa opisina ang lalagyan ng gamot.
Sigurista si Valentin.
Malamang pinalitan niya ang lahat ng laman ng iyon.
Noong nagpanggap siyang nalason at hindi makahinga,
sinakto niyang babagsak siya kung nasaan ang pinto ng sikretong daan.
Alam niya ang eksaktong oras na ibinigay ko sa mga kasambahay
para ipasok ang birthday cake.
Iyon ang hinihintay niyang pagkakataon.
Dahil mamamatay ang mga ilaw.
Pagkapatay ng mga ilaw,
agad niyang hinila palabas ang bangkay
at pumasok siya sa loob.
Diyos ko!
Grabeng imahinasyon!
Alam mo, pwede kang manunulat ng talumpati ng mga politiko.
O kaya manunulat ng talumpati ng mga kandidato.
Pareho lang iyon.
Sa tingin niyo madali lang tanggapin
na akala ko kilala ko ang lalaking pakakasalan ko?
Mga madam, hindi po nag-iimbento si Miss Lilith.
Pinuntahan po namin 'yong bangkay ni Don Valentin.
Nakita po namin 'yong puwit. Glass-skin! Makinis, walang balat.
Wala?
Hindi iyon si Valentin kung walang balat na hugis itlog sa puwit niya.
Iyon nga lang daw 'yong pinagkaiba nila ni Constantin.
Ang dami pa nating sinasabi, 'yong balat lang sa puwit sapat na.
E di, ibig sabihin, hindi ko napatay si Valentin.
Pero bakit papatayin ni Valentin si Constantin? Walang dahilan.
Sa ngayon wala pong dahilan.
Pero ang sabi nga po ni Siri…
- Siri? - …Una, motibo,
- sunod ang pumatay. - Hmm?
Mas magiging malinaw po ang lahat
kung magiging malinaw din kung ano ang motibo ni Don Valentin.
Diyos ko, madali lang iyan!
Hanapin natin ang diary niya, sigurado akong nandoon lahat iyon.
Diary?
Sa katunayan…
Nabanggit sa akin ni Don Valentin minsan na mayroon siyang diary.
O, nakita niyo na?
- Wow. - Wow.
Miss Lilith, 'yong mga kerida parang nag-amok.
Tingnan mo 'yong ginawa nila.
Hoy, Lilith, saan ka ba galing?
Kanina pa kami naghahanap dito,
- wala naman kaming makitang diary. - Oo nga.
Naghalughog ako sa kuwarto ni Valentin.
- Wala ding diary doon. - Ano?
Diyos ko! Ano ang gagawin natin kapag nagising siya?
- Oo nga. - Oo nga.
Hintayin na lang natin ang mga pulis bago natin siya komprontahin.
- 'Di ba? - Ha?
Sandali! Sandali!
Kung totoo na siya ang pumatay sa sarili niyang kapatid,
naiisip niyo ba kung ano ang kaya niyang gawin sa atin?
Si Valentin.
Si Valentin ang pinag-uusapan natin dito.
Naiisip niyo ba? Babaero siya,
- pero hindi niya magagawang pumatay. - Oo nga.
E, bakit ba tayo nagpapakapagod na hanapin 'yang diary na iyan
bakit hindi na lang siya ang kausapin natin?
- Oo nga. - Siya talaga ang kakausapin natin? Siya?
O, ano? Sino ang kakausapin? 'Yong patay doon sa loob?
Sandali!
May sinasabi ang aking bolang kristal.
- Ano? - Hay, iyan ka na naman!
- Ano? - Ano na naman?
Wala daw diary si Valentin.
Walang diary!
Mayroon!
Nandito ang diary ni Valentin.
- Ano?! - Hindi totoo iyan.
Tine-text ni Valentin ang sarili niya.
- Ano?! - Ang effort niya.
Teka muna. Sandali. Basahin mo, ngayon na.
Huwag dito. Baka mahuli tayo ni Valentin.
Ito, nag-text siya tungkol sa birthday niya.
- Okay. - Sige.
Inimbitahan ko ang mga kabit ko sa birthday ko.
Nasasabik ako, marami akong sorpresa sa kanila.
E, 'di ba, parang Twitter iyan? Limitado lang ang bilang ng karakter?
Pero kasi 'di ba, iyan 'yong paboritong gamitin ng mga matatanda
kasi madali gamitin.
Hoy! Sandali. Ito?
Ito ba ang sinasabi mo, ha?
Para lang sa kaalaman mo,
ang Twitter, ha, 140 na karakter.
E, ito, 459.
O, sinong matanda ang sinasabi mo?
Alam niyo, parang imposible yata na ilagay ni Valentin diyan
- 'yong motibo niya sa pagpatay. 'Di ba? - Oo nga.
Dahil sa isang sikreto,
kaya ko planong patayin
- si Constantin sa birthday ko. - Talaga?
- Sinabi niya talaga iyan? - Diyos ko.
Tarantadong iyon. Patingin nga ako niyan.
Patingin nga.
- Bakit kaya? - Sige, basahin mo.
- O? - O?
Tatlumpung taon na ang nakararaan,
pinlano namin ni Constantin na patayin si papa.
Para makuha ang mana namin.
Pero naduwag si Constantin.
Ako ang nagtuloy ng plano.
Binigay ko pa rin ang bahagi ni Constantin para hindi siya magsalita.
Pero noong pandemya, nagbago ang pagkatao ni Constantin.
Naging relihiyoso.
Pinipilit niyang umamin ako sa ginawa kong pagpatay kay papa.
Ayaw kong makulong. Kaya pinatay ko siya.
"Kaya pinatay ko siya"?
Nawalan ng space.
Masama ang aking nararamdaman!
Akin na iyan!
- Bida-bida ito, e! Binabasa ko na, e. - Oo nga.
- Shh. Makinig kayo. - 'Di ko marinig. 'Di ko marinig.
Pero palalabasin ko, ako ang pinatay.
At aakuin ko ang pagkatao ni Constantin.
Ay, grabe naman pala!
Sa ganitong paraan ay matatakasan ko ang pananagutan kong krimen kay papa.
Kabilang na ang gagawin kong pagpatay sa sarili kong kapatid.
Kahit na mabulgar ang aking sikreto, hindi ako makukulong
dahil patay na ako sa mga mata nila.
Magpaplanta ako ng lason sa mga gamit nina Babet at Helga
para sila ang palabasing mga mamamatay-tao.
Sandali muna. Bakit ako?
Bakit kami?
Dahil nang i-FLAMES ko ang mga pangalan namin,
silang dalawa ang lumbas na kaaway.
- FLAMES? FLAMES talaga? - Anong ibig sabihin?
Ang lakas maka-elementarya. Sandali lang. Sandali lang, hayop siya.
- Sandali, saan ka pupunta? - Hahanapin ko 'yong lason na iyan.
Ay! Sasama ako.
- Letseng FLAMES iyan! Naniwala ako diyan! - O, bakit?
Naniwala ako na bagay kami ni Valentin!
F para sa forever!
Diyos ko.
- Hanga ako sa iyo. - Hoy, gaga!
Walang forever sa FLAMES!
F ay para sa friends, walang forever!
Iyon 'yong sinabi sa akin ni Valentin.
Ibig sabihin…
niloko niya lang ako?
"Niloko niya lang ako?" Ang sarap butasan ang baga nito, e!
Ngayon mo lang naisip iyan?
Girl, ituloy mo iyan.
- Kumukulo ang dugo ko. - Ito na.
Inilipat ko ang karamihan ng pera ko sa pangalan ni Lilith.
Ano?
Madaling paikutin ang babaeng iyon.
Mapapaibig ko siya bilang si Constantin
at babalik din sa akin ang lahat ng yaman.
- Aw. - Ow?
Sinabi niya iyon?
Hindi ganyan ang Valentin na kilala ko.
Paanong 3310 talaga iyong diary niya hindi naman N95.
Sabagay.
- Siya iyan! - Hmm!
Kinain niya 'yong sandwich na may pipino!
- Ha? - Ibig sabihin siya talaga si Don Valentin!
- Kasi? - Inaatake na siya
ng allergy ngayon kaya hindi siya makapagsalita
nilagyan namin ng mani 'yong sandwich!
Valentin, bakit?
Buong akala ko, mahal mo ako.
Iyon pala gagamitin mo lang ako para sa napakasama mong plano.
Hmm…
Huwag ka nang magsinungaling!
- Oo nga! - Alam na namin ang lahat!
Nabasa namin ang diary mo!
Sinungaling ka!
Sobrang kapal ng mukha mo!
Ang kapal!
Sabi mo ako lang!
- Walang hiya! - Demonyo!
Diyos ko.
Lilith! Tama na!
Hindi.
Hmm!
Lilith!
Siya…
Lilith?
Diyos ko.
A, Miss Lilith?
Tumawag po sa akin 'yong punerarya.
Malapit na daw po sila.
Pati po 'yong mga pulis.
A, Miss Lilith, naghanda po ako ng tsaa at tinapay nasa breakfast room na po.
Baka gusto niyong magmeryenda?
Susunod ako.
Sige po.
Huwag kang gagaya sa akin.
Ipangako mo sa akin, Lilith.
Kapag nagmahal ka…
magtira ka para sa sarili mo.
Salamat, ha?
Hindi ko siguro natagalan ang mga panloloko sa akin ni Valentin
kung wala ka sa tabi ko.
Charo…
Mga binibini,
gusto ko lang humingi ng tawad
sa naging pakikitungo ko sa inyo.
Masyado akong nadala ng matinding emosyon
at kagustuhan na maging asawa ni Valentin.
At dahil doon, humihingi ako ng tawad sa inyong lahat.
- Patawarin niyo ako. - Patawarin niyo ako.
Patawarin mo ako, Magenta.
Ay! Diyos ko! Ang patay, tabi-tabi po.
Mga madam, nandito na naman po kayo. Ano pong ginagawa niyo dito?
Baka gusto niyo ng tsaa at tinapay? Gusto niyo na?
Wasak na wasak 'yong mukha niya.
Gusto sana naming siyang makita sa huling pagkakataon pero…
hindi sa ganitong lagay.
Pasensya na. Mawalang-galang lang po, ano. Tanong lang.
Minahal niyo talaga ito?
A, ibig kong sabihin, si Don Valentin? Minahal niyo po talaga?
Mahirap tanggapin.
Alam kong gago si Valentin, pero…
hindi ko alam na sukdulan pala siya nang sama.
Pero sa kabila ng kagaguhan niya
naging masaya naman tayo sa kanya kahit papaano, 'di ba?
Oo.
Ay! Mga madam, may suhestiyon ako.
Bakit hindi na lang si Don Constantin ang tingnan ninyo?
Nandoon lang iyon sa kuwarto.
Tutal magkamukha naman sila.
Gusto niyo ba?
Tara!
Ito po siya, mga madam.
Bakit ganyan ang ayos niya?
Ay naku, mga madam. 'Di na namin naibalik sa tamang puwesto kanina
bigla po kasing dumating si Don Valentin, e.
Pero grabe,
ang kinis talaga ng puwit, 'no.
Halika, tulungan niyo akong ibalik 'yong pantalon niya. Dali.
- Ano ba iyan. - Sige po.
Hayan, madam. Hayan.
Medyo masikip.
Ay.
Aray! Aray! Aray!
Ay, pasensya na.
Bakit?
Teka?
Akala ko ba si Constantin ito?
Pero, mga madam, kung may balat talaga siya na hugis itlog sa puwit,
ibig sabihin, si Don Valentin talaga ito simula pa lang.
Iniisip niyo ba ang iniisip ko?
Iniisip niyo rin ba, mga madam?
Na ang hot talaga ng puwit ni Don Valentin, 'no?
Grabe, ang kinis.
Kung ito si Valentin,
at 'yong kakambal niya patay na rin,
ibig sabihin may dapat may managot sa pagkamatay nila.
- Lilith! - Si Lilith!
Kanina ka pa namin hinihintay.
- Kumain ka muna ng tinapay. - Lilith, ito, o.
Heto.
Salamat. Salamat talaga.
Salamat.
Hindi, Lilith.
Kami ang dapat magpasalamat sa iyo.
Oo.
Lilith, kung hindi dahil sa iyo,
hindi namin malalaman ang totoong pagkatao ni Valentin.
Totoo iyon.
At saka sa totoo lang, nagbulag-bulagan din tayo
- sa mga pangako ni Valentin, 'di ba? - Tama.
Totoo.
Ako man ay nahihiya sa inyong lahat
dahil hindi ko man lang nahulaan ang pumatay.
Pero huwag kayong mag-alala, mayroon pang susunod.
Pangako, gagalingan ko na.
- May tsansa pa naman. - Pinapatawad na kita.
Hindi naman natin kasalanan kung ngayon lang tayo namulat.
Ang importante ay hindi na tayo magpapabulag sa mga taong kagaya nila.
- Tama! - Tama!
Magaling, magaling, magaling!
- Ano? Ano ito? - Ha?
Kung may magaling mambulag dito,
hindi si Valentin iyon.
- Kundi ang babaeng iyan! - Ha?
- Ha? Paano? - Ito?
- Madam? - 'Wag mo ako tawaging madam!
'Yong tanong ko ang sagutin mo!
- Wala pa kayong tinatanong. - Oo nga, wala ka pang tanong.
- Ano na naman? - Naniwala kami na gaya naming lahat,
minahal mo si Valentin!
Hindi ba?
Paano mo nagawa ito, Miss Lilith?
Sobrang tinitingala pa naman kita.
Kasi hindi ka gumagamit ng daliri kapag sinusukat mo 'yong tubig sa sinaing.
- Hindi ko maka-relate. - Minamata-mata mo lang.
- Ang husay, ha. - Pero niloko mo ako, Miss Lilith.
Niloko mo kami.
Ano bang pinagsasabi mo?
Chiclet…
- Ano bang pinagsasabi niyo? - Oo nga.
Nadiskubre po namin na 'yong balat na hugis itlog sa puwit ni Valentin…
Na pinaniwala tayong si Don Constantin…
Pero ang totoo, si Valentin talaga iyon!
Si Valentin?
Na pinaniwala tayong si Constantin…
Dahil wala siyang balat na hugis itlog sa puwit…
Pero mayroon, kasi si Valentin talaga iyon!
- Ha?! - Si Valentin?!
Na pinaniwala talaga tayong si Constantin…
Na noong una akala natin siya si Don Valentin…
Sandali. Sandali. Paulit-ulit? Naintindihan na namin.
- Ako, parang hindi pa. - Diyos ko.
Kausapin mo nga kami, Lilith…
babae sa babae.
Lagi na lang tayong niloloko ng mga lalaking iyan.
Hindi ba pwedeng kahit ngayon lang maging totoo tayo sa isa't isa.
Pakiusap, Lilith.
'Di ba, pinatay mo sila dahil sa pera?
- 'Di ba, dahil iyan sa pera? - Mukhang pera!
Walang hiya!
Ipinatawag ko kayong lahat
dahil may gusto akong ikumpisal.
Ano ito baliw? Kanina pa kami nandito, o.
Para maintindihan niyo kung ano ang ginawa ko.
Kailangang malaman ninyo kung gaano kahalaga si Charo sa akin.
Ang asawa ni Valentin?
Si Charo?
Nagsimula ang lahat…
Shh.
Ano?
Ano bang tinitira niya? Pahingi nga.
- Kinabag lang yata ako. - Diyos ko.
Pwede na ba akong magsalita?
- Ganito kasi iyon. Ganito ang nangyari. - Ano?
Ano?
Biente anyos pa lang ako noon
noong unang mamasukan ako dito sa mansyon.
Ulila, walang pamilya.
Pero hindi ako itinuring na iba ni Charo.
- Aw. - Sandali!
Totoo bang nagkaroon kayo ng relasyon ni madam Charo?
Kaya ba ganyan kalaki ang galit mo kay Don Valentin?
- Magkaibigan lang kami. - 'Yong totoo?
Basta! Basta!
Nagkakaintindihan kami.
Charo!
Bago siya namatay,
may isa siyang bilin sa akin.
Ihiwalay mo lagi,
ang de color sa puti.
Iyon talaga 'yong bilin mo?
Pagbayarin mo sila.
Singilin mo sila…
para sa akin.
Cha…
Charo!
Mula noon,
binuo ko sa isip ko ang isang plano.
Isang gabi na hinding-hindi malilimutan ni Valentin.
Madaling akitin ang isang matandang…
…walang mapuntahan dahil lockdown.
Hindi nagtagal, nakuha ko ang loob niya.
Ako ang kumumbinsi sa kanya na imbitahin kayong lahat,
at si Constantin,
sa kaarawan niya.
Simula pa lang, simple na ang plano ko.
Papalitan ko lang ng mga lason ang mga gamot niya.
Pero…
dinamay mo rin si Constantin?
Dahil mas masahol pa siya kaysa kay Valentin!
- Ha? - Noong mga bata pa sila,
nagpanggap siyang si Valentin
para sipingan sa kama si Charo.
- Diyos ko! - Alam ito ni Valentin!
Pinaglaruan ko lang sila ngayon kung paano nila pinaglaruan si Charo noon.
'Yong binasa mo sa aming diary ni Valentin,
hindi ba totoo ang lahat ng iyon?
Ibig sabihin, ikaw din ang naglagay ng lason sa kuwarto namin ni Babet?
Oo?
Oo.
Ano ba iyan?!
Pinlano ko ang lahat nang mabuti.
Dahil gusto kong pagbayaran ni Valentin at Constantin ang kahayupan nila!
Noong ihatid ko 'yong lalagyan ng gamot sa kanya,
puno na iyon ng lason.
Alam kong oras na umepekto ang lason,
iisipin niyang inaatake siya ng asthma.
At susubukan niyang bumalik sa kuwarto dahil nandoon ang mga gamot niya.
Habang walang nakatingin,
binago ko ang posisyon niya.
May ilang bagay akong ginawa
para mapaniwala kayong hindi si Valentin ang namatay.
Binago ko ang deodorant niya.
Walang amoy,
sa halip na peppermint na may amoy
ng hinog na pipino at juniper berries.
Hindi ko rin ikinabit ang isa sa cuff link niya.
Iniwan ko ito sa pagitan ng sikretong daan…
para kunwari ay madiskubre ko oras na bisitahin ko ang lugar kasama si Chiclet.
At ang pinakaimportante,
itinago ko sa pamamagitan ng makeup ang balat ni Valentin.
- Kaya pala. - Sandali, mayroon akong 'di maintindihan.
Si Valentin ang may allergy sa mani, 'di ba, hindi si Constantin?
Pero noong lusubin tayo ni Constantin sa hardin
bakit parang hindi siya makapagsalita?
- Oo nga. - 'Di ba?
Naaalala niyo
noong huli akong dumating sa opisina ni Valentin
para tulungan kayo sa paghahanap ng diary?
O?
Dumaan muna ako sa kuwarto ni Constantin.
Nilagyan ko ng Super Glue ang mga labi niya. Mga sampung ulit.
Saka ko kinuhanan ng video ang sarili ko.
Dahil iyon ang ipinakita ko sa kanya para magwala siya sa galit.
Nabasa naming lahat ang diary mo!
Sa kaguluhan, walang nakapansin sa inyo na ibang cell phone ang gamit ko.
Ikaw ang pumatay.
Mamamatay-tao!
Sinungaling!
Ako!
Ako ang may sala!
Bongga.
Tinupad ko lang ang pangako ko.
Gusto kong pagbayarin ang mga taong gumawa ng panloloko at kahayupan kay Charo.
Kapag dumating ang mga pulis ako ang haharap sa kanila.
Handa akong pagbayaran ang lahat ng ginawa ko.
Tingnan ninyo ang ginawa sa atin ni Valentin.
Ginawa tayong mga manika na nakatali sa kamay niya.
Kung ano-ano ang ginawa natin sa mga sarili natin para mapansin.
Pinagsasabong tayo!
Tigilan na natin ito!
Lilith, salamat sa pagsasabi ng katotohanan.
Kung makukulong si Lilith…
dapat ako din.
Ininom din ni Valentin ang lason na inilagay ko lalagyan ng gamot niya.
May aaminin din ako.
Noong makita ako ni Chiclet na hawak 'yong lalagyan ng gamot,
tama 'yong hinala niya na naglagay ako ng lason doon.
Alam ko naman na hindi ako ang pipiliin ni Valentin.
Pero 'di ba,
ayaw mong makipag-agawan kay Valentin kaya ayaw mong gumaya sa mga kerida?
Sinabi ko lang iyon para mayroon akong kaunting dignidad.
Alam niyo ba kung anong pakiramdam nang tumatandang kerida?
Paulit-ulit niyang ipinamukha sa akin na hindi na ako sapat.
Ano sa palagay ninyo ang nararamdaman ko?
Ako ang pinakauna sa inyong lahat.
At ako rin ang pinakauna niyang pinagsawaan,
paulit-ulit niya akong pinagpalit.
Akala ko espesyal ako
kasi…
ako lang ang nakapagbigay ng anak sa kanya.
Pero wala palang ibig sabihin sa kanya iyon.
Wala talaga.
Kahit isa sa atin walang ibig sabihin sa kanya.
Dahil anong klaseng lalaki ang magpapatawag
ng pagtitipon ng mga kerida niya para ipahiya lang sila?
At anong klaseng lalaki ang ihaharap ang babaeng pakakasalan niya…
para kamuhian ng mga keridang ibinasura niya?
Hindi sapat ang pagmamahal natin sa kanya.
Hindi.
Kung tutuusin, sobra-sobra ang pagmamahal natin.
Hindi lang niya binigyan ng halaga.
May aaminin sana ako sa inyo.
Bago ako makita ni Helga na kausap si Valentin…
Ang totoo niyan, galing ako sa opisina niya.
Ha?
Naglagay ako ng lason sa lalagyan ng gamot niya.
- Ikaw din? - Ginawa mo din iyon?
Alam niyo kung tutuusin, sa dami na ng lason na nainom ni Valentin…
lahat tayo ay pwedeng maakusahan sa pagpatay sa kanya.
Lahat tayo ay may kanya-kanyang rason sa paghihiganti.
Totoo man 'yang sinasabi mo,
hindi paghihiganti ang ginawa natin.
Kundi paghihimagsik.
Tama.
Kung mayroon man akong pinagsisisihan ngayon,
iyon 'yong sakit na naidulot ko sa asawa ni Valentin.
Naisip niyo ba 'yong nararamdaman niya, 'yong pinagdaanan niya
sa tuwing may bago na namang kerida si Valentin?
Kapwa natin babae, sinaktan natin.
Namatay siya hindi lang dahil sa sama ng loob
kay Constantin at kay Valentin,
kundi sa hirap na dinanas niya nang dahil sa atin.
Aura?
Ano na naman?
Iyan na naman.
- Nandito siya. - O?
- Saan? - Sino?
Nandito si Charo.
Saan?!
Nakikinig siya sa mga sinasabi natin.
Gabi na, nandito na iyon.
Mayroon ba kayong mensahe para sa kanya?
Dear, Charo!
Kung talagang nandito ka,
magparamdam ka sa amin!
Aura, tama na!
Dear, Charo…
kung talagang nandito ka,
magpakita ka para maniwala sila sa iyo!
Sandali! Sandali! Sandali!
Huwag na, pakiusap.
Pero…
bago siya mawala,
pwedeng pakisabing patawarin niya ako.
- Ako rin. - Ako rin. Sabihin mo.
- Sabihin mo, rest in peace! - Shh! Shh!
Ano?
- May sinabi siya. - Ano?
- Anong sabi? - Anong sabi niya?
Putang ina daw nating lahat!
Aray.
- Pero pinapatawad na niya tayo. - Aw.
- Salamat, Charo. - Charo, pasensya na talaga.
Nakikita mo ba siya? Nasaan ba siya?
Tumigil ka na. Ikaw.
Kanina ka pa, e.
Lilith…
kapag dumating ang mga pulis…
ano ang gusto mong sabihin namin?
Ano?
Isa lang.
Kapag dumating sila,
sasabihin natin na…
…sa wakas…
malaya na tayo.