(ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ภาพจากเหตุการณ์จริง ที่ถ่ายโดยนักดำน้ำและทีมดูแลความปลอดภัย)
(ในบางฉากมีการเพิ่มวัสดุจดหมายเหตุ และการจำลองเหตุการณ์ขึ้นใหม่)
(เกาะลองไอแลนด์ บาฮามาส)
อเลสเซีย คุณรู้สึกยังไงคะเรื่องความตาย
บอกตรงๆ นะคะ ฉันไม่เคยคิดถึงมัน
ฉันคิดว่าถ้ามีใครต้องตาย ยังไงมันก็จะเกิดขึ้น
บอกตามตรง ฉันไม่คิดเรื่องความตาย และฉันก็ไม่กลัวความตาย
ฉันไม่เคยคิดว่าการดำน้ำฟรีไดฟ์ อาจนำไปสู่ความตายได้
ยี่สิบวินาที
(การดำน้ำฟรีไดฟ์แต่ละครั้งในภาพยนตร์นี้ ดำโดยสูดหายใจครั้งเดียว)
สิบวินาที
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
อเลสเซีย เซกกินี่ อิตาลี
สี่นาที พยายามทำสถิติโลก
โอเค มองผมนะ
(ลมหายใจใต้น้ำลึก)
(โรม อิตาลี)
อเลสเซียเกิดช่วงบ่าย ตอนอีกประมาณ 20 นาทีจะห้าโมง
คืนนั้นผมนอนลืมตาอยู่บนเตียงพลางคิด
เรื่องภรรยาผม เรื่องลูกสาวผม
คุณไม่มีวันลืมมันได้
(เอนโซ่ เซกกินี่ พ่อของอเลสเซีย)
เวลาคุณโหยหาอะไรมากๆ น่ะ…
คุณไม่มีวันลืมมันได้
นี่เป็นหนึ่งในเรียงความสมัยเรียนของอเลสเซีย
"คุณเคยคิดไหมว่าคนรอบตัวคุณ เพื่อนร่วมชั้นเรียนของคุณ
เพื่อนๆ คุณ พ่อแม่คุณ
ไม่เข้าใจความฝันของคุณ"
ฉันอยากทำให้ฝันฉันเป็นจริง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันอยากเป็นนักดำน้ำฟรีไดฟ์ที่มีชื่อเสียง
นาตาเลีย โมลชาโนว่า เป็นไอดอลคนสำคัญที่สุดของฉัน
ฉันอยากเป็นเหมือนเธอ เป็นแชมป์โลก
โมลชาโนว่า เป็นเจ้าของสถิติฟรีไดฟ์กว่า 40 สถิติ
เธอได้รับการยกย่อง เป็นตำนานในประวัติศาสตร์กีฬาชนิดนี้
ฉันอายจริงๆ เรื่องความฝันอันยิ่งใหญ่ของฉันนี่
มันฟังดูเหมือนเรื่องพวกนั้นที่เราพูดตอนเด็ก
เวลามีคนถามเราว่าโตแล้วอยากเป็นอะไร
มีแค่ไม่กี่คนที่เข้าใจความฝันของฉัน
พ่อฉันเป็นหนึ่งในคนพวกนั้น
พ่อเข้าใจความหลงใหล ในท้องทะเลและการดำน้ำฟรีไดฟ์ของฉัน
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ฝันของฉันเป็นจริง
ถ้าคุณไม่มีความฝันคอยกระตุ้นคุณ คุณจะไปไม่ถึงจุดหมาย
แต่สิ่งที่คุณต้องเสียไปเพื่อแลกมันมา
มีค่าสูงมาก
อเลสเซียกับสตีฟ
สายสัมพันธ์ของพวกเขาแข็งแกร่งมาก
ทำไมพวกเขาถึงมาเจอกันน่ะเหรอ
ผมเชื่อเสมอ
ว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นกับเราโดยบังเอิญ
มีสายใยเชื่อมโยงอยู่เสมอ
สิ่งที่นำคุณไปตามทางสายหนึ่งๆ
อเลสเซียกับสตีเฟ่นกลายเป็นคู่หูกันจริงๆ
ในหลายๆ ด้าน
ที่พวกเขาได้พบกันนั้นเป็นชะตาลิขิต
ผมยอมรับว่าเขาทำเรื่องอันตราย
(ปีเตอร์ คีแนน พ่อของสตีเฟ่น)
และผมก็เหมือนทำใจยอมรับเรื่องนั้น
(ชายฝั่งตะวันตกของไอร์แลนด์)
พ่อครับ มาเถอะ!
พ่อ มาเถอะ!
มาเถอะครับ!
ผมอยากรู้อยากเห็นมาตลอด
ผมหลงใหลธรรมชาติ สัตว์ และท้องทะเลมาตลอด
(เสียงสตีเฟ่น คีแนน)
สตีเฟ่นชอบออกไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
เราสองคนจะไปว่ายน้ำตอนตีห้า ระหว่างพระอาทิตย์ขึ้น
ผมจะดำน้ำลงไป ผมจะดำสนอร์เกิล
เขาจะจับมือผมแล้วชี้ โดยที่ใส่สนอร์เกิลของเขาเอง
และชี้ให้ดูปลาตรงนั้นตรงนี้
"เจ้านี่ที่ใหญ่ที่สุดคืออะไร" "เจ้านั่นที่เล็กที่สุดคืออะไร"
"วาฬชนิดไหนที่เจอได้น้อยที่สุด" "วาฬชนิดไหนที่เจอได้บ่อยที่สุด"
คำถามไม่รู้จบพวกนั้นที่ว่า "ทำไม"
"อะไร" "ที่ไหน"
"บ่อยแค่ไหน" "มากแค่ไหน"
ความสนใจในธรรมชาติของเขา เริ่มจากการที่เราดูเดวิด แอทเทนเบอเรอห์
ผมอยู่ใจกลางนิวกินีกลาง
หนึ่งในที่ไม่กี่แห่งที่เหลืออยู่บนพื้นโลก
ที่ยังไม่มีการสำรวจจริงๆ
ผมมีความคิดในหัวมาตลอด ว่าผมอยากเป็นนักสำรวจ
ผมชอบดูสถานที่แบบแอมะซอน
คองโกและอินโดนีเซีย และนึกภาพว่าการได้ไปอยู่ที่นั่นจะเป็นยังไง
คีแนน ดูดีนี่!
ตอนสตีเฟ่นย่างเข้าวัยรุ่น ผมออกจากบ้านของครอบครัวไป
ผมเกือบไม่อยากคิดถึงมัน
ผมรู้สึกแย่มากเกี่ยวกับเรื่องนั้นในหลายด้าน
เขาเจ็บปวดมาก เขา… เขาหัวใจสลาย
ผมจำได้ว่าผมทะเลาะกับเขาตอนเขาอายุ 17
เรื่องที่เขาเอาเงินไปซื้อแอลกอฮอล์ดื่มกับเพื่อนๆ
แม่เขากังวลนิดหน่อย ว่าเขาเริ่มดื่มเร็วไปหน่อยหรือเปล่า
ตอนนั้นเขากำลังดูว่า "ฉันจะเป็นอะไรหลังออกจากโรงเรียน"
"ฉันจะไล่ตามฝันของฉันได้ยังไง"
เขาไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
พอฉันอายุได้ 13 ปี ฉันก็แน่ใจแล้วว่าฉันอยากทำอะไร
(เสียงอเลสเซีย เซกกินี่)
การหาชั้นเรียนตอนฉันยังเด็กไม่ง่ายเลย
มีแต่พวกผู้ชายทั้งนั้น
(ช่วงฝึกซ้อม โรม)
ผมจำได้ว่าอเลสเซียโผล่มากับพ่อเธอ
เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ตาสีฟ้า
ผมจำได้ว่าผมไม่ได้ยินเสียง อเลสเซียพูดเลยด้วยซ้ำ เธอแค่หัวเราะ
(โฮมาร์ เลอูชี่ ทีมชาติอิตาลี)
ผมคิดว่าผมดำได้ราว 100 เมตรกว่า
เราใช้เวลาหลายปีกว่าจะได้ตัวเลขนั้น
เด็กคนนั้นทำได้ 105 เมตร
นั่นคือตอนที่คุณถามตัวเอง
ทุกอย่างจะจบลงตรงไหน
เราไปร่วมการแข่งขันดำน้ำฟรีไดฟ์ในทะเล
พวกเขาดำลงไปจากเรือ โดยใช้หินเป็นอุปกรณ์ถ่วงน้ำหนัก
แล้วฉันก็บอกว่า "มาดูกันว่าฉันจะไปได้ลึกแค่ไหน"
ด้วยการกลั้นหายใจ
คุณจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับตัวเองเยอะขึ้นมาก
ฉันดำลงไปได้ 52 เมตร
- ดี! - เก่งมาก!
การได้เห็นเด็กสาวอายุน้อยขนาดนั้น
ลงไปถึงความลึกระดับนั้นได้
ดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก
จากนั้นทางสหพันธ์ก็ออกแถลงการณ์
ห้ามเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี เข้าร่วมการแข่งขันเป็นทางการ
ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของฉัน ฉันร้องไห้
มีการโต้เถียงกับพ่อฉัน กับโค้ชฉัน
ตอนนั้นฉันพูดว่า "หนูจะทำอะไรต่อไปล่ะตอนนี้"
การได้ยินว่าเราจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ปกติจะเป็นช่วงเวลาที่กินใจมาก
และสร้างความผูกพันลึกซึ้งระหว่างเพื่อน
แต่ว่าผมมารู้เอาหลายเดือน หลังจากพวกเขาตัดสินใจไป
โดยผ่านทางเพื่อนคนหนึ่ง
ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไงกับชีวิตผม
อีกอย่าง ผมกังวลนิดหน่อย…
ผมรู้ว่าผมไม่อยากอยู่กับบ้าน ลงหลักปักฐาน
ผมรู้ว่าเรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น
ดูสิว่าใครมา
พ่อหวังว่าลูกจะกล้านะ ที่จ่อกล้องนั่นไปหาแม่
แต่แล้วแม่ผมก็ป่วย
แม่ไม่อยากให้เทปเสียอีกเทป
มอร่าเป็นมะเร็ง
ทั้งสตีเฟ่นกับแกรี่น้องชายเขา สนิทกับแม่ของพวกเขาจริงๆ
มันสะเทือนใจพวกเขามาก
เธอจะพาแม่ไป
พวกเขาช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาก
เธอตายตั้งแต่อายุยังน้อยมาก
สตีเฟ่นได้เห็นกับตาตัวเอง ว่าชะตากรรมอาจอยุติธรรมได้แค่ไหน
มันเป็นบ่อเกิดของปรัชญาส่วนตัวของเขา
มีชีวิตอยู่เพื่อวันนี้
เพราะคุณไม่มีทางรู้ว่าอะไรจะมาถึงในอนาคต
เขาเลยอยากดื่มด่ำกับโลกนี้ทุกหยาดหยด
แอมะซอน คองโก และอินโดนีเซีย
เป็นความฝันของผมมาตลอดที่จะไปยังที่เหล่านี้
ผมเคยสะสมนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก
ผมจำภาพกอริลล่า ที่กำลังลุยผ่านน้ำในพรุพีตไปนี่ได้
และภาพนี้ก็ถ่ายที่คองโกทางตอนเหนือ
ผมกำลังจะเดินทางไปคองโก จากนั้นก็ค้นหาพวกกอริลล่า
มันเป็นประสบการณ์ที่น่าหวั่นใจอยู่บ้าง
ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
คุณชื่ออะไร
สตีเฟ่นครับ สตีฟ
- สตีเฟ่นเหรอ - ครับ
- คุณเป็นชาวคริสต์เหรอ - ครับ
- ในไอร์แลนด์น่ะ เราเป็น… - โปรเตสแตนต์ใช่ไหม
ไม่ๆๆ คาทอลิก
น้ำตาลเมา
ครับ
ไง สวัสดี
เธอเป็นราชินีของหมู่บ้านมานานแค่ไหนแล้ว
- หกปีแล้ว - หกเหรอ โอเค
ดูเหมือนคืนนี้ผมจะพักอยู่ที่นี่กับครอบครัวนี้
ดูเหมือนทุกคนที่ข้ามแม่น้ำนี้ จะเป็นโรคพยาธิตาบอด
มีคนบอกว่าผมติดโรคนี้แล้ว ผมจะต้องรับการรักษา
ในที่สุด
เพิ่งข้ามพรมแดนคองโกมา
- เรามาถึงแล้ว - โอเค
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมฝันมาทั้งชีวิต ที่จะได้อยู่ในที่แบบนั้น และผมก็ได้อยู่ ผมทำได้
เรื่องนี้จุดประกายบางอย่างในตัวผมขึ้นมาจริงๆ
ที่จะใช้ชีวิตทำสิ่งที่ไม่ธรรมดาเอามากๆ
เพื่อจะค้นให้พบสิ่งที่ผมค้นหาอยู่
ผมรู้ว่าผมต้องก้าวไป บนเส้นทางที่คนไม่ค่อยไปกัน
ฉันอยากให้การดำน้ำฟรีไดฟ์เป็นชีวิตฉัน
ดังนั้นถึงฉันจะเห็นว่าสี่ปีเป็นเวลานานมาก
ฉันก็บอกว่า "โอเค สู้ ทำเรื่องนี้ต่อไปกัน"
คนอื่นๆ อีกเยอะคงบอกว่า "โอเค
ฉันจะไปทำอย่างอื่นแล้ว"
แต่ไม่ใช่เธอ จะยังไงเธอก็เดินหน้าต่อ
เธอยังไปที่สระว่ายน้ำนั่นต่อ
ไปทะเล
แล้วคุณก็ตระหนักได้ว่า มีอะไรบางอย่างที่ผลักดันเธอ
สุขสันต์วันเกิด
พอเธออายุ 18…
เธอก็แจ้งเกิดทันที ไวเหมือนจรวด
เธอแสดงศักยภาพให้เห็นทันที
ร้อยห้าสิบเมตรในสระ
ตอนแรกมันแบบว่า "โห"
แต่ตอนนั้นอิลาเรียเก่งกว่า
แน่ละค่ะว่าฉันไม่ได้คาดไว้ก่อนถึงผลแบบนี้
ฉันแข็งแกร่งที่สุดในอิตาลี
อเลสเซียเป็นคนเดียว ที่พอจะทำผลงานได้ใกล้ฉันบ้าง
แต่ในช่วงนั้นน่ะ อเลสเซีย… บ้ามากจริงๆ
(อิลาเรีย โบนิน ทีมชาติอิตาลี)
อเลสเซีย เซกกินี่มาแล้ว
ใกล้ผนังระยะ 200 เมตร
มาดูกันว่าเธอจะกลับตัวไหม
ไม่ เธอขึ้นจากน้ำ
เธอเด็กมาก มีความคิดแบบวัยรุ่น
เธอเศร้า
เธอเสียใจ
มันลำบากจริงๆ ค่ะ
ฉันรู้ว่าถ้าฉันผลักดันขีดจำกัดมากกว่านี้ ฉันคงออกมาไม่โอเค
อิลาเรีย โบนิน!
เอาเลย อิลาเรีย!
(อิตาลี)
ถ้าคุณอยากเป็นที่หนึ่ง
และคุณได้แต่เหรียญเงินตลอด
มันก็เป็นเรื่องที่ทำให้คุณคลั่ง
เมื่อมีใครบางคนข้างนอกนั่นที่แกร่งกว่าคุณ
มันก็กลายเป็นแรงผลักดันอีกอย่างหนึ่ง
ฉันต้องพัฒนาตัวเองมากจริงๆ เพื่อทำสถิติของอิตาลี
สำหรับฉัน ฉันต้องดูวิดีโอของนาตาเลีย ถึงตระหนักได้ว่าฉันจะไปถึงจุดนั้นได้ยังไง
คำแนะนำของฉันมีอยู่ว่า การผ่อนคลายทางจิตใจเป็นรากฐานของฟรีไดฟ์
ถ้าเราอยากประสบความสำเร็จใต้น้ำ
เราควรผ่อนคลาย ไม่ใช่วิ่งไปหาเป้าหมาย
เธอเริ่มรับมือกับการแข่งขัน ในวิถีทางที่ต่างออกไป
เธอผ่อนคลายมาก
ดีแล้ว หยุด
ผลงาน 224 เมตรอันน่าทึ่ง
เธอพอใจมากตอนที่เธอได้เหรียญทอง
ยินดีด้วยครับกับแชมป์อิตาลีที่ได้มาใหม่นี่
ค่ะ มันสุดยอดมาก ได้สักที!
ช่วงเวลานั้นคือจุดเริ่มต้น
ของมิตรภาพลึกซึ้งของเรา
ผลลัพธ์นี้ถูกลิขิตไว้มาตลอด
เธอมีพลังเหนือธรรมชาติบางอย่าง ในการดำน้ำฟรีไดฟ์
แต่สระว่ายน้ำเล็กเกินไปสำหรับอเลสเซีย
ทะเลคือบ้านของเธอจริงๆ
สตีเฟ่นเคยคิดว่าเขาจะได้พบ ชะตาท้ายที่สุดของเขาที่ไหนสักแห่งในแอฟริกา
กับพวกหนุ่มๆ ในเอธิโอเปีย
เอธิโอเปีย ซูดาน
เซียร์ราลีโอน
ไนจีเรีย
เขาเดินทางอย่างระมัดระวังและจริงจังมาก
แต่ก็เกือบเกิดเหตุร้ายมากๆ ขึ้นหลายครั้ง
ในกินี มีการลุกฮือของประชาชน ขึ้นต่อต้านประธานาธิบดี
มีการยิงกันตลอดช่วงเช้า
เราได้ยินเสียง "ปังๆๆ" เป็นระยะ
เขารู้สึกลังเลและขัดแย้งในใจ
เขาจะพูดว่า "ผมสงสัยว่าผมควรทำ สิ่งที่เพื่อนๆ ทุกคนของผมทำอยู่ไหม
แต่งงาน บางคนก็มีลูก"
"มีอะไรที่ผมควรทำแต่ไม่ได้ทำไหม" "ผมคิดถูกไหมที่ใช้ชีวิตแบบที่ใช้อยู่"
ครั้งหนึ่งเขาเคยถามผม
ว่าผมผิดหวังในตัวเขาไหม
ที่เดินทางไปรอบโลกแบบนี้
ค้นหาสิ่งที่เขาชี้ชัดลงไปไม่ได้
ผมคิดถึงครอบครัว เพื่อนๆ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุด
เลวร้ายที่สุดในชีวิตผมตอนนี้
เอาเถอะ…
ไว้คุยกันพรุ่งนี้
ตอนนั้นเขากำลังจะกลับบ้าน มาใช้ชีวิตธรรมดาสามัญ
แต่ก่อนหน้านั้น เขาจะแวะที่สุดท้าย
(ดาฮับ อียิปต์)
สตีเฟ่นรักทะเลมาตลอด
เขาชอบดำน้ำสกูบาในมหาสมุทร
เขาได้ยินว่ามีเมืองหนึ่งในอียิปต์ ซึ่งเป็นเหมือนนครศักดิ์สิทธิ์สำหรับนักดำน้ำ
ผมจำได้ว่าผมลัดเลาะไปตามชายฝั่ง และฟังเสียงท้องทะเล
ผมรู้สึกถึงความหวังอย่างแท้จริงเรื่องที่แห่งนี้
ตอนที่สตีฟนั่งรถบัสจากไคโร
ไปจนถึงดาฮับ
เขาโยนกระเป๋าเข้าห้อง
(มาห์มูด บาร์ราคูดา นักดำน้ำสกูบา)
บอกว่า "บาร์อยู่ไหน ไปดื่มกัน"
วันถัดมา เขาก็ไปดำน้ำ
เขากลายมาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง
เราเจอกันทุกวัน
เขารักวัฒนธรรมเบดูอิน เขาเรียนภาษาอาหรับ
เรากลายเป็นเหมือนครอบครัว
เขาอาศัยอยู่ทางตอนใต้นั่น หากินด้วยการสอนดำน้ำสกูบา
คือว่าผมมาที่นี่เพื่อเรียนหลักสูตรไดฟ์มาสเตอร์
(คริสตอฟ โคเนน นักดำน้ำฟรีไดฟ์)
และนั่นก็คือสตีฟ
เขาเป็นครูสอนผม
ไม่นานเราก็ใช้เวลาด้วยกันทุกวัน
และออกไปเต้นกัน
ดาฮับสำหรับสตีฟนั้น
เป็นบ้านหลังที่สอง
เขามีบ้านหลังเล็กๆ ของตัวเอง เขารักมันจริงๆ
เพราะเขาเคยบอกผมในตอนหนึ่งว่า
"ผมค้นพบสิ่งใหม่นี่ที่เรียกว่าการดำน้ำฟรีไดฟ์
และมันก็เจ๋งสุดๆ"
สตีฟชวนผมไปดำน้ำฟรีไดฟ์กับเขา
ครั้งแรกที่ผมดำลงไป กลั้นหายใจ
ปัญหาทั้งหมดและเรื่องเฮงซวย จากชีวิตประจำวันก็หายวับไปเลย
มันไม่มีอยู่จริงที่ข้างล่างนั่น มันงดงาม
สตีฟตกหลุมรักการดำน้ำฟรีไดฟ์
และโดยเฉพาะหลุมน้ำลึกบลูโฮล
คุณเดินจากหาดลงไปสู่ห้วงสมุทรลึก ตรงตามตัวอักษรเลย
แบบว่ามีหลุมเปิดอ้าอยู่ในแนวปะการังนี่
ซึ่งดึงดูดให้คุณลงไปข้างล่างนั่นจริงๆ
แล้วก็มีซุ้มนี่อยู่ เหมือนโบสถ์ในท้องน้ำ
โชคร้ายที่มันมีชื่อเสียงไม่ดีด้วย
มันคร่าชีวิตคนไปหลายคน
นี่คือจุดดำน้ำที่อันตรายที่สุดในโลก
เชื่อกันว่ามันเคยคร่าชีวิตคนไปกว่า 100 คน
ในแง่ของการเสียชีวิต
บลูโฮลนี่อันตรายยิ่งกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์อีก
นอกจากผมแล้ว
มีแค่ไม่กี่คนที่เคยดำน้ำฟรีไดฟ์ผ่านมัน
(วิลเลียม ทรูบริดจ์ เจ้าของสถิติโลก)
นาตาเลีย โมลชาโนว่า เคยเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำแบบนั้น
การดำน้ำผ่านซุ้มดิอาร์ชนั่น ทิ้งความประทับใจยาวนานไว้ให้ฉัน
นี่คือการดำน้ำ ที่ปลดล็อกอะไรบางอย่างในตัวเธอเอง
ความไม่รู้จักกลัวที่เธอไม่เคยรู้ว่ามีอยู่
มันทำให้เธอ เป็นนักดำน้ำฟรีไดฟ์ที่เก่งที่สุดในโลก
(อดัม สโคลนิค นักข่าวกีฬา)
กับดิอาร์ช คุณต้องรู้ว่า คุณพร้อมสำหรับมันหรือยัง
มันเป็นที่ที่ดำลงไปแล้วหลอกตาจริงๆ
คุณต้องหาทางออกให้เจอ
ถ้าคุณมองเห็นมันได้ไม่ชัด ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
ก็ไม่มีใครช่วยคุณได้
และถ้ามีอะไรผิดพลาดไป ก็ไม่มีทางขึ้นสู่ผิวน้ำ
มีหิน 30 เมตรอยู่เหนือหัวคุณ
นอกบลูโฮล
มีหินอนุสรณ์ถึงผู้คนที่เสียชีวิตที่นั่น
แฟนฉันตายในบลูโฮล
(คริสติน่า วัคโคว่า ช่างภาพใต้น้ำ)
ตอนที่ฉันเพิ่งย้ายไปอียิปต์
มันอันตรายเพราะมันลึก
มหาสมุทรเป็นแบบนี้เสมอ
และเราก็ไร้ความหมาย
คุณบอกว่าเป้าหมายของคุณคือ
การเป็นผู้หญิงคนที่สองในโลก หลังจากนาตาเลีย โมลชาโนว่า
ที่พิชิตสถิติโลกทั้งหมด
คุณคิดว่าเรื่องนี้จะใช้เวลานานแค่ไหนครับ
ไม่รู้สิคะ
แน่ละ มันเป็นความฝัน
ฉันคิดว่าที่จริงมันเป็นความฝันของนักกีฬาทุกคน
แต่มันยากจริงๆ
นาตาเลีย โมลชาโนว่า แชมป์แห่งห้วงน้ำลึก
เป็นเจ้าของสถิติฟรีไดฟ์กว่า 40 สถิติ
บางสถิติในนั้นเหลือเชื่อ เป็นความสำเร็จที่ท้ามฤตยู
วันนี้ฉันดำได้ 101 เมตร
นั่นคือดำลงไป 101 เมตรและกลับขึ้นมา
คิดเป็นระยะมากกว่าอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ
ซ้อนต่อกันสององค์จากพื้นถึงคบเพลิง
นาตาเลียเป็นนักดำน้ำฟรีไดฟ์หญิงคนแรก ที่ทำระดับความลึกได้ 101 เมตร
ในการแข่งขัน
(ฟรานเชสก้า โค โอวิงส์ กรรมการฟรีไดฟ์)
และเธอก็ครองสถิตินั้นมาเป็นเวลานานมาก
ดังนั้น 101 จึงเป็นตัวเลขมหัศจรรย์ ที่อเลสเซียพยายามเอาชนะ
ฉันอยากดำให้ลึกขึ้นอีกสองสามเมตร
ที่จริงฉันหวังจะดำให้ลึกเกิน 90 เมตรมาก
แล้วก็แตะตัวเลขสามหลักในอีกสองสามปี
ทุกคนต้องมีความฝัน และทุ่มเทความพยายามทั้งหมดลงไป
และจริงๆ นะคะ ทุกอย่างเป็นไปได้
คุณอธิบายความรู้สึกของการดำน้ำ ที่ระดับความลึกขนาดนั้นได้ไหม
พูดถึงความรู้สึกของร่างกายที่ได้รับแรงดัน
ยิ่งฉันดำลงไปลึกเท่าไร
แรงดันก็บีบอัดอากาศในปอดฉัน
จนปอดฉันเหลือขนาดเท่ากำปั้น
หลังดำลงไป 30 เมตร แรงดันก็กดฉันลงไป
มันเรียกว่าฟรีฟอลล์
และนี่คือส่วนที่ยอดที่สุดสำหรับฉัน
มันรู้สึกเหมือนเรากำลังบินอยู่
ความเงียบนั้นน่ะ มันมีเอกลักษณ์
มันเหมือนอยู่ในที่เงียบสงัดแห่งสุดท้ายบนโลก
การทำแบบนี้มีองค์ประกอบของการยอมจำนนอยู่
มันเหมือนเมายา
แต่การถูกดูดลงไปที่ก้นทะเลอาจเป็นเรื่องน่ากลัว
แม้แต่สำหรับนักดำน้ำฟรีไดฟ์
คุณต้องทำลายห้วงสมาธิดิ่งลึกนี้
เพราะการกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ นั่นคือตอนที่งานเริ่มต้นขึ้นจริงๆ
คุณต้องว่ายน้ำไปเป็นระยะทางเท่าตึกสูง 70 ชั้น
การว่ายน้ำฝ่าแรงดันทั้งหมดนั่น มันเหมือนการว่ายน้ำทวนกระแส
เมื่อถึงตอนนั้น ออกซิเจนของคุณก็เหลือน้อยแล้ว
คุณเตะเท้าแรงมาก ดังนั้นอัตราการเต้นของหัวใจคุณก็เพิ่มขึ้น
เผาผลาญออกซิเจนเร็วขึ้น
ตอนนี้คุณใกล้จะถึงจุดที่คุณมีออกซิเจนไม่พอ
ให้ระบบต่างๆ ในร่างกายทำงาน
นั่นคือตอนที่คุณอาจเกิดอาการวูบได้
พูดง่ายๆ คือสมองคุณจะปิดสวิตช์ลงเอง
มันไม่ได้แปลว่าสมองคุณกำลังจะตาย
แต่มันเป็นเหมือนกลไกความปลอดภัย
สมองจะรักษาตัวเอง ด้วยการปิดการทำงานทั้งหมด
และจากอึดใจนั้น คุณก็ยังมีเวลาหนึ่งหรือสองนาที
ก่อนจะเริ่มเกิดความเสียหายทางสมอง
อีกที
ถ้าคุณไม่ได้รับ การดูแลทางการแพทย์อย่างถูกต้อง
มันก็อาจดิ่งลงเหวได้เร็วพอดู
มันไม่ใช่อะไรที่จะทำเป็นเรื่องเล่นๆ แน่นอนครับ
เป็นเวลาหลายปีที่สตีฟกับผม พยายามดำลงไปให้ลึกขึ้นเสมอ
มันกลายเป็นเกมระหว่างเรา ผมจะพยายามทำสถิติของเบลเยียม
ส่วนเขาไล่ล่าสถิติของไอร์แลนด์ซึ่งคือ 61 เมตร
เมื่อคุณเริ่มแข่งขัน คุณก็อยากผลักดันตัวเอง
เขาเกิดอาการวูบสองสามครั้งในตอนแรกสุด
เขาชอบเอาหัวชนฝาแบบว่า "มาทำเรื่องนี้กัน!"
และ "ฉันทำไม่ได้ แต่ก็จะทำอยู่ดี"
- ลึกแค่ไหน - หกสิบ
- โอเค - บ้าเอ๊ย
แต่สตีฟไม่เคยยอมแพ้
และมันก็ทำให้เขาภูมิใจมาก ที่ได้เป็นชาวไอริชที่เก่งที่สุด
สิ่งดึงดูดใจอีกอย่างของการดำน้ำฟรีไดฟ์ คือมันเป็นขอบเขตอย่างหนึ่ง
ขอบเขตที่ต้องผลักดัน
การดำน้ำฟรีไดฟ์เป็นกีฬาเอ็กซ์ตรีม
และกีฬาเอ็กซ์ตรีมก็มีผลตามมาที่สุดโต่ง
(สตีเฟ่น คีแนน พยายามทำสถิติ กรีซ)
สตีเฟ่น
สตีฟวูบแรงมากจริงๆ
ทีมดูแลความปลอดภัย ไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงกับเขา
เขาเกือบตายที่นั่น
เขาไม่อยากให้ใครอื่นต้องเจอเรื่องแบบนั้น
เขาเลยเริ่มสนใจการเป็นนักดำน้ำเซฟตี้
สตีฟมีภูมิหลังที่เหมาะที่สุดสำหรับงานนี้
เพราะคนเดียวนอกจากเจ้าตัว ที่ดูแลความปลอดภัยให้นักดำน้ำฟรีไดฟ์ได้
ก็คือนักดำน้ำฟรีไดฟ์
นักดำน้ำสคูบา ดูแลความปลอดภัยให้นักดำน้ำฟรีไดฟ์ไม่ได้
เพราะพวกเขาค่อยๆ ขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อลดแรงดัน
ดังนั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คุณก็ต้องตอบสนองอย่างรวดเร็ว
เหตุร้ายในการดำน้ำฟรีไดฟ์ 99% เกิดขึ้นในช่วงสิบเมตรสุดท้าย
ถ้ามีปัญหา เราจะปิดทางเดินหายใจ พวกเขาจะได้ไม่สำลักน้ำ
และเราก็จะพาพวกเขาขึ้นสู่ผิวน้ำ
ช่วยหลีกทางเพื่อความปลอดภัยด้วยค่ะ
เขาพยายามอย่างหนักเพื่อสร้างชื่อให้ตัวเอง
ผมทำเอง ดังนั้น…
และหลังผ่านไปสักพัก สตีฟก็ได้รับโอกาส เข้าร่วมทีมดูแลความปลอดภัยในคาลามาตา
ซึ่งเป็นการแข่งขันใหญ่ ระดับนานาชาติครั้งแรกของเขา
(การแข่งขันชิงแชมป์โลกเอไอดีเอ 2013 คาลามาตา กรีซ)
อเล็กซี่ โมลชานอฟ ลูกชายของนาตาเลีย
เป็นเจ้าของสถิติโลกชายในตอนนั้น
เขาตั้งใจดำลงไปให้ลึกที่สุดเท่าที่เคยมีมา
และแม่เขาก็ดูอยู่
- เซฟตี้ รักษาระยะห่างไว้ - แปดสิบ
สตีฟเป็นเซฟตี้คนที่หนึ่ง
นั่นแปลว่าเขาต้องดำลงไปลึกที่สุด
สตีเฟ่นเตะเท้าลงไปที่ระดับ 30 เมตร
แต่คุณต้องรู้ว่าในฐานะนักดำน้ำเซฟตี้
คุณสูดอากาศเข้าเฮือกหนึ่ง คุณดำลงไป
และถ้าทุกอย่างไปได้ด้วยดี คุณก็แค่ว่ายน้ำขึ้นมาด้วยกัน
คุณไม่เคยอยู่ที่นั่นนานเกินหนึ่งนาที
แต่สตีฟรออยู่ที่ ระดับความลึก 30 เมตรพักใหญ่แล้ว
อากาศเขาจึงใกล้หมด
เร็วเข้า อเล็กซี่
สามนาทีครึ่งเป็นการดำที่นานมากนะ
อันเดรีย คุณลงไปด้วย
- มีปัญหา - ใช่
มีปัญหาเหรอ
สตีฟเริ่มมีอาการกะบังลมกระตุก
อีกแค่ไม่กี่วินาทีเขาก็จะวูบ
แต่แล้วเขาก็เห็นอเล็กซี่มีปัญหา อยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 40 เมตร
การตัดสินใจในเสี้ยววินาที
ช่วยอเล็กซี่หรือช่วยตัวเอง
หายใจเข้า อเล็กซี่ หายใจ
หายใจเข้า อเล็กซี่
หายใจเข้า พวก คุณไม่เป็นไร
ปอดผมเสียหายหนัก
แม่ผมบอกผมว่าสตีฟช่วยผมไว้
ผมซาบซึ้งมากครับกับ… การกระทำที่ไม่ห่วงตัวเองนี่ของเขา
และนั่นก็เป็นการพบกันครั้งแรก ของผมกับสตีเฟ่น อุบัติเหตุครั้งนี้น่ะ
(อเล็กซี่ โมลชานอฟ เจ้าของสถิติโลก)
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาก็เป็นดาวเด่นของการแข่งขันจริงๆ
ทุกคนรู้จักเขา
สตีเฟ่น คีแนน
ผู้ช่วยชีวิตแชมป์โลกไว้
ประเด็นหนึ่งของเรื่องราวนั้น คือนักดำน้ำเซฟตี้นั่นสุดยอดขนาดไหน
ในตอนนั้น นั่นเป็นการดำน้ำเซฟตี้ ช่วยเหลือคนวูบในการแข่งขันที่ลึกที่สุด
ผมถือว่านั่นเป็นวีรกรรม
เพื่อจะช่วยลูกชายของนาตาเลีย
สตีเฟ่นทำหน้าที่นักดำน้ำเซฟตี้อย่างจริงจังมาก จนเขาเอาตัวเองไปเสี่ยง
เรากำลังฝึกวันที่สาม
ฉันพอใจมาก
เพราะฉันทำลายสถิติที่ดีที่สุดของตัวเองได้แล้ว
ฉันทำได้ 88 เมตร
อเลสเซียกำลังเข้าใกล้ ตัวเลขมหัศจรรย์ 101 เมตรนั่นมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่เธอไม่ใช่คนเดียว
ดำได้ยอดเลย
ฮิโรเสะ ฮานาโกะจากญี่ปุ่น เป็นผู้ท้าชิงที่แข็งแกร่ง
ช่วยพูดอะไรเกี่ยวกับการแข่งขันหน่อยได้ไหมครับ
คราวนี้ฉันจะทำสถิติโลกให้ได้ค่ะ
ขอบคุณครับ
ฮานาโกะมีสายสัมพันธ์กับทะเลมาแต่กำเนิด
เธอเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้
เวลาฉันดำน้ำ
บ่อยครั้งฉันจะนึกภาพตัวเองว่ายน้ำอยู่…
(ฮิโรเสะ ฮานาโกะ ทีมชาติญี่ปุ่น)
เหมือนวาฬหรือโลมา
ฮานาโกะดำลงไปลึกขึ้นและลึกขึ้นเรื่อยๆ
และอเลสเซียก็ต้องตอบโต้
อเลสเซีย เซกกินี่พิเศษมาก
การดำน้ำของเธอสง่างามเป็นที่สุดในทุกแง่มุม
เรามีการแข่งขันที่น่าทึ่งนี่ ระหว่างฮานาโกะกับอเลสเซีย
ฮานาโกะผ่านความลึกระดับต่างๆ ไปอย่างคงเส้นคงวามาก
อเลสเซียจะกลับมาเอาชนะเธอ
แปดสิบเก้าเมตร
เก้าสิบ
เก้าสิบสอง
เก้าสิบสาม
บอกหน่อยค่ะว่าคุณดำลึกเท่าไร
เก้าสิบสี่เมตรค่ะ
- กี่เมตรนะครับ - เก้าสิบสี่ค่ะ
โอ้โฮ กับเซกกินี่ เราจะไม่หยุดเลย
นาตาเลีย โมลชาโนว่าอยู่เหนือทุกคน แบบทาบไม่ติดมาหลายปีมาก
แล้วจู่ๆ ผู้หญิงพวกนี้ก็เข้าใกล้เธอมาก
แต่เมื่อคุณผลักดันตัวเองเข้าใกล้ขีดจำกัด พยายามสร้างสถิติโลก
ก็มีเรื่องมากมายที่อาจผิดพลาดได้
เธอได้รับการยอมรับว่า เป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ในกีฬาเอ็กซ์ตรีมที่อันตรายที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง
นั่นคือการดำน้ำฟรีไดฟ์
นาตาเลีย โมลชาโนว่าไปดำน้ำในวันอาทิตย์ และเธอก็หายตัวไปเฉยๆ
นาตาเลีย โมลชาโนว่า หายตัวไปนอกชายฝั่งสเปน
พวกเขากู้ศพเธอมาไม่ได้
อเล็กซี่ ลูกชายของโมลชาโนว่า ซึ่งตัวเขาเองก็เป็นนักดำน้ำฟรีไดฟ์ผู้ทำลายสถิติ
บอกกับเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่า
"ดูเหมือนแม่จะอยู่ต่อในทะเล ผมคิดว่าแม่จะชอบแบบนั้น"
ทั้งหมดนี้เหนือจริงเกินไป
ฉันช็อกไปเลย
มันน่าเศร้าจริงๆ เพราะเธอแข็งแกร่งมาก
เราสูญเสียนาตาเลีย โมลชาโนว่าไป
และเพื่อระลึกถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเธอ
โปรดร่วมกันกลั้นหายใจหนึ่งนาทีกับฉันค่ะ
มันทำให้โลกการดำน้ำฟรีไดฟ์ช็อกไปเลย
พวกเขาตระหนักว่า ตัวเองมีความเสี่ยงมากกว่าที่เคยคิด
เพราะถ้ามันเกิดขึ้นได้ กับนาตาเลีย คนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
มันก็อาจเกิดกับใครก็ได้ทุกเมื่อ
หลังจากอุบัติเหตุของนาตาเลีย
ฉันก็เริ่มตระหนักได้ว่ามันอาจอันตราย
ฉันดำลงไปลึกขึ้นเรื่อยๆ
มันเป็นสีดำ มืดสนิท คุณเลยรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ข้างในนิดๆ
คุณอาจเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
ฉันกลัวเกินไป
ฉันอยากหันหลังและย้อนกลับไป
ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยเท่าไร
สตีเฟ่นเกิดความคิด
ว่าเขาอาจใช้ประสบการณ์ของตัวเอง ในฐานะนักดำน้ำเซฟตี้
เปิดศูนย์ดำน้ำฟรีไดฟ์นี่ขึ้นมาได้
สตีเฟ่นกับเพื่อนๆ เขาเก็บออมเงินไว้
พวกเขาก่อสร้างอาคารสถานที่ขึ้นมา ที่ชายทะเลในดาฮับ
ที่นี่ หน้าร้านดำน้ำฟรีไดฟ์ของผม
(ดาฮับฟรีไดเวอร์ส ศูนย์ดำน้ำฟรีไดฟ์)
นี่คือที่ที่ผมทำงานอยู่
เขาภูมิใจมากที่ได้บอกผม
ในที่สุดเขาก็ประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจ
ทำตามความฝันของเขา
ผมภูมิใจในตัวเขามาก
ในที่สุดเขาก็มีเป้าหมายนี่
ไง สตีฟ หวัดดี!
หวัดดี
นี่เป็นยามเย็นที่แสนดี สบายๆ ในดาฮับฟรีไดเวอร์ส
ตอนฉันเจอเขาครั้งแรก ฉันกลัวสุดๆ
(ลิลี่ เครสปี นักดำน้ำฟรีไดฟ์)
เขามีชื่อเสียงโด่งดังมาก ว่าเป็นนักดำน้ำเซฟตี้ที่เก่งที่สุด
ฉันเคยได้ยินเรื่องการช่วยชีวิตสุดโด่งดัง ที่เขาช่วยอเล็กซี่นั่น
ตอนนั้นฉันกำลังหาที่สอนดำน้ำฟรีไดฟ์อยู่
แล้วพวกเขาก็ถามว่าฉันอยากเข้าร่วมทีมไหม ฉันบอกว่า "เอาสิ ได้อยู่แล้ว"
ฉันเป็นคนดูแลโซเชียลมีเดีย
และสตีฟก็ไม่ใช่ คนประเภทที่จะเอาตัวเองไปเป็นจุดเด่น
แต่สำหรับฉัน มันชัดเจนค่ะ
"สตีฟ ไม่เอาน่า คุณดังสุดๆ ในวงการเลยนะ"
"คุณต้องเริ่มโปรโมตตัวเอง"
(เวิร์กชอปดำน้ำฟรีไดฟ์กับสตีเฟ่น คีแนน)
เพราะสตีเฟ่นรู้จักนักดำน้ำฟรีไดฟ์ทุกคน
พวกเขาจึงเชิญคนดังๆ ทั้งหมดนี่
อย่างอเล็กซี่ โมลชานอฟให้มาสอนเวิร์กชอปได้
และเรื่องนี้ก็ดึงดูดนักดำน้ำฟรีไดฟ์จำนวนมาก
โรงเรียนนี้เริ่มโด่งดังสุดๆ
สำหรับคุณ ความสำเร็จในชีวิตคืออะไรครับ
ผมว่าความสำเร็จคือการเติมเต็มความมุ่งมาด ปรารถนา เป้าหมาย ความฝันของคุณ
ตอนนี้ผมอาศัยอยู่ในอียิปต์ ที่ที่ผมทำศูนย์ดำน้ำฟรีไดฟ์
ผมว่าผมพอใจในแง่นั้น ผมชอบสิ่งที่ผมทำ
ผมว่าส่วนอื่นๆ ของชีวิตผม ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไร
โชคไม่ดีที่ผมอายุ 38 ปีแล้ว และผมก็ไม่มีลูกเลย
ผมว่านั่นคือสิ่งที่คนเขาพูดกันว่า ผมยังไม่ได้เติมเต็มซะทีเดียว
เขาเคยคบใครๆ อยู่บ้างในดาฮับ
แต่ไม่มีอะไรยั่งยืน
เขาอยากตกหลุมรัก มีความสัมพันธ์ระยะยาว
และมีลูก
ส่วนหนึ่งของเขาขาดด้านนั้นไป
เขาจำเป็นต้องได้พบคนที่พิเศษมากๆ
ขอบคุณมากครับที่สละเวลามาคุยกับผม
และสำหรับผู้ฟังทุกคนของรายการนี้ด้วย
ขอบคุณค่ะ ยินดีอย่างยิ่งเลยค่ะ
คุณคิดว่าบางครั้งคุณผลักดันตัวเองหนักไปไหมครับ
เพื่อที่จะทำสถิติ
ผมว่านั่นอาจเป็นเรื่องที่ นักกีฬาอายุน้อยทำกันเป็นปกติมากกว่า
ค่ะ อาจจะงั้น ใช่ค่ะ
เราไม่รู้เลยว่าเธอพยายามทำสถิติโลกอยู่
เธอไม่อยากให้เราเป็นห่วง เธอเลยไม่บอกเรา
คุณอยากทำอะไรให้สำเร็จ ในช่วงสองสามเดือนข้างหน้าครับ
ฉันอยากดำลงไปให้ลึกขึ้น
ฉันอยากทำสถิติโลกค่ะ
นั่นคือเป้าหมายของฉัน
การแข่งครั้งต่อไปของคุณเมื่อไรครับ
เวอร์ติคัลบลูค่ะ
(การแข่งขันดำน้ำฟรีไดฟ์เวอร์ติคัลบลู 2017)
ขอต้อนรับสู่เวอร์ติคัลบลูในบาฮามาส
เรามีผู้แข่งขัน 42 คนจากทั่วโลก
ซึ่งได้แจ้งเป้าหมาย จะทำสถิติระดับชาติต่างๆ กันถึงสิบรายการ
เวอร์ติคัลบลูเป็นเหมือน วิมเบิลดันของวงการดำน้ำฟรีไดฟ์
นี่จะเป็นวันที่ดีมาก มีการดำน้ำที่สุดยอดมากมายในวันนี้
มีแต่คนที่เก่งที่สุดเท่านั้นที่ได้รับเชิญมา
อเลสเซีย เซกกินี่ค่ะ และฉันก็มาจากอิตาลี
ในการแข่งขันนั้น
มีทีมแพทย์และทีมดูแลความปลอดภัยที่ยอดเยี่ยม
อยากแนะนำทีมดูแลความปลอดภัยไหมครับ
ผมอยากจัดการให้แน่ใจว่ามีกลไกความสัมพันธ์ที่ดี ระหว่างทีมดูแลความปลอดภัยกับนักกีฬา
เรื่องนั้นสำคัญมากสำหรับผม
สตีเฟ่นทำงานเป็นหัวหน้าทีม ดูแลความปลอดภัยในเวอร์ติคัลบลู
รับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยโดยรวม
ของงานแข่งดำน้ำฟรีไดฟ์ ที่ใหญ่ที่สุดงานหนึ่งของโลก
จะมีเซฟตี้สองคนที่จะไปพบคุณเสมอ น้ำลึกและน้ำตื้น
เซฟตี้น้ำลึกจะพบคุณ
ที่ระดับความลึก ระหว่าง 20 ถึง 40 เมตร ขึ้นกับการดำ
เราจริงจังกับเรื่องความปลอดภัยมาก ที่เวอร์ติคัลบลู
หนึ่งในเหตุไม่กี่ครั้ง
(วิลเลียม ทรูบริดจ์ ผู้ก่อตั้งเวอร์ติคัลบลู)
เหตุการณ์ร้ายแรงถึงชีวิตแค่ไม่กี่ครั้ง ที่เกิดขึ้นในการแข่งขัน
ก็คือการเสียชีวิตที่นี่ ของนิค เมโวลี่ นักกีฬาอเมริกัน
อย่ามองการดำน้ำครั้งไหนๆ เป็นของตาย
(นิค เมโวลี่ นักดำน้ำฟรีไดฟ์)
คุณไม่รู้หรอกว่าการดำน้ำครั้งไหน จะเป็นการครั้งสุดท้ายของคุณ
นิคมีประวัติมายาวนาน เรื่องการท้าทายขีดจำกัดหนักเกินไปหน่อย
และอะไรๆ ก็ผิดพลาดไปอย่างร้ายแรง
นิคเกิดอาการบีบกดของปอด
เมื่อเกิดการบีบกดของปอดนั้น
เส้นเลือดในปอดคุณจะแตกได้
และทำให้เลือดรั่วเข้าไปในถุงลมของคุณ
เรากำลังพูดถึงเนื้อเยื่อที่ฉีกขาด
แล้วก็กลายเป็นแผลเป็น
ถ้าคุณทำให้ตัวเอง บาดเจ็บอย่างสม่ำเสมอ มันจะสะสม
และท้ายที่สุดแล้ว นั่นก็นำไปสู่ การที่นิคเกิดอาการบีบกดอย่างร้ายแรงมาก
และเราก็ช่วยเขาไว้ไม่ได้
แน่นอน เรามีทีมแพทย์ของเรา ที่จะมาพูดอะไรสั้นๆ ด้วย
โอเค ฉันจะไม่พูดนานนัก
ถ้าเราคิดว่าอาจมีใครตกอยู่ในอันตราย
เราก็มีอำนาจที่จะบอกนักดำน้ำว่าห้ามดำต่อ
(ลีห์ เบเกอร์ นักบำบัดทางเดินหายใจ)
ฉันพูดกับพวกเขาเสมอว่า "ฉันอยากให้คุณได้กลับบ้าน
ฉันอยากให้คุณได้ขึ้นเครื่อง กลับบ้านไปหาครอบครัว"
และอย่างที่สอง ฉันไม่เคยอยากให้พวกเขาเป็น
นักดำน้ำที่ต้องต่อสายออกซิเจนตอนอายุ 40
เพราะทำปอดตัวเองพังอย่างร้ายแรงมาก
ในการแข่งขัน เราต้องเอาป้าย
ที่ติดอยู่กับแผ่นบอททอมเพลท ที่ระดับความลึกเป้าหมายขึ้นมาเป็นหลักฐาน
เธอกำลังเอื้อมไปคว้าป้ายของเธอ
ใบขาวคือทำผลงานได้ถูกต้องตามกฎ 100%
- เย้! - ต้องงี้!
ทันทีที่มีคนช่วยคุณ หรือคุณสูญเสียการควบคุม
แม้แต่บนผิวน้ำ นั่นคือการถูกตัดสิทธิ์
เป็นใบแดง
ในช่วงสองสัปดาห์ของการแข่งขัน นักกีฬาพยายามดำได้คนละหกครั้ง
มันเรียบง่ายมาก
ดำได้ลึกที่สุดชนะ
จะมาพบคุณ
โอเค
ฉันอยากทำอะไรเยอะเลย
ใช่
สถิติโลก นั่นคือเรื่องหลัก ฉันหมายถึงมันสำคัญสุดๆ สำหรับฉัน
เห็นได้ชัดว่าอเลสเซียกำลังไล่ล่าสถิติโลก
ดังนั้นเธอก็จะผลักดันขีดจำกัดของเธอ
โชคร้ายที่อเลสเซียมีปัญหากับความมืด
และเวอร์ติคัลบลูก็มีเอกลักษณ์ ตรงที่มันเป็นถ้ำถล่ม
มันเหมือนออกไปสู่อวกาศ
เธอกำลังกลับมา
เรามีสตีเฟ่น คีแนน เขาเป็นเซฟตี้หลักช่วงน้ำลึกของเรา
และเขาก็กำลังจะไปพบเธอ
(การดำน้ำครั้งแรกจากหกครั้งของอเลสเซีย)
เก่งมาก อเลสเซีย
- หายใจเข้า - หายใจ
หายใจ
ฉันไม่เป็นไร
คณะกรรมการหารือกันอยู่
เสียใจด้วย อเลสเซีย ใบแดง
(การดำน้ำครั้งที่สองของอเลสเซีย)
- หายใจ - จับตัวเธอไว้ อย่าให้เธอจม
พยุงเธอ แค่พยุงเธอไว้
ประคองหัวเธอไว้
(การดำน้ำครั้งที่สามของอเลสเซีย)
หายใจ
พยุงเธอไว้ ใครพยุงเธอให้ที พยุงเธอให้ที พยุงขึ้น
พยุงขึ้น คุณโอเคไหม
ช่วยที พยุงเธอไว้
(การดำน้ำครั้งที่สี่ของอเลสเซีย)
เธอผลักดันตัวเองหนักจริงๆ
วูบไปหลายครั้ง
นักดำน้ำฟรีไดฟ์จำนวนมาก ไม่เห็นด้วยกับวิธีของเธอ
ฉันกำลังตรวจดูอเลสเซีย ว่าอาจมีการบีบกดของปอดไหม
ฉันเลยถามเธอว่า "คุณไอเป็นเลือดบ้างไหม"
และเธอก็ตอบว่าไม่
และ…
และบอกตรงๆ นะคะ ฉันไม่เชื่อเธอ
ฟังนะ
คุณทำแบบนั้นอีกไม่ได้
ไม่ใช่ที่นี่
ฉันอยากให้คุณทำสำเร็จ
นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากให้คุณวางแผน
คุณต้องใจเย็นไว้
เราบอกเธอว่าห้ามเธอดำน้ำวันสองวัน
เธอโมโห แล้วเธอก็ว่ายน้ำข้ามอ่าวไป
และเพราะเธอเพิ่งเกิดอาการวูบ
เราเลยไม่อยากให้เธอมีปัญหา ตอนอยู่ห่างออกไปกิโลครึ่ง
อเลสเซีย!
เธอไม่ทำให้ใครอยากเป็นเพื่อนเธอมากนัก กับพฤติกรรมแบบนั้น
บางคนมองว่ามันเป็น…
ครับ ปฏิกิริยาที่ไม่เหมาะสม
อเลสเซียอารมณ์ร้อนมาก และให้ตายสิ คุณก็รู้เลย
คุณโมโหทำบ้าอะไร คุณเริ่มต้นไม่ดี ใจเย็นไว้
มีพวกตามจิกตามป่วน
ที่บอกว่าเธอดูเหมือน จะรับมือระดับความลึกนี้ไม่ได้
พวกโทรลล์ในอินเทอร์เน็ต วิพากษ์วิจารณ์กันเมามัน
สวัสดีค่ะ ฉันถ่ายวิดีโอนี้ เพื่อให้ทุกคนที่ห่วงฉันมั่นใจว่าฉันสบายดี
และเพื่อหักล้างข่าวลือในเฟซบุ๊ค ที่ว่าฉันหมดสติที่ระดับความลึก 20 เมตร
ฉันไม่มีปัญหาการบีบกดของปอด
การดำน้ำโดยรวมเป็นไปด้วยดี และฉันก็ขอให้พวกคุณอย่าเขียนเรื่องโกหก
ประคองหัวไว้ในตำแหน่งที่เป็นกลาง อย่าปล่อยให้มันเหยียดมากเกินไป
ลิ้น ของเหลว และของไหล อาจลงไปในกล่องเสียง
และก่อให้เกิดอาการกระตุกมากขึ้น
เราจะมีการประชุมกันทุกเช้า เพื่อทบทวนเรื่องนักดำน้ำแต่ละคน
เธอวูบไปพักหนึ่ง แต่จำอะไรไม่ได้เลย
เธอแค่บอกว่าเธอขึ้นมาแล้ว และเธอก็อยู่ตรงนั้น โอเคนะ
สตีเฟ่นเก่งมากเรื่องการรับรู้ ว่าคนไหนที่อาจตกอยู่ในอันตราย
เขาศึกษาคนพวกนั้น และเขาก็รู้จุดอ่อนของพวกเขา
เขาจะบอกว่า "เราต้องคอยระวังคนนี้"
และเขาก็ถูกเผงทุกครั้ง
แบบน่ากลัวเลยละค่ะ
เรื่องอเลสเซียน่ะ มันทำให้สตีเฟ่นคลั่งสุดๆ ไปเลย
เพราะเขาเห็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ทั้งหมดนี่ที่เธอทำผิด
และนั่นก็อาจมีส่วนทำให้เธอวูบ
เขาเลยเริ่มฝึกกับอเลสเซีย ระหว่างช่วงพักการแข่งขัน
(วันแรกของอเลสเซียที่ฝึกกับสตีเฟ่น)
(วันที่สองของอเลสเซียที่ฝึกกับสตีเฟ่น)
หายใจ
(วันที่สามของอเลสเซียที่ฝึกกับสตีเฟ่น)
- คุณโอเคไหม - ฉันไม่เป็นไร
เขาก่อให้เกิดความไว้เนื้อเชื่อใจทันที
ในตัวเขาน่ะ ฉันเห็นคนคนเดียวที่ฝึกสอนฉันได้
คุณโอเคไหม
สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจที่สุดคือดวงตาเขา
มันเป็นสีฟ้า สีฟ้าจัดเหมือนทะเล
แค่สายตาเขาก็พอแล้ว
ก่อนดำน้ำเราจะมองกันและกัน
และสิ่งนี้ก็มอบความเข้มแข็งให้ฉัน
การสัมผัสได้ว่าเขาอยู่ตรงนั้น ทำให้คุณรู้สึกปลอดภัยในความมืดนั่น
เราได้เห็นความสัมพันธ์พิเศษ ระหว่างนักดำน้ำเซฟตี้กับนักกีฬา
ตัวอย่างเช่นอเลสเซียถามถึงคุณ ในการดำน้ำลึกทุกครั้งของเธอ
ครับ มันสำคัญมาก เพราะการดำน้ำฟรีไดฟ์ เป็นกีฬาที่เรื่องทางจิตใจมีผลมาก
โอเคนะครับ มีแง่มุมเล็กๆ น้อยๆ หลายแง่มุม ที่อาจส่งผลต่อการดำน้ำได้
และถ้าใครสักคนอยากรู้สึกปลอดภัยตอนดำน้ำ
พวกเขาก็จะดีใจมาก ถ้าได้ดำน้ำกับคนที่ตัวเองคุ้นเคย
และพวกเขารู้ว่านักดำน้ำเซฟตี้คุ้นเคยกับพวกเขา
วิธีดำน้ำของพวกเขา ความเร็วที่พวกเขาใช้ นิสัยที่พวกเขาอาจมี
เรื่องควรระวังที่เรารู้
มีความสัมพันธ์ที่เกินไปกว่าการดำน้ำฟรีไดฟ์
กับคนบางคน คุณมีความเข้าใจร่วมกัน
คุณไม่ต้องอาศัยคำพูดหรือเวลา
ผมเห็นสายสัมพันธ์นี้
อย่างแรกที่คุณทำน่ะ คุณเริ่มแล้วคุณก็ไป แล้วก็แบบว่า "ไม่"…
โอเค
ให้ตายสิ
(สัปดาห์สุดท้ายของการแข่งขัน)
(อเลสเซียเหลือโอกาสดำน้ำแค่สองครั้ง ในการแข่งทำสถิติโลกสถิติใหม่)
คู่แข่งรายสำคัญที่สุดของคุณ ในการทำลายสถิติคือชาวญี่ปุ่น
คุณกลัวพวกเขาไหมคะ
ฉันกลัวคู่แข่งญี่ปุ่นของฉันแน่นอนค่ะ
หนึ่งร้อยเมตร มันเป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลย
เป็นสถิติญี่ปุ่น
และฉันก็วิตกกังวล
แล้วสตีเฟ่นก็เข้ามา และเขาก็คว้าไหล่ฉันไว้อย่างจริงจังมากๆ
ฉันจำได้ว่าเขาบอกว่า "มันจะไม่เป็นไร ผมดูแลคุณอยู่"
เซฟตี้คนที่สอง
ตอนนี้เธออยู่กับเซฟตี้ทั้งสองคน
เธอช้าลงนิดหน่อย
(ฮานาโกะกำลังพยายามเป็นผู้หญิงคนแรก ถัดจากนาตาเลียที่ไปถึงความลึก 100 เมตร)
เธอมาแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
และกรรมการก็บอกว่า… ใบขาว!
ฮิโรเสะ ฮานาโกะจากญี่ปุ่น
ผู้หญิงคนแรกถัดจากนาตาเลีย ที่ไปถึงระดับความลึก 100 เมตรในการแข่งขัน
นี่เป็นการดำน้ำที่ทำได้ยอดมาก!
เมื่อฮานาโกะไปถึงระดับความลึก 100 เมตร
เรื่องนั้นทำให้อเลสเซียไฟลุก
(อเลสเซียพยายามทำสถิติโลกใหม่ ที่ระดับความลึก 102 เมตร)
สตีเฟ่น คีแนนจะไปพบเธอ
สี่สิบเมตร
เธอมาแล้ว
- เซฟตี้คนที่หนึ่ง - เธออยู่กับเซฟตี้คนที่หนึ่ง
ความหวังใหม่สำหรับอเลสเซีย
หายใจ
เอาน่า!
ฉันไม่เป็นไร
เย้!
ทรงตัวไว้!
เธอมีป้ายมา
ทรงตัวไว้ อเลสเซีย ทรงตัวไว้
และกรรมการก็บอกว่า
ใบขาว!
มันน่าทึ่งมาก
มันก็แค่… เราตะลึงกันไปเลย
ให้ตายสิ
เธอวูบสามวันติดกัน แล้วเธอก็ทำสถิติโลก
บ้าอะไรเนี่ย เข้าใจใช่ไหมคะ
เราดีใจกับเธอมาก เพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ
ยอดจริงๆ ค่ะที่ได้กอดสตีฟหลังดำน้ำนั่น
มันวิเศษมาก
วันนี้ฉันมีความสุขมาก
ฉันบรรลุความฝันที่ตัวเองฝันถึงมานานมากแล้ว
โอเค ดื่มให้อเลสเซีย
- ไง - ไง อเล ดีใจไหม
ดีใจมาก!
- คุณยอดมาก รู้ไหม - อืม รู้สิ
แล้วคุณคิดอะไรอยู่ตอนนี้
ฉันมีความสุขจริงๆ ฉันทำผลงานได้เจ๋งสุดๆ ที่เวอร์ติคัลบลู
เมื่อคุณเริ่มสัมผัส…
สถิติโลก
คุณก็ยกระดับมาตรวัดขึ้นไปสูงมาก
นั่นคือตอนที่อะไรต่างๆ เริ่มน่ากังวล
นักกีฬาจะต้องส่งอีเมลแจ้งเป้าหมาย สำหรับวันสุดท้ายมาให้ผม
เพื่อตัดสินใจว่าพวกเขา อยากพยายามดำลงไปลึกแค่ไหน
ในการดำน้ำฟรีไดฟ์ เราจะแจ้งเป้าหมายอย่างลับๆ
แนวคิดเบื้องหลังเรื่องนี้ก็คือเราควร แจ้งอย่างปลอดภัยว่าเราทำอะไรได้
มีเรื่องกลยุทธ์กับการวางหมากอยู่นิดหน่อยค่ะ
ถ้าคุณแจ้งเป้าหมายสูงไป คุณอาจทำไม่ได้
แต่ถ้าคุณแจ้งเป้าหมายต่ำไป
อาจมีใครอื่นเดินจากไปพร้อมตำแหน่งแชมป์
มันเลือกยากมาก
ถ้าฉันทำพลาด มันจะเลวร้าย ฉันจะได้ใบแดง
มัน…
มันยาก
(วันสุดท้ายของการแข่งขัน)
คุณพูดถึงขีดจำกัด ขีดจำกัดของอเลสเซีย เซกกินี่คืออะไร
ฉันคิดว่าขีดจำกัดไม่มีอยู่จริง
มันไม่มีอยู่จริงจนกว่าฉันจะเลือกยอมแพ้
ขอต้อนรับกลับสู่เวอร์ติคัลบลู
วันนี้อาจเป็นวันสำคัญที่สุด ในประวัติศาสตร์วงการดำน้ำฟรีไดฟ์
เราอยู่ที่นี่กับพิธีกรและนักกีฬาของเรา วิลเลียม ทรูบริดจ์
บอกฉันหน่อยสิคะถึงสิ่งที่คุณเห็น โดยเฉพาะจากพวกผู้หญิง
สุดยอดเลยครับ
ผมว่าเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย ในประวัติศาสตร์การแข่งขันนี้
และก็ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมีทีเด็ดซ่อนไว้อีก
ผมเลยคิดว่าเราอาจคาดหวังได้ ว่าจะเห็นอะไรดุเดือดกว่านั้นจากพวกเขา
เรามีการดำน้ำที่น่าตื่นเต้นยิ่งขึ้นอีก ที่กำลังจะมาถึง
มีการแจ้งความพยายามจะทำสถิติโลกอีกรายการ
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
(ฮานาโกะพยายามทำสถิติโลกใหม่ ที่ระดับ 103 เมตร)
และฮิโรเสะ ฮานาโกะ ก็กำลังพยายามสร้างประวัติศาสตร์
ด้วยการทำสถิติโลก ลึกขึ้นหนึ่งเมตรเป็น 103 เมตร
เธอดำลงไปต่ำกว่าระดับ 90 เมตรแล้ว
- แล้วก็… - หนึ่งร้อยเมตร
หนึ่งร้อยเมตร!
- ทัชดาวน์ - ทัชดาวน์!
ความลึกรอการรับรองของฮิโรเสะ ฮานาโกะ จากญี่ปุ่น 103 เมตร!
สู้ๆ ฮานาโกะ
ว่ายน้ำกลับขึ้นมา
- สองนาที 45 วินาที - สองนาที 45 วินาที
นักดำน้ำด้านใน
ฮิโรเสะ ฮานาโกะจากญี่ปุ่น
กำลังหวังจะทำสถิติโลกที่ระดับ 103 เมตร
ฉันไม่เป็นไร
เธอมีป้าย
ใบขาว!
ฮานาโกะทำได้เรียบร้อยหมดจดมาก
สถิติโลก 103 เมตร หมดจด ยอดเยี่ยม
ใครก็ตามที่ขึ้นมาก่อน และทำได้อย่างหมดจด
ก็มีแต่จะเพิ่มความกดดันให้คนที่จะดำเป็นคนถัดไป
การลงไปในน้ำ และพยายามทำสถิติหลังจากนั้นไม่นาน
เป็นเรื่องลำบากมาก
สิบวินาที
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
(อเลสเซียพยายามทำลาย สถิติโลกใหม่ของฮานาโกะ ลึกขึ้นหนึ่งเมตร)
อเลสเซีย เซกกินี่ อิตาลี
พยายามทำสถิติโลกที่ระดับ 104 เมตร
คุณดูการแข่งขันทั้งหมดได้ ผ่านการถ่ายทอดทางอินเทอร์เน็ต
ความพยายามทำสถิติโลกครั้งสุดท้ายของวันนี้
เมื่อคุณเห็นเธอดำลงไป…
ความกังวลก็ท่วมท้นขึ้นมา
ใครตรวจดูโซนาร์ทีได้ไหม
ทีมดูแลความปลอดภัยบนผิวน้ำช่วยตรวจดูโซนาร์ที
ค่ะ ฉันไม่มีสัญญาณ ใครดูที
(ที่ความลึก 80 เมตร การติดต่อทางโซนาร์กับอเลสเซียหายไป)
ควรอยู่ที่ระดับ 80…
ฉันไม่มีสัญญาณ
โซนาร์ช่วยให้พวกเขามองเห็นได้
ว่าพวกเขาหยุดหรือยัง
เรามีสัญญาณรบกวนเล็กน้อยในโซนาร์ของเรา
- สองนาที - ผ่านไปสองนาทีแล้ว
(อเลสเซียอยู่ลึกกว่าที่นักดำน้ำเซฟตี้จะเข้าถึง)
- แปดสิบ - เราไม่แน่ใจ
- เธอไม่เป็นไร
- เวลาดำ 2:15 นาทีแล้วตอนนี้ - 2:15 นาที 70 เมตร
ป่านนี้เราควรเห็นเธอออกมาแล้ว
เซฟตี้คนที่หนึ่ง
(สตีเฟ่นดำลงไปเพื่อติดต่อกับอเลสเซีย)
เธอมาแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
เธออยู่นั่น
เธอไม่ได้ถูกกลืน อยู่ในความมืดไร้ที่สิ้นสุดอีกต่อไปแล้ว
กรรมการกำลังหารือกัน เธอมีป้าย
เราไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แต่เธอมีป้ายค่ะ
สถิติโลก 104 เมตร!
เธอโผล่มาเฉยๆ
แล้วก็ทำให้ทุกคนแพ้กระจุยไปเลยค่ะ
เธอทำสถิติโลก
และฉันก็คิดว่าเธอทำให้คนที่บอกว่าเธอทำไม่ได้ จำนวนมากต้องหุบปากไปเลย
เห็นได้ชัดว่าอเลสเซียเป็นคนที่ไม่มีใครหยุดได้
และเธอก็จะอยู่ไปอีกนาน
ฉันทำสถิติโลกใหม่ที่ 104 เมตร และฉันก็ดีใจมาก
ขอบคุณทุกคนค่ะ สุดยอดเลย แค่นี้ก่อนนะคะตอนนี้ สวัสดีค่ะ
และอันดับที่หนึ่ง
ด้วยการดำน้ำที่เหลือเชื่อในวันนี้ ที่ระดับความลึก 104 เมตร
ซึ่งเป็นสถิติโลกใหม่
อเลสเซีย เซกกินี่ครับ!
อเลสเซียกอดสตีเฟ่นแน่นที่สุด
เขาเชื่อมั่นในตัวเธอจริงๆ
ก็แค่มีอะไรบางอย่างในตัวเธอ ที่เขารู้ว่าเธอทำได้
เขาไม่นึกกังขาเธอเลยสักอึดใจเดียว
ขอเสียงปรบมือให้อเลสเซีย เซกกินี่ค่ะ
- สวัสดีค่ะ อเลสเซีย - สวัสดีค่ะ
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณค่ะ
สวย มีพรสวรรค์ อายุน้อย คุณมีครบทุกอย่างเลย
เก้าเหรียญทองในการแข่งชิงแชมป์โลก สี่เหรียญเงิน
หนึ่งเหรียญทองแดง
สถิติที่สุดยอดที่สุด ที่โด่งดังที่สุด ที่คุณภูมิใจที่สุด
มากเสียจนคุณเอามันคล้องคอไว้
สถิติโลก 104 เมตร
มีความใฝ่ฝัน จุดมุ่งหมาย เป้าหมายอื่นไหมคะ
แม้แต่หลังจากกลายเป็น ผู้หญิงที่ดำน้ำลึกที่สุดในโลก
นาตาเลียก็ยังคงเป็นแรงบันดาลใจของเธอ
อเลสเซียได้รับแรงจูงใจจากความสำเร็จทั้งหมด
ที่นาตาเลียสั่งสมมาทั้งชีวิต
และก็เหลืออยู่อีกอย่างหนึ่ง
ดิอาร์ชในดาฮับ
คนคิดกันว่าเธอทำไม่ได้
และเธอก็อยากพิสูจน์ ให้ตัวเองและคนอื่นๆ ทุกคนเห็น
ว่าเธอทำได้
เป็นเหมือนโชคชะตา
ที่สตีเฟ่นอยากให้เธอฝึกกับเขาในดาฮับ
และก็มีสายสัมพันธ์น่าทึ่งที่เห็นได้ชัดเจน
ระหว่างอเลสเซียกับสตีเฟ่น
(อเลสเซีย ออนไลน์)
(กำลังพิมพ์…)
(ไง สตีเฟ่น!! เป็นไงบ้าง)
(แล้วคุณอยู่ที่ไหนในโลกน่ะ)
(หวัดดี แชมป์!! ผมกลับมาอยู่ดาฮับแล้ว)
(มาฝึกกับผมมั้ย)
(ความคิดยอดเลย)
(ต้องงี้!! รอเจอคุณไม่ไหวแล้ว!)
สตีเฟ่นบอกเราว่า เขาจะไปรับอเลสเซียที่สนามบิน
"ดูสิว่าฉันทำอะไร"
เขาดึงเอา
ป้ายสนามบินที่เขียนว่า "อเลสเซีย" ออกมา
เขาตื่นเต้นจริงๆ มีความสุขจริงๆ
เขาอยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ สำหรับการมาถึงของอเลสเซีย
ฉันยังไม่ได้บอกพวกคุณเลยว่าเราอยู่ไหน
ฉันมาฝึกในดาฮับ
ที่นี่สวยมาก
โอเค ทุกอย่างพร้อมแล้ว
เราอยู่ที่ศูนย์ดำน้ำนี่ กำลังจัดของทุกอย่าง
แล้วเราก็จะมุ่งหน้าไปทะเล ฉันจะให้พวกคุณดูบลูโฮล
เขาดูตื่นเต้นกว่าฉันอีก
และฉันก็พบว่านั่นน่ารักไม่น้อยเลย
นั่นมันเหมือนพวกกร๊วก
แต่เราสองคนเก้อเขินนิดหน่อย
นี่เป็นครั้งแรกที่เรา จะได้เห็นคนดำน้ำผ่านดิอาร์ชไป
และการมีส่วนร่วมในการดำน้ำนั่นก็น่าตื่นเต้นสุดๆ
เราจะไปฝึกด้วยกัน
ฉันแบบว่า "ตายแล้ว ฉันจะได้ฝึกกับอเลสเซีย พระเจ้าช่วย!"
แล้วเธอก็โผล่มา พร้อมแซนด์วิชแฮมกับโค้กกระป๋องหนึ่ง
และฉันก็แบบว่า "ตายจริง โอเค ฉันรักเธอแล้วเนี่ย"
โอเค อเลสเซีย เอาเท้ายัน
ผมรู้ว่าเธอเพิ่งทำสถิติโลกมา
เธอดำได้เท่าสถิติโลกนั่นในการฝึกวันหนึ่ง
มันเป็นแรงบันดาลใจ
ที่ได้เห็นคนดำลงไปถึงความลึกระดับนี้ ที่ผมเคยแต่ฝันจะไปถึง
และคุณก็บอกได้เลย แบบว่า
แม้แต่สตีฟก็บอกว่า "เธอทำให้มันดูง่ายเกิน"
(เนธาน วินสกี้ โค้ชดำน้ำฟรีไดฟ์)
รู้ไหมครับ แต่นั่นมัน… นั่นคือเธอน่ะแหละ
อเลสเซียกับสตีฟอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ว่าได้
เขาเป็นโค้ชให้เธอ และเตรียมตัวเธอให้พร้อมสำหรับดิอาร์ช
นั่งลงทุกเย็นหลังจากการฝึกของเธอเป็นสัปดาห์ๆ
ทบทวนทุกอย่าง บอกเธอว่าเธอควรทำอะไรต่อไป
นี่คือช่วงเย็นอีกวันหนึ่งในดาฮับฟรีไดเวอร์ส
แล้วพวกเขาก็อยู่ด้วยกันทุกเย็น
ทักทายสิ
สวัสดี
ทักทายสิ ทุกคน
ไง
มันเป็นฤดูร้อนที่วิเศษสุด
พวกเขามีสายสัมพันธ์ที่พิเศษมากๆ
นั่นเป็นคู่ที่เหมาะกันจริงๆ
ไซม่อน สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะพวก หวังว่านายจะมีความสุขมากๆ
ขอโทษที่มีแต่ฉันที่มาสุขสันต์วันเกิด
หรือที่จริงแล้วไม่หรอก มีคนอื่นอยู่ด้วย เดี๋ยวนะ
สุขสันต์วันเกิด
เขาชอบอยู่ในทะเลทราย
ความสุขที่เรามีร่วมกันมันน่าทึ่งมาก
เราคิดว่า "โอเค นี่อาจเป็นอะไรที่พิเศษน่าดู"
เราจะคว้าแชมป์โลก
เราจะทำสถิติโลก
และผู้หญิงที่น่าทึ่งคนนี้
ก็จะคว้าแชมป์โลก
ใช่เลย
เราทุกคนอยู่ด้วยกันค่ำนั้น มันเป็นคืนสุดท้ายของเรา
และผมก็จำได้ว่าเขาหันไปหาอเลสเซียและพูดว่า
"คุณจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ดำผ่านดิอาร์ช ถัดจากนาตาเลีย โมลชาโนว่า"
เราบอกสตีเฟ่นว่า
"ดูแลอเลสเซียด้วย"
และแน่ละ ในฐานะเซฟตี้คนหนึ่ง เขาบอกผมว่า
"ไว้ใจฉันได้เลย"
(22 กรกฎาคม 2017)
เรากำลังคุยกันเรื่องการดำน้ำนั่นก่อนลงไปในน้ำ
นี่โค้ชของฉัน สตีฟ แล้วนี่ก็นักกีฬาคนอื่นๆ
อีกไม่นานเราจะลงน้ำแล้ว
ฉันกำลังเตรียมอุปกรณ์ทั้งหมด
และเราก็พร้อมลงน้ำแล้ว
สตีฟขอให้ฉันถ่ายรูปการดำน้ำครั้งนี้
ฉันถ่ายรูปเขาบรีฟให้นักดำน้ำเซฟตี้ทุกคนฟัง
สตีฟไล่รายละเอียดแต่ละเรื่องอย่างจริงจัง
และทุกคนก็รู้แน่ชัดว่าพวกเขาควรทำยังไง
แผนที่วางไว้คืออเลสเซียจะดำน้ำลึก 52 เมตร ดึงตัวเองไปบนเชือก
แล้วก็เข้าสู่ดิอาร์ช ว่ายไปในแนวนอนเป็นระยะ 30 เมตร
เมื่อเธอไปถึงอีกฝั่งของดิอาร์ช
สายนิรภัยก็ควรอยู่ตรงนั้นแล้วที่ตรงกลาง
สตีฟจะอยู่ที่สุดสายนั่น รอเธออยู่
นาตาเลียข้ามดิอาร์ชไปโดยใช้ตีนกบเดี่ยว
สิ่งที่อเลสเซียเตรียมตัวมา คือการดำน้ำโดยไม่มีตีนกบเดี่ยว
ซึ่งเป็นวิธีที่ยากที่สุดที่คุณจะทำได้
บางทีเธออาจอยากทำมันแบบนั้นเพื่อจะได้ เก่งกว่านักดำน้ำฟรีไดฟ์ที่เก่งที่สุดตลอดกาล
ทุกอย่างมีการจับเวลา
พวกเขาลองซ้อม
เพื่อดูว่าเธอต้องใช้เวลานานแค่ไหนแน่ ที่จะลงไปที่ระดับความลึก 52 เมตร
เธอต้องใช้เวลานานแค่ไหน ที่จะว่ายไปในแนวนอนเป็นระยะ 30 เมตร
และเราก็มีการนับถอยหลัง
เพื่อเราจะได้แน่ใจได้ว่าสตีฟ จะไปอยู่ที่นั่นก่อนเธอมาถึง
ฉันลงไปกับนักดำน้ำเทคนิคัลคนอื่นอีกสองคน
พร้อมกล้องเพื่อถ่ายทำ
หลังจากเธอลงไป หน้าที่ของผมคือจับเชือกไว้
รอจนกระทั่งเรารู้สึกได้ว่าเธอถึงก้นแล้ว
ลงไปสองสามเมตร
มองดู ถ้าเธอไม่ได้กลับขึ้นมา ก็ขึ้นมา แล้วเราก็จบเรื่อง
หลังจากเธอว่ายผ่านดิอาร์ชไป
เธอจะต้องอาศัยการหาเชือกอีกฝั่งให้เจอ เพื่อดึงตัวเองกลับขึ้นไป
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ศูนย์
เราดูอเลสเซียดำลงไป
ผมรู้สึกถึงเชือกนั่น ผมจึงบอกได้ว่าเธอลงไปถึงก้นเมื่อไร
หลังจากเราสัมผัสได้ว่าเธอปล่อยเชือก เราก็จะส่งสัญญาณโอเค
เพื่อบอกนักดำน้ำเซฟตี้คนอื่นๆ ว่าเธอเข้าสู่ดิอาร์ชแล้ว
นั่นควรจะเป็นสัญญาณให้สตีฟลงไป
สิบวินาที
ฉันเริ่มนับถอยหลังให้สตีฟ
ห้า สี่ สาม
เขาขอเวลาฉันอีกสิบวินาที
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ หรอกค่ะว่าทำไม เพราะเท่าที่ผ่านมาถึงตอนนั้น
ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
บางทีหัวใจอาจเต้นเร็วเกินไป กว่าที่เขาชอบนิดหน่อย
เขาเลยอยากใช้เวลาอีกสองสามวินาที เพื่อให้พร้อมจริงๆ
ฉันไม่รู้จริงๆ เพราะเราคุยกับเขาไม่ได้
เพราะเขาเตรียมตัวดำน้ำอยู่ ดังนั้นเขาก็จะไม่พูด
เขาใช้เวลานานกว่าปกตินิดหน่อย ก่อนจะให้สัญญาณฉัน
(สตีเฟ่นเริ่มดำน้ำ ช้ากว่าที่วางแผนไว้ 20 วินาที)
(อเลสเซียดำพ้นดิอาร์ช เร็วกว่าที่วางแผนไว้สิบวินาที)
อเลสเซียกำลังออกมาจากดิอาร์ช แต่สตีฟไม่อยู่ที่นั่น
เธอไม่เห็นเชือก
เธอกำลังว่ายน้ำไปผิดทาง
เธอไม่รู้ตัวว่าเธอออกมาแล้ว
(สตีเฟ่นกับอเลสเซียคลาดกันไป 30 วินาที)
ฉันเอามือข้างหนึ่งจับเชือกไว้
ฉันกำลังรอแรงดึง ที่บอกว่าพวกเขากำลังเริ่มขึ้นมา
แต่ไม่มีแรงดึงนั่น
ฉันเริ่มกังวล
บางทีเธออาจว่ายน้ำช้ากว่าปกตินิดหน่อย
รออีกหน่อยเถอะ
พวกเขาควรจะขึ้นมาแล้ว
ในตอนที่เราว่ายข้ามไปอีกฝั่ง
ผมรู้ตอนนั้นเองว่ามีบางอย่างผิดพลาด
ตอนนี้มันนานเกินไปแล้ว
มีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง
อเลสเซียต้องขึ้นไปเดี๋ยวนี้
เธอไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ผิดที่โดยสิ้นเชิง
ในอึดใจเดียว สตีฟก็ผละจากเชือกไปเร็วมาก
ในฐานะนักดำน้ำสกูบา ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
ฉันอยู่ห่างออกมามาก
ฉันได้แต่กรีดร้อง
ฉันมองเห็นได้ไกลจนสุดสายเชือก
ไม่มีใครอยู่เลย
เราไม่เห็นพวกเขาเลย
รีบคิดเร็ว กระแสน้ำอาจพัดพาพวกเขาไป
เราจะต้องค้นหาเป็นวงกว้างกว่านี้มาก
ห่างออกไป 30 เมตร
มีนักท่องเที่ยวอยู่เพียบ ดำสนอร์เกิลอยู่
เรากำลังมองหาคนท่ามกลางความวุ่นวาย
ของฝูงชนที่ว่ายน้ำดีๆ ไม่ได้
ไม่ว่าฉันมองไปตรงไหน พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น
ฉันตัดสินใจขึ้นไปดูว่าจะเห็นพวกเขาบนผิวน้ำไหม
ไม่มีคำอธิบาย
ตอนนั้นฉันว่ายน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะว่ายได้
ฉันต้องดู
ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ไหม
ช่วงหลายเมตรแรก ทุกอย่างดูปกติ
จนกระทั่งฉันไปถึงดิอาร์ช
ฉันจำได้ว่าตอนฉันว่ายน้ำอยู่ ฉันรู้สึกว่ามันกินแรงนิดหน่อย
มีปัญหา
สตีฟไม่ได้อยู่ที่นั่น แต่เชือกก็ไม่อยู่เหมือนกัน
ฉันแค่พยายามตามแนวปะการังไป
พยายามมองหาว่าเชือกอยู่ตรงไหน
แต่ฉันรู้ตัวว่าฉันหามันไม่เจอแน่
ฉันทำพลาดไป
จู่ๆ ฉันก็เห็นสตีฟอยู่ตรงหน้าฉัน
ฉันจำได้ว่าเขาคว้ามือฉันไว้
และเขาก็ว่ายน้ำ พาฉันขึ้นไปบนผิวน้ำ
ฉันจำวินาทีแรกๆ ที่ขึ้นมาบนผิวน้ำไม่ได้เลย
ฉันจำได้แค่ว่าหลังผ่านไปพักหนึ่ง
ฉันมองไปรอบๆ และไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง
หน้าของสตีฟคว่ำอยู่ในน้ำ
และฉันก็เริ่มร้องบอกเธอว่า "พลิกให้เขาหงายหน้าขึ้น!"
แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอวูบไปแล้ว
และตอนที่ฉันเริ่มร้อง เพราะฉันกรีดร้องเยอะมากจริงๆ
เธอก็เลยฟื้นขึ้นมาและเริ่มลงมือทันที
ฉันอาจทำอะไรได้มากกว่านั้น
ถ้าตอนนั้นฉันมีสติอยู่ ไม่รู้สิคะ
ถ้าคุณอยู่ตามลำพัง และคุณเริ่มวูบไป
คุณต้องหงายหน้าขึ้น ถ้าไม่ คุณก็จบเห่
สตีฟอาจใช้สองสามวินาทีสุดท้ายที่เขายังมีสติอยู่
จัดการให้แน่ใจว่าเธออยู่ในท่าที่จะรอดชีวิต
แลกกับการลงเอยด้วยการคว่ำหน้าลง
ที่เลวร้ายที่สุดคือเราทำอะไรไม่ได้เลย
เราช่วยเขาไว้ไม่ได้
เขาช่วยชีวิตฉันไว้ แต่ฉันช่วยเขาไม่ได้
เขาเป็นฮีโร่ และเขาก็ แสดงให้เห็นถึงเรื่องนั้นจนอึดใจสุดท้าย
คุณเห็นเรื่องนั้นได้ในรูปสุดท้ายนั่น เขาเสียชีวิตเพื่อช่วยชีวิตเธอ
ผมดำน้ำอยู่ที่ไลท์เฮาส์
ที่จริงก็ตรงนั้นนั่นแหละ
และพอผมดำน้ำเสร็จ
ผมก็ดูโทรศัพท์ตัวเอง
ถึงแม้จะใส่ชุดดำน้ำอยู่
ผมดูโทรศัพท์ตัวเอง แบบว่า "อะไรเนี่ย"
แบบว่ามีสายไม่ได้รับ 50 สาย
และผมก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง
เกิดเรื่องขึ้นกับสตีฟ
และ…
มันก็… พวกเขากู้ชีพเขากลับมาไม่ได้
ปฏิกิริยาแรกของผมคือ "ให้ตาย ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น
ฉันอาจช่วยเขาได้ตอนที่… ถ้าฉันอยู่ที่นั่น"
เขาเลือกเธอแทนที่จะเป็นตัวเอง
ฉันเข้าใจชัดเจนมาก ว่าเขารู้ว่าจะมีคนตายในวันนั้น
และเขาก็จะไม่ยอมให้เป็นเธอ
ผมยินดีสละชีวิตตัวเอง
ชีวิตผมแลกกันกับเขา
เขาคงไม่ให้อภัยตัวเอง ถ้าเขาไม่ได้ช่วยเธอไว้ รู้ไหมครับ
ทุกคน
เราจะดำน้ำไปจนกว่าเราจะรู้สึก
เราอยากลอยดอกไม้ของเราไป
และแสดงความขอบคุณ สำหรับคนที่วิเศษขนาดนั้นในชีวิตเรา
ส่งพลังดีๆ ทั้งหมด
ที่สตีเฟ่นมอบให้เราทุกคนออกไป
ทุกคนที่รักสตีเฟ่น ได้ทำการไว้อาลัยใต้น้ำครั้งใหญ่
พวกเขาทุกคนกลั้นหายใจเป็นเวลา 39 วินาที แทนแต่ละปีในชีวิตเขา
ไม่เคยมีการเสียชีวิตครั้งไหนเลย
ที่สะเทือนอารมณ์คนในที่แห่งนี้ ในแบบที่การเสียชีวิตครั้งนี้ทำ
มีคนเป็นร้อยๆ คือว่าทุกคนเลยละค่ะ
เป็นไปได้ยังไง คนคนเดียวส่งผลต่อคนมากขนาดนี้ได้ยังไง
เขาต้องเป็นคนพิเศษน่าดูเลย ใช่ไหมล่ะครับ
ส่วนหนึ่งของความเศร้าออกจะเห็นแก่ตัวอยู่
และส่วนที่เห็นแก่ตัวของความเศร้านั่นน่ะ… ก็ทำให้ผมคิดถึงเขา
ผมคิดถึงเขา
ผมคิดถึงที่เขาไม่ได้กลับบ้าน
ผมคิดถึงที่เขาหายไปจากชีวิตผม
แต่เรื่องที่ปลอบใจผมได้มากคือวิธีที่เขาใช้ชีวิต
เขากล้าหาญน่าดู
ที่ราบมาไซ
เราอยู่ตามลำพังจริงๆ
เจเบล ทูบคาล
ภูเขาแสนสวยในแอฟริกาเหนือ
สตีเฟ่นตามหาอะไรบางอย่างมาตลอดชีวิต
สำเร็จแล้ว
เขาได้พบสิ่งที่เขารัก
และคนที่มีความฝันเดียวกันกับเขา
อเลสเซียกับท้องทะเล
เขาต้องการแค่นั้น
เขาจะอยู่กับฉันตลอดไป
ฉันจำดวงตาเขาได้…
และพยายามจำทุกอย่างที่เขาเคยบอกฉัน
ให้ใช้ชีวิต ให้มีความสุข
ให้เชื่อมั่นในตัวเอง
สนุกกับตัวเองให้สุดเหวี่ยง
โอเคนะ จุ๊บ
ฉันพยายามจำอ้อมกอดของเขา
เขาคือคนที่ทำให้ฉันตระหนักได้ ว่าการกอดใครสักคนที่จริงมีความหมายยังไง
จากอ้อมกอดนั้น คุณจะเข้าใจ ว่าเขาใส่ใจคุณลึกซึ้งแค่ไหน
รวมถึงความรู้สึกทั้งหมดที่คุณอาจแบ่งปันร่วมกัน
เขาสละชีวิตตัวเอง
เพื่ออเลสเซีย
ความเจ็บปวดแบบนี้จะติดตัวคุณไป
คุณเดินหน้าต่อไปได้
แต่บาดแผลนั่นอยู่ตรงนั้น และมันก็จะไม่หาย
เขาจะอยู่ในใจฉันเสมอ
เขาจะอยู่กับฉันไปตลอดกาล
เพราะฉันอยากให้เขาอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต
('รางวัลคีแนน' ก่อตั้งขึ้นเป็นเกียรติแก่สตีเฟ่น)
(สำหรับนักดำน้ำเซฟตี้ที่แสดงให้เห็น ความทุ่มเทเป็นพิเศษต่อนักดำน้ำที่พวกเขาดูแล)
(นับแต่สตีเฟ่นเสียชีวิต อเลสเซียทำสถิติโลก ไป 23 สถิติในสระและทะเล)
(เธออุทิศแต่ละสถิติให้กับสตีเฟ่น)
(ด้วยความระลึกถึง สตีเฟ่น คีแนน)
(นาตาเลีย โมลชาโนว่า, นิค เมโวลี่ คาร์ล่า แฮนสัน, คิโนชิตะ ซายูริ)
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร