SERIAL JEST FIKCJĄ I W ŻADEN SPOSÓB NIE JEST POWIĄZANY
Z PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI, MIEJSCAMI, OSOBAMI I ORGANIZACJAMI
ROK 1990, ULSAN
KLUB NOCNY GUKBINGWAN
KLUB GUKBINGWAN NAJWIĘKSZY W ULSAN
Przyszedł Powtór!
Wrócił pan!
- Dzień dobry! - Witamy!
Co tak długo?
Znowu się zgubiłeś?
No dawaj, gnojku.
Masz, zajmij się tym.
Chodź tu!
Wszyscy zginiecie, jebane gnoje!
Z drogi.
Masz jakiś problem?
Zjeżdżaj.
Spójrzcie na tego klauna.
Wszystko, co miałem, to silne ciało.
Ale było o wiele za silne.
Zdecydowałem się wykorzystać je w najłatwiejszy sposób.
Ludzie nazywali mnie Potworem.
NIEZWYKLI
MAKSYMALNA KARA ZA JAZDĘ PO PIJANEMU
Słucham?
O Boże.
Wszystko w porządku?
ODCINEK 10: POTWÓR
Hej.
To jakieś szaleństwo.
To byłeś ty?
Próbowałem przemówić do rozsądku wieśniakom z Pohangu,
ale pewien uparty drań nie odpuszczał.
Co to?
Przeniesienie własności klubu nocnego.
Podpisz.
Naprawdę myślisz, że możesz mnie zastąpić?
Podpisz.
Myślisz, że to koniec?
Podpisz.
Wy, wsioki, powinniście łapać sajry w Pohangu.
Jak śmiecie wlec swoje żałosne tyłki do Ulsanu?
Kto uderzył pierwszy?
Nie ty nas tu zaciągnąłeś?
Co ty pieprzysz?
Dobrze o tym wiesz.
Nędzna kreaturo.
Ty draniu.
Masz tupet. Chcesz, żebym cię pozbawił woreczka żółciowego?
Na co ci on?
Co?
Mam go wyjąć i ci pokazać?
Pokaż.
Gdzie mój woreczek?
Tutaj?
Jesteś człowiekiem?
Czym jesteś?
Podpisz.
Jesteś jakimś potworem.
Zgadza się.
Co?
Podpisz.
UMOWA O PRZENIESIENIE WŁASNOŚCI
ZGADZAM SIĘ NA PRZENIESIENIE WŁASNOŚCI OSOBIE PONIŻEJ
ZBYWCA: JEON JAESUNG NABYWCA: KIM GWANGJIN
Proszę bardzo.
- Dziękujemy, szefie. - Dziękujemy.
Hej.
Szefie, powinien pan otworzyć sklep z nożami.
Trochę zaboli.
O matulu.
Wszystko w porządku?
Tak.
Szef dał mi auto,
żebyśmy pojechali do sauny i zjedli wytworną kolację.
Zapomnij o saunie.
- Hej. - Tak?
Chłopaki mogą prowadzić.
Czemu zawracasz sobie tym głowę?
Bo chcę.
Jestem pana prawą ręką.
Znowu się podlizujesz.
Wszystko załatwione?
Oczywiście. Potwór przyszedł tu osobiście.
Zmusił go pan do złożenia podpisu.
To było super.
Daj spokój.
Wielkie nieba.
Zaczynaliśmy w małym porcie w Pohangu.
Przejęliśmy Gyeongju
i dzięki panu działamy nawet w Ulsanie.
Wszyscy panikują, gdy pojawia się Potwór.
Zamknij się, gnojku.
Pamięta pan?
Chłopcy z Ulsanu wysłali wielu opryszków, żeby pana zniszczyć.
Wszystko na nic.
Nie bez powodu zwą pana Potworem.
- Nabijasz się z mojej ksywki? - Nie, szefie.
Jaką ty miałeś ksywkę?
Dzik z Yangdeok-dong.
Dzik?
Szaleństwo.
To zaszczyt móc panu służyć, szefie.
Co masz na myśli?
W tej branży wszyscy jesteśmy rodziną.
Racja, szefie.
Nie spiesz się. Podkręcę klimę w aucie.
A, właśnie.
Wiesz, że to damska toaleta?
Tak?
KLUB NOCNY GUKBINGWAN
Szef wyszedł.
Kochamy pana, szefie.
Kochamy pana.
Dziękujemy, szefie.
Dziękujemy.
- Dziękuję, szefie. - Dziękujemy.
- Wyrazy szacunku. - Kochamy pana.
- Dziękujemy, szefie. - Dziękujemy.
Na co ma szef ochotę?
Wystarczy tylko słowo.
Mają tu samogłowy?
Samogłowy?
Czemu akurat samogłowy?
Tęskni szef za jedzeniem z Pohangu?
Samogłów jest mdły w smaku.
Nie przepadam za nim.
Co ty bredzisz?
Nie jesteś z Pohangu, jeśli go nie lubisz.
Samogłów…
Raczej tu nie występuje.
Nieważne.
Podobno ulsańska mulhoe smakuje tak dobrze jak Pohangu.
Zjedzmy mulhoe.
Dzięki, szefie.
Rany boskie.
INCHEON, PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Co mam robić?
Pełno tu krwi.
Wezwę karetkę.
- Hej. - Tak?
Ocknął się pan!
Całe szczęście.
Proszę się nie ruszać. Spokojnie.
Dzwonię po karetkę.
Proszę tu zostać.
Hej.
Tak?
O co chodzi?
Podejdź tu.
Ale potrzebuje pan lekarza…
Chodź tu!
Dobrze.
Zamierzasz siebie wsypać, że kogoś przejechałeś?
Co?
Jesteś pijany?
Ja…
Pójdziemy na ugodę.
Nie. Musi pana obejrzeć lekarz i…
Spokojnie.
Sam się wyleczę.
Po prostu mi zapłać.
Ale pana kostka…
Proszę tego nie robić!
Trzysta tysięcy wonów.
Gdzie ja jestem?
Znowu się zgubiłem.
KOŚCIÓŁ SANGOK SARANG
SZYBKA DOSTAWA, ZAWSZE GOTOWI WYMAGANA REZERWACJA, UMJI
Hulk znowu wygrał.
ROK 1990
ULSAN
Witaj, szefie.
Witaj.
- Jadłeś już? - Witaj, szefie!
Witaj, szefie.
Dziękuję.
Hej. Jesteś.
Co, u diabła…
Co tu robi ten gnojek?
Jesteśmy w trakcie ważnej rozmowy.
Ale to nic poważnego.
Co ty…
- Spokojnie. - W porządku.
Nazywasz się Gwangjin?
Okaż szacunek mojemu szefowi, szumowino.
Hej, Potworze.
Nie widzisz, co się tu dzieje?
Zamknij się.
Szefie, co się tu dzieje?
Myślałem, że przejęliśmy Ulsan.
Nie o to chodzi.
Rany.
Co mam zrobić z tym idiotą?
Ty niczego nie rozumiesz.
Przymknij się, jeśli ci życie miłe.
Ej, Gwangjin.
Nie znoszę tego typa.
Nazwij szefa po imieniu jeszcze raz, a marnie skończysz.
No dawaj.
Co się tak japisz…
- Zamknij się! - Szefie!
Zaczekaj na zewnątrz.
Później pójdziemy się napić z Minki.
Ale szefie!
Zaczekaj na zewnątrz.
SUROWE RYBY Z ULSANU
Czy to nie samogłów?
Szef przygotował to dla pana.
Proszę.
Minki mówił, że masz ochotę na samogłowa.
Tęsknisz za potrawami z Pohangu?
Niezłe.
Juwon, posłuchaj.
I tak nie przejmiemy Ulsanu.
Pohang nigdy nie przejmie Ulsanu.
O czym pan mówi?
Ta szumowina podpisała przeniesienie własności.
Daj spokój.
- Nie o to chodzi. - A o co?
Zaproponowali fuzję.
To jak umowa.
Fuzja? Umowa?
A co my jesteśmy jakaś firma?
Już ci mówiłem.
Jest tu wiele przemysłu ciężkiego. I wielka fabryka samochodów.
Ulsan jest dużo większe niż Pohang.
Pod jakim względem?
A nie widać? Po względem pieniędzy!
Szefie.
Więc chodzi o pieniądze?
A o co innego?
Bycie gangsterem to praca.
Po co innego miałbyś być gangsterem?
Jak inni gangsterzy,
jesteśmy tu by zarabiać pieniądze.
Nie.
O czym ty mówisz?
Robię to, by chronić chłopców.
Dopiero co przyjechaliśmy,
a pana już dał się omamić pieniędzmi.
To źle, że przekonują mnie pieniądze?
Juwon, czemu zarabiamy na życie, dźgając ludzi nożem?
Nie dla pieniędzy?
Dźgnięto pana dla pieniędzy?
Mnie tak.
I to wiele razy.
Ale ja nigdy nikogo nie dźgnąłem dla kasy.
ICHEON, PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
LATAJĄCY LIS ZE ŚNIEŻNEJ GÓRY
Codzienne życie ludzi radykalnie się zmieniło…
- No dawaj. - Spierdalaj.
Pospiesz się. Co tak długo?
Zaczekaj.
- Zaczynam. - Pieprzyć to.
- Szybciej. - Co to ma być?
Pierdol się.
Pospiesz się.
Brawo!
Tędy.
Gdzie kawa?
Pokój 408.
Musi pan zapłacić za pokój.
Zrobiłem to wczoraj.
To było na zaległy czynsz.
Jeśli chce pan tu zostać, proszę opłacić pobyt.
Za wynajem długoterminowy zwyczajowo płaci się z góry.
Dobrze. Zapłacę, jak tylko będę mógł.
Jak długo pan tu zostanie?
Proszę nie opłacać pobytu co tydzień.
Proszę od razu zapłacić za cały miesiąc.
Dostanie pan zniżkę.
Będę płacił co tydzień.
Tak?
To nie ma zniżki!
KAWIARNIA UMJI
KLUB NOCNY
ULSAN, ROK 1990
Spokojnie. Wcale nie jesteś pijana.
Chodźmy.
Baw się dobrze.
KRÓLEWSKA SWATKA MINKY
- Witaj. - Witam, szefie.
Z kim trzymasz?
Z Ulsanem, proszę pana.
Gdzie Minki?
- Kto? - Bae Minki.
Jest z Pohangu. Dzik. Był ze mną.
Nasz zarządca?
Jego biuro jest na końcu korytarza po lewej.
Powinien tam być.
- Zarządca? - Tak, proszę pana.
Proszę na siebie uważać.
Rety.
Witaj, szefie.
Co robisz?
Jadłeś coś?
Przepraszam.
Jadłem późny lunch z chłopakami.
Doprawdy?
Co to jest?
Dobrze. Więc zjem sam.
Przykro mi, że nie mogę pana obsłużyć.
Mam dużo pracy.
Widać, że jesteś zajęty.
Nie przeszkadzam.
Dobrze, szefie.
Życzę smacznego.
ICHEON, PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Czekaj. Chwila.
Naprawdę udajesz niedostępną.
Myślisz, że zaprosiłem cię na kawę?
Kupię bilet.
Nie chcę. Nie jestem dziś w formie.
W formie?
Co za różnica? Ja jestem.
Ty parszywy zboczeńcu.
Zejdź mi z oczu.
Co? Zboczeniec?
- Jestem zboczony? - Kto tam?
Rozum ci odjęło?
Sprzedajesz tu kawę, a zawsze jesteś niemiła.
Akurat.
Poproś o to młodszą siostrę.
Ty pieprzona suko.
Oddawaj moje 10 000 wonów.
Czemu miałabym ci je oddać?
Żartujesz sobie? Filiżanka kawy nie kosztuje 10 000 wonów.
Co z nim?
W kawiarni kosztuje 1200 wonów.
Dostarczamy minimum dwie filiżanki,
a za późną porę należy się 10 000.
Nie wiedziałeś?
Pierdol się, tyle…
Tyle kosztuje obmacanie cię.
Tyle kosztuje dostawa, dupku.
Trochę szacunku, szczylu.
Jestem od ciebie starsza.
Nie patrz na mnie z góry, bo jestem dostawcą, śmieciu.
Nawet pies nie gryzie własnej miski.
Kurwa mać.
Idzie.
Kurwa.
Kurwa!
Za 4000 wonów możesz zostać 15 dni.
Masz 4000 wonów?
Nie.
Trzymam dla ciebie pokój,
mimo że zwykle mamy pełne obłożenie.
Jesteśmy jedynym motelem w okolicy, który zezwala na dłuższy pobyt.
Wiem.
Rany.
Dobra.
Dam ci zniżkę.
Tylko nie zużyj za dużo wody.
Nie gasisz świateł każdej nocy.
Co tam wyprawiasz?
Kładź się wcześniej. Trzeba oszczędzać prąd.
I zawsze masz otwarte okna.
Jeśli tak robisz, wyłączaj grzejnik.
Jesteś zbyt wymagająca.
Pokój nie jest sprzątany.
O ja cię.
Sprzątanie nie obowiązuje przy pobycie długoterminowym.
To nie hotel.
Wynajmij sobie pokój w hotelu.
Przepraszam.
Proszę pani, który to pokój?
Cześć. Najpierw trzeba się wpisać.
Tutaj.
UMJI
Który pokój?
Numer 413.
Czemu zawsze zwracasz się do mnie na pani?
Inne mówią mi „ciociu”. Nie, po imieniu.
Nie znamy się aż tak dobrze.
Co za smarkula.
Dałam ci 4000 wonów zniżki.
UMJI, HWANG 1, 413
Hej.
Masz na sobie krew.
Ach, tak.
Wiem o tym.
Więc już wiesz.
W mijającym roku mnożyły się ohydne zbrodnie,
więc trzeba było wypowiedzieć wojnę przestępczości.
Teraz, gdy zbliża się koniec roku,
jak ocenilibyście bezpieczeństwo publiczne?
Nasza reporterka Lee Hyeonjae
przeanalizuje skutki i problemy wojny z przestępczością.
Wypowiadam wojnę przestępczości i przemocy,
które paraliżują nasze społeczności.
Konstytucja nakazuje prezydentom…
Do widzenia.
O rety!
A to peszek.
Co to znaczy?
„Peszek”.
To znaczy, że wielka szkoda.
- Rety. - Przepraszam.
Nie przepraszaj. Wpadliśmy na siebie.
Rety.
To jak scena z serialu.
Mężczyzna i kobieta wpadają na siebie na korytarzu,
coś upuszczają i razem podnoszą.
Tak to robią w serialach?
Pewnie nie wiesz. Oglądasz tylko zapasy.
Ściany są dosyć cienkie, prawda?
Ile masz lat?
A co?
Przez tę brodę trudno zgadnąć.
Dziwnie mówisz,
ale rzadko kto zwraca się do mnie z szacunkiem.
A niby dlaczego?
Nie wiesz? Jestem panią od kawy.
I co z tego?
Większość starszych mężczyzn w takich miejscach
jest dla mnie nieuprzejma.
Nie jestem stary.
Masz co najmniej 40 lat.
Jest ślepa czy co?
KLUB NOCNY GUKBINGWAN
No tak.
Nie można ufać dziewczynom.
- Nie ufam jej. - Szef!
- Witaj, szefie! - Witamy!
W porządku.
Hej.
Batta.
Co tu robisz?
No proszę.
Potwór mnie zapamiętał. Kopnął mnie zaszczyt.
Czemu tu węszysz?
Szukasz guza?
O czym ty mówisz?
Co?
O co ci chodzi?
- Co? - Co?
Jeszcze raz powiedz „co” i cię zabiję.
Idiota nie wie, że został wyrolowany.
Czuję się świetnie, szefie.
Napijmy się. Dobrze pana widzieć.
Witaj, szefie.
Cześć.
Co cię tu sprowadza?
Właśnie. Co pana tu sprowadza?
Co tu znowu robisz?
To nie tak, szefie.
Szef Ulsanu i nasz szef muszą coś przedyskutować…
Juwon, nie stój tak.
Napij się z nami.
Wszystko ci wyjaśnię.
Juwon, jestem twoim szefem.
Masz mnie słuchać.
Nie w tym rzecz.
Co robisz, Gwangjin?
Nie zapominaj, że to moja decyzja.
Miałeś nie nazywać mojego szefa po imieniu.
Nadal jest sztywny.
Nic z tego nie będzie. Co robimy, Gwangjin?
Wybacz, szefie.
Szefie.
Nazywasz go szefem?
Jasne.
Jeśli chcesz do nas dołączyć, musisz mi mówić szefie.
- Wtedy dołączysz. - Ty…
Uspokój się!
Szefie!
Zapomniałeś, ilu naszych chłopców
trafiło przez nich do szpitala?
Wynagrodzę im to.
Ale sprawy muszą się ułożyć.
Gdy dołączymy do nowego szefa,
wynagrodzenie im będzie…
Nie nazywaj go szefem!
Co w tym złego?
Mogę tak robić bez końca.
To nic trudnego.
Wszystko idzie dobrze, ale przez ciebie…
Szefie.
Jak możesz tak mówić?
Nie dam rady.
Zapomniałeś, że dźgnęli mnie jego sługusi?
Dźgnięto mnie za ciebie
i bito na drodze z Pohangu do Ulsanu.
Kurwa!
Ty i tak nie czujesz bólu.
Jesteś Potworem.
Hej, Potworze. To twoja ostatnia szansa.
Zwracaj się do mnie „szefie”.
Udław się.
Ostrzegłem, że to twoja ostatnia szansa.
Co do…
Potrącenie?
Hej, pieprzony uciekinierze!
Co powiedziałeś? Potrącenie?
Hej, pieprzony uciekinierze?
Potrącił cię i uciekł?
Zostałeś potrącony?
Mam za nim jechać? Pewnie jest niedaleko.
Sama pogoń nie wystarczy. Wskakujesz?
Jeśli złapiemy sprawcę, podzielimy się pieniędzmi.
Co? Poddajesz się?
Dlaczego?
Nie dogonię go.
Dopadli mnie, gdy biegłem, to na nic.
Dopadli cię?
Możesz już jechać.
Dobrze. Pa, pa.
Czekaj.
Słuchaj.
Znasz drogę do banku Saemaeul?
Pamiętam, że był koło jakiegoś targu.
Chodzi o ten przy Targu Wolności? Co z nim?
Może stamtąd znajdę drogę do motelu.
Motelu? Mówisz o Motelu Plus?
Masz słabą orientację w terenie?
To za daleko na spacer.
Dam sobie radę.
Nie złapiesz tu taksówki.
Widzisz tamtą wieżę kościelną?
- Tamtą. - Tak.
Czerwony krzyż. Można się zgubić w tutejszych alejkach.
Więc idź prosto w stronę tego krzyża.
Dojdziesz do skrzyżowania przy markecie Sangok.
Po drugiej stronie będą Apartamenty Samyong.
Idź boczną uliczką, aż dojdziesz do targu.
Tam jest twój bank Saemaeul.
Śnisz na jawie? Słyszałeś, co powiedziałam?
Tak.
W porządku?
Jest jakaś prostsza droga?
Najprostsza droga do motelu.
Tu jest dużo dróg, ale nie dojdziesz prosto do motelu.
Nic dziwnego, że ciągle się gubisz. Podążaj krok za krokiem.
Jeszcze raz.
Dobrze.
Idź w stronę krzyża.
Market Sangok. Skrzyżowanie. Targ Wolności.
Pa.
Kościół.
Market Sangok.
Targ Wolności. Market Sangok.
Market Sangok.
Szefie!
Proszę wybaczyć spóźnienie.
Co z tą wielką porcją samogłowa?
Dawajcie go szybciej.
Po co zamówiłeś dużą porcję, skoro za nim nie przepadasz?
Bo zjem go z tobą.
Daj spokój. Nie wstawaj.
Juwon.
Rany, szefie.
Napijcie się i pogódźcie.
Wszyscy staramy się robić to, co w naszej mocy.
Proszę.
Szefie, naleję panu.
Wielkie nieba.
Jaki wielki talerz samogłowów.
No dalej, pijcie.
Musiałem się natrudzić, żeby zdobyć tego pysznego samogłowa.
Nie było łatwo.
Przecież ich nie lubisz.
Hej.
To dla ciebie.
Oraz dla szefa.
Jak miło.
Szefie.
Wszystko gra?
Rety, kręci mi się w głowie.
Chciałem pobić Juwona przynajmniej w piciu,
ale nic z tego.
Juwon, po co pijesz?
I tak się nie upijesz, ile byś nie wypił.
Chyba jestem już wstawiony.
Głowa mi pęka.
Kręci ci się w głowie, szefie?
Co ty mówisz?
Nic mi nie jest, głupku.
Jak tak o tym myślę, zmieniłeś się, Minki.
Daj spokój, szefie.
Widzisz?
Nazywałeś mnie swoim wodzem,
a teraz tylko szefem.
Bardzo się zmienił.
Awansował go pan na zarządcę.
Co?
Awansowałem?
Chyba się pan upił.
O co tu chodzi?
Ty mały…
Szefie!
- Szefie? - Szefie.
Szefie!
Co mu się…
Co tu jest grane?
Szefie?
Szefie.
Szefie!
Prezesie Jeon, kotwica zarzucona.
Możemy zaczynać?
Tak.
O rety. Prezesie Jeon.
Gnojek się budzi.
Co?
Odsuńcie się.
Straszny z niego potwór.
Odurzyliśmy go, a już się obudził.
Batta.
Hej.
Hej. Rany.
Naprawdę jest przytomny.
To prawdziwy potwór.
Co tu się dzieje?
Nie widzisz?
Ostrzegałem cię.
Nigdy nie słuchasz.
Chłopaki, pchajcie.
- Tak jest! - Tak jest!
Co robicie?
Co wy wyprawiacie?
Zróbmy to!
Co, do diabła?
Co robicie?
Przestańcie!
Stójcie!
Co z wami? Pchajcie mocniej!
- Tak! - Tak!
Nie jedliście śniadania czy co?
Niech sobie popływają!
Zwodujmy łódź!
- Hej, ho! - Hej, ho!
Rozwiążcie mnie!
- Hej, ho! - Hej, ho!
Nie było łatwo cię związać, więc teraz mamy cię rozwiązać?
Ty szumowino.
Jak tylko się uwolnię, zabiję cię!
I dlatego właśnie zginiesz.
Mówiłem, że cię zabiję, jeśli będziesz pyskował.
Pamiętasz? Więc po co się stawiałeś?
- Hej, ho! - Szefie, obudź się!
Gwangjin, obudź się!
- Gwangjin! - On się nie obudzi.
Nie jest potworem jak ty.
Gwangjin!
Gwangjin…
Oszczędź go.
Byłem temu przeciwny,
ale Gwangjin zgodził się na fuzję i tę umowę!
Proszę!
Oszczędź go.
Odsuń się.
Co mam zrobić z tym idiotą?
Tak mi cię szkoda.
Potworze.
Fuzja? Umowa?
To nie była moja propozycja.
Twój szef to zaproponował.
Nie rozumiesz?
Mówiłeś, że jesteś z Guryongpo w Pohang.
To twoje wiejskie miasteczko nie jest nawet warte przejęcia.
Wiesz, kto zaczął drakę?
Wy, dranie z Pohangu.
Waszych chłopców, którzy są w szpitalu,
przysłał tu Gwangjin. Tak zostali ranni.
Nie wiedziałeś o tym?
Gwangjin, ten śmieć,
zrobił z was wszystkich ludzką tarczę.
Naprawdę o niczym nie wiedziałeś?
A kto was sprzedał?
Minki.
Proszę wybaczyć spóźnienie.
Powiedział, że nie umrzesz,
nawet jeśli cię dźgniemy albo rozwalimy ci łeb.
Powiedział, że wszystko o tobie wie i dał nam kilka wskazówek.
To najpewniejszy sposób,
by cię zabić.
Dawajcie, chłopcy.
Żegnajcie!
Dalej, chłopcy!
- Daj orzeszki. - Proszę.
Proszę.
Batta.
Zasłużyliście, żeby się napić.
Rety.
Chodźmy się napić!
- Dzięki! - Dobra robota!
- Dziękujemy panu! - Dziękujemy!
Co tu robisz?
Wciąż nie znalazłeś drogi?
To było wieki temu.
Co się dzieje?
Płaczesz?
Nic ci nie jest?
Nie mogę znaleźć drogi.
Co z tobą? Jesteś dorosły.
Zawsze…
wybierałem najprostszą drogę.
Przepraszam.
Przepraszam, szefie.
Przepraszam.
Dziękuję, szefie!
Dziękuję, szefie.
Szefie, moja stopa…
Szefie?
Szefie.
Przepraszam.
Nie, szefie.
Szefie…
Nie!
Szefie!
Dziękuję za opowieść.
Słyszałem o potworze i chciałem go zobaczyć, ale się spóźniłem.
Wykorzystajcie wszystkich ludzi, żeby go pojmać.
Jeśli go złapiecie,
wykluczę ten okręg z wojny z przestępczością.
Na pewno?
Rany, ty idioto.
Zastanów się.
Nazwałeś go potworem.
Chcę się przekonać,
na ile może się nam przydać.
Napisy: Mariusz Bansleben