Downloaded from YTS.MX
Νοέμβριος 1942.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Μία αρμάδα 200 Βρετανικών και Αμερικανικών πλοίων
εμφανίζεται στις ακτές της Βόρειας Αφρικής.
Η επιχείρηση ΔΑΔΑ μόλις αρχίζει.
Μπροστά στα μάτια των τοπικών κατοίκων,
100,000 άντρες ξεχύνονται στις παραλίες του Μαρόκου και της Αλγερίας.
Είναι σε αυτό το μέρος,
στη Βόρεια Αφρική, όπου το 1940 μέχρι και το 1943
γράφτηκε ένα διάσημο κεφάλαιο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου:
Ο Πόλεμος της Ερήμου.
Γιατί να βάλεις μεγάλες δυνάμεις να πολεμούν
στίς δύσκολες συνθήκες ερήμου της Βόρεις Αφρικής,
τόσο μακρυά από το επίκεντρο του Παγκοσμίου Πολέμου;
Και πώς εκεί, στην κάμινο της ερήμου,
θα κατορθώσουν οι σύμμαχοι να προκαλέσουν την πρώτη μεγάλη ζημιά
στις δυνάμεις του Ράιχ;
Ο Πόλεμος της Ερήμου, ο πόλεμος που κανένας δεν ήθελε,
θα έφερνε τα πάνω-κάτω στον Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ
ΤΡΙΠΟΛΗ ΛΙΒΥΗ
Όλα ξεκινούν με ένα μεγάλο τζογάρισμα ενός μικρού δικτάτορα
που ονειρευόταν το μεγαλείο:
Τον Μπενίτο Μουσολίνι.
Διακηρύσσει,
"Η Ιταλία είναι στην πραγματικότητα όμηρος της Μεσογείου."
Ο Μουσολίνι θέλει να αποκαταστήσει την υπεροχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ονειρεύται τον έλεγχο της Μεσογείου,
και την επέκταση της αυτοκρατορίας του στην Αφρική.
Ο Μουσολίνι ασφυκτιά σε μια Αφρική που κυριαρχείται
απο τις παλιές αυτοκρατορικές δυνάμεις, την Γαλλία και την Βρετανία.
Η μετριότητα της δικής του αυτοκρατορίας τον πληγώνει βαθύτατα.
Στα ανατολικά, ελέγχει μόνο την Σομαλία,
την Αιθιοπία και την Ερυθραία.
Στον Βορρά, η Λιβύη κατακτήθηκε με σίδερο και αίμα.
Η νίκη της Ιταλίας στο μακρινό 1912, έγινε με πολλές σφαγές και βιαιοπραγίες.
Το καλοκαίρι του 1940,
ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος κατακαίει την Ευρώπη.
Εφόσον κατέκτησε ένα μέρος της Ευρωπής,
τα στρατεύματα του Τρίτου Ράιχ κατακλύζουν την Γαλλία μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Η Αγγλία που πολιορκείται,
φοβάται επίσης την υποταγή στη Ναζιστική απειλή.
Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί, ενωμένοι κάτω από την Συμμαχία του Τόξου,
βρίσκονται σε θέση υπεροχής.
ΛΙΒΥΗ
Είναι μια ευκαιρία για τον Μουσολίνι που δεν σκοπεύει να χάσει.
Θέλει να δει τις παλιές αποικιακές δυνάμεις
που κυριαρχούν στην Αφρική να αποσύρονται.
Έχει φτάσει η ώρα της Ιταλίας.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1940
Από την Λιβύη, διατάσει τον στρατό να μπει στην Αίγυπτο,
ένα βασίλειο υπό τον έλεγχο της Βρετανίας.
Μία δύναμη 80,000 ανδρών προχωράει για περιπου 60 μίλια
στο Αιγυπτιακό έδαφος.
Οι Ιταλοί στρατηγοί είναι διστακτικοί.
Στα δικά τους μάτια, ο στρατός είναι υποεξοπλισμένος,
και ανέτοιμος για μια τέτοια περιπέτεια.
ΛΟΝΔΙΝΟ
Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν θέλει να εγκαταλείψει την Αίγυπτο.
Όχι χωρίς το κατάλληλο τίμημα.
Από τότε που η Γαλλία παραδόθηκε,
το Ράιχ άπλωσε τα πλοκάμια του στην Ευρώπη.
Για τον Βρετανό Πρωθυπουργό,
μία ακόμα ήττα θα ήταν απαράδεκτη.
Ιδίως τη στιγμή που η ναζιστική πολεμική αεροπορία
χτυπούσε ανελέητα την Αγγλία.
Ο Τσώρτσιλ γνωρίζει πως η σωτηρία της Βρετανίας
εξαρτάται κατά βάση από τους πόρους της Αυτοκρατορίας του.
Η Διώρυγα του Σουέζ ανήκει στην Αίγυπτο.
Για το Λονδίνο, αποτελεί μια βασική αρτηρία μεταφοράς
των πρώτων υλών.
Για τον Τσώρσιλ, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή.
Το γέρικο σκυλί του πολέμου, ακούει τις σειρήνες και κινητοποιεί
όλους τους πόρους της Κοινοπολιτείας.
Χιλιάδες στρατιώτες από Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική
συρρέουν στο Κάιρο και ενώνονται με τους Βρετανούς.
Άντρες που άφησαν οικογένεια και δουλειά για να έρθουν
να πολεμήσουν στην έρημο.
9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1940
Τον Δεκέμβριο, οι Βρετανοί ξεκινούν την επίθεση.
Προς μεγάλη τους έκπληξη,
η σύγκρουση μοιάζει με βόλτα στο πάρκο.
Οι Ιταλοί είναι ανοργάνωτοι
και υποχωρούν 500 μίλια πίσω στη Λιβύη.
Οι Βρετανοί καταλαμβάνουν το Τομπρούκ, σημείο μεγάλου στρατηγικού ενδιαφέροντος.
ΤΟΜΠΡΟΥΚ
Οι στρατηγοί της Αυτού Μεγαλειότης γνωρίζουν πως σε αυτήν την ερημική γη,
όποιος ελέγχει τα λιμάνια είναι ο κυρίρχος του παιχνιδιού.
Μέσα σε λίγες μόλις βδομάδες,
τα στρατεύματα της Κοινοπολιτείας γιόρτασαν μία ξεκάθαρη νίκη.
Στις αρχές του 1941, καταλαμβάνουν την ανατολική Λιβύη.
Και ο μουσουλμανικός πληθυσμός γιορτάζει τους απελευθερωτές του.
Δεν έχουν ξεχαστεί οι 100,000 θάνατοι
που προκάλεσε η Ιταλική εισβολή.
Οι Άραβες και οι Βρετανοί συνάπτουν συμφωνία.
Χιλιάδες Λιβύοι δέχονται να πολεμήσουν για την Βρετανία.
Ο Τσώρτσιλ τους υπόσχεται ανεξαρτησία,
εφόσον επιτευχθεί η νίκη.
Ένας καλός τρόπος υπονόμευσης της Ρωμαϊκής επιρροής.
Ο Μουσολίνι διψούσε για δόξα,
τώρα όμως βιώνει μία ντροπιαστικη ήττα.
Εγκαταλείπει 400 τανκς και 130,000 φυλακισμένους
στο πεδίο της μάχης.
ΔΡΟΜΟΣ ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ
Ο Μουσολίνι ήθελε να επιβάλλει το νόμο του στην Αφρική.
Τώρα αναγκάζεται να ζητήσει βοήθεια.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Στις αρχές του 1941,
ο Χίτλερ έστρεψε το ενδιαφέρον του προς την Ανατολή.
Μαζί με τους στρατηγούς του,
αφιερώθηκε στο μεγαλεπίβολο σχέδιο του,
την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα,
για την κατάκτηση της Σοβιετικής Ένωσης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η νίκη του θα σφραγιστεί
στις Ρωσσικές Στέπες.
19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1941
Ο Μουσολίνι αποκαρδιωμένος, γνωρίζει πως ο συγχρονισμός του είναι κακός.
Χρειάζεται τη βοήθεια του συμμάχου του
εάν δεν θέλει να χάσει ολοκληρωτικά την Λιβύη.
Ένας τέτοιος εξευτελισμός θα κατέστρεφε την φήμη του.
Βάσει στρατηγικού σχεδίου, ο Χίτλερ θεωρεί την Βόρεια Αφρική
ως δευτερεύον σταθμό επιχειρήσεων.
Όμως φοβάται πως ένας αδύναμος Μουσολίνι θα χάσει τον έλεγχο της εξουσίας.
Η πτώση του Μουσολίνι θα απειλήσει την ασφάλεια
της νότιας πλευράς του Ευρωπαϊκού του οχυρού.
Συμφωνεί να τον βοηθήσει,
αλλά με τους δικούς του όρους.
Οποιαδήποτε Γερμανική παρέμβαση δεν πρέπει,
σε καμία περίπτωση,
να διαταράξει τις επιχειρήσεις στα ανατολικά,
που θα εκπονηθούν σε λίγους μήνες.
Ο Χίτλερ στέλνει μόνο μία μικρή εκστρατευτική βοήθεια στον Μουσολίνι.
Το Αφρικανικό Σώμα έχει μόλις 45,000 άντρες και 174 τανκς.
12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1941
Αποβιβάζεται στην Τρίπολη, την πρωτεύουσα της Ιταλικής αποικίας.
Μοναδική του αποστολή,
να βοηθήσει τους Ιταλούς να πάρουν πίσω την ανατολική Λιβύη,
και να την προστατέψουν από την Βρετανική επέλαση.
Καθοριστική ήταν η τοποθέτηση του στρατηγού Ρόμελ
ως επικεφαλής των στρατευμάτων.
Στα 49, ο Ρόμελ είναι πολύ νέος για να γίνει στρατηγός,
αλλά είναι ο εκλεκτός του Χίτλερ.
Καταφτάνει στην Τρίπολη, όπου τον ακολουθεί η δόξα
της Γαλλικής εκστρατείας.
Επισήμως, ο Ρόμελ τελεί υπό τις διαταγές των Ιταλών.
Είναι όμως φιλόδοξος
και δεν σκοπεύει να παίξει απλά υποστηρικτικό ρόλο.
Στην Αφρική, ο Ρόμελ ονειρεύεται την δόξα,
ακόμα κι αν συνεπάγεται ανυπακοή προς τους ανώτερους.
Το Αφρικανικό Σώμα, βρίσκεται υπό
Αφρικανικό έδαφος μόλις λίγες εβδομάδες.
Άλλα ο Ρόμελ είναι ήδη ανυπόμονος.
Στις 24 Μαρτίου 1941,
χωρίς να προειδοποιήσει ούτε την Ρώμη, ούτε το Βερολίνο,
εξαπολύει αιφνιδίως μία επίθεση στα ανατολικά.
Οι προθέσεις του είναι ξεκάθαρες.
"Πρωταρχικός μου στόχος," λέει,
"είναι η ανάκτηση της ανατολικής Λιβύης.
Δεύτερος, η βόρεια Αίγυπτος
και η Διώρυγα του Σουέζ."
Είναι ένα σπουδαίο σχέδιο.
Από την γη των Φαραώ,
μπορεί να κατευθυνθεί προς το Μπακού στον Καύκασο
και να βάλει χέρι στις πολύτιμες πηγές πετρελαίου.
ΕΣΣΔ
Έπειτα, μπορεί να ενωθεί με τα στρατεύματα της Βέρμαχτ
για να χτυπήσουν την Ρωσία.
Είναι καθαρή μεγαλομανία
και απέχει πολύ από τις προσδοκίες των ηγετών του.
Τα στρατεύματα συναινούν,
καθώς το Αφρικανικό Σώμα αποτελείται κυρίως από εθελοντές,
οι οποίοι είναι πιστοί ακόλουθοι του Ράιχ.
Η Βόρεια Αφρική παρέχει στον Ρόμελ το ιδανικό σκηνικό
εκπόνησης του σχεδίου του.
Σε αυτές τις αχανείς εκτάσεις,
τα τανκς του μπορούν να επιταχύνουν.
Στόχος του είναι η κατά μέτωπον επίθεση,
χωρίς να ανησυχεί για τα πλαϊνά ή το πίσω μέρος του στρατεύματος.
Επενδύει στο στοιχείο του αιφνιδιασμού
και στο ένστικτο του,
κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του Χίτλερ.
Η ξαφνική επίθεση του Ρόμελ, προκαλεί σοκ στους Βρετανούς.
Οι Γερμανοί δεν είναι σε καμία περίπτωση ίδιοι με τους Ιταλούς.
Αντιμέτωποι με έναν ισχυρό αντίπαλο,
οι αδυναμίες του Βρετανικού στρατού αρχίζουν να γίνονται εμφανείς.
Οι άντρες υστερούν σε εκπαίδευση
και ο εξοπλισμός τους είναι κατεστραμένος.
Όπως παρατηρεί ο Βρετανός γιατρός Τζέιμς Γκράχαμ,
το Αφρικανικό Σώμα βρίσκεται σε χάος.
"Ήταν μια έντονη επίθεση.
Μας κατατρόπωσαν.
Όλη η περιοχή γέμισε ερείπια
και σώματα διασκορπισμένα παντού.
Κάποιοι επέζησαν, ενώ άλλοι όχι.
Πρωταρχικός μας στόχος ήταν να ανακουφίσουμε όσους υπέφεραν.
Δεν χωρούσαν συναισθηματισμοί.
Χώροι ταφής ανοίχτηκαν στα σημεία πεσόντων
από τους συντρόφους μας, με την άδεια του εχθρού."
Βλέποντας πως οι Βρετανοί υποχωρούν,
ο Ρόμελ αποφασίζει να προχωρήσει προς την Αίγυπτο, διεισδύοντας βαθύτερα
μέσα στην έρημο.
Γνωρίζει πολύ καλά πως πλέον παρακουεί διαταγές.
Εξομολογείται στη γυναίκα του Λούσυ,
"Αγαπημένη μου Λούσυ,
ξαπολύουμε επιθέσεις με μεγάλη επιτυχία.
Πήρα το ρίσκο να προχωρήσω,
παρά τις προηγούμενες εντολές και οδηγίες,
ωστε να αδράξω μία τεράστια ευκαιρία."
Ο στόχος του Ρόμελ είναι το Τομπρούκ.
Σκοπεύει να το κατακτήσει μέσα σε λίγες ημέρες.
Το θεωρεί τελειωμένο γεγονός.
Προς αποφυγή καταστροφής, οι Βρετανοί αποσύρονται στα Αιγυπτιακά σύνορα.
ΑΙΓΥΠΤΟΣ
Εγκαταλείπουν όλα τα εδάφη που κατέλαβαν στην Λιβύη
με εξαίρεση το Τομπρούκ.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1941
ΤΟΜΠΡΟΥΚ
Το Τομπρούκ αμύνεται με 25,000 στρατιώτες της Κοινοπολιτείας.
Οι προμήθειες καταφθάνουν από τη θάλασσα.
Οι Βρετανοί δεν θα παραδόσουν ποτέ αυτό το λιμάνι στον Ρόμελ.
Εάν έπεφτε στα χέρια του,
θα το χρησιμοποιούσε για τον εφοδιασμό των στρατευμάτων,
καταφέρνοντας έτσι να διεισδύσει στην Αίγυπτο.
Στην πρώτη γραμμή, είναι δύσκολα να βρίσκεσαι υπό πολιορκία.
Οι άντρες βρίσκουν καταφύγιο από τους βομβαρδισμούς μέσα σε τρύπες.
"Σαν αρουραίοι," όπως προπαγανδίζει το Γερμανικό ραδιόφωνο
επανειλημμένως.
Αποκαλούνται απροκάλυπτα ως οι Αρουραίοι του Τόμπρουκ.
Δέχονται επιδρομές.
Για την ώρα όμως, το Τόμπρουκ δεν πέφτει.
Ο Ρόμελ ζορίζεται.
Επισκέπτεται τις μονάδες του που βρίσκονται διασκορπισμένες
ανάμεσα στο Τόμπρουκ και τα Αιγυπτιακά σύνορα.
Σε αντίθεση με τους αξιωματικούς της Βέρμαχτ,
σιχαίνεται τα κρατικά καθήκοντα.
Θέλει να παρακολουθεί τις μάχες από την πρώτη γραμμή.
Και συνεχίζει να διατάζει τους άντρες του να πετύχουν,
με οποιοδήποτε τίμημα.
Ο Γερμανός υπολοχαγός Ρόμπερτ Γουίτσκε μάχεται
στην πρώτη γραμμή.
Γράφει στη γυναίκα του,
"Αγαπητή Ίνγκε, καθημερινά δεχόμαστε επιθέσεις.
Αναρωτιόμαστε διαρκώς ποιός είναι ακόμα ζωντανός
από τους συμπατριώτες μας.
Πολλοί είναι πεθαμένοι, αλλά πολύ περισσότεροι τραυματίες.
Ίνγκε, μην με ξεχάσεις."
Έπειτα από δεκαπενθήμερη πολιορία,
ο Ρόμελ έχει ξοδέψει ένα αστρονομικό ποσό πυρομαχικών και
τα καύσιμα κοντεύουν να τελειώσουν.
Δεν τον απασχολεί. Μπροστά στο τάγμα δηλώνει,
"Θα βρισκόμαστε στο Κάιρο μέσα στις επόμενες οκτώ ημέρες.
Διαδώστε το."
Ο Ρομελ διεξάγει έναν φιλόδοξο πόλεμο, αγνοώντας
έναν καθοριστικό παράγοντα:
τα καύσιμα και τις προμήθειες.
Η παράδοση 53,000 τόνων μηνιαίων προμηθειών
που απαιτούνται για τις μάχες, δεν είναι εύκολο να διοχετευτούν,
καθώς οι γραμμές του Άξονα είναι μακριές και επικίνδυνες.
Στη Μεσόγειο, οι Βρετανοί ανιχνεύουν
Ιταλικά φορτηγά πλοία που προσπαθούν να φτάσουν στην Τρίπολη,
το μόνο λιμάνι που ελέγχεται από το Αφρικανικό Σώμα.
Το 80% των προμηθειών καταφέρνουν να περάσουν.
Καύσιμα, νερό, φαγητό, πυρομαχικά.
Καθημερινά, εφόσον ξεφορτωθούν,
οι προμήθειες πρέπει να φτάσουν στο μέτωπο.
Είναι μία πρόκληση.
Χρειάζονται 14 ημέρες για να διανύσουν 750 μίλια από την Τρίπολη
έως το μέτωπο.
Είναι μία μεγάλη δοκιμασία.
Τα φορτηγά καταναλώνουν τα μισά από τα καύσιμα που κουβαλάνε.
Ο Ρόμελ γίνεται ανυπόμονος με αυτούς τους λογιστικούς περιορισμούς.
Εξουθενώνει τα στρατεύματα και δεν καταφέρνει να φτάσει στο Τόρμπουκ.
Η στάση του κοστίζει τη ζωή σε 53 αξιωματικούς,
και 1,200 άντρες.
Το Αφρικανικό Σώμα έχει αποδυναμωθεί,
αλλά διατηρεί τη θέση του.
Βρίσκεται μακρυά από τη βάση του όμως
και ο ανεφοδιασμός είναι δύσκολος.
Εκτίθεται επικίνδυνα.
Μία αντεπίθεση του εχθρού μπορεί να τους διαλύσει.
Το Χαμσίν, ο καυτός άνεμος που φυσάει επί μέρες,
προμηνύει την αρχή του καύσωνα.
Από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, είναι αδύνατον να πολεμήσουν
από τις 12:00 έως τις 16:00.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η ζέστη είναι αφόρητη.
Τη νύχτα, το κρύο είναι τσουχτερό.
Ο υπολοχαγός Γουίτσκε επέζησε από την κόλαση του Τομπρούκ,
και τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με νέες προκλήσεις.
Τον Ιούνιο του 1941, εξομολογείται στη γυναίκα του,
"Κάνει φοβερό καύσωνα.
Τις τελευταίες 10 ημέρες,
είχαμε 58 με 60 βαθμούς στον ήλιο.
Έχω χάσει ήδη 10 κιλά.
Εάν δεν μας πάρουν από εδώ,
θα τρελαθούμε όλοι."
"Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν το νερό,"
ομολογεί ένας άλλος στρατιώτης.
"Πίναμε, συνέχεια πίναμε.
Αυτό ήταν το άλφα και το ωμέγα της επιβίωσης μας."
Οι στρατιώτες αντιμετώπιζαν όμως και μια άλλη μάστιγα της ερήμου:
τις μύγες.
Αμέσως μετά την ανατολή, κατέφθαναν σε ορδές.
Τις προσέλκυε ο ιδρώτας,
το μόνο διαθέσιμο ενυδατικό σε εκείνη την άνυδρη γη.
Δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής.
Οι άντρες του Ρόμελ δεν βρίσκουν παρηγοριά στο φαγητό.
Είναι ανεπαρκές σε ποιότητα και ποσότητα.
Προσπαθούν να βελτιώσουν την ποιότητα γευμάτων
αγοράζοντας από τους Βεδουίνους.
Αυτό μπορεί να βελτίωσε την καθημερινότητα του Γουίτσκε,
άλλα επιβεβαίωσε και την απεχθή ρατσιστική στάση του.
"Αυτά τα σκυλιά είναι τόσο ύπουλα, που ζητούν μία περιουσία για ένα αυγό.
Όλοι πιστεύουμε πως είναι κατάσκοποι."
"Αν κοιτάξεις τους σιχαμένους μπάσταρδους,
διακρίνεις πως πρόκειται για την σάρα και την μάρα."
Στην καρδιά του καλοκαιριού, στην έρημο της Λιβύης,
η αφόρητη ζέστη ακινητοποιεί τα στρατεύματα.
Ενώ οι άντρες του Αφρικανικού Σώματος υποφέρουν
από την έλλειψη προμηθειών,
στις Βρετανικές μονάδες που κατασκήνωσαν στα Αιγυπτιακά σύνορα,
η κατάθλιψη βασανίζει τους άντρες.
Ζούνε απομονωμένοι στην έρημο
εδώ και οκτώ μήνες, χωρίς δυνατότητα διεξόδου.
Καταβεβλημένος από την ανία, ένας στρατιώτης γράφει στο ημερολόγιο του,
"Η κάθε μέρα είναι επανάληψη της προηγούμενης.
Η έρημος βρίσκεται παντού.
Απομυζά το πνεύμα μας.
Δεν βλέπουμε τίποτα εδώ.
Δεν ακούμε τίποτα.
Το μόνο που μας κρατάει, είναι η σκέψη των δικών μας."
ΛΟΝΔΙΝΟ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1941
Ο Τσώρτσιλ είναι εξαγριωμένος.
Όλα δείχνουν πως τα κουρασμένα στρατεύματα του είναι ανίκανα
να νικήσουν τον Ρόμελ.
Έτσι ο Πρωθυπουργός αποφασίζει να στείλει όλες τις ενισχύσεις
που συγκεντρώθηκαν τους τελευταίους μήνες από όλη την Αυτοκρατορία.
Εφεξής, η Βόρεια Αφρική γίνεται το επίκεντρο του πολέμου.
Ινδοί, Αφρικανοί, Μαλτέζοι,
Εβραίοι από την Παλαιστίνη,
Μαυριτανοί.
Το φθινόπωτο του 1941 περισσότεροι από 150,000 άντρες
έρχονται να ενισχύσουν το Βρετανικό Σώμα.
Ενώνονται με τους Ελεύθερους Γάλλους.
Ως αποδοχή στο κάλεσμα του Ντε Γκωλ,
μάχονται για να αποκαταστήσουν την τιμή της Γαλλίας.
Συσπειρώνοντας μεγάλες δυνάμεις,
ο Τσώρτσιλ αναγκάζει τον Χίτλερ να εντείνει το παιχνίδι του.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1941
Σχεδόν 2,000 μίλια από την καυτή Αφρική,
η μεγάλη επίθεση ενάντια στη Σοβιετική Ένωση
βρίσκεται σε καθοριστική φάση.
Στους -5 βαθμούς Κελσίου
η Βέρμαχτ προσπαθεί να καταλάβει την Μόσχα.
Aν και με στραμμένη την προσοχή του στα ανατολικά,
ο Χίτλερ αποφασίζει να στείλει ενισχύσεις στον προστατευόμενο του.
Δεν τον συμφέρει να χάσει την Βόρεια Αφρική.
ΤΡΙΠΟΛΗ ΛΙΒΥΗ
Παραδίδοντας τον έλεγχο σε έναν ανεξέλεγκτο στρατηγό,
ο Χίτλερ μετέτρεψε την έρημο σε παγίδα,
γιατί ο Ρόμελ δεν εγκατέλειπε τις φαντασιώσεις του.
Αντιθέτως.
Τον Ιανουάριο του 1942, οι ενισχύσεις που υποσχέθηκε ο Χίτλερ
επιτέλους κατέφθασαν.
Αυτό από μόνο του δεν του έλυνε τα προβλήματα,
αλλά του επέτρεπε να ονειρευτεί μία καινούργια επιδρομή στο Κάιρο.
Για άλλη μία φορά, προς έκπληξη όλων,
ο Ρόμελ κινείται αιφνιδίως.
Κατενθουσιασμένος, γράφει στη γυναίκα του Λούσυ,
"Αγαπητή Λούσυ, έχω πολλά σχέδια στο μυαλό μου
που δεν τολμώ ακόμα να μοιραστώ με τους αξιωματικούς μου
γιατί μπορεί να με περάσουν για τρελό.
Με ξέρεις, είναι κατά τις μικρές ώρες
που συλλαμβάνω τα καλύτερα σχέδια."
Δεν υπάρχει εγγύηση πως οι Βρετανοί
θα μπορέσουν να το σταματήσουν.
Ο καινούργιος Στρατηγός, Κλωντ Όχινλεκ,
κατέχει την υπεροχή σε άντρες και εξοπλισμό.
Άλλα ο Τσώρτσιλ δεν ποντάρει στο σωστό άλογο.
Ο Όχινλεκ δεν γνωρίζει πως να περιστοιχίζεται
από τους κατάλληλους ανθρώπους.
Υπηρέτησε για μεγάλο διάστημα στην Ινδία,
και δεν επέλεξε σωστά τους υφισταμένους του.
Επί μήνες, στέλνει εκατοντάδες τανκς στο σφαγείο
εξαπολύοντας επιθέσεις
με απαρχαιωμένες πρακτικές.
Τον Μάιο του 1942, ο Ρόμελ δοκιμάζει μία νέα
και επικίνδυνη μανούβρα για να εξοντώσει τους αντιπάλους του.
Αποφασίζει να παρακάμψει την αμυντική γραμμή που προστατεύει το Τομπρούκ
ώστε να τον παγιδεύσει από πίσω και να τον συνθλίψει.
Αλλά σε μία απομακρυσμένη περιοχή,
αντιμετωπίζει ενα απρόσμενο εμπόδιο,
το Μπιρ Χάκειμ.
ΜΠΙΡ ΧΑΚΕΙΜ
Εκεί βρίσκονταν οι Ελεύθεροι Γάλλοι
υπό τον Στρατηγό Κόνιγκ.
Μία χούφτα από δαύτους:
3,700 άντρες.
Παρά τον καταιγισμό πυρών από τα γερμανικά αεροπλανοφόρα,
κατόρθωσαν, με την ηρωική τους αντίσταση,
να μπλοκάρουν το Αφρικανικό Τάγμα για 15 ημέρες.
Οι Βρετανοί, εκμεταλλεύονται την ευκαιρία.
Χάρη στις πολύτιμες ώρες που κέρδισαν οι άντρες του Ντε Γκωλ,
το 8ο Σώμα του Όχινλεκ, εν μέσω πανωλεθρίας,
απέφυγε την περικύκλωση.
Αποσύρει τα στρατεύματα του πίσω από τα Αιγυπτιακά σύνορα,
όμως για δεύτερη φορά,
εγκαταλείπει τα ανατολικά της Λιβύης στον εχθρό.
Εδώ βρίσκεται το Τομπρούκ.
Ο Ρόμελ πέτυχε τον κύριο στόχο του,
να αιχμαλωτίσει το λιμάνι του Τομπρούκ.
21 ΙΟΥΝΙΟΥ 1942
Ο Ρόμπερτ Γουίτσκε παίζει καθοριστικό ρόλο
σε αυτήν την νίκη.
"Το τάγμα μας," θριαμβολογεί,
"είχε και πάλι το ιερό καθήκον
να ηγείται.
Χριστέ μου, το Τομπρούκ είναι δικό μας!
Ακόμα δυσκολεύμαι να το πιστέψω."
Δύο ημέρες μετά τον θρίαμβο του,
ο Γουίτσκε τραυματίζεται σοβαρά.
Αποσύρεται στην Γερμανία.
Ο Ρόμελ επιθεωρεί τις θέσεις στο λιμάνι της πόλης.
Υπάρχουν ακόμα πυκνοί καπνοί πάνω από το Τόμπρουκ.
Ο Διοικητής Ρόμελ...
Γερμανοί ανταποκριτές πολέμου ακολουθούσαν τον Ρόμελ
διαρκώς κατά την τελευταία φάση της μάχης.
Οι εικόνες τους δίνουν στο κατόρθωμα του ένα παγκόσμοιο αντίκτυπο.
ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΤΟΜΠΡΟΥΚ: ΥΠΟ-ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ & ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ
Ο μύθος της Αλεπού της Ερήμου είχε ξεκινήσει.
Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΠΡΟΥΚ
Και όσο οι κάμερες εστίαζαν στον Ρόμελ,
πρόσεχαν να μην βιντεοσκοπήσουν την βεντέτα
των Ιταλών.
Οι Άραβες επιλέγουν το Βρετανικό μέτωπο.
Πληρώνουν το τίμημα.
Οι λεηλασίες και οι φόνοι πολλαπλασιάζονται.
Ένας Ιταλός δηλώνει με χαρά,
"Με το που λάκισαν οι Άγγλοι,
όποιον Άραβα πιάναμε, του φυτεύαμε μια σφαίρα στο κεφάλι
ή μια χειροβομβίδα στο στομάχι.
Οι στρατιώτες μας είναι εδώ,
για να τελειώσουν την δουλειά."
Επικρατεί βία και ενάντια στους 30,000 Εβραίους,
ασχέτως από την στήριξη τους προς τους Βρετανούς.
Φασιστικοί ρατσιστικοί νόμοι είχαν στο παρελθόν εφαρμοστεί ήπια
σε αυτούς τους Ιταλούς πολίτες,
Αλλά τα στρατιωτικά πισωχτυπήματα οξύνουν
το φασιστικό κίνημα.
Ο Χιτλερ στρέφεται προς όλους τους Εβραίους της περιοχής.
Ολόκληρες οικογένειες συλλαμβάνονται,
φορτώνονται σε φορτηγά και στοιβιάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
στην άκρη της ερήμου.
Το χειρότερο από αυτά τα στρατόπεδα βρίσκεται στο Γκιάντο,
150 μίλια νότια της Τρίπολης.
Περίπου 3,000 αιχμάλωτοι βρίσκονται εκεί,
ένα τέταρτο εκ των οποίων θα πεθάνει από υποσιτισμό
και κακομεταχείρηση.
ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ
22 ΙΟΥΝΙΟΥ 1942
Ο όλεθρος του Τομπρούκ γίνεται γνωστός στον Τσώρτσιλ κατά
την συνάντηση με τον Ρούσβελτ στον Λευκό Οίκο.
"Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χτυπήματα του πολέμου.
Η ήττα είναι ένα πράγμα, η ταπείνωση κάτι άλλο."
Η διοίκηση του Τσώρτσιλ αρχίζει να αμφισβητείται.
Οι Βρετανοί δεν εμπιστεύονται τον Πρωθυπουργό στο τιμόνι του πολέμου.
Όπως έκανε ο Μουσολίνι με τον Χίτλερ,
ο Τσώρτσιλ πρέπει τώρα να κερδίσει την στήριξη του συμμάχου του.
Διακυβεύεται η πολιτική του επιβίωση.
Σε κάθε συνάντηση, ζητάει βοήθεια από τον Ρούσβελτ
για να εξοντώσει το Αφρικανικό Σώμα.
Το σχέδιο του είναι να προσεδαφιστεί στην Βόρεια Αφρική.
Όπως ο Χιτλερ, οι Αμερικάνοι αξιωματικοί
δεν επιθυμούν να παρέμβουν στην περιοχή.
Πιστεύουν πως για να νικήσουν την Γερμανία,
πρέπει να χτυπήσουν στην καρδιά της, την Ευρώπη.
Έτσι σχεδιάζουν αποβίβαση στην Γαλλική ακτή
σε διάστημα περίπου ενός έτους.
Για να πείσει,
ο Τσώρτσιλ επιμένει πως θα είναι επιζήμιο να μην δράσουν για έναν χρόνο,
ενώ η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ είναι ανυπόμονη
και πεινασμένη για νίκες.
Το επιχείρημα δεν αφήνει αδιάφορο τον Αμερικανό Πρόεδρο,
ιδίως εν όψει εκλογών.
Η Αλεπού της Ερήμου αγνοεί αυτό το σκηνικό.
Στα τέλη Ιουνίου του 1942, αποφασίζει να προχωρήσει στην Αίγυπτο,
αυτήν την φορά με τις ευλογίες του Χίτλερ,
Ο Χίτλερ πλέον θεωρεί την κατάκτηση της Αιγύπτου
μία ιστορική ευκαιρία διάλυσης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
ΑΛΑΜΕΙΝ
Το Ελ Αλαμέιν είναι μικρός σιδηροδρομικός σταθμός στην Αιγυπτιακή ακτή.
Κανείς δεν περίμενε πως σύντομα θα έμενε στην ιστορία.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΣΗΣ
Και όμως εδώ οι Βρετανοί θα αλλάξουν
την έκβαση του πολέμου.
Ο Κλωντ Όχινλεκ επέλεξε την τοποθεσία ώστε να μην
εκλωβιστεί από την Αλεπού της Ερήμου.
Έχει αδιαπέραστα εμπόδια σε κάθε πλευρά.
Τη θάλασσα στα βόρεια,
μία αχανή περιοχή άμμου στα νότια.
Τον Ιούλιο του 1942, ο Ρόμελ εξαπολύει
μία σφοδρή επίθεση στο Ελ Αλαμέιν.
Μόλις αυτή ξεκινά,
τα πράγματα εξελίσονται άσχημα για τους Βρετανούς στρατιώτες.
Τον τελευταίο χρόνο, υπέφεραν διαρκείς ήττες,
παρά την υπεροχή τους σε αριθμούς.
Οι ακατάλληλες στρατηγές των ηγετών τους και
ο φόβος τους για τον Ρόμελ, μείωσαν την αποφασιστικότητα τους.
Στο νοσοκομείο του,
ο Δρ. Τζέιμς Γκράχαμ βλέπει πολλούς στρατιώτες,
όλοι πληγωμένοι και ανίκανοι να συνεχίσουν την μάχη.
Ανακαλύπτει πως κάποιοι προτιμούν να ακρωτηριαστούν παρά
να επιστρέψουν στην πρώτη γραμμή.
"Το κόλπο ήταν να να σπάσεις μία σφαίρα όπλου
και να καταπιείς το εκρηκτικό, ένα δηλητήριο για το συκώτι.
Μετά από μερικές βδομάδες στο νοσοκομείο,
μπορείς να αναλάβεις κάποια εργασία εκτός πεδίου μάχης."
Το καλοκαίρι του 1942, ο Όχινλεκ βλεπει τους άντρες του
να παραδίνονται στον εχθρό.
Αυτή η ηττοπάθεια, είναι απαράδεκτη.
Ζητάει την επαναφορά
της θανατικής ποινής για τους λιποτάκτες.
Ο Όχινλεκ κατάφερε να διατηρήσει μάχιμο τον Άξονα, αλλά εξευτιλίζεται.
Θεωρείται υπεύθυνος
για την πτώση του ηθικού των στρατευμάτων.
3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1942
Γεμάτος αγωνία, ο Τσώρτσιλ φεύγει εσπευσμένα
στο Κάιρο στις αρχές Αυγούστου.
Απαλλάσει των καθηκόντων του τον Όχινλεκ.
Ως αντικαταστάτη του,
επιλέγει τον Στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερι.
Ο Τσώρτσιλ τον θεωρεί υπερήφανο,
αλλά επιλέγει τον Μοντγκόμερι λόγω μίας πολύτιμης αρετής:
μίας υπέρμετρης αυτοπεποίθησης
που μπορεί να μεταδώσει στους γύρω του.
Ο Τζέιμς Γκράχαμ βρίσκεται στο αρχηγείο του Μοντγκόμερι.
Βλέπει τον αγώνα του για να θεραπεύσει τις παθήσεις
που μαστίζουν τους άντρες του.
"Ο Μοντγκόμερι κυκλοφορεί κάθε μέρα.
Επισκέπτεται τις μονάδες
και συστήνεται στους στρατιώτες.
Ποτέ ξανά ένας διοικητής δεν έκανε κάτι ανάλογο."
Το μήνυμα του προς τα στρατεύματα είναι απλό και αυστηρό,
"Η διάσωση της Αιγύπτου βρίσκεται εδώ στο Αλαμέιν.
Θα μείνουμε εδώ και θα πολεμήσουμε.
Δεν θα υπάρξει άλλη υποχώρηση."
Ξεκάθαρα
δεν θα χαρίσουν ούτε εκατοστό γης στον Ρόμελ.
Ο Τζέιμς Γκράχαμ το επιβεβαιώνει.
"Αυτό αρκούσε για να κερδίσει την αφοσίωση τους.
Όλοι θέλουν να βρίσκονται με τον νικητή."
Στρατηγικά, ο Μοντγκόμερι είναι το άκρως αντίθετο του Ρόμελ.
Ο Βρετανός αρέσκεται στο να
προετοιμάζει τα σχέδια του ενδελεχώς.
Στα τέλη Αυγούστου, όταν ο Ρόμελ εξαπολύει επίθεση,
ο Μοντγκόμερι τον περιμένει.
30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1942
ΤΡΕΞΕ ΡΟΜΕΛ! ΤΡΕΞΕ!
Αντι να εμπλακεί σε μια αβέβαιη μάχη,
ο Μοντγκόμερι αποφασίζει να εξαντλήσει τον αντίπαλο του.
Στην τελική, έχει ξεκάθαρη υπεροχή προμηθειών.
"Το σχέδιο είναι να περιορίσουμε τα τανκς του εχθρού,
ενόσω καταστρέφουμε το αμυντικό του σύστημα.
Ο εχθρός θα αποκοπεί από τις προμήθειες του."
Ο στόχος του Μοντγκόμερι είναι το αδύναμο σημείο του Ρόμελ:
τα καραβάνια ανεφοδιασμού καυσίμων.
Ο Βέρνερ Μορκ οδηγάει ένα φορτηγό από το Αφρικανικό Σώμα.
Δέχεται μία αεροπορική επίθεση που θα τον στιγματίσει
για την υπόλοιπη ζωή του.
"Η επίθεση κράτησε μόλις μερικά λεπτά.
Είμαι ένα ράκος."
"Έκτοτε, με κυριεύει ένα αίσθημα πανικού.
Με έχει στιγματίσει η βαναυσότητα του πολέμου,
αλλά και η δόξα του."
Η στρατηγική του Μοντγκόμερι απέδωσε.
Έπειτα από έναν μήνα μαχών, το Αφρικανικό Σώμα έχει μόλις
μερικών ημερών καύσιμα διαθέσιμα.
Στις 27 Οκτωβρίου 1942,
η Αλεπού της Ερήμου έχει τελειώσει.
Η Βρετανική κατασκοπεία αναχαιτίζει γερμανική επιστολή
που υποδεικνύει την επικείμενη άφιξη δύο Ιταλικών τάνκερ
στο λιμάνι του Τομπρούκ.
Ενώ ετοιμάζονται να ρίξουν άγκυρα, τα πλοία
βυθίζονται από βομβαρδισμούς της Βασιλικής Αεροπορίας.
Λόγω έλλειψης καυσίμων,
ο Ρόμελ είναι πλέον ανίκανος να δράσει.
4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1942
Ο Ρόμελ έχει υποστεί μία φοβερή ήττα στο Ελ Αλαμέιν.
Γνωρίζει πως αυτό θα χαλάσει
τα σχέδια του Χίτλερ για την Αφρική.
Με τσακισμένο ηθικό, γράφει στη γυναίκα του.
"Μόνο ο Θεός γνωρίζει εάν επιζήσω αυτής της ήττας.
Εάν δεν επιστρέψω ποτέ,
θα επιθυμούσα από τα βάθη της ψυχής μου,
να ευχαριστήσω εσένα και τον γιο μας, για όλη την αγάπη και
την ευτυχία που μου χαρίσατε."
ΝΙΚΗ
ΛΟΝΔΙΝΟ
Η νίκη στο Ελ Αλαμέιν αλλάζει την πορεία
του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο στρατός του Ρόμελ ηττήθηκε.
Ο Βρετανός Πρωθυπουργός δεν κρύβει τη χαρά του.
Αυτό όμως, δεν είναι το τέλος.
Δεν είναι καν η αρχή του τέλους.
Είναι ίσως το τέλος της αρχής.
Ο Τσώρτσιλ καμαρώνει.
Γνωρίζει πως οι μέρες του Ράιχ στην Αφρική είναι μετρημένες.
Αμερικανικά στρατεύματα μόλις αποβιβάστηκαν στην Βόρεια Αφρική.
Στις ακτές του Μαρόκου και της Αλγερίας,
δύο Γαλλικές αποικίες.
ΜΑΡΟΚΟ ΑΛΓΕΡΙΑ
Παρά τις ενστάσεις του προσωπικού του,
ο Ρούσβελτ υποκύπτει στον Τσώρτσιλ.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος θέλει να κερδίσει τις επικείμενες εκλογές.
Υποσχέθηκε στο κοινό μία εύκολη νίκη στην Αφρικανική ήπειρο.
Ενώ αρχικά θεώρησαν πως θα κρατήσει έξι βδομάδες,
η Επιχείρηση ΔΑΔΑ, ο επίλογος του Πολέμου της Ερήμου,
θα διαρκέσει τελικά έξι ολόκληρους μήνες.
Οι Βρετανικές και Αμερικάνικες δυνάμεις και ο στρατός του Μοντγκόμερι
κανόνισαν να συναντηθούν στην Τυνησία.
Ένα ιδανικό εφαλτήριο για να χτυπήσουν την Ευρώπη.
Επιχείρηση που ο Χίτλερ θέλει να αποτρέψει με κάθε τρόπο.
Ο Χίτλερ δίστασε να στηρίξει το Αφρικανικό Σώμα.
Τώρα στέλνει μεγάλες ενισχύσεις στην Τυνησία.
Μετακινεί ακόμα και κάποια βομβαρδιστικά από
το Ρωσικό μέτωπο.
Η σφοδρότητα της μάχης μειώνει τον ενθουσιασμό των Αμερικάνων,
ιδίως μετά την πρώτη τους σύγκρουση
με την Βέρμαχτ, τον Φεβρουάριο του 1943 στο Κασερίνε.
Ήταν μία καταστροφή.
Αλλά το δύσκολο βάπτισμα πυρός τους σκληραγωγεί.
Οι ενδυναμωμένες πλέον Αμερικανικές δυνάμεις
ενώνονται με τον στρατό του Μοντγκόμερι.
ΜΠΙΖΕΡΤΑ ΤΥΝΗΣΙΑ
Με αίσθημα υπεροχής πλέον,
Βρετανοί και Αμερικανοί εξαπολύουν τις τελευταίες επιθέσεις
στην κεντρική Τυνησία.
Οι Βρετανοί εισβάλουν στην Τυνησία,
και οι Αμερικανοί στην Μπιζέρτα.
13 ΜΑΪΟΥ 1943
Ο στρατός του Άξονα, στριμωγμένος στο τελευταίο του καταφύγιο,
παραδίδεται άνευ όρων.
Οι Σύμμαχοι πιάνουν 275,000 αιχμαλώτους,
πολύ περισσότερους από τις 90,000 του Στάλινγκραντ.
Αυτοί οι στρατιώτες, δεν μπορούν πλέον να αναχαιτίσουν
τους συμμάχους στη Νορμανδία.
Και έτσι τελειώνει ο Πόλεμος της Ερήμου.
Μία νίκη που απωθεί τους Γερμανούς από την Αφρική.
Τώρα οι Σύμμαχοι είναι έτοιμοι να εμπλακούν
στην μάχη της δυτικής Ευρώπης.
Μαζί με τον Μοντγκόμερι, δάμασαν τις σύγχρονες πολεμικές επιχειρήσεις.
Το μάθημα έγινε κατανοητό,
από τους ηγέτες και τους ακολούθους τους,
με αντάλλαγμα τις απερίγραπτες οδύνες.
Ο λαός επευφημεί τους απελευθερωτές.
Όμως η χαρά είναι διφορούμενη.
Μπορεί να απάλλαξαν την Αφρική από την μάστιγα του ναζισμού,
όμως παρά τις υποσχέσεις,
δεν έσπασαν τις αλυσίδες της αποικιοκρατίας.
Ο Πόλεμος της Ερήμου θα οδηγήσει στην πτώση του Ναζισμού.
Θα προαναγγείλει όμως και μία νέα εποχή:
την απελευθέρωση από την αποικιοκρατία.
Captioned by TVIbe Translated by EfiMak