SERIAL JEST FIKCJĄ I W ŻADEN SPOSÓB NIE JEST POWIĄZANY
Z PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI, MIEJSCAMI, OSOBAMI I ORGANIZACJAMI
Wiesz, czemu tak skończyliśmy?
Kim Doosik.
To przez niego.
Kim Doosik.
Więc wiesz.
Oddaj mi akta.
Do środka.
Niezły strzał.
Jesteś nadczłowiekiem?
Masz niezwykłe zdolności.
Prawie padłem trupem.
Masz szczęście.
Miałem założony tłumik.
Zostałem elitarnym wojownikiem dzięki umiejętności strzelania.
Hej.
Powiedz coś.
Opowiem ci coś o sobie.
Chcesz posłuchać?
Nic ci nie jest?
Tak.
Dziękuję, pani Lee.
Tu jest niebezpiecznie. Ewakuujcie się.
Kisoo, natychmiast opuść szkołę.
A pan?
- Idź. - Panie Choi, to niebezpieczne.
Uciekaj.
Idź już.
Natychmiast.
Co do…
Kisoo.
Ja…
- Przyszłam po kartę pamięci. - Cicho.
Boję się.
Bądź cicho.
Nie płacz.
Sytuacja jest niebezpieczna.
Nie mogą nas znaleźć.
Bądź cicho, mówię poważnie.
Przestań płakać, dobrze?
Jak się tu dostałaś?
Jak wy dotarliście aż tutaj?
Gdzie moi żołnierze?
To ja tu zadaję pytania.
Gdzie są moi żołnierze?
Dwóch zabiłam.
Jest niezła, ale co z tobą?
Tak przy okazji.
Przypominasz mi kogoś, kogo znałem.
Masz ojca, prawda?
Ojca?
Tak.
Kim Doosik.
Kim Doosik?
Kim Doosik…
Co się z nim stało?
Kim Doosik, kryptonim Moonsan.
Najbardziej elitarny czarny agent ANSP.
Wkrótce otrzyma ściśle tajne zadanie.
NIEZWYKLI
Gdzie są wszyscy?
WEZWANIE POMOCY
Tam! Szybciej!
- Łapać go! - A to drań!
Tam!
Tędy!
Giń!
Cholerny draniu! Giń!
Jest tam!
Tam!
Jest tam!
Ty pieprzony draniu!
- Umieraj! - Giń, draniu!
Nie wchodź tam.
Nie powinieneś móc mówić.
Proszę.
Nie wchodź tam.
Muszę zabić witalne punkty.
Zostało mało czasu.
Ratuj tych, którzy przetrwają.
Proszę…
ODCINEK 18: PÓŁNOC I POŁUDNIE
Nie możemy siedzieć bezczynnie.
Jeśli Południe ich ma, my też musimy ich mieć.
Przeszukaj każdy kąt.
Wykonaj swoją misję
i odpłać republice.
Tak jest.
Pomogą ci moi agenci z Departamentu Bezpieczeństwa.
Będą mnie osłaniać?
Hej!
Zapomniałeś już, dlaczego nie masz podwładnych?
Miej silny umysł, inaczej twoja śmierć pójdzie na marne.
Zrozumiano?
Ukończ misję za wszelką cenę.
Tak jest.
Pamiętaj.
Ofiary są nieuniknione.
ROK 1995, GÓRA SURI
Towarzysze, jesteście potencjalnymi kandydatami na nadludzi,
którzy wytrzymali ciężki trening.
Staniecie się nadludźmi, jeśli ukończycie ostatni test.
Nie mamy czasu, by czekać, aż wasze zdolności się obudzą.
Nawet w tym momencie
południowokoreańscy dranie knują spisek.
Śmierć w bitwie to zaszczyt dla wojowników.
Życie w upokorzeniu…
jest gorsze od śmierci.
Przejdźcie przez wrota śmierci.
Odrodźcie się jako nadludzie.
Jeśli zaliczycie ten test,
staniecie się elitarnymi wojownikami naszej wspaniałej republiki.
Niech żyje Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna!
- Niech żyje KRLD! - Niech żyje KRLD!
Chrońmy ludzi!
- Chrońmy ludzi! - Chrońmy ludzi!
Skaczcie,
towarzysze.
Skaczcie!
Mamo…
Mamo.
Zejdź na ziemię.
Czemu nie schodzisz?
Złaź!
Moi towarzysze, którzy ze mną trenowali…
wszyscy nie żyją.
To miała być rekrutacja do Głównego Biura Straży.
Chciałam tylko zostać strażnikiem
i utrzymać rodzinę,
by nie głodowali.
Chcesz żyć?
Przeżyjesz, jeśli zostaniesz elitarnym wojownikiem.
Posłuchaj.
Ja nie chcę…
być elitarnym wojownikiem!
To nie trening.
Ile razy to robiliście?
Ilu już zginęło?
Nie zginęli na próżno.
Co masz na myśli?
Nazwiska poległych żołnierzy trafiły na tablice honorowe.
Republika okazała im szacunek.
Szacunek?
Nie potrzebuję go.
Ja tylko…
chcę żyć.
Jeśli uciekniesz, będziesz zdrajcą.
Zdrajcy…
zostają straceni.
Jeśli zostaniesz zdrajcą,
co spotka twoją rodzinę?
Zejdź na ziemię.
ROK 2003, OPERACJA „SAD”
Odwrócę ich uwagę od frontu.
Ucieknij z Bongseokiem tyłem.
Chodź z nami.
Przyszli po nas w środku nocy.
To znaczy, że już o nas wiedzą.
Nie uciekniemy razem.
Mimo to chodź z nami.
Pewnie nie znają zdolności Bongseoka.
Nie mogą się dowiedzieć,
że jest taki jak ja.
Nie pozwolę…
żeby nasz syn przeżył to samo.
Pod żadnym pozorem nie możesz nikomu powiedzieć.
Ukryj go gdzieś.
Nie martw się.
Znajdę was.
Teraz.
Idź.
Znowu mnie wykiwałeś.
WIEDZA TO NASZA SIŁA
Odmawiam.
Nie masz prawa odmówić.
Jeśli postanowię inaczej,
powstrzymacie mnie?
Nie żartuj sobie, dupku.
Myślisz, że nie odbiorę ci broni?
Naprawdę mam cię zabić?
Nie schwytali cię bez powodu.
Kto mógł cię powstrzymać?
Dobrze o tym wiesz.
Twoja żona i syn nie mogą wiecznie uciekać.
Dobrze ich ukryłeś?
Raz cię znaleźliśmy. Możemy to powtórzyć.
Jeśli mnie zabijesz,
Interpol zacznie cię ścigać za zabicie
urzędnika Agencji Bezpieczeństwa Narodowego.
Jak daleko rozniesie się wieść?
Udało nam się ciebie znaleźć.
Północy też się uda.
Będą cię ścigać do skutku.
A jeśli nie ja, to kto ochroni twój żałosny tyłek?
Masz wybór.
Podejmiesz się misji albo będziesz wiecznie uciekał.
Dlaczego ja?
Tylko ty znasz to miejsce.
Uznaj to za kolejną rundę.
Obiecuję, że to twoje ostatnie zadanie.
Tu jesteś.
Słyszałem, że strzelasz tak, żeby nie zabić.
Więc to prawda.
Kopę lat, Kim Doosik.
Pamiętasz mnie?
Darowano mi życie,
bo byłem nieugięty.
Myślisz, że okazałeś mi litość?
Mówiłem, żebyś tam nie wchodził!
Chciałem tylko ocalić
naszego przywódcę.
Wszyscy, którzy tam wtedy byli,
moi towarzysze, zwierzchnicy i podwładni!
Wszyscy zostali straceni.
Co cię łączy z Kim Doosikiem?
Jesteś jego żoną?
Rozumiem.
Kim Doosik zjawił się w 1994 roku.
On mi to zrobił.
Włamał się do pałacu prezydenckiego.
Starł nas na miazgę.
Opowiedz mi o Kim Doosiku.
Jasne.
Później Kim Doosik powrócił.
W 2003 roku
znowu się pojawił.
Wiedzieliśmy, że wróci.
Schowaj się.
Kim Doosik?
Znasz mojego ojca?
Ile masz lat?
Dawno go nie widziałeś, prawda?
Znasz go czy nie?
Tak. Schwytałem go.
Schwytałeś go?
Co to…
Co to znaczy?
Nie rozumiesz po koreańsku?
Powiedz mi.
Zmuś mnie.
Mów!
Przebudziłeś swoje umiejętności.
Potrafisz złagodzić wstrząs po ciosie.
Wdałeś się w ojca.
Prędzej w mamę.
Huisoo!
Ściśnij ją koniuszkami palców, żeby mieć jak najszerszy chwyt.
Wyciągnij nogę w ten sposób. Miednica i ramię.
Tupnięcie! Krok, o tak.
I rzut!
O tak.
- Znasz boks, prawda? - Tak.
Rzucanie piłką w piłce ręcznej przypomina uderzanie pięścią.
W boksie to podstawowa pozycja.
Żeby zadać cios, obracasz się w ten sposób i uderzasz.
- Cios. - Dobrze.
W porządku. Spróbuj.
Zamach.
- Tupnięcie! - Tupnięcie!
Teraz!
Rzut!
Co do…
Nie jesteś nim?
Jednak jesteś.
Kim jesteś?
Młody jesteś i szybki.
Dokąd się wybierasz?
Szybkość to nie wszystko.
Idź.
Sprawdzę, co z towarzyszami.
Znajdź nauczyciela i dokumenty.
Tak jest.
Kwon Yongdeuk.
Wejdź tu żywy!
Nie odczuwaj bólu.
Przeżyją tylko ci, którzy go pokonają.
Tylko ci, którzy nie czują bólu,
mogą zostać elitarnymi wojownikami!
Jestem elitarnym wojownikiem,
który nie czuje bólu.
Nieważne.
Idź.
RODZIELNIA ELEKTRYCZNA
Nic ci nie jest?
Co tu robisz?
Wciąż nie znalazłeś drogi?
Jang Juwon.
Potrzebuję cię.
Musimy…
chronić nasze dzieci.
Tak.
Republika…
z pewnością odda ci szacunek.
Załóż okulary przeciwsłoneczne.
Napisy: Mariusz Bansleben