‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎(ข้าราชการระดับเก้า)
‎(ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา)
‎ไม่ต้องก็ได้ครับ
‎แต่ฝนตกหนักอยู่นะคะ
‎อย่างกับฝนหน้าหนาวเลย
‎อีกไม่นานอากาศคงหนาว
‎ไม่ชอบเลย
‎อย่างน้อยหน้าหนาวก็มีหิมะ
‎คุณคงชอบหิมะสินะคะ
‎ไม่ชอบเหรอครับ
‎ถ้าแค่ดูก็สวยอยู่หรอก ‎แต่มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
‎เห็นแล้วก็อารมณ์ดีไม่ใช่เหรอครับ ‎เพราะมันสวยนี่นา
‎คุณคงชอบอะไรสวยๆ งามๆ สินะ
‎มีคนไม่ชอบของสวยงามด้วยเหรอครับ
‎เห็นพวกเราเหรอคะ ‎สักพักแล้วสินะ
‎เลิกกันแล้วเหรอครับ
‎ทำไมถึงยังมาหาฉันอีกล่ะคะ
‎คุณคิดว่าเรื่องของเรา ‎มันจะเป็นไปได้เหรอคะ
‎ผมรับมือได้ทุกอย่างละครับ
‎ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร
‎ฉันว่าเดี๋ยวมันก็คงหยุดลงแล้ว…
‎ฝนน่ะค่ะ
‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎(ตอน 14)
‎(ธนาคารเคซียู)
‎นี่ ปีนี้มีมากี่อันล่ะเนี่ย
‎มีปฏิทินใหญ่ 10,000 ฉบับ ‎ปฏิทินเล็กอีก 20 กล่องครับ
‎เฮ้อ คงได้นั่งม้วนปฏิทินกัน ‎ทั้งคืนแหงเลย
‎นี่มันธนาคารหรือโรงงานปฏิทินกันแน่
‎เข้าไปเถอะครับ ผมทำเอง
‎อะไรของนาย
‎นายก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนพวก…
‎คอยกินแรงชาวบ้านไปทั่วนะ
‎เดี๋ยวก็ปวดหลังหรอกครับ
‎ฉันเซียนปีนเขานะ
‎ฉันเลยมีกล้ามเนื้อแกนกลาง ‎และท่อนล่างที่ดีและแข็งแรง
‎โอ้
‎- ให้วางไว้ไหน ไว้ไหน ‎- ส่งมาครับ
‎ได้สิ ขอบใจนะ
‎งั้นฝากด้วยนะ สู้เขานะ
‎- สวัสดีครับ ‎- อือๆ
‎นี่ พวกนายสองคน ‎มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎ปกติเห็นตัวติดกันจะตาย ‎ทำไมดูเกร็งๆ ใส่กันล่ะ
‎พ่อแง่แม่งอนเหรอ
‎สงสัยเขาจะหมดรักผมแล้ว
‎นั่นแหละที่ฉันรู้สึก เจ้าตัวปัญหา
‎ผมช่วยขนรอบนี้รอบสุดท้าย ‎แล้วจะไปสาขาย่อยนะครับ
‎วนมาอีกรอบแล้วนะ สิ้นปีน่ะ
‎ได้เวลาม้วนปฏิทินแล้ว
‎เพราะต้องมานั่งม้วนเจ้าพวกนี้ ‎ฉันถึงไม่กินกระทั่งคิมบับ
‎ธนาคารจำเป็นต้องเตรียมของพวกนี้ ‎ให้ลูกค้าจริงเหรอ
‎ปฏิทินมันจะไปเกี่ยวกับเงินได้ยังไง
‎เฮ้อ ปวดไหล่ไปหมดแล้ว
‎แต่ก็เห็นแอบเก็บกลับบ้านสองฉบับตลอด
‎ใกล้จะสิ้นปีแล้วใช่ไหม
‎สำหรับคนที่สร้างผลกระทบแง่ลบ ‎แก่สาขาของเรา
‎นี่จึงเป็นโอกาสสุดท้าย ‎ในการกอบกู้ผลการปฏิบัติงานให้ดีขึ้น
‎แล้วก็อย่าพากันแจกปฏิทินมั่วซั่ว
‎แจกเฉพาะลูกค้าวีไอพี ‎ที่ช่วยกระตุ้นยอดของสาขาเราได้
‎การเตรียมงานประมูลที่ตลาดยองโพ ‎เป็นยังไงกันบ้าง
‎ผมมอบหมายให้พนักงานที่สนิทสนม ‎กับผู้ค้าในตลาดที่สุดไปแล้วครับ
‎ซึ่งยางซอกฮยอน…
‎หัวหน้าโซกยองพิลก็ไม่อยู่ที่นี่ ‎ขอดูก่อนนะ…
‎เช้านี้ระหว่างไปแจกปฏิทิน ‎ผมจะไปขอให้พวกเซ็นอนุญาตครับ
‎หัวหน้าฮาซังซูจะรับผิดชอบ ‎งานนั้นครับ
‎อ้อ จริงสิ
‎วันนี้คุณอันขอลา ‎หาคนไปแทนเธอด้วยนะ
‎เอาละ เลิกประชุมได้
‎ใครจะไปประจำสาขาย่อยแทน
‎- ทำไมทุกครั้งที่… ‎- ฉันจะไปเองค่ะ
‎เอางั้นเหรอ งั้นก็ดี
‎อันซูยองนี่นะ ‎รอบที่แล้วก็ลากะทันหันแบบนี้
‎คงยังเสียใจอยู่แหละครับ
‎เธออาจแกล้งทำเหมือนไม่เป็นไร ‎แต่ต้องอับอายต่อหน้าคนทั้งสาขา
‎มันไม่ใช่ความผิดคุณอันนี่คะ ‎เธอเป็นเหยื่อนะ
‎นั่นเป็นความผิดเธอนั่นแหละ
‎รปภ.จองน่ะ จิตใจอ่อนโยนดีงาม ‎แววตาใสซื่อของเขามันฟ้อง
‎แต่เธอดันไปทำให้เขาเดือด…
‎ผมออกไปขอลายเซ็นก่อนนะครับ
‎เป็นอะไรของเขา
‎ซังซูเหวี่ยงอย่างกับเด็ก ‎เพิ่งจะแตกหนุ่ม
‎ฉันเดินไปเองก็ได้นะ
‎งั้นให้ฉันจอดไหม
‎รูดซิปปาก
‎มันหนวกหู ปิดๆ ไปเถอะ
‎(ยาที่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์)
‎ไม่สบายเหรอ
‎ไม่สบายแล้วไง ‎ไม่เกี่ยวกับรุ่นพี่นี่
‎มันไม่เลวร้ายไปกว่าคราวนั้นหรอก
‎ตอนนั้นเธอก็เจ็บเหรอ
‎จำไม่ได้แล้วละ
‎- ขอบคุณนะครับ ‎- ค่ะ ไว้แวะมาอีกนะคะ
‎สวัสดีครับ
‎- นี่ครับ ‎- ขอบคุณนะคะ
‎อันนี้เป็นเอกสารยินยอม ‎สำหรับงานประมูลสิ้นปีนี้ครับ
‎ช่วยเซ็นให้หน่อยได้ไหมครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- เข้ามาก่อนสิ
‎- นี่มันอะไร ‎- ผมเอาปฏิทินมาให้ครับ
‎อ๋อ ปฏิทินเหรอ
‎ใหญ่กว่านี้ไม่มีเหรอ
‎มันเพิ่งมาวันนี้ เดี๋ยวอาทิตย์หน้า ‎ตอนแวะไปธนาคารผมเอาอันใหญ่ให้ครับ
‎- อือ ก็ได้ ‎- แล้วก็…
‎อือ
‎เอกสารยินยอม ‎สำหรับงานประมูลสิ้นปีครับ
‎ช่วยเซ็นหน่อยได้ไหมครับ
‎- แค่เซ็นตรงนี้เหรอ ‎- ใช่ครับ
‎ปากกาไม่ติดแฮะ
‎โอ้ จริงด้วยครับ
‎งั้นรอเดี๋ยวนะ ฉันว่าฉันมีปากกาอยู่
‎ครับ
‎(อันซูยอง)
‎วันนี้ลาสินะครับ
‎ไม่ได้มีเรื่องอะไรใช่ไหมครับ
‎ฉันก็โทรไปรบกวนคนงานยุ่ง ขอโทษนะ
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไร
‎แล้วนี่บ้านใครเหรอ
‎แล้วทำไมรถเธอถึงพังยับล่ะ
‎เธอนี่มันเกินต้านแล้วสินะ
‎ที่อยู่บ้านรุ่นพี่ซังซูน่ะ
‎ฉันว่าฉันไม่ควรไปที่นั่น ก็เลย…
‎ถ้าซ่อมเสร็จแล้ว ‎จะให้เอารถไปไว้ไหนล่ะ
‎บ้านฉันเลย ขอบคุณมากนะ พี่
‎โอเค
‎(ธนาคารเคซียู)
‎ลูกพี่ลูกน้องเธอรออยู่ข้างนอกแน่ะ
‎- รู้ได้ยังไง ‎- รู้อะไร
‎ก็ฉันไม่เคยแนะนำให้รู้จัก ‎แล้วรู้ได้ไงว่าเป็นญาติฉัน
‎พี่คะ หรือว่า…
‎พี่รู้จักคนคนนั้นเหรอ
‎คุณพ่อเธอไปรู้มาว่า…
‎พ่อของโซกยองพิลติดคุกข้อหาฉ้อโกง
‎เขาเป็นแฟนคนแรกของเธอนี่นา ‎คุณพ่อเธอเลยห่วงเป็นพิเศษ
‎ท่านบอกว่ามันคนละคนกัน
‎ท่านไม่ถือสาที่เธอคบกับลูกอดีตคนคุก
‎แล้วยังไง
‎แล้วพี่ทำอะไรลงไป
‎ฉันก็เลยไปหาเขา…
‎แล้วบอกให้เขาเลิกกับเธอ
‎เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้เลยเหรอ
‎(โรงแรมเจทัวริสต์)
‎ตื่นได้แล้ว มากินอะไรหน่อยสิ
‎ฉันเอาของกินในงานแต่งมาฝาก
‎ไม่เป็นไรครับ ผมไม่นึกอยากกินเลย
‎การเลิกกันมันไม่ได้พิเศษอะไรหรอก
‎เวลาคบกันทุกคนต่างก็แบ่งปันกัน ‎ทั้งเรื่องดีเรื่องร้าย
‎ทำแบบนี้รังแต่จะทำร้ายตัวเองนะ
‎ฉันรับรองว่าตอนนี้ ‎ผู้หญิงคนนั้นคงกินอิ่มนอนหลับ
‎ช่วงสิ้นปี พนักงานธนาคารอย่างเรา ‎ต้องนั่งม้วนปฏิทินกันนิ้วแทบหลุด
‎จะมีใครรู้บ้างไหมนะ
‎ฉันบังคับนิ้วตัวเองไม่ได้แล้ว
‎ตอนนี้หมอนรองกระดูกฉันคงเคลื่อน ‎จนร้าวไปทั้งคอทั้งหลังแล้ว
‎นี่คงลามต่อจนฉันร้าวสะโพกไปหมดแล้ว
‎เราม้วนกันต่ออีกสิบฉบับ ‎แล้วพอแค่นี้ไม่ได้เหรอคะ
‎ไม่พอหรอก ‎ไม่ทันพักเที่ยงคงแจกลูกค้าหมดแล้ว
‎ม้วนต่ออีกสัก 30 ฉบับ ‎แล้วค่อยกลับแล้วกัน
‎แบบนี้มันทำงานหนักเกินไปนะคะ
‎ทำไมไม่ม้วนมาให้พร้อม ‎ตั้งแต่แรกเลยล่ะ
‎ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าต้องมา ‎นั่งทำแบบนี้แทนที่จะได้กลับบ้าน
‎แต่เมื่อเวลาผ่านไป ถ้านึกย้อนกลับมา ‎มันคงเป็นความทรงจำที่ดีแน่เลย
‎วันนี้ฉันสร้างความทรงจำพอแล้วละ
‎แต่มันเป็นที่สุด ‎ของความเลวร้ายเลยนะคะ
‎ผู้ช่วยยางก็ไม่อยู่ ‎หัวหน้าโซก็ไม่อยู่
‎ผู้ช่วยพัคก็ไปทำงานข้างนอก ‎คุณอันก็ลาหยุดวันนี้
‎ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ‎ฉันก็คงลาหยุดเหมือนกัน
‎(ปฏิทิน สุขสันต์วันปีใหม่)
‎(หัวหน้าแผนก ฮาซังซู)
‎ขอเจอสักครู่ได้ไหมครับ ‎ผมมีอะไรจะให้น่ะ
‎ทำไมเสียงเป็นแบบนั้นล่ะครับ
‎ไม่สบายเหรอครับ
‎เปล่าค่ะ ฉันไม่เป็นไร
‎ผมขอเข้าไปหน่อยนะครับ
‎(ร้านขายยาอรุณสวัสดิ์)
‎(ร้านขายยาอนนูมี)
‎ขอโทษนะครับ
‎เมื่อวานเพื่อนผมตากฝนมาหนักเลยครับ
‎ขอแผ่นเจลลดไข้ ‎กับยาลดไข้ด้วยครับ
‎เราต่างเจ็บปวด ‎ด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน
‎ค่ำคืนอันยาวนานที่ไม่รู้ ‎จะไปจบตรงไหนของเราทุกคน
‎เมื่อเวลาผ่านไป ‎เราอาจได้มองย้อนกลับมา
‎นี่ครับ
‎เราอาจจะหวาดหวั่นกับ ‎สิ่งที่กำลังจะเข้ามา
‎คืนนั้น เราอาจกล้ำกลืน ‎ทุกสิ่งทุกอย่างไว้…
‎เงียบๆ
‎ฉันพร่ำกระซิบบอกกับตัวเอง
‎"มันไม่ได้มีอะไรพิเศษ"
‎"เพียงแค่รัก"
‎"สิ่งแสนธรรมดา"
‎"แค่เพียงความรัก"
‎อาจจะไม่อร่อยเท่าไรนะครับ
‎(ยาลดไข้)
‎ระเบียงมันดูโล่งๆ น่ะครับ
‎ที่สาขาย่อยเป็นยังไงบ้างคะ
‎ไม่ได้กลับไปมหาลัยนานแล้ว ‎ได้กลับไปก็ดีนะคะ
‎แต่ก็ทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองแก่
‎อย่างนี้นี่เอง
‎อย่างน้อยเจอหน้ากัน ‎ก็ทักกันบ้างก็ได้มั้ง
‎เห็นประกาศ ‎เรื่องโยกย้ายพนักงานหรือยัง
‎มันทำไมเหรอ
‎ในที่สุดนายก็ได้ย้ายเหรอ
‎เปล่า ไม่ใช่ฉันหรอก
‎เป็นผู้ช่วยมา…
‎กับอันซูยองน่ะ
‎ฉันพูดจริงๆ โว้ย
‎(พนักงานอาวุโส อันซูยอง)
‎(ทีมที่ปรึกษาทั่วไป สาขาชินโด)
‎โอ้โฮ
‎คุณอันได้ไปอยู่สาขาชินโด ‎ทีมที่ปรึกษาทั่วไปเหรอ
‎โอ้ จริงด้วยแฮะ
‎อันซูยอง ดีใจด้วยนะ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎ได้ย้ายตำแหน่งก็ต้องฉลอง
‎แต่เห็นว่าต้องเริ่มงาน ‎อาทิตย์หน้าเลยนี่
‎พวกเขาอยากให้เธอย้ายไปไวๆ ‎ก่อนจะสิ้นปีน่ะสิ
‎แล้วผู้ช่วยมาไปไหนซะล่ะ
‎แล้วทำไมถึงเป็นฉันล่ะ
‎ต้องสั่งย้ายตัวปัญหายางซอกฮยอน ‎หรือโซกยองพิลสิ
‎ทำไมถึงกลายเป็นฉันล่ะ
‎พนักงานธนาคารอย่างเราการโดนย้ายสาขา ‎เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้นะ
‎จะร้องทำไมเล่า
‎ฉันจะไม่อยู่แล้ว ไม่เศร้าเลยเหรอ
‎รักกันบ้างไหมเนี่ย
‎ฉันคิดไปถึงขั้นว่า ‎เราอาจแต่งงานกันได้ด้วยซ้ำ
‎จริงเหรอ
‎และคิดว่าเราอาจเลิกกันก็ได้ด้วย
‎เราจะทำงานที่ไหน ‎มันก็ไม่ส่งผลกับผลลัพธ์พวกนั้นหรอก
‎ไปกันเถอะ
‎แต่นั่นไม่ใช่การขอแต่งงานนะ
‎แต่มันใช่นะ
‎ดีขึ้นหรือยังครับ
‎ค่ะ
‎เรื่องย้ายตำแหน่งน่ะ
‎ยินดีด้วยนะครับ
‎ขอบคุณนะคะ
‎สำหรับเรื่องเมื่อวานด้วยค่ะ
‎สุดสัปดาห์นี้จะทำอะไรเหรอคะ
‎ฉันอยากเลี้ยงข้าวน่ะค่ะ
‎เพื่อตอบแทนที่ดูแลฉันเมื่อวาน
‎และเพื่อฉลองการย้ายตำแหน่ง
‎ลองดูผลิตภัณฑ์ออมทรัพย์ ‎ที่รองประธานเสนอมาแล้วใช่ไหม
‎ท่านแนะนำว่าควรดูผลิตภัณฑ์พวกนั้น
‎และทำให้ได้ตามเป้า
‎และเนื่องจากมีการ ‎โยกย้ายตำแหน่งกะทันหัน
‎ก็อย่าไขว้เขวเสียสมาธิไป
‎สำหรับคนที่ต้องย้าย…
‎ขอให้โชคดีนะ วันนี้พอแค่นี้
‎อะไรเนี่ย จบแค่นี้เหรอ
‎ทำไมเย็นชาจัง ‎เราทำงานด้วยกันมาตั้งกี่ปี
‎งั้นวันนี้กินเลี้ยงกันหน่อยเป็นไง
‎เลี้ยงส่งผู้ช่วยมากับคุณอันกันไหม ‎กู๊ดบายปาร์ตี้
‎ทำไมทำท่าแบบนั้นกันล่ะ
‎ทุกคนยุ่งๆ กัน ‎ฉันเสนออะไรโง่ๆ เหรอ
‎งั้นผมขอตัวไปสาขาย่อยก่อนนะครับ
‎ได้สิ
‎ไปเตรียมตัวทำงานกัน
‎ไปเถอะ ดูชิก ซังซู
‎ก็ได้
‎เฮ้อ
‎ตายจริง พวกใจจืดใจดำ
‎งั้นพวกเราจัดงานให้ ‎อันซูยองกันเองไหมล่ะ
‎จียุน ร้านตอนนั้นน่ะ ร้านอะไรแล้วนะ
‎ที่แพงๆ แต่ให้อาหารน้อยๆ น่ะ
‎จองโต๊ะเลย ฉันจ่ายเอง
‎- ตกลงไหม ‎- ค่ะ
‎อันซูยอง เลิกงานแล้วมาได้ใช่ไหม
‎ค่ะ
‎(พนักงานอาวุโส อันซูยอง)
‎(ทีมที่ปรึกษาทั่วไป สาขาชินโด)
‎- เรียบร้อยค่ะ ‎- เรียบร้อยค่ะ
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- จ้ะ
‎หน้าฉันยังดูไม่ผ่องเลย
‎ตอนผอ.ฮันทำ ‎หน้าฉันทั้งใสทั้งเด้งตลอดเลย
‎แล้วทำไมไม่ไปร้านนั้นล่ะ ‎นั่นมันร้านประจำเธอไม่ใช่เหรอ
‎ฉันไม่ไปที่นั่นแล้ว
‎ไปไม่ได้แล้วต่างหาก
‎ทำไมล่ะ ไปมีเรื่องมาเหรอ
‎ฉันดูเป็นพวกชอบหาเรื่องหรือไง
‎คนมีลูกสาวก็แบบนี้แหละ
‎เสียทั้งเพื่อน…
‎หน้าเด้งๆ ก็ต้องเสียไปด้วย
‎จียุนไม่โผล่มาได้ยังไง
‎เธอเป็นคนจองร้านให้เราเองแท้ๆ
‎มันคงจะกะทันหันไปสำหรับทุกคนน่ะ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎มา อันซูยองของเรา อยากกินอะไรล่ะ
‎สั่งได้เต็มที่เลย
‎คืนนี้ฉันว่าง กลับบ้านดึกได้
‎แล้วทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ
‎เหมือนเธออยากให้ทุกคนพากันนินทา ‎ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ
‎ระหว่างเธอกับฮาซังซู ‎มีเรื่องอะไรกันใช่ไหม
‎เฮ้อ ตอนนี้มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรแล้ว
‎มันผ่านไปแล้วนี่
‎แล้วทำไมถึงต้องเป็นสาขาชินโดด้วยนะ
‎คนที่ถ่ายคลิปเธอไว้คือ ‎คนที่อยู่สาขานั้นนี่นา
‎เป็นทีมที่เธอจะย้ายไปอยู่เหรอ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎ไม่เป็นไรแน่นะ
‎เรื่องเสียงนินทา
‎หรือโดนตราหน้า ฉันชินแล้วละค่ะ
‎เรื่องพวกนั้น ฉันทนไหวค่ะ
‎แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เธอไม่สบายใจ
‎ซูยอง
‎อย่าทำเหมือนที่เคยทำที่นี่นะ
‎การปกป้องตัวเอง ‎ด้วยการทำร้ายตัวเอง มันไม่คุ้มเลย
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้มา
‎"ตัวฉันเองต้องมาเป็นที่หนึ่ง"
‎แล้วจะไม่มีใครมาดูถูกเราได้
‎มา ดื่มกันดีกว่า
‎ดื่มแล้วเริ่มต้นกันใหม่
‎ยังไงเธอก็ได้ย้ายตำแหน่งแล้ว
‎ทำได้ดีมากๆ เลยนะ อันซูยอง ‎ภูมิใจชะมัดเลย
‎ดื่ม
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะคะ
‎ฉันเคยเจอเรื่องหนักๆ หลายครั้ง ‎ที่ธนาคาร
‎แต่เป็นเพราะหัวหน้าซอ…
‎ฉันเลยได้มีช่วงเวลา ‎ที่อบอุ่นใจอยู่บ้างค่ะ
‎ช่างเถอะ เล็กน้อยเอง
‎เวลาเมาแล้วฉันจะร้องแบบเขื่อนแตกน่ะ
‎หยุดเลยนะ
‎ฉันไม่น่ามาเลย
‎ฉันไม่เข้าใจเธอเลย
‎ถึงต่อไปก็คงไม่มีวันเข้าใจ
‎ถึงอย่างนั้น…
‎ฉันกับเธอ…
‎ก็คงได้เจอกันครั้งสุดท้ายแล้ว
‎ฉันละเกลียดเธอจริงๆ
‎ขอบคุณนะคะ
‎แล้วก็ขอโทษด้วยค่ะ พี่
‎(คนของฉัน)
‎(พี่ฮยอกจิน)
‎ว่าไงคะ พี่
‎รถซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ
‎จะให้ฉันติดต่อคนขายให้ไหม
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันจัดการเองได้
‎มันควรเป็นฉันที่ต้องจัดการเอง
‎(ทงยอง)
‎(ให้เช่า)
‎ป้ายข้างหน้าคืออะไรเหรอ
‎ร้านปล่อยให้เช่าแล้วน่ะ
‎ปุบปับทำไมปล่อยเช่าล่ะ
‎ก็แม่เขาบอกว่าลูกอยากกลับทงยอง
‎แค่เพราะหนูพูดคำเดียว ‎ถึงกลับปิดร้านเนี่ยนะ
‎หนูแค่พูดงั้นเอง
‎พ่อรู้
‎แต่เราก็คงย้ายกลับอยู่ดี
‎เราคุยกับเจ้าของร้าน
‎ทำไม
‎ก่อนหน้านั้นที่อยากย้ายก็ ‎ไม่เห็นฟังกันเลย
‎เมืองโซล…
‎มันเยือกเย็นเกินไปสำหรับเรา ซูยอง
‎อยากกินข้าวหน่อยไหม
‎(อันซูยอง)
‎มาเจอกันที่นี่นะคะ ‎ตอนหนึ่งทุ่ม
‎บอกแล้วไงคะ ว่าพี่จงฮยอนไม่มาแล้ว
‎คุณจงฮยอนไม่รับสายฉันเลยน่ะค่ะ
‎จงฮยอน มีคนมาหานายน่ะ
‎อย่างสวยเลย
‎(โรงแรมเจทัวริสต์)
‎ผิดหวังจัดเลยสิท่า
‎ก็บอกว่าอย่ามาที่นี่ไง
‎แค่เอาอันนี้มาให้แค่นั้นเอง
‎เลิกกับพี่เขาจริงๆ แล้วสินะคะ
‎เธอถึงได้ฝากของมาคืนแบบนี้
‎มันก็ดีแล้วละ
‎ดูเป็นยังไงบ้างเหรอ
‎ดูโอเคดีหรือเปล่า
‎ดูโอเคสุดๆ ไปเลยละ
‎แล้วพี่เขาก็ดูมีความสุขมากๆ ด้วย
‎(กฎหมายรัฐธรรมนูญตำรวจ)
‎ถ้าคุณซูยองถ่ายให้ ‎ผมน่าจะสอบได้คะแนนดี
‎จะถ่ายแล้วนะคะ
‎สัญญาอะไรกับฉันเรื่องนึงได้ไหมคะ
‎นับจากนี้ไป…
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ก็อย่ายอมแพ้กับการสอบนี้เป็นอันขาด
‎มีอะไรหรือเปล่าครับ
‎ฉันแค่ขอเฉยๆ
‎ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
‎สัญญานะคะ ว่าจะไม่ยอมแพ้
‎ขายได้เท่าไรก็เท่านั้นค่ะ ‎แค่รีบขายไปก็พอ
‎รถยังใหม่แถมวิ่งน้อยด้วย
‎ถ้าให้เวลาผมสักหน่อย ‎ต้องขายได้ราคาสูงขึ้นอีกแน่
‎แค่รีบๆ ขายออกไปก็พอค่ะ ‎ยิ่งเร็วยิ่งดี
‎ได้ครับ
‎(คนของฉัน)
‎รุ่นพี่ ตอนนี้ว่างมาเจอกันไหม
‎แค่แป๊บเดียว ใช้เวลาไม่นานหรอก
‎ไม่ใช่อะไรหรอก…
‎พอดีฉันมาเจอคุณพ่อเธอน่ะ
‎ทำไมไม่มาตีด้วยกันล่ะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎พอดีผู้จัดการโทรมา
‎และวานให้ผมนำเอกสารนี้ ‎มาให้ท่านครับ
‎นายคิดว่าฉัน ‎โทรหาผู้จัดการสาขาในวันหยุด
‎แค่เรื่องเอกสารพวกนี้เหรอ
‎ฉันจะยื่นกู้ในช่วงไตรมาสแรก ‎เพื่อช่วยเพิ่มยอดให้นาย
‎และฉันอยากเจอแม่นาย ‎ในช่วงเดียวกันนั้นด้วย
‎ได้ยินว่าการโยกย้ายครั้งล่าสุด ‎นายก็ไม่ได้ย้ายไปสำนักงานใหญ่
‎รอบหน้าไม่มีปัญหาแน่
‎จริงสิ
‎คิดหรือยังว่าอยากได้เรือนหอแถวไหน
‎ที่ที่มีกยองอยู่ตอนนี้ก็ไม่เลวนะ
‎- คือ… ‎- หนู…
‎จะไม่แต่งกับรุ่นพี่ค่ะ
‎แล้วจะคบกันแบบไร้จุดหมาย ‎ไปถึงเมื่อไร
‎หนูเคยบอกแล้วไง
‎- จะแต่งเมื่อไร หนูจะตัดสินใจเอง ‎- นี่ แก…
‎เพราะงั้นอย่าเรียกรุ่นพี่ ‎มาแบบนี้อีกนะคะ
‎นายก็คิดเหมือนกันเหรอ
‎ขอโทษด้วยครับ
‎เมื่อคืนฉันนอนหลับสนิทเลย
‎พูดตามตรงตอนที่คบกับรุ่นพี่…
‎ฉันนอนไม่ค่อยจะหลับเลย
‎เอาแต่กลัวว่าเราจะเลิกกัน
‎มันก็ไม่ใช่ว่าเลิกกันแล้ว ‎โลกจะแตกซะเมื่อไร
‎ฉันมันบ้าเองที่คิดไปแบบนั้น
‎แต่ว่าเมื่อวานฉันนอนหลับสบาย ‎แบบที่ไม่ต้องพึ่งยานอนหลับเลย
‎มาตัดสินด้วยเหรียญนี่กันนะ
‎จำได้ไหม
‎ฉันเจอมันที่นี่นี่นา
‎ฉันหยิบมาจากบ้านรุ่นพี่ตั้งนานแล้ว ‎ไม่รู้ตัวเลยใช่ไหมล่ะ
‎นี่ ดูนะ
‎ถ้ามันออกหัวแบบนี้…
‎แปลว่าฉันกับรุ่นพี่…
‎จะเลิกกัน
‎แต่ถ้ามันออกก้อยละก็…
‎ก็มาทำตามที่พ่อฉันพูด
‎ให้ครอบครัวเรามาเจอกันปีหน้า
‎แล้วเราก็แต่งงานกัน
‎ออกหัว
‎เราเลิกกันเถอะ
‎อยากให้ฉันทำอะไรก็บอกมาได้เลย
‎เธอมีสิทธิ์ได้รับมัน
‎ไม่หรอก รุ่นพี่
‎เวลาคบกัน คนที่มีสิทธิ์ ‎ทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ
‎คือคนที่ได้รับความรัก
‎ชื่อพัคมีกยองของฉันเป็นชื่อโหลๆ
‎หาเจอง่ายกว่าเหรียญ 500 วอนซะอีก
‎ตั้งแต่นี้ไป
‎ทุกๆ ครั้งที่รุ่นพี่ได้ยินชื่อ ‎"มีกยอง"
‎ทุกๆ ครั้งที่เห็นเหรียญ 500 วอน
‎รุ่นพี่จะรู้สึกผิดต่อฉัน
‎ร่ายมนตร์ใส่ฉันอยู่เหรอ
‎คำสาปต่างหาก
‎รุ่นพี่ได้รับมันแล้วนะ ‎บทลงโทษจากฉัน
‎แม้ต้องเจอกับทุกอย่าง
‎ฉันก็มีความสุขแล้ว
‎ถึงจะเจ็บปวด ‎และผ่านมันมาได้อย่างยากเย็น
‎แต่ฉันก็ยังชอบมันอยู่ดี
‎ขอบคุณนะ ฮาซังซู
‎ลาก่อน
‎ทำไมถึงอยากมาเจอกันที่นี่เหรอครับ
‎ไม่มีเหตุผลหรอกค่ะ
‎ฉันอยากรู้น่ะค่ะ
‎เพราะฉันเคยมาแล้วกลับไป ‎โดยยังไม่ได้กินอะไรเลย
‎ที่นี่ก็ไม่ได้ดูพิเศษอะไร ‎แค่อาหารแพงเท่านั้นเอง
‎วันนั้น…
‎ครั้งแรกที่คุณอยากให้เรา ‎มาเจอกันที่นี่…
‎คุณอยากบอกอะไรฉันเหรอคะ
‎จะบอกชอบคุณครับ
‎อยากชวน ให้มาทำความรู้จักกัน
‎อยากให้ผมได้เป็นคนรักของคุณ
‎อยู่โซลมาก็ไม่เคยมาที่นี่เลยค่ะ
‎เวลาเหนื่อยๆ ผมจะมาที่นี่ครับ
‎ทำไมล่ะคะ
‎ที่นี่มันอยู่มา ‎หลายศตวรรษแล้วนี่ครับ
‎แปลว่าทุกอย่างจะคลี่คลายไปเอง ‎ถ้าเราเข้มแข็งและอดทนรอได้
‎และทำให้ผมรู้ด้วยว่า ‎สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็จะผ่านไป
‎มาที่นี่ครั้งล่าสุดเมื่อไรเหรอคะ
‎จำไม่ได้เลยครับ
‎ฉันสงสัยว่าคนที่สร้างกำแพงขึ้นมา…
‎ก็เคยคบหาใคร เคยมีความรักกับใคร
‎และใช้ชีวิตแบบเราไหมนะ
‎เพราะรัก…
‎คนพวกนั้นอาจเคยต่อสู้ ‎เพื่อมันด้วยก็ได้
‎มันก็แค่ความรักเท่านั้นเอง
‎หิมะตกแล้ว
‎หิมะแรกด้วยแฮะ
‎สวยดีนะคะ
‎นึกว่าคุณไม่ชอบหิมะซะอีก
‎ฉันคงชอบมั้งคะ
‎ความสุขในภายภาคหน้าที่หัวหน้าฮา ‎เฝ้าภาวนาขอ คืออะไรเหรอคะ
‎ดอกไม้ที่เอามาไว้ที่ระเบียงฉัน…
‎มันมีนิยามว่า ‎"ความสุขในอนาคต" น่ะค่ะ
‎อะไรกัน ไม่รู้ความหมายเหรอเนี่ย
‎ผมแค่เลือกอันที่สวยๆ ‎มาจากร้านขายดอกไม้น่ะครับ
‎ไม่รู้สิครับ
‎ชีวิตที่นมั่นคงและยั่งยืน
‎ผมคิดว่านั่นคือความสุขที่แท้จริง
‎ถ้าวันนี้ไม่ได้เลวร้าย…
‎ไปกว่าเมื่อวาน แค่นั้นก็ดีแล้ว
‎เหมือนชื่อหัวหน้าฮาเหรอคะ
‎แล้วคุณซูยองล่ะครับ
‎ฉันคิดว่าคำว่า "ความสุข" ‎ทำให้ผู้คนทุกข์ทนค่ะ
‎เราต่าง…
‎ก็ใช้ชีวิตแบบนั้นกันไม่ใช่เหรอ
‎ต่างก็แบกรับโชคชะตาเลวร้ายของตัวเอง
‎แต่ตั้งแต่นี้ไปฉันจะ ‎ลองตามหาความสุขในอนาคตดูค่ะ
‎ฉันจะลองเอาความรู้สึก…
‎และความสุขของตัวเองเป็นที่ตั้งก่อน
‎ต้องไปเริ่มงานที่สาขาชินโด ‎ตั้งแต่วันจันทร์เลยใช่ไหมครับ
‎ใช่แล้วละค่ะ
‎กลับบ้านปลอดภัยนะคะ
‎ผมยังโทรหาคุณได้ใช่ไหมครับ
‎เวลาไม่ให้โทร ‎คุณก็โทรมาตลอดไม่ใช่เหรอคะ
‎บอกไม่ให้มาก็มาตลอดเลยด้วย
‎ไม่ต้องลงไปส่งหรอกค่ะ
‎วันนี้ส่งแค่นี้ก็พอแล้ว
‎- สวัสดีค่ะ ‎- อือ
‎ทำไมเธอถึง…
‎ซังซู ทำไมไม่รับสายเลยเนี่ย
‎ว่าจะฝากซื้อกาแฟสักหน่อย
‎ผมไม่รู้ตัวว่าปิดเครื่อง
‎ดูชาร์จมือถือไว้ตลอดนะ
‎ผู้ช่วยมาไม่อยู่แล้ว ‎นายก็ต้องคอยรับสายฉันแทน
‎ได้ครับ
‎เดี๋ยวไปซื้อให้นะครับ
‎สวัสดีค่ะ
‎คะ
‎ค่ะ
‎อันซูยองยังไปไม่ถึงสาขาชินโดเลย
‎หัวหน้าทีมซอคะ
‎พนักงานอาวุโสคนใหม่ ‎เจอนี่ในช่องเก็บของคุณอันค่ะ
‎อะไรน่ะ
‎อันซูยองลาออกเหรอ
‎ทำไมล่ะ
‎ในที่สุดก็ได้ย้ายสักที ‎ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ล่ะคะ
‎อันซูยอง เธอนี่มันจริงๆ เลย
‎ว่าแล้วเชียว ถึงว่ารู้สึกแปลกๆ
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎อรุณสวัสดิ์อะไรกันล่ะ
‎แล้วนั่นอะไรน่ะ
‎ร้านที่มาเปิดแทน ‎ร้านกุกบับหอยนางรม
‎เป็นร้านขายซุปทักกมทัง
‎พวกเขาให้ต๊อกมา
‎ฉันจะลองเอาความรู้สึก…
‎และความสุขของตัวเองเป็นที่ตั้งก่อน
‎ไม่ต้องลงไปส่งหรอกค่ะ ‎วันนี้ส่งแค่นี้ก็พอแล้ว
‎- มีแค่นี้ใช่ไหม ‎- อือ ปิดเลย
‎(อันซูยอง)
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)
‎คำบรรยายโดย หนึ่งฤทัย โพธิ์แดง