En dan nu een ongelofelijke oplichterij…
…waar volgens politie velen slachtoffer van zijn.
Een beller die zich voordeed als politieagent, overtuigde…
…managers om fastfood-werknemers seksueel te misbruiken.
Als ik niet akkoord ging…
…zou ik gearresteerd worden en m'n baan verliezen.
Een aantal agenten zeiden…
…dat er een video was van wat er gebeurd was.
Zoiets had ik in 30 jaar niet gezien. Nog steeds niet.
Ik ben aan de telefoon en hij begint het proces uit te leggen.
'Trek haar bloes uit.'
Eerst was het één kledingstuk en toen nog een.
Hij heeft me overal aangeraakt.
Zoek in haar gaten naar drugs?
Hij wilde dat hij mijn lichaam beschreef.
Zelfs mijn bh-maat.
Ik was verbijsterd.
Wie is dit?
De psychologie die de beller gebruikte, was ongelofelijk.
Ik wist niet waar hij toe in staat was.
Alleen dat hij niet deugde.
De beller pleegde de perfecte misdaad…
…want hij is totaal anoniem.
Burger King en Taco Bell.
Bij elk restaurant dat je je kunt bedenken, was er een slachtoffer.
Er loopt een zedendelinquent los…
…en de telefoon gaat nog elke dag over.
Het leven is hier best goed.
Een mooie plek voor een gezin, goede scholen.
Weinig misdaad.
GEPENSIONEERD RECHERCHEUR
Op de avond dat ik het telefoontje kreeg over de McDonald's-zaak…
…zat ik thuis te relaxen.
Het was de adjunct-korpschef in die tijd en hij zei:
'Maat, wat ben je aan het doen?' Ik zei:
'Ik zit op de bank te relaxen en tv te kijken.'
En hij zei: 'Je moet komen.
Ik ben bij de McDonald's en ik weet niet hoe ik het moet uitleggen.
Er zijn hier ongure dingen aan de hand…
…en ik heb je nodig.'
Het was 9 april 2004.
Ik was drie weken ervoor gepromoveerd.
Je kunt zeggen dat ik een onervaren rechercheur was.
Ik kom daar aan.
Ik heb geen idee wat er aan de hand is.
Er zijn overal politieauto's. Mensen komen en gaan.
Ik liep het restaurant in en de McDonald's was nog steeds open.
We liepen door de keuken en de gang achterin.
Het was waanzin.
Mensen renden rond als kippen zonder kop.
Je kon merken aan de sfeer dat iedereen uit zijn doen was…
…en dat ze iets hadden gezien of gedaan…
…wat ze niet konden bevatten.
Ik zag het slachtoffer in het kantoortje.
Ze leek van streek, met haar hoofd omlaag.
De manager was van streek. De assistent-manager was van streek.
Het was een wervelwind.
Ik dacht: waar hebben ze me in godsnaam heen gestuurd?
Ze probeerden uit te leggen wat er was gebeurd…
…maar wat ze zeiden, was niet heel samenhangend.
Het enige wat ik begreep…
…was dat het iets te maken had met een telefoontje.
En toen zei een van de agenten daar…
…dat er een video was van wat er was gebeurd.
Ik zei: 'Wat?'
Er was een beveiligingscamera die alles had opgenomen.
Ik zei: 'Stop hier maar.
We hebben genoeg gepraat. We trekken aan een dood paard.
Laat zien wat er precies is gebeurd.'
We begonnen de video te kijken. Er was geen geluid.
Je kunt alleen afgaan van wat je ziet, zoals bij een stomme film.
Donna Summers, de assistent-manager…
…was met iemand aan het bellen.
Op deze specifieke dag…
…werd het restaurant gebeld.
De assistent-manager van het restaurant…
…Donna Summers van 51, neemt de telefoon op.
NIEUWSLEZER
De heer aan de lijn zei dat hij een politieagent was.
Hij werkt voor de politie van Mount Washington…
…die op nog geen mijl afstand van het restaurant zitten.
Hij zou de manager van de McDonald's…
…aan de lijn hebben…
…samen met een bedrijfsvoerder.
Hij heeft iets belangrijks te bespreken.
Een van haar werknemers wordt beschuldigd…
…van het stelen van een portemonnee van een klant.
Hij beschrijft haar als klein, met bruin haar.
En dan zegt Donna Summers: 'Ja, die werkt hier.
Ik weet wie dat is.'
Ik kijk naar de video…
…en een jonge vrouw komt de ruimte in.
Je ziet dat ze in gesprek zijn.
Louise Ogborn, 18 jaar oud…
…werkte bij de McDonald's…
…omdat haar moeder onlangs haar baan was verloren…
…vanwege haar gezondheid.
Ze wilde geld verdienen om haar familie te helpen.
Op die dag was het heel druk…
…en ze bood aan om bij de avonddrukte te helpen.
Op dat moment nam Donna Summers Louise Ogborn mee naar achteren.
Ze vertelde me…
SPREEKT IN 2007
…dat ik werd beschuldigd van het stelen van geld van een klant.
Ik weet nog dat ik radeloos was.
Ik was zo van streek…
…dat iemand me van zoiets kon beschuldigen.
De persoon aan de lijn, de politieagent…
…zei toen tegen Miss Summers: 'Dit is wat we kunnen doen.
We kunnen haar bij het restaurant arresteren…
…maar als je ons wilt helpen…
…doe je een lichaamsonderzoek om te kijken of ze het geld heeft.
Ze zei dat ik mijn zakken moest legen…
…en ik begon er dingen uit te halen…
…en op het bureau te leggen.
Ik keerde m'n zakken binnenstebuiten.
Dan ineens…
…komt er nog een assistent-manager binnen…
…met een vuilniszak, die hij voor de deur hangt.
Zo kon je niet naar binnen kijken…
…en zien wat er in het kantoortje gebeurde.
Ik vond het vreemd…
…maar ze wilden het slachtoffer op haar gemak stellen…
…met wat er stond te gebeuren.
Je kunt je moeilijk voorstellen wat Donna Summers dacht.
De meesten zouden nooit iemand geloven…
…die ze telefonisch vraagt om een lichaamsonderzoek te doen.
Maar deze beller klinkt heel legitiem.
Hij is heel kalm.
Hij geeft met veel gezag bevelen…
…en Donna Summers volgt al die bevelen van de politieagent.
Zelfs Louise werkt mee…
…ook al wil ze dat niet echt.
Ze protesteerde en zei dat ze het niet had gedaan.
Ze denkt waarschijnlijk: ze zullen merken dat ik het niet was…
…dus werk ik maar mee…
…zodat ik hier weer uitkom.
Maar dan wordt het nog vreemder.
Ineens werd een kledingstuk uitgetrokken.
En toen nog een kledingstuk.
Ik dacht: jeetje.
Wat is hier in godsnaam aan de hand?
Ik stond versteld.
Voor je het weet…
…heeft het slachtoffer alleen nog haar ondergoed aan.
En plotseling…
…wordt ook dat verwijderd.
Ze staat daar gewoon naakt.
Ze heeft helemaal niets aan en ik denk:
zijn we in een McDonald's met een naakte vrouw?
Wat gaat er nu gebeuren?
Het telefoontje duurt nu al zo'n uur.
Ik stond daar met mijn mond open.
Ik kon mijn ogen niet geloven.
Nadat ze uitgekleed was…
…gaven ze haar een schort om zich zo goed mogelijk…
…te bedekken.
Ik was helemaal naakt. Ik schaamde me.
Daarna stopten ze haar persoonlijke spullen in een tas…
…en namen die de ruimte uit.
De agent aan de lijn vraagt haar…
…om Louises kleding te pakken…
…en haar autosleutels…
…en alles in de auto te leggen.
Daar zit Louise Ogborn.
Naakt met een schort over zich heen.
Ze realiseert zich dat zelfs als ze weg wil…
…er een restaurant vol klanten is…
…waar ze naakt doorheen moet rennen.
Wat moet ze dan doen?
Ze zit daar dus vast.
Ik wist niet wat er achter de deur zat.
Ik wist niet of er iemand op me wachtte…
…en ik wilde niet naakt wegrennen. Ik was gewoon heel bang.
Wat kon Louise op dat moment anders doen…
…dan meewerken?
Deze jongedame wordt niet gefouilleerd.
Ze is een gevangene op haar eigen werkplek.
Ze is van streek. Je kunt aan haar gezicht zien…
…dat ze getraumatiseerd was door deze situatie.
Kun je je voorstellen wat er door deze 18-jarige heen ging?
Dit is iemand die altijd orders heeft opgevolgd.
Vast haar hele leven.
Altijd bevelen opvolgen.
Ze ging naar de kerk, zat bij de Girl Scouts, ging naar school.
Ik groeide op in een militair huishouden en was zeer gedisciplineerd.
Mij is geleerd dat als mijn moeder of vader zei dat ik iets moest doen…
…ik dat ook moest doen.
Als een andere volwassene me iets opdroeg…
…deed ik dat zeker, zonder discussie.
Voor je het weet…
…komt er een man het kantoor in.
Hij is van middelbare leeftijd.
Hij heeft geen werkuniform aan, geen schort of wat dan ook.
Dit is geen werknemer van McDonald's.
Wat doet hij op kantoor achter in de McDonald's?
We weten niet wat voor persoon dit is.
Zou hij samenwerken met de beller?
Dit hele gebeuren speelde zich nu al uren af…
…en Donna Summers…
…probeert een heel druk restaurant te runnen.
Maar elke keer dat zij vraagt waarom het zo lang duurt…
…heeft hij een antwoord.
We zijn onderweg, maar er werken niet veel mensen vandaag.
Dat klinkt als een logisch antwoord voor Summers.
Ze moet echter weer aan het werk.
De agent vroeg…
…of ze een man in haar leven had die ze vertrouwde.
'Heb je een echtgenoot of vriend?
Iemand die haar in de gaten kan houden tot we er zijn?'
En Donna zegt: 'Ja, ik heb een verloofde. Walter.
Hij zou kunnen komen.'
Ik dacht:
welk deel hiervan was correct…
…volgens jou?
De manager vertrekt en hij neemt de telefoon over.
Nu luistert Walter Nix naar de beller…
…en volgt instructies op.
Hij zegt tegen Louise: 'Goed, hij wil dat je het schort afdoet.'
Dan zegt de agent:
'Kan ze op en neer springen?
Of rennen op haar plek.
Ze moet schudden. We moeten zien of er iets uit valt.
Je weet nooit waar ze iets verstopt.'
Ze zit nu al bijna twee uur in de ruimte.
Ik zie dit gebeuren.
Op en neer springen. Naakt. Joggen waar ze staat.
Op een stoel staan.
Het ging maar door.
In de tussentijd komt af en toe…
…Donna Summers de ruimte weer in.
Elke keer dat ze binnenkomt, zie je Louise Ogborn…
…zich bedekken met het schort.
Ze denkt dat er niets aan de hand is.
Zij denkt dat hij gewoon luistert naar de agent…
…en op haar past tot de politie er is.
We moeten wel aannemen dat Louise mentaal uitgeput is…
…en ze krijgt totaal geen hulp van Donna Summers.
Er is een moment…
…waarop je Donna Summers de kamer in ziet komen.
Louise Ogborn wordt niet bedekt door het schort.
Walter Nix staat direct naast haar.
Ik weet niet of ze het zag.
Misschien kwam ze heel even de ruimte in en zag ze het niet.
Ze doet nog steeds niets.
Op dat moment moet Louise denken:
ik sta er alleen voor.
Niemand gaat mij helpen.
Ik heb gedaan wat ik moest doen om te overleven.
Van de beller moest ik 'ja, meneer' en 'nee, meneer' zeggen.
Anders zou ik gestraft worden.
Ik was doodsbang. Ik wist niet of dit mijn laatste dag op aarde was.
Ik wist niet of ik het zou redden.
Voor zover ik wist…
…was Walter Nix een eerlijke burger. Hij ging naar de kerk, had een gezin.
Hij was een jeugdhonkbalcoach en deed veel met kinderen.
Mensen vertrouwden hem.
Donna zou met hem trouwen.
Maar blijkbaar was hij zo ver uit zijn element…
…met die vent aan de telefoon…
…dat al zijn moralen…
…verloren gingen.
Het werd alleen maar erger hoe langer de video duurde.
De jongedame moest op zijn schoot liggen…
…en hij sloeg op haar naakte billen.
Zo hard dat je rode plekken kon zien.
En…
Hij bleef haar twintig minuten slaan.
Louise Ogborn is vernederd en bang.
Ze vreest waarschijnlijk voor haar leven.
Ik huilde de hele tijd.
Hij had me al geslagen en…
Wie weet wat hij had kunnen doen…
…als ik niet om hulp had gevraagd.
Naarmate de video verderging…
…werd het donker buiten.
Walter Nix krijgt dan de instructie…
…om Louise Ogborn op zijn schoot te laten zitten.
'Controleer haar adem.
Misschien kun je bepalen of ze drugs of alcohol heeft gebruikt.'
De agent vertelt hem dat hij Louise hem een kus moet laten geven.
In het uur dat volgt, wordt hij overgehaald om van alles te doen.
Als dat niet genoeg is…
…vertelt de agent Walter Nix…
…dat ze een seksuele handeling moet verrichten.
Hij gaf haar de instructie dat ze dat moest doen.
Walter Nix liet het slachtoffer orale seks aan hem geven.
Niemand begrijpt hoe dit kon gebeuren.
Maar het gebeurde.
Ik was verdoofd.
Ik voelde helemaal niets.
Ik maakte mijn hoofd leeg.
Ik zorgde ervoor dat ik er mentaal niet helemaal bij was.
Het was moeilijk om te zien.
Ik kon mijn ogen niet geloven.
Ik raakte er nogal door van streek.
Ik was van streek…
…want ik begreep niet hoe zoiets met iemand kon gebeuren.
Als je niet veilig bent op je werk bij McDonald's…
…is dit 'n trieste wereld.
Een jonge vrouw is aangerand en mishandeld.
Ik denk: wat doe ik hier in godsnaam?
Walter Nix moet bij zichzelf hebben gedacht:
wat heb ik net gedaan?
Hij weet dat het verkeerd was.
Dat moet hij geweten hebben, want hij vertrekt.
Ik had genoeg gezien om te weten dat er een zwaar misdrijf was begaan.
Ik stuurde een politieagent naar zijn adres…
…om hem naar het bureau te brengen.
Hij was net zo schuldig als de beller.
Of nog schuldiger.
Je hoeft niet alles te doen wat iemand zegt.
Op dat moment…
…vroeg Donna zich af wat ze moest doen.
Er kwam een oudere man aan…
…een conciërge die op dat moment geen dienst had.
Hij neemt de telefoon aan.
Hij hoort een paar woorden en zegt:
'Absoluut niet. Dit gaat niet gebeuren. Dit is verkeerd.'
Hij was slim genoeg om zich af te vragen…
…of dit een echte agent was.
Hij vertelt Donna Summers dat het geen echt telefoontje is.
Dan begint zij het eindelijk te beseffen.
Wacht even. Is dit niet echt?
Dan stopt alles.
Dit was allemaal oplichterij.
Ze realiseren zich dat ze opgelicht zijn.
Ik vroeg me af wie de beller was.
Het kan toch geen agent zijn?
Ik kon me alleen afvragen…
…hoe iemand plezier kon hebben door zoiets over de telefoon te doen.
Hij vond het duidelijk bevredigend om alleen maar te horen wat er gebeurde.
Ik denk dat hij genoot van de macht…
…om mensen zo te manipuleren…
…en zo ver te krijgen om zijn instructies te volgen.
Er ging van alles door me heen…
…maar we moesten de verklaring van het slachtoffer hebben.
Toen ging ik zitten.
Tegenover haar.
En…
…ik keek haar in de ogen.
Ik besefte dat ik haar kende.
Mijn buurmeisje.
Ik zei: 'Louise?'
Ze zei: 'Ja, Buddy. Ik ben het.'
Haar vader was een vriend van me.
Samen opgegroeid.
Dat was een harde klap.
De zaak werd heel persoonlijk.
Ik was meer gedreven.
Ik werd meer vastberaden…
…om de dader te achterhalen…
…en hem de bak in te gooien.
Drie weken eerder toen ik de baan nam…
…had ik zo'n zaak nooit zien aankomen.
We moesten het telefoontje traceren…
…voordat we de zaak konden oplossen.
Het leek erop dat de beller…
…gebaseerd op verklaringen…
…zich bewust was…
…van wat er zich op het kantoortje afspeelde.
Mijn instinct was dat hij in de buurt was.
Nadat we verklaringen hadden afgenomen…
…reed ik terug naar de parkeerplaats.
In die tijd waren mobiele telefoons net nieuw.
Telefooncellen werden dagelijks gebruikt…
…door de bevolking.
Ik wist dat er telefoons hingen aan de gevel van de Winn-Dixie-winkel.
Ik dacht dat er een telefoon hing…
…met direct zicht op de McDonald's.
Dat is de enige manier waarop iemand dit zou kunnen doen.
Ze zouden de McDonald's in willen kijken…
…en kijken of er politie aankwam…
…om te zien hoe succesvol hun grap was geweest.
Misschien was het een ontevreden werknemer.
Misschien was het iemand die Louise kende.
Of het nou als grapje bedoelt was…
…of dat ze iets tegen haar hadden. Dat wist ik niet, maar het was mogelijk.
Je denkt aan honderd verschillende dingen…
…op zoek naar de juiste richting.
Tijdens mijn volgende dienst…
…liep ik de verklaringen door…
…om zo veel mogelijk nuttige informatie te verzamelen.
Ik wist gelijk dat de zaak een speld in een hooiberg was.
En toen…
Ik zat daar en ik dacht plotseling:
ik ga op internet zoeken.
'McDonald's lichaamsonderzoek.'
En bam.
Er was veel informatie…
…van alle restaurants en andere winkels in het land waar dit was gebeurd.
Elke zaak was bijna precies hetzelfde.
Soms werd zelfs dezelfde naam gebruikt.
Rechercheur Scott.
We hadden een McDonald's in Hinesville…
…waar een oudere conciërge…
…een vrouwelijke werknemer fysiek had onderzocht.
Bij een Taco Bell in Phoenix, Arizona…
…koos een manager een klant uit die voldeed aan een beschrijving…
…en fouilleerde haar.
In '95 bij een McDonald's in Raleigh, North Carolina.
In '98 in Oak Brook, Illinois.
Hij sprong van plek naar plek.
Milwaukee, Wisconsin.
Taco Bell, Burger King, Hardee's en Applebee's.
Bij elk mogelijke restaurant was er een slachtoffer van de beller.
Ik besef dat ik informatie heb over 73 zaken in 32 staten.
We stelden vast dat het eerste telefoontje…
…in 1994 was.
Hier zit ik, in 2004.
En ik dacht:
verdorie.
Het is vast niet de telefooncel bij de Winn-Dixie.
Iedereen keek naar mij.
Dit zou een belangrijk moment in mijn carrière zijn.
Een gevaarlijke, ongelofelijke oplichterij in het hele land.
En dan nu een ongelofelijke oplichterij waar velen slachtoffer van zijn.
We weten dat er 70 locaties zijn…
…door het hele land door, zoals u ziet.
Het is een groot, landelijk onderzoek.
Dezelfde oplichterij werd gepleegd bij 69 andere bedrijven in 32 staten…
…gedurende tien jaar.
Rechercheur Stump is een held voor het jonge meisje…
…omdat hij honderden telefoontjes traceerde.
De dader wist mensen te manipuleren.
Ik besefte het eerst niet, maar ik kreeg een zaak…
…die over een monster ging…
…en ik moest hem oplossen.
We waren bang…
…dat er wekelijks mensen gekwetst werden.
We wisten dat we een slechte vent hadden…
…die dacht dat hij kon doen wat hij wilde.
Hij deed het al tien jaar…
…en dacht niet dat hij gepakt kon worden, dus zou hij doorgaan.
Ik ben heel bezorgd…
…dat er 'n zedendelinquent vrij rondloopt.
Ik dacht: wat gaat er vanavond gebeuren?
Welk bedrijf wordt getroffen? Wie wordt het slachtoffer?
Iemand moest dit monster stoppen.
Om deze man te pakken…
…moest ik weten hoe hij handelde.
Om daarachter te komen…
…moest ik meer weten over de eerdere zaken.
Blackfoot is 'n hechte gemeenschap.
Het is een boerendorpje.
Conservatief en best religieus.
NEP-TELEFOONTJE 26
Ik voelde me altijd veilig.
De beller had het gemunt op een specifieke doelgroep.
Hij richtte zich op kleine steden…
…waar mensen eerder in gezag geloven.
Zeker als iemand zegt dat hij agent is.
Ik ben opgevoed om respect te hebben voor het gezag.
Leraren, mensen van de kerk en mensen die ouder zijn dan ik.
Die persoon was slim genoeg om te weten…
…dat er in kleinere steden…
…jonge beïnvloedbare mensen waren die werkten bij fastfoodrestaurants…
…en hun baan niet wilden verliezen.
Ik was 16 toen ik de baan aannam.
Ik was dolblij toen ik de baan kreeg.
Ik zou mijn eigen geld verdienen.
Ik was een loyale, plichtsgetrouwe werknemer die altijd ruim op tijd was.
Het was 16 december 1999.
Een normale, koude, doordeweekse dag in december.
Plotseling werd ik naar het kantoortje geroepen.
De manager was aan de telefoon…
…met ene agent Davis van de politie van Blackfoot.
Een vrouw was eerder die avond in het restaurant geweest.
Haar tas was gestolen…
…en er zat 50 dollar in.
Ze wist dat een van de serveerders…
…hem had gestolen.
Vijftig dollar is veel geld…
…als je 2,80 dollar per uur en fooi verdient.
Maar ik zou er niet van dromen om de spullen van een klant aan te raken.
En toen zeiden ze dat…
Ze dacht dat haar tas was gestolen…
…door een serveerster.
Iets langer dan 1,50 m met blond haar.
Wat de oplichter doet aan de telefoon…
…is een basale beschrijving geven.
Hij weet dat er een jonge werknemer is…
…die past bij de beschrijving van een kleine, bescheiden, jonge vrouw.
Ik zei dat ik niet 1,50 meter was.
Ik ben niet blond. Ik was het niet.
Ik bleef erbij.
Wat ik ook zei…
…de agent had overal een geloofwaardig en logisch antwoord op.
De agent wilde dat ik elk kledingstuk uittrok.
Eerst moesten de schoenen uit.
En daarna mijn broek.
En toen het shirt van mijn uniform.
Het voltrok zich één kledingstuk tegelijk.
Met veel gepraat tussendoor.
De beller lijkt te houden van het langzame tempo.
Rustig beginnen…
…om te kijken of hij de mensen binnen kan halen.
Dan wordt het steeds erger. Het escaleert.
Ik werd steeds hysterischer.
Ik was aan het smeken…
…en zei dat dit niet goed was.
Het maakte niets uit. Het leek de agent nog bozer te maken.
Hij vroeg de manager m'n lichaam te beschrijven.
Hij wilde dat hij mijn borsten en genitaliën beschreef.
En zelfs mijn bh-maat.
Toen pakte ik de telefoon af en schreeuwde:
'Hoe is het mogelijk dat mijn bh-maat…
…iets te maken heeft met een gestolen briefje van 50 dollar?'
Ondanks dat ik getraumatiseerd was…
…voelde ik me niet sterk genoeg om daar weg te wezen.
En rond dat moment…
…kwam mijn collega Derek binnen.
Hij zag dat er iets mis was.
ELIZABETHS COLLEGA
Het is 1999 in Blackfoot, Idaho.
Er is weinig werk in de regio…
…dus ik ging aan de slag bij een pizzatent.
Ik was toen 22.
De meeste serveerders waren jonger dan 18.
Ik ging door de ingang voor werknemers.
Ik merkte gelijk dat er iets mis was…
…en ik vroeg de kok wat er was, want ik zag geen serveerders.
Alleen de kok, een stapel pizza's, tonnen broodstengels…
…bestellingen om ingepakt te worden.
Het was chaos voor een pizzatent.
Ik vroeg wat er aan de hand was. Ze zei dat er iets op het kantoor was.
Als ik de hoek om ga en de manager zie…
…kijkt hij naar me.
Ik zal het zweet op zijn lijf nooit vergeten.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Ik zie…
…dat een jonge vrouw wordt gefouilleerd.
Ik zei:
'Wat gebeurt hier in godsnaam?'
En hij zei: 'Er is een agent aan de telefoon.
En ik fouilleer haar voor de politie.'
Ik pakte de telefoon af en vroeg: 'Wie is dit?'
En de man zegt:
'Dit is een agent van het politiebureau Blackfoot.'
Hij klonk kalm en beheerst, alsof hij dit iedere dag deed.
En ik zei: 'Dan hoor jij van alle mensen te weten…
…dat deze manager geen minderjarige mag fouilleren.
Zeker geen meisje.'
Ik zei dat we de echte politie moesten bellen.
En toen hing hij op.
Een buitenstaander…
…was gealarmeerd door de informatie…
…en deed iets om het te stoppen.
Ik was dankbaar dat hij ingreep.
Was ik er maar eerder.
Ik deed wat ik moest doen toen ik aankwam.
Het maakt me boos dat iemand zo misbruik van mensen maakt.
Toen ik besefte dat het nep was…
…en dat deze persoon zich voordeed als politieagent…
…was ik woedend.
In 1999 zou ik zeker hebben gezegd dat de manager er iets mee te maken had.
Nadat ik ontdekt heb…
…dat dit zo vaak is gebeurd in zo veel verschillende staten…
…zie ik niet hoe hij erbij betrokken kan zijn.
Snap je? Ik denk echt niet dat er ooit…
…werknemers bij betrokken waren.
Ik denk dat er misbruik van ze is gemaakt.
Ik ging naar huis, maar bleef laat op en schreef…
…het hele verhaal op.
HIJ BEDREIGDE ME EN ZEI DAT IK ERNSTIGE PROBLEMEN KON KRIJGEN
TOEN MOEST IK MIJN BROEK UITTREKKEN.
IK VOELDE ME MISBRUIKT TOEN HIJ MIJN LICHAAM AANRAAKTE
Alleen al het zitten met een notitieblok…
…en mijn verklaring doornemen, was ontzettend moeilijk.
Ik was misbruikt.
Ik kwam er helaas achter…
…dat de politie niet veel zou investeren…
…in een onderzoek hiernaar.
Het had geen prioriteit voor hen.
Wat moeilijk te geloven is…
…is dat iemand dit overal deed…
…en ermee wegkwam.
Zijn al die zaken niet onderzocht? Waren mensen bang om aangifte te doen?
De zaak was bizar. Het is moeilijk uit te leggen.
We hadden bewijs.
De video was hard bewijs dat dit echt gebeurd was.
Dat hadden de anderen niet.
Ze hadden alleen maar een verklaring…
…dat iets gebeurd was.
Voor zover ik wist…
…was ik de enige die dit onderzocht.
Ik had geen idee dat iemand anders achter hem aan zat.
Een ongelofelijke oplichting…
…bij vier Wendy's-filialen in Boston op vrijdagavond.
De beller beweerde een agent te zijn…
…en kon de manager overhalen…
…om illegale lichaamsonderzoeken uit te voeren bij werknemers.
Bij het schokkendste geval…
…heeft een vrouwelijke manager een serveerder seksueel misbruikt.
Er was grensoverschrijdend seksueel gedrag…
…waarbij hij zijn armen en benen moest spreiden.
Ze raakte hem op een ongepaste manier aan. Ook op zijn geslachtsdelen.
Wat de slachtoffers doormaakten, was echt vreselijk.
Als iemand dit met mijn kind deed…
BRIGADIER RECHERCHE
…zou ik woedend zijn.
Ik behandel mensen als familie…
…dus ik ben razend dat dit met deze mensen is gebeurd.
Ik wilde ervoor zorgen dat het ophield.
Ik vond het heel interessant, omdat het zo bizar was.
Meestal hebben we veel drugszaken.
We waren dagelijks…
…heroïne en cocaïne aan het kopen.
De populaire drugs MDMA en OxyContin.
Gisteren kochten we heroïne.
Vandaag traceer ik een beller die zich voordoet als politieagent.
We wisten niet waar het telefoontje vandaan kwam.
We hadden geen verdachten. Niemand.
Ik ging terug naar het bureau en zei wanhopig:
'Hoe moet ik een speld in een hooiberg vinden?'
Naast de video had ik nog één stuk bewijs.
Het telefoonnummer door *69 in te toetsen.
Een restaurantmedewerker…
…was slim genoeg het laatste nummer op te vragen.
Misschien weet je het nog. Bij de vaste telefoon…
…kon je *69 intoetsen…
…en kreeg je de laatste beller te pakken.
Als ik dat nummer niet had, zou deze zaak gestrand zijn.
Ik zit hier naar het nummer te kijken.
Ik bel het.
Ik krijg de in-gesprek-toon.
Ik dacht: nee.
Ik bel weer.
Weer de in-gesprek-toon.
Ik begon te denken: ik heb een telefoonnummer…
…waar ik niets aan heb.
In die tijd had ik weinig hulp.
Ik had niet nog twee of drie rechercheurs die meewerkten.
Ik had geen aanwijzingen.
POLITIE
Ik voer dit onderzoek alleen uit…
…en het komt niet van de grond.
Bedenk eens. Wat voor bewijs is er?
Maar ik wist dat ik er alles aan zou doen…
…om hem te grijpen.
De eerste aanwijzing…
…was om de nummers op te vragen van alle vier de locaties.
Ik had meerdere dagvaardingen voor die gegevens.
Ik krijg bericht dat de nummers nep zijn.
Ze leiden nergens toe.
Verder weten we niets.
We weten niet of het een mobiel of vaste lijn is. We weten niets.
Ik bel AT&T en krijg een hele reeks mensen aan lijn.
Ik werd steeds doorverbonden.
Dan deed ik hetzelfde en werd weer doorverbonden.
Eindelijk na…
…waarschijnlijk anderhalf uur aan de lijn…
…krijg ik een dame.
Ik vergeet nooit wat ze zei.
'Weet u…
…ik denk dat dit een van onze prepaid-telefoonkaarten is.'
En ik dacht: mooi.
Ik wist niets over telefoonkaarten. Ik had er nooit mee gewerkt.
Niemand wist dat technologie een rol zou spelen.
Dat was onze volgende stap. Die prepaid-telefoonkaart traceren.
We wisten dat de beller niet lokaal was…
…dus ik begreep waarom hij de kaarten had gekocht.
In die tijd…
…werden telefoonkaarten dagelijks gebruikt.
Het was handig en goedkoper.
Deze telefoontjes duurden meer dan 90 minuten.
Dit waren heel dure telefoontjes.
Ik belde AT&T.
Ik stond in de wacht.
Ik zou binnen dertig minuten te woord gestaan worden.
Daar zit je dan te wachten met die vreselijke muziek.
En toen nam iemand de telefoon op.
'Dit is Michelle van dagvaarding, AT&T…
…hoe kan ik helpen?'
Ik zei dat ik de originele telefoonnummers nodig had…
…voor deze valse nummers.
Ze konden niet getraceerd worden.
Dat was niet logisch.
Vertel je me dat deze kaarten niet getraceerd kunnen worden?
Ze zei dat het niet kon.
Ik wist niet wat ik moest zeggen of wat ik ging doen.
Je kunt zeggen dat ik achter de stem aanzat…
…maar ik zat eigenlijk achter een nummer aan.
Ik had de stem niet gehoord.
Ik zou de stem niet herkennen.
Steeds een doodlopend spoor. Frustratie na frustratie.
Het boeide me niet…
…hoeveel uren ik erin moest steken.
Want ik wist niet waar hij toe in staat was.
Ik weet alleen dat die vent niet deugt.
Hij moet zo snel mogelijk de bak in.
Op dat moment deed ik niets dan bellen.
Bellen met instanties, bellen met AT&T.
Ik sprak meer met Michelle van AT&T dan met mijn vrouw.
We spraken elkaar vaak en het ging een tijdje heen en weer.
Ik bleef vragen stellen.
Weet je zeker dat ze niet getraceerd kunnen worden?
Ik zei dat er verschillende nummers op de kaarten stonden.
Wat betekenen die? 'Geen idee.'
Waarom zit er een barcode op? 'Geen idee.'
Ik zei dat ik niet op zou geven.
Toen belde ze me nogal verheugd op.
Ze zei: 'Ik heb antwoorden.
We willen niet dat mensen dit weten, maar sinds 11 september…
…kunnen de kaarten getraceerd worden.'
Ik was verheugd. Daar gaan we dan.
Ze zei: 'De originele nummers…
…komen uit Panama City, Florida.'
Bingo. We hebben een locatie.
Ik weet eindelijk dat de telefoontjes uit Panama City, Florida komen.
Daar ga je heen voor 't strand en plezier.
Ik was geschokt dat zo'n misdaad daar werd gepleegd.
Ik wist niet wat te denken…
…maar ik wist dat ik een bijzonder, belangrijk stuk bewijs had gevonden.
Ik weet dat het echte locaties zijn, geen valse locaties.
Maar 't zijn wel telefooncellen.
Wat heb je eraan? Ik kan er niet op de deur kloppen…
…veel mensen gebruiken hem.
Ik wist het tijdstip van het telefoontje en de telefooncel.
Ik wist precies waar hij was en hoe laat.
Dat was het. Verder hadden we niets.
Ik ben terug bij af.
POLITIEBUREAU PANAMA CITY, FLORIDA
Ik belde rechercheurs in Panama City.
Ze vertelden me dat Panama City meerdere telefoontjes had gehad…
…over telefoontjes uit hun gebied van een oplichter…
…die zich voordeed als agent en mensen liet fouilleren.
Ik zei: 'Wat?'
Ik dacht dat wij de enigen waren.' Wat een schok.
Ik besefte toen dat hij het zo vaak had geoefend…
…dat hij precies wist wat hij moest zeggen.
Hij won vast niet elke keer.
Mensen hingen meerdere keren op.
Hij kwam tot hier en dan hingen ze op.
De volgende kwam hij iets verder voordat ze ophingen.
Sommigen hingen direct op…
…maar hij leerde de rol te spelen.
Hij leerde het spel te spelen.
Dat maakt 't zo ziekelijk.
Hij werd er steeds beter in…
…en het werd een soort drugs.
Hij moest het hebben.
Ik geloofde echt niet dat het een agent was.
Misschien wilde hij dat zijn. Iemand die van gezag genoot.
Misschien voelde hij zich onoverwinnelijk.
Het lukte de vier keren in Massachusetts.
Dat is honderd procent.
We dachten waarschijnlijk allemaal dat wij de enigen waren…
…en voelden ons dom.
Maar omdat dit met zo veel vrouwen was gebeurd…
…voel ik me minder dom en naïef.
Maar zelfs dat toegeven…
…is heel demoraliserend. Want ik heb het gevoel…
…dat gerechtigheid niet zegeviert.
Hij moet absoluut opgepakt worden…
…en boeten voor zijn daden.
Hij heeft hun leven en families kapotgemaakt.
Niemand in de Verenigde Staten kon met zekerheid zeggen…
…dat zijn zoon of dochter veilig was.
We moesten de beller vinden…
…zodat er niet meer slachtoffers vielen.
Soms val ik moeilijk in slaap.
Ik moest weten dat hij in een cel zat…
…en geen slachtoffers meer kon maken.
Tegen die tijd liepen we vast…
…want op dat moment…
…was de locatie van de beller een doodlopend spoor.
Dat was het dan.
Ik geef niet op…
…want nu moesten we onze tanden er echt in zetten.
We moesten echt politiewerk gaan doen.
Hard werken. Dat vond ik prima.
De volgende stap was het achterhalen…
…waar de kaarten gekocht waren.
Toen ik die informatie eindelijk kreeg…
…bleek dat ze op 19 februari bij Walmart waren gekocht.
In Panama City.
Hopelijk is dit onze doorbraak.
Het is een groot bedrijf. Die hebben video.
Bij kleine winkeltjes waren er misschien geen beelden.
Ik bel Walmart en vraag om de video.
Ik weet de datum en tijd van aankoop.
Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd.
We gingen van de één naar de ander, tot ik eindelijk iemand had.
Hij zegt: 'Die kan ik je geven.'
Ik krijg de videoband…
…en zet een tv en videorecorder in mijn kantoor.
Zodra ik hem bekeek, besefte ik…
…dat ik dit niet had verwacht.
Je kon zien dat deze band veel gebruikt was.
De kwaliteit was vreselijk.
Het zijn zeven of acht locaties in de hele winkel.
Het springt van de sieradenafdeling naar de ingang.
Terug naar het begin.
Het sprong van beeld naar beeld, terug naar de ingang.
Er is geen beeld van de kassa.
Als ik daarnaar bleef kijken, kon ik niet werken.
Ik zou opgenomen moeten worden. Dit was waanzin.
Hoe langzaam we het beeld ook zetten…
…en er beelden tussenuit haalden…
…hadden het wel duizenden mannen kunnen zijn.
Ervan uitgaand dat hij de winkel inging…
…en weer vertrok voor zijn aankoop…
…en direct na de aankoop.
Aan deze videoband heb ik niets.
Het is onmogelijk.
Ik weet niet wat ik nu moet doen.
Het duurde vier maanden.
Vier maanden hard werken.
Weer een doodlopend spoor dus.
Toen werd ik gebeld door Buddy Stump van het politiebureau Mount Washington.
Op een dag belde ik eindelijk Vic Flaherty.
Ik nam op en hoorde meteen dat hij niet uit Boston kwam.
Je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden.
Het telefoontje kwam uit Panama City,
De rechercheur vertelde mij dat er een zaak was in Massachusetts…
…die erg op die van ons leek.
Ik moest rechercheur Vic Flaherty bellen.
Hij vertelt mij wat hij heeft.
Hij komt van een klein bureau.
Echt een heel klein bureau.
Hij was verbaasd dat wij zo ver waren gekomen.
Hij was heel gepassioneerd.
Ik kon mijn geluk niet op.
Ik voelde me geen eenling meer.
Iemand daar was net zo vastberaden als ik om deze vent te pakken.
Ik was blij Buddy te spreken…
…want dit was een nieuwe zaak.
Nu hadden we nieuwe informatie.
'Ik heb gehoord…
…dat jij de kaarten kunt traceren.'
Ik zei dat hij de informatie moest opsturen…
…omdat ik kon traceren waar de kaarten waren gekocht.
Na al mijn twijfels…
…over deze zaak begon ik te denken: het zou kunnen lukken.
Ik bel mijn favoriete dame bij AT&T…
…en zeg: 'Raad eens. Nog een incident.
Erger nog, het is ongetwijfeld dezelfde persoon.'
AT&T vertelde mij dat de kaarten in Mount Washington…
…waren gekocht in een andere Walmart dan de mijne.
Ik bel de Walmart en vraag of ze beelden hebben van de kassa.
Ze zeiden ja.
Ongelofelijk. Ze hadden ze echt.
Ik wilde die beelden.
Een paar dagen later kreeg ik de videoband.
Ik druk op 'play'.
De aankoop was om 15:02 uur.
Ik spoelde iets terug.
Dan komt de verdachte in beeld.
Hij legt alles op de toonbank.
Een blanke man van tussen de dertig en veertig.
Ongeveer 1,80 meter. Zwart haar.
Er lag iets plats op de band.
Mogelijk telefoonkaarten.
Ik keek naar hem en zei: 'O, mijn god.'
Het was een ontzettend goed beeld.
Jemig, nu hebben we hem.
We hebben een foto van de verdachte.
Hij kocht de telefoonkaart…
…die gebruikt werd in Mount Washington. Ongetwijfeld.
Daar op tv.
Dit is 'n doorbraak.
Ik bel Buddy en zeg dat we een foto van hem hebben.
Ik was opgewonden.
Driehonderd miljoen burgers…
…en ik heb één man in een Walmart.
Ik ben er helemaal klaar voor.
Het probleem was dat de video van bovenaf was.
Het is geen goede foto van z'n gezicht.
Hoe gaan we hem identificeren?
We moeten goed zicht op hem hebben.
We besluiten mijn band te bekijken…
…want daar staan de ingang en uitgang op.
De camera staat er recht op.
Als we hem daar vinden, maken we een foto van hem.
Daar gaan we weer.
We zitten weer in de kleine ruimte…
…met zes monitors hoofdpijn te krijgen.
Maar we wisten naar wie we zochten en plotseling…
Bam.
Hij kwam binnen.
Dezelfde man.
Zodra hij binnenkwam, wist ik dat hij het was.
Ik wist het meteen.
Hij heeft een jas aan en een zonnebril op.
Hij lijkt naar zijn werk te gaan…
…of net terug te komen. Heel netjes.
Ik zie een streep op de zijkant van zijn broek.
Ik denk: krijg nou wat.
Die streep op zijn broek…
…is van de politie.
Hij is een agent.
Ondertiteld door: Touria Ahli